220512 ศีลที่พาสู่่นิพพาน-พ่อท่าน-จ.สมุทรสงคราม-ฬ018.txt

ังไงอาตมาก็จะได้ขยายคำว่าพระจริงให้ได้รู้แล้วเราก็ไปประพฤติปฏิบัติให้ได้จริงๆเมื่อเราไปประพฤติปฏิบัติได้จริงแล้วก็เป็นความดีงามของเราเป็นความเป็นอยู่สุขเป็นความพ้นทุกข์อริยสัจเป็นความได้ละเว้นได้หลุดพ้นสิ่งที่มันเป็นสิ่งที่ควรจะหลุดพ้นมาได้จริงถ้าเราทำได้จริงเราก็ได้เจริญจริงอยู่ดีทีนี้ก็ต้องบอกจุดสำคัญอะไรที่ ควรจะได้หลุดพ้นอะไรที่เราควรจะได้เลิกก็สิ่งที่เราเป็นเรามีอยู่ในโลกนี้แหละหลักเกณฑ์ของพระอริยะโสดาเป็นพระโสดาบันเป็นพระอริยะอันแรกภาษาบาลีเรียกว่าโสดาปฏิญาณพระหลักแรกที่สุดก็คือผู้นั้นจะต้องปฏิบัติตนให้หลุดพ้นบริสุทธิ์บริบูรณ์ในศีล 5 เป็นพระสงฆ์ที่มาบวชแล้วนี่ก็ตามโกนหัวนุ่งจีวรแล้วก็ตามถ้าบริสุทธิ์ศีล 5 บริสุทธิ์จริงๆทั้งสิ้นทั้งกายกายก็บริสุทธิ์วจีกรรมบริสุทธิ์มโนก็บริสุทธิ์ถึงจิตบริสุทธิ์หลุดร่อนจริงๆในศีล 5 คู่นั้นก็เป็นพระอริยะฟังดีๆนะไม่ง่ายแต่ไม่ยากไม่ง่ายแต่ไม่ยากแต่ว่าก็ควรจะต้องรู้ให้จริงให้ถึงถึง 10 ด้วยเพราะว่าการเป็นพระอริยะนั้นไม่ได้เอาแต่แค่กายเอาถึงจิตศีล 5 เมื่อกี้ก็รับไปแล้วแต่ญาติโยมก็รับไปอย่างนั้นแหละฟังมาหูแฉะไปแล้วความตั้งใจออกมาตั้งแต่เล็กจนกระทั่งแก่บางคนตายไปแล้วฟังกันมาตลอดศีล 5 แต่ไม่รู้ว่าหมายความว่าอะไรพระพุทธเจ้าท่านสอนให้ศีลมีศีลสุดท้ายปัญญาสิกขาแต่เราไม่เคยศึกษาหมายความว่าเรียนเรียนนี่ไม่ใช่หมายความว่าท่องอ่านเฉยๆเรียนนี่หมายความว่ามา ความเข้าใจเพื่อทำความเข้าใจแล้วก็เอาไปประพฤติตามพระพุทธได้เรียบร้อยประพฤติจริงพระพุทธแล้วมันก็เกิดการบรรลุประพฤติแล้วมันก็พยายามจะขัดเกลาจิตจิตของเราก็บรรลุหลุดร่อนออกจางคลายออกจากกิเลสจากความผิดยึดจากความเคยเป็นอย่างที่เคยเป็นมาเก่าๆพลังออกจากคลายออกมันก็สบายพอหลุดพ้นจนกระทั่งจิตของเราก็ว่างหลุดขาดจริงๆไม่ฝืนศีล 5 นั้นอยู่ได้อย่างถูกต้องตามที่เราเข้าใจแล้วไม่ฝืนเป็นไปได้อย่างดีเลยหลุดร่อนทั้งนอกทั้งในกายก็บริสุทธิ์ไม่มีบริสุทธิ์มโนก็บริสุทธิ์บริสุทธิ์ได้ศีล 5 อย่างนี้เรียบร้อยเราก็เป็น บรรลุธรรมเป็นผู้ที่อยู่สบายพ้นทุกข์มาเปราะหนึ่งท่านเรียกว่าพ้นทุกข์เปราะสบายจิตอบายมุขในช่วงหนึ่งคนที่ปิดอบายหรือปิดนรกแล้วปิดความหยาบต่ำไม่ได้ช่วงนึงจะเป็นคนเจริญพระโสดาบันเจริญเจริญทั้งโภคทรัพย์เจริญทั้งอริยทรัพย์โภคทรัพย์ก็มีฐานะจะมีสถานะจะร่ำรวยอยู่ดีมีสุขฐานะของพระโสดาเนี่ยศีล 5 บริบูรณ์ก็จะสาธยายศีล 5 ให้ฟังความหมายความว่าอย่างไรแล้วเราจะทำอย่างไรถึงจะบริสุทธิ์คำว่าบริสุทธิ์ตายวิธีมโนบริสุทธิ์ยังไงถ้าบริสุทธิ์กันเรียบร้อยแล้วมันจะเป็นยังไงแล้วมันจะเจริญยังไงคำว่าเจริญเนี่ยคำว่าจะ เจริญพรโภคทรัพย์เจริญทรัพย์อริยทรัพย์เจริญยังไงเดี๋ยวจะแนะให้ฟังถ้าใครเห็นดีด้วยเอาไปลงมือปฏิบัติเอาให้ปฏิบัติได้ผู้นั้นได้เองของใครได้คนนั้นก็ได้ไม่มีใครแบ่งกันได้การแบ่งกันแบ่งกันไม่ได้ในเรื่องของการปฏิบัติศีล 5 ข้อนี้ข้อที่ 1 ก็ว่าอยากฆ่าสัตว์ทีนี้ข้อที่ 1 ก็อยากฆ่าสัตว์เราฟังกันมามากก็ฟังกันมานานแต่เราไม่เคยได้ระลึกไม่เคยมีสติสังวรระวังการแสดงว่าเราเองเราก็เป็นแต่เพียงฟังในหูผ่านไปทะลุหูซ้ายหูขวาเฉยๆไม่ได้มีสติสังวรเอาวางไว้ระลึกเลยเพราะฉะนั้นจิต เปิดบำเพ็ญอะไรจิตมันไม่เกิดมีเมตตาเกื้อกูลอะไรไม่มีมันเป็นแต่เพียงว่าฟังแล้วก็เลิกไปแล้วก็ทำๆไปอย่างนั้นเองไม่เกิดประโยชน์ที่สูงถ้าเราเป็นผู้ที่ปฏิบัติแล้วเราจะต้องรู้สึกว่าเราเองมีศีลข้อนี้ไปไหนมาไหนเราก็มีศีลข้อนี้อยู่กับตัวเราแล้วเราระลึกติดตัวเสมอเราเรียกว่าสติปัฏฐานมีศีลนี่แหละเป็นสติปัฏฐานมีหลักเกณฑ์อันนี้แหละเป็นการประพฤติไปไหนมาไหนเราก็เรานึกว่าเราเองมีศีลข้อขณะนี้เราพูดถึงข้อ 1 แล้วเรามีศีลข้อนี้นะเราจะเจอตัดเจออะไรต่ออะไรตลอดเวลาคนก็เป็นสัตว์สัตว์โลกต่างๆอีกก็เป็นสัตว์เราเจอกันแล้วเราไม่ฆ่านอกจากไม่ฆ่าแล้วเราจะมีเมตตาแก่กันและกัน เมื่อเรารู้ว่าเราจะมีเมตตาแก่กันและกันเราก็จะดูเกี่ยวข้องกันกับสัตว์โลกโดยเฉพาะคนนี่แหละสำคัญมากเราจะไม่ฆ่ากันเลยคนนี้นอกจากไม่ฆ่าแล้วยังจะมีเมตตาเกื้อกูลเอื้อเฟื้อช่วยเหลือเครือข่ายกันด้วยสัตว์เล็กสัตว์น้อยเราก็จะต้องหัดไปหมดฝึกไปหมดไม่ใช่ไปท่องถ้าแผ่เมตตาแผ่เมตตามีบทท่องแผ่เมตตามากมายแต่ไม่ได้เรื่องแต่บางคนตอนกลางคืนแผ่เมตตา 108 เที่ยวรุ่งเช้าขึ้นมาก็ทุบหัวปลาลงหม้อแกงมันจะไปแพไปทำไมแชร์กันก็ไม่เข้าเรื่องมันก็ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตประจำวัน ปลารวมหม้อแปลงแล้วมันจะได้กินข้าวยังไงคนญาติโยมฟังแล้วก็ต้องนึกถึงจิตใจทันทีอาตมาก็ขอยืนยันว่าท่านรองเมื่อเวลาเรามีศีลอย่างนี้แล้วเราจะไปฆ่ามันกินทำไมเล่าก็เราไม่กล้าถามว่าจะไปกินมันทำไมเราตัดไม่ต้องกินสัตว์ก็เป็นมนุษย์ได้ไม่ต้องกินเนื้อสัตว์ก็อยู่เป็นชีวิตได้ก็จริงข้อนี้ไม่มีนัยยะที่ลึกซึ้งนอกจากไม่ฆ่าสัตว์แล้วถ้าคนที่ศึกษาดีปฏิบัติให้บริสุทธิ์บริบูรณ์แล้วบริสุทธิ์ตายก็คือมโนจิตใจมันไม่อยากจะฆ่าตัดสินใจไม่ไหวไม่อยากจะไปซื้อที่เกี่ยวข้องกันหรอกอย่าไปกินตับอยู่เนี่ยมันไม่บริบูรณ์เราจะต้องไม่กินเนื้อสัตว์ด้วย บริบูรณ์เมตตาจะเกิดจริงถ้าไม่เช่นนั้นมันปากเปล่าอย่างที่อาตมาว่าแล้วแม้ท่องแผ่เมตตา 108 เที่ยวรุ่งเช้าขึ้นมาก็เทือกเขาใส่ลงหม้อแกงทุบหัวปลาและหม้อแกงอะไรเนี่ยมันก็ปากเปล่าซ้อนกันอีกร้อยชาติพันชาติมันก็ไม่มีการบรรลุพอเสร็จแล้วมันก็ยังมีทุกวันนี้อาตมาเคยอธิบายให้มันใกล้ที่สุดพระให้ศีลอย่างสมมุติว่าพระได้รับนิมนต์ไปงานบ้านนึงพอไปถึงบ้านแล้วแม่บ้านก็อยากได้บุญเต็มที่จะทำอาหารเองทีเดียวถวายพระให้ได้บุญเต็มที่เพราะพระมาให้กินก็พ่อบ้านก็รีบเรียกออกเอ้าแม่บ้านมารับศีลซะก่อนแม่บ้านกับลูกหนี้ลูกจนล้างไม้ล้างมือมารับศีล ขอทางนี้ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาปะทังสะมาทิยามิแม่บ้านก็ทำลาบปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาปะทังสะมาทิยามิหลับตามาจนกระทั่งถึงหมดศีล 5 ธรรมดาก็ให้แก่ฆราวาสก็รับไปจนสุราเมระยะเสร็จเรียบร้อยพอรับศีลเสร็จแล้วก็รีบๆเดี๋ยวจะถึงเวลาถวายอาหารและรีบขอเข้าครัวเข้าครัวไปเสร็จทำทัวร์วันเดียวจะเอาได้เวลาพระสวดอะไรเสร็จออกมาก็ถวายอาหารด้วยความปลื้มบอกปลื้มใจเลยหอยแครงกับฐานลูกใหม่ๆสดๆเลยปานามารับศีลรับเทิร์นมันไม่ได้เข้าเรื่องเข้าราวเลยหลับไปแบบนี้ไม่ใช่อาตมา มันมีอยู่จริงเยอะแยะเลยทำอย่างนี้อยู่แล้วมันไม่มีประโยชน์อะไรเลยสอนกันปากเปล่าชาติแล้วชาติเล่าพูดไปไม่ได้เรื่องพระก็ไม่แสนจะไม่รู้เรื่องพอแม่บ้านบอกว่าแหมหอยแครงลูกใหม่ๆร้อนๆเลยเจ้าค่ะพระยิ้มแก้มตุ้ยเลยสวาปามหอยเข้าไปอย่างสบายใจไม่ได้รู้สึกอะไรเหมือนกันก็ดีลูกออกมาใหม่ๆดีโยมอร่อยนะมันจะไปเข้าท่าอะไรกันร่างก็ไม่มีสติญาติโยมก็ไม่มีสติต่างคนต่างไม่มีสติแบบนี้เหลวไม่ได้เรื่องเลยเพราะเราจะต้องพยายามเข้าใจรู้สึกถ้าเกิดว่าเราเองมันเกี่ยวข้องเกี่ยวกับกันแบบนี้เราก็จะต้องกระทำอาตมาเน้นทุกวันนี้อาตมาพยายามเผยแพร่ธรรมะ โดยพ่อศีลข้อ 1 เนี่ยมันเกี่ยวโยงไปถึงเรื่องการไม่กินเนื้อสัตว์อาตมาเน้นมากที่เน้นมากเพราะอะไรเพราะว่าเป็นศีลที่ทันสมัยมากศีลข้อ 1 ไม่กินเนื้อสัตว์ไม่ทันสมัยมากสมัยพระพุทธเจ้านั่นน่ะพระพุทธเจ้าไม่เคยฉันเนื้อสัตว์และพระสาวกของพระพุทธเจ้ามหาศาสดาสงฆ์ทั้งหลายจงหมู่ใหญ่ไม่ฉันเนื้อสัตว์เหมาะสมพระพุทธเจ้าแต่เดี๋ยวนี้มันไม่เข้าใจมันฟันเสือแล้วศาสนามันแย่มันแปลกมันเปลี่ยนมันแตกแขนงออกมามากมาเป็นเถระว่ามาเป็นพวกหมู่เล็กเสร็จแล้วที่จริงเธอแล้วว่าเขาก็ไม่กินเนื้อสัตว์พระอริยะพระองค์ใหญ่ก็ไม่กินเนื้อสัตว์กันหรอกแต่เสร็จแล้วมันสั้นเกินมาจนกระทั่งมากินเนื้อสัตว์กันอยู่ในเถรวาทโดยเฉพาะหมู่ใหญ่เขาก็ถือเป็นสีเป็นวินัย กันอยู่เรียกว่าพวกมหาสันติกาหรือมหายานเขาไม่กินหรอกเนื้อสัตว์พระมหายานมีหมู่และหมู่น้อย 18 เปลี่ยนมาก็มากินเนื้อสัตว์กันประมาณผู้ที่ปฏิบัติธรรมข้อนี้แล้วพอปฏิบัติธรรมถึงแล้วจะเป็นผู้ที่ปฏิบัติแล้วเกิดผลเกิดประโยชน์การไม่กินเนื้อสัตว์เกิดประโยชน์อย่างไรการไม่กินเนื้อสัตว์เนี่ยเกิดประโยชน์อย่างมากยิ่งเดี๋ยวนี้ยิ่งเกิดประโยชน์มากที่สุดเลยเพราะมันทันสมัยมากเนื้อสัตว์มันหากินก็ยากขึ้นแล้วทุกวันนี้สมัยก่อนโน้นๆนะตั้งแต่โบราณเนื้อสัตว์หรือว่าตัดมันก็ยังมีเยอะกินก็ไปกินเป็นหลง โดยเฉพาะคนเนี่ยมันไม่ใช่สัตว์กินเนื้อสัตว์ตัดแต่คนแต่ดึกดำบรรพ์มาจริงๆมันไม่ใช่สัตว์กินเนื้อสัตว์หรอกคนเนี่ยเป็นสัตว์กินพืชคนนี้เป็นสัตว์กินพืชตั้งแต่ที่ฝันของเราฟันเรานี่มันฟันกรามฟันเคี้ยวเหมือนฟันช้างมาวัวควายเป็นตะกูลทางมาวัวควายตระกูลเดียวกันตระกูลมาทางถ้ามีตระกูลอยู่ 2 ตระกูลตระกูลพวกสัตว์กินเนื้อสัตว์ก็ตัดกินพืชผักในโลกแบ่งง่ายๆสัตว์กินพืชแต่เป็นสัตว์ที่มีฟันกรามฟันบดผัดกินพืชมี ฟันกรามเป็นเครื่องหมายวันนี้มีฟันเหมือนช้างมีฟันเหมือนม้ามีฟันเหมือนวัวควายเป็นปัจจัยเย็นควรมีอยู่ในตระกูลตัดใจเย็นเป็นสัตว์สงวนสัตว์อยู่เป็นสังคมอยู่เป็นหมู่กันได้หมู่ใหญ่ไอ้สัตว์ใจเย็นไม่ทะเลาะเบาะแว้งไม่ใจร้อนไม่ดุร้ายเป็นสัตว์ที่จะไปถึงนิพพานสัตว์เพราะฉะนั้นโดยคนที่มีปัญญาสูงด้วยคนก็จึงเป็นปัจจัยเย็นแล้วก็ไปพาเมื่อเวลามาเรียนรู้ก็มีปัญญามากก็ไปถึงผ่านได้เพราะคนไปกินเนื้อสัตว์เนี่ยไม่มีทางไปถึงนิพพานคนกินเนื้อสัตว์ที่ไม่มีทางสมุนไพรจีนข้อ 1 ก็พูดกันไม่รู้เรื่องศีลข้อ 1 ก็เกิดการขัดแย้งแล้วโดยการไม่ ไปบริบูรณ์ไม่กินเนื้อสัตว์มันก็ถูกกับตระกูลของเราถูกกับตระกูลสัตว์ที่ไม่กินเนื้อสัตว์เพราะว่าคนเป็นสัตว์ที่ไม่กินไม่กินเนื้อเป็นตระกูลพืชดังกล่าวแล้วก็บอกว่าใครฟังดูดีๆแล้วคิดตามดีๆจะเห็นชัดเจนเพราะว่าคนเป็นปัดโขงดังกล่าวแล้วคนเป็นคนตัดใจเย็นเดี๋ยวนี้คนมากินตับกินมาจนมากจนมายที่เขาเรียกในภาษาโบราณเขาเรียกว่ามาเป็นยักษ์ยักษ์กินเลือดยักษ์กินเนื้อแล้วก็กลายเป็นสัตว์ดุร้ายคนนี่เองเป็นยักษ์คนนี้แหละมาเป็นยักษ์แล้วก็ดุร้ายกินเลือดกินเนื้อกินอะไรต่ออะไรมันก็กลายเป็นอำมหิตโหดร้ายทุกวันนี้ถึง แทงกันดูลำบากลำบนเดี๋ยวนี้ใจร้อนใจร้ายพูดอะไรนิดอะไรหน่อยคบหาอะไรกันก็ดุร้ายเดือดร้อนทุกวันนี้ไม่ใช่แต่ในประเทศไทยหรอกทั่วโลกเพราะไม่รู้แล้วหลงแล้วก็เลยกลายเป็นพวกที่อยู่ในสังคมก็ยังโหดร้ายมันไม่ใช่เพิ่งทำวันเดียวนะมันทำกันมาเป็นชาติๆมันทำกันมาหลายร้อยหลายพันหลายหมื่นปีแล้วมันก็เลยกลายเป็นสัตว์ดุร้ายคนเนี่ยกลายเป็นสัตว์ดุร้ายเพราะว่ามีไอ้สิ่งที่มันเป็นเหตุปัจจัยเป็นเหตุปัจจัยทำให้เราดุร้ายโดยเฉพาะก็กินเนื้อสัตว์เป็นยักษ์ที่ท่านพูดภาษาโบราณโบราณมักกลายเป็นยักษ์กินเลือดกินเนื้อ จีบคนกินอะไรเนี่ยมันช่างก็ว่าดูๆไปกินทั้งสัตว์กินทั้งอะไรน่ะเลือดติดปากนี่น่ะเป็นเรื่องจริงนะแต่คนไม่นึกถ้าพูดได้ระลึกนึกซะแล้วผู้นั้นก็จงพยายามปรับปรุงตนเสียอาจทีนี้อาตมาจะแนะส่วนดีการไม่กินเนื้อสัตว์ได้ประโยชน์อย่างไรและประโยชน์มากยิ่งทุกวันนี้ยิ่งทันสมัยยิ่งได้ประโยชน์สูงสูงเพราะว่าทุกวันนี้เนื้อสัตว์มันแพงสัตว์มันย่อยหรอมันลดน้อยลงในปูปลาในแม่น้ำก็ลดลงเพราะว่ากินกันโอ้โหเหลือกำลังนินทาแล้วก็ติดกันด้วยไปกิเลสกลายเป็นใจยากเป็นใจมารติดกิเลสชอบไปกินเนื้อสัตว์ถ้าอาตมาเพศ อยากกินเนื้อสัตว์เลยเนี่ยหลายคนที่ติดอยู่กับเถียงอยู่ในใจเลยไม่ใช่คนต้องกินเนื้อสัตว์ที่ไม่กินเนื้อสัตว์จะอยู่ได้ยังไงอะไรยังไงเสียงในใจอะไรเถียงรู้ไหมมันเถียงเลี้ยงอยู่ในใจนั่นแหละเขาบอกว่ามันเลิกกินซะทีเลิกไปทำไมอ่ะมันของดีมันไม่ใช่เป็นของดีหรอกมันของเลวอาตมาจะกล่าวโทษให้ฟังว่ามันเลวกินเนื้อสัตว์นี่มันเลวยังไงเดี๋ยวจะกล่าวโทษให้ฟังแล้วจะกล่าวผลดีให้ฟังว่าไม่กินเนื้อสัตว์แล้วจะดียังไงการไม่กินเนื้อสัตว์เศรษฐกิจดี 1 เศรษฐกิจดีเพราะว่าราคาไม่แพงกินพืชมีราคาไม่แพงกินเนื้อสัตว์ราคาแพงเพราะฉะนั้นใครไม่กินเลยเลิกกินเนื้อสัตว์ก็สบาย ไปซื้อผักซื้อผลไม้อะไรต่ออะไรมาผัดมาแกงอะไรกินกันสบายมันก็ถูกสตางค์ลงชีวิตก็อยู่สบายขึ้นเงินก็เหลือแน่ฟังดูดีๆนะเหตุผลมันมีทีเดียวหาเงินทองก็เหลือเพราะว่ากินผักกินพืชเนี่ยขึ้น 2 ไม่กินเนื้อสัตว์แล้วโรคภัยไข้เจ็บน้อยสุขภาพร่างกายดีข้อที่ 2 ไม่กินเนื้อสัตว์แล้วจะเป็นคนที่สุขภาพดีคนที่เจ็บป่วยได้ไข้มากอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะกินเนื้อสัตว์หมอรวยอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะว่าคนไปกินเนื้อสัตว์มันเป็นพาหะแห่งโลกทาโร่มาสู่คนเยอะลองดูเถอะญาติโยมพอไปกินพืชกินผักกินผลไม้กินไม่ ตัดแล้วคนที่มีโรคอยู่ในตัวเยอะๆเนี่ยจะลดลงทันทีเยอะไม่ต้องไปรักษาไม่ต้องไปใช้อยู่ใช้ยาอะไรอื่นหรอกเลิกกินเนื้อสัตว์เท่านั้นแหละโรคในกายเราที่มีอยู่มากๆหลายอย่างที่จะลดลงจริงๆอาตมาพาปฏิบัติกันมานี่ไม่ใช่คนเดียวหลายสิบหลายร้อยหลายพันคนพาปฏิบัติมาเนี่ยแล้วก็ส่วนใหญ่เลยเห็นผลทันตามีโรคบางคนโรคภัยไข้เจ็บรุมทรมานมากไปหาหมอหามดอยู่ประจำเชียวพอไม่กินเนื้อสัตว์เข้าเท่านั้นแล้วไม่ต้องไปกินยากินอยู่กับใครอยู่ยาก็ลดด้วยซ้ำหายโรคภัยไข้เจ็บรถเบาบางลงไปมากมายโรคบางคนนี่เป็นมา 10 ปีอย่างโรคกระเพาะมีบางคนเป็นวัย 40 ปี มันเลิกกินเนื้อสัตว์โรคกระเพาะนี่หายไม่ใช่ว่าไม่ต้องกินยาอะไรเป็นแค่เพียงเลิกกินเนื้อสัตว์ชนะโรคหายแล้วนี่เป็นต้นสุขภาพร่างกายจะดีจริงๆ 1 เงินทองก็เหลือเฟือขึ้นมา 2 สุขภาพร่างกายดีนี่เป็นเรื่องของทางวัตถุเห็นง่ายๆ 2 ข้อแรกทีนี้ทางนามธรรมทางด้านจิตวิญญาณข้อที่ 3 จะเกิดเมตตาธรรมไม่กินเนื้อสัตว์และจะเกิดเมตตาธรรมจิตใจของเราจะมีเมตตาจริงๆไม่ใช่เป็นนั่งห้องอย่างที่ว่าแหละห้องแผ่เมตตา 108 เที่ยวรุ่งเช้าขึ้นมาก็ทุบหัวปลาไม่รู้กี่ตัวเชือดคอไก่บางทีแพงหมูแทงวัวเลยล้มหมูล้มวัวแบบนี้ไม่เข้าเรื่องเพราะว่ามันไม่เกิดบุญเกิดประโยชน์อาตมาอยากจะขอแวะนิดนึง พอพูดมาถึงตรงนี้แล้วอยากจะขอแวะแวะเอาไปอธิบายถึงการทำบุญคนเราทุกวันนี้นี่นาบ้านไหนเรือนไหนก็ตามพอบอกว่าทำบุญแล้วทำบุญหมายความว่าเราจะต้องเลิกบาปมีศีลจับเอามาจับได้เลยว่าเราเองเป็นผู้ที่ปฏิบัติธรรมพอบอกว่าทำบุญแล้วยิ่งต่างจังหวัดมีอย่างโอ้โหตอนธรรมดาไม่มีไม่ทำบุญนะก็ฆ่ากูฆ่าปลาฆ่าเป็ดฆ่าไก่อะไรกินไปพอทำเนาเพราะบ้านนี้บอกว่าทำบุญล้มวัวล้มควายเลยฆ่าเป็ดเป็นเล้าข้าวปลาเป็นรั้วเลยมันไปทำบุญยังไงมันทำบาปเพิ่มขึ้นฟังดีๆนะเนี่ยฟังคิดดีๆมันจะเห็นชัดๆเลยธรรมดาธรรมดา ไม่ได้ทำบุญเลยนะไม่ได้มีงานบุญงานบ้านอะไรอยู่เฉยๆเนี่ยก็ทำบาปอยู่ปกติเล็กๆน้อยๆฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเอาชีวิตมาจับดูสิข้อที่ 1 ก็ค่ากินค่าอยู่กันเป็นเล็กๆน้อยๆเขาบอกว่านี่ฉันจะทำบุญบ้านแล้วว่างั้นนะไม่รู้จะบุญอะไรก็แล้วแต่พอจัดบุญบ้านเขาเถอะแทนที่จะเป็นได้บุญมากกับฆ่าสัตว์หนักขึ้นไปอีกเลยฟังดูดีๆมันไม่ได้บุญนะทุกวันนี้ควรทำบุญเนี่ยทุกวันนี้ไม่ได้บุญนะเขาบอกว่าประมาณบ้านนี้จะทำบุญขึ้นมาบาปหนักกว่าเก่าอีกนานกว่าเก่าอีกทำบาปเพิ่มขึ้นอีกเป็นกองบัญชีเลยมันได้บุญกันตรงไหนอาตมาขอแวะเรื่องนี้ให้ฟังจิตใจให้ฟังคนเราทุกวันนี้ไม่ได้พยายามใช้สติใช้ปัญญาไตร่ตรองไม่วิปัสสนาไม่ระลึกว่าเราทำอะไรถูกต้อง ต้องการทำบุญที่จะบอกให้นะถ้าใครจะทำบุญบ้านถวายอาหารมังสวิรัติถวายอาหารเจอาหารอย่าไปฆ่าสัตว์อย่างนี้ได้บุญแน่นอนถ้ายิ่งไปฆ่าสัตว์แล้วยิ่งค่าเพิ่มมึงก็ยิ่งบาปหนักเข้าไปใหญ่ที่มันได้บุญที่ไหนมันก็ได้บาปมันใหญ่เลยถ้าบอกว่าทำบุญยิ่งของบาปเข้าไปใหญ่ฟังนะนี่เป็นข้อคิดอาตมาขอแวะตรงนี้หน่อยนึงเอาชีวิตกลับพอมาถึงข้อที่ 3 บอกว่าจะเกิดเมตตาธรรมเกิดเมตตาธรรมเราไม่กินเนื้อเป็ดเนื้อไก่เรายิ้มกับเป็ดกับไก่ก็ได้เดี๋ยวไปกินเนื้อหมูและยิ้มกับหมูก็ได้ไม่กินเนื้อปลาอยู่กับปลาก็ได้จริงๆและจิตใจมันจะเกิดจิตวิญญาณจริงๆเกิดเมตตาธรรมที่พวกคุณปฏิบัติแล้วจะรู้เอง ก็มันใจดีมันไม่โหดร้ายรุนแรงมันรถโทสะข้อที่ 4 ก็คือได้ตัดกิเลสแท้ๆการไม่กินเนื้อสัตว์ไอ้ที่มันเถียงนี่ขัดๆๆทุกวันนี้อาตมาอธิบายธรรมะข้อนี้ขึ้นมาแล้วเนี่ยมันเขียนทั้งนั้นแหละคนที่เขียนนี่คือคนเอากิเลสมาเขียนมันอดไม่ได้มันลดไม่ได้มันไม่อยากลดมันชอบมันจะกินเนื้อสัตว์มันก็เถียงขัดๆเลยทั้งๆที่อาตมาเหตุผลให้ฟังนี่นะต้องเข้าใจนะเออจริงนะถ้าไม่กินเนื้อสัตว์นี่มันถูกแต่ตังค์ก็รู้แล้วลองดูไปอีกก็จะรู้ว่ามันจริงๆด้วยเจ็บป่วยได้ไข้มันก็ลดจริงๆเมตตาธรรมเกิดนี้ไม่เถียงไงเกิดเมตตาธรรมแน่ๆและถูกหลักถูกเกณฑ์ด้วยคนที่เข้าใจดีไม่เถียงหรอกและอีก ชัดๆเลยก็คือตัดกิเลสแน่ๆโยมปฏิบัติดูเถอะไอ้จิตใจที่มันเคยกินมันเคยหยาบมันเคยติดเลยบอกว่าไม่กินเนื้อสัตว์ก็เท่านั้นแหละก็ได้กลิ่นทอดทอดปลาได้กินทุกอย่างแต่กินข้าวต้มได้กินตุ๋นครับทำอะไรมาแล้วก็เอาแล้วน้ำลายสอแล้วมันยากเพราะมันติดมันชอบมันเคยจำได้เราก็ต้องหัดกดทับตัดใจตัดจริงๆได้ตัดกิเลสแทนได้ปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้าจริงๆด้วยแล้วก็บอกว่าปฏิบัติธรรมไม่กินเนื้อสัตว์ไม่เกี่ยวอะไรกับการตัดกิเลสมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องปฏิบัติธรรมอะไรนี่เขาว่าแท้จริงแล้วมัน ตัวย่อเดือนละตัวเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมตรงๆเลยทีเดียวล่ะถ้าผู้ใดปฏิบัติได้ก็ได้สำรองจิตได้ขัดเกลากิเลสออกจากจิตด้วยเหตุปัจจัยแค่ไม่กินเนื้อสัตว์เลือดอุ่นเลยทีเดียวจิตใจจะมีอินทรีย์พละจะมีจิตอธิษฐานจิตมันจะได้ถูกขัดเกลาออกผลัดกลางออกเรียกว่าสมาธิจิตเป็นสมาธิคือจิตจะดีขึ้นจิตจะสูงขึ้นเป็นอาทิตย์จิตจะยิ่งขึ้นทีเดียวเจริญขึ้นนี่เป็นหลักอาตมาอธิบายข้อ 1 ของศีลเพื่อที่จะให้ญาติโยมได้รู้ได้เห็นชัดว่าปฏิบัติอย่างไรแล้วจะมีเหตุผลอย่างไรมีประโยชน์อย่างไรมันมีประโยชน์แล้วเนี่ยเพราะญาติโยมปฏิบัติแค่ศีลข้อ 1 อาตมาอธิบายแค่นี้ ญาติโยมก็จะเจริญแล้วเงินทองเหลือขึ้นสุขภาพดีขึ้นก็เป็นอยู่สุขทั้งนั้นจิตใจมีเมตตากรุณาได้ตัดกิเลสออกมันเป็นประโยชน์ทั้งสิ้นอย่างนี้แหละชัดเจนเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าใครเข้มงวดกวดขันขึ้นมาตั้งศีลยึดศีลขึ้นมาแล้วก็พึงประพฤติพึงกระทำอย่างที่อาตมาว่าแล้วจะเกิดผลประโยชน์ดีแก่ตนไปไหนเมื่อไหร่แล้วก็อาจจะต้องจัดการหน่อยเพราะว่ามันอาจจะไม่เหมือนกันชาวโลกของเขากินเนื้อสัตว์กันเยอะแยะทีนี้เราเองไม่กินเนื้อสัตว์ขึ้นมามันอาจจะอยู่ยากขึ้นมานิดนึงก็ต้องจัดแจงหาวิธีที่จะอยู่กับเขาได้เราจะต้องหาวิธีแล้วจะอยู่ได้มันจะจัดสรรตัวเองมันจะทำยังไงให้มันเป็นไปได้ เราจะกลายเป็นคนที่จะต้องมีปัญญารู้ว่าเรามีชีวิตอยู่ในโลกนี้เราไม่กินเนื้อสัตว์คนอื่นเขากินเนื้อสัตว์แล้วมันจะเป็นยังไงมันจะหลีกเว้นมาได้ยังไงร้านอาหารก็ขายของขายกันแต่เรื่องเนื้อสัตว์ทั้งนั้นส่วนใหญ่แต่ร้านอาหารขายของเขาก็มีผักพืชนะแต่คนมันติดอ้างโอ้ยไม่มีจะกินที่ไหนร้านไหนมันก็มีผักอาตมาว่าเนื้อที่มันจะหมดก่อนแต่ละร้านแต่ละร้านที่มันขายผักมันจะมีติดร้านมากกว่าเรือแต่คนก็กลับบอกว่าไม่มีร้านไหนร้านไหนก็ไม่มีจะกินอะไรไม่มีกินร้านไหนมันก็มีเท่านั้นตัวเองต่างหากเราจะกินเนื้อในมองเห็นเป็นเนื้อ หากินง่ายๆไม่ยากหรอกเมืองไทยแล้วยิ่งเยอะแยะกินข้าวกับผลไม้ก็ได้มีน้ำมะม่วงกินมะม่วงหน้าเงาะกินเงาะกินข้าวกันเงาะกินข้าวกะทุเรียนกินข้าวซะก็เยอะแยะเลยเมืองไทยในเมืองมีผลไม้ด้วยกินข้าวกับผลไม้นี่ยิ่งดีอย่างง่ายสบายสะดวกสุขภาพดีลำไส้ก็ดีอาตมาสังขยาถึงประโยชน์หลายอย่างมีประโยชน์มากกว่านี้อีกนะมีประโยชน์มากกว่านี้อีกมีโทษนี่แหละมันเป็นภัยมันเป็นเรื่องของการทำให้เราเอามาหยิบโหดร้ายกับทำให้เราสุขภาพ กายไม่ดีเป็นโรคเป็นภัยมากอันนี้สีก็ที่ 1 ถ้าเราศึกษาและเราก็มีมีหลักเกณฑ์ในการไม่ฆ่าสัตว์ระมัดระวังจะทำให้เราเป็นคนมีสติสัมปชัญญะดีกระทบสัมผัสสัตว์ใดๆในโลกแล้วก็ระมัดระวังจะพยายามรู้ว่าการปฏิบัติธรรมศีลข้อ 1 มีเราจะต้องพยายามเมตตาเกื้อกูลนะลูกเพื่อจิตใจจะต้องมีครอบครัวแก่เสียสละจิตใจต้องทำจิตใจอย่างนั้นเพราะฉะนั้นไปไหนมาไหนเราก็จะต้องเกี่ยวข้องกับใครกับใครหรือแม้แต่สัตว์เล็กสัตว์น้อยผู้เล็กผู้น้อยผู้ใหญ่ผู้โตแล้วก็ต้องเกี่ยวข้องกันอย่างเกื้อกูลเพื่อกันถ้าคนที่ฝึกจิตฝึกใจ ทรงผมกูอยู่ดีทุกวันนี้มันไม่ได้พูดอย่างนี้กันนะเพราะว่าไม่ได้ฝึกมันก็เหลวศาสนาก็ไม่ได้ช่วยมนุษย์ตั้งแต่ว่ามารับเองก็รับกันไปปานาก็ปานามาลุกจากที่นี่ไปก็กินปลาหมดเลยไม่ว่าปลาหมอปลาทะเลกินมันหมดเพราะว่าก็ไม่ได้เรื่องเลยดาวอะไรถ้าปฏิบัติถูกปฏิบัติตรงจะได้ฝึกคือดังกล่าวอธิบายสาธยายคือฟังเราจะเป็นผู้ที่ได้ประโยชน์มากศีลข้ออื่นๆอีกศีลข้อ 2 เราไม่รักสัตว์ไม่ลักทรัพย์นี่ก็คือเราจะต้องทำใจไม่โลภไม่อยาก ของคนอื่นตายเราไม่เอามือมาให้เราไม่ได้ไปหยิบไปจับไม่ใช่เด็กขโมยเอาของที่ไม่ใช่ของของเราก็จะพูดไปเอาของที่ไม่ใช่ของของเราหาเลขหาเลขหาเหลี่ยมโกงเหลี่ยมทุจริตอะไรไม่พูดนอกจากไม่ทางกายไม่ทางวชิแล้วใจเราก็อย่าไปอยากได้ของของคนอื่นของใครเราก็ไม่อยากได้ของเขาหรอกเห็นว่ามันดีมันควรจะเป็นควรจะมีควรจะได้เราก็สร้างขึ้นทำขึ้นอย่าไปอยากได้ของคนอื่นเอออันนี้มันหน้ามันน่าจะมีเหมือนกันนะเราก็น่าจะได้ถ้าเราน่าจะได้เราก็ไม่ต้องไปอยากได้ก็ของของเขาถ้าน่าจะได้เราก็สร้างขึ้นสร้างตรงไม่เป็นแล้วก็สร้างทางอ้อมเรามีงานอื่นแล้วก็สร้างสิ่งที่เราถนัดแล้วก็เอาไปแลกเปลี่ยนกันเพราะในระบบสังคมมีวันแรกเปลี่ยนกันได้ซื้อขายกันได้ แล้วก็แลกเปลี่ยนไปสร้างสิ่งที่เราสร้างเป็นพระสร้างอันนั้นเป็นเองเลยก็ต่างมันเลยไม่ต้องไปเอาของใครนี่เป็นข้อที่ 2 เนี่ยที่จริงข้อที่ 2 เป็นศีลมากเป็นสีที่สอนให้คนละโลกละความโลภถ้าเราหมดความโลภมันละเอียดหมดเลยถึงก็สอนนี่ก็เป็นพระอริยะเป็นพระอรหันต์ไปเลยแหละมันหมดความโลภนอกจากไม่โลกก็ของใครแล้วเรายังจะเป็นคนให้แต่คนอื่นได้ด้วยเดี๋ยวเราอยากจะให้คนด้วยเขาได้ด้วยศีลข้อที่ 2 อาตมาพูดหลักใหญ่ๆอย่างนี้ทุกคนก็ต้องฟังแล้วก็ต้องเห็นดีแล้วเพราะมันเป็นของดีแน่เพราะเวลาเราไปไหนมาไหนเรามีสติสัมปชัญญะและเราก็จะต้องรู้ว่าเรามีศีลข้อ 2 นะเราไป มาไหนอย่าไปอยากได้ของของใครอย่าไปทำทุจริตในการที่จะไปเอาของของใครปากอย่าไปโกงอย่าไปเชื่อได้พูดอยากได้ของของเขาอย่าไปใช้เลขใช้เลขมันดีทั้งนั้นเราก็ฝึกปรือเรามามัดระวังถ้าเราระมัดระวังแล้วเราก็ไปพูดสุจริตมันไม่ดีที่ใช้เราดีที่เราเองเราทำแล้วเราได้บุญนี้ของใครของมันแบ่งกันไม่ได้หรอกบาปใครบุญมันเรื่องศาสนาพุทธเดี๋ยวนี้ฟันเสือไปเอาลัทธิของฤาษีไปเอาลัทธิพราหมณ์ไปเอาลัทธิอะไรต่ออะไรมาอธิบายกันมาพูดกันแล้วมันก็เลยฟันเสือเช่นสอนกันวิธีแบ่งบุญเนี่ยส่งบุญส่งอะไรต่ออะไรไปให้แก่กันและกันส่งไปให้คนตายส่งไปให้คนเป็นอะไรเนี่ยไม่ใช่รักที่สุดมันส่งกันไม่ได้พระพุทธเจ้าไม่เคยสอนเราแบ่งบาปแบ่งบุญกันได้ บาปบุญของใครของมันใครจะปฏิบัติเป็นกุศลก็ของตนอกุศลของตนพระพุทธเจ้าท่านสอนกรรมสิทธิ์กรรมฐานกรรมก็คือการกระทำถ้าทำดีก็เรียกว่าบุญทำชั่วก็เรียกว่าบาปทำชั่วเรียกว่าอกุศลกรรมทำดีเรียกว่ากุศลกรรมใครทำกุศลใครทำอกุศลเป็นทั้งตัวทั้งนั้นแบ่งกันไม่ได้ไม่ใช่ว่าเรามาทำกุศลแล้วก็แบ่งกุศลนั้นไปให้คนตายแบ่งได้ไปให้คนเป็นนี่เราทำ