190509 พระศรีอาริย์สมัยใหม่-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

นพวกที่คิดมากๆก็ให้รู้จักตัวจบแต่รู้จักขอบเขต รู้จักที่ตัดสินใครรู้จักความเป็นจริงที่พอดีพอลงตัวให้ได้แล้วก็รู้จักหยุดรู้จักดับรู้จักพอหรือรู้จักชื่อให้มันแล้วมันรู้แล้วให้ได้สำหรับผู้ที่มีปัญญามากๆก็ให้รู้ตัวจบแต่รู้ตัวคิดให้รู้ตัวพอมันมีความลึกซึ้งโดยจริงแล้ววิญญาณไม่มีที่จบวิญญาณอันนั้นก็เป็นนางอนันต์ตรังวิญญาณไม่มีที่จับตัวคิดที่ไม่มีที่เกี่ยวกับไปกลับมากลับไปกลับมาเล็กเข้าเล็กเข้าละเอียดเข้าละเอียดเข้าละเอียดเข้าไม่มีที่จบได้ง่ายๆสิ่งที่ผู้หญิงเลือกผู้หญิงคิดเหตุผลมันมีละเอียดก็มีอีกเรื่อยๆได้เพราะฉะนั้นถ้าเราจะเอาแต่ความคิดมันจะเป็นความตรงอยู่ของความ เฉยๆถ้าเราจะต้องรู้ขอบเขตในการใช้เมื่อเราคิดไปเห็นความลึกซึ้งขนาดใดก็ตามเราจะต้องเอามาใช้ให้ถูกกาลเทศะใช้ถูกบุคคลถูกหมู่กลุ่มถูกกับสิ่งแวดล้อมที่เราจะให้ประโยชน์ได้สูงสุดและถืออันนั้นเป็นมาตรฐานว่าเราจะต้องเอาขนาดนั้นสิ่งที่ใช้ประโยชน์ได้สูงสุดประหยัดสุดแล้วเป็นไปโดยที่เรียกว่าเราได้รองรับไม่มากแล้วก็เอาแค่นั้นเป็นสูงสุดดีกว่านั้นยังมีอีกนะเรียกว่าผู้ที่มีอธิษฐานคือมีปัญญารู้ลึกไปกว่านั้นรู้ความดีที่ดียิ่งกว่านั้น และรู้ด้วยว่าที่อนุโลมเท่านั้นเป็นอนุโลมด้วยสัจจานนท์รวมเพราะมีธาตุรู้เรียกว่าญาณรู้ว่านี่แหละเป็นสัจจะแล้วเป็นความจริงแล้วเป็นความยุติธรรมแล้วเป็นความพอดีแล้วเป็นสิ่งที่เป็นไปได้เจริญที่สุดแล้วยุติแค่นี้คำว่ายึดติดธรรมหรือว่าคำว่าจบคำว่าหยุดคำว่าพอจึงไม่ได้หมายความว่าจบเพราะปัญญาเราสุดสิ้นสำหรับผู้ที่มีปัญญายิ่งไม่ใช่ผู้มีปัญญายิ่งนั้นเป็นผู้ที่รู้สึกต่อรู้ความที่ทำได้ยิ่งกว่านั้นสูงกว่านั้นเป็นไปได้ดีกว่านั้นมีอีก สำหรับตนจะทำตัวที่สูงที่สุดสำหรับตัวเป็นตนจะทำตัวที่สูงที่สุดที่จะทำได้ในกาละอย่างนั้นสำหรับผู้อื่นจะอนุโลมจิตเรายอมหย่อนลงมากับหมู่กับกลุ่มกับเหตุการณ์ว่าให้พอดีอย่างนี้แหละเป็นไปได้อย่างนี้เพราะคนอื่นก็ทำไม่ได้และเราก็ทำร่วมด้วยขณะนี้ด้วยเราก็ทำร่วมด้วยนี่เรียกว่าผู้ที่มีอธิปัญญาหรือผู้มีจิตอันยิ่งจะรู้ความจริงอย่างนั้นส่วนผู้ที่ไม่ไม่ยอมรับดีหรือว่าไม่รู้ดีก็จะถูกผู้ที่มีปัญญาดีนี่ดึงขึ้นดึงขึ้นเห็นขึ้นมาเคร่งขึ้นมาแล้วผู้ที่ถูกดึงขึ้นมาก็จะเจริญขึ้นเจริญขึ้นการโดยนายกเองมีความเป็นอยู่ด้วยความเจริญของสัตว์โลก ทำอย่างนี้แล้วพรุ่งนี้เอาชุดปัญญาหรือผู้มีปัญญาสูงปัญญายิ่งนั้นจึงเป็นผู้ที่นำอุปสงค์ดึงด้วยความบริสุทธิ์สูงถึงคนเราที่เกิดมามีชีวิตก็มีความต้องการอันเดียวและต้องการความเจริญหรือต้องการการความสูงสุดสูงสุดด้วยอะไรก็สูงสุดด้วยความสามารถความสามารถแบ่งออกท่าทางธรรมะก็แบ่งออกเป็น 2 อย่าง 1 ทำได้ 2 รู้ได้เราเรียกว่าญาณเขาเรียกว่าเป็นภาษา ที่จริงตอนเดิมแรกเริ่มมันก็แปลว่ารู้ยิ่งกกตมามันก็ต้องเอาไปใช้กันว่าทำได้แล้วเอาคำว่ายานมาใช้คำว่าปัญญาที่จริงคำว่ายาน่ะเป็นการแปลว่าทำได้แต่เดิมมีมุกแปลว่ารู้ทีนี้มันกลับตาลปัตรซะแล้วคนอธิบายกันกลับไปกลับมาอีกยังไงก็เมาหมัดเปล่าๆก็ไม่ต้องอธิบายแล้วเอายามมาใช้พระพุทธเจ้าก็ใช้มาแล้วใช้งานเป็นอย่างหนึ่งใช้ชีวิตเป็นอย่างนึงแล้วก็จบกันย่านหมายความว่ารู้หรือว่าปัญญายิ่งเป็นยอดปัญญาวิมุติแปลว่าตัวหลุดพ้นหรือทำได้ทำได้เยี่ยมที่สุดก็ทำด้วยความหลุดพ้นทำด้วยความหลุดพ้นก็คือทำโดยไม่ยึดมั่นถือมั่นทำโดยไม่มีอัตราตัวตนและจะกระทำอะไร ตามแล้วก็ทำโดยไม่มีอัตราตัวตนไม่มีคำว่าเป็นของเราหรือเป็นเราแม้เราทำเราก็รู้ความจริงว่าเราทำแต่โดยจิตของเราแล้วเราก็ไม่ได้เป็นของของเราหรือเป็นตัวของเราด้วยที่ทำอยู่ก็ไม่ใช่ตัวเราที่ทำอยู่แม้ที่สุดก็อาบน้ำให้ตัวเองหรือว่ากินข้าวให้ตัวเองเราก็รู้ว่าเราทำแต่ไม่ใช่ตัวเราเหมือนเราจะล้างจานแล้วอาบน้ำให้จานแล้วทำจานให้สะอาดเหมือนกับรถน้ำให้ต้นไม้เราเอาข้าวให้หมากินก็เช่นเดียวกันกับเราเอาข้าวให้เรากินเรารดน้ำให้ต้นไม้ เหมือนดังนั้นแล้วข้าวให้หมากินต้องการให้มันอิ่มต้องการให้มันเอาข้าวนี้ไปทำประโยชน์ในร่างกายของหมารดน้ำต้นไม้ต้องการให้ต้นไม้ได้อาหารได้ปุ๋ยไปเพื่อที่จะไปทำงานกับร่างกายของต้นไม้เรากินข้าวกับนายอย่างเดียวกันเรากินข้าวกับเพื่อที่จะเอาอาหารนั้นลงไปให้ไอ้ร่างนี้แท่งนี้เขาเรียกว่าตัวคนให้มันได้มีอาหารเข้าไปทำงานเหมือนเราเอาข้าวให้หมาเอาข้าวให้ต้นไม้เอาอาหารให้ต้นไม้เอาน้ำรดน้ำต้นไม้ก็เหมือนกับเราข้างตัวเรากินเราอาบน้ำในตัวเราก็เหมือนเราล้างจานเราต้องการให้จานสะอาดแล้วก็ล้างอาบน้ำตัวเราไม่ใช่อาบน้ำเพราะว่ามันทำให้เกิดความสุข ความทุกข์เกิดอะไรไม่ใช่ไม่ใช่อย่างนั้นหรือให้ข้าวกินเรากินข้าวก็กินเพื่อความสุขความทุกข์อะไรไม่ใช่เราเพราะเหตุผลในความเจริญและให้น้ำรดน้ำให้ต้นไม้ต้นไม้มีเจริญแล้วข้าวให้หมากินให้หมามันเจริญเราล้างจานก็จะให้จานมันสะอาดสะอาดจานมันเจริญพอใจในขณะที่มันทำประโยชน์ในการใส่แกงใส่ผัดใส่อะไรต่ออะไรมันก็ทำความเจริญโดยหน้าที่ของมันอยู่ทางหนึ่งคือในทางที่มันทำงานนี่นะจานนี้มันเจริญมันเจริญอยู่ 2 อย่างเหมือนกันในขณะที่มันเจริญก็คือมันใส่อาหารใส่วัตถุอะไรก็ตามแต่ที่จะใส่ในจานนั้นก็ทำหน้าที่ของมันเต็มที่ได้ดีที่สุดแกบอก เจริญของจานอย่างที่บอกกำลังกำลังทำงานเป็นการเกิดเพราะเกิดเสร็จแล้วมันก็จะดับมันก็จะพักมันก็จะหยุดในขณะที่จะพักจะหยุดแล้วก็ล้างจานไม่ให้สะอาดแล้วก็เก็บไว้ล้างจานให้สะอาดแล้วก็เก็บไว้แล้วก็เป็นความเจริญในด้านหยุดด้านพักในด้านเพียรก็คือให้มันได้รับเข้าของใส่เข้าใส่ของไว้เป็นภาชนะสำหรับรองรับอย่างดีได้รับงานอย่างดีภาวะเกิดที่เจริญก็คือทำงานเต็มที่เพราะว่าดับที่จะดีก็ภาวะดับที่ดีที่สุดก็คือไม่มีอะไรแล้วแล้วก็พักหยุดทำไว้ล้างให้สะอาดสะอ้านไม่มีอะไรติดก็เป็นภาวะหยุดของอาจารย์ชั้นเดียวกันกับเราเราจะมีวิมุตกับเราจะมีญาณในขณะใดที่เราจะทำงานเราก็มีญาณในการทำมีปัญญาในการทำกระทำจนกระทั่ง ลงไม้ลงมือเรียกว่ากายกรรมกระทำโดยการพูดและแปลว่ากี่กรรมกระทำโดยการคิดนึกแล้วก็รู้ล่วงรู้รอบรู้เรียกว่ามโนกรรมแล้วก็มีการกระทำโดย 3 อย่างอย่างยายออกมาทั้งกายเลยทั้งแบกทั้งน้ำทั้งขุดทั้งฟันทั้งถาดอะไรก็ตามแต่เขาเรียกว่ากายกรรมแต่ด้านออกมาทางบัญชีกลางเพื่อการพูดจาส่งเสียงจะได้มโนกรรมก็เป็นการประมาณเป็นการคิดเป็นการรอบรู้เป็นการคำนวณเป็นการเข้าใจจำได้เทียบเคียงอยู่เสมอเรียกว่ามโนกรรมก็กระทำอยู่อย่างนี้เพราะท่านใดที่จะต้องทำถึงการพูดเราก็พูดคำนี้เราไม่มีอื่นกายกรรม เราก็อยู่ได้เป็นเพียงนั่งฟังแล้วก็นั่งฟังอย่างดีนั่งฟังอยู่ในฐานะที่เรียบร้อยที่เต็มไปด้วยรูปที่เรียกว่าผู้นี้อ้อคนอื่นเห็นก็เห็นว่าเออนั่งฟังอย่างตั้งใจใจจดใจจ่อรื่นเริงในการฟังใส่ใจในการฟังใครมาเห็นก็บอกแหมดีๆนะพูดๆก็พูดเต็มที่ผู้ฟังก็นั่งฟังอย่างเต็มที่โอ้นี่เขาทำประโยชน์แก่กันและกันอย่างบริบูรณ์เหลือเกินผู้พูดก็พูดกันตั้งใจเต็มผู้ฟังก็ฟังอย่างตั้งใจเต็มแบบนี้พูดเทก็เทอย่างเต็มผู้รับก็รับอย่างเต็มอย่างนี้มันก็ประโยชน์ใจสิคนอื่นเห็นเขาก็จะอนุโมทนาสาธุกับยินดีด้วยวันนี้ก่อประโยชน์กันได้เต็มประโยชน์มีประโยชน์อันไม่ตกตกหล่นอันไม่เรี่ยราดไปได้รับการเต็มที่ อันนี้ก็เรียกว่างานที่มันได้ประโยชน์สูงประหยัดที่สุดคือไม่ให้เสียหายไม่ให้เพ้อไม่ให้หลุดไม่ให้ร่อนไม่ให้เลยไปไม่มากไปไม่น้อยไปการรับก็รับกันเต็มการจ่ายก็จ่ายกันเต็มจ่ายเต็มเท่าที่มีสมรรถภาพทรัพย์เต็มแต่สิ่งที่เรามีความตั้งใจรับได้เต็มเปิดรับไปเต็มตั้งใจเอาทุกๆทวารทุกๆทางทุกๆรูปแบบอันนี้เป็นการกระทำงานในโลกหรือเป็นการสร้างความเจริญในโลกคนเราก็ตามสัตว์ก็ตามเกิดมาเพื่อความเจริญแม้ต้นไม้มันเกิดมามันเกิดมาเพื่อความเจริญและในสภาพของมันมันก็รู้ความเกิดความดับมันก็รู้ความพรรคความ ต้นไม้มันก็มีการพักมีการนอนมีการหยุดมีการไม่ปรุงในวาระหนึ่งเช่นต้นไม้บางต้นไม้เราจะเห็นได้ชัดเจนว่ามันมีการพักเวลาอากาศหรือเวลาแดดร่มอาทิตย์ตกใบไม้มันก็พักเข้ามันไม่เปล่งขึ้นไปหรือว่าตั้งลำตั้งใบขึ้นบานที่รับประกาศรับแดดเต็มที่มันไม่ทำมันหุบลงแต่มันพักเข้าแต่ไม่ได้หมายความว่ามันเหี่ยวมันไม่ได้เหี่ยวมันไม่ได้เช้าแต่ว่ามันพักมันสงบเข้าโรงเป็นข้อหรือเป็นกล้ามเนื้อส่วนหนึ่งที่ทำงานในลักษณะอย่างนั้นแล้วมันทำเป็นประจำหรือบางอันบางอย่างไปแตะต้องพับมันพับให้เห็นอย่างพวกต้น ไมยราบต้นอะไรเนี่ยไปแตะกับภาพมันพักมันหกนี่เป็นการกระทำงานที่มันเริ่มต้นรู้จักข้อรู้จักมีข้อมีแง่มีเหลี่ยมมีการลดมีการพักกันเป็นชั้นๆยังไม่ได้มันทับเป็นชั้นที่พักเยอะพอไปแตะต้องมันมันได้รับสัมผัสอย่างนี้แล้วมันจะต้องควบคุมไปตั้งแยะเห็นทันตาทันทีอย่างเงี้ยแล้วก็เรียกว่าเริ่มต้นตรงนี้มีแง่เงินเพราะเป็นสัตว์สัตว์ก็มีแง่มีเงินมีเงินถึงยืดหยุ่นได้ง่ายขึ้นพับไปทันทีใช้เหรียญที่พับงอได้ทันทีจบปุ๊บไปทันทีเป็นชั้นก็มีอยู่ในสัตว์สัตว์ที่สูงขึ้นก็เป็นคนก็มีแง่เงินมากยิ่งขึ้นมีชั้นเชิงมี พ่อมีปมมีประสาทมีอะไรต่ออะไรมากขึ้นจะเป็นคนคนก็ถึงรู้จักพักกับรู้จักทำงานฉลาดมากที่สุดขึ้นเครื่องใช้ไม้สอยของในตัวคนเนี่ยแนบเนียนทำอะไรได้เก่งสามารถคิดสามารถสร้างสามารถกระทำอะไรไปได้มากถ้าคนจะเอาด้านๆแรงคนก็จะมีแรงมากไม่ใช่เล่นมากจริงๆมากเท่าๆกับสัตว์ใหญ่ที่เรียกว่าขนาดช้างคนเนี่ยชักกะเย่อกับช้างก็มีไม่ใช่ว่าไม่มีเคยมีแต่ว่าเดี๋ยวนี้มันหายากเพราะว่าคนนั้นน่ะไม่มีใครจะเอาแรงไปชักกะเย่อกับช้างเพราะว่าเราจะต้องสะสมสะสมทั้งกล้ามเนื้อสะสมทั้งข้อ ปมและสะสมต้องการเอาแรงนี่มารวมไว้หักเอาแรงมารวมไว้ในทางหนึ่งก็จะสามารถชักกะเย่อกับช้างได้เหมือนกันซึ่งแม้สมัยไม่นานนะสมัยทั่วปัจจุบันนี้ก็ยังเคยมีทำเป็นกีฬาหรือเป็นไรมันก็คนมันจะไปชักกะเย่อกับช้างหายากเพราะนานมาแล้วที่คนเนี่ยไม่ต้องไปใช้แรงนี้แข่งกับช้างเพราะว่าคนสามารถที่จะถ่ายทอดแรงนี้ออกมาเป็นเครื่องกลมาเป็นเครื่องทุนแรงมาเป็นอะไรต่ออะไรได้เพราะว่าเราสามารถมีสมองในการที่จะผลิตผลิตเครื่องกลหรือผลิตเครื่องทุ่นแรงรับออกไปได้เพราะฉะนั้นเครื่องทุนแรงจึงไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นเครื่องแรงคำว่าการใช้แรงไม่จำเป็นที่จะต้องเอาไว้ติดตัวคนแต่การจะใช้แรงได้มากนั้นน่ะไปอยู่ที่สมอง ขึ้นเครื่องชนแดนนี้ออกมาปุ๊บเครื่องสุดแรงนี่ก็คือออกมาจากตัวเราแล้วเราก็ได้เครื่องทุ่นแรงและเครื่องสร้างแรงออกมาได้เนี่ยเป็นการเรียนรู้แล้วก็เก็บสมองจึงเป็นความคิดที่ถ่ายทอดออกมาจากความจำหรือความจำนั้นเอาออกมาประกอบเป็นความคิดและก็จะผลิตเป็นตัวรูปเป็นเครื่องกลเป็นเครื่องมือเป็นเครื่องรุนแรงออกมาเองอีกทีนึงเดินมาเอาวัสดุด้านด้านนอกไม่จำเป็นจะต้องเอาวัสดุในตัวเราเอาดินน้ำไฟลมเนี่ยมาทำเป็นช้างให้มีกำลังขุดเหมือนช้างเหมือนควายเราทำเป็นควายเหล็กทำเป็นกำลังช้างเป็นกำลังม้าเป็นกำลังบรรทุกบรรทุกได้ยิ่งกว่าช้างก็มาอีกบรรทุกได้ยิ่งกว่านั้นชุดด้านล่างได้อยู่แต่เช้ายิ่งกว่าควายมันทุกข์ นี่เป็นเรื่องของความเก่งในความฉลาดซึ่งเป็นการก่อสร้างในโลกเป็นการเดินทางเป็นการพัฒนาในโลกคนจึงเป็นตัวสัตว์โลกหรือเป็นเครื่องกลของโลกเป็นตัวตัวปัญญายอดของโลกที่สามารถจะผลิตอะไรต่ออะไรได้เร็วรวดเร็วมากมายเก่งไปเยี่ยมที่สุดสำเร็จที่สุดจึงอยู่ที่คนช้างเป็นแต่เพียงการแสดงสภาพรูปกระทำลักษณะหนึ่งของที่ว่ายังติดอยู่ที่ตัวสัตว์ควายวัวมากหรือแม้กระทั่งเสือสิงห์อะไรก็เป็นแต่เพียงรูปรอยอย่างนึงที่ตกค้างอยู่แล้วก็เป็นเน้นเอาไว้แต่เน้นเอาไว้ทั้งสัตว์โลกที่ก่อสร้างขึ้นมาอยู่เป็นสัตว์น้ำบ้างเป็นสัตว์บกบ้างก็ เป็นเชิงความโหดร้ายเขาเรียกว่าโหดร้ายนะเป็นภาษาเรียกอยู่ที่สัตว์ชนิดหนึ่งเป็นไอ้เสือน้ำเรียกว่าฉลามบ้างจะได้เสือหมอบก็เรียกว่าพวกเสืออะไรเนี่ยพวกสิงอะไรพวกนี้ดุเดือดโหดร้ายทารุณกลับกินตับด้วยกันเป็นสิ่งที่โหดร้ายที่สุดก็เป็นเชิงให้แรงม้าสัตว์ที่ฉลาดแต่ที่ฉลาดการที่จะเอามาใช้แรงงานใกล้คนได้อย่างเร่งอะไรตรงนี้เราก็ทิ้งตกเอาไว้ชิ้นส่วนหนึ่งเท่านั้นเองซึ่งไม่ได้เอาเซลล์ ใส่เอาไว้ในร่างกายของเขาให้มากเรียกว่าเซลล์เนี่ยที่จะต้องเรียกว่าเซลล์ให้มากจนกระทั่งสัตว์อย่างนั้นมาสามารถทำได้เหมือนอย่างคนก็ไม่มีคนทำได้หมดเพราะฉะนั้นคนนี้แหละจะฝึกให้เป็นช้างก็ได้ให้มีกำลังอย่างช้าก็ได้ซึ่งคนจะพูดอย่างเสือก็ได้คนจะฝึกให้ฉลาดมันยังเล็งไอ้นี่หมูมากเพราะว่าคนมันฉลาดกว่าลิงอยู่แล้วหรือคนจะให้ฝึกเป็นอย่างไรอย่างไรได้เป็นนักสู้สามารถสู้หาเที่ยวหางานใส่ตัวเองเข้าเสือนี่ไม่ต้องไปพูดกับตัวต่อตัวเลยคนที่มีเขี้ยวมีงาพอจะใส่เอาใส่ตัวเข้าไปสู้ได้ทันทีฝากเกี่ยวกับงานใส่ตัวต่อตัวเสือสางอะไรก็สู้คนไม่ได้เอาแรงเข้าไปแข่งกัน แล้วไม่มีเหลี่ยมฉลาดที่จะสู้ได้เท่าคนด้วยนอกจากจะมีแรงต่อแรงและยังมีคนละเม็ดมีมีเลี่ยมพระเลี่ยมคู่เตรียมคู่เลี่ยมพรายอะไรมีพิษต่างๆไม่เก่งกว่าช้างก็มีด้วยคนจึงเป็นสัตว์ที่เจริญที่สุดเป็นสัตว์ที่รู้ดีที่สุดสุดแล้วไม่เหนือกว่าคนสุดแล้วไม่เหลือกับคนในโลกแต่ละโลกเนี่ยจะผลิตสิ่งที่สูงที่สุดขึ้นมาเป็นตัวชีวิตอยู่ในโลกได้ก็คือคนเป็นเชื้อที่สูงที่สุดเหมือนกันในร่างกายของเราร่างกายของคนเนี่ยสิ่งที่สูงที่สุดเล็กที่สุดละเอียดที่สุด ฮอร์โมนไปถึงที่สูงที่สุดและที่สุดละเอียดที่สุดฮอร์โมนในสิ่งที่เร่งร้าวได้ดีที่สุดตัดคอได้ดีที่สุดอันไหนที่มันน้อยไปก็ฮอร์โมนอันนั้นก็ลดฮอร์โมนอันนั้นเป็นตัวเร่งที่ดีที่สุดอันไหนที่มากไปรถอะไรที่น้อยไปเพิ่มไม่ใช่อันน้อยๆไปรถซิลิโคนเป็นตัวเข้าไปเล่นต่อต่างๆเพื่อเร่งอะไรต่ออะไรต่างๆข้อต่างๆปมต่างๆหรือว่าโรงงานต่างๆอยู่ในร่างกายแต่เราจะก็จะเอามาทำอะไรต่ออะไรได้เราต้องการเน้นไปในทางไหนก็ใช้ฮอร์โมนเป็นทางนั้นเราจะเรียกอื่นก็ตามจะใช้ภาษาอังกฤษก็ตามก็คือเติมซื้อเติมราก ของแข็งแรงเข้าไปในร่างกายและคนก็จะทำได้ในส่วนนั้นส่วนนั้นทีนี้คนเราเกิดมาก็เพื่อที่จะทำกับเพื่อที่จะพักจะได้พระพุทธเจ้าท่านรวมแล้วใช้ภาษาของท่านนั่นแหละเพราะคนเราจะฆ่าบอกเขาสงสารหมายความว่าคนเราที่จะถึงที่สุดข้าบอกเขาสงสารนี่คือเป็นบุรุษสูงสุดถึงที่สุดก็มีแต่ว่าเมื่อรู้ว่าไม่พักกับไม่เพี้ยนก็เป็นจบการใช้ศัพท์ก็ไม่พรรคและไม่เพี้ยนที่จริงมันก็พักก็เพี้ยนนั่นแหละไปเอาความแล้วก็พรรคพวกเพียรอย่างที่เคยแปลให้ฟังให้ทำก็ให้หยุดหรือไม่รู้เกิดทำให้รู้จักเป็นสูงสุดและเราก็ทำให้แก่ตน ชุดพวกเรามาเนี่ยมาสู่ทางนี้ก็จะมาสู่ทางที่จะมาสอนให้คนรู้ทางที่สูงสุดเรียกว่าข้าบอกให้สงสารได้การเจริญสูงสุดแล้วคนผู้ใดก็จะทำงานอยู่ในด้านไหนที่เขาถนัดเพราะเส้นประสาทแล้วก็ปัญญาของเขาเขายังเห็นดีที่เห็นดีเพราะว่าเขาไม่ไปตลาดอะไรเลยก็สบายในการที่จะใช้แรงงานขนาดนี้ออกกำลังอย่างนี้แล้วก็กระทำแบบนี้ได้สิ่งนี้เป็นผลผลิตตามออกมาเพราะว่านี่เป็นความเจริญของเขาอย่างกรรมกรบางคนทำอะไรอื่นไม่ถนัดและขุดดินไม่สบายหายปวดหายเมื่อยหายเพลียถ้าได้กดดินแล้วก็สบายเลยให้ไปทำอื่นเขาก็ไม่ถนัดและก็ไม่สบายใจ มันจะมีจิตไปรวมด้วยมีจิตไปบวกด้วยมันก็ได้ทำอันนี้แหละสบายอ้าวก็ถามพัฒนาขึ้นมาไม่ได้ก็เอาแค่นั้นคนพวกนี้พัฒนาขึ้นมาไม่ได้เข้าไปเก็บได้แค่นั้นในป่านี้ในร่างนี้ไอ้คนนี้เท่านี้ก็สูงสุดเท่าของเขาแล้วเราก็ให้ปัญญาทางด้านสมองขึ้นไปเพิ่มในกายของเขาเนี่ยมันลงตัวเค้าก็ได้ออกได้ขยับเซลล์ทำนี้เขาถนัดด้วยแล้วเขาก็ชอบใจจริงก็ไปปลูกไว้นี่เขาถนัดเขาทำแล้วก็ไม่ต้องใช้อะไรก็ไปยุ่งเกี่ยวเลยสบายเบาก็ทำได้ตลอดอยู่แล้วร่างกายเขาก็ทนได้เป็นไปได้เป็นไฟล์ด้วยความพอดีของเขาเราก็ให้เขาทำอันนี้มากที่สุดเขาจะใช้เวลา ในชีวิตที่เขาเกิดมาจนกระทั่งตาเขาใช้เวลานานกว่าการทำงานอย่างนี้ก็ให้เขาทำเพราะเป็นการสร้างอย่างนึงเป็นการเกิดอย่างหนึ่งในโลกตามคุณค่าของตัวเขาเราก็ให้สมองก็เพิ่มขึ้นก็ทำให้ดีพัฒนาอย่างไรดีแล้วก็เป็นการแจกจ่ายให้เป็นคุณธรรมแทรกทำแล้วอย่าหัวเป็นของตัวอย่าคิดว่ามีตัวอนัตตาทำเป็นตัวสูงสุดถ้าทำแล้วคุณจะแจกจ่ายรู้จักแบ่งไปจากที่ผมขี้เหนียวและงานหรือว่าแรงงานของเราให้ทำออกไปบางคนไม่ถนัดแล้วในการขุดการทำการจ่ายแรงงานในการปั่นการทุกการถูกันแบบการแตกทำแตกสลายการทำแบบหามันหนักไม่ถนัดก็มาทำในด้านอื่นขึ้นเบาขึ้นมาเบาขึ้นมาจนที่สุดคน ทางกายยังกลับไม่ถนัดจะใช้แรงกายออกมาเป็นรูปร่างอย่างใหญ่ไม่ถนัดก็มาทำทางบัญชีกรรมวจีกรรมเป็นการที่เป็นผู้ที่นับโฆษกนักบอกกล่าวนักแถลงข่าวเป็นนักแสดงข่าวนักนำข่าวคราวไปส่งคนนั้นคนนี้หรือนักพูดพูดแจกแจงคำพูดข้ามออกมาจากคนนี้ไปเก็บไว้แต่คนนี้แล้วก็มาแถลงกับคนนี้ทำความเข้าใจคนนี้ให้จ่ายคำพูดโยกย้ายคำพูดนำคำพูดไปสู่มันก็ต้องใช้ความรู้หรือจิตรู้กับเอาไปจ่ายทางพูดอ้าวก็มาทำงานทางนี้ก็ไม่ว่าพูดออกบ้างเดี๋ยวนี้มีการเจริญจนกระทั่งสามารถถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือเขียนก็มาพูดมาเขียนก็เป็นนักวิชาการ มีพูดกับเขียนนำการพูดการเขียนไปโดยด้านวิชาการทีนี้ก็ไปรู้รู้งานอะไรอื่นที่ทางไกลกันก็รู้เขาทำเขาทำอยู่งานก็ได้เกษตรที่ลงมือทำอย่างนั้นอย่างนั้นแล้วมันก็จะมีความรู้ว่ารู้อย่างไรที่ละเอียดสุขุมทำได้ลึกซึ้งกว่านั้นก็เป็นผู้รู้และเอาไปพูดรู้แล้วเอาไปเขียนเอาแจกจ่ายออกไปทางด้านเขียนด้านพูดแต่นักวิชาการอย่างนี้ก็ไปทำเองก็เป็นอีกพวกหนึ่งพวกนี้ไม่ถนัดทางกายทำเองก็เป็นคนทำพูดเขาเรียกว่าเป็นนักวิชาการอยู่ในโลกก็มีทีนี้พวกอีกพวกหนึ่งพวกอีกพวกหนึ่งใช้แต่ภาวะของสมองทีเดียวใช้แต่ภาวะของสมองทีเดียว สูงสุดให้เข้าใจหมดเลยทั้งกายกรรมให้เข้าใจหมดเลยทั้งหมดกี่กรรมแล้วก็รู้ค่าของกายกรรมสำหรับบุคคลที่พอดีที่จะกระทำรู้ค่าของบุคคลที่จะใช้ทำวจีกรรมคือนักวิชาการแล้วตนเองก็เป็นผู้ที่จะกระทำด้วยวจีกรรมหรือกายกรรมก็ตามให้พอเหมาะสมโดยการในการที่จะเรารู้อยู่แล้วว่าจ่ายกายกรรมนั้นน่ะมันจ่ายพลังงานมากๆเราก็ไปทำไม่ไหวก็ไม่ไหวก็ไม่ต้องทำกายกรรมหนักเกินไปโดยความจริงที่เราเองเราเป็นอย่างนั้นแต่ถ้าเราทำได้ก็ทำแต่ทำกายกรรมมันต้องปักหลักมันจะต้องมีข้าวของหนักมันจะต้องเคลื่อนย้ายไปไหนไม่ได้กระจาย เร็วกระจายไปขว้างก็จะอยู่เป็นที่ๆเป็นแหล่งๆตรงนั้นใครจะทำงานที่เกี่ยวกับกายกรรมลงหลักปักที่สร้างกมีสถานที่มีสิทธิ์สิ่งก่อสร้างมีอะไรต่ออะไรปากหลักมันก็จะได้น้อยมันก็จะไม่แผ่กระจายไปเร็วแผ่กระจายไปไม่ทั่วเพราะโลกนี้มันกว้างเพราะจึงไม่เลือกแต่ไม่เกี่ยวกับเรื่องของหลักไม่เลือกไม่เกี่ยวกับเรื่องของกายการที่จะสร้างก่อเรื่องที่มากนักสภาพไปเหมือนกับพลังงานจึงมาทำตอนนี้เหมือนพลังงานที่จะเคลื่อนที่ไปเร็วเคลื่อนไปได้ไกลขึ้นไปได้ง่ายไม่เกาะไม่ยึดพลังงานเนี่ยเคลื่อนที่ทั่วตัวทำตรงไหนได้ดีก็ทำทำแล้วก็กระจายต่อ เตะปากไม่คิดพวกนี้เรียกว่าพวกนักธรรมะสูงสุดเพราะพวกเราจะมาเป็นพวกนี้ต้องเข้าใจตัวเองแต่เรื่องกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมมันจะต้องเกี่ยวกันไปทั้งหมดแหละมันจะต้องมีด้วยไม่ใช่ว่าเราเองเราเป็นนักทำงานในด้านปัญญาหรือด้านสมองส่วนใหญ่แล้วแต่เราไม่ใช้กายกรรมเลยไม่ใช้วจีกรรมเลยมันไม่มีในโลกไม่มีใช้กายกรรมด้วยกระทํา เดินทางด้านที่จะเป็นไปอื่นๆเกี่ยวกับรถส่วนพวกเรานี่มีเครื่องทุ่นแรงในเรื่องรถรถราที่จะพาไปมากจะไปได้เร็วเหมือนกันแล้วก็ดีเป็นการขึ้นไปอีกตั้งเยอะแล้วก็ไปกายกรรมแล้วก็แบกหามสำหรับตำราคนทำแบบทำลายบ้างแบกหาไม่ได้มีบ้างเพราะว่ามันเป็นวัสดุที่เพิ่มขึ้นสมัยพระพุทธเจ้าไม่มีตำราไม่ต้องแบกหามสำหรับตำราไม่ต้องแบกกระดาษดินสอไม่ต้องแบกหนังสือที่พิมพ์แล้วไปแจกไปจ่ายหรือเอาไปอ่านไปคิดจะต้องสมัยก่อนไม่มีก็จะเอาแต่ทางการเดินเดินไปไหนพระพุทธเจ้าเดิมๆเดินจนก็ห้ามเดินตรงหน้าฝนนี่มันเดินเหยียบข้าวก็พังหมดแล้วลูกศิษย์พระพุทธเจ้านี่เยอะเหลือเกินข้าวอะไรก็ตายหมด อยู่กับที่อย่าไปไหนถ้าไม่เช่นนั้นแล้วศาสนาพระพุทธเจ้าในสมัยพระพุทธเจ้านั้นจะเดินเดินไปกระแสสะพัดสะพัดไปเป็นกำลังงานเป็นความเจริญของศาสนาเมื่อเป็นอย่างนี้นี่แหละเราเอามาเทียบเคียงของเราแค่นี้ดูพวกเรานี่มีจำนวนอยู่ประมาณ 30 กว่าคนเผยแพร่ศาสนาเผยแพร่ลัทธิหรือเผยแพร่ความรู้แต่แบบอย่างที่อโศกพวกเราทำให้รู้นามไม่รู้ปัญญาให้รู้หลักการให้รู้แบบอย่างมาตรการอะไรต่างๆ มีอยู่ 30 กว่าคนเนี่ยขณะนี้เนี่ยทำงานในช่วงระยะปี 2 ปี 3 ปีเริ่มต้นทำกันมาขณะนี้กระจายเข้าไปเท่าไหร่คุณลองดูถ้าคุณเองไม่เอาตาดูหูแลเลยว่าเราไปขนาดไหนแล้วได้รับข่าวคราวขนาดไหนมีการรู้ขนาดไหนออกไปแล้วก็ไปฟังข่าวฟังข่าวโดยเทียบเคียงดูสถิติดูสอบทานดูเอาใจใส่ดูพิจารณาดูเขารู้จักเราเท่าไหร่เราบอกว่าเราส่งเราบอกว่าเรามีคุณธรรมอย่างนี้เขาเข้าใจเราบ้างขึ้นไหมเข้าใจเข้าใจเราได้เขารับเราได้บ้างไหมกระจายไปทั่วถึงไม้ในระยะขนาดนี้ในจังหวัดนั้นจังหวัดนี้ทั่วๆประเทศ 70 ประเทศเนี่ยเท่าที่เราแจกจ่ายกันไปสักพักไปเดินไปจ่ายไปให้เขารู้ลูกรู้นามแต่เขาเข้าใจภาษาให้เขาอะไรต่อ เขารู้จักเราบ้างไหมไปมาเพิ่งไปมานี่เขารู้จักกันบ้างไหมพูดขึ้นมาถ้าไปถึงแล้วเขาก็ขอเออๆบ้างหรือเปล่าคุณไปเผยแพร่ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะคุณไปยังคุณไปมาแล้วสตาร์ทที่เคยไปมาแล้วเหรอไปสถานที่ใหม่แต่เขาก็บอกเขารู้จักใช่ไหมบางคนก็ไม่รู้จักอะไรกันแน่แล้วมันจะทั่วไปทั้งหมดมันก็ไม่หมดหรอกแต่คนก็รู้จักฉันก็รู้จักแล้วเขาไม่มาหาท่านก็มีเผื่อเวลาก็เห็นก็บอกเออรู้แล้วก็เห็นแล้วเข้าใจแล้วเขาจะทำไม่ได้เลยต้องไปทำหน้าที่เขาเคยได้รับฟังมาแล้วก็มีอยู่อีกเยอะใช่ไหมอย่างนี้ก็มีนะถ้าเราเทียบเคียงในสมัยนี้ก็ดีพวกเราทำงาน หลักการของพระพุทธเจ้าหรือว่าหลักการกล่าวไม่ใช่ใช้เฉพาะใช้แรงงานดังที่ผมอธิบายไปถ้าใครเข้าใจการจ่ายแล้วว่าการเจริญเนี่ยทำงานด้วยความเจริญด้วยความเป็นไปอย่างดีมันเจริญให้เห็นทันตาทันหูทีเดียวเรามีความว่าเรามีพลพรรคเรามีคณะเพียง 30 กว่าคนแล้วเราก็ทำงานกันอยู่เป็นไปอยู่โดยแบบรูปใหญ่เป็นรูปจาริกบางรูปไปเป็นหมู่เป็นกลุ่มลูกไปเป็นคู่เป็น 3 คน 4 คนคนเป็นหมู่และหมู่น้อยไปเดี่ยวบ้างก็ไปเราไปทำไมก็ไปอะไรไปแล้วก็ไปเพื่อที่จะมีสิ่งที่เรามีนี่แหละเอาไปจ่ายเรามีกายกรรมอะไรเราก็เอาไปด้วยเรามีวจีกรรมอะไรเราก็ เรามีมโนคติมีมโนคติหรือว่ามีจินตปัญญามีจินตปัญญามีความคิดความรู้นิยายทัศนะเท่าไหร่แล้วก็เอาไปด้วยไปแล้วเอาไปทำไมเอาไปจ่ายเอาทางกายบ้างเอาไปจ่ายออกทางวาจีบ้างไปแสดงว่าเรามีมโนอย่างนี้มีมโนคติอย่างนี้มีกินกินปลาปัญญาแล้วก็มีจินตนาปัญญาหรือว่ามีญาณทัศนะอย่างนี้เอาไปกระจายมีความรู้อย่างนี้รู้มาได้ฟังบ้างรู้มาโดยพิสูจน์แล้วบ้างอันนี้ที่สุดแล้วเชื่อแน่เห็นจริงอันนี้เข้าใจดีแท้ตัวเอง ทำไม่ได้ทีเดียวทำได้บ้างไม่ได้บ้างก็เอาไปกระจายออกไปทั่วทั่วและเราเห็นดีแล้วด้วยเรามีความบริสุทธิ์ใจเรามีความซื่อตรงเรามีความเจตนาดีว่าเราเอาสิ่งนี้ไปให้เขาเนี่ยเขาก็จะได้ดีด้วยอาจจะไม่เหมาะเจาะบ้างละบางทีเราคำนวณไม่พอเขาให้เขามันดีเกินไปเขาก็เอาไปทำไม่ไ