210331-225 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

น้ำตกที่ 31 มีนาคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แนะนำหมู่พิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกเงินนักปฏิบัติธรรมที่ดูความพิจารณาของเราเราจะต้องดูพิจารณาความเป็นไปในทุกๆเดือนทั้งแม่ในขณะที่เรากำลังทำงานทำการเกี่ยวข้องและแม้ที่เราอยู่ว่าการดูว่าเราจะปฏิบัติธรรมมันไม่มีงานการอะไรจริงๆหรือว่ามันอยู่ในโอกาสที่ว่าเราจะพยายามหาเวลาว่างเอาเอง แล้วเราก็จะต้องไม่ขาดการพิจารณาในขณะที่เราอยู่ว่านั่นน่ะมันจะปล่อยไปตามเป็นไปตามบุญตามกรรมเราได้วางแล้วก็เลยเกิดเราก็เลยไม่รู้ไม่รู้ความเป็นจริงที่สุดของเรากำลังเป็นอย่างไรมันก็จะเข้าไปในจิตใจถ้าเรามีผู้สร้างเรายังมีกิเลสออกไปหาโลกมันก็จะฟุ้งออกไปหาลูกค้าไปด้วยบางทีก็เพลินไปเป็นสวรรค์เป็นนรกไปตามเรื่องของมันถ้าเราเองไม่ฟุ้งซ่านจิตสงบมันก็จะตกตะกอนกลายเป็นสีนั้น ไม่มีงานการเราก็จะต้องพยายามให้จิตมันเป็นงานควบคุมพิจารณาให้บุคคลวาสานุสติหรือว่าให้คิดค้นต่อองค์ธรรมมะต่างๆหรือว่าทดสอบอ่านผิดของเราเองการปฏิบัตินั้นก็ไม่ได้อ่านอื่นถ้าอ่านปัจจุบันทำให้มีอะไรมากในขณะที่เราอยู่ว่าเราไม่มีผัสสะมากเราไม่มีเรื่องราวมากเราไม่มีกรรมกิริยามากสิ่งแวดล้อมตัวเรายิ่งเป็นที่สงบอยู่ในที่ที่ไม่มีอะไรจริงจังวุ่นวายเรื่องที่จะมาเทียบเคียงให้เราเห็นโลกิยะต่างๆของโลกต่างๆมันก็ยิ่งน้อยก็ยิ่งไม่รู้ว่าจิตของเรามันจะ กระเบื้องสแตนเลสต่างๆอย่างไรยิ่งรู้ยากเพราะฉะนั้นในขณะที่ผู้ปฏิบัติธรรมจะแจ้งชุดพิจารณาจิตในจิตก็มีบุพเพนิวาสานุสติญาณสิ่งที่ผ่านมาแล้วเป็นมาแล้วในขณะที่เราอยู่ว่างพิจารณาทบทวนอันที่เคยกล่าวอย่าละทิ้งแม้แต่ตอนไหนอยู่บ้านก็จะหลับพอเจอเรื่องอาจจะหยุดไปต่างๆที่เราจะต้องพยายามมีการแจ้งเตือนพิจารณาทำความรู้ความรู้แจ้งอันที่จะเป็นทบทวนถึงสิ่งที่กล่าวนั้นควา