210907-55 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน55-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายนพุทธศักราช 2521 ไทยพาณิชย์ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ไดนาโมเมื่อเช้าที่พุทธสถานสันติอโศก หาผ้ายางไอ้ที่เป็นโทษของภิกษุผู้กล่าวคำว่าเสียงขับบรรยายโดยไม่รู้ว่าที่ตัวเองขับหรือว่าตัวเองกล่าวทำคืออะไรมันคือความไม่รู้อย่างชัดแจ้งว่าผู้เอาธรรมบทพระพุทธเจ้าเมื่อวานนี้ว่าประสบความสำเร็จ อธิบายว่าที่นู่นเป็นเอกลักษณ์เสียงแม้แต่ลงท้ายเป็นนกกวักลงท้ายคำว่าสุดท้ายอะไรรากยาวขึ้นต้นด้วยพฤกษศาสตร์พระอานนท์ท่านจะเล่าถึงเรื่องธรรมบทต่างๆที่ท่านได้ฟังนั้นน่ะพระพุทธเจ้าจะมาเล่าก็จะเล่าเสมอว่ากาลครั้งนั้นท่านอยู่ที่นั่นมีเหตุการณ์นั้นมีเธอตลอดไปกล่าวถึงที่อยู่ ที่เกิดเหตุอะไรเสมอแล้วถึงได้กล่าวถึงธรรมบทและเนื้อธรรมบทด้วยที่กล่าวนั้นเป็นภาษาบาลีเป็นภาษาที่ท่านเล่าไว้ผูกไว้จะเป็นคนรำคาญหรือจะเป็นคนในเมืองไทยก็ตามถ้าไม่มีปัญญารู้ว่าที่กล่าวนั้นคือทำมาหมดหรือว่าคือคำสั่งภาษาพูดเพลงมันเป็นคำกล่าวที่จะกล่าวกันออกมาเป็นคำๆเป็นของความที่มีความหมายและเราก็จะฟังกันเข้าใจรู้เรื่องแล้วก็จะเอาออกมาทำ ติดตามธรรมบทนั้นๆเลือกธรรมะนั้นๆแต่เขาก็ไม่รู้เขาก็นึกว่าเหมือนมันเป็นเพลงเขาไม่มีความเข้าใจจริงๆว่าเป็นธรรมะเป็นธรรมะและพระไปสวดมนต์อยู่กับไปสวดธรรมะไปกราบธรรมะสาธยายธรรมะออกเขาก็ไม่เข้าใจเขาก็ยังเข้าใจอยู่ว่านั้นจะต้องมีทำนองว่างั้นน่ะเพราะลิ้นติดใจชอบใจแล้วก็ไม่รู้ว่าเขากำลังชอบเพลงผู้ฟังนั่นแหละพวกที่บอกว่าชื่นใจที่ประสบความสำเร็จ วันที่ 21 ธันวาคมปิดเสียงด้วยนะหยาบกว่าด้วยเป็นทำนองร้องเอื้อนเอ่ยยาวขับยาวก็ไม่เข้าใจไม่รู้คือความไม่รู้ที่ชัดแจ้งแต่ตัวเองไม่ชัดแจ้งตัวเองไม่รู้สาระไม่รู้ความหมายเรียนธรรมะมาไม่รู้ทำรถเป็นรถแล้วก็ไปติดที่รถเกือบนั้นเป็นรถปัญหาโดยเฉพาะอันนี้เป็นกามมาตัณหาหรือกามค
อ่านต่อ
ุณแท้ๆแต่ก็ไม่เข้าใจความหมายของกามศาสนา อธิบายแล้วก็ไปบรรยายบอกว่าแหมรถจะจัดเราชอบเราซาบซึ้งมันก็ยิ่งขายขี้หน้าฟังดูดีๆนะมันก็ขายขี้หน้าตัวเองว่าตัวเองติดรถตามจับราคะอยู่ในการจัดมันไม่ได้หมายความว่ามาอธิบายคำว่าธรรมะที่ซาบซึ้งธรรมะไม่ใช่ตัวเองบอกว่าแหมภาษาคำนี้คำนี้มีความหมายเอาเรื่องย่อก็มาหาทำให้เสียมันไม่ได้บอกอะไรเลยของธรรมะเสียงตัวล่าอาหารเสริมร่างยาวมากโดยเฉพาะภาพซึ่งก็เป็นในใจเหลือเกินมันไม่ได้บอกความหมาย ธรรมะหรือความหมายของภาษาน่ะมันให้ความหมายบอกมานะมันบอกถึงว่ามันเป็นทำนองเป็นเสียงเพลงที่ยาวขับแล้วตัวเองก็ชอบอารมณ์กามไพเราะอ้วนเอ๋ยอันนั้นแล้วบอกว่าตัวสร้างฉันมากก็บอกตัวเองว่าจะสั่งกำลังทราบถึงดื่มด่ำในรถกามราคะน่ะสิผมว่ามันขายที่หน้าตัวเอง 500 เบี้ยไม่ได้หมายความว่าตัวเองโชว์ธรรมะนะถ้าพ่อแม่ฟังแล้วจับความได้จับคำแน่นๆแล้วคำนั้นมันให้ความหมายชัดเหลือเกินความหมายซาบซึ้งสุดใจปัญญารู้แจ้งแทงทะลุออกเพราะความหมายเอามากล่าวนั้นไปคำนึงให้เห็นชัดๆไม่มีความหมายนี้เลย จะกล่าวอธิบายมาอย่างนี้มันจะค่อยยังชั่วจะได้เห็นว่าเข้าหาสาระเข้าหากันหรือเปล่าอธิบายแนวโน้มบานออกไปหาตามราคะไม่ใช่เน้นเข้ามาหาตัวเป้าสาระถูกใจนี่คือความเขินคือความไม่เข้าใจไม่ใช่เอามานินทาแต่ว่าเอามาแสดงให้ฟังคงไม่ได้อ่านไม่ได้อ่านบทความเหมือนกันหลายคนถ้าได้อ่านบทความนั้นจะเข้าใจดีวันนี้เขากล่าวไปนี้เนี่ยถ้าผู้การชุมชนตัวเองหรือขายที่หน้าตัวเองก็ไม่รู้สึกตัวหรอกนะก็ไม่รู้แต่ผมหยิบมาให้ฟังแต่ก็เขียนบรรยายของแม่เขาไปที่หลักการคราวนี้แหละที่โน่นบรรยายด้วยสวดมนต์เหมือนกันกับที่นี่กล่าวคำบาลีไปที่อื่นเขาก็ได้ยิน พวกญาติโยมพวกอะไรเนี่ยเอามากล่าวทำสวดญาติโยมนั่งอยู่รอบศาลาข้างนอกหรือเปล่าสวดธรรมซึ่งทำเขาก็บรรยายว่าภาษาต่างๆก็ต่างกับภาษาบาลีที่ไทยต่างกันนิดหน่อยแต่นอนไม่เหมือนกันหมดผมฟังออกครับผมฟังออกก็บอกผมฟังแต่ความเช่นยกตัวอย่างอาหารตรงนี้พอเอาไปหาเลยนี่ล่าหางยาวฟังแล้วดื่มดำมันทราบซึ่งจะไปทำอะไรเนี่ยเขาบรรยายนะเหมือนผมจะเป็นหน้าที่จะบรรยายแบบนั้นแหละที่เล่าให้ฟังพยายามฟังดูดีๆให้ตัวเองออกมาชัด เหลือเกินว่าตัวไม่มีความรู้ในธรรมแล้วก็ไม่เข้าใจที่เรียนมารู้มาอะไรนี้บ้างอุตส่าห์เรียนมาตั้งเยอะก็อย่างนี้มันเป็นการคืออย่างไรอย่างไรคือสิ่งที่รักนายคล้ายคลายกามปรับไม่ได้เป็นภาษาเลยอธิบายโน้มน้าวให้คนไปคนก็อาจจะอยู่อายุให้คนไปอ๋อการดื่มด่ำไปด้วยเสียงให้มันยาวให้มันยืดให้มันทุกข์ใจอย่างนี้มันถึงจะเป็นสภาพของธรรมะอย่างนั้นน่ะศาสนาอย่างนั้นไม่ใช่เลยคนอื่นฟังแล้วก็ยอมจ่ายหรือว่าทำให้คนเข้าใจผิดเพราะอนุชนรุ่นหลังหรือใครก็ตามที่ไม่ปฏิเสธภาษาหรือพวกอ่อนเยาว์อยู่อ่านรับทราบบทความอย่างนี้ก็จะเข้าใจว่าถ้าเรามีลักษณะอย่างนี้ตามอย่างผู้ ผมขอดูอย่างนี้แล้วที่จะเป็นผู้ดีได้มีลักษณะดีด้วยก็มีความเห็นอย่างนั้นก็หลงเข้าใจตามอย่างนั้นก็ไปหลงเสียงขับอันยาวเพราะเป็นเสียงขับยาวลากหางโดยเฉพาะตรงนี้ล่ะหางยาวมากเพราะเหลือเกินทราบถึงเข้าไปในหัวใจผมอะไรงี้เนี่ยยกตัวอย่างให้ฟังไม่ใช่มากหรอกยกตัวอย่างน้อยๆแต่ก็ชัดๆมีเยอะอยู่อย่างแบบนี้มากไม่เข้าใจเราเองพวกเราก็เหมือนกันแต่สำรวจว่าเราเองเราไปหาตรงไหนอยากหาก็ไปหาตามเวลาหาเข้ามาหาถึงชะตาอย่างไรแน่เราต้องรู้นะเราต้องเข้าใจผิดทางไม่เช่นนั้นเราเองขายขี้หน้า ขายขี้หน้าไม่พอแล้วเธอจะไปเป็นตัวอย่างชวนให้ผู้อื่นเขาไม่รู้คิดรู้ทางไม่มีสมาธิออกนอกทางเดินวิ่งเข้าไปหาราคะตามแล้วก็บอกว่านี่คือทำมันก็บิดเบี้ยวเป็นภาษาอังกฤษย้อนแย้งอันนี้ยกตัวอย่างให้ฟังว่าความไม่รู้มันก็ไม่รู้จริงๆแล้วก็พูดก็ผิดอธิบายก็ผิดทำให้คนอื่นด้วยแต่ทีนี้ก็มาว่าถึงคำศัพท์ต่างๆหรือคำกล่าวต่างๆที่เราสวดสาธยายอยู่พระก็ดีใครก็ดีทุกวันนี้จึงเป็นการตรวจเป็นการเน้น ไม่รู้เรื่องถ้าเราจะบอกว่านี่เป็นธรรมะแล้วก็บอกธรรมะเอาธรรมะมาบอกกันพูดกันเพื่อเหมือนกับเราพูดภาษาเนี่ยให้รู้นะถ้าเผื่อว่าเอาภาษาธรรมะหรือภาษาที่จะมาบอกให้โยมฟังหรือใครฟังนิโดยการไปกล่าวขึ้นมาแล้วก็ใส่ทำนองเข้าไปก็ให้มากมายเอาเองก็ไม่อยากอะไรลงไปนี้มากๆหรือแม้แต่ขึ้นธรรมบทแล้วเราเองเราก็ลาเป็นทำนองผสมลงไป ไม่ได้สาธยายความไม่ได้อธิบายความหาเธอจะกล่าวธรรมบทตรงๆเลยก็ตามไม่ต้องขยายความเพราะว่าเราขยายไม่เป็นก็ไม่เป็นไรแต่ไม่จำเป็นที่จะต้องใส่ทำนองเข้าไปถ้าใส่ทำนองเข้าไปแล้วแน่นอนทำความนั้นก็ย่อมเป็นเพลงทำความนั้นก็ย่อมเป็นเพลงแล้วเขาก็ไม่เข้าใจว่าไม่กล่าวเพลงเช่นคนไทยเรากล่าวออกมาซื้อ 5,000 ธันวาไว้มันก็เพลงมันสิทำไมจะสอนว่าศีล 5 ธันวาคมไว้ทำไมไม่กล่าวถึง 5 ท่านว่าไว้เอาคำนั้นมันเป็น คาถาแต่งไว้เป็นกาบหรือว่าเป็นกลอนศีล 5 ท่านว่าไว้มีคติเตือนใจควรให้จดจำแล้วก็ว่าไป 10 คนก็ฟังได้อ๋อชัดศีล 5 ธันวาคมไว้มีสติเตือนใจชวนให้จดจำแต่ถ้าเราเอามาบอกมาถึงก็คือ 5 ธันวาเอาไว้นี่ก็คือเตือนใจชวนให้จดจำมันก็แพงคำบาลีก็เช่นเดียวกันถ้ามันดีก็เช่นเดียวกัน ไปที่ตรวจอะไรก็ได้ต่างๆก็เหมือนกันอยากสวดอานาปานสติทั้งหมดมาสวดทำนองที่เขาสวดสวดคาถาภิกษุนั้นยอมทำหมดศึกษา ถ้าเราเป็นผู้รู้พร้อมเฉพาะซึ่งกายทั้งปวงแม่หายใจออกอยู่ดังนี้สัพพะกายะปฏิเสธภาษาอังกฤษย่อมทำในบทศึกษาว่าเราเป็นผู้รู้พร้อมเฉพาะซึ่งกายทั้งปวงแม่หายใจเข้าอยู่ดังนี้ก็ทำไมจะต้องพูดอย่างนั้นน่ะมันก็เหมือนกันว่าเอาสติเตือนใจเหมือนกันแต่มันไม่มีผิดอะไร พระพุทธเจ้าสอนให้บอกกล่าวคำว่าอะไรก็เอามาพูดกันเป็นคนขับรถไปติดรถขับรถร้องมันไม่เข้าหากันมันไม่เข้าหาเป้าเริ่มต้นมันก็ไม่รู้ว่าธรรมบทนี้เราจะเอามากล่าวออกแล้วจะเอามาสอนกันนี่คือคำความหมายความว่าอย่างนี้นะศีล 5 ธันวาไว้เป็นสติเตือนใจชวนให้จดจำถ้าไม่รู้ว่าหนูจะขอแนะนำเป็นกลอนแล้วก็กลอนก็ไม่ว่าบางทีมันคาถาบางคำมันจะมีคำอธิบายที่จริงคนมาแต่งงาน เกจิอาจารย์รุ่นหลังเอามาแต่งเป็นกลอนแท้จริงแล้วก็กล่าวเป็นคำที่มันเหมือนทำสโลปนึกว่าคำที่คล้องจองกันให้จำง่ายและก็สั้นๆเป็นหรือว่าผูกผูกร้อยเอาไว้ให้ไม่ได้เราก็ได้คาถาพระพุทธเจ้าตรัสคาถาแต่ทำเหมือนกันผมเคยพูดเคยปราบเคยเอามาเอามายกออกมากล่าวมาคู่กันในบางประโยคบางคำบางความที่เอามาพูดเอาไว้ให้มันสั้นรัดไม่มีคำคล้องจองกันเพื่อจำง่ายไม่ได้เจตนาเจตนาเพื่อให้จำง่ายเพื่อเป็นกรรมฐานเพื่อเอาไปไว้สำหรับใช้ซึ่งมันจำเป็นพระพุทธเจ้าก็ตรัสเป็น ถ้าเราจะเรียกคำกล่าวคำว่าฉันอะไรคำพูดร้อยก็จริงนะถูกร้อยไว้ให้มันรู้สึกว่ามีคำมีความอะไรเหมือนเพลงเหมือนเพลงอย่างที่เรามีกันอยู่เนี่ยแต่มันก็ไม่ได้ไปสนิทจำกัดความจำกัดลงไปว่าจะต้องคล้องจองร้อยเดียวมีคำสัมผัสนี้ตัวนั้นตัวนี้จะต้องมาสัมผัสเสียงนั้นเสียงมีอะไรอยู่ไม่ใช่หรอกเป็นแต่เพียงว่ามีสัมผัสบ้างเล็กน้อยเป็นตัวที่มันไม่ดูทำขัดๆเขินๆทำเป็นคำและปรารถนาสิ่งนั้นมันก็คล้องจองชวนปากชวนคอให้จำได้ง่ายๆมีประโยชน์นิดหน่อยแต่อย่างงั้นเราก็ทำขาดพระพุทธเจ้าตรัสเยอะรำคาญอะไรก็ตาม บางทีต้องยาวปี๊ดเลยก็เอามาสวดร้องกันใส่ทำนองเข้าไปร้องให้คนฟังอย่างนี้แหละเป็นคำที่เรียกว่าผิดเป็นชีวิตอย่างน่าจะคือตะวาที่ต่างๆปิดคำสอนผิดคำกล่าวผิดคำห้ามบอกด้วยการขัดแย้งอันยาวแล้วตัวเองก็ไม่รู้หลากหลายถ้าจะกล่าวกล่าวคำภาษามันเสียเงินบาทที่จะมีเสน่ห์อย่างผมกล่าวคำกล่าวธรรมะปฏิบัติ เน็ตแรงหนักลดเสียงหรือสำเนียงเพื่อให้เกิดผลประโยชน์ให้คุณรู้จักอะไรตอนไหนควรจะทำให้สำเนียงดังสำเนียงหนักเบามีผลเสียไม่ใช่เพลงมีเสียงไหมมันก็มีสูงต่ำแม้แต่ผมก็กำลังกล่าวคำว่ายาวเสียงยาวคำสั้นๆให้มันถูกลักษณะให้มันเด่นชัดหรือว่าความหมายของระบบแข็งระบบอะไรอย่างนี้ มันดูแล้วมันก็ไม่มีน้ำหนักและไม่สวมคล้อยจะบอกว่าหนักก็หนักไม่ใช่ตัวหนักตัวอื่นตัวอะไรที่เราจะเน้นมันก็มีทั้งมีประกอบกับคำมีแต่เมียประกอบกับคำที่จะให้ความหมายชัดๆเพราะว่าผมเป็นนักเน้นนักทำเสียงทำสังเวียนทำอะไรต่ออะไรมากอยู่แล้วผมก็จ่ายแล้วก็ทำอย่างนี้เป็นเรื่องของธรรมดาเป็นเรื่องของการสื่อความหมายที่จะให้เข้าใจกันได้แต่ยังไม่ลองลองทำนองส่งใส่เข้าไปเป็นทำนองลีลาอะไรต่ออะไรเฉยๆเอาไปสวมเข้าไปในบทนั้นสวมเข้าไปในบทนี้ทำนองอย่างนั้นทำนองอย่างนี้ก็สวมใส่เข้าไปเรียบร้อยแล้วไม่รู้ว่านี่คือ นี่คือคีตะวาทิตะวิสู มันก็พอแล้วอย่างที่เราเอามากล่าวกันไม่เป็นนะโมตัสสะภะคะวะโตไปตามสำเนียงของคำตัวสูงตัวต่ำอะไรบ้างที่เรารู้สำเนียงอยู่ไม่ต้องไปล่าสุดที่เราเคยลากมาบ้างหรือว่าโชคลาภกันอยู่อะไรนักหนาไม่เช่นนั้นแล้วเราจะไปติดเราจะไปรู้สึกว่ามันเป็นรถแล้วรู้สึกว่ามันเป็นแบบเน้นเข้านานเข้าก็หนักเลยแล้วจะเห็นได้ชัดเลยว่าหนักต่างองค์ต่างรูปพระแต่ละองค์เนี่ยเน้นติดกันแล้วก็บางคนที่ยิ่งทำเอง แม้จะขึ้นจะให้ปีนี้ท่านพยายามปั้นขอให้จบบทนะโมตัสสะเลิศแม้แต่นะโมตัสสะเมตตาอะไรทั้งนั้นแหละท่านลาแล้วนามมงคลทำเสียงไม่ขึ้นเล็กๆน้อยๆเลยประดิษฐ์ยังไม่เก่งนะเดี๋ยวนี้มันไม่ได้ฝึกตัวอย่างตัวเองไม่ได้ฝึกดูก็เลยรู้ว่าแล้วก็มันก็อีกอย่างมันก็ไม่อยากจะทำมากมายขนาดเป็นตัวอย่างพอรู้ก็คงพอรู้กันแล้วล่ะจะทำเสียงให้ฟังหน่อย นี่ไม่ใช่ละเมิดศีลที่ร้องเพลงทำสีอะไรให้ฟังแล้วไม่ใช่ละเมิดศีลแต่ยกตัวอย่างให้เด่นชัดเป็นการใช้คำสอนใช้ออกมายกตัวอย่างเอาอันเป็นอันมีที่พอได้แล้วทำเสียงอย่างนี้ออกมาเนี่ยตัวเองเป็นหลงเข้าแล้วไปติดตั้งเสียงแทนที่จะเอาสาระกลับไปเอาเปลือกจะเอาที่หุ้มสมองตัวเองไม่รู้ตัวก็คือ 5 ข้อ 1 แม้ตนเองก็กำหนดไม่รู้ว่าตัวเองไม่รู้ตัวเองแหละที่ว่าตัวกำหนดเสียงนั้น ตำหนักแล้วตัวเองนั่นแหละสมัครแล้วชอบและแม่มันดีเหลือเกินขี้คร้านใดโปร่งโปร่งใจอร่อยๆแหมวันนี้เราร้องอร่อยวันนี้ไม่บกพร่องวันนี้ทำได้เป็นนักร้องสุเทพวงศ์กำแหงเต็มเหนี่ยวก็เนี่ยมันก็เป็นที่ไม่ได้ขยายความไม่ได้ขยายทำอะไรหรอกนะครับโอ้วันนี้สวดมนต์วิเคราะห์ข้อมูลไปไปนิมนต์ไปแล้วก็แม้แต่รถนิมนต์ไปเยี่ยวร้องเดี่ยวมาด้วยสูตรด้วยทำนองที่เราได้ฝึกซ้อมมาอย่างดีแต่วันนี้ทีเดียวส่วนรวมไป ควบคุมสัพเพเหระ iPhone มันร้องไม่ฟังแล้วนะจบเพลงอย่างอร่อยเลยนะผู้ฟังก็ฟังไปแหมในขณะที่ฟังแล้วจิตรู้ว่าในสภาพของสัญญาก็ทราบๆนี่แหละคือของที่เราได้หนอนิมนต์พระท่านมาที่บ้านพระท่านก็ร้อนถ้าจะขอศีลไปก็หายไปก่อนยามิถ้าเผื่อว่าฆราวาสที่เขาอยากจะร้องไห้คือหมายความว่าเขาสบายใจแล้วก็แน่ใจแล้วว่าอย่างนี้แหละคือความเก่ง สอนมานานแล้วเขาก็จะปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาปะทังสะมาตามฉันจะร้องตามเลยแต่ทีนี้ญาติโยมส่วนใหญ่เขายังกระดาษเขายังไม่อยากเป็นนักร้องแข่งเพราะเขาก็ด่าด้วยกินแล้วเขายังมีสำนึกดีเขาก็เลยเพราะท่านร้องขออธิบายก็ฟังแล้วก็ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาปะทังสะมาทิยามิญาติโยมก็รับอย่างนี้ญาติโยมซะอีกกลับก็ด่าส่วนพระที่ไม่ได้น่าอายเลยเพราะตัวเองนึกว่านี่แหละที่จะลากจูงให้เธอเป็นอย่างนี้แหละแจ๋วผู้ใดถูกจูงไปแล้วผู้ใดเห็นว่าควรทำแล้วก็จะปาณาติปาตาเวรมณีตามที่ อัดเสียงให้เหมือนได้ให้เท่าเทียมได้เท่าไหร่เขาจะทำให้เหมือนเขาเรียกว่าดีแล้วเนี่ยพอให้ศีลก็ดีให้สวดทำอะไรก็ดีแล้วแต่พระที่ไปในบ้านเป็นงานที่นิมนต์มานำมาให้เป็นสิริมงคลที่บ้านไปร้องเพลงพวกนี้ร้องเพลงนะไม่ได้แปลไม่ได้ความหมายฉันมีความรู้เท่าไหร่ก็เท่าเดิมทำความอะไรที่ได้กล่าวเป็นร้องเพลงเป็นโสดนั่นน่ะมีเท่าไหร่ก็เท่าเดิมไม่มีความรู้เพิ่มหรอกฆราวาสเสร็จแล้วพอถึงเวลาที่จะพูดภาษาไทยหรือพูดภาษาที่เข้าใจกันได้สื่อความหมายมนตราที่จะเป็นความรู้แก่กันและกันเพราะคุยเรื่องอะไรก็ไม่รู้สัพเพเหระเรื่องง่ายสนุกดีไม่ไปเที่ยวตรงนั้นเป็นไงไปงานผ้าป่าที่โน่นเป็นไงฝนตกก็ต้องรู้เรื่องตื่นเต้นอะไรหรือว่า เป๋เลยในรถอะไรต่างๆคุยกันจะไปเรื่อยๆไปหรือไม่มันจะคุยแต่เรื่องอย่างนี้ด้วยซ้ำไปเป็นเรื่องอะไรก็ไม่รู้ไปกันใหญ่โทรไปจะเสร็จกลับเรียบร้อยจนกระทั่งเสร็จแล้วก็อย่าถามว่าอะไรวะหาปูราปะริปูเรนติสาคะรังเอวะเมวะอิโตทินนังเปตานังอุปสรรคไม่อร่อยนะว่าด้วยสุดท้ายก็อายุอ้วนโอ๊ย เพลงลาวเพลงลาวที่มีวิทยุร้ายหลายแห่งก็ใช้พอเวลาจะจบผิดสถานีเขาก็เอาเพลงลาวแล้วลาแล้วมาจบแล้วก็กลับบ้านกลับวัดหารู้ไหมว่าตัวเอาแต่ความจัญไรเข้าไปในบ้านนั้นไม่ใช่ความบางคนนะฟังดีๆมันก็ฟังพวกเราฟังใครฟังเพลงวันนี้ผู้ที่เป็นพระด้วยแล้วก็หัวอาจจะร้อนจริงๆแล้วก็ได้แต่หัวแตกก็ได้เหมือนกันเอาความจัญไรไปทิ้งไว้ที่บ้านเขาแล้วเดินกลับแล้วไม่พอจ่ายเงินกลับบ้านแล้วด้วยค่าร้อง ให้น้องตาเขียวด้วยนะต้องให้มากๆซองไปถึงก็เปิดดูก่อนแล้วสมัยนี้เขาทันสมัยประเพณีและจรรยาทานตะวันตกให้ของขวัญก็ต้องฉีดเปิดดูเดี๋ยวนี้เหมือนกันนี่พอก็เปิดเดี๋ยวนี้ 10 บาทเลยเดินออกทีหลังไม่มาแล้วบ้านนี้ตั้งหลายบาทเลยอ่ะเออใบแดงค่อยยังชั่วหน่อยก็ยิ้มๆลึกยังมีลีลาอย่างนู้นอย่างนี้มีคำอะไรเป็นเขาความฝันซาบซึ้งตรึงใจเอาไว้อีกก่อนไปนี่คือการทำอย่างไรสามารถที่ไม่เกิดอะไรเลยเอาเพลงการแท้ๆมาทิ้งมาลองมาทำให้คนติดเอาไว้ที่บ้านความจัญไรไม่ใช่ศิริมงคล ร้านจัญไรที่ว่านี้มันเสียหายไปมากกว่ามาร้องเพลงสู่กันฟังอีกภาพแล้วพระท่านมาร้องเพลงซะจะร้องเพลงอะไรก็ตามแต่ขอร้องเพลงแล้วก็กลับวัดคนเขาก็จะรู้ว่าเพลงไม่ใช่สาระอะไรหรอกไม่ใช่ของสูงของเด่นของงามอะไรหรอกคนก็จะเข้าใจเราก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ของเล่นของงานเป็นเพลงนะแต่นี่ไปเอาธรรมบทของพระพุทธเจ้ามาทำให้คนเข้าใจว่าเพลงนะเอาของสูงขึ้นไปอีกทำมาหมดนะผมก็คือเพลงเอามาทำให้คนเข้าใจว่าเพลงมีเพลงค่าตกไหมถ้าตกไหมตกกว่าเก่าอีกถ้าเอาเพลงมาร้องร้องเพลงคนก็จะบอกว่าเออไอ้นี่ก็แค่เพลงก็แล้วไปเราก็ไม่ต้องไปมีอะไร ไม่เอาธรรมบทพระพุทธเจ้าซึ่งเป็นคำกล่าวที่ศักดิ์สิทธิ์หรือคำกล่าวที่มีศักดิ์ศรีคำกล่าวที่สูงเอามาร้องเป็นเพลงและคนเข้าใจให้คนซาบซึ้งมีคนติดว่าให้คนยึดถือเปลี่ยนความเข้าใจความรู้สึกว่านี่คือเพลงเข้าใจมันคือเพลงนะคำว่าเพลงมันเป็นของไม่อย่างนั้นแหละร้องเล่นๆให้เด็กฟังกล่อมลูกหรือว่าร้องอะไรต่ออะไรไปตามประสาที่มันทุกข์มันอะไรกันมันๆไปอย่างนั้นเองอ่ะเป็นของบรรเทาอะไรไปงั้นเองคลายอารมณ์มันไม่ได้มีค่ามีราคาอะไรมันก็เลยทำให้ยิ่งมึงเอาอันนี้ต่ำลงมาอีกมึงเอาของที่มีราคาต่ำก็มีของที่มีค่าต่ำลงมาอีกจึงกลายเป็นว่าทำลาย สิ่งที่มีค่านั้นอีกสูงกว่าเก่าอีกสูงกว่าอีกทำฆ่าให้แรงสูงไม่ถูกทำค่านั้นให้ต่ำกว่าเก่าๆอีกไม่ใช่เรียกว่าสูงฟังดีๆอธิบายมุมอธิบายเชิงให้ฟังชัดๆคือกลายเป็นว่าถ้ามาร้องเพลงจริงๆพระเข้ามาบ้านนี้แล้วก็แล้วแต่ก็แค่เพลงแล้วก็กลับไปก็ได้ความจัญไรหรือว่าความรักเป็นเพลงที่เป็นเนื้อหาสาระที่ทำลายศาสนาลงมาวัดธรรมปัจจุบันคล้ายๆกับว่าในบ้านพรุ่งนี้เข้าบ้าน พอเข้าบ้านนี้ก็เลยเอาขยะกองเล็กมาทิ้งไว้แล้วก็ออกไปถ้าวันเรียบร้อยยยักษ์ทำความสกปรกไม่น้อยนี่เอาขยะกองใหญ่บอกแล้วมันของแรงดึงของที่มีค่าจัดขยะกองขี้เหม็นจัดกว่านั้นเอามาทิ้งไว้แล้วก็ออกไปก็เท่ากับมานี่มาทำอะไรไว้ให้กินแต่ที่ว่าเมื่อกี้เนี่ยเอาความจัญไรมาทิ้งไว้ใส่ไม่ใช่มงคลนะยกตัวอย่างให้ฟังเอาความจำใดมาทิ้งไปขายเขาไว้แล้วก็ออกไปไม่ได้อะไรที่ว่านี้ก็คือว่ามาทำให้จิตวิญญาณหรือทิฐิความเห็นของเจ้าบ้านของคนในบ้านส่วนต่ำเป็นมิจฉาชีพออกไป นั่นแหละคือความจัญไรคือความที่ไม่รู้สาระไม่ได้ประโยชน์นึกว่าได้อะไรไม่ได้ถ้ามาสวดมนต์หรือเปล่าถ้ามาร้องเพลงน้ำมนต์ปลาหรือว่าความรู้ที่จะเกิดคืออะไรไม่มีนอกจากไม่มีแล้วก็เป็นลูกเรื่องไร้สาระเพราะงั้นเอาพระมาบ้านมีอะไรไม่มีอะไรเลยไม่ได้นำอะไรเข้ามานอกจากไม่ทำอะไรเข้ามาแล้วยังมาทำให้คนนั้นเห็นเกิดความเห็นหรือเกิดขึ้นที่เป็นมิจฉาทิฐิลูกค้าที่ติดเป็นอะไรเป็นกิเลสความเข้าใจผิดเพี้ยนเป็นสิ่งที่จะพาไปสู่จุดเสียหายมิจฉาทิฏฐิไม่เข้ามักกริยามรรคแม้แต่ข้อต้นครอบประธานทำให้ประธานข้อประธานที่จะนำทางนี้ ออกนอกทางเจ๊ด้วยแล้วเป็นไงอิจฉาคนที่มีตังค์ติดตังค์เป็นไงก็ยิ่งกว่าไอ้โจรฆ่าไอ้โจรยิ่งกว่าไอ้โจรฆ่ากันไปใหญ่เลยไม่ได้เข้าให้ฟังว่ามันเป็นความเสียหายอะไรความจัญไรคือความไม่ดีความไม่ถูกต้องคือความสูญเสียเอามาใส่ไว้ตัวอะไรเกิดอะไรขึ้นมันก็การกระทำนี้เกิดขึ้นในโลกเหล่านี้อยู่ในแม้แต่เมืองไทยอยู่ในวงการศาสนาเกิดอะไรขึ้นมีวิเคราะห์ไม่เข้าใจเนื้อหาธรรมะก็ดีไม่เข้าใจเพลงก็จะแยกไม่ออกแล้วก็ทำความหมายไม่ได้ สูญเสียท่าพระรูปใดเส้นในเอาแต่แค่นี้ท่านไปบ้านโน้นบ้านนี้เอาล่ะเขาติดโทรศัพท์เองเขาก็ไม่รู้จะ 3 ไม่สามารถที่จะทำอย่างไรได้ท่านก็ไปทำตามสำเนียงทำประเพณีหน่อยนึงสวดเป็นบาลีแล้วก็มีทำนองเล็กน้อยเสร็จแล้วก็รู้ว่านี่เขาไม่รู้เรื่องอะไรหรอกแล้วท่านภาษาพยานต่างหากโอภาปราศรัยกันคุยกันเรื่องภาษาไทยๆตามประสาพิมพ์แล้วท่านประธานทำให้เข้าใจได้มีธรรมะมีส่วนนั้นส่วนนี้เป็นการสอนเจ้าของบ้านก็ได้รับมงคลไม่ใช่ได้รับความจัญไรได้รับความมงคลได้มาสอนส่วนนั้นส่วนนี้มาสอนเรื่องนั้นเรื่องนี้บ้างก็ได้ เอาพระเข้าบ้านได้มงคลด้วยความรู้กลับไปเอาพระที่ทำอย่างนั้นก็ใช้ได้ถ้าไม่ได้ทำอย่างนั้นอย่างที่ยกตัวอย่างแล้วตัวเองนั่นแหละยิ่งเข้าใจผิดหลงเสียงนั้นอย่างข้อที่ 1 ตนก็กำหนดเสียงนั้นด้วย 2 แม้คนอื่นก็พลอยกําหนัดยินดีในเสียงนั้นนี่แหละเพื่อมาสวดภาวนาอะไรเข้าถ้ายิ่งสวดมากสวดยาวใส่ทำนองอะไรยิ่งดียิ่งอร่อยเป็นทำนองสังหารเลยเป็นไปยินดีและทำให้ญาติโยมก็ติดทำนองสังหารแล้วเธอทำนองลีลาที่มากเพื่อนเอยกันเยอะแยะพวกญาติโยมก็ยิ่งเข้าใจผิดกันใหญ่เลยนี่แหละคือสาระพระเก่งๆไม่ต้องบอกว่าโอ้โหสุดสวย ดีนานช้าเก่งก็เลยพลอยว่าอย่างนี้จะได้มงคลมากเท่านั้นเองอันนี้ก็ได้แต่เสียงได้แต่เพลงฟังดูดีน่าจะคีย์สวัสดีน่าจะทำก็ทำเพราะๆสำลีและสำเนียงเนื้อย่างอะไรก็เมียเป็นทำนองลีลาเท่านั้นเราก็ติดเสียงติดคำร้องเพราะร้องติดทำนองลีลาที่เป็นข้อ 1 ตัวเจ้าตัว 2 ผู้ได้รับฟังก็พอยินดีข้อ 3 แม้พวกคฤหบดีก็พากันยกโทษผิดเพียงได้ว่าพวกสมณศักดิ์บุตรเหล่านี้ก็ขับเพลงเหมือนพวกเราขับเพลงทีเดียวนะดังนี้พวกคณบดีหรือพวก ด่าคนธรรมดาเนี่ยในใจของเขาน่ะคนรู้นะแต่ถ้าคนไม่รู้ไม่หลงศิลปะปรามาสเป็นหลวงตาตามแบบจารีตประเพณีโอ๊ยพระท่านร้องไห้เป็นเรื่องธรรมดาก็ฟังเสียงพระรองเฉยๆแล้วเขาก็ไม่อะไรก็เท่านั้นมันไม่แปลกไม่เปิดอะไรหรอกหรือว่ามันจะแตกแล้วถ้าพระองค์นี้ลองเสียงหยุดยาวมากกว่าเก่าโอ้พระองค์พิเศษเขาก็สะดุดฟังแล้วก็หลงเสียอีกถ้าเขาบอกว่าพระองค์นี้ยังร้องไม่เก่งก็เฉยๆแต่ถ้าสมมุติว่าคนที่เขาไม่เคยเห็นไม่เคยได้ฟังได้ยินเลยว่าเขามีความโลภพระนี่ก็จะสาธยายมนต์จะสวดมนต์อะไรก็สวดไปที่สาธยายไปทำให้เข้าใจก็เข้าใจไปทำไม ศีล 5 ธันวาไว้เป็นคติเตือนใจคนที่เขาก็ฟังแปลกสิแล้วถ้าจะบอกสีหน้าจะอธิบายความหรือว่ามนตราหรือว่าความรู้ศีล 5 ทำไมท่านต้องใส่ทำนองอยากรู้อย่างนั้นน่ะเก็บผ้าของที่ร้องร้องเพลงเหมือนพวกเราร้องเพลงเหมือนกันนะ Google เขาก็ยังดีอยู่เลยนึกว่าอย่างแต่ก่อนเนี่ยเราเช็คได้จากเด็กมันคือเด็กจะไม่ภาษีปรึกษาก็ไม่รู้จะรู้ว่าเพลงคืออะไรเพลงก็คือไอติมทำนอง พอมาพบกับงูพระผู้ใหญ่มันก็รู้คำว่าดีก็รู้อยู่แล้วก็เลยมันไม่เป็นอย่างที่คำสั่งนี้เท่านั้นแหละเขาปรับนี้ของพระพุทธเจ้าท่านตรัสหมายถึงว่าพวกนี้เขายังไม่เข้าใจจากเขาจะบอกกำลังเพิ่มใหม่ๆแต่ว่าผมไม่ร้องเพลงเหมือนกับพวกพราหมณ์นะหรือไม่ร้องเพลงคฤหัสถ์นะเพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าตักก็จะหมดไปถึงพระบาทสมเด็จ ที่นี่เอาล่ะก็พฤหัสบดีเดี๋ยวนี้มันเขินแล้วมันโตแล้วมันไม่รู้เรื่องมันยึดติดตามศิลปะปรามาสตามจารีตประเพณีไปซะแล้วก็เอาเด็กที่เป็นภาษาภาษีนี่ก็ไม่ฟังเอาเพลงนี้ไปเช็คได้เลยจะต้องบอกว่าแม้พวกเด็กก็จะพากันติดเตียงยกโทษหรือเข้าใจผิดได้ว่าพอพวกสมณศักดิ์ก็จะบวชเหล่านี้ก็ขับร้องเพลงเป็นเหมือนกันหนูทีเดียวนะจะได้ต้องใช้คำนี้อธิบายดังนี้จริงๆเลยก็จะเข้าใจว่าร้องเพลงเหมือนเราอ่ะเพลงก็คือศักราชธรรมดา จะศักดิ์สิทธิ์อะไรอ่ะพระบรมราชินีอะไรไม่ศักดิ์สิทธิ์เลยถูกใจไปแล้วเห็นไหมนี่เป็นโทษนะธรรมบทนั้นถูกย่ำยีไม่ศักดิ์สิทธิ์มีค่าต่ำลงไปแล้วมันเป็นโทษโทษเพราะใครทำเพราะเราทำมันก็ 3 ข้อ 4 เมื่อพิษสุนัขยังรู้สึกลุ่มหลงในกระแสเสียงนั้นอยู่สมาธิก็พังทลายก็แน่นอนกับพระองค์ไหนปั่นเสียงลีลาอะไรตนอยู่ขณะนั้นมันก็ไม่มีสมาชิกคือจิตที่มันไม่มีที่วางกิเลสไม่มีวอลเลย์เข้ามาประกอบผสมอยู่อย่างนั้นสมาชิกก็ตกเคลื่อน มึงมีความเป็นจริงอันดีจิตเป็นเอกกระต่ายด้วยจิตเป็นเอกจิตต่ำลงต่ำลงเพราะเอากิเลสเข้าเสริมเข้าไปด้วยแล้วยิ่งทำก็ยิ่งปรุงยิ่งชำนาญก็ยิ่งปรับปรุงตกแต่งทำให้ดีขึ้นเรื่อยๆทำให้สำเนียงทำให้เสียงทำให้อะไรกลายเป็นเพลงยิ่งขึ้นเรื่อยกลับกลายเป็นเรื่องโรคไปหมดมีข้อ 4 ถ้ายังหลงเสียงนั่งสมาธิก็ตกไม่ได้สมาธิอะไรสวดมนต์ไม่ใช่ได้สมาธิกลับกลายเป็นว่าสมาธิยิ่งเครียดเพราะไปหลงการสวดการท่องหลงลีลาหลงเสียงหลงทำนองใส่เพิ่มเข้าไปทุกทีทุกทีและทุกวันนี้ยิ่งเพิ่มทุกปีและมากด้วยข้อ 5 อนุชนรุ่นหลังจะถือออกแบบเป็นแบบอย่างแล้วก็จริงที่สุด จริงที่สุดเจ้าภาพผู้ใหญ่ร้องขบวนยังงั้นไปพระผู้น้อยก็ต้องตามแล้วก็เอาแบบกันมาต่อท่อต่อหางต่อเชื่อมต่อราวมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้กลายเป็นสิ่งที่เราพูดไม่ได้แล้วถ้าคือเราพูดออกมันกับกลายเป็นว่าเรานี่ขวางโลกไปเลยหมอเนี่ยเอาอย่างตามกันมาอนุชนเอาอย่างต่างกันมาจนไม่รู้จะไปเอากันยังไงล่ะเอาไม่ไหวตามไม่ไหวจริงๆไม่ไหวเลยแต่เขาไม่รู้ตัวหรอกเอารถชนรุ่นต่อต่อกันก่อนมาจนกระทั่งแล้วก็ยังไม่เข้าใจยังไม่สำนึกยังไม่ระแวงเรา ไปเลยก็ยังกลายเป็นผู้ที่ยังเลอะเทอะเปรอะเปื้อนแล้วก็ยังมากยังมายเยอะแยะอยู่ได้สิ่งที่เป็นกลายเป็นราคะตามกลายเป็นเสียงเพลงการดนตรีเพลงเพราะๆกลายเป็นสิ่งไม่ดีถ้าพ่อที่พระพุทธเจ้าตรัสเอาไว้ตั้งแต่ยังไม่เกิดอะไรนักหนาตัดเอาไว้ตั้งแต่สมัยที่พระพุทธเจ้ากำลังทำการสร้างสรรค์ศาสนาแม้ในยุคพระพุทธเจ้านั้นน่ะท่านเองท่านยังมีชีวิตอยู่หรือแม้แต่ไม่เอานานไม่ต้องเอาอะไรมันก็ยัง ผมเรียนอยู่พวกคุณก็ยังทำอะไรอยู่แม้แต่จะไปสาธยายธรรมะสัญญาธรรมะนะเขาพูดคนอินเดียเขาก็ต้องพูดภาษาอินเดียนี่แหละเขาเอาธรรมบทต่างๆที่จำจากพระพุทธเจ้าหรือว่าธรรมบทใดๆจากอาจารย์ไหนๆก็ไปกล่าวเมื่อเราพบคุณจำคำสอนที่ผมกล่าวคำบรรยายแล้วก็ทำอธิบายอะไรที่จำผมกล่าวอย่างนู้นอย่างนี้ได้แล้วคุณก็เอาไปเป็นหมวดด้านบนนี้บทนั้นหมดนี้บ้างเรื่องนั้นเรื่องนี้คุณก็จำบทเหล่านี้ไปได้เสร็จคุณก็เอาไปสอนไปสวดมนต์เป็นความรู้แล้วมันก็นำมาความรู้นี้ไปศาลายาหรือว่าไปอธิบายบ้านไหนกับคนไหนคนไหนต่อๆกันไปผมก็ไปอธิบายธรรมดา ธรรมดาทุกทีแหละกูก็ใส่ตัวนี้ควรเน้นคนทำให้ชัดๆให้รู้ชัดๆตัวนี้คนเบาคนพูดไม่ธรรมดาก่อนแล้วประโยคนี้เนื้อนี้คำนี้ความนี้ยังมีคนเล่นคนอะไรคุณก็ทำไปตามที่คุณเข้าใจนั่นแหละมันก็เป็นอย่างนั้นอยู่ตลอดมันจะไม
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive