สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน สมาธิหลับตาไม่ใช่สมาธิของพุทธ.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.45 KB
วันที่แก้ไข6 ธันวาคม 2560

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน สมาธิหลับตาไม่ใช่สมาธิของพุทธ สมาธิ คำนี้แปลว่า จิตตกผลึกลงตั้งมั่น อัปปนา (ควบแน่น) พยัปปนา (แน่วแน่) เจตโสอภินิโรปนา(ปักมั่น) ไม่มีหวั่นไหวคลอนแคลน หรือเคลื่อน เป๊ะเลย เป็นน้ำหนักสาม ต้น กลาง ปลาย เป็น status ของพลังงาน ส่วนพลังงานเคลื่อนไหว ตักกะ วิตักกะ สังกัปปะ เป็นพลังงานสร้างสรรค์ พยายามเพิ่ม ลด เป็นครน.หรม. ซึ่งมีความเข้าใจ ชัดเจนแล้ว ต้องรู้นัยยะ แล้วจัดสรร ให้พอเหมาะจริงๆ อาตมาว่า ได้ทำไปตามความสามารถ สมาธินั่งหลับตา ทำกรรม 3 ไม่ได้ มันไม่ครบ กรรม 3 กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม หลับตาแล้วทำกรรมภายนอก ไม่ครบแล้ว กาย มีทั้งภายนอกและภายใน แม้คุณจะเข้าใจว่า กายคือภายนอกเท่านั้น แต่คุณมีไหม เมื่อคนปฏิบัติแบบหลับตา มันก็ไม่มีแล้ว ใช่ไหม หลับตาสมาธิ ทำกรรม 3 ไม่บริบูรณ์ หลับตาแล้วปากก็หุบ วจีกรรมก็ไม่มี วจีกรรมกับวจีสังขาร ก็ไม่เหมือนกัน วจีสังขาร ก็ยังไม่ออกทางวาจา เมื่อสัมผัสอาการแล้ว ท่านเรียกว่า ปฏิฆสัมผัสโส ถ้ายังไม่ตั้งชื่ออธิวจนะ แต่ภาวะนี้เกิดแล้ว เป็นอาการของนามธรรมในจิต แต่คุณยังไม่เคยมีใครตั้งชื่อเลย ก็เรียกชื่อไม่ได้ จึงเรียกว่า อธิวจนสัมผัสโสไม่มี ก็เป็นแค่ปฏิฆสัมผัสโส จะเอาพยัญชนะชื่อไปเรียก แต่เราไม่รู้ว่า เขาจะตั้งแล้ว หรือยังไม่มีใครตั้ง ก็เรียกชื่อไม่ได้ ถ้าเขาตั้งแล้ว เรารู้ก็เรียกชื่อได้ แต่ถ้าไม่มีใครตั้ง เราก็ตั้งขึ้นมาใหม่ ก็เรียกว่า อธิวจนะ ปฏิฆสัมผัสโส คือสภาวะแท้ๆของมัน วจีสังขาร จะเป็น ปฏิฆสัมผัสโส หรืออธิวจนสัมผัสโสก็ได้ ยังไม่ออกมาเป็นอาการทางกาย แต่เป็นวจีสังขาร อาการภายนอก ออกมาเป็นกาย เมื่อไม่ออกมาข้างนอก ก็ไม่ใช่กาย สัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกายไม่ได้ ไม่มีพหิทา รูปานิ ปัสสติ ก็เป็นแค่อัชฌัตตัง เท่านั้น

อ่านต่อ

ตักกะ วิตักกะ สังกัปปะ ก็ทำงานร่วมกัน อัปปนา (ควบแน่น) พยัปปนา (แน่วแน่) เจตโสอภินิโรปนา (ปักมั่น) ก็เป็นวจีสังขารภายใน เป็น ปฏิฆสัมผัสโส หรือ อธิวจนสัมผัสโสก็ได้ ว จ คือสภาพที่แจ้งชัด ทะลุแล้ว แล้วมาเป็นวจี มันเป็นแค่สังขาร ปรุงแต่งภายใน เป็นวจี ออกมาเป็นวจีกรรม นี่คือพยัญชนะ ที่จะใช้แทนสภาวะ อาตมารู้นัยยะของพยัญชนะเหล่านี้ สรุป สมาธิหลับตา ไม่ใช่สมาธิของพุทธ ไปอ่านพระไตรปิฎก เล่ม 9 ก็จะชัดเจน แต่หลับตาสมาธิ เป็นอุปการะ 1. ได้พักผ่อนแบบสงบจิต มีอุปการะมาก 2. ศึกษาเพิ่มทักษะ ในเจโตสมถะ และใช้ตรวจอ่าน ภาวะจิตต่างๆ ในภวังค์ 3. เอื้อให้ปฏิบัติเตวิชโช (ทบทวน) ได้อย่างดี . 4. สร้างพลังทางจิต ที่จะนำไปทำฤทธิ์ต่างๆ (แต่ฤทธิ์ในพุทธศาสนา หมายถึง ฤทธิ์ที่ระงับ ดับกิเลส เพื่อไปสู่นิโรธ-วิมุติ -วิโมกข์-นิพพาน) อันที่สี่นี้ พุทธไม่ต้องใช้ นี่คือประโยชน์ของ เจโตสมถะ เราไม่ได้ปฏิเสธ อาตมาก็ใช้ ก็ฝึกมาหนัก เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ใช้ ก็เรื้อไปพอสมควร แต่ถ้าตั้งหลักฝึก พอชำนาญมีประโยชน์ มีผลแบบหนึ่ง แต่อาตมา มาทำสิ่งที่เป็น อนุสาสนีย์ปาฏิหาริย์ มันเป็นงานหนักมากกว่ากัน ทำอย่างนั้นสู้เขาไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร ทำอย่างมรรคมีองค์ 8 จิตตกผลึก ตั้งมั่น นี่คือสัมมาสมาธิ อ่านให้ดีๆ ในมหาจัตตารีสกสูตร

600312_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ จุดเร่ิมต้นและจุดจบ ธรรมกาย-สันติอโศก

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน