สื่อธรรมะพ่อครู(ไตรลักษณ์) ตอน เรียนรู้ไตรลักษณ์ จักสร้างสามัคคีธรรม.docx

่ได้สอนกันในมหาวิทยาลัยใดๆ เป็นสถานการศึกษาของโลกที่เสริมความเอาเปรียบ เสริมความทุกข์ร้อนในสังคมมาตลอด ถ้าการศึกษาไม่ลดกิเลส กู้ประเทศกู้สังคมไม่ได้ ทำได้ก็ลำลองชั่วคราว จะซับซ้อนหนักหน้าไปเรื่อยๆ แต่ถ้ามีทฤษฎีปฏิบัติลดกิเลสได้อย่างพวกเรา แก้ปัญหาสังคมได้ หลวงปู่ตั้งใจจะอยู่ 151 ปี เอาไปเปรียบเทียบเลยว่า มาเป็นคนจน แบบคนจน มาเป็นคนขาดทุน แบบในหลวงตรัส ในหลวงท่านมีภูมิปัญญาชัดเจน ถึงบอกว่ามาบริหารแบบคนจน มาขาดทุนแก่สังคม เพื่อยืนยันพิสูจน์ความจริงแก่โลก ว่าจะแก้ปัญหาสังคมแก้ปัญหาโลกได้ ยิ่งคอมมิวนิสต์แก้ไม่ได้ แต่ก่อนตีทิ้งธรรมะ หาว่าศาสนาคือยาเสพติด คุณธรรมของพระพุทธเจ้าเป็นต้นตระกูลคอมมิวนิสต์ เพราะเป็นต้นทางของสาธารณโภคี ส่วนกลางที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คอมมิวนิสต์นี่ถ้าจะว่าไปแล้วกดขี่บังคับยิ่งกว่าประชาธิปไตย เขาว่าบีบบังคับเสียภาษีโดยอำนาจบาตรใหญ่ เป็นวิธีการ แต่แท้จริงแล้ว เขาต้องการความเป็นส่วนรวม จิตใจเสียสละไม่เห็นแก่ตัว ทำเพื่อส่วนรวม ทำเพื่อมวลมนุษยชาติด้วย เราก็อาศัยกินใช้อย่างใจพอ สันโดษมักน้อย แต่ขยันสร้างสรรเสียสละ ทฤษฎีพระพุทธเจ้านั้นสุดยอดแล้วจริงๆ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ถ้าเข้าใจทุกอย่างไม่เที่ยง อนิจจัง ตั้งแต่ปรมาณูสองหน่วย เป็นหน่วยที่เขาค้นพบได้ ตั้งแต่สองหน่วยเกิดมาแล้วไม่มีอะไรเที่ยงและไม่เท่ากัน พระพุทธเจ้าบอกว่าจะเกิดลิงค คือความแตกต่าง เขาแยกเป็นฟิวชั่นกับฟิชชั่น พระพุทธเจ้าเรียกว่าวิกขิตตังจิตตัง กับสังขิตตังจิตตัง ขั้วหนึ่งจะรวมตัวไม่กระจาย เกิดแล้วจับตัวกัน ฟิวชั่น แต่ถ้าฟิชชั่นระเบิดแตกกระจายหายไป แต่ของพระพุทธเจ้านั้นจับได้ทั้งสองลักษณะทั้งวิกขิตตังจิตตังคือฟิชชั่น และสังขิตตังจิตตังคือฟิวชั่น มันมีลักษณะสองอย่างนี้ ถ้าเอามาทำงานได้ คนนี้มีลักษณะยึดจับตัว ก็พยายามให้ประสานให้พอเหมาะ ใครจะเสียสละมากหรือน้อยก็ให้รวมตัวกันได้ ผู้ที่สามารถจับคนที่ขัดแย้งกันให้มารวมกันได้คือทำสามัคคี เป็นความเห็นต่างกันแต่อยู่ร่วมกัน ยิ่งในระบบสาธารณโภคียิ่งเป็นส่วนกลางด้วยกัน จะมีปัญญาสูงว่า จะมาขัดกันทำไม ก็กินใช้รวมกันอย่างนี้ จะมีต่างกันแต่ไม่ยึดติด ต่างคนต่างทำ วางใจ แต่ทำร่วมกันจะได้ของที่แตกต่างกัน ของที่แตกต่างกันแล้วมาร่วมกันได้มันคือความเจริญ ยิ่งเป็นทางชีวะ ยิ่งมีสิ่งที่แตกต่างกัน เช่น ไม่ใช่คนสายเลือดเดียวกันเป็นภาวะความเจริญทางชีวภาพ ยิ่งเป็นสายเลือดเดียวกันผสมกันไปเรื่อยๆ จะยิ่งโง่ลงเสื่อมลงไม่พัฒนา ทางชีววิทยาก็เข้าใจ สัจธรรมพวกนี้พระพุทธเจ้ารู้รอบหมด เราก็สามารถพัฒนาให้เจริญได้ เรารู้ความทุกขัง อนิจจัง ความไม่เที่ยง ไม่เท่ากัน เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เข้าใจได้ วางได้ ไม่ยึดติด คนนี้เป็นอย่างนี้ๆ ก็เข้าใจ แล้วอยู่รวมกันอย่างหลากหลาย แต่ไม่แตกแยก เป็นสามัคคีธรรม เรียกว่า อยู่กันอย่างหลากหลายที่เป็นปึกแผ่น Unity in Diversity ทุกอย่างที่เกิดไม่คงตัวเรียกอนิจจัง แก้ทุกขังได้ด้วยเข้าใจปัญญา รู้ว่าคนมีจริตต่างกันก็อยู่กันได้อย่างอนุโลมกัน สร้างสรรร่วมกัน ต่างคนต่างช่วยกัน ถ้าไม่อยากช่วยก็แยกกันทำได้ เราก็ปรึกษากันว่าอันนี้ควรทำไหมก็ใช้มติองค์รวม แม้ของเราเราก็ต้องเลิกถ้าหมู่ไม่ให้ทำ มันไม่ดี เราจะเข้าใจว่าดีก็ต้องรู้ว่าหมู่กลุ่มนี้ยังไม่เอา ถ้าเอาเราก็ขัดแย้ง เราไม่เอาอัตตาตัวเราเป็นใหญ่ เราก็อยู่กับหมู่อย่างสร้างสรร สังคมพระพุทธเจ้าสอนให้คนฉลาดอย่างไม่แกมโกง ซื่อสัตย์ เอามาวินิจฉัยเอามาเลือกเฟ้น เอามาทำงาน หมู่ของพระพุทธเจ้าจึงมีแต่คนฉลาด อยู่ในหมู่นี้ต้องรู้จักความฉลาดของหมู่ เป็นสิ่งที่จำเป็น มติให้ทำตามองค์รวมของหมู่กลุ่มดีที่สุด แม้ว่าเราจะคิดถูกเราจะคิดดีกว่า แต่เมื่อมีมติร่วมกันให้ทำงานอันนี้พร้อมกันมันจะสำเร็จแล้วได้ผล ตัวเราหยุดไว้ก่อน มันยังไม่ใช่เวลาที่เราจะทำแบบนั้น คนอื่นเขาทำได้เท่านี้ เขาเห็นดีเท่านี้ก็พอ ให้เอาตามมติส่วนใหญ่ก็จบ การขัดแย้งการทะเลาะก็จะไม่มี จะทำได้งานที่เร็วและแรงมีประสิทธิภาพ หลวงปู่รู้นี่ยังไม่หมดนะ ก็รู้เท่าที่ได้ ก็เอามาบอกแล้วพากันทำ แค่นี้ก็เห็นว่าสุดยอดแล้ว ไม่ได้ด้อยกว่าใครเลย ทุกข์ที่เราต้องบำเรอกิเลสเป็นทุกข์อาริยสัจ เราเลิก เหลือแต่ทุกข์ที่เป็นความลำบาก ทรถ เป็นความลำบากที่แม้พระอรหันต์ก็ลำบาก พระพุทธเจ้าก็ลำบาก เป็นทุกข์ที่เลี่ยงไม่ได้ ต้องทำงาน ต้องกิน ต้องอยู่ ต้องเจ็บป่วย ต้องปวดขี้ปวดเยี่ยว ต้องมีวิบากที่ตามมาทัน อยู่กันอย่างศีลสามัญญตา โสดาเสมอโสดา สกิทาเสมอสกิทา อนาคาเสมออนาคา อรหันต์เสมออรหันต์ เสมอและสมานกันได้ อันใดไม่เสมอก็สมานกันได้ แม้นี่เป็นโสดาบันก็มีระดับที่ต่าง ก็จะเข้าใจ เป็นการยอมรับได้ ความริษยา ไม่อยากให้คนอื่นได้ดี เบ่งข่มทั้งที่ตนเองต่ำกว่าเขา ก็จะละอายไม่ทำ จะลงตัวถูกสัจจะ เป็นคนที่สามารถรู้จักการเกิด การจะต่อหรือตัด หรือการให้เสื่อมหรือเจริญ แล้วให้สูญได้ เป็นลักขณรูป 4 อุปจยะ สันตติ ชรตา หรืออนิจจตา จะทำได้อย่างไรต้องเรียนรู้ให้ทำให้ได้ถึง

590324_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ทำไมจึงอยากอยู่วัด