สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน ว่างกับไม่หยุดควรเน้นอันไหน.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์7.29 KB
วันที่แก้ไข17 ตุลาคม 2562

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน ว่างกับไม่หยุดควรเน้นอันไหน _ลูกสงสัยคำที่หลวงปู่พูดว่า อาตมาว่างไม่หยุดเลย แล้วที่ว่าว่าง ว่างอย่างไรคะ พ่อครูว่า.. นี่คือพยัญชนะกับภาษาย้อนแย้งในตัว ว่างคือหยุด กลางๆเฉยๆ แต่ไม่หยุดเลย? หากเราเข้าใจ เจตนาที่พูดจะฟังน้ำหนักสำเนียง เน้นที่ว่า ว่าง หรือที่หยุดเลย แต่ที่จริงผู้จะเน้นสื่อจะสื่อที่ตัวเองรู้สึกว่าเป็นคำที่ไม่ค่อยโก้เท่าไหร่ ไม่หยุด คือไม่ว่าง เพราะฉะนั้น ถ้าพูดว่าอาตมาว่าง ไม่หยุดเลย จะเน้นคำว่า ว่าง เพราะมันไม่ได้เท่เท่าไหร่ แต่คำว่าไม่หยุดนี้เท่นะ ขยันสร้างสรรทำกิจไม่เหน็ดเหนื่อย ผู้มีปฏิภาณจะไม่อวดตัว จะเน้นที่คำว่าว่าง อาตมาว่าง ไม่หยุดเลย ผู้ที่จะโชว์จะเน้นที่ว่าอาตมาไม่ว่างเลย แต่จิตว่าง เทียบกับหลวงพ่อพุทธทาส ว่า อาตมาว่างไม่หยุดเลย จะเป็นภาษาคำสองคำที่เป็นเทวะ เป็นสิริมหามายา หากองค์ประกอบสุ้มเสียงสำเนียงกิริยารวมความได้แล้วตัดสินว่าอันนี้ก็เรียนรู้ทำความเข้าใจไป สิ่งใดที่ผู้นี้คิดประสงค์ให้เป็น แยกกันไม่ออกหรอก ว่างกับไม่หยุด ผู้มีชีวะอยู่ก็ต้องอาศัยสองส่วน อาศัยทั้งความว่างของจิตกับอาศัยการทำงานของจิต สรุปแล้วเทวะคือสองสภาพที่สารพัดทุกอย่างรวมที่เทวะ ทุกอย่างจะแยกออกมาแล้วจะเอาไปใช้ไปทำ แยกได้แล้วเราจะดำเนินไปได้ถูกต้อง

621014_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 75

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน