การออกกำลังกายกับการเล่นกีฬาไม่เหมือนกัน.docx

การออกกำลังกายกับการเล่นกีฬาไม่เหมือนกัน _จากประเทศไอ๊ซ์แลนด์ : เคยสัมผัสได้ว่า พ่อท่านและหมู่กลุ่มชาวอโศก ไม่สนับสนุนให้คนเล่นกีฬา... แต่ถ้าคนที่ยังต้องพึ่งกีฬาในการรักษาสุขภาพกายใจอยู่ ควรเล่นกีฬาอย่างไรไม่ให้เป็นอกุศลคะ? หรือควรลดละเลิกไปเลย เหมือนการเลิกกินเนื้อสัตว์" พ่อครูว่า...ไม่เหมือนหรอกการกินเนื้อสัตว์นั้นเลิกได้เลย กีฬา มันเป็นการละเล่น แต่นี่ มันออกกำลังกายเป็น กายกรรม ต้องรู้ความหมายของการออกกำลังกาย ทำกายให้มีกำลังเพิ่มขึ้น พัฒนากำลังของกายเพิ่มขึ้น คุณจะเรียกว่าเล่นหรือเอาจริง กีฬาก็เป็นการละเล่น เอาจริงๆไม่ต้องไปเล่นหรอก ทีนี้การเล่นมันมีรส การเล่นมันสนุก คำว่าเล่นๆนี่ มันไม่จริง สนุกมันเป็นกิเลส ให้เอาจริงๆสิไม่เป็นกิเลส เอาจริงๆมันถึงจะไม่เกิดรส มีโลกธรรมยั่วยวนมันก็ไม่เกิดรส สำหรับคนที่ยังมีกิเลสในตัวมันต้องมีเครื่องล่อเป็นโลกธรรมล่อเป็นลาภ ยศ สรรเสริญ รูป รส กลิ่น เสียงสัมผัสล่อ แต่ถ้าคนรู้ด้วยปัญญาจริงๆแล้ว รู้ว่า นี่คือความสำคัญในความสำคัญก็ต้องทำ แม้มันจะต้องพยายาม ต้องเหน็ดเหนื่อย ต้องช่วยมันมากมายเท่าไหร่ มันก็ต้องเห็นความสำคัญในความสำคัญที่เราจะต้องทำให้พอเหมาะสม ทำน้อยไปมันก็ไม่ดี ทำมากไปมันก็ไม่ดี เพราะฉะนั้นคนเล่นกีฬานี้พวกนี้ Over มากไปทั้งนั้น แต่เขาไม่รู้ตัว เขาทนได้ เพราะฉะนั้นนักกีฬาจริงๆ ส่วนใหญ่นักกีฬาเอาจริงเอาจังเล่นกันอย่างหนักอายุไม่ยืนทั้งนั้น พวกนักกีฬาเอาจริงอย่างหนักไม่พัก เล่นกีฬาจนกระทั่งเป็นเบอร์ 1 สุดท้ายก็ไม่ยอมจบสักทีก็จะตายไว เพราะพวกนี้สุดโต่ง มันโอเวอร์ มันเกินไปจริงๆ เพราะฉะนั้นความพอเหมาะพอดี ไม่ว่าคุณจะเล่นกีฬา ไม่ว่าคุณจะบันเทิงเริงรมย์ ให้น้อยไว้ พอเหมาะพอดีสำหรับสังขารร่างกายของแต่ละคน บางคนสังขารร่าง