190527 นาถกรณธรรม-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

ิและเราก็พยายามฝึกปรือให้เป็นขึ้นมีขึ้นอยู่ตรงไว้ทำให้เกิดได้เป็นได้เป็นธรรมะแล้วก็จนกระทั่งสุดยอดเรียกว่าพุทธคือเป็นผู้รู้ยิ่งกว่าเดิมอยู่มีสติเต็มผู้เบิกบานแจ่มใสไม่มีความเศร้าหมองไม่มีความท้อแท้ไม่มีความอึดอัดขัดเคืองให้มีความกังวลอะไรมีแต่เจตนาอันบริสุทธิ์เจตนาอันดีแต่ก็ทำงานให้แก่โลกเป็นที่พึ่งแก่โลกก็ไป เลขบัญชีขึ้นที่สูงสุดเรากำลังมานี่ก็ต้องให้รู้ตัวว่าเราจะมาเป็นอะไรเมื่อเราได้เป็นอนุโลมจันทร์หน้าหรือว่าเราได้เป็นที่พึ่งหรือถ้าเป็นสังฆังสะระณังคัจฉามิเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นแล้วเราก็จะรู้เราก็จะอ่านออกก็ใช่เราเป็นผู้ที่เกิดขึ้นในโลกอย่างน้อยที่สุดก็เป็นตัวอย่างให้เขาเห็นถึงความสันติความเป็นพระราชดำภาพที่ไม่ใช่เป็นไปอย่างหยาบๆหมายความว่าเป็นพี่เป็นน้องผู้ใดที่มีธรรมะผู้ใดที่เป็นสังฆะแท้แล้วก็จะเป็น ผู้ที่แสดงความเป็นพี่เป็นน้องกันเห็นชัดเกื้อกูลกันลักลอบกันช่วยเหลือโปรไฟล์กันต่างคนต่างเป็นประโยชน์ต่อกันและกันไม่มีจิตใจโลกไม่มีจิตใจหวงแหนไม่มีจิตจะจิตใจที่จะเปลี่ยนงอนหาไม่เอาเปรียบเพราะรักกันเสียสละต่างคนต่างคิดเป็นอยากให้พี่ดีอยากให้น้องดีอยากให้พ่อดีอยากให้แม่ดีทางก็มีความรักที่จะให้ความรักกับผู้อื่นต้องการให้ผู้อื่นอยู่อย่างเป็นสุขทั้งสิ้นเหมือนพ่อแม่ต้องตายให้ลูกอยู่เย็นเป็นสุขลูกต้องการให้พ่อแม่อยู่เย็นเป็นสุขที่ต้องการให้น้องอยู่เย็นเป็นสุขน้องต้องการให้พี่อยู่เย็นเป็นสุขแล้วก็ ก็เอื้อเฟื้อช่วยเหลือเฟือควายกันอยู่ตลอดเวลาทั้งๆที่เกิดมาจากคนละแห่งคนละเหล่าคนละกองคนละโคตรแต่ก็มีกรรมหรือมีการจัดทำหรือมีบทบาทในสุริยามีความเป็นอยู่จริงๆที่มีสิ่งที่แสดงออกได้ว่าอยู่กันอย่างพี่อย่างน้องเป็นพี่เป็นน้องกันจริงๆเกือบๆแผ่ช่วยเหลือโปรไฟล์คนละไม้คนละมือต่างต้องการให้ผู้อื่นได้สุขและตนจะเป็นผู้เสียสละเหมือนพ่อแม่เลี้ยงลูกเหมือนลูกที่ดีที่ทำตนเอื้อเฟื้อพ่อแม่ ตามที่แรงของลูกนั้นๆมีเป็นต้นจะเห็นได้เห็นได้ชัดๆจากหมู่สงฆ์จากผู้เป็นสงฆ์พยายามเข้าใจคำว่าเป็นสงไม่ดีจมูกกลุ่มเข้าใจหมู่กลุ่มที่เป็นพระรอดที่แท้เป็นพี่น้องกันที่แท้นั่นแหละคือหมู่กลุ่มที่เป็นตัวอย่างในโลกยิ่งเป็น 2 หมู่ใหญ่แล้วก็เป็นพาราไดซ์ภาพอันแนบเนียนเป็นที่เป็นน้องกันอย่างแนบเนียนไม่มีทะเลาะเบาะแว้งไม่มีการเอาเปรียบเรารักไม่มีการแบ่งใหญ่เด่นชัดไม่มีการกดขี่ข่มเหงไม่มีการเอาเปรียบอะไรกันแต่มีการช่วยเหลือเกินไปเมตตาเกื้อกูลต่างจากให้คุณนั้นอยู่ดีผู้นั้นอยู่สุขให้เห็นเป็นตัวอย่างเป็นโรคนึงเป็นสังคมมีสังคมมี แต่สังคมของอารยะบุคคลหรืออริยบุคคลแท้ในสังคมของผู้ที่เป็นตัวอย่างให้เลิกในโลกทุกอย่างชัดเจนเรามาสร้างละครครับมาสร้างครอบครัวสร้างโลกมาสร้างประเทศมาสร้างหมู่กลุ่มแต่ไม่ใช่หมู่กลุ่มที่เป็นกิโลหมู่คนที่โกรธไม่มีโรคไม่มีโกรธไม่โง่มีการสร้างสรรค์มีการเป็นไปมีการกระทำที่ดีที่เจริญเติบโตเป็นตัวอย่างให้แก่โลกดนตรีโลกแห่งโลกเป็นโลกร้อนโลกเป็นสังคมซ้อนสังคมเป็นมนุษย์ตอนมนุษย์เรานี่ อย่างนั้นเอาผู้ที่จะเป็นอย่างนั้นได้ก็ต้องเข้าใจด้วยสัมมาทิฏฐิอย่างที่ว่านี้จริงๆเข้าใจเป็นมีความเห็นที่แท้เลยว่าออที่เราจะมานี่เราจะมาเป็นอย่างนั้นเราจะมาเป็นอย่างนั้นแล้วจะมาเป็นตัวอย่างอย่างนั้นให้แก่เขาพี่เป็นน้องกับหมู่กลุ่มของหมู่สงฆ์ที่เขามีอยู่แล้วที่เขาเป็นพี่หรือเป็นพ่อเป็นแม่อยู่เก่าเมื่อเราเห็นแล้วเราจะตามเข้ามาเราก็จะมาเกิดเป็นน้องเขาจะมาเป็นลูกเขาเราต้องเห็นอย่างนั้นแน่ๆเลยเราควรจะมาเป็นญาติกับหมู่นี้แล้วควรจะมาร่วมเผ่าพันธุ์มาร่วมเผาคงจะหมู่นี้สภาพออกลาออก จากโคตรเก่าเผ่าพันธุ์เก่าเสียเข้ามาเป็นพุทธโฆษณ์มาเป็นพุทธธรรมเธอเข้ามาเป็นหมู่นี้ละหมู่ที่ปัทมาพระพุทธเจ้าเป็นพ่อใหญ่นี่แหละแล้วจะมาก็เห็นแต่สมาธิจริงๆเห็นด้วยความเข้าใจแท้ๆว่าแล้วจะมามาเป็นหมู่นี้โดยธรรมโดยสัจจะอยู่ยังไงก็มาอยู่กับครอบครัวนี้มาอยู่กันสังคมนี้มาอยู่กับภูมินี้มาอยู่กับโลกนี้มาเป็นมนุษย์ของดาวดวงนี้ก็เป็นยังไงก็อยู่ยังไงเขาดียังไงต้องเข้าใจว่าดียังไงมันมีส่วนดียังไงก็อ่านให้ชัดก่อนเข้ามา ไม่ใช่โลกนี้ไม่มีล่อลวงโลกนี้ไม่มีสิ่งก่อนไม่มีหรอกมีแต่ความบริสุทธิ์ใจแสดงให้เห็นอยู่ดีตัวเองก็ต้องสวัสดีพระพุทธเจ้าท่านเห็นท่านดีก็ผมเองยังเห็นดีอยู่ตลอดเวลาถ้าเป็นผู้ที่มีทรัพย์สมบัติมหาศาลอยู่ในวังที่มีระวังฤดูร้อนฤดูหนาวฤดูฝนอะไรบ้างตามฤดูอยู่มีอกร่ำไปด้วยกามคุณบริบูรณ์ช่างพร้อมที่ชาวโลกเขาปรารถนาถ้ามีพร้อมแต่ท่านสละออกมาถ้ามียศด้วยพร้อมถ้ามีลาภไม่พร้อมทำสละออกมามันสร้างโลกใหม่โลกนี้ทุกท่านมาสร้างโลกใหม่เช่นเห็นชัดเจนเพื่อปัญญาที่ท่านเข้าใจแล้วทำไม มีความทุกข์ถ้าเกิดสุขอยู่กับโลกของฉันไปด้วยกามารมณ์กามคุณรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสมีอะไรที่จะคอยวัตถุต่างๆสนับสนุนส่งเสริมมีแต่วัตถุอันฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยสนับสนุนถ้าไม่มีมาอยู่ที่โลกที่ฉันไม่มีผู้ช่วยอะไรรถฉันแบบโล่งๆท่านก็ไม่ต้องรับไม่ต้องเอาไม่ต้องมีใครมาตั้งมาแต่งมาแบกมามอบให้แก่ท่านถ้ามาตั้งโลกอีกโลกนึงเป็นโรคอันแสนจะแตกต่างโลกของทางโลกผลัดทิ้งมาให้เห็นจริงๆเพราะแม่ผมเข้าใจชัดแต่ผมก็ยังเห็นจริงๆด้วยว่ามันถูกมันถูกต้องแล้วมันก็เป็นไปได้ ผมลองทำแล้วเป็นไปได้แล้วผมก็มาทำให้มาทำให้โลกเห็นอยู่เพราะโลกเห็นมีคนเกิดสมาธิมีคน 1 คน 2 คน 3 คน 4 เห็นตามเห็นตามและปฏิบัติได้ตามเมื่อปฏิบัติได้ตามก็สมัครเข้าเป็นพลเมืองของโลกนี้เข้ามาเป็นลูกเป็นหลานเป็นญาติพี่น้องเป็นคนที่อยู่ในโคตรนี้ก็เริ่มเข้ามาเรื่อยๆทยอยเข้ามาไม่ว่าหญิงไม่ใช่พระพุทธเจ้าก็ต่างความรู้ทางทฤษฎีอันนี้ปลูกฝังมาต่อต่อต้านข่าวสร้างโลกนี้มาเรื่อยๆซึ่งเป็นโลกร้อนโลกโลกที่เรียกว่าโรคอุจจาระซ้อนอยู่ในโลกียเป็นโรคซ้อนโรคเพราะฉะนั้นโลก มีอารมณ์คนละอย่างมีความพอคนละอย่างมีรสชาติที่เย็นติดสนิทมีรสชาติที่ไม่ดีดขึ้นสบายว่างง่ายมีจิตที่มีปัญญารู้ความคิดเป็นสัจจะแท้สิ่งที่ควรเป็นควรได้ควรมีที่สำคัญที่สุดที่ยังชีวิตไว้เรียกว่าปัจจัยรู้ว่าอะไรเป็นบริขารที่จะทำประโยชน์ผู้อื่นเป็นส่วนรองของชีวิตและเป็นประโยชน์กับผู้อื่นอย่างสำคัญอะไรรู้เป็นไปตามระดับและท่านก็สร้างโลกนั้นมาจนกระทั่งท่านเองดับขันธ์ไปตามธรรมผู้ที่เป็นที่หรือผู้ที่เป็นพ่อรุ่นก่อนต่อลงมาอีก หลับฝันไปตามลำดับมาตั้ง 2,000 กว่าปีแล้วผมมารู้ทฤษฎีนี้ผมมาทำข้าวมาเรียนรู้ข้าวมาทำได้ผมก็มาทำทำแล้วกับภิกษุเป็นเลขออกจากโลกโลกิยะมาจริงแล้วก็มาพยายามพูดสิ่งที่เราได้เราเป็นเรามีคนที่มีปัญญามีสัมมาทิฏฐิได้ก็มาสมัครเข้ามาในโลกนี้อีกเกิดอยู่ต่อไปอีกพวกคุณมาก็คุณก็จะมาอย่างนี้จะต้องเห็นให้ได้อย่างนี้เพราะโลกนี้เป็นโรคแห่งภราดรภาพแล้วมันส่งเสริมความสงบสุขส่งเสริมการเกษตรโดยเราก็สังเกตเราก็สงบเราสงบจากโลก จับความโลภแล้วสงบจากความโกรธความโกรธยิ่งเป็นพื้นฐานแห่งความทุกข์อารมณ์โกรธอารมณ์ไม่ชอบอารมณ์เคืองใจอารมณ์ยังวุ่นวายอารมณ์อย่างรำคาญอารมณ์ยังมีสนิทๆอะไรก็ตามแต่ที่จะเกิดอยู่ในใจของเราที่มันยังไม่สบายนั่นเป็นต้นเงาของทุกข์เหลือเกินหน้าของโทรศัพท์เราจะเรียนรู้ให้ละเอียดและหมดหมดแล้วหยุดแล้วเราแม้ที่สุดเราจะมานั่งโลกเอาสิ่งที่เราได้คือความสุขด้วยความสบายแล้วก็จะไม่มานั่งลงเอาสิ่งนี้เราจะรู้ว่าเราอยู่ได้สบาย เที่ยงเลยแล้วให้มันเป็นอย่างไรมันก็เป็นอย่างนั้นได้มันเป็นจิตที่หมดตัวโทรศัพท์หรือหมดตัวที่ไม่สบายแล้วเราก็พ้นทุกข์และเราก็ไม่สั่งสมสุขเพราะสุขจะเป็นเชื้อแห่งทุกข์อีกเมื่อเราสั่งสมประสบการณ์นั้นก็จะร่ำร้องแผ่ลูกลูกที่เกิดของสุขคือทุกข์โรคที่มันจะคลอดตามออกมาของสุขนั้นตัวเกิดตัวใหม่ของสุขนั้นคือทุกข์คือความรุ่นรนคือความต้องได้ตามปรารถนาถ้าไม่ได้ตามศาสนาและแผ่นดินเอาสุดยอดเอาจะดื้อดันเอา ซื้อให้มันเกิดให้ได้มันจะวนเวียนอยู่อย่างนี้เพราะฉะนั้นประมาทไม่ได้มันไม่เที่ยงมันไม่ใช่ของเที่ยงมันไม่ใช่ของที่เราก็จะทำให้มันไม่ติดยึดให้มันไม่สั่งสมเป็นตัวใหญ่จนกระทั่งมันมีความแรงมีอำนาจมากทำให้มีความแรงมีอำนาจมากแล้วมันก็จะเป็นใหญ่แล้วมันก็จะครองตัวครองตนแล้วมันจะสั่งเอามาให้ได้ใครจะมาลบล้างให้มันจะมาทำลายจะมากวนใครจะมาแปดเปื้อนอะไรก็ไม่ได้มันจะเกาะๆๆโทรศัพท์มันจะก่ออิฐโทรศัพท์แล้วมันก็จะเกิดใจไม่สบายเพราะมันไม่มันไม่สนใจที่เรายึดไว้ว่ามันจะต้องได้อย่างนั้นเป็นอย่างนั้นมีอย่างนั้นก็เที่ยงตรงไป เปิดกล้องมันมันจะต้องการอย่างนั้นเพราะเราจึงต้องไม่ประมาทแล้วก็จะอยู่ไปด้วยความที่เรียกว่าให้มันบริบูรณ์ถ้าไม่มีความไม่เสื่อมไม่เสื่อมในจิตที่ไม่ยึดมั่นถือมั่นไม่เสื่อมในจิตที่ไม่ติดไม่เกาะไม่เจอถ้าติดๆๆแล้วมันจะเป็นเชื้อง่ายมันจะเป็นโฆษณาของตัวที่จะก่อเกิดทุกข์แม้แต่ทุกข์ที่จะไม่สบายใจมันก็จะเกิดเพราะฉะนั้นตัวนี้จะต้องดูตัวจบให้สิ้นสุดในความสงบสงบคือความวางความแปลกความไม่ยึดถือจนรุนแรงแล้ว แต่ถ้ารู้ว่าเราจะจับอะไรเข้าเราจะรู้อะไรเข้าเราจะยึดถืออะไรเป็นงานเป็นการเป็นส่วนที่เป็นสิ่งที่ดีที่เหมาะสมในชีวิตต่อชีวิตชีวิตวินาทีต่อวินาทีชีวิตชั่วโมงต่อชั่วโมงอะไรจะรู้ว่าเราควรทำอะไรจะทำอะไรเป็นประโยชน์อย่างไรเราก็พอสบายอาจจะอยู่ในฐานะที่เรียกว่ามีงานการที่อาจจะตั้งตนอยู่ในความลำบากแต่เราก็ทนได้โดยไม่ยากมีความลำบากคือรู้ในความลำบากมีความคนที่รู้ในความทนมีความยากจะรู้ในความยากยากในการงานที่เราจะต้องพยายาม เรียนอยู่นั้นแต่จิตใจของเราไม่ได้คิดนานละอายใจไม่ดีลำบากรำคาญหรือว่ายุ่งยากอะไรจิตใจของเราสบายว่างเปล่านี่มันก็เป็นตัวสุดเป็นตัวว่างตัวลงเป็นตัวปล่อยตัววางเป็นตัวไม่ได้ยึดไม่ได้คิดเป็นตัวที่ไม่ได้ผูกพันมันมีแต่ธาตุรู้รู้แล้วก็ทำพิจารณาแล้วก็ปล่อยทำปล่อยทำปล่อยพิจารณาไปโดยที่เราคิดพิจารณาวิเคราะห์อยู่ในตัวตลอดเวลาว่ามันดีมีตัวโคตรจงเดินงานอยู่ตลอดเวลาวิริยะเดินงานอยู่ตลอดเวลาและก็มีจุดจุดเดิมซ้อนอยู่ด้วยเป็นสมาชิกตลอดเวลา ทำงานอยู่เดินอยู่ตลอดเวลาโพชฌงค์โพชะถึงตัวตรัสรู้ต้องมีการตรัสรู้มีแต่ตัวตรัสรู้มีตัวที่รู้อย่างที่เรียกว่ารอยยิ้มตัวนั้นทำงานอยู่ไม่อิจฉาใจอะไรเมื่อสมควรพักตัวรู้ที่ยอดรู้ที่เรียกว่าพูดตรงหรือเรียกว่าโพธิสัตว์จะรู้มันก็จะบอกเราเองว่าควรพักเมื่อยสุขภาพมันชักสู้ไม่ไหวแล้วมันควรพักเพราะว่าที่จริงไม่ใช่เพราะสุขภาพสู้ไม่ไหวแต่ก็ควรหยุดเป็นหลักทำงานไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเพราะผู้รับรับก็ไม่ได้แล้วเต็มแล้วพอแล้วหรือผู้รับผิดก็ไม่รับเลยทำไปกับกล่าวได้ไม่มีแทงไม่เข้า เพลงในข่าวยัดไม่เข้าก็ควรหยุดเดี๋ยววันนี้ให้เขาขนาดพอดีและเต็มพอประมาณแล้วเราควรจะหยุดปัญญามันจะบอกจุดเหล่านั้นแล้วก็จะหยุดเองจริงๆเรายังทำงานได้มีสุขภาพดียังไม่เมื่อยแต่เราอยู่จิตมันก็จะบอกกับตัวไปซึ่งปัญญามันจะบอกกับตัวผมก็จะระงับเฉพาะด้วยจิตก็ไม่ต้องมองจิตใจรำคาญและจิตก็ไม่ดูถูกผู้ใดได้รู้ว่าเขาได้แค่นี้รู้ว่าควรต้องควรกันก็รู้แล้วก็ไม่ได้ไปดูถูกเขาสงสารเขาด้วยซ้ำไปแล้วมีเมตตากับเขาด้วยซ้ำไปเพราะฉะนั้นจะเกื้อกูลและวิธีอื่นได้ก็ คีรีมันตรามีการพัฒนามีการคิดดัดแปลงมีวิจัยออกไปว่าจะทำให้เขาอะไรดีจะหยุดไปเลยฝากไปเลยเลิกไปเลยหรือจะทำต่อแต่ต้องใช้วิธีอื่นหรือหาเรื่องอื่นอันนี้ไม่ไหวแล้วต้องพอต้องหยุดต้องเปลี่ยนอื่นบางทีให้ยาเต็มแล้วเรารู้ว่ายาเต็มแล้วคืนให้ยาอีกชักแพ้ยาแน่ก็ต้องหยุดยามันหยุดยาแล้วเขาก็ยังปรารถนาและอาจจะเป็นอะไรที่เป็นเครื่องชูใจเข้าไปได้ก็คือเติมยาหนักเข้าไปใต้เพราะฉะนั้นผู้ที่เป็นผู้รู้ผู้ที่มีตัวจัดรู้รู้จะพลิกแพลง พริกแกงเปลี่ยนไปเองให้หนักแล้วก็ให้เบาถ้าเบาก็เพิ่มเป็นหนักๆๆๆขึ้นอีก 2 ตัวให้ได้ประโยชน์สูงวนเวียนเป็นไปอย่างนี้มันต้องมีชีวิตถอยมันเป็นการรู้ของผู้รู้ที่จะทำงานอยู่มีโทษจงเดินอยู่เจ้าพ่อจงต่างๆนี้ก็รู้ในการทำงานมีต้นไม้ที่ติดขัดเพราะฉะนั้นจะดำเป็นตัวดำเป็นเมียคือตัวที่จะตรัสรู้หรือตัวรู้ตัวบรรยายยอดตัวดำอยู่ที่ตัวฉันกับโปรก็ต้องอย่างนี้เป็นอย่างนี้เห็นอย่างนี้เข้าใจอย่างนี้สมาชิกสมาคมทำงานร่วมกันอยู่ตลอดเวลาแล้วก็จะถึงจะเป็นสัมมาวาจาที่จะเป็นสมาคมและจะเป็นสมาชิก สัมมาวายามะมีสติรู้รอบเห็นชัดอยู่แล้วก็มีสัมมาวายามะพยายามอย่างดีอยู่ไม่ท้อถอยมีความพยายามครองตนอยู่ยิ่งอาตมาคิดอย่างนี้รู้สึกอย่างนี้ผิดอันเยี่ยมยิ่งอย่างนี้แหละเป็นของยอดบุรุษเป็นของสัตว์ประหลาดแต่ของยอดมนุษย์เป็นของมนุษย์ที่เป็นที่พึ่งแก่โลกๆหาอะไรจะทำตนให้เป็นดังนี้แต่ทีนี้เราจะมาทำตนให้เป็นดังนี้นั้นเราก็ต้องทำตอนก่อนด้วยสร้างตนให้เป็นที่พึ่งจะตนหรือตนต้องพึ่งธรรมะที่เป็นบัญญัติเป็นจริยธรรมที่ว่าไป เมื่อไหร่จะสร้างตัวขี้ผึ้งให้แก่ตนขึ้นมาหาให้เป็นตัวที่พึ่งแห่งตนขึ้นมาให้เกิดตัวตนของตัวที่ขึ้นนั้นขึ้นแต่ตนการสร้างก็มีศีลมีหลักเกณฑ์ให้ได้รู้หลักเกณฑ์ว่าเราจะทำอย่างไรเริ่มต้นจะต้องคิดยังไงจะต้องว่ายังไงถึงจะต้องทำยังไงนั้นเองมีหลักเกณฑ์ในส่วนที่ต้องวางต้องปล่อยเลยว่าจะต้องเลิกต้องละหรือว่าจะต้องกดอะไรจะต้องทำยังไงหรือว่าจะต้องเพิ่มอะไรจะต้องทำงานยังไงต้องหยุดหรือว่าจะต้องทำยังไงเรียกว่าตีนหรือหลักเกณฑ์ไม่ได้สีได้หลักเกณฑ์แล้วก็มาทำให้กินเลยให้เกิดสิ่งนั้นจริงมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นแล้วก็ต้องสัจจะให้เกิดสัจจะให้เกิดการที่จะเกิดขึ้นเป็นจริงขึ้นมาเพราะผมนับแต่ดีขึ้นมากขึ้น มากขึ้นกัลยาณมิตตตาพร้อมกันนั้นก็จะเป็นผู้ที่เกิดในปีเกิดเพื่อนเกิดผู้ร่วมเมื่อเราเป็นจริงเกิดมีจริงผู้ใดที่บรรลุธรรมมีธรรมแล้วก็จะเห็นผู้ที่บรรลุธรรมมีธรรมอื่นคนอื่นเห็นจึงมีจริงเพราะฉะนั้นผู้นั้นก็จะเป็นกัลยาณมิตรกับเราเริ่มแรกก็จะยอมรับเป็นครูเป็นชื่อสำหรับตัวผู้ที่เข้ามาปฏิบัติจะกลับมาเป็นครูเป็นที่เป็นกัลยาณมิตรเป็นผู้ที่จะช่วยเหลือเราได้เพราะเห็นว่าท่านทำเราก็เริ่มมีธรรมเรารู้ธรรมของเรารู้ของเราได้เราได้เราเป็น อ๋อท่านได้ถ้ามีทำเป็นแล้วท่านมีมากกว่าเราก็จึงกัลยาณมิตตตาจึงถือเอาผู้นั้นเป็นพ่อเป็นพี่เป็นกัลยาณมิตรเป็นผู้ที่จะให้เรามีที่พึ่งที่แท้และตอนนี้อยู่สังฆังสะระณังคัจฉามิแทนพอรับเชื่อมต่อไปจะพยายามนะมืดแล้วเราก็จะได้ตามขึ้นมาเรื่อยๆสุดท้ายกิเลสมันมีเมื่อเราได้ดีแล้วมันจะหลงลืมหลงดีแล้วมันก็จะเอาไปตีน้องตีผู้อื่นที่เราไม่ไปเป็นจุดอ่านดูเขาประเทศอังกฤษอ่านเค้าให้ตลอดเราไปมองผ่านแล้วไปไปมองเมินเราไม่รู้กรรมของเขากายกรรมวจีกรรมมโนกรรมก็เป็นยังไงเราอ่านก็ไม่ออกแล้วเห็นว่าเขาตัดเป็นคนแล้วก็เป็นตีกัน ไปดูถูกเขาก็มีอยู่เพราะฉะนั้นเราจะต้องพยายามอย่าประมาทอย่าประมาทใครจะดูถูกใครอ่านเขาซะก่อนเรียนรู้เขาซะก่อนส่วนดีอันใดที่ตรงกับเราเราก็จะรู้ว่าเขามีธรรมะอันดีตรงกับเรามีความสูงทรงกะลาที่เราเป็นเรามีเราได้ต้องการแล้วก็จะได้รู้ว่าเขาก็เป็นกัลยาณมิตรหรือแม้เขาไม่มีอย่างเราเราก็ไม่ควรจะดูถูกเขาเราควรจะสงสารออกก็ยังไม่มียังไม่มีธรรมะยังไม่ได้สร้างหน้าสาธารณะยังไม่ได้เป็นประธานให้ใครได้ เป็นที่พึ่งใครได้เราก็จะสร้างเขาให้มาเป็นที่พึ่งเห็นแก่ลูกถ้าเขาสนใจถ้าเห็นว่าเขาควรจะเป็นตามฐานะขนาดไหนก็ตามเราก็จะได้เขาเป็นกัลยาณมิตรอีกไม่ใช่ว่าเขาจะกลายเป็นศัตรูไปอีกหรือกลายเป็นลูกเล่นลูกไล่อะไรไม่ใช่เหนื่อยแล้วกัลยาณมิตรเราก็จะมีพี่และเราก็จะมีน้องเขาจะมีพ่อแม่เราจะมีลูกแต่ละอย่างนี้พร้อมกันนั้นเราเองก็จะมีธรรมะข้อต่อไปเพราะว่าจัดการคือความเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่ายไม่ดีจึงจะรู้วันนั้นเป็นที่นั่นเป็นพ่อเป็นแม่แล้วก็จะเป็นผู้ที่เป็นลูกหรือเป็นน้อง ว่าง่ายสอนง่ายมันก็จะนิ่งเร็วมันยิ่งจะก้าวหน้าเพราะเราเป็นผู้ว่าไงสอนง่ายเพราะฉะนั้นเราจะสร้างหน้าทัศนะธรรมสร้างเราตัวเราเป็นตัวที่ขึ้นโดยเราก็ได้ธรรมะเราก็ได้พุทธะเราก็ยิ่งจะเป็นธรรมะได้ที่นี่จะเป็นมีธรรมะมากขึ้นแล้วจะเป็นตัวพุทธที่เร็วขึ้นเพราะเราเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่ายไม่ดื้อดึงสื่อสารอวดดีแต่นี่ตั๋วว่ามีตัวว่าจะตายแล้วเราก็จะมีจริงเธอพักชะตาจึงเจริญการงานที่จะเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ เมื่อเราอยู่ 2 คนแล้วก็ช่วย 2 คนไม่ได้อยู่ต่างประเทศ 3 ไม่ได้อยู่สี่ก็จะไปซื้อเมื่อไหร่อยู่ในสังคมนี้อยู่ในโลกนี้แล้วก็ช่วยสังคมนี้ช่วยโลกนี้เมื่อเราไม่ได้อยู่เมื่อเรามาอยู่กับหมู่นี้แล้วก็ช่วยหมู่นี้ด้วยการงานที่มีความขยันเอาใจใส่ทับชะตามีความเชื่อเป็นลูกมีความเชี่ยวชาญในงานหมู่งานที่ร่วมกับหมู่มีความเก่งเท่าเท่ากันมีความเฉลียวฉลาดมีความเก่งถ้ามีความเพิ่มอยู่เรื่อยเป็นตัวที่มีประโยชน์กับหมู่อยู่เรื่อยในวันพักสัปดาห์ที่เราเรียกว่ามีทักษะทักษะ ความเห็นดีมีความรู้ดีมีความกระทำได้ดีเพิ่มขึ้นมาเป็นอันดับๆเสมอมีการขยันช่วยเหลือเอาใจใส่ในธุรกิจของหมู่ขึ้นมาอีกมันก็สนับสนุนกันเจริญสนับสนุนการเจริญเราก็เจริญหมู่ก็เจริญและไปข้างนอกแล้วก็ไปนับเอามีดข้างนอกอีกน่ารักเขาเป็นนักเอาชีวิตข้างนอกนี่เป็นกัลยาณมิตรซ้อนไปอีกเราก็จะเป็นพูดถึงสัจจะอันใหญ่อันโตขึ้นไปอีกในขณะนั้นเราก็จะรู้ถึงเราก็จะรู้หลักเกณฑ์และเราจะรู้เรื่องครูของอะไรต่ออะไรมากขึ้นอีกสามารถสร้างศีลกำหนดศีลกำหนดหลักเกณฑ์กำหนดกรรมฐานให้แก่ผู้อื่นมันจึงจะซับซ้อนบนตอนถือมีสมุดประจำกัลยาณมิตรที่โตว่าจะจัดการพิจารณา ชัยนาทอัครธรรม 5 ทีนี้วันนี้จะต่อหน้าศาสนธรรม 6 ข้อที่ 6 ก็จะมีธรรมะตามมาตราธรรมกายก็หมายความว่าเราก็จะเป็นผู้ใฝ่ธรรมเป็นผู้ให้ในธรรมะเพราะเราเห็นธรรมะดีเพราะเราเห็นผลแล้วเรามีข้อสงสัยเรามีโลกเรามีโทษอันดีมีกัลยาณมิตรเรามีหมู่อันดีเราเป็นคนที่ดีขึ้นเป็นผู้ว่านอนสอนง่ายขึ้นเราเป็นผู้มีประโยชน์ขยันช่วยเหลือเอาใจใส่ช่วยเหลืองานการทำกิจกรรมอะไรเป็นผู้มีการงานที่ดีแล้วเราเป็นผู้มีปัญญารู้สีรู้หลักเกณฑ์สามารถกำหนดศีลกำหนดหลักเกณฑ์ให้ผู้อื่นก็ยังได้ ไม่เข้าใจสิริเข้าใจหลักเกณฑ์ทะลุฟังเสียงอย่างนี้มันก่อให้เกิดจิตอย่างนี้มันก่อให้เกิดปัญญาอย่างนี้เข้าใจชัดแจ้งว่าทีมก่อให้เกิดจิตศรัญญาศีลก่อให้เกิดกรรมการงานที่ดีเป็นสัมมากัมมันตะซึ่งขอให้เกิดขึ้นหลักเกณฑ์เหล่านั้นก่อให้เกิดความดีเมื่อเราเห็นผลว่ามันเป็นของดีเราก็ปล่อยให้ทำฝ่ายใดทำให้ที่จะได้ทำอันนี้ใครที่จะทรงไว้ซึ่งสิ่งนี้ใครที่จะให้มันใหญ่มันโตให้มันมีธรรมะที่สูงกว่านี้ถึงเรียกว่าใครในธรรมฝ่ายในธรรมปรารถนาธรรมยิ่งขึ้นปรารถนาสิ่งที่ดียิ่งขึ้นมาแล้ว ธรรมะคำว่าธรรมะเนี่ยมันมีแนวโน้มเองในทางกุศลไปในทางดีไม่ไปชั่วเพราะฉะนั้นจะเดินอยู่ตลอดเวลาธรรมะจะโตจะใหญ่จะสั่งสมขึ้นเมื่อเราใฝ่ธรรมเมื่อมาเรามีรอบซ้อนขึ้นว่าเราไม่ได้แค่นั้นจบแค่นั้นแล้วก็หยุดโดยไม่มันไม่มีสอบมีจุดหรอกในความหยุดทั้งหลายความหยุดความนิ่งทั้งหลายนั่นหมายความมั่นคงมันมั่นมันคงมันเป็นความผิดเพราะมั่นคงในสิ่งนั้นแล้วก็จะเพิ่มสิ่งดีเข้าไปอีกให้มาเป็นก้อนเป็นกอบเป็นกำเป็นเรียกว่าธรรมดามีความปรารถนามีความใคร่อยากในธรรมนะไม่ใช่อยากในโลกตามเนี่ยเป็นความใคร่ตาเป็นนามธรรมนาม ทางฝ่ายขายในธรรมเพราะฉะนั้นพวกใครทำไม่ใช่กิเลสตามคำนี้ไม่เคยกินเลยแต่ภาษาเป็นความหมายที่จะบอกสมการมาตาไม่ใช่กิเลสเมื่อเราใกล้จะทำเราก็จะมีนาฏศิลป์ข้อต่อไปคือวิริยะวิริยะพากเพียรอุตสาหะขยันขันแข็งเพิ่มการกระทํา ภาษีเจริญได้ต้องมีวิริยะประกอบอยู่เสมอวิริยะประกอบอยู่ที่ใดที่หนึ่งมีความเจริญเสมอกิจการงานของเราอยู่ว่าการงานที่เป็นไปด้วยฝึกสอนแล้วก็เราก็จะทำอันนั้นให้มันเดินเป็นเหมือนเราเหมือนเราเล่นสายพานให้มันเต็มพอดีอยู่ไม่ใช่เกินไปหรือมานอนเดินเครื่องให้ได้จังหวะที่พอดีเต็มที่มันอยู่ไม่หย่อนลง หย่อนลงให้เป็นประเด็นพอดีพอเหมาะอยู่อย่างนั้นเสมอถึงเรียกว่าวิริยะที่เป็นวิทยาทำพระตรงตึงดุริยางค์ความเพียรที่ตรงเป็นเมื่อเรามีวิริยะแล้วเราก็จะมีสันโดษมีสันโดษอะไรหนังสือนวโกวาทแปลสันโดษไม่ง่ายเป็นขั้นต้นๆแปลว่ายินดีด้วยผ้านุ่งผ้าห่มอาหารที่นอนที่นั่งและยาตามมีตามได้มีพ่อฉันโดดพอง่ายๆมีความพอแค่ครั้งง่ายๆทำง่ายแค่นี้จริงๆก็เป็นสัญญายอมของมนุษย์เพราะมนุษย์ไม่ได้ไม่ได้พอได้แค่ปัจจัย 4 มนุษย์ คนที่ชนในโลกมันโลภมากกับปัจจัย 4 ในนี้ท่านแปลสันโดษว่ายินดีในปัจจัย 4 ตามมีตามได้ซึ่งก็ง่ายๆแต่ก็ยากสำหรับมนุษย์ทีนี้เมื่อพวกเราทำได้แล้วเราจะเป็นที่พึ่งเป็นพระนี่มันทำไม่ได้จริงๆปัจจัย 4 เนี่ยตามมีตามได้พอเพียงแล้วเราก็ขอให้ได้จริงๆทีนี้พอให้ได้จริงๆแล้วทีนี้ฉันโดดต่อไปก็รู้จักความพอในส่วนที่เราจะกระทำไปตามระดับแม้แต่ความรู้แม้แต่ความสงบรู้จักพอในความสงบและความหยุดแล้วหยุดวันนี้เราพักนี้พอแล้วก็ควรรู้จักพอในความรักสันโดษมีฉันโดดในความ Windows ในความหยุดเมื่อพักพอแล้วก็เปลี่ยนก็ทำงานไม่ตายพอแล้วก็เกิดเมื่อมีสันติดสันติดหูสันติพอแล้วเมื่อพักไม่สงบพอแล้วก็มีอายุเธอต้องสร้างอายุใหม่จึงเรียกว่าพูดห้ามปลูกผักสงสารกูข้ามออกค่าสงสารได้ก็คือกู้ไม่ผ่านและไม่เปลี่ยนหรือผู้ไม่มีอายุและเพิ่มไม่หยุดไม่สงบ มันตรงกันข้ามกันนะมันย้อนกันอยู่สันโดษที่ฉันพูดผิดชั้นสุดท้ายแปลว่าพอเขาพูดอะไรรู้พอแล้วก็ได้พอแล้วพักแล้วก็ไม่พอมันถึงจะยิ่งมันถึงจะข้ามออกไปชั้น 3 เพราะเมื่อไม่พอก็ไม่สนุกสนานมากแล้วก็เป็นอาวุธอายุใช่ป่ะหมดอายุไม่ต่ออันนี้ก็จะปีนี้จะสอนส่วนในเรื่องนี้ด้วยการปฏิเสธมันออกเยอะเพราะงั้นก็วันนี้ก็ สถานที่ต่างๆและสถานที่ก็คือสถานที่ไม่ใช่ความสงบระงับของเราที่ได้ที่เป็นที่มีไม่ใช่ธรรมะที่เราได้เป็นมีนักศึกษากิโมโนที่มันมีเลขที่มันสงัดเพราะฉะนั้นเรายินดีในขณะนี้หรือเปล่าคนจะหยาบตื้นๆต้นๆอยู่ในโลกวุ่นวายอยู่แล้วก็รู้สึกสบายยินดีในความวุ่นวายแต่เขาก็เอร็ดอร่อยถ้ามาอยู่สถานที่ราชการซึ่งใจก็จะวิ่งไปมากไหมตายเขาจะไม่ได้กระทำอย่างโน้นมันไม่ได้เต้นรำมันไม่ได้ดีขึ้นมันจะอยู่นิ่งๆว่างๆเดินไปอยู่แค่รอบไม่ต้องไปวิ่งรอบอยู่ในโลกนี้มันจะพอไหวไหมให้อนาคตสถานที่ช่วยเอาไว้หน่อยเหมือนจำขังนั่นเป็นคนเต้นๆทำตามเป็นคนเบื้องต้น อธิบายว่ายินดีในที่สงัดหรือไม่ก็ดีเป็นเบื้องต้นของผู้ที่จะเป็นบรรพชิตแล้วจะต้องมาอยู่ในสถานที่ตรงนี้ก่อนจำกัดเขตก็ถูกแต่ทุกข์เมื่อกี้อธิบายความสงบให้ลึกลงไปให้ฟังว่ามันไม่ได้หมายความว่าจะถามพี่สงัดจริงเป็นของที่เราได้เป็นที่พึ่งนั้นเป็นตายเพราะชีวิตมนุษย์ไม่ว่ากันติดต่อในโอกาสพิจารณา เพื่อนผู้ปฏิบัติธรรมเพราะฉะนั้นแม้แต่ฆราวาสที่เขาปฏิบัติธรรมเขาตัดกิเลสตัณหาก็เพื่อสหพันธมิตรเพื่อพบปฏิบัติธรรมถ้าเขาถามเราคุณไม่รู้อะไรแล้วมั้งคุณได้อุตรดิตมนุษย์ก็เขินตายนี่ไงทำหน้าที่มนุษย์ทำได้นะอย่ามาทำเป็นเล่นไปแล้วมาสอนไม่ได้นี่เป็นพระพุทธเจ้า ได้แล้วมันเด็ดขาดแต่สิ่งที่ได้ท้าทายเรียกร้องให้มากที่สุดที่โยมอาตมาทำได้แล้วโยมทำบ้างที่ไม่เหมาะสมดีนะโยมนะมันถึงจะเป็นเองปฏิกรณ์ท้าทายให้มากที่สุดวันนี้จะมีผลดีไม่สวยอันนี้ก็ถามเราได้ยังไงก็แค่ว่าได้แล้วคุณทำหรือยังเหมือนอย่างที่เคยยกตัวอย่าง