240825-509 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ026.txt
เนื้อหาในไฟล์
เพชรเวชเช้าวันที่ 25 สิงหาคม 2524 อาการพิจารณาเราจะต้องมีอยู่เสมอๆทุกอิริยาบทคำว่าพิจารณาหมายความว่ารู้ตัวทั่วพร้อมรู้สึกสัมผัสเราสัมผัสกับอะไรอยู่เรารู้แล้วเราก็มีอิริยาบถเราจะมีอิริยาบถออกไปเมื่อสัมผัสแล้วเราจะปล่อยอริสมันต์จะปล่อยอิริยาบทวจีกรรมหรือในจิตของเรามันจะมีมโนกรรมจะมีการนึกคิดจะมีการปรุงสร้างอะไรขึ้นมาที่จิตเราจะต้องพยายามรู้เท่าทันแล้วพิจารณาเสมอทุกที [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ผัสสะทุกผัสสะไม่ว่าจะผสานนอกหรือมันเกิดแต่ในผัสสะในใจเองแล้วมันก็มาปรุงออกมาเพื่อที่จะเกิดอย่างนู้นอย่างนี้ต้องรู้อารมณ์รู้รูปของอาการกิริยาตั้งแต่จิตกายวจีท่านใดไม่สมเหมาะสมควรมากไปลดน้อยไปเพิ่มให้มันอยู่มัชฌิมาให้มันอยู่พอดีผมบอกแล้วเราก็ทำงานโดยเฉพาะที่เราเน้นสำคัญก็คือกิเลสอาการของกิเลสนี่มันก็การที่จิตของเรามันพยายามจะทำตามใจแล้วใจส่วนมากจะทำให้มันได้เสพสมใจเป็นรับสัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายอย่างเราก็เลือก Facebook มันชอบๆ ใจเพราะพอใจโดยที่มันเละไม่เลือกแฟนหรือว่าไม่เลือกดูตามเหตุผลว่าของมีมากของมีคุณค่าแม้มันจะไม่งามไม่สวยแม้มันจะไม่ดูหรูหราอะไรแต่มันมีสารัตถะแล้วมันก็ใช้ได้แล้วแต่ไปถูกหลอกถูกล่อด้วยรูปรถปรุงแต่งกลิ่นเสียงสัมผัสอะไรต่ออะไรต่างๆนานาจนกระทั่งเฟ้อจนกระทั่งเกินไร้สาระเราก็ไม่มีปัญญารู้อย่างนี้เราก็เป็นผู้ที่ไม่รู้จักแก่นสารเมื่อผู้ใดไม่หลงในสิ่งปรับปรุงตกแต่งมอมเมามากเราก็ง่ายเรารู้สาระซึ่งมันมีอยู่ในโลกเลยง่ายๆแล้วหยิบสาระที่ไหนก็ได้แล้วเอาสาระที่ไหนก็ได้แม้ไม่งามแม้ไม่สวยแม้ไม่ยั่วไม่ยวนเราได้ทั้งนั้นแหละเราจะรู้เลยว่าโรคนี้อยู่ง่ายมีแก่นสารสาระของชีวิต ทั่วไปเราก็จะเป็นคนง่ายเพราะร่างกายกรรมวจีกรรมของเราเราก็จะไม่ไปทะเลแสวงหาไม่ไ
อ่านต่อ
ปที่ได้วุ่นวายอะไรต่ออะไรไปหยิบไปจับไปแย่งไปชิงเอาสิ่งที่คนนอกโลกเขาพูดหลงผู้หญิงติดรูปรถติดเสียงสัมผัสอยู่เราก็ไม่แย่งชิงอะไรนักหนาโดยเฉพาะถ้าเรามีปัญญาลึกซึ้งสิ่งที่มันเป็นหยาบต่ำแล้วเราทิ้งมาแม้จะสูงขึ้นมาอีกหน่อยแล้วก็ลดละลงมาเข้าหาแก่นสารที่แท้ได้เราก็จะเป็นคนที่ง่ายเป็นคนเล่นง่ายเป็นคนอยู่ง่ายเป็นคนไม่เปลืองมากเป็นคนที่ได้แต่แก่นสารแล้วเราก็จะเป็นคนขยันหมั่นเพียรช่วยเหลือโซฟาสร้างสรรค์อะไรอยู่ที่เราจะทนต่อผลัดสารได้เพราะเราได้กระทบสัมผัสแล้วก็มีการพิจารณารู้เท่ารู้ทันจริงๆมีปัญญามีปัญญาอย่างแน่แท้ไม่พ่ายแพ้ฤทธิ์แรงสิ่ง รู้จักสารัตถะที่จริงใช้และสารัตถะและเราจะสร้างสรรค์อะไรเราก็รู้ตามความจริงว่าเราก็สร้างสรรค์ไปสิ่งนี้เป็นคุณงามความดีก็ทำไปวันหนึ่งคืนหนึ่งมีคุณมีค่าและผู้ใดพิจารณาถูกอย่างนี้ไปเสมอจนได้ทั้งรถกิเลสตนเองจะได้ทั้งสร้างสรรค์อยู่ให้แก่โลกไปเป็นสูตรใหญ่ของพระพุทธเจ้าถูกต้องนะเพราะคำว่าพิจารณาจึงมีความหมายลึกซึ้งซับซ้อนอยู่ตามที่ขยายความมาพอสังเขปนี้ให้ฟังว่าไม่ใช่พิจารณาอะไรก็ไม่รู้เรื่องพิจารณาอะไรจะยึกยักๆเล็กๆน้อยๆไม่ใช่แม้เราจะมีท่าทีมีแบบอย่างมีพิธีการทำท่าทำทางทำอะไรต่ออะไรอยู่เป็นลีลาเป็นรูปเป็นแบบนั้นก็เป็นองค์ประกอบในการที่จะพิจารณาเรื่องกินเนี่ยเป็นเรื่องสำคัญ เข้าไปในปากนี่มันเป็นสิ่งที่จะต้องเหมือนกับรถยนต์มันต้องสำคัญที่น้ำมันต้องเติมมันเสมอไม่มีน้ำมันมันก็ไม่วิ่งเลยฉันใดคนไม่กินข้าวไม่กินอาหารไม่กินธาตุเข้าไปสังเคราะห์ร่างกายเดี๋ยวมันก็เหี่ยวตายแม้จะเป็นพระพุทธเจ้าพระอรหันต์เจ้าก็ต้องกินทั้งนั้นเพราะเรื่องจริงที่เป็นเรื่องที่มีกิเลสประกอบอยู่เยอะถ้าเราไม่รู้เราก็เฟ้อไปกับมันฟุ้งซ่านไปมันหลอกล่อมอมเมาเยอะแยะหลากหลายเหลือเกินจนกว่าเราจะเน้นเราจะเจียนลงมาได้เราจะมีชีวิตอยู่ถ้าเราเรียนรู้หลักของการกินเราจะรู้กิเลสกามกิเลสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเยอะแยะเลยแล้วเราก็จะไปรู้อย่างอื่นตามอีกสิ่งที่เป็นผู้บริโภคบริโภคเครื่องใช้เครื่องที่จะเกี่ยวข้องกับชีวิตเพราะฉะนั้นหลักการกินการพิจารณาถึงรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสจึงต้องทำ ทำเข้าไปมากๆจะแยบคายละเอียดละออเราจะรู้อะไรลึกซึ้งขึ้นแล้วมันก็จะไปเป็นปัญญาที่จะไปใช้กับอย่างอื่นได้เราก็จะได้พ้นความเป็นทาสมาได้เรื่อยๆมากมายจึงขอให้พวกเราได้เข้าใจความในเรื่องของคำว่าพิจารณาให้สำคัญแล้วกระทำให้ได้มากครั้งเสมอๆมากวินาทีมากขณะให้ได้และเราก็จะได้ประโยชน์จากการพิจารณานั้นจริงๆ