210213-200 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

องเข้ามาสำคัญหรือเอามาร่วมปรุงร่วมใช้เพราะมันยืนยันในจิตที่บริสุทธิ์มันยากมันย้อนแย้งได้ถ้าไม่มีความจำเป็นจริงจะไม่ให้มันบริสุทธิ์ในแต่นอกไม่ จะบริสุทธิ์ทั้งนอกมนุษย์ทั้งในว่าหลุดด้วยอย่างแท้จริงดังนี้เพราะการที่สลัดอะไรต่ออะไรได้แล้วได้กินมันจึงเป็นเรื่องของจิตเป็นปรมัตถสัจจะอย่างแท้จริงพูดจะอนุโลมปฏิโลมเราไปเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ฉลาดแล้วนั้นจึงต้องพิจารณาถึงสิ่งแวดล้อมและความจำเป็นให้มากที่สุดก่อนที่จะอนุโลมก่อนที่จะเข้าไปสัมผัสสัมผัสไม่ใช่เพราะว่าหลุดแล้วเราก็แสดงด้วยปากว่ามันว่างมันหลุดที่ใจอยู่บนมันเหนือมันอันนั้นเป็นภาษาปากพูดแต่พร้อมกันนั้นความจริงอยู่บนมันเหนือมันนานมีเด็กซึ่งเป็นความสุจริตใจของตัวเองเท่านั้นที่จะรู้แก่ เพลงถ้าผู้ใดยังโกหกตัวเองยังซ่อมแซมอ่านจิตของตนเองไม่ออกทะลุยังซ่อนเสพซ่อนมีเชื้อยังมีความเสพมีความอยากและยังมีรสชาติยังมีเชื้อของชีวิตป๋านักเชื้อของปลานะมันก็จะโตเป็นผู้ตายแล้วก็จะโตเป็นชีวิตชีวาอย่างเดิมเพราะฉะนั้นการที่จะละเอียดอ่อนไปรู้ในสภาพธรรมมันแท้จริงของจิตและจิตก็หมดเชื้อชีวะแล้วยังเหลือขั้นปานะหมดได้ยังเหลือขั้นพูดตามหมดขั้นต่ำก็หมดเป็นเหลือขั้นตอนนะเราจะต้องกราบปลานะอันเป็นเชื้อของเชื้อใหญ่สุดท้ายของกิเลสอย่างแท้ สิ่งที่ได้เราจะต้องอ่านให้รู้จนกระทั่งถึงขั้นอนุสัยกิเลสอาสวะกิเลสหรือกิเลสอย่างละเอียดอ่อนบางเป็นรูปราคะอรูปราคะเราจะต้องเข้าใจชัดเจนจึงจะเป็นการบริสุทธิ์แท้ถึงแม้กระนั้นเราได้ดีอย่างนั้นก็จะยึดเป็นเอาตัวตนเป็นมานะเป็นสิ่งที่เราได้ดีแล้วก็ยังไม่ได้เราได้แล้วเราก็จะต้องทำให้สมส่วนจะต้องทำให้งามพร้อมให้ลงตัวแม้ได้ข้างในจะทำข้างนอกก็เป็นข้างนอกที่จะต้องไม่ดูประดับเหมือนเดิมไม่เกินไม่ดูเป็นเชิงเนินอายแก้หวยจะต้องทำในเรียบร้อยราบรื่นจะต้องทำได้ ดูแล้วเหมือนกับหมู่ผู้อื่นที่เขายังติดอยู่เขาก็กระทำได้พอสมควรนอกจากเราจะเจตนาจงใจมีเชิงที่จะทำให้ดูขัดให้ดูขัดเขินหรือว่าให้ดูขัดเกลาหรือว่าให้เป็นแง่มุมที่เตือนสติเตือนสติผู้ที่สามารถจะมีปัญญารับรู้ได้เขาก็จะรับรู้และเขาก็จะแก้ไขหรือปรับปรุงในจุดที่มีผู้เตือนสิ่งนั้นส่วนผู้ใดที่ถึงแม้เตือนสิ่งยังไงเขารู้เขาก็ยังแก้ไม่ได้เขาก็ยังลดไม่ได้และเขาก็ยังไม่มีจิตวิทยาพอจะรู้ได้เขาก็จะไม่ได้รู้ว่าเราเตือนเราจริงหรือเราขาดเราก็ไม่เสียหายทั้งสองฝ่ายเพราะว่าผู้ที่ยังทำไม่ได้ น่าจะเกินจริงมากมันจะสะท้อนผลเกลียดชังแล้วก็แตกแยกไม่ชอบให้ใครมาล้างมาเตือนมาตีเอาแตกออกเพราะเขายังติดแรงติดมากจึงสามารถจะทำให้ทะเลาะเบาะแว้งหรือขาดผลประโยชน์แก่กันและกันส่งไปได้เราจึงจำเป็นจะต้องรู้แม้กระทั่งสมมติจะที่เราจะอนุโลมเราจะหย่อนเท่าใดใครจะมาทำรูปแบบเราจะมาออกเป็นกายกรรมวจีกรรมหรือปั่นสร้างอะไรออกมาทางด้านวัตถุธรรมซึ่งภายนอกอย่างไรเราก็จะต้องประมาณพยายามที่จะต้องรู้ถึงบุคคลซึ่งบุคคลซึ่งกาลเทศะฐานะต่างๆเพื่อที่จะประมาณสาระนั้นให้มันได้พอดีที่ ความละเอียดละออสุดคุ้มกันมีดที่จะทำประโยชน์ตนและทำประโยชน์ทันให้ได้อย่างสูงสุดอย่างละเอียดสุดอีกทีนึง