สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน ชาวอโศกคือคนจนที่พ้นทุกข์.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน ชาวอโศกคือคนจนที่พ้นทุกข์ พ่อครูว่า...ประเทศบรูไนมีประชากร 4 แสนกว่า ประเทศภูฏานมีประชากร 8 แสนกว่า ประเทศบรูไนประชากรเกิดมาก็มีเงินเดือนแล้ว ประเทศไทยในหลวงพามาเป็นคนจน แบบคนจน ขาดทุนของเราคือกำไรของเรา แต่เป็นหน้าที่ของอาตมาต้องมาทำความจริงขึ้นไป กษัตริย์ภูฏานศรัทธาในหลวงมีทิฏฐิเห็นด้วยว่ามาเป็นคนจนดีกว่ามาเป็นคนรวย

ถามชาวอโศกอัตราการว่างงานไม่มี แต่อัตราความจนมีเยอะ...อโศกทำงานขยันทำงานเราไม่ว่างงาน ขยันหมั่นเพียร วิริยารัมภะ แต่เรายากจนตรงกับของพระพุทธเจ้าสอน เราอุดมสมบูรณ์ไปด้วยความจน (สู่แดนธรรมว่าเราจนแต่เราไม่ได้ยากจน) เราอยากจนด้วยซ้ำไป เราจนได้ด้วยความยินดีด้วยซ้ำไป ประเทศภูฏานเป็นประเทศเล็ก ขมีขมันสร้างประชาชนในประเทศไทยให้ได้รับสิ่งดีที่สุด มาเอาอย่างประเทศไทยให้ได้รับความสุข สูงสุดแห่งความสุขโลกุตระคือ ไม่สุขไม่ทุกข์ หมดสิ้นความสุขหมดสิ้นความทุกข์ เพราะรู้ดีว่าสุขกับทุกข์นั้นมันเป็น เทวะ เป็นสองที่คนยังเข้าใจไม่ได้ ตีไม่แตก ก็เลยถูกความทุกข์หลอกเป็นความสุข อยากได้ความสุข แต่คุณไม่พ้นทุกข์เพราะตีไม่แตก ความสุขความทุกข์นั้นเอาอันใดอันหนึ่งไม่ได้ มันเป็นของคู่กัน ศาสนาพุทธนั้นดับความสุขความทุกข์ จบ เป็นจิตที่ใหม่ที่สุด ที่คนในโลกยังยากจะเข้าถึงได้ ว่าความสุขความทุกข์เป็นสมมุติ ไม่มีตัวตน ความสุขความทุกข์เป็นอุปาทาน ความสุขความทุกข์เป็นตัณหา ให้มาเรียนรู้ว่าเวทนา ล้างตัณหาอุปาทาน ก็จะรู้ความจริงว่าความสุขความทุกข์เป็นอนัตตา พวกเราพูดกันเข้าใจความสุขความทุกข์นั้นผู้ที่บรรลุแล้วเห็นจริง แม้ว่าในโลกมีอบายที่คนในสังคมต้องเกี่ยวข้องถึงจะมีความสุข แต่พวกคุณไม่ต้องเกี่ยวข้องวุ่นวายเลย มันมีอยู่ในโลก เดี๋ยวนี้โลกอบายมีเยอะเลย ป