ทำไมกามคุณกลายเป็นกามโทษ.docx

กเลยนะ เอาก้อนขี้หมามาตั้งกลางลานให้คนดูได้คนนี้เป็นคนมีชื่อเสียง นี่แหละศิลปะ คือการถูกครอบงำทางความคิดจนโง่ได้ระดับ ขออภัยที่อาตมาวิจารณ์แรง ถ้าหากพอเสียบ้าง พวกเราตกแต่งนี้ไม่ได้เรียนศิลปะ ก็สวยแล้ว เลอะแล้ว อันเดียวกัน สวยแล้วกับเลอะแล้ว อันเดียวกัน เรียบๆนี้สวยกว่าเลอะๆ ฟังให้เข้าใจ เห็นไหม เอ้า พอ.. วิจารณ์ไปอีกก็เมื่อย คุณตุ๊ก กล่าวถึง “กามคุณ” กลายเป็น “กามโทษ” คำนี้สำคัญ กามคุณ คือหลงกามว่าเป็นคุณ กามโทษ เข้าใจกามเป็นโทษ ผู้ใดเห็นกามเป็นโทษ ผู้นั้นมีปัญญา ผู้ใดที่เห็นว่ากามเป็นคุณ ผู้นั้นโง่มีอวิชชา ในอนุปุพพิกถา พระพุทธเจ้าถึงสอนไว้ 1. ทาน การสละ การให้ 2. ศีล การชำระขัดเกลา ด้วยเจตนางดเว้น 3. สัคคะ (สวรรค์) 4. กามานัง อาทีนวัง โอการัง สังกิเลสัง โทษของกาม ความต่ำทรามของกาม ความเศร้าหมองของกามทั้งหลาย 5. เนกขัมมะ อานิสัง อานิสงส์การออกจากกาม พ่อครูว่า…ผู้ใดหมดกามผู้นั้นเป็นผู้เจริญ ผู้ใดไม่มีอาการกามอยู่ในจิตอีกแล้ว อย่างน้อยเป็นอนาคามีบุคคลเป็นต้นไป ตัดเกรดตัด Curve คำว่ากามของอนาคามีก็ค่อยๆเรียนกัน เพราะฉะนั้นท่านจึงสอน ทาน ศีล สัคคะ คือสวรรค์ สวรรค์นี่แหละคือกาม ความใคร่อยากในรสเสพสม ก็เรียกว่าสมใจก็ได้สวรรค์ เสพความสนุกรื่นเริงเพลิดเพลินขึ้นสวรรค์ด้วยความพอใจอะไรก็ตามใจ เพราะฉะนั้นคนที่ไม่เข้าใจในเรื่องอาการของสวรรค์จิตที่เป็นอาการของสวรรค์ คนผู้นั้นก็จะตกอยู่ในความต้องเสพภพชาติของสวรรค์อยู่ตลอดกาลนาน ศาสนาเทวนิยมไม่มีทางรู้จักสวรรค์และจบสวรรค์ จึงไม่มีนิพพาน แล้วก็กลายเป็นว่าพระเจ้าเป็นเจ้าของสวรรค์เป็นเจ้าของสุข ใครอยากได้สุขก็ต้องไปขอจากพระเจ้า ถ้ามันไม่ได้สุขก็บอกว่าเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า ถ้ามันได้สุขก็คือบอกว่าพระเจ้าประทานที่แท้คือความโง่ของตัวเองทั้งสิ้น ไปหลงว่าสุขมันมี ทุกข์มันมี ไปหลงอารมณ์ที่ไปยึดถือ ปั้นรูปเป็นสภาพแล้วยึดว่าอย่างนี้ คนหยาบๆจัดจ้านก็ต้องเอาอย่างจัดจ้านจึงจะสุขต้องสมใจ ต้องเอาให้ถึงใจ แล้วก็ไม่รู้ตัวกันอยู่ทั้งโลกเทวนิยม จะเล่นเกมกีฬา จะเล่นความสวยความงาม จะเล่นความเก่งความเลิศ จะอะไรก็ตาม จะต้องให้สุดยอด ถ้าไม่ได้ก็ไม่ถึงใจ โดยไม่เข้าใจเรื่องอารมณ์หรือความรู้สึก จุดสำคัญที่สุดของมนุษย์ก็คือเวทนาหรืออารมณ์ หรือความรู้สึกนี้ ต้องมาเรียนรู้คุณเรียนรู้โทษ เรียนตั้งแต่กาม หยาบภายนอก หมดแล้วกามภายนอก มีวิมุตติญาณทัสสนะ มีปัญญาญาณทัศนะวิเศษอยู่เหนือมันแล้ว เด็ดขาด เหลือข้างในก็เป็นอนาคามีล้างอีก ลด ความหลงโง่หลงยึดติด จนหมด เห็นเป็นสิ่งที่เป็นสังขารธรรมดาในโลก มันสังขารตามเป็นจริงของมัน ตามภาวะปรุงแต่งกันด้วย 2 สภาพขึ้นไปก็เป็นธรรมดา จะเป็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเย็นร้อนอ่อนแข็งก็เป็นเรื่องธรรมชาติธรรมดา ไม่ได้หวั่นไหวไปกับรสแรง รสเบารสกลาง จะเป็นรสทางตา เป็นรสทางเสียง จะเป็นรสทางกลิ่น จะเป็นรสทางลิ้น จะเป็นรสทาง สัมผัสเสียดสีเย็นร้อนอ่อนแข็ง มันก็เป็นไปตามเหตุปัจจัยที่มันสัมผัสกันเกี่ยวข้องกัน แรงจะบอกก็เป็นธรรมดาธรรมชาติ ต้องการให้แรงก็แรง อาตมาต้องการให้แรงก็แรง จะได้กระเทือนจะให้รู้สภาพจริง ถ้าหากพูดเบาๆมันไม่กระเตื้องกับคนที่หนาด้วยกิเลสมันหนามากก็ต้องพูดแรงๆ คนกิเลสเบาบางเอาเถอะ ไม่ต้องให้อาตมาไปพูดมากเขาก็เข้าใจพูดแรงเขาก็เข้าใจเพราะว่าผู้ที่กิเลสเบาบาง เจริญไปทางอาริยบุคคลจริงๆ ยิ่งเป็นอรหันต์แล้วจะเข้าใจอาตมา ยุคนี้พูดเบาๆได้อย่างไรเพราะว่ากิเลสมันหนามากมันคนละเรื่อง ผู้ที่มีภูมิปัญญาจะรู้ว่าอาตมาทำไมต้องพูดแรงๆ แต่ผู้ที่ไม่กล้าพูดแรงเพราะยังไม่ชัดไม่จริง ยังไม่รู้ว่าในยุคนี้ Status Quo ในยุคนี้ขณะนี้เป็นอย่างไรคุณไม่รู้เรื่อง อาตมาทำให้เหมาะสมกับมหาประเทส 4 สรุปแล้วพระพุทธเจ้าท่านสรุปในพระไตรปิฎก มีคุณและโทษ รู้จักคุณและโทษ แล้วก็เข้าใจแล้วมีคุณกับโทษอยู่ในโลก แล้วเราก็ไม่ไปประพฤติสิ่งที่เป็นโทษ มันจะมีอย่างไรแล้วเราก็ไม่ไปติดยึดในคุณ แต่เราก็ทำงานในสิ่งที่เป็นคุณ มีกรรมกิริยาเป็นสิ่งที่เป็นคุณ

640321_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ Neo protest ที่มีปัญญาและไม่มีตัวตน