สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน ปุญญาภิสังขารคือทำให้กิเลสลด.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน ปุญญาภิสังขารคือทำให้กิเลสลด การทำให้กิเลสลดได้นั้นเรียกว่าอภิสังขาร ปุญญาภิสังขาร อปุญญาภิสังขาร อเนญชาภิสังขาร ส่วนการจัดการ ใครจัดการให้จิตมันเกิดกิเลสลดได้เป็นบุญ ปุญญะ แปลว่าการชำระกิเลส ไม่ใช่สร้างกุศล นี่มันไขว้เขวไปหมดระหว่างบุญกับกุศล ถ้าอาตมาไม่เกิดมา ไม่มีใครมานิยามชัดเจนว่าคำว่าบุญว่าไม่ใช่กุศล อาตมากล่าวว่า บุญไม่ใช่กุศลเพราะมันเทียบไม่ได้ บุญเป็นโลกุตระ กุศลเป็นโลกียะ มันมีสิ่งที่มี แต่บุญมันมีสิ่งที่ไม่มี พลังงานบุญเกิดในปัจจุบันเท่านั้น ใครสามารถจัดการใจให้เกิดพลังงานฌาน ฌานคือธาตุไฟ อุณหธาตุ ฌานแปลว่าเผา ฌานคือไฟกองใหญ่ แล้วมันมีฤทธิ์ที่จะเผาไฟราคะไฟโทสะไฟโมหะ เผาเสร็จแล้วบุญก็หายไป บุญไม่มีหน้าที่อื่น ไม่ได้เป็นกุศลไม่เป็นสมบัติที่จะสั่งสมบุญ บุญสั่งสมไม่ได้ บุญไม่มีการสั่งสม บุญไม่ใช่สมบัติ แต่บุญเป็นวิบัติ พอบุญสามารถทำอภิสังขาร สามารถทำให้บุญมีประสิทธิภาพ ทำให้กิเลสลดลงได้ เมื่อกิเลสลดได้จริงอย่างสัมมาทิฏฐิ และเป็นสัมมาปฏิบัติ เกิดลดได้เป็นส่วนส่วนเรียกว่า ปุญญภาคิยา เป็นบุญเป็นส่วน กิเลสของคุณมีร้อยหน่วยคราวนี้ทำให้ลดได้ 20% เหลืออีก 80 คุณก็ทำบุญเกิด 20 ต้องทำให้มันถาวรนะ ให้มันลดได้จนกระทั่งมันไม่เกิดอีกจริงๆมันเหลือ 80 แล้วก็ให้มันลดลงไปอีกด้วยจนเหลือ 70 50 40 เหลืออีก 30 ตัวอีก 20 จนหมด กิเลสลดได้เราเรียกว่าส่วนแห่งบุญไม่ใช่กุศลเลยไม่มีสมบัติมีแต่วิบัติ เมื่อบุญล้างกิเลสหมดสิ้นอาสวะ ก็ปุญญปาปริกขีโณ บุญหมดบาปหมดด้วย บุญบาปสิ้นไปหมด เป็นคนไม่มีบุญไม่มีบาปแล้ว พระอรหันต์เป็นคนไม่มีบุญไม่มีบาปไม่ใช่ว่าพระอรหันต์คือคนบุญมาก พระอรหันต์เป็นคนไม่มีบุญ ฟังแล้วก็ให้ตั้งสติปัญญาปฏิภาณปัญญาให้ดี พระอรหันต์ไม่มีบุญ จะบ
อ่านต่อ
อกว่าพระอรหันต์ท่านเป็นคนบุญมาก ถ้าใครพูดอย่างนั้นแสดงว่าไม่ได้เข้าใจศาสนาพุทธอย่างสัมมาทิฏฐิที่ถูกต้อง พูดได้เลยไหมจะเป็นอาจารย์ใหญ่ขนาดไหนก็แล้วแต่ ใครเชื่อว่าพระอรหันต์เป็นคนที่มีบุญมาก ใครพูดอย่างนี้ไม่มีทางพาให้บรรลุนิพพานบรรลุอรหันต์ได้ เพราะเข้าใจคำว่าบุญก็ผิดแล้ว บุญนี้เป็นคำใหญ่ในศาสนาพุทธมีการขายบุญกันเต็มไปหมด แต่ท่านไม่รู้คำว่า บุญ กันอย่างสัมมาทิฏฐิสัมมาปฏิบัติจริงๆนั่นคือศาสนาพุทธไม่มีแล้ว ในที่ไหนก็ตามที่อธิบายคำว่าบุญผิดไม่มีศาสนาพุทธในที่นั้น เพราะว่ามันเป็นตัวสำคัญเลยทีเดียว กุศลเป็นเรื่องของ โลกีย์ธรรมดา ทำความดีอย่าทำความชั่ว สัพพปาปสอกรณัง(ไม่ทำบาปทั้งปวง) กุสลสูปสัมปทา(ทำกุศลให้ถึงพร้อม) สจิตตปริโยทปนัง(ชำระจิตของตนให้ผ่องแผ้วจากกิเลส) ไม่มีกล่าวถึงคำว่าบาป คือไม่ทำบาปอีก ไม่มีบาป บุญก็ไม่ต้องกล่าวถึง บุญจบไปแล้ว ก็เอาพยัญชนะมาบอกว่า พระอรหันต์ไม่ทำบาปอีกทั้งนั้น ที่ทำกรรมมีแต่กุศลเป็นสมบัติที่ดี ไปแปลสัพพปาปสอกรณังกุสลสูปสัมปทา ว่า ละชั่วประพฤติดี ผิดทันที ไม่ใช่ ท่านไม่มีบาปแล้ว ไม่ทำบาปแล้วทำกรรมใดมีแต่ดีทั้งนั้น เพราะท่านชำระจิตให้สะอาดหมดจดแล้ว ถ้าไม่เข้าใจคำว่าบุญให้ถูกต้อง ก็เข้าใจไม่ได้แม้แต่คำว่า ปุญญภาคิยา ส่วนของบุญคือส่วนที่ชำระกิเลสได้ แต่เมื่อไม่เข้าใจก็ชำระกิเลสไม่ได้ ทุกวันนี้เอาคำว่าบุญมาเป็นการค้า คำว่ากุศลเลยไม่ค่อยใช้กัน ก็เลยเละเทะไปหมด เป็นเครื่องบ่งบอกว่าไม่เข้าใจพยัญชนะ ไม่เข้าใจเนื้อหา ไม่เข้าใจสภาวธรรม ผู้ที่ยังไปแปลพยัญชนะ ปุญญาภิสังขาร คือการปรุงแต่งสร้างบุญ แล้วไปแปลอปุญญาภิสังขารว่าไม่ได้สร้างบุญแล้วสร้างแต่บาป ก็ขยายความกลับกัน แสดงว่าไม่เข้าใจคำว่าบุญ เข้าใจสภาวะของคำว่าบุญไม่ถูก 601110_พุทธศาสนาตามภูมิ สันติอโศก สภาวะความฝัน 3 ประการ