สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน เศรษฐศาสตร์แบบคนจนของพระโพธิสัตว์.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.31 KB
วันที่แก้ไข19 พฤศจิกายน 2560

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน เศรษฐศาสตร์แบบคนจนของพระโพธิสัตว์ อาตมาก็ขอสรุป เข้าเรื่องว่า อาตมาทำงาน พูดมาจน 47 ปี เริ่มปี 48 แล้ว ทำไมมันเหนื่อยขนาดนี้ อยู่ทางโลกทำงานหาเงินทองไม่ได้ลำบากเหน็ดเหนื่อยขนาดนี้ เหนื่อยก็พัก เพราะว่าทำงานมีรายได้ แต่นี่ต้องทำงานไม่มีรายได้ ไม่ทำก็ไม่ดีก็ต้องทำ ยิ่งจะต้องทำ เฉยเมยไม่ได้ ทำงานไม่เอาเงิน ไม่เอาลาภยศสรรเสริญก็ต้องทำ มันเป็นหน้าที่ อย่ามาทำอู้กินบ้อไม่ได้นะ อู้กินบ้อ เป็นการพนันอย่างหนึ่ง สมัยนี้ไม่รู้จักกันแล้ว ในหลวงเป็นพระโพธิสัตว์ อาตมารู้ว่าพระโพธิสัตว์เป็นอย่างไร แล้วไม่ได้พูดเล่นๆด้วย โพธิสัตว์นี้จะต้องมาเป็นเนื้อแท้ของศาสนาพุทธ จะต้องเห็นดีเห็นงามในความจน เพราะฉะนั้นหลักฐานยืนยันชัดเจน phenomenon phenomenon เป็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ ก็คือในหลวงรัชกาลที่ 9 ท่านตอบเองว่าต้องเอาแบบคนจน นี่เป็นหลักฐาน เป็นสิ่งปรากฏ phenomenon ยืนยันได้ ท่านเป็นผู้บริหารประเทศ เป็นผู้ที่มีรัฏฐาธิปัตย์ของประเทศ เป็นใหญ่ในประเทศ ท่านได้ตรัสถึงการบริหารการปกครองว่า ต้องเอาแบบคนจน คนไทยพระเจ้าแผ่นดินตรัสอย่างนี้ แต่ก็ไม่รู้เรื่องว่า เอาแบบคนจน ฟังแล้วหูหัก ในหลวงนี่ แต่ใครไม่กล้าตำหนิในหลวง ตำหนิท่านไม่ได้วิจารณ์ก็ไม่ได้ ก็คงจะได้คิดว่า ในหลวงทำไมพูดอย่างนี้ บริหารประเทศเอาแบบคนจน ก็คือมีเศรษฐกิจเศรษฐศาสตร์ ทำให้เป็นแบบเศรษฐกิจคนจน ต้องทำเศรษฐกิจเศรษฐศาสตร์บริหารประเทศให้เป็นคนจนกัน อย่าไปมุ่งความรวย ถ้ามุ่งหมายไปสู่ความรวย บริหารประเทศไม่จบ มีแต่จะก่อศึกสงคราม ก่อผู้แย่งผู้แข่ง ถ้ามาสอนให้เป็นคนจน เป็นคนจนที่มีอยู่มีกิน เป็นคนจนที่อุดมสมบูรณ์ เป็นคนจนมีสมรรถนะปัญญา ความรู้ความสามารถสร้างสรรค์ บริหารแล้วเกิดผลผลิต เกิดผลของแรงงาน ก็เต็มใจทำง

อ่านต่อ

านแต่ตนเอง เอาผลผลิตมันไว้แต่น้อยมันก็จนสิ คนอย่างนี้ถ้ามีความคิดอย่างนี้ทั่วประเทศไม่งอมืองอเท้า รัฐบาลหาทางให้เขาทำงานฝึกฝนเขา ให้เขาสร้างสิ่งที่มีประโยชน์ อย่าไปสร้างสิ่งที่เป็นพิษที่มอมเมา สร้างสิ่งที่มีประโยชน์คุ้มค่า สร้างขึ้นมาแล้วกินใช้กันไม่เป็นพิษเป็นภัยไม่มอมเมาโลก มันก็อาศัยกินใช้ สร้างได้เท่าไหร่ก็กระจายสะพัดแจกจ่ายเจือจาน 1.ขายให้ต่ำกว่าราคาตลาด 2.ขายเท่าทุน ทำได้ไม่ตายหรอก 3.ขายอย่างขาดทุน ทำได้ไม่ตายหรอก คนที่ขายราคาต่ำกว่าราคาทุน อยู่รอดได้ แต่ถ้าต่ำไปมากก็อยู่ไม่รอด แต่ต่ำในระดับหนึ่งก็อยู่ได้ มีสิ่งที่จะเหลือพอหมุนเวียนรอด เพราะว่าอัตราเกินสิ่งที่ตัวเองเราก็ลดราคาค่าแรงงานของเราลง พอลดลงได้นั่นคือขาดทุน เราก็อย่าไปลดหมดสิ ค่าแรงงานของเราวันละห้าร้อย ใช้หมดเราก็ตายสิ ต้องคิดค่าทุนตามวิธีพาณิชย์เศรษฐศาสตร์ว่า เราให้ได้เท่านี้ เราอยู่รอดได้ สมณะเดินดินว่า...ในหลวงตรัส มีสิ่งที่สอดคล้อง กับพ่อครูว่า...ประเทศไทยเราอาจไม่ใช่ประเทศที่รุ่งเรืองหรือดีที่สุดในโลก แต่ขอให้ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความมั่นคงมีความสงบได้ เพราะว่าโลกนี้หายากแล้ว

ชาวอโศกเป็นคนที่พอมีพอกินช่วยเหลือตัวเองได้ ได้สนองพระราชดำรัสสำเร็จแล้วได้ถูกต้อง แต่สังคมประเทศชาติผู้บริหารมองไม่ออกว่า ชาวอโศกนี่แหละเป็นผู้สนองพระราชดำรัสในหลวงรัชกาลที่ 9 สำเร็จมองไม่ออก นี่แหละอุดมสมบูรณ์พอกินเหลือกินเหลือใช้

601112_วิถีอาริยธรรม ดอยรายปลายฟ้า คนจนแบบถาวรยั่งยืนตลอดกาล

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน