250527-3-224 ทางเอกภาค3-ตอน224(06ก.ย.2519-หน้า454)-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ005.txt

โฟลเดอร์2524-25 MP3 ทางเอก-ภาค3- 232 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์194 KB
วันที่แก้ไข28 กรกฎาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

พ่อท่านอบรมธรรมะภาคบ่ายประจำวันที่ 6 กันยายน 2519 ณพุทธสถานในอนาคตหากตอนนี้เราจะมีสภาพที่จะอธิบายถึงธรรมะที่เป็นสภาวะเข้าไปถึงที่สุดและที่สุดที่สุดที่สุดพอถึงจุดที่สุดที่แล้วมันจะเป็นสภาพดีกลับตีกลับตีกลับตีกลับย้อนไปย้อนมาย้อนมาถ้าจับสภาวะธรรมหรือว่าทำความเข้าใจไม่ได้แล้วก็จะงงเพราะว่าในสภาพน้ำมาทำที่ลึกซึ้งขึ้นไปแล้วนี่เราไม่ได้มีภาษาเพราะมันมีภาษาก็ต้องขออาศัยภาษาเดิม ภาษาที่เขาตั้งไว้แล้วเรียกแล้วก็ยักย้ายไปแยกย้ายกันมาจนกว่าจะมีใครเข้าใจเข้ามาจับภาษาเหล่านั้นมาเรียงๆๆแล้วก็อธิบายสู่กันฟังเพื่อที่จะให้ตามสภาพตามสภาวะธรรมนั้นเข้าไปได้เพราะกูไม่มีสภาวะจริงๆก็ยากหน่อยสับสนหรือว่าจับไม่ติดเพราะมันไม่มีอะไรจะให้จับก็จับไม่ติดมันก็พูดพอวนมากๆเขาก็บวชเป็นเกลียวเลยเลอะเลยพอพูดได้มีสภาวะหน่อยนึงหรือว่ามีประสบการณ์มากสภาวะหน่อยก็พอจับได้พอจับติดที่สภาวะธรรมมากมีจริงๆเลยก็ บายแล้วแยกแยะได้เพียงเห็นความแตกต่างของมันมันเหมือนกันมันมีความเหมือนกันในความเหมือนกันแต่ในความเหมือนกันนั้นมีความแทรกอยู่ที่มันไม่เหมือนกันมันแทรกซ้อนอยู่ในนั้นด้วยมันเหมือนกันแต่ว่ามันมีความไม่เหมือนกันที่แทรกผสมอยู่ด้วยเพราะฉะนั้นแม้จะเรียกเป็นภาษาอันนี้อันนี้ที่แทนว่าเป็นอันนั้นอันนั้นแต่มันก็ไม่ทีเดียวไม่ใช่อย่างนั้นทีเดียวไปเลยเพราะงั้นก็อธิบายแต่เพียงว่าอาศัยภาษาที่มีอยู่อธิบายเข้าไปอธิบายก็ไปอธิบายก็ไปอธิบายก็ไปดังนั้นได้รอเราได้เอาภาษาคำว่าสกายยักษ์มาอธิบายแม้แต่ในอนาคตด้วยอย่างนี้เป็นต้น แล้วก็อย่ามาแยกทวนพยายามทวนให้ฟังมันแตกต่างกันไม่มีนัยยะต่างกันอยู่มันมีเหมือนกันแต่มันไม่เหมือนกันสักกายะของโสดาสักกายะของสกิทาสัญญาของอนาถามันไม่เหมือนกันก็พยายามมาชี้แนะให้ฟังซึ่งก็คงจะพอเข้าใจได้แล้วเพราะหมดสูงขึ้นไ

อ่านต่อ

ปภาษาอื่นก็เหมือนกันมันก็เรียกสภาวะธรรมที่ลึกเข้าไปลึกเข้าไปลึกเข้าไปลึกเข้าไปละเอียดก็ไปซ้ำภาษาเดียวกันแต่สภาวะธรรมชักละเอียดขึ้นเน้นขึ้นเล็กเข้าเล็กเข้าสุขุมเข้าประณีตเข้านี่แล้วมันจะทำให้เราเกิดปัญญาหรือเกิดรู้ลึกรู้ซึ้งแทงทะลุเข้าใจลึกหรือว่าแทงทะลุมันเป็นอย่างนี้แหละ ถ้าติดแต่ภาษามันก็จะมีแต่ภาษาอยู่อย่างเก่าแล้วเราก็เข้าใจต้นๆตื้นๆภาษาที่มีมากมายเข้าใจเรียงลำดับมันก็ยังไม่พอตอนยิ่งภาษาที่เรียกสิ่งที่ไม่มีภาษาไม่ใช่ภาษาสิ่งที่ไม่มีภาษาที่จะเรียกเป็นสภาวะธรรมเป็นนามธรรมขั้นลึกเข้าไปอีกมันจะยิ่งยากใหญ่ที่จะรู้มันอาทิตย์นี้เรามาถึงคำว่าสัมมากร 8 มาแล้วถ้าเริ่มต้นมีสภาพมาจนกระทั่งอธิบายสภาวะยืดใช้คำว่าสมาธิอันเดียวเนี่ยก็พยายามยื่นสภาวะของมันให้เห็นให้เราเข้าใจให้ได้ว่าเริ่มต้นสัมมาทิฏฐิ เริ่มต้นเป็นสมาธิหรือเป็นจิตอันยิ่งเริ่มต้นเข้าทางแล้วก็ค่อยกระทำจนมีสัมมาสัมพุทโธก็จิตแล้วก็พยายามเรามีวาจาฎีกากายกรรมมันดีหรือว่ากรรมมันดีจนกระทั่งถึงชีวิตให้ดีเยี่ยมไปหมดให้เรียบร้อยไปทั้งหมดมีสติก็เป็นจิตมีวายามะก็เป็นจิตอันยิ่งทั้งนั้นจนกระทั่งถึงสมาธิก็เป็นตัวจิตรวมหมดถ้ามันบริบูรณ์ไปทั้งหมดเลยมันสงเคราะห์กันทั้งยังชีพก็เป็นสัมมากัมมันตะก็เป็นสัมมาวาจาก็เป็นสัมมาพอเหมาะพอสมพอควรทั้งนั้นมาจากจิตตั้งแต่ดำริตั้งแต่สังขะแล้วก็เราได้ฝึกมาตั้งแต่ต้นซึ่งเข้าใจถูก ที่เป็นสมาชิกมาเรื่อยๆก็เป็นอรหันต์ที่แปลว่าความเหมาะสมนั่นเองการสุดยอดมันร้ายเรียกว่าอรหันต์เราได้ต้องได้รู้ความจริงที่เกิดนั้นจริงๆที่เราแล้วก็รู้ว่าเราเองเราไม่ได้มีอย่างโลกเขาแล้วไม่ได้มียางโลกเขาเป็นนิโรธทุกนิโรธสักคามินีปฏิปทาอ่ะยังปฏิปทาของคามินีของชาวบ้านชาวบ้านเขาน่ะเราหมดทุกข์หากเราไม่ต้องไปมีปฏิปทาอย่างนั้นมีความเป็นอยู่อย่างนั้นเราไม่ต้องมีเราไม่ต้องเป็นเราไม่ต้องเป็นโรคลาบมีอย่างเขายศมีอย่างเขา สรรเสริญมีอย่างเขาสุขมีอย่างที่เขาไปลงแสวงหาแล้วเขาก็มีชีวิตมีบทบาทอยู่อย่างนั้นเราหมดริษยาหมดอิจฉาเขาแล้วเราไม่หวงแหนเลยหมดอัจฉริยะแล้วหาบทความชะนีทีเดียวอย่างนั้นหมดแล้วใครจะแย่งจะชิงกันอยู่จะสะสมจะกักตุนอะไรพวกนั้นเป็นลาภยศสรรเสริญสุขแบบนั้นกลับไปคุณไปเราไม่เอาแล้วอย่างนี้เรียกว่าเราต้องมีปัญญารู้สภาพจริงอันนั้นจริงๆแล้วเข้าใจมันหมดเป็นวิมุตก็รู้เป็นยานเป็นปัญญารู้มาเป็นรู้มานำก่อนเป็นปริยัติก็รู้ปฏิบัติจนเกิดเป็นมนุษย์จริงๆรู้เกิดพี่มดร่อนแล้วเสร็จเรียบร้อยเป็นมิติอย่างทัศนะเกิดปัญญารู้แจ้งเห็น เด่นชัดถึงวิมุติก็เข้าใจแจ้งลงร่องลงช่องกับปริยัติกับเหตุปัจจัยทุกอย่างนั่นคือเรามีและมีสภาพที่เรียกว่าสัมมาญาณก็จะเป็นของเราสัมมาสัมพุทธของเราเราจึงกลายเป็นเจ้าของวิมุตโดยที่ไม่ต้องยึดเราก็เป็นเจ้าของมีหมดโดยไม่ต้องยึดไม่ต้องมีใจไปหวงแหนผูกพันไว้เลยเราจะมีวิมุตโดยไม่ต้องไปมีใจหวงแหนผูกพันไว้พอพี่มดนี่มันได้มันเป็นมันมีแล้วมันไม่มันไม่ต้องเหมือนเงินทองเข้าของที่ต้องเป็นห่วงไปแขวนไว้ได้แล้วได้เลยได้จริงๆนะเป็นจริงๆเห็นต้องมาติดสมาชิกติดจริงๆจนกระทั่งทำจนกระทั่ง จริงๆได้อย่างที่เราเข้าใจจริงแล้วทำถูกต้องถูกต้องจริงได้แล้วได้เลยไม่ต้องไปมีใจหวงแหนผูกพันไว้เลยและเราจะมีวิมุติแสดงมันจะมีวิตแสดงอยู่ที่ตัวเราเองมีวิตอวดชาวโลกเพราะเราไม่มีมัจฉริยะอย่างที่ชาวโลกกลายเป็นอยู่การประพฤติหรือว่าคนก็เป็นอย่างนั้นเราไม่เป็นอย่างเขาเลยอวดอยู่จริงๆมีวิตอวดชาวโลกโดยเราไม่ได้จากอวดเลยโดยเราไม่ได้อยากอวดเลยมันมีอยู่ไม่ได้อยากอวดเลยมันมีอยู่ในนี้อยู่ที่เรามันมีจริงๆเราไม่เป็นอย่างเขาเป็นเขาตาเหลือกตลาดเงินยศขึ้นเหรอ คำว่าสรรเสริญเยินยอกับหมาลอยหน้าบานเปล่งเลยอะไรอย่างนี้เขาเป็นอย่างนั้นจริงๆเขาสุขชื่นใจสุขชื่นใจได้โลกียะรสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสใดๆหรืออะไรก็ตามแต่เราก็มันเป็นอย่างนั้นเลยเรามีสภาวะอีกสภาวะหนึ่งมันมีมดอยู่เออมันก็พอตอบปั๊บกับเขาได้ยินดีก็ฤดูดีด้วยเห็นดีด้วยเขาก็ยังเป็นอย่างเขาเราจะเออออกับเขาด้วยก็อย่างนั้นแหละจุดจุดมันไม่ได้ไปแม้ดีเต้นแรงเต้นกลางเขายินดีด้วยมันก็ชาวบ้านชาวช่องเขายินดีด้วยกันโอ๊ยจับมือด้วยกันมาหายินดีด้วยเหลือเกินวันนี้ปีนี้ขึ้น 2 คันโอ้โหนี่ไปทำอะไรมาถึงได้มาอีกตั้ง ค้าขายอะไรถึงได้มาเร็วจริงหรือไปถูกอะไรมายังไงมันไม่มีอย่างนั้นเขาจะรวยไปกี่ล้านกี่แสนกี่โกรธกันก็เฉยๆเราก็รู้กันพอกันทีมันไม่มีได้เก็บมันรู้จริงๆแล้วมันเห็นจริงๆแล้วมันมันไม่ได้ตื่นไม่ได้เต้นมันไม่ได้ว่ามันไม่ได้ไปมันไม่มีทำพิษแต่ปากมันไม่มีอุปลักษณ์มันไม่มีการปูการแซ่บอะไรมันไม่มีอะไรหรอกมันไม่มีจริงๆเราก็มีตัวมีหมดนี่อยู่ไม่ได้อยากอวดเลยพอไปถึงเวลาที่มันจะต้องเกิดผลขัดกันขึ้นมาเห็นมันขัดแย้งขึ้นมานั่นแหละไม่ต้องไปแสดงหรอกไม่ต้องไปอวดหรอกมันมีอวดของมันเองถ้าเราไม่ได้อยากอวดเลย มันเป็นแล้วที่ตนมันมีแล้วที่ตนมันติดอยู่กับตนนี่แหละมันติดอยู่กับตนนี่แหละแหมไม่อวดมันก็ต้องเป็นอยู่มีอยู่เปิดเผยอยู่ที่ตนบุคคลนั้นนั่นเองแม่มันไม่ต้องไปโทรไปอวดอะไรมันก็มีอยู่เปิดเผยอยู่อย่างนั้นแหละจึงเรียกว่าสถาถึงเรียกว่าศัตรูหรือศรัทธาหรือฐานะวงเล็บหรือฐานเรียกว่าถามเลยแท้ๆก็ได้มันหลงรักปักแน่นอยู่ที่นี่แล้วมันเป็นสัมมาสมาธิมันเป็นอันจิตอันมั่นคงตั้งมั่นลงแล้วเป็นอย่างนั้นจริงๆ ผมว่าจะไปเจอสภาพการณ์อย่างนี้ที่ไหนก็ตามเขายินดีปรีดากันโอ้โหนี่หูฉลามมาแล้วอร่อยจริงๆสิเออหูฉลามกับหูฉลามไงเราก็อยู่กลางดงนั้นมันก็อย่างนั้นแหละก็ตอบรับก็ยอมยอมเหนี่ยวที่ศีรษะภาษาอีสานเคยเล่าให้ฟังไปถึงบ้านลูกหลานก็ปิ้งปลาต้มปลามายังกินไปกินเดี๋ยวพี่ต้องบินขาดวิตามินนะเออลูกกินเถอะ ขาไม่เป็นไรหรอกตายนะยายนะมันตายเหอะแกไม่ได้อวดนะแต่เขาไม่รู้ว่าวิมุตเขาไม่รู้ว่าแกหลุดพ้นก็ไม่รู้ว่าแกเฉยเออเขาไม่รู้ว่าแกวางแกไม่ได้ยินดีที่รักก็ไม่ได้โกรธได้เกลียดก็ไม่ได้รักไม่ได้อะไรไม่ได้หวั่นไหวเออกินเถอะลูกกินเถอะเธอก็ไม่ขัดคอแต่ก็ไม่กัดคอไม่มีโทรศัพท์ไม่มีลมพัดเฮ้ยจริงๆอย่างนี้เป็นต้นยกตัวอย่างให้เห็นง่ายๆชั้นต้นๆแค่รูปแค่รถแค่อะไรอะไรธรรมดาแล้วใจมันไม่มันเฉยมันมีหมดอ่ะมันวางมันสนิทเย็นง่ายๆเออๆลูกกินเถอะมันมี ที่นี่มันแสดงอยู่ที่นี่มันเป็นอยู่ที่นี่อยู่ที่เราเนี่ยไม่ต้องอวดหรอกสระผมไม่ได้โชว์แม้แต่ใครเห็นไอ้คนอะไรนี่ของเขาเต้นกันเพลงเพลงไม่เต้นกับเขาเลยของเขายินดีปรีดาไม่ยินดีปรีดากับเขาเลยเขาหัวเราะแทบตายไม่หัวเราะกับเขาเขาชื่นชมยินดีอย่างกับอะไรดีไม่ชื่นชมยินดีกับเขาในสิ่งที่ควรชื่นชมยินดีแต่ชาวโลกเขาชื่นชมยินดีอย่างนี้เป็นต้นเราไม่ได้มีทิศทางอย่างนั้นแต่เราเองเราได้ยิ้มแย้มนะว่าเรายินดีบางทีเราก็ยินดีว่าเออเราซาบซึ้งเราเข้าใจอย่างนี้เราก็ยินดีที่เราไม่ได้ยินดีแบบโลกเค้านะเนี่ยเรายิ้มแย้มอย่างนี้แล้วก็ไม่ได้ไปยินดีอย่างโลกเขา อันนั้นมันโน้มน้อมใจแล้วมันก็เร้าใจแล้วมันก็ทำให้เขายินดีปรีดาในสิ่งที่เขาได้เป็นลาภยศสรรเสริญหรือโลกียสุขที่เขาได้สมใจเป็นสมมติสมบัติหรือว่าเป็นโลกิยะสมบัติของเขาเขาเป็นอย่างนั้นแต่ผู้ที่หลุดพ้นแล้วจึงไม่มีอะไรจริงแล้วมันไม่มีมันก็เป็นอยู่อย่างนั้นจริงเนี่ยเรียกว่ามันเป็นศรัทธาหรือเป็นศัตรูตั้งอยู่แล้วโทรไหมโทรอวดไม่อวดแสดงละครนี้ก็แปลว่าอวดหรือแสดงอยู่มันแสดงอยู่ของมันเป็นธรรมดาและแท้ๆคือวุฒิฐานนักนั่นเอง แท้ๆคือวุฒิฐานะคือมันเป็นแล้วหมายความว่าเป็นจริงมีอยู่ตั้งอยู่ด้วยยังไม่หมดเหตุหมดปัจจัยจึงยังทรงปรากฏการณ์นั้นอยู่ดังนี้คือศัตรูหรือเรียกสถานเลยก็ได้แต่มันยังมีหมดเหตุหมดปัจจัยมารับรู้ก็รับรู้อยู่เป็นตัวนั้นอยู่ต้องมีอันนั้นต้องมีสิ่งนั้นแสดงอยู่อวดอยู่ก็จนทำความเข้าใจให้ได้ว่าผู้รู้ตนแท้หรือผู้ไม่มีอวิชชาจึงเท่านั้นจึงจะมีของสิ่งนี้อะไรก็เป็นความอะไรก็เป็นความจริงของแท้ไม่มีปลอมไม่ใช่อวดไม่มีโกงไม่ใช่ชอบชน ไม่ใช่ทำเสแสร้งไม่ใช่ทำฉ้อฉลแม้บางทีผู้นั้นรู้อยู่จะยิ้มแย้มเขาบอกว่าเออน่ายินดีแล้วก็เอามาบอกว่าโอ้โหนี่งามไหมดีไม่สวยไหมเดี๋ยวผัวนี่มากจังเลยนี่โอ้โหน่ายินดีไหมนี่เยอะแยะเลยลาบทำไม่ได้เยอะแยะมากมายยินดีไหมแล้วก็บอกอาจจะยิ้มก็ดีแต่ก็ดีไปอย่างนั้นแหละแต่ในใจนี่ก็ไม่มีแต่มีเพื่อที่จะตอบรับปั้นขึ้นมาบ้านมาตอบรับเขาเป็นปฏิสันถารเป็นการตอบรับให้เขาเห็นด้วยว่าเราไม่ได้แตกแยกกับเขาหรอกไปขัดจนเกินไปพอร่วมได้เพราะฉะนั้นบางคนบางคนบางคราวเราไม่ขัดเลยเราก็จะ เขาบอกว่ามากดีก็มากทำไมยินดีปรีดาแบบรกๆเขาจะชักชวนเราให้ยินดีด้วยเลยเราก็บอกเออดีแล้วอาจจะยิ้มยากเอ้อมาดีๆเออได้มากๆไปหน่อยนึงด้วยเออออกไปด้วยเราอาจจะมีอย่างนี้ด้วยมีบ้างถ้าเห็นว่าอันนี้ไม่น่าแต่ถ้าบางคนเห็นแล้วบอกว่าคนที่ขับได้ไม่เสียหรอกนี่แหละกำลังหลงเพลิดไปกับอารมณ์โลกีย์นี้ดีนักเรียนหลงในมากลงในใหญ่มักใหญ่สมใจก็ไปเลยอ่าแต่จะเป็นพวกเราที่มีศรัทธาเลื่อมใสกันดีอยู่เข้าใจดีอยู่แล้ว เอาเลยพอเห็นปั๊บอย่างงั้นก็เอาเลยเพราะว่าขึ้นมาปั๊บเนี่ยมันยังผมเคยขัดใครบางคนบางคนอยู่เนี่ยพอปิดบ้านขึ้นมาก็ไม่แทนที่จะเออๆๆตามนั้นไม่ต้องเออเลยบอกว่าอะไรทำไมต้องงามต้องแงะอย่างนั้นอีกล่ะแล้วทำไมจะต้องมากตื่นเต้นเลยเหรออย่างนี้เราก็ไม่หมายความว่าเราไม่ต้องสงเคราะห์หรือว่าไม่ต้องปฏิสันถารตอบรับไปโดยแต่ตอบรับประเภทที่เรียกว่าสันเลขโขเลยขัดขึ้นหน่อยผ่าไว้หน่อยเตือนสติไว้หน่อย ผู้ที่เข้าใจบ้างแล้วก็พอเข้าใจได้ก็จะรู้ตัวทันก็จะชะงักหน่อยแหมไปแล้วหน่อยเราเลยไปหน่อยนึงก็เป็นการสอนกันในตัวเป็นการตีกันในตัวถ้าอย่างนี้ก็เป็นเพราะฉะนั้นบางทีคนในโลกเขาก็เป็นอย่างนี้อยู่หลงระเริงอยู่กับไอ้พวกโลกียะเราจะขัดเขาสำเร็จของเขาหลายๆอย่างบางอย่างก็ขัดเข้าในทีอย่างนั้นบางอย่างก็ขัดฟ้าฝากลมไว้แล้วบางอย่างก็ใครที่ใกล้ชิดๆจริงๆถ้าเราสามารถเข้าไปในเชิงนั้นเชิงนี้บางทีเราก็ออกไปเฉยๆไว้บางทีก็นิ่งๆเลยก็แล้ว กรรมวิธีหรือว่าโอกาสกาละเทศะหรือว่าแล้วแต่บุคคลแล้วแต่บุคคลนี้เป็นต้นอันแรกก็เป็นอสุด้วยนะเป็นอสูด้วยฟังดีๆนะกลับแล้วนะไม่มีภาษาจะบรรยายแล้วตอนนี้มีปัญหาอยู่แค่นี้แต่บรรยายไปหมดแล้วเป็นสัตว์โหมันปวดอยู่ไม่ใช่สิ่งที่ฉ้อฉลแม้จะแสดงบทบาทอย่างไรจะมีอย่างไรถ้าใจบริสุทธิ์แล้วคนนี้ก็ส่งอยู่อย่างนั้นแหละจะออกห่อหมกด้วยอย่างที่ว่าปฏิสันถารด้วยคล้ายๆกันดูเสแสร้งแกล้งยิ้มไปตามแต่ที่จริงใจไม่ยิ้มตัวมันเองไม่ได้ยิ้มไม่ได้ยินดีแต่ยิ้มแย้มตามไปเฉยๆเพื่อเอาออกไปตามกาละหรือบางทีขัดทั่วเลยก็แล้วแต่ ให้เป็นจริงเลยล้วนแล้วแต่ไม่ใช่เรื่องฉ้อฉลหรือว่าไม่ใช่เรื่องโกงไม่ใช่เรื่องเสแสร้งไม่ใช่เรื่องอวดเรื่องปลอมอะไรทั้งนั้นและการเป็นอย่างนี้เป็นโถด้วยเพราะไม่ได้แกล้งอวดจริงๆไม่ได้แกล้งโอไม่ได้มีอะไรฉ้อฉลเป็นคนในอยู่ในจิตแม้จะดูว่าใจไม่มีอะไรเลยแล้วทำไมต้องมายิ้มด้วยล่ะเพราะว่าขัดกันน่ะสิใจไม่ยินดียิ้มนี่หมายความว่ายินดีนี่หาคำว่าชื่นใจด้วยนี่อย่างนี้ก็เป็นโถด้วยจริงๆอาจจะโทรไม่หรอกไม่ได้ไปแกล้งไม่ได้เสแสร้งอะไรก็ไม่ได้อะไรแต่เขาโดนประมาณนี้ตาประมาณว่าขนาดนี้กระปุกตาคนขนาด รีดผ้าคุณก็ให้ด้วยคุณก็จะตีลังกาเลยเอาด้วยก็ให้คุณแค่นี้ก็ดีแล้วล่ะแต่พูดไปก็เปล่าได้อย่างนี้เออจริงด้วยว่าไม่ใช่แกล้งแต่คนที่ต้องรู้ตัวเองคนที่จะรู้ตัวจริงๆจะโกหกตัวเองทุกคนไม่โกหกตัวเองใครของใครก็รู้ของตัวเองเราต้องรู้ตัวเราจับจิตเราให้ทำจิตต้องให้รู้ว่าเราจะให้เกิดอย่างนี้กับเขาล่ะให้เกิดหน่อยนึงจะมีขาด 10 กว่าบาทบ้างจะมียิ้มแย้มเป็นเชิงบุญกิริยาวัตถุเป็นมหากริยาเป็นมหากุศลเป็นมหาวิบากตามครับก็เอาตามมาหาวิบากมหากุศล หมาเป็นหมากิริยาเท่านั้นอย่างนี้เราก็ทำแล้วก็ไม่ใช่แกล้งแต่เป็นไปโดยเห็นควรด้วยจิตไม่ใช่ฉ้อฉลไม่ใช่คนในแม้ทำอย่างนั้นเป็นอย่างนั้นอยู่ก็ไม่ใช่เพราะโลภะหรือเพราะโทสะแต่อย่างใดเลยจะคิดหวังเอาอะไรแลกเปลี่ยนกับการมีการเป็นนั้นๆก็ไม่มีในจิตเลยไม่ได้มีอะไรเพราะว่าบางทีขัดเขาเลยผ่าตัดเขาเลยก็ไม่ใช่โทรศัพท์จะยิ้มด้วยกับเขาก็ไม่ใช่โลภะไม่ใช่ชอบขัดเขาก็ไม่ใช่รู้ไม่ใช่โทรศัพท์ไม่ใช่ฉันคิดหวังอะไรกับแลกเปลี่ยนกับการมีการเป็นอันนั้นก็ไม่มีในจิตเลยที่ทำอย่างนั้นก็เป็นกรรมเป็นการกระท เป็นกรรมเท่านั้นเองเป็นการกระทำสักแต่ว่ากระทำกิริยาอย่างนั้นไม่ได้ทำเพื่อยินดีจะได้หรืออะไรเพื่อขัดเกลาก็ตั้งใจจะขาดเราเพื่อที่จะยุติแค่นี้ก็ออกไปกับเขาแล้วก็แล้วแต่สมควรเฉยๆไม่เฉยจะยิ้มให้หน่อยนิดนึงก็เอาแต่มากกว่าควรก็ไม่ทำร้ายสิ่งเหล่านี้จึงเป็นของที่เป็นความบริสุทธิ์ชนไม่ใช่ของปลอมไม่ใช่ของปลอมไม่ใช่อะไรหมดนอกจากไม่มีโลภะไม่มีโทสะแล้วก็ไม่ได้แลกเปลี่ยนอะไรอย่าว่าแต่เป็นลาภยศสรรเสริญมาแลกเปลี่ยนเลยแม้แต่สุขเพราะมันจะเกิดผลสมใจมันจะดับหายหรือทำลายไปสมใจ พรุ่งนี้แล้วท่านผู้มีสภาพนี้ก็จะไม่หลงเป็นสุขเป็นทุกข์เพราะการไม่สนใจหรือสมใจนั้นๆเป็นอันขาดไม่ได้ทำเพราะทำให้มันสมใจเราที่อยากจะทำอย่างนี้กับเขาไม่ใช่อยากจะทำอย่างนี้กับเขาก็ไม่มีไม่อยากทำก็ไม่มีเป็นแต่เพียงว่าปัจจุบันนั้นต้องทำอย่างนี้ก็ทำเท่านั้นเองเพราะการไม่สมใจหรือสมใจนั้นๆเป็นอันขาดไม่มีเลยไม่ได้มันมีมันเป็นอยู่ของมันเองอย่างนั้นหรือไม่ก็บรรจงทำให้งามมันมีมันเป็นอยู่ของมันอย่างนั้นหรือไม่ก็บรรจงทำให้งามให้มีให้ดีที่สุดขึ้นไปอีกเพื่อให้แก่เขาอื่นนั้นไปฟรีๆเอาด้วยซ้ำไป มีสิ่งนี้ขึ้นมาแล้วก็ทำกรรมแล้วก็ทำกิริยาแล้วก็ทำอะไรขึ้นมาตามนี้เพื่อให้เขาเท่านั้นเองให้ฟรีๆด้วยไม่ได้แลกลาภยศสรรเสริญให้มาชมเชยก็ไม่มีให้เกลียดให้ช่างก็ไม่มีใครรักก็ไม่มีทำให้ดีที่สุดที่จะเป็นประโยชน์ที่สุดไม่ได้มีเพื่อนอยากได้อะไรมาแลกแต่ถ้ามีถ้าเป็นอยู่แล้วเมื่อผู้อื่นผู้ใดเขาจะได้เห็นจะได้รู้จะได้ชอบใจก็จะได้ชอบจะได้เห็นดียินดีแล้วก็จะได้นำไปทำเอาอย่างนี้บ้างเป็นไปอย่างนี้บ้างก็ดีนี่เราก็รู้อยู่ก็อนุโมทนาอยู่ทางนี้เองเพราะฉะนั้นแม้กรรมกิริยาตลอดเวลานี่เราก็แสดงเพื่อที่จะให้เขาเห็นตัวอย่าง เป็นการสอนแม่ที่สุดเป็นกรรมกายกรรมวจีกรรมเป็นที่สุดเพราะฉะนั้นแม้อากาศจะเอาเราที่จะรับบ้างเป็นเขาเป็นของเป็นวัตถุเป็นอะไรก็เหมือนกันต้องมีการประมาณอย่างที่สุดเลยเพราะงั้นบางทีรับมานี่ด้วยไม่ใช่ยินดีแต่รับมาด้วยต้องการให้เขาได้รู้ได้เห็นว่านี่ไม่ใช่รับเพื่อเพราะมีโลภะไม่ใช่รับเพราะมีโรงพักคืนเวลาคืนไม่ใช่คืนเพราะมีโทสะใครเขาเห็นว่าคืนก็ควรคืนเป็นการกล่าวคืนบอกคืนเป็นการให้คือทวนคืนรู้ว่าของควรพอควรไม่รับเพราะแม้จะรับหรือให้ก็ตามจะเอาหรือคืนก็ตาม หรือไม่เอาไม่คืนจะจ่ายแต่กิริยาตายจ่ายกิริยาวจีก็ตามทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นรูปประธรรมหรือว่าเป็นสักโถและเป็นอสุอยู่ในตัวด้วยทั้งสิ้นรู้จริงๆมีสัมมนายานะอย่างนี้จริงๆด้วยและผู้กระทำนั้นเข้าใจจริงๆรู้จริงๆมีปัญญาหรือมีปัญญานะมีสัมมนายานะอยู่ในตัวจริงๆด้วยจริงๆเพราะผู้นั้นมีสมาธิกุศลที่มีจริงก็พ่อผู้นั้นมีสมาธิกุศลมีการรู้จิตถึงจิตของตัวเองอย่างแท้จริงรู้อ่ะรู้ชีวิตของจิต สมาธิบอกอัสสะสมาธิสมาธิสั้นคือรู้จักจิตอันยิ่งของเราฉลาดกุศลฉลาดรู้จิตอันยิ่งหมดเลยมีความฉลาดยิ่งยอดรู้ยิ่งเยี่ยมในอาทิตย์จิตต่างๆจริงรู้จนกระทั่งสมาธิสั้นโคจรรู้แม้กระทั่งว่าตอนนี้จะให้เอาไปแล้วนะเนี่ยให้จิตมันเกิดเป็นรูปนั้นรูปนี้ไปแล้วนะปล่อยขบวนการจิตให้มันเกิดเป็นวจีกรรมมโนกรรมหรือกายกรรมอะไรก็ตามออกไปแล้วนะจากกรรมรู้มันก็โคจรออกไปแล้วเป็นรูปร่างอย่างนั้นเป็นเส้นทางออกไปแล้วไปเท่าไหร่ไปแรงแล้วค่อยดีหรือไปหรี่หรือว่าไปก่อนแล้วก็ค่อยแรงขึ้นแล้วค่อยหรี่ลงขนาดไหนก็ตาม มีทางโคจรเกิดขึ้นโคจรขึ้นแล้วนะคือจิตในจิตมันยังทำงานอยู่ก็รู้บทบาทของงานจิตนั้นๆรู้งานของกิตติจะให้มันทำไปต่อไปแค่ไหนแค่ไหนแค่ไหนรู้บทบาทของงานจิตนั้นๆอย่างเก่งอย่างเร็วผ่านและสามารถจะปรับจิตเปลี่ยนจิตได้เร็วผ่านด้วยและสามารถจะปรับเปลี่ยนจิตได้เร็วผ่านด้วยหากเป็นได้ถึงป่านนี้เก่งป่านนี้ก็เรียกว่าเป็นพูดถึงสมาธิ 3 อภินิหารเป็นผู้ที่มีสมาชิก 3 สิงหาคมถ้ายังไม่เก่งยังไม่เร็วพลันยังไม่ได้ตามที่เจตนาแต่ได้เท่าใดเก่งเท่าใดเร็วเท่าใดสามารถยิ่งเท่าใดก็เป็นอภินิ เท่านั้นเท่านั้นตามที่ได้นั้นแหละก็ทำให้ช่างเอาเองก็แล้วกันทำมิเตอร์โอเคทำเกย์เอาเองเกย์วัดเอาเองก็แล้วกันเก่งแค่ไหนแค่ไหนก็เรารู้ตัวเองทุกคนพูดจะถึงฐานสุดท้ายมีจิตเป็นที่สุดจึงคือผู้รู้แจ้งในอาทิตย์จิตเจ็บจริงและเป็นผู้มีเป็นผู้ได้ในอธิษฐานด้วยจึงจะทำอาทิตย์จิตหรือทำสมาธิได้เป็นสัมมาถึงที่สุดเรามีอธิษฐานจริงๆจึงจะทำสมาธินี้ได้เป็นสัมมาถึงที่สุดได้เหมาะสมที่สุดจะดีขนาดไหนตอนไหนได้เร็วพันด้วยตอนนี้อ่ะตอนนี้เกินไม่ได้แล้วต้องดีต้องทำได้อย่างชัดเจน สมจิตรอย่างใกล้ชิดเลยรู้ขนาดรู้เล่งรู้อะไรเป็นคนขับเคลื่อนอย่างเก่งเลยเป็นจอมโชเฟอร์เลยขับเคลื่อนจิตได้อย่างจริงๆฟรีได้เล่นได้จะเหยียบเบรคจัดเร่งคันเร่งจะเปลี่ยนขนาดเกียร์ 2 เกียร์ 3 เกียร์ 4 ทำได้จึงจะทำอาทิตย์จิตหรือว่าทำสมาธิได้เป็นสัมมาถึงที่สุดจนได้ชื่อว่ามีสัมมาสมาธิฟังดีๆนะสัมมาสมาธิมันจึงไม่ใช่ของที่เขาพูดกันง่ายๆเล่นๆเลยนะรีบมอบกาแฟให้มันดับเครื่องอยู่เฉยๆนั่นนะไม่เป็นไรหรอกคนทำให้รถตายแค่นั้นมันไม่ยากนักหนาวิธีทำนั่นน่ะนะก็ พวกเรามันไม่ค่อยตายกันน่ะทำให้รถตายน่ะวิธีทำให้รถตายเอามานี่เลยดับเครื่องวิธีทำปืนในรถตายแหง๋เสร็จจบไอ้วิธีทำให้รถตายแค่นี้สัมมาสมาธิแบบนี้นั่นไงไปเลย 4 เดือนที่อาจารย์สอนแบบนี้เยอะในโลกเป็นทางนึงเหมือนกันนี่เทียบก็ยังขับรถหรือรถแบบนี้นะมันก็ฟังดูได้เข้าใจอยู่มุมนึงเหมือนกันก็ไม่เลวนักนะมันก็ง่ายดีไอ้ทำก็ตายแล้วจะเร่งขึ้นเร่งลงฟื้นขึ้นมาไม่ได้หรอกอย่างนั้นเพราะเรารู้ขนาดรู้ฐานอารยธรรมเร่งขึ้นเร่งลงต้องการหยุดก็หยุดได้ต้องการเร่งก็เร่งขึ้นได้จริงๆแล้วก็ทำเกิดทำตามที่เรียกว่าสมาธิสมาธิของพระพุทธเจ้าถึงไม่ใช่หมูหมู ไม่ใช่หมูหมูเป็นสมาธิที่ตื่นอยู่เป็นผู้รู้ผู้ตื่นเป็นสมาชิกที่เป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานแจ่มใสอย่างแท้จริงอับและหรือมีจิตชนิดเลิศสุดยอดแล้วเรียกว่ามีจิตชนิดเลิศสุดยอดแล้วอันเรียกในภาษาบาลีว่ามะขามฟังดีๆนะนี่มีจิตสุดยอดแล้วเก่งแล้วมีจิตชนิดสุดยอดแล้วเรียกว่าภาษาบาลีใช้ภาษาบาลีเรียกว่าวงเล็บหรือไทยเขียนว่ามักนั่นเองคือมรหันคอคควายนี่แหละภาษาไทยเราเขียนอย่างนั้นภาษาบาลีก็มัก ขอ 2 ตัวนี่แหละซึ่งมาจากมะ + อัคคะมาจากมะม่วงอัคคะมะเท่ากับจิตอัคคะก็เลิศสุดยอดหาได้มักนะฟังให้ดีนะตอนนี้ฉันจะกลับแล้วนะนี่ได้บรรลุสุดยอดแล้วนะไปสัมมาสมาธิแล้วนะได้มากสุดยอดแล้วดังนั้นจะเรียกพูดที่มีพร้อมแล้วทางสัมมาทิฏฐิสัมมาสัมพุทโธสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะสัมมาสัมพุทธัสสะสติสัมมาสมาธิเต็มยศว่าเป็นผู้มีสัมมามากเรียกว่าผู้นี้มีเต็มยศและผู้นี้มีสัมมามากหรือจะให้เต็มยศไปกว่า อีกว่าเป็นผู้มีสัมมาออนุญาตให้ละเอียดก็ได้ว่าเป็นผู้มีสัมมาอริยมรรคก็ได้ที่มันมีแล้วเป็นผู้มีแล้วมีมากแล้วก็หมายถึงว่าผู้นั้นเป็นผู้มีผลฟังให้ดีนะผมมีมรรคเต็มนี่แหละคือผู้มีผลหรอกผู้มีสมาธิสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะสัมมาสติสัมมาสมาธิเต็มองค์ 8 นี่แหละเป็นผู้ที่มีเต็มเป็นสมาชิกเป็นผู้บริบูรณ์แล้วด้วยจิตชนิดเลิศสุดยอดในผู้บริบูรณ์แล้วด้วยจิตชนิดเลิศสุดยอดมาก บริบูรณ์แล้วด้วยมรรคเต็มเป็นผู้บริบูรณ์แล้วด้วยอธิศีลอธิจิตอธิปัญญาบริบูรณ์แล้วอธิษฐานอธิจิตอธิปัญญาเต็มเป็นผู้มีญาณที่มีบุตรมิใช่ผู้กำลังฝึกฝนหรือกำลังปฏิบัติอยู่ยังไม่สัมมาพรั่งพร้อมไม่ใช่ตาไม่ดีคนนี้เป็นผู้ที่บริบูรณ์แล้วไม่ใช่พูดกำลังฝึกฝนอยู่กำลังปฏิบัติอยู่ยังไม่สัมมายังไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่ผู้ที่ยังไม่สัมมาพรั่งพร้อมตามที่หลงเข้าใจเพียรกันอยู่ในทุกวันนี้ไม่เพราะเข้าใจว่ามักทุกวันนี้มักจะเพียงแค่กำลังทำไม่ใช่แต่มักที่ ได้เต็มที่เป็นพูดถึงขั้นทุกข์นิโรธคามินีปฏิปทาแท้ๆคือเป็นผู้ไม่มีทุกข์ที่ชาวบ้านชาวเมืองเขายังพากันทุกข์อยู่ได้และผู้ที่ไม่ต้องทุกข์อยากที่ชาวบ้านชาวเมืองเขาทุกข์เห็นผู้ดับทุกข์แล้วทุกข์นิโรธกลับมาแล้วทุกอะไรเน้นเข้าไปอีกทุกอย่างที่ปฏิปทาของคามินีทั้งหลายถ้าไม่มีหมายคำว่าชาวบ้านชาวเมืองเขาชาวบ้านชาวเมืองก็อยากได้ลาภจริงโว้ยเขาก็ทุกข์อยากได้รถจริงโว้ยเขาก็ถูกอยากได้สรรเสริญจึงปล่อยให้เขาอยากได้ แบบโลกิยะเขาก็ทุกข์ทั้งนั้นแสวงหาร่ำร้องเพี้ยนอยู่ตลอดเวลาท่านผู้นี้ไอ้ที่โลกเขาเป็นไอ้ที่ชาวบ้านชาวเมืองเขาเป็นทั้งหมดดับไปเลยทุกข์อย่างนี้ไม่มีไม่มีกระเทียมอีกแล้วเขาบ่อยบ่อยยังไงก็อยากได้นู่นได้นี่รูปอย่างนั้นรถอย่างนี้กลิ่นอย่างนู้นเสียงอย่างนี้อยากได้ไอ้โน่นมาไอ้นี่มาอย่างนู้นอย่างนี้อะไรมากมายแต่ตัวเองอย่างที่เขาเป็นเขามีท่านหนึ่งถ้าท่านทุกข์นิโรธคามินีปฏิปทามีสัมมาพร้อมเข้าใจถูกสัมมาทิฏฐิก็โอ้ยไม่ต้องไปลงหรอกเข้าใจชัดแล้วและก็ทำได้จริงแล้วตั้งหน้าตั้งตาตั้งใจหมดเลยแม้แต่วาจาก็ทำให้พร้อมให้ไปนั่งพูดให้มันเผลอๆไปๆอยู่กูก็ยังไปพูดเอาพูด มีอยู่ขัดๆคอขัดๆขว้างๆอยู่ไม่ใช่ลองๆกายกรรมหรือว่าการงานที่เป็นอยู่ก็ไม่ไปร่วมยินดียินชอบอะไรกับเขาอยู่เลี้ยงชีพก็รู้อยู่ว่ามีส่วนมีสัตว์ว่าไม่ไปเป็นหยังเขาเป็นไม่แสดงจงแจ้งให้เขาเป็นอยู่เพราะได้สัมมามายามโมมาได้พยายามมามีสติมาอย่างดีจนกระทั่งจิตตั้งมั่นเป็นสมาธิสั้นมี 7 อันเลิศสุดยอดจริงๆนะออกจะแปลกที่อธิบายว่ามักนั้นคือผลแต่จะไม่แปลกเลยถ้าใครทำความเข้าใจได้ว่าผลสุดยอดแห่งธรรมนั้นก็คือคนผู้ปฏิบัติ มีสัมมาทิฏฐิพรั่งพร้อมมีสัมมาสัมพุทโธบริบูรณ์มีสัมมาวาจามีสัมมากัมมันตะสัมมาวายามะสัมมาสติและสัมมาสมาธิแล้วจนสมบูรณ์ถ้วนครบกันเองแต่พูดได้สิ่งเหล่านี้ครบบริบูรณ์มันไม่แปลกอะไรนี่มันบริบูรณ์ทุกอย่างแล้วเป็นผู้รู้แจ้งในทุกอริยสัจรู้ชัดในสมุทัยอริยสัจและได้ละได้ล้างได้เลิกอ่านได้เป็นสมุทัยก็ได้ล้างในเรื่องอันไหนที่เป็นเหตุที่มนุษย์ทำเป็นทุกข์อยู่เป็นทุกข์สมุทัยเป็นเหตุจึงจะต้องทำให้ทุกข์อยู่ก็ล้างได้ล้างได้ล้างได้เลิกจนถึงนิโรธอริยสัจแจ้งจริงแสดงนิโรธชัดแล้วจนกระทั่งเป็นมรรคอริยสัจเกิดปรากฏ พอได้นิโรธแล้วก็เกิดมักอริยสัจปรากฏอริยสัจมันมี 4 นะมันเป็นทุกข์รู้ทุกข์แล้วอย่างลูกโลกนี้เราจะไปหลงทางแสวงหาอย่างเดือดร้อนยังจะต้องวุ่นวายแล้วเรารู้ด้วยว่าจิตของเรานี่แหละเป็นเหตุใดที่มันไปหลงติดมันไปหลงโลกเขาอยู่แล้วก็ได้ล้างมาเรื่อยๆเป็นประหารและจิตมาเรื่อยๆจนกระทั่งมันล้างให้สะอาดแล้วสบายแล้วไม่สงสัยหรอกยินดีกับเขาแล้วเลิกไม่ยินดียินร้ายอะไรแล้วเฉยๆแล้วเป็นได้จริงมีนิโรธเป็นภาวะหรือศักดิ์สิทธิ์กรุณาเห็นสภาพนี้เป็นยานเห็นวิมุตติญาณทัสสนะมีวิมุตติญาณทัสสนะจริงแล้วและก็เห็นชัดเจน ออนทัวร์ยังไงก็เห็นว่าถ้าไม่มีปฏิปทาอย่างชาวบ้านชาวบ้านเขาเป็นอยู่นั่นน่ะปฏิปทาต่างๆหรือว่าอะไรอะไรต่างๆอย่างชาวบ้านก็เป็นทุกข

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน