220630 ชีวิตแกนแห่งพุทธศาสน์สร้างสรร-พ่อท่าน-สันติอโศก-ช001.txt

ี่เกะกะปนเปมากนักมันก็ยิ่งจะมีฤทธิ์มากถ้าเราเข้ามาแล้วเราก็จะประสบความสำเร็จสัมพันธ์กับผู้ที่อยู่อย่างนั้นเราจะได้ฝึกปรือไปหมดกายวจีมโนให้เข้ารูปเข้ารอยจะได้รู้จุดที่ว่าพอเป็นไปหรือว่าแนวโน้มที่มันจะชักจูงไปตามทิศทางอย่างโน้นอย่างนี้มันไม่ใช่ภาษาบอก แต่มันก็เป็นบัญญัติเป็นปริยัติบอกนำอบรมห้อมล้อมที่จะทำให้เกิดสภาพทำให้เราได้รับการปฏิเสธวนาคือเศษคุณคบคุณได้รับอบรมลงไปจริงๆแต่สภาพอย่างนี้ถ้าไม่พูดไม่บอกไม่กระจายไม่อธิบายเราก็ไม่รู้สึกเพราะเรารู้สึกแต่เฉพาะที่หยาบๆมันไม่เข้าใจในสิ่งแวดล้อมพวกนี้ก็จึงชี้ขึ้นมาให้ฟังนะเพราะเราจะมาในวาระใดก็ตามวันเสาร์วันอาทิตย์หรือวันธรรมดาถ้ายิ่งมาวันธรรมดาธรรมดาแล้วมีพระมีเจ้าทันอยู่ แต่ท่านก็ไม่เป็นผ่านอะไรมาเราก็จะรู้ว่าที่นี่มันเป็นผ่านมาแล้วเราควรจะไปอย่างไรที่นี่เปิดเปิดเผยอิสระเสรีใครจะมาจะเดินขึ้นข้างบนลงข้างล่างเข้าข้างนอกออกข้างในอะไรก็ได้ตามสัมมาคารวะของเราที่ควรเป็นควรไปไม่เป็นไรถ้าเผื่อว่าที่ไหนที่ท่านบอกว่าที่นี่อยากเข้าเลยตอนนี้เราปิดตอนนี้เราระงับมันมีเวลากาละบางทีตอนนี้ท่านผู้นี้หรือว่ากลุ่มนี้หรือว่าผู้ใดแล้วแต่ท่านจะปิดโอกาสไม่ให้เข้าไปวุ่นไปกวนก็มีอยู่แต่ธรรมดาแล้วล่ะก็เข้าไปได้พบกันได้สัมพันธ์กันได้โอภาปราศรัยกันได้อยู่ที่ไหนที่ไหนที่ไหนที่มีเราก็ไม่มีที่รับไม่มีที่แจ้งอ่าแต่แต่เพียงก็รู้กันเป็น เป็นคันเล็กน้อยตามมารยาทสังคมธรรมดาแต่ก็เปิดเผยกว่าธรรมดาให้เข้าใจที่นี่แล้วมาแล้วเราก็จะมายิ่งมีคนน้อยมีแต่พระแต่เจ้าที่ท่านอยู่เปรยประจำหรือว่าอยู่ที่นี่มีแต่นักปฏิบัติที่อยู่ที่นี่ก็ยิ่งมีแต่ผู้ที่สังวรสำรวมระวังก็จะดูรู้สึกว่าเคร่งๆขรึมๆๆมันจะดูว่ามันแข็งๆมันไม่ค่อยดูหวือหวาดูมีรสชาติเหมือนดังลูกโลกมีการเจ่าๆวุ่นวายมันมันไม่มันไม่มันดูสงบมันดูนิ่งๆมันดูแลบๆๆมันดูไม่เออก็โอเคฮา มันดูไม่หวือหวาโปร่งโล่งอะไรไม่รู้กระจัดกระจายใช้กับศาลก็เซ็นอะไรเงินเป็นต้นนี่พูดด้วยภาษาก็ลองฟังดูเพราะธรรมะที่ว่าเป็นความรู้สึกอย่างนั้นไม่ได้หมายความว่าเราขาดทุนหรอกนะเรามาพบอย่างนั้นเราก็จะได้รู้สึกเพราะเราเองเรามีอารมณ์เรามีจิตใจที่ชอบอยู่กับสภาพที่มันจะต้องบันเทิงเริงลมหรือว่าเอะอะมะเทิ่งเจ้าอะไรอยู่มากเพราะว่าพอมาเจอสภาพนี้ก็รู้สึกว่ามันมันไม่ติดแต่ฉาบไม่ติดถ้าอารมณ์ของเรายินดีกับอารมณ์ของเราโน้มน้าวไม่ได้ทำหยุดทางระงับพอมาสัมผัสอย่างนี้แล้วเราจะรู้สึกว่าเออสบายนะ เมื่อเธอมันไม่เจือจางสงบเรียบร้อยดีเราก็จะอยู่ได้นานๆก็สบายอารมณ์จิตใจของเราที่มันไม่ฟุ้งซ่านกระจอกกระจายไปอื่นแม้แต่นั่งอยู่ที่นี่ไม่คิดทวงคิดกังวลไม่มีเรื่องราวอะไรมันก็อยู่ได้เย็นๆหรือไม่คุยอ่านพูดเขียนอะไรก็ตามที่นี่กับคนนั้นคนนี้มันก็เป็นไปได้สิ่งที่จะช่วยกันแนะปัญญาและความเข้าใจที่จริงให้ชัดให้เด่นขึ้นให้เสริมเข้าไปให้มั่นคงให้แน่ใจให้เห็นจริงอะไรหรือแหลมลงไปอีกก็ได้มันก็จะเป็นการสนับสนุนเพิ่มเติมได้ผู้นั้นก็พอใจที่จะอยู่อยู่ได้นานๆถ้าผู้ใดเข้ามาและชาติฉวยมาปุ๊บปั๊บๆๆแล้วก็ออกไปข้างนอกข้างนอกก็ ไม่มีที่สงบระงับอะไรส่วนมากมันก็มีแต่จะฟรุ้งฟริ้งอะไรไปต่างๆนาถ้าเราเป็นผู้มีจิตมากธุระมากมีกิจกรรมอะไรก็ได้ต้องดูแลรับผิดชอบก็เอาล่ะเราก็ไปก็มาจะมีบางคนไปมามีติดธุระมากไปบ่อยมากบ่อยมากทุกวันก็มีอย่างคุณพยนต์ที่ขับรถออกไปแล้วมาจะบอกว่าทุกวันก็เกือบจะได้จริงๆก็ไม่ทุกวันทีเดียวมีวันว่างมีวันไม่มาบ้างก็จะมีกินหลังจากนั้นมาไปทำงานก็มาก่อนไปทำงานแวะมาเช้าก็ไปกลับไปทำงานมาเกือบทุกวันไปๆมาๆๆไปๆมีกิจมากธุระมากแต่ก็พยายามเข้ามาคบกับคุณก็ได้อย่างหนึ่งแต่ยิ่งดูวันใดวันว่างวันอะไรก็เพิ่มขึ้นอีกก็ยิ่งจะได้ แล้วไม่จำเป็นจะต้องแวะไปแวบมาเฉยๆต้องเข้าใจให้พอเพราะเราอยู่ด้วยกันได้ออกไปล้มได้คุยได้โอภาสฟ้าฟ้าใสได้ถูกออกจากที่ว่าตั้งแต่ต้นแล้วที่อธิบายไว้แต่ต้นมันถูกโอบอยู่ในตัวออกด้วยปริยัติอบด้วยบัญญัติอบด้วยสมมติฐานข้างนอกซึ่งไม่ใช่ไม่ใช่ภาษาพูดทีเดียวปริยัติที่แปลว่าคำพูดภาษามันก็มีด้วยมีสภาพอื่นอีกที่เป็นบัญญัติที่เป็นสมมติที่มันอบอุ่นร่ำเราพร้อมกันไปหลายๆอย่างแต่มันมีกำลังมันมีประสิทธิภาพที่ก็ทำงานของมันอยู่ไม่ได้หมายความว่าเราจะฟังในภาษานั้นมารับทำไม่ใช่มารับทำเรามาได้เรารับได้หลายสัดส่วนได้หลายอย่างที่มันอบมันร่ำเราอย่างน้อยเราก็ได้ดูตามแล้วเราก็ประพฤติตามแบบอย่างบางคนมีกิริยาท่าทางคล้ายๆเรา แล้วท่านก็ทำยังไงทำอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นลงไปเราก็ดูแบบดูอย่างแล้วก็เอาตามมาปรับปรุงไปมันก็ได้มันก็เป็นไปเองถ้าเผื่อว่าไม่มีแบบไม่มีอย่างซะเลยไม่มีสติสัมปชัญญะที่จะคอยสอดส่องดูแล้วก็ทำตามได้เราก็สติสัมปชัญญะของเราก็จะไปสอดส่องดูชาวโลกแล้วเราก็จะไปเผลอไปเอากับชาวโลกแม้เราจะมีสติสัมปชัญญะของเราพยายามอยู่ก็ยากแต่ถ้าเผื่อว่ามีอะไรนำด้วยทุกอย่างมันก็โน้มเองไม่ได้ทำง่ายเราได้ปฏิบัตินอกจากจะได้ปริญญาแล้วก็ได้ปฏิบัติการปฏิบัติธรรมไม่ใช่ว่าหมายความว่ามันนั่งสงบเห็นตรงมานั่งหลับตาแล้วก็นิ่งๆเข้าไปเฉยๆมันไม่ หมายความว่าอย่างนั้นศาสนาพระพุทธเจ้าสติปัฏฐานหรือวิปัสสนาให้อบรมไปหมดเลยแม้แต่ผู้ที่ไม่อยู่ในขอบเขตนี้ไม่มีอยู่ในสหธรรมิกหมู่นี้จะอยู่กับทางโลกท่านก็ยังมีหลักมีฐานมีศีลเป็นต้นให้เอานำไปประพฤติแล้วก็สังวรระวังให้ระลึกอยู่เสมอว่าเรามีหลักเกณฑ์เราจะทำอย่างนี้จะละเว้นอย่างนี้แล้วจะเลิกออกอย่างนี้สิ่งใดมาเกี่ยวพันที่มีความหมายที่จะทำให้เราชุดนึงไปจนกระทั่งถึงสิทธิ์ศีลนี้ไม่เป็นศีลแล้วละเมิดด่างพร้อยทำลายแต่ทำลายศีลแตกทำลายไม่เอาเราจะต้องพยายามเลิกให้มันเป็นไปบริสุทธิ์ตามศีลให้มันได้ดีตามศีลเราจะคำนวณคำนึง โดนสังวรระวังอยู่แม้จะอยู่ข้างนอกนอกก็จะต้องมีหลักปริยัติที่เข้าไปผูกใจไว้เข้าไปกำหนดกำกับเราก็จะต้องใช้อยู่ตามหลักนี้เป็นขั้นตอนมีความหมายประมาณนี้แวดวงขนาดนี้แล้วเราก็จะทำเอาให้ได้ขนาดนี้ถ้าไม่เช่นนั้นมันไม่มีขอบเขตไม่มีอะไรเป็นหลักยึดไม่มีอะไรเป็นภาคปฏิบัติจริงจังเลยเอาจะรู้แต่ปัญญาชั่วครั้งชั่วคราวแล้วเราก็ไม่มีอะไรที่จะเป็นสิ่งที่คอยกำกับตนคอยสังวรระวังไม่มีค่าแต่ศาสนาพระพุทธเจ้ามีมีหลักอย่างนั้นแล้วเราก็ปฏิบัติได้แม้กระทั่งกลางคนอื่นๆซึ่งเขาไม่ได้เป็นสหธรรมิกเลยเขาอยู่อย่างชาวโลกีย์คืออย่างชาวโลกโลกทุกอย่างมันก็จะอบจะร่ำเราเป็นอย่างโน้นแต่เราก็จะต้องฝืนจะต้องเอาของเรา อันใดที่เราเองยังไม่ได้อยู่ในขอบเขตที่เราจำกัดที่เรียกว่าศีลของเราเราก็ไปบ้างแต่อันใดที่มันมีความหมายไปจนกระทั่งมาเกี่ยวพันกับศีลต่างๆเราก็จะต้องรู้ให้มากเราจึงจะมีปัญญารู้ศีลอธิศีลไม่รู้ศีลอธิษฐานได้ลึกซึ้งขึ้นก็เป็นตัวปัญญาที่เป็นอธิปัญญาแล้วเราก็เอามาประพฤติของเรากำหนดไปสำรอกไปจิตใจของเราก็จะดีขึ้นจิตใจของเราก็จะได้ละได้ล้างขึ้นได้ฝึกปรือขึ้นเสพคุณมันต้องอดต้องทนต้องฝืนต้องสู้และเราก็จึงจะรู้ด้วยแล้วก็ทำได้ด้วยกำลังจิตของเราก็แข็งปัญญาของเราก็รู้ชัดรู้เจนปลดปล่อยได้วางได้วางได้แล้วก็รู้ด้วยปัญญาซ้อลงไปว่าทุกอย่าง ไม่ใช่เรื่องที่จะไปยึดมั่นถือมั่นทอผ้าปะไรเรารู้เราเป็นเรามีเราอาศัยอะไรที่พออาศัยได้ก็อาศัยไปอะไรที่เรารักได้รักได้แล้วจะรู้สึกเบาแล้วจะรู้ว่าชีวิตนี้ปลดปล่อยไปแล้วมันก็ไม่ได้หมายความว่าเราตกต่ำอะไรเรามีเวลามีกำลังมีอะไรต่ออะไรเราก็ยังมีค่าเพราะการงานเปรมเป็นได้มีการงานมีค่ามีคุณธรรมมีความดีงามทั้งทางด้านผลิตสร้างสรรค์ทางด้านอะไรต่ออะไรที่ผลิตออกมาเป็นไม่ว่าจะผลิตสิ่งที่เป็นของในโลกซึ่งมีค่าเป็นขั้นเป็นตอนโลกๆเขาก็ผลิตเป็นวัตถุทั้งแทงก่อนๆทางธรรมก็มีวัตถุบ้างและมีนามธรรมซึ่งจะเป็นสื่อสารเป็นทางรู้ที่จะทำให้คนอื่นเขารู้ได้ด้วยนามธรรมอย่างลึกซึ้งแล้วก็ปั้นแล้วก็ ก็มีผลผลิตอะไรของเราอยู่แล้วทางธรรมจึงเป็นผู้กระทำผู้นำทางผู้พยายามที่จะเป็นทั้งหลักปฏิบัติทั้งหลักให้ยึดถือทั้งตัวอักษรตัวบอกตัวเปล่าทั้งตัวกระจายความรู้ให้เข้าใจในเหตุเหตุผลในตัวสัจธรรมจริงๆและก็แสดงความเป็นจริงให้เห็นชัดว่าผู้ที่มาทางธรรมเป็นอยู่เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้ผู้ตื่นเป็นผู้ที่ไม่ทุกข์ไม่ร้อนแม้ไม่มีสมบัติอย่างโล่งๆไม่มีอย่างโลกเขาหลงใหลไม่มีลาภเต็มไม่มียศเต็มไม่มีสรรเสริญแบบโล่งๆโลกียะชมเชยกันอยู่หรือไม่ได้เสพติดเลยก็ยังเป็นผู้ที่เบิกบานแจ่มใสไม่ใช่เป็นคนหดหู่ ซึมเศร้าไม่น่าจะเลื่อมใสอะไรไม่ใช่แต่เป็นผู้น่าเลื่อมใสเบิกบานแจ่มใสดีเป็นผู้รู้ปฏิภาณดีรู้ความจริงด้วยรู้สัจจะของชีวิตด้วยไม่ใช่รู้แล้วๆเธอรู้แต่วิชาทางโลกวิชาปรุงวิชาสร้างเฉยๆแบบโลกๆเป็นวิชาทางเทคนิคสร้างสรรค์อะไรไปเฉยๆไม่ใช่มีความรู้ที่เป็นปรัชญามีความรู้ที่เกี่ยวกับชีวิตเกี่ยวกับสิ่งที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับความเป็นไปของโลกของอะไรต่ออะไรต่างๆนานาโดยเฉพาะความเป็นไปเพื่อสันติภาพภราดรภาพสุขทุกข์อะไรที่มันสำคัญกับชีวิตมนุษย์จะมีความรู้อย่างนั้นจริงๆและเป็นผู้ที่ตื่นเพราะมีสติระแวงเราไวไม่ใช่ระแวงแต่เป็นผู้มีสติแวววายมี สัมปชัญญะอยู่ดีฟังพร้อมเป็นผู้ที่ควบคุมเป็นผู้ที่สำรวมเป็นผู้ที่สังวรเป็นผู้ที่อยู่ในสภาพที่ตื่นไหวไม่ได้หมายความว่าเสื่อมเซ่อไม่พูดที่มีสภาพตื่นไหวไม่เสื่อมเซ่อเป็นผู้ที่ทำอะไรต่ออะไรรู้เท่าทันเป็นไปด้วยความสังวรระวังดีอะไรต่ออะไรมาก็มีทั้งสภาพตัดสินผ้ากระทำที่มันได้ประโยชน์ที่มันได้คุณภาพได้ค่าแต่สิ่งที่น่าจะเป็นไปด้วยดีถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆนะเราจะเห็นเราจะดูได้สำหรับผู้ที่สูงแล้วก็จะมีสภาพดังกล่าวนี้ยิ่งชัดถ้าผู้ยังไม่สูงก็จะมีบ้างถ้าพูดได้มาฝึก ก็จะรู้ตัวตนเป็นจริงเราได้รู้ได้เห็นได้เข้าใจได้มีสภาพที่ดีของมนุษย์เราจะเข้าใจโลกโลกีย์ลาภยศสรรเสริญเราจะปลดปล่อยเราจะไม่หลงใหลเราจะเป็นไปด้วยชีวิตที่กล้าหาญชานกล้าสามารถที่จะอยู่อย่างไม่น้อยใจไม่เหี่ยวใจไม่เป็นปมด้อยอะไรเลยถ้าเราจะไม่มีเงินสักบาทไม่มียศสักทีไม่มีใครมาสรรเสริญเยินยอพ่อยออยู่ก็ตามหรือแม้แต่เราจะไม่ได้เสวยโลกียสุขกับเขาเลยสักนิดนึงเราก็แสนที่จะเข้าใจไม่ได้เป็นปมด้อยไม่ได้เหี่ยวเฉาไม่ได้หดหู่ไม่ได้อิจฉาริษยาใครเลยแต่จะอยู่อย่างเบิกบานแจ่มใสอาหารช้างกล้าสามารถที่จะชี้บอกชี้แนะ หลงใหลในโลกียสุขมัวเมาหนักหนาหยาบคายรุนแรงต่อลาภยศสรรเสริญที่จะต้องแสวงหากอบโกยมาให้ตนอยู่จะรู้หรือจะบอกเขาให้หัดเสียสละหัดยุทธการบ้างหัดรู้สาระของชีวิตก็อย่าไปที่ดินหลงไหลมันมากจะเป็นผู้ที่คอยคอยนะคอยคอยนำเป็นผู้ที่จะพยายามหานโยบายเพื่อที่จะช่วยเหลือเขาทั้งทางตรงและทางอ้อมโลกเรามันเดือดร้อนเพราะการหลงโลกก็ทำ 8 นี่อย่างชัดเจนถ้าเราไม่รู้เท่าทันโลกธรรมเหล่านี้แล้วไม่เรียนรู้จริงๆโลกมีวันจะดียุคเข้าไปเร็วและเร็วที่สุดถ้าเราไม่สามารถ ทานไม่สามารถป้องกันไม่สามารถช่วยเหลือทำให้คนรู้เท่าทันในสัจธรรมแค่นี้แล้วก็พยายามที่จะมาสร้างคุณค่าของความเป็นมนุษย์ที่สูงเด่นความเป็นมนุษย์ที่เอื้อเฟื้อเจออาจารย์ไม่โลภไม่มีราคะโทสะโมหะถ้าไม่ทำอย่างนี้แล้วโรคจิตหายแม้ว่าโลกที่ไหนในป่าในเขาในถ้ำจนกระทั่งถึงเมืองที่เขายกย่องกันว่าสิวิไลเจริญงอกงามแบบวัตถุหรือว่ายังไงก็ตามเหมือนกันหมดมากน้อยต่างกันเท่านั้นเองเหมือนกันหมดไม่ว่าจะเป็นก้อนหนึ่งในป่าลึกที่ไหนๆจนกระทั่งถึงในสังคมที่ว่ายิ่งใหญ่ที่สุดในโลกจุดไหนก็ตามเหมือนกันหมดหลงไหลในโลกก็ทำ 8 นี้หมดทั้งนั้นและเขาจะเป็นอยู่สูงก็ต่อเมื่อเขาเอง เป็นผู้ที่รู้แล้วเขาก็ไม่แตกต่างเลยลาภยศสรรเสริญโลกียสุขอย่างนี้มากเกินไปเขาก็จะเป็นอยู่สุขถ้าบอกว่ายิ่งสร้างเข้ามาหลอกมาล่อกันยิ่งมาแย่งชิงต่างคนก็นอกจากหลอกล่อแล้วยังไม่พอยังติดยึดจะต้องเสพจะต้องเอามาให้สุขสมต้องได้ต้องมีต้องเป็นมันก็ยิ่งหนักหน้ามันก็ยิ่งทรมานมันก็ยิ่งแย่งชิงและมันก็ยิ่งรุนแรงอาฆาตมาดร้ายอำมหิตโรคเป็นสุขไม่ได้โรคสงบเย็นไม่ได้นี่เป็นสัจธรรมที่แท้จริงเพราะถ้าเกิดว่าเราเองเราทำของเราได้ก่อนเรามาฝึกก็ซื้อมาหัดเสียเราได้จริงรู้จริงเราก็ไปบอกไปสอนเขาเราเองเราทำได้ก่อนเราสบาย ก่อนอย่างน้อยที่สุดเราสบายก่อนเราจะเห็นว่าเราสบายนี่ไม่ใช่การขาดทุนในโลกมองอย่างตามนุษย์โลกขาดทุนพระพุทธเจ้ามีเงินทิ้งเงินดูมันขาดทุนพระเจ้ามียศทิ้งยศไม่มานั่งเบ่งไม่มานั่งถือศักดิ์ถือยศผู้ขาดทุนต่ำต้อยตกไปแล้วมาทำอย่างนี้มันเป็นการทวนกระแสโลกด้วยจะได้รับการต่อว่าต่อขานตำหนิติเตียนนินทาว่าร้ายจริงอีกเราจะไม่สะดุ้งสะเทือนต่อสิ่งที่นินทาว่าร้ายโดยความไม่รู้ของมนุษย์ที่ไม่รู้เราจะมั่นคงแข็งแรงเราจะอาจหาญการกล้าในการที่จะรู้ว่าเราเห็นใจเขาเหมือนกันผู้ที่เขาไม่รู้เขาก็จะต้องต่อต้านเขานึกว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ประเสริฐเป็นสิ่งที่น่าจะต้องยึดถือเอาไว้แบก ไว้เหลือเกินเราจะเข้าใจเราจะพยายามที่สุดในชีวิตช่วยเหลือให้เขารู้และให้เคารพบ้างให้เขารู้แก่นสารชีวิตชีวิตมันนิดเดียวมันไม่ได้ใหญ่โตอะไรชีวิตเนี่ยผมก็ประมงมันมากเกินไปเท่านั้นเองที่จริงให้มันอยู่ด้วยปัจจัยทั้ง 4 บริขารเล็กน้อยไม่มากไม่มายมีขอบเขตขอบเขตจริงๆผู้รู้ได้ฝึกฝนเข้าจริงถึงจริงแล้วจะรู้ชัดอาจจะมีที่จอดมีขอบเขตในความพอรัฐบาลดีแรงงานต่างๆความคิดอ่านนึกไม่ต้องแรงงานทางกายทางอะไรต่างๆนานาก็จะเป็นผู้ที่มีอยู่แล้วก็จะเสริมสารช่วยเหลือ Profile ถ้าเข้าใจสัจธรรมของศาสนาพุทธที่แท้ไม่เบี้ยวมันเป็นเดือนที่ออกนอกรีดนอกรอยออกนอกทางแล้ว จะเป็นผู้ที่รังสรรค์เสริมสร้างเด็กดีช่วยสังคมมนุษย์อย่างแท้จริงไอ้เด็กเกินกล่าวและได้อธิบายกระจายอะไรต่ออะไรออกมาให้ฟังที่เป็นสัจธรรมเป็นสิ่งที่เราจะต้องรู้ชัดรู้จริงแล้วก็ฝึกปรือมาเหมือนถ้าเราฝึกปรือได้แล้วเราก็จะพิสูจน์สัจธรรมที่พระพุทธเจ้าอย่างที่ท่านเคยเป็นเคยมีมาและท่านสละไปน่ะมันแปลกยังไงพอเรารู้ด้วยแล้วเราจะเกิดไม่แปลกเราจะเห็นมันได้นะแล้วมันสบายอย่างนี้เราจะไม่แปลกตรงที่เราว่าเรามันจริงแต่และแต่ก่อนเราเห็นว่ามันแปลกมันกลับกันมันทวนกันมันไม่เหมือนชาวโลกเขาเป็นแต่พอเรามาเป็นได้แล้วเราจะเห็นว่ามันดียิ่งกว่ามันเป็นปรมังสุขังมันเป็นความสุขที่ยิ่งกว่าสุขแบบโลกีย์รสมันที่พิเศษ หรือพิเศษกว่าแล้วเราก็รู้ความประเสริฐในความประเสริฐของมนุษย์ที่ซ้อนกันอยู่เราไปสร้างทางเทคโนโลยีกับว่าเราเก่งเราประเสริฐแบบลูกโลกแต่ทางนี้มันยิ่งเหนือกว่านั้นอีกจึงเป็นความประเสริฐที่สูงค่ากว่ามากทำได้ไม่ง่ายเลยสำหรับคนที่ไม่เคยเกิดมาไม่รู้นานนับชาติแล้วก็ไปสั่งสำลีโลกียะอยู่อย่างโน้นเพราะว่าเป็นอย่างนี้แหละยากสั่งสมมาหรือว่าจะล้างละมาเนี่ยมันก็ต้องต่อสู้กันไปล้างกันไปถ้าเราไปเพิ่มสั่งสมอีกก็หนาหน้าไปเรื่อยไปถ้าเราไม่สั่งสมเราเลิกละปล่อยมาบ้างมันก็จะลดละมาแล้วก็จะรู้ทางนี้ทางนี้มันจบแล้วมันก็จบมันไม่มีอะไรลุกลามมันไม่มีอะไรที่จะทำให้เราเดือดร้อนต่อเพราะเราตัดมาเป็นขั้น ตอนหลงใหลโลกหยาบๆมาก็ล้างโลกกับใบล้างโลกต่ำๆมาได้ก็ล้างโลกชั้นสูงขึ้นมาอีกถ้าล้างได้จริงหมดจริงแล้วนะมันรู้จริงแล้วมันไม่มีต้องล้างอีกก็มันล้างสะอาดแล้วแล้วมันไม่ไปเปรอะอีกเหมือนอย่างกับวัตถุหรอกถ้าทำเนี่ยถ้ามันสิ้นขาดเป็นสมุดเขตเห็นด้วยปัญญาอันยิ่งแท้แล้วมันไม่มันไม่ไปเปรอะอีกถึงแม้จะไปแตะไปสัมผัสอีกมันก็ไม่เปรอะและเราก็จะรู้ด้วยว่าไม่มีความจำเป็นที่เราจะต้องไปแตะไปแปะไปติดไปสัมผัสเราจะต้องอยู่ให้เห็นชัดเจนว่าคนนี่มันไม่รู้เราต้องเป็นตัวอย่างเมื่อเราไม่ไปต้องไปสัมผัสสัมผัสยิ่งดียิ่งสะอาดนอกสะอาดในไม่ต้องไปที่เอาภาษาซีโต้คุยโอ้เฉยๆสิ่งใดไม่จำเป็นจริงๆเราจะพยายามสัมผัส ทำไมเราจะไปยุ่งเกี่ยวมันทำไมเราไม่ต้องยุ่งเกี่ยวมันได้มันยิ่งดีมันจะได้ชัดเด่นเป็นตัวอย่างเป็นครูคนพระอริยเจ้าหรือว่าสาวกของพระพุทธเจ้าทั้งหลายแหล่จึงอยู่ในศีลสะอาดบริสุทธิ์ศีลข้อน้อยข้อเล็กข้อไหนก็จะบอกสะอาดทางเว้นพรากจากไม้เป็นตัวอย่างที่ดีและท่านก็เป็นสุขถ้าไม่ได้ไปเสแสร้งถ้าเราจะข่มขืนสำหรับผู้ที่ยังไม่บริสุทธิ์ทั้งหมดแต่กระนั้นท่านก็พอใจที่จะข่มขืนพอใจที่จะล้างคือความสะอาดที่สะอาดยิ่งขึ้นถ้าจะทำจริงๆเพราะพวกเรานี่ผู้ที่รู้ทำมาแล้วอุตส่าห์มาภาคมาเพียงนี้ก็น่าอนุโมทนาก็ได้พากันมาพยายามมามันอาจจะต้องบังคับใจเราเหมือนกันแล้ว ไม่ต้องทนต้องฝืนมาเหมือนกันเพราะมันไม่ใช่ของที่เคยมันไม่ใช่ของที่มันเคยตามใจมานานแล้วชาติคือไปเสพติดทางโลกีย์อย่างโน้นมันก็ต้องอดทนต้องข่มขืนต้องพยายามอุตสาหะวิริยะเพ่งเพียรพากเพียรขนาดนั้นก็ยังบรรลุกันไม่ได้ง่ายถึงไม่ได้ง่ายแต่เราเข้าใจแล้วเราก็พอใจจะเอาตลอดทั้งชีวิตแล้วก็สะสมสะสมไปผู้ใดมีภาวะปัจจัยสั่งสมก็ได้จริงมากบ้างน้อยบ้างเขาก็ทำกันอยู่จริงๆถ้าฟังพระพุทธเจ้าตรัสแล้วบอกว่าผู้ที่บรรลุธรรมนั้นเท่ากับเขาโคกูไม่บรรลุเท่ากับขนโคฟังแล้วก็แทบจะหน้าท้อแท้ท่านเทียบเคียงให้เห็นว่ามันมันยากแต่ถึงยากเป็น OTOP เป็นของที่คนนมมาให้แก่ตน จะยากจะสูงสุดสอยอย่างไรเราก็จะต้องเป็นหมาวัดที่จะต้องฟ้องดอกฟ้าเราจะต้องเป็นหมาวัดที่จะต้องปองดอกฟ้าแกไปบอกว่าเราไม่มีบารมีเราไม่ควรทำเราไม่เอาแล้วมันยังไกลเหลือเกินห่างเกินไม่พูดไม่เอาเราจะไม่คิดอย่างนั้นถ้าคิดอย่างนั้นเป็นคนประมาทเป็นคนที่ดูได้ดูถูกทำถามว่าธรรมะดีไหมดีแต่เราไม่มีบารมีเราไม่เอาหรอกนั่นพูดว่าดีเห็นดีด้วยปัญญาเล็กน้อยแต่ความจริงแล้วโง่ก็ของดีไม่เอาจะไปเอาอะไรในโลกตอบว่าดีไม่ดีแต่ไม่เอามันก็โง่แต่ตัวเดียวเท่านั้นเองอย่าไปพูดยังไงตัดสินออกมามันตัวโง่รู้ว่าดีแล้วไม่เอาดี จะไปเอาชั่วอยู่เราก็เอาเราพยายามอยู่เรายังไม่ได้เราก็บอกว่าพยายามได้แค่ไหนพยายามกันให้มากที่สุดเท่าที่จะพยายามได้เราจะบอกว่าเราไม่เอาอ่ะปลดปล่อยจิตเลยบอกไม่ใส่ใจไม่ขวนขวายก็ขนาดขวนขวายมันยังไม่ค่อยได้ยิ่งไม่ขนขวายแล้วมันจะเป็นยังไงมนุษย์นั้นจึงไม่ค้นคว้ามันก็ยิ่งจมไปเลยก็ยังบาปหนากลายเป็นผู้รับบาปเป็นแพะรับบาปเป็นตัวร้ายเป็นตัวรองบาทเพราะบาทนี้กับคนอื่นนะคนอื่นเกิดมาก็เหยียบย่ำไปมันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆไม่ใช่ว่าได้ดิบได้ดีอะไรอ่ะแต่เขาไม่เข้าใจเพราะทีนี้ในชิ้นนี้ก็บอกก็พูดขึ้นก็พยายามแนะนำขึ้นในให้เข้าใจเพิ่มเติมสูงขึ้นด้วยสงกรานต์ ทำหรือว่าการเรียนรู้ธรรมนี่จึงเป็นเรื่องที่จำเป็นสำหรับมนุษย์ทุกกับทุกกันไม่ว่าเวลาใดแม้เวลานั้นจะเป็นยุคการที่สุขที่สุดสันติสุขมากโดยที่ไม่จำเป็นต้องศึกษาธรรมก็ตามผู้นั้นก็ยังจะต้องอยู่ในธรรมเองตัวเองลดหย่อนธรรมะอย่างไรดูก็อยู่อย่างไรลงผู้นั้นก็จะต้องพยายามสังวรระวังของเขานี่พูดถึงยุคการที่พูดถูกฟังแต่ยุคการนี้เราก็ได้แต่คิดตามเท่านั้นเองทุกวันนี้มันไม่เป็นอย่างนั้นมนุษย์มันโหดร้ายมนุษย์มันหยาบคายมนุษย์มันเลวมันเห็นแก่ตัวจะราคะก็เท่านั้นโทรศัพท์ก็ตอนนั้นมากมายโดยเฉพาะโมหะยิ่งหนาใหญ่ ไม่รู้เรื่องพูดก็ไม่รู้เรื่องพูดถูกก็ว่าผิดพูดผิดก็ว่าถูกปนเปกันเลอะไปหมดไม่เข้าใจแต่ถึงกระนั้นก็ตามจะยากเห็นแสนเข็ญอย่างไรยุคไหนเราก็ทำยุคที่พระพุทธเจ้าท่านไม่เกินก็คือยุคที่ 1 มนุษย์ดีที่สุด 2 มนุษย์เลวที่สุดในพระพุทธเจ้าไม่เกิดเกิดไม่จำเป็นอย่างดีที่สุดแล้วก็ไม่จำเป็นพระพุทธเจ้าจะต้องเกิดเพราะดีแล้วอายุที่เลวที่สุดก็ไม่จำเป็นต้องเกิดมาให้เสียชื่อของพระพุทธเจ้าผมมาเกิดมาแล้วก็สอนมันไม่ได้เสียชื่อพระพุทธเจ้าเพราะมันเลวกันมากจนสอนก็ไม่รู้เรื่องของอายุขนาดนั้นแล้วตัดรอบแล้วขณะนั้นพระพุทธเจ้าจะไม่เกิดอีกอยู่ในยุคเหล่านี้จะมีแต่ผู้ที่ช่วยทำอะไรก็พอสมกัน จะมาเกิดมาช่วยกันไปตามพอตามควรขันพระพุทธเจ้าต้องยกไว้ท่านจะไม่เกิดยุคที่ไม่เกิดอย่างนี้เราเรียกว่าเป็นยุคสันตรงกับเป็นกับที่ไม่ใช่ฉันจะกลับเป็นยุคที่อะไรประเทศอะไรฉันจะกลับคือกลับที่สันติอายุที่สูญญากาศไปกลับที่พระพุทธเจ้าไม่เกิดเป็นสารประกอบคือการที่สันติมีคนดีแล้วกับ 19 กับที่เป็นคดีอยู่กับหนึ่งกลับอย่างนี้พระพุทธเจ้าไม่พอไม่เกิดเกิดไม่ได้แต่ถ้าเกิดไม่ได้ผู้ที่มีความรู้เป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าเป็นสาวกยังมีคุณธรรมพระพุทธเจ้าเหลืออยู่ก็ต้องพยายามศึกษาคุณธรรมของพระพุทธเจ้าแม้เราจะเกิดมาในขณะนี้เราถือว่าเป็น เกาหลียุคนี้พระพุทธเจ้าไม่เกิดหรอกเรียกว่ากะหรี่ยุคก็เข้าไปอีกแล้วแต่ยังไม่กะหรี่ร้ายยังไม่รุนแรงแต่มันก็รุนแรงไม่ใช่น้อยแล้วไม่รุนแรงไม่ใช่น้อยเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องช่วยตัวเองให้มากต้องช่วยตัวเองให้มากต้องพยายามเห็นตัวเองจะบอกว่าเอาตัวรอดเป็นยอดเดียวก็ได้แต่ไม่ใช่เอาเป็นตัวรอดเป็นยอดเดียวแบบโล่งๆแบบโล่งๆยิ่งจมเอาตัวรอดแบบเห็นแก่ตัวไปไม่เข้าท่ายิ่งจมไปเลยแต่อย่างนี้เอาตัวรอดที่มองดูอย่างลูกโลกเขาก็หาว่าเอาตัวรอดเอาตัวรอดก็ใช่น่ะสิเกิดมาไม่เอาตัวรอดได้ยังไงแต่การเอาตัวรอดของเราไม่ได้หมายความว่าจะมาเป็นผู้ที่เห็นแก่ตัวเอาราคะโทสะโมหะเข้ามาพ่อมาเพิ่มมาใส่สะสมให้แก่ตัวให้ ไม่ใช่แต่เรามันจะเป็นผู้ร้างชำระราคาโทรศัพท์โมหาออกจากตนต่างหากถ้าเรารอดได้อย่างนี้มันเป็นความรอดที่มีประโยชน์มันเป็นความรอดที่ได้ช่วยผู้อื่นมันกลับกันกับทางโลกทางโลกยิ่งเอาราคะโทสะโมหะให้แก่ตัวเองมากมันตัวรอดแล้วรอดแล้วมันทำร้ายคนอื่นเบียดเบียนคนอื่นเป็นพิษเป็นภัยต่อสังคมเป็นพิษเป็นภัยต่อโลกมากๆมันต่างกันแต่อย่างทางนี้แล้วตัวรอดมันรอดด้วยและมันก็ช่วยคนอื่นไปในตัวเพราะว่ามันรอดในการให้โดยการไม่สะสมไม่ทะเลาะเบาะแว้งไม่แย่งไม่ชิงไม่เห็นแก่ตัวเขาไปจริงๆปลดปล่อยจริงๆมันรอดโดยมันพร้อมกันเลย เราได้เขาได้แต่ทางโลกนั้นเราได้เขาเสียทั้งโลกเรายิ่งได้เขายิ่งเสียแต่ทั้งๆที่เราได้เขาได้ด้วยเราได้เขาได้ด้วยเราละราคะเราก็ปลดเปลื้องปล่อยออกไปเขาผู้ที่ยังสมควรจะพอใจในเรื่องราคะเขาก็หอบเอาหรือว่าเราเองเราไม่เอาสมบัติเนี่ยเราไม่ติดสมบัติเราทานเราให้เอื้อเฟื้อแจกจ่ายไม่หวงแหนเราก็ปล่อยปล่อยคนอื่นเขาก็ได้เราก็สบายใจที่เราปล่อยได้เขาก็สบายใจที่เขาได้เพราะเขามีกิเลสอยู่มันไม่ขัดแย้งกันศาสนาพุทธจะพยายามไม่ขัดแย้งกันแต่คนมองไม่ออกคนนอกจิตของตัวเองหมดยึดฉันก็ยังอยากได้ฉันจะไปทิ้ง ฝืนใจฉันมันขัดใจตัวเองแล้วเขาก็เลยหาว่าศาสนาพระพุทธเจ้าเนี่ยมันฝืนใจมันย้อนแย้งมันไม่ตรงกับโลกที่จึงศาสนาพระพุทธเจ้าเป็นศาสนาที่ตรงกับโลกที่สุดช่วยโลกที่สุดไม่ขัดใจโลกเลยตามใจโลกด้วยและโลกจะเฉลยด้วยเพราะฉะนั้นต้องขัดใจออกมาด้วยขัดใจออกมาเพื่อที่จะให้ล้างใจออกมาเนี่ยพูดแล้วมันก็มีภาษาเยอจริงๆมันเป็นการสอดคล้องที่ดีมันผู้ใดมีคุณธรรมรู้แล้วก็พอใจจะมาเอาอย่างปลดปล่อยพอใจจะมาเอาอย่างไม่หวงแหนแล้วสบายแล้วก็อยู่ในโลกได้อย่างดีอยู่ในโลกได้อย่างที่มีพระมีภาวะที่สร้างสรรค์เสริมตัวเองก็สุขสันต์ คำพูดที่เกิดวิมุติรถหรือเป็นผู้ที่รู้จริงเห็นจริงในโลกุตตรธรรมแล้วหมดสงสัยหมดวิจิกิจฉาและเป็นอยู่สุขแม้จะไม่มีอะไรเลยสุดท้ายแม้แต่จะนั่งแห้งๆตายๆแต่มันเป็นได้ยากอย่างงั้นก็รีบจะมีอยู่ในสภาพทุกวันนี้ยังไม่ถึงกะหรี่ยุคที่ร้ายแรงหรือปานนั้นพิสูจน์เถอะว่าเป็นไปได้ยังมี