สื่อธรรมะพ่อครู(รูป 28) ตอน เรียนรู้ธรรมะสองในรูป 28.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(รูป 28) ตอน เรียนรู้ธรรมะสองในรูป 28 ถ้าเริ่มต้นรูป 28 นาม 5 เรียนรูปให้เรียนรู้นามเป็นสำคัญ นามจะเรียนรู้ได้ต้องมีกายให้เรียน มีองค์ประชุม 2 ต้องมีธรรมสอง รูป 28 นี้แหละ จะมีนามในนั้นก็แยกนามออกให้ได้ เช่น มีมหาภูตรูป 4 มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เมื่อจะปฏิบัติเรียนรู้ คุณก็จะเรียนรู้เมื่อมีผัสสะ เริ่มมหาภูตรูป 4 ต่อจากนั้นเป็นปสาทรูปอีก 5 แล้วมีโคจรรูปอีก 5 หรือวิสยรูปอีก 5 ปสาทรูปคือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ โคจรรูปคือรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ภายนอกภายใน ถ้าเรียนรู้อันนี้แล้วตรวจจิตก็เรียนรู้ 5 คู่เท่านั้น แต่จิตก็ร่วมในกระบวนการทั้งหมด จึงเหลือแค่ 9 จะสัมผัสแค่ตา หู จมูก ลิ้น กาย แต่ใจเป็นตัวที่รู้หมด นอกนั้น ตากับรูป หูกับเสียง ใจจะไปสัมผัสแล้วรู้ที่ใจก็เกิดจากตา หู จมูก ลิ้น กาย กับรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส รูป 28 เริ่มต้น นับตั้งแต่มหาภูตรูป 4 ดินน้ำไฟลมที่รวมตัวเป็นร่าง แล้วก็ใช้ตา หู จมูก ลิ้น กายมาสัมผัส ถ้าไม่มีผัสสะก็ไม่มีเวทนา ก็ไม่มีนามรูปให้ศึกษา ไม่มีเวทนาให้ศึกษา วิญญาณไม่มี แล้วจะหาตัณหาที่ไหนมาเรียน เอาอุปาทานที่ไหนมาเรียน ก็อยู่กับภพชาติของคุณอย่างเก่า สรุปแล้วการปฏิบัติธรรมต้องมีตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ต้องมีสัมผัสเป็นปัจจัย ถึงจะเกิดภาวรูป 2 ไม่เจออิตถีภาวะ-ปุริสภาวะ ก็ไม่มีธรรมะสอง อิตถีภาวะเป็นตัวที่ต้องทำให้หายไป ให้เกิดปุริสภาวะเป็นเอกัคคตาจิตอันเดียว ปฏิบัติรูป 28 ต้องชัดในหทยรูป ต้องรู้ต้องมีจุดหทยรูปเป็นตัวรวมลงตรงนี้แหละ ไม่มีสถานที่ ไม่มีพิกัดตรงไหน แต่คุณต้องรู้ให้ได้ เป็นนามธรรมคือหทยรูป และเมื่ออ่านภาวะรูปสองได้ที่หทยรูป ต้องรู้ชีวิตินทรีย์ มีชีวิตรูป เราก็ดูกำลัง พลังงานของมัน มันเกิดพลังงานแรงหรือเบา ชีวิต หากเร
อ่านต่อ
าอ่านชีวิตรูปคุณต้องแยก อาการของชีวิตินทรีย์มันเกิดจากอาหารอะไร เกิดแล้วมันเป็นชีวิตของสัตว์ สัตว์นรกคือกิเลส สัมผัสแล้วเกิดแปลงตัวเป็นสวรรค์ จากอาหารรูป ถ้าปฏิบัติ มีกวฬีการาหารเป็นเบื้องต้น จะเรียนรู้ได้ดีจากผัสสาหาร เรียนรู้โภชเนมัตตัญญุตา สัมผัสกับอาหาร ก็จะเกิดสภาวะขึ้นมา ผัสสะอาหารแล้วเกิดมโนสัญเจตนาหาร ก็จะเรียนอาหาร 4 ตั้งแต่กวฬีการาหารเป็นหลักปฏิบัติที่ไม่ผิดของศาสนาพุทธ ต้องมีสํารวมอินทรีย์ ในการปฏิบัติที่ไม่ผิด ผู้ที่ไม่มี สํารวมอินทรีย์ หรือผัสสะทั้ง 6 ไม่มีตัวนี้ การปฏิบัติธรรมของศาสนาพุทธจึงผิดหมด ข้อปฏิบัติที่ไม่ผิดจึงต้องมีสำรวมอินทรีย์ 6 แล้วก็เกิดให้พิจารณาเมื่อสัมผัสอาหารก็จะเกิดผัสสะแล้วเกิดเจตนา ก็มีกามตัณหา ภวตัณหาก็ไล่ทำตามลำดับ เอากามตัณหาก่อน ลดกิเลสกาม หรือพยาบาท ท่านเอาแค่กามก็เป็นข้อต้น เมื่อรู้กามตัณหา เจตนากามตัณหานี้ เป็นความใคร่อยากก็วิจัยให้ได้ ในอาการ ลิงค นิมิต แล้วให้มันตายไป มันก็จะตายในธรรมะสอง พอตายก็เหลือธรรมะหนึ่ง อันนี้เรียกธรรมะหนึ่งโดยส่วนสอง ในล.10 ข้อ 60 ที่บอกว่า ธรรมทั้งสองเหล่านี้ รวมเป็นอันเดียวกันกับเวทนา โดยส่วนสอง (เทฺว ธมฺมา ทฺวเยน เวทนาย เอกสโมสรณา ภวนฺติ ฯ ) ล.10 ข.60 ที่เป็นหัวใจของการปฏิบัติธรรม สรุปแล้วต้องเรียนที่เวทนา เพราะเวทนาเป็นกรรมฐานเดียวของศาสนา เดี๋ยวนี้มิจฉาทิฐินอกรีตไปเรียนเป็นกสิณเป็นสมถะ จริงๆแล้วกสิณ 40 ไม่ใช่ของศาสนาพุทธ เมื่อเข้าใจอันนี้ไม่ได้ก็พูดกันไม่รู้เรื่อง อาตมาว่าตีทิ้งไปเลย กสิณ 40 ไม่มีในพระไตรปิฎก ผู้ใดสามารถรู้รูปอันนี้ได้หมด โดยอาหารรูปคือเหตุปัจจัยที่ได้อาศัย เรียนรู้กามเกิดจากผัสสะ และหยั่งรายละเอียดไปถึงมโนสัญเจตนาที่มีกาม ทำกามหมดก็เหลือภวตัณหา เรียนรู้หมดภพชาติคือวิภวตัณหา หรือมีเจตนาให้ไม่เกิดภพ ตัดภพไปเรื่อยๆ เรียกว่าวิภวภพ ตัดกามได้ก็เป็นวิภวภพระดับหนึ่ง เหลือรูปภพอรูปภพก็ดับรูปาวจร อรูปาวจร ดับหมดก็หมดเป็นวิภวตัณหา ภาวะของอรหันต์หรือพระพุทธเจ้าก็มีแต่วิภวตัณหา เพราะว่ากามตัณหา ภวตัณหาดับสิ้น ก็เหลือแต่วิภวตัณหา เป็นตัณหาอุดมการณ์ ไม่เกิดภพชาติ ศาสนาก็เกิดจากความต้องการหรือตัณหาของพระอรหันต์ของพระพุทธเจ้า ที่ไม่มีภพ ดับกามตัณหา มาดับรูปภพ อรูปภพต่อก็หมดภพ เป็นอรหันต์ก็สอนคนอื่นต่อด้วยวิภวตัณหาไปเรื่อยๆ ผู้ที่สามารถรู้รูปที่ 28 ในเหตุปัจจัยที่อาศัยอาหารรูป แล้วเรียนรู้ทีละปริเฉท มีรูปมีนามมีประธานรู้ ก็ทำไปทีละปริเฉท มีตากับรูป หูกับเสียงฯ จัดการทีละปริเฉทให้ว่างเกิดเป็นอากาศได้ เป็นปริเฉทรูปให้จิตว่างจากกิเลสให้ได้ ก็ทำให้สำเร็จถึงวิการรูปต่างๆ วิญญัติรูปก่อน มีกายกับวาจา กายวิญญัติ วจีวิญญัติ เป็นอาการไหวของรูปให้รู้ อ่านสิ่งที่ถูกรู้ที่มันไหวมันเคลื่อนทางกายคือองค์รวมภายนอก หรือแม้แต่วจีวิญญัติคือนามธรรมที่เป็นวจีสังขารในสังกัปปะ 7 เข้าใจวิญญัติรูปแล้วก็ทำสิ่งที่ต่อเนื่องทางกาย ก็ทำให้เหลือวจี จนเป็นวจีสังขารที่ปราศจากกิเลส เพราะได้ทำสังกัปปะ 7 สมบูรณ์ จิตสะอาดเป็นสมาธิ วจีสังขารก็เป็นสังขารที่อยู่ในใจ เป็นจิตสังขาร
610216_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ กาย เวทนา มูลกรรมฐาน และ รูป 28