สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน จุดนิพพานคือจุดดับสุขดับทุกข์.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.66 KB
วันที่แก้ไข30 กรกฎาคม 2562

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน จุดนิพพานคือจุดดับสุขดับทุกข์ พ่อครูว่า...กวีตาบอดประพันธ์ออกมา ในเรื่องของภาษาคำพูด มนุษย์ยิ่งกว่าสัตว์ใดๆในโลกสัตว์เดรัจฉานต่างๆมันก็ส่งเสียงเป็นภาษาของมันเหมือนกัน เป็นสัญญาณกันพอเข้าใจมันมี มีสัญญาณให้ความเข้าใจแต่มันแค่เล็กน้อยไม่มาก แต่คนนี่ ทำคำที่มันออกมาจากปากได้สารพัดหากนับสารพัดภาษาในโลกมนุษย์ จะเป็นแสนเป็นล้านภาษา ที่คนสร้างขึ้นมาแล้วก็ใช้กัน ที่หายไปก็มี บางภาษาก็หายไปแล้ว แล้วภาษาที่สื่อ สำเนียงส่อภาษากิริยาส่อสกุล ได้เยอะมากเรื่องภาษา โดยเฉพาะ ถ้าไม่มีภาษาเราจะไม่รู้จักโลกุตรธรรมเด็ดขาด เพราะฉะนั้นตั้งใจฟังคำพูดหรือภาษาที่สื่อ พยายามฟังให้ดี อาตมาเห็นความสำคัญแล้วก็ใช้ภาษาตลอดเวลา ก็ใช้ภาษาที่จะสื่อ นอกจากนั้นก็ใช้พฤติกรรมสังคม หมู่มวลสังคมในทางธรรมที่เป็นพุทธได้สำเร็จ อาตมายืนยันว่าทำงานศาสนาพุทธมาได้ประสบผลสำเร็จอย่างน่าพอใจได้ดีทีเดียวปัจจุบันนี้ แม้จะมีอุปสรรคนานาสารพัด เดี๋ยวนี้นี้ก็ยังมีอุปสรรคจากคนที่เขายังตราหัวไว้ แต่เขาไม่สามารถที่จะทำอะไรอาตมาได้แล้วทุกวันนี้ ทำมา 40 กว่าปีแล้ว ที่ยืนหยัดยืนยันได้ไม่ใช่เพราะว่ามันนานแต่เพราะว่ามันเป็นความจริง ที่แม้เขาจะไม่ค่อยรู้จักไม่ค่อยเข้าใจ แต่เขาเห็นแล้วว่ามีอะไรลึกๆ คนที่ไม่รู้อะไรเลยแม้แต่ชาวต่างชาติต่างศาสนา เมื่อเขาสัมผัสกับสังคมชาวอโศกแล้ว สำหรับคนที่ตั้งใจมีจิตที่รับทราบอะไรบ้างได้ จะรู้ว่าคนกลุ่มนี้มันแปลกคน มันจะไม่แปลกได้อย่างไร คนในโลกเขาก็ต้องมาแย่งลาภยศสรรเสริญจะต้องไปร่ำรวยต้องแข่งดีแข่งเด่น ต้องไปแข่งสวยแข่งงาม แข่งเก่งอะไรก็แล้วแต่ในโลกีย โดยเฉพาะแข่งอวดสุขจะต้องได้เสพสุขแล้วก็โชว์ว่าฉันมีสุข ได้เสพสุขมากกว่าใครๆ แต่จุดสำคัญของศาสนาพุทธ “ จุดนิพพานคือจุดดั

อ่านต่อ

บสุขดับทุกข์ ” ซึ่ง ชัดเจนว่าสุขทุกข์เป็นเทวฺ เป็นธาตุรวมที่เป็น 1 เทวะคือ 2 แล้วก็ฆ่าหรือดับสุขทุกข์นี้ได้ มีศาสนาเดียว แม้แต่ในคนชาวพุทธเอง ทุกวันนี้ก็ยังไม่เข้าใจอย่างที่อาตมาพูดนี้ ว่าศาสนาพุทธเป็นศาสนาที่ไม่มีความสุขความทุกข์ เขาก็อาจจะผ่านหูผ่านตาคำสอนพระพุทธเจ้ามีเยอะแยะ แต่เขาไม่เข้าใจ เขาก็จะมาเอาสุข เขาเข้าใจอย่างผิวเผิน ไม่เข้าใจว่าสุขทุกข์นี้มันอันเดียวกัน ที่เป็นความลึกซึ้งของสัจธรรม สุขทุกข์นี้มันแยกกันไม่ออกเหมือนเหรียญสองด้าน ศาสนาพุทธก็กล่าวแต่ว่าดับทุกข์ก็พอ ให้เป็นอุเบกขาหรือ อทุกขมสุข คือ ไม่มีทั้งทุกข์และสุข เขาก็ต้องผ่านคำนี้มาทั้งนั้น อุเบกขาเป็นฐานจุดสำคัญที่สุดของศาสนาพุทธ ส่วนศาสนาทั่วไปนั้นจุดสำคัญของเขาอยู่ที่ดีและชั่ว ไม่ทำชั่วทำแต่ดี เขาจบที่นั่น สอนกันแค่นี้ ไม่สอนเรื่องสุขเรื่องทุกข์ แล้วเขาก็หลงเสพสุข สุขเท่าไหร่ก็บำเรอแล้วจะต้องทำดี ดีเท่าไหร่แล้วจะได้ไปอยู่กับพระเจ้า ของพระพุทธเจ้าไม่มีสวรรค์ไม่มีนรกกับความสุขความทุกข์ไม่ได้ไปสวรรค์ไม่ได้ไปนรกจบสูญเลย นี่คือความหมายสำคัญของศาสนาพุทธที่อาตมาสรุปสั้นๆไว้แค่นี้ เดี๋ยวนี้ไม่รู้เรื่องแล้ววงการพุทธศาสนา มันเสื่อมสูญไปหมดแล้ว เนื้อหาสาระสัจจะแท้ของพุทธนั้นหมดไปศูนย์ไป แม้อาตมาจะนำขึ้นมาเอามาพูด ใช้ภาษาอธิบายการขนาดไหน ก็ไม่ง่าย อย่างพวกเรารู้ภาษาดีแล้วหลายคนก็ยังทำได้ไม่สำเร็จไม่ได้ดีอาจจะพอรู้บ้างในความสุขความทุกข์ของฐาน ภูมิหยาบๆภูมิอบาย เรื่องที่ไปปรุงแต่งเป็นภพชาติสุขทุกข์ที่หยาบ ก็เลยไม่เอาแล้ว จิตไม่ต้องไปเสพไม่ต้องไปแสวงหาไม่ต้องไปเสียเวลา โดยลึกๆอัตโนมัติมันก็พอรู้แล้วก็เลิกมาหยุดมา โดยภูมิลึกๆโดยความเข้าใจโดยญาณปัญญา ตัวลึกๆเข้าไปมันก็จะมีบ้างในพวกเราเพราะว่าอาตมาใช้ภาษาสื่อธรรมะ มันเป็นสภาวะที่ถูกต้อง ผู้ที่ฟังแม้จะไม่เก่ง แต่มันเข้าไปถึงสัจธรรมได้ เพราะฉะนั้นภาษาจึงสำคัญที่สุด 620729_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 60

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน