211020-1-038 ทางเอกภาค1-ตอน038(หน้า163)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ับศาสนาพุทธที่ขมวดจบไปจนถึงรอบไกลไปถึงรอบใหญ่ไปถึงรอบแห่งความว่างซึ่งความเป็นมนุษย์รู้สุดยอดแห่งความเป็นมนุษย์หรือเหนือความเป็นมนุษย์เป็นคำพูดที่กลับซึ่งความเป็นมนุษย์เป็นคำพูดที่ฟังแล้วจะเห็นว่ากลับเพราะมันหมดอัตราการใดที่เขายังรักความเป็นมนุษย์อยู่ก็ฟังแล้วมันก็จะไม่เอาทันทีเขายังไม่ยอมสิ้นความเป็นมนุษย์แต่การสิ้นความเป็นมนุษย์มีความเป็นมนุษย์ที่ไม่มีคำเรียกถึงเรียกว่าเนื้อมนุษย์ยิ่งใหญ่ที่สุดจนเกินมนุษย์ ฉันไม่ต้องเรียกว่ามนุษย์ต้องเรียกว่าอะไรอีกอันนึงแต่มันไม่มีคำตั้งหรือว่ามีคำตั้งอื่นเรียกว่าพระอริยะเรียกว่าพระอรหันต์เรียกว่าอะไรนั่นก็มันไม่ได้เป็นคำเดียวกันกับคำว่ามนุษย์เท่านั้นเองแต่เป็นคำที่ต่างจากมนุษย์แล้วแต่ก็คือความเป็นมนุษย์พระอริยะจะไปอยู่กับสัตว์โลกอื่นไม่ได้พระอรหันต์จะไปเป็นในร่างของสัตว์อื่นไม่ได้นอกจากมนุษย์แต่ไปทำเรื่องที่ต้องทิ้งเด็ดขาดเป็นคำว่ามนุษย์ใจสูงสุดใจเป็นมนุษย์ที่มีใจสูงแล้วก็สูงสุดใจมนุษย์ก็มีเป็นแค่มนุษย์ 12 ฝ่ายในโลกโลกกระทำที่จิตใจยิ่งในโลกนี้เป็นผู้ที่มี ถ้าไม่ต้องใหญ่ยิ่งในโลกมนุษย์แล้วเขาก็ไม่มีอะไรที่จะใหญ่ยิ่งแต่เขาก็จ่ายยิ่งที่สุดกว่ามนุษย์เพราะมนุษย์มนุษย์ไม่ได้เขารู้เท่าทันมนุษย์หมดมนุษย์จะเป็นอย่างไรจะบอกว่าเป็นอย่างไรก็ได้อะไรในโลกผมหมดความสงสัยมันเป็นเรื่องที่บางทีคำพูดมนุษย์ในโลกนี้มีก็เป็นคำพูดที่ตีกลับเป็นคำพูดที่ผู้ที่มีจิตรู้มีปัญญารู้หรือมีความรู้มีภาพรู้ยิ่งอันนั้นเท่านั้นที่จะเอามาใช้จับได้จับก็จะพูดโดยประสานโลกรู้ตามสำนวน ความหมายของโลกแม้ไม่รู้ตามประสาโลกมีภาษาพูดภาษาญี่ปุ่นมนุษย์ธรรมดาจะรู้อีกผู้ที่มีภูมินั้นด้วยกันผู้ที่มีสิ่งที่ไม่มีภาษามีแต่ความเป็นจริงมีแต่สัจธรรมแท้ๆมีแต่สภาวะอันเป็นรูปเหลือเกินอันเป็นทุกข์เหลือเกินอันเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนเหลือเกินดังนั้นจะรู้กันได้ทุกอย่างทุกสิ่งที่เราจะทิ้งได้ในสิ่งที่มนุษย์ แต่เป็นเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์โลกด้วยกันอีกครั้งหนึ่งผู้ได้ทุกวันนี้แล้วเป็นผู้ที่มีประโยชน์ต่อโลกต่อมนุษย์ชาติยิ่งเพราะมีค่ายิ่งๆที่สุดมันจะไม่เคยคิดเพราะเธอไม่ได้คิดเพื่อที่ยังจะต้องเป็นทาสของลาภยศสรรเสริญโลกียข่มขืนปราศจากเชื้อโรคจากธรรมเหล่านั้นอย่างแท้จริงสะอาดสุดๆก็ขอให้พวกเราใส่ใจขอให้เราตั้งใจกันพยายามฆ่าตัวตายเมื่อเราเองหันหน้าเข้ามาอย่างนี้แล้วก็มี พูดมีสิ่งที่จะสื่อความหมายออกไปให้เตือนสติภาษีจะเป็นไปได้ทั้งให้ความรู้ปกติที่เป็นคำถามที่จะเรียนทั้งความรู้ที่จะเตือนสติพวกเราไว้หรือรวยเสมอถ้าเราเข้ามาสู่บทเรียนในหน้า 600 ได้ 106 16 การเอาบทบาท ของโลกส่วนใหญ่หรือความเป็นไปตามโลกิยะกิเลสของมนุษย์แม้จะอยู่กับฝ่ายข้างมากมาเป็นเครื่องวัดนั้นใช้ไม่ได้เลยสำหรับโลกุตระธรรมในพ.ศ 2500 ล่วงแล้วเช่นนี้ยิ่งทุกวันนี้ยิ่งใช้ไม่ได้เอามากๆด้วยเพราะเนื้อหาสาระรูปลอยแท้ๆของโลกีย์กับโลกุตระมันคนละอย่างคนละเรื่องกันจริงๆดังนั้นมักจะมารื้อความปานกลางความพอดีความเห็นเหมาะสมแล้วในสายตาของคนโลกโลก ในปัจจุบันจึงเป็นเรื่องความเอนเอียงเข้าไปหาความรู้สึกสบายๆของตนอันล้นไปด้วยความเพ้อโดยไม่ยอมเรียนรู้โลภะโทสะของตนให้ได้กินแจ้งเสียก่อนสบายเพราะสมใจในโลภะสมใจในโฆษะหรือสบายเพราะเป็นอารมณ์หมดโลภะหมดโทสะแล้วก็ยังไม่รู้แพ้แล้วมักจะตัดสินเอาเปรียบคนนี้แหละจะเรียกว่าถ้าคิดว่าอย่างนั้นเป็นความเข้าใจผิดถูก ก็ขอให้นึกถึงองค์พระบรมศาสดาของเราให้มากหรือจะเห็นว่าสูงไปก็เทียบกับบัณฑิตองค์อื่นๆหรือพระอริยเจ้าองค์อื่นๆใดๆก็ได้ที่เรารู้เรื่องราวของท่านเมื่อเราจะเรียนรู้จะทำตนให้เป็นอริยะเราจะต้องยึดเอาอริยะทั้งหลายแต่เราจะดับจากต่ำไปหาสูงแต่สูงสุดจนถึงพระพุทธเจ้านั่นแหละเป็นหลักเป็นแบบในวงเล็บสังฆังสะระณังคัจฉามิไม่ใช่เป็นมวยที่เอาขนลูกโลกเป็นหลักเป็นแบบในวงเล็บพุทธศาสนาสะระณังคัจฉามิแล้วคิดว่า ปล้นพอดีแล้วเหมาะควรแล้วคือมันสบายๆอยู่นั่นเองแล้วจะเข้าใจว่านี่คือมัชฌิมาเป็นหลักการดำเนินประดิษฐานของตนเพื่อหวังพ้นทุกข์นั้นผิดถนัดทีเดียวจบรู้สึกง่ายและจุดควรจะได้สำรวจสังวรกันให้มากที่สุดเพราะคนเรานี่มันเป็นหลงตามหมู่ใหญ่อำนาจของหมู่ใหญ่บริษัทจะไม่มีแรงดูดน้ำทิ้งความเป็นจำนวนมากความเป็นโรคเดี๋ยวนี้ทุกวันโลกนี้เขาก็ใช้หลักของความเป็นจำนวนมากมึงจะเป็นหลักขั้นตอนของโลก ธรรมดาก็จะตัดสินส่วนความเหนือโลกอีกชั้นหนึ่งนั้นน่ะโลกุตระนั้นไม่ได้ตัดสินด้วยความเป็นจำนวนมากมีคำสอนของพระพุทธเจ้ายืนยันว่าไม่ไม่ได้ง้อความมากเป็นหลักการตัดสินธรรมะของพระพุทธเจ้าว่าธรรมใดวินัยใดเป็นไปเพื่อความมั่นใจจากใจคำนั้นวินัยนั้นไม่ใช่ของเราตถาคตเพราะฉะนั้นเราจะไปเอาส่วนใหญ่หรืออันใหญ่เป็นที่สุดเอาความใหญ่อะไรก็ตามที่โลกก็ไปยึดสมมุติไปมองเห็นว่ามันเป็นจุดที่จะตัดสินโดยไม่มีขอบเขตอะไรที่จะรู้เลยยิ่งกว่านั้น พวกคำว่ากลางหรือมัชฌิมาไม่ได้คำว่ายายไม่ได้หมายความว่าเล็กแต่เขาก็เอาไปเอาคำว่าใหญ่มาตัดสินมามันจึงเป็นความรู้เผินๆมันไม่ใช่ซะแล้วนี่แรกมันก็ไม่ใช่คำตอบแล้วมันขึ้นมาแปลว่าปลาไม่ได้แปลว่าใหญ่หรือไม่ได้แปลว่าเล็กแต่ในเมื่อไปหลงผิดไปเอาคำว่าใหญ่มันเป็นเครื่องตัดสินมัชฌิมาก็มันผิดตั้งแต่ต้นนะฟังดูดีๆก็ให้สำคัญนะทำมามันซับซ้อนมันไม่รู้เรื่องหรอกต้องฟังให้ทุกท่านคิดตามให้ดีเห็นไม่ชัดเจนและการตัดสินกลางมันจะเอาความใหญ่มาเป็นหลัก ตัดสินผิดตั้งแต่ต้นทางแล้วปรางไม่ใช่ใหญ่แล้วคนมันหลงใจหรือไม่มีลักษณะควบคู่ขยายกันคล้ายกันมากกับใหญ่คล้ายคลึงกันผมถามว่ากลางคือคำว่าคนดีไม่เอียงไปด้านหน้าเอียงเป็นด้านน้อยอยู่ระหว่างปัญญาที่จะตัดสินอย่างชัดเจนเพราะว่าคำว่าใหญ่คำว่ามากกับคำว่าน้อยมันไม่ได้พาให้ชีวิตของเราเองประเสริฐโรคอะไรรู้จักความจบรู้จักความเป็นสาระแห่งกันและกันกินที่อยู่เพื่อประโยชน์ อะไรเนี่ยไม่มีภาพมีเพียรให้สมดุลอะไรเนี่ยมันเป็นเรื่องของความพอดีความจะต้องใช้ปัญญาประมาณไปตลอดมันจะต้องใช้ปัญญาสมานไปทุกๆโอกาสทุกๆเวลาเพราะมันอนิจจังหลักอนิจจังคือหลักที่จะหยิบยึดตายอยู่ทุกๆสภาพไม่ใช่มนุษย์ตายอยู่ทุกๆสภาพไม่ได้ทุกขณะวินาทีคือความไม่เที่ยงทั้งนั้นเพราะเราจำเป็นจะต้องใช้ปัญญาแค่ปัญญาตรวจสอบมึงก็รอเวลาเป็นคนมีไหวพริบมีสติสัมปชัญญะไม่รู้เท่าทันทุกกรณี มัสยิดตาหรือมีอันยุตาและมีอันที่ตาหรือมีปัญญาในเรื่องของแม้แต่สาระแม้แต่ทุกๆเวลามันสูงหรือเปล่านั้นมองดูเผินๆเขาก็ตัดสินเขาเอาเครื่องวัดก็คือเขาเอาคนทั่วไปส่วนใหญ่คนพวกนี้เริ่มต้นมีหลักของธรรมะมีรัตนตรัยหรือมีสรณะที่พึ่งเวลาได้ยึดอาชีพซึ่งเราตัวอย่างอันนี้แล้วเราก็รู้แล้วแน่นอนว่าพระมีจำนวนน้อยโดยเฉพาะที่อนุญาตจำนวนน้อยนั่นแหละยิ่งเป็นที่พึ่งสำคัญยิ่งกว่า คำว่าพระบุญยืนพระทั่วไปที่อื่นเราจะต้องแทงเข้าไปหาสาระให้ได้อย่างน้อยที่สุดเป็นขั้นตอนที่จะเริ่มต้นเราจะเริ่มต้นตั้งแต่พระอริยะท่านต้นๆที่ท่านตัดรอบเอาไว้เอามาเป็นตัวอย่างเอามาเป็นหลักยึดเอามาเป็นที่พึ่งออกมาเป็นแบบแล้วก็จะได้ขยับขึ้นไปสู่สภาพอย่างนั้นบ้างแล้วเราก็เรียนรู้ความหมายของพระโสดาหรือขั้นตอนที่เหนือกว่าที่เราเป็นนี่มันแค่ไหนไม่ได้ท่านนี้แล้วก็พิสูจน์แล้วเข้าใจแล้วดีแล้วเมื่อเราเข้าใจดีแล้วแล้วเราได้สิ่งนี้แล้วเด็กๆสม ใหม่ๆมันก็จะเสพสมสุขเหตุผลเป็นแน่ใจแล้วแล้วมันก็จะชินชาแล้วมันก็จะเบื่อจะเซ็งน่าเบื่อเซ็งแล้วและเราไม่หันทิศที่จะศึกษาขั้นตอนต่อไปมันก็จะจมอยู่อย่างนั้นแหละแล้วก็กลายเป็นคนตกต่ำเป็นคนที่เหมือนตายแล้วจนเซ็งๆเป็นคนสวยๆไม่มีฐานะที่เลื่อนชั้นถ้าจะลงไปสู่โลกฐานโสดาแล้วไม่เพิ่มประสิทธิภาพให้แก่ตัวเองก็ได้นิดนึงปูนโสดาแล้วก็ดิ้นรนไปแล้วมันไม่มีสุขมันจะกลาย ชื่อเพลงมันเฉยๆมันก็จะมีจะกลับไปสู่โลกเขาที่ต่ำกว่าที่เราเคยหนีมาแล้วมันก็ไม่เอาไม่เอานะคนนั้นไม่กลับผิดสบายจริงโสดาที่รู้อย่างแน่ชัดได้ปัญญาแล้วไม่ไปเรียนหาอบายมุขหรือความหยาบต่ำมันไม่เอาหรอกแต่เขาจะเอาเวลาไปทำอะไรถ้าเขายังไม่เรียนรู้โลกตามไม่เรียนรู้โลกแห่งโลภะโทสะโมหะที่หลงในลาภยศสรรเสริญอยู่ในโลกียธรรมในโลกธรรมเขาก็จะเอาเวลามาเป็นนิทานนี้แล้วเขาไม่เห็นดีเห็นชอบในหลักการเศรษฐกิจในธรรมะที่จะสอนให้เขาสูงขึ้นไปอีกเป็นขั้นตอนไม่มีใครให้กรรมฐานหรือไม่เอาใจใส่ต่อกรรมฐาน ไม่ต้องเขียนให้ได้เพลงใหม่ขึ้นไปแล้วก็เป็นลิงค์ภูมิใหม่ที่เบาที่ว่างที่เห็นชัดเจนและดียิ่งขึ้นอีกเขาก็จะเอาเวลาที่เป็นเสียงเพราะมันไม่มีที่ไปมันก็จะเอาเวลานี้กลับเป็นรุ่นรองรถของโลกียะกามคุณกามารมณ์และโลกธรรม 8 ก็ยังไม่ย่างก้าวเข้าไปสู่ภพภูมิก็ตามแต่การต่อสู้ในการที่จะไปหวังผลในทางลาบยศสรรเสริญและกามคุณเขาก็จะจัดจ้างเขาจะจัดสร้างขึ้นทีเดียวก็จะไปสั่งสมแล้วก็ไปตายแล้วตายเล่า อย่างนั้นอีกนานนับจากกันเพราะว่าสิ่งเหล่านั้นชวนศิษย์ชวนยุทธมันชวนติดชนยึดโลกที่ไม่มีมนุษย์หลงมันมากเพราะเขาจะสลับแอบออกจากโลกอย่างนั้นได้จึงเป็นคนที่เหนือคนเป็นคนที่มีฤทธิ์จนกว่าแรงดูดของโลกเป็นมนุษย์ทุกสมัยเป็นมนุษย์พิเศษมนุษย์เหนือโลกมนุษย์เหนือมนุษย์ยิ่งแรงของรัฐบาล นี่แหละตัวกลางรูปร่างนี่แหละออกยากพอบอกไปในทางสุดโต่งถ้ามีปัญญาจะเกลียดเข้าไปรู้ในโลกของอัตราส่วนระหว่างอัตราปั้นมาเป็นตัวอัดมันอัดอากาศจะล้มปั้นสิ่งที่ไม่มีตัวมีตนเอามาปั่นมาเป็นลูกเป็นรถเป็นเรื่องเป็นภูมิก็ไม่มีแต่เราก็จะหลงว่ามันมีแล้วก็ไปสร้างเมื่อเกิดปัญญาแข็งแล้วมันก็ทิ้งได้ทันทีแต่สิ่งเหล่านั้นเพราะมันไม่มีตัวตนของมันโดยตัวมันเองอยู่แล้วมันไม่มีภาวะสุรธรรมไม่มีภาวะที่เป็นชิ้นเป็นเชื้อมันเป็นภาวะลมๆแล้งๆเป็นตะคริว เพราะตัวมันไม่มีแต่อย่างในโลกนี้มันมีสุราษฎร์ธานีจะทิ้งเงินเงินมันมีเราทิ้งมันไม่จ่ายมันก็ยังเป็นอยู่ในโลกนี้แหละมีลูกลอยลักษณะซ้ำซ้อนและเงินของเราเองส่วนจิตของเราทิ้งไปแล้วมันเจอกันอยู่มันก็คือเงินถ้าเรายังผูกพันอยู่มันก็เกินไปตลอดโลกมันจะสัมผัสหูตาจมูกลิ้นกายจะเป็นทั่วโลกไอ้อย่างนี้มันจะมีสุราจะมีสภาพภาวะที่มีตัวตนมีมหาภูตรูปมีรูปสี่เหลี่ยม จะรู้ได้ส่วนลูกก็อัตราที่เป็นอุปาทายรูปที่เป็นรูปเศรษฐกิจกับวิญญาณมันเป็นตัวที่มันอนัตตามันเป็นสภาพอนัตตาซึ่งไม่มีตัวตนหรอกแต่เรายึดมันแล้วมันก็เลยเป็นจริงๆแล้วคนก็อาศัยอันนี้โรงเรียนตายเรียนจบแม่มหาภูตรูปนี่เขาก็ฆ่าของเขาอยู่ตลอดทุกชาติทุกชาติตายแล้วก็ทิ้งมาหาปู่กับลูกแต่แล้วก็วิญญาณก็วิ่งมาหาสูตรมาหาปู่กับลูกมาเรียนแล้วเรียนอีกหลงแล้วหลงอีกมีความเชื่อมโยงอยู่มีสัญชาตญาณติดตามติดตามติดตามอยู่ตลอดมีความรู้ที่เชื่อมโยงต่ออยู่ โทรศัพท์กูไม่มีความรู้เด็กสมัยนี้ยังมีความรู้เกิดมาทุกวันนี้ยิ่งนับวันยิ่งเห็นมันได้ว่ามันยิ่งมันเหมือนฉลาดเกินเราเราเด็กแค่นี้เรายังไม่เคยมีไหวที่ไม่ฉลาดแบบเด็กทุกวันนี้เลยเด็กทุกวันนี้มันฉลาดมันมันไม่น่ารู้จักอะไรที่มันเกินรู้แต่ก่อนที่เราไม่ไปศรีประจันต์เลยอายุเท่าเท่านี้แต่เดี๋ยวนี้เด็กสมัยนี้มันรู้หมดแหละมันมาจากไหนมันมาจากการสืบทอดสืบทอดกันในตัวของสัญชาตญาณหรือจิตวิญญาณของตัวมันเองกับสิ่งแวดล้อมภาษาอังกฤษช่วยกันก็ทำให้มันเป็นอย่างนั้นแหละแล้วมันก็แก่แดดมันยิ่งแก่โลก แกนโลกพรุ่งนี้แล้วก็เป็นอย่างนั้นไปเรื่อยๆจนกว่ามันจะแก่จัดจนกระทั่งมันทำให้ตัวเองมีอายุสั้นเพราะว่ายิ่งแก่แดดยิ่งแก่โลกยิ่งหลงโลกจับหลงในกามหลงในพระวาสนาจัดจะต้องเกิดมาเพื่อแข่งขันกันกับเพื่อที่จะมาเสพติดตามผลเพื่อที่จะมาแย่งเกษตรกรรมมาแข่งขันกันในความใหญ่มันมีหลักใหญ่ๆอยู่ 2 อย่างลดการตกรถผมรถเทวดากับรถชนก็อาจจะลดในการที่จะต้องมีมากยิ่งใหญ่มีอำนาจเหนือโลกมีมหาสมบัติในลาภยศสรรเสริญแล้วก็จะสรรหาฝึกบ้าๆบอๆต่อไปมีเท่านี้ แล้วมันก็จะต้องมาแสวงหากันยิ่งมันมียิ่งมีความต้องการรับและเร็วมันยิ่งแก่เร็วมันไม่มีวงวงจรที่สั้นขึ้นสั้นขึ้นสั้นขึ้นอย่างที่ท่านพยากรณ์ไว้ในพระไตรปิฎกแล้วก็ต่อไปมันก็อายุนิดเดียวนิดเดียวสั้นลงจริงๆมันไม่มีปัญหาเราจะเห็นความจริงอันนี้ด้วยปัญญาชัดแจ้งเวลาเข้าใจแล้วสุดท้ายแล้วมันก็มันเกิดตายเฉยๆวันนี้มันเกิดมามันแก่จัดเลยเกิดมามันจะต้องแย่งข่าวและแย่งอำนาจแล้วมันก็ฆ่ากันฆ่ากันฆ่ากันสุดท้ายมันก็ฆ่ากันใครเกิดมามันเป็นศัตรูกันมาตั้งแต่อยู่ในท้องเพราะถ้าเรามามันก็เป็นศัตรูกันเลยทุกคนเห็นแก่ตัวอย่างจัดการแล้วมันก็ทำลายกัน ทุกวันนี้มันก็เกือบจะเห็นรอยอย่างนั้นอยู่แล้วเห็นความเป็นจริงอันนั้นแล้วนะทุกคนเกิดมาตั้งหน้าตั้งตาที่จะทำงานกันแย่งชิงกันทั้งนั้นแย่ชิบหายแล้วถ้าผู้ใดศึกษาธรรมะไม่ได้เอาตัวรอดไม่ได้จนเรียกว่าเป็นผู้รอดเป็นผู้แม้จะอยู่ในโลกเขาเองมันเกิดเป็นโรคเขาอีกเราก็หมดปัญหาแล้วเราก็จะรู้ว่าโลกนี้ไม่ควรเกิดอีกแล้วแม้คุณจะได้เป็นพระอริยะเดี๋ยวนี้ขนาดหนึ่งขนาดต่อไปอีกแม้คุณจะเวียนมาเกิดอีกคนก็จะทราบซึ่งในความจริงเพราะว่ามันรับทราบลงในฐานจิตวิญญาณแล้วที่ตัวจะได้รู้เห็นแจ้งมันจะต้องฝึกถึง มันไม่มีปัญหาหรอกมันถึงขีดนั้นแล้วมันไม่เอามันดูปุ๊บมันปิดสบายมันรู้แล้วว่านี่เป็นนรกนี่เป็นเรื่องของมนุษย์โลกไม่น่าโง่ต่อไปมันปิดความโง่นั้นแล้วแล้วก็ปิดสบายสบายของโสดาก็ผิดไปอบายมุขจะพาไปกินอันสบายของอนาคาริกไปตามขั้นตามลำดับมันเป็นจริงๆมันจะเป็นชั้นๆๆๆอนาคตข้างในจิตวิญญาณแต่ถ้าผู้ใดจะทำตัวให้ไม่ค้างในปรมาณไม่ค้างในสภาวะสภาพเลยไม่มีแรงที่จะ มาหาสุรภาวงศ์และฝ่ายวิญญาณค้างส่งถ้าผู้ใดทำให้หมดพ้นนี้ได้ผู้นั้นก็สบายไม่ต้องไปทางอื่นไม่ต้องไปหลงโลกอัตตามันศาสนาที่สอนไปค้างสิ่งที่โลกอัตราพระพุทธเจ้าจึงได้อุทานดาบสบทอุทกดาบสพอดีท่านจะไปสอนท่านอย่านึกถึงตายไอ้คนที่ล้าง ออกหมดตาไม่มีเชื้อมาเกิดเกิดสุราษฎร์ธานีเป็นธาตุลมธาตุไฟธาตุน้ำธาตุนี้ท่านจึงได้อุทานว่าชิบหายแล้วหนอ 2 ฤดูนี้กลายเป็นอัตภาพไม่มีโอกาสจะเรียกว่าไม่มีโอกาสก็เพราะว่ามันนิรันดร์เหลือเกินนิรันดร์เหลือเกินที่อัตภาพนั้นจะละลายสูงไม่รู้ความไหนชิบหายแล้วหนอไป YouTube สุดท้ายว่าจะอยู่คนที่สะอาดและไม่มีการเลยหมดความบริสุทธิ์ในการเปลี่ยนจึงไม่มีทางไม่มีค่ามีเชื้อที่เกี่ยวกับวันเกิดในโลกมนุษย์พระพุทธเจ้าทรงถึงบอกว่าถ้าไม่เคยไปเกิดในสุดท้าย แต่ไม่เรียนรู้อัตราแล้วไปพบกับตามันมีจริงนะอัตราน้ำเป็นอัตตาจริงๆเป็นสมมติสัจจะเสร็จแล้วมันไปค้างอยู่นั่นแหละนิรันดรอยู่ที่นั่นเองเป็นสภาพที่ไม่มีที่สิ้นสุดแต่สภาพไม่รู้จะเอาอะไรเป็นน้ำที่เป็นเรื่องของจิตวิญญาณเกินกว่าพระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ที่จะต้องมีภูมิปัญญาหมายความว่าถ้าเป็นทำไมฉิบหายแล้วหนอมันมีความหมายมากมายเพราะมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เขาดูว่าคุณยังมีรสชาติไหมคุณจะมีอารมณ์ไหมมันไม่มีตัวตนหรอกจริงๆ เขาก็ไม่รู้ว่าเขามีมันมีมันบังคับบางทีต้องถึงฆ่าทิ้งแกงกันบางทีมันยอมตายเพื่ออัตราที่ไม่ยอมตายคนฆ่าแกงกันก็จะยอมตายเพราะจิตวิญญาณทั้งนั้นถ้าจิตวิญญาณมันไม่ยอมตายมันจะไปตายทำไมมันวิ่งหนีแต่จิตวิญญาณมันยอมตายนะมันยอมเอาตายเพราะว่าเขาตายสิอะไรมันจะมาหวงแหนเข้าธาตุดินน้ำไฟลมร่างกายชีวิตของเรามันไม่มีมันหัวหินมากที่สุดแล้วแต่ขนาดนั้นมันยังหวงแหนอัตรามากกว่าหวงแหนจะกินยาที่จะต้องเอาชนะท้าทายหวงแหนบางทีตายก็ตาย ยอมตายเพราะรถเหตุการณ์บรมกามคุณฆ่าตัวตายเพราะเกียรติยศเสร็จเยอะและมันก็ตายเพราะเหตุใดในโลกที่มันยังโง่ถ้ามันตายไปเพราะอายุฉันเพราะดินน้ำไฟลมเพราะว่าหมดสภาพที่จะเป็นไปได้แล้วก็เรียกว่าคนอายุการตายเพราะอายุการคือมันไม่ตายเพราะอายุการมันฆ่ากันตายก่อนมันไปแย่งชิงกันตายก่อนมันไปแย่งชิงเปรียบเทียบกันแล้วก็ตายก่อนมันก็เพราะอัตรามันกลายเป็นอัตราที่จะต้องเวียนมาแก้แค้นมันไม่ใช่อัตตาแบบเป็นข่าวว่าต้องเรียนมาแก้ไขภาวะ จึงพยายามล้างอัตตาให้สิ้นด้วยล้างมานะทิฐิอะระหังอารมณ์ไอ้โน่นให้มันหมดด้วยจึงเป็นฐานพระอนาคามีพระพุทธเจ้าทรงใช้ฐานธนาคารมีรูปราคะอรูปราคะมานะพุทธเจ้าจะมีเชื้อนี้ตลอดมาท่านถึงมามีลูกคนนี้เป็นพระโพธิสัตว์ที่มีลูกเสร็จแล้วก็ท่านก็บอกว่าทำเองท่านไม่ไปไม่เคยไปเกิดในภาวะเศรษฐกิจ คนอื่นเลยตายสนิทเลยเพราะเราก็จะต้องพยายามเรียนรู้ให้ได้ในภูมิภาคต่างกันตรงนี้อรหันต์ก็จบของการไม่ไปจ้างป๋าไม่ไปลงอาสาเพราะฉะนั้นพระเจ้าตากก็ดีเพื่อนพระเจ้าก็ดีที่ไม่หลงไม่ไปหลงสร้างภพภูมิที่ประหลาดประหลาดอะไรมาเสพนะมันไม่มีอะไรมันก็รู้โลกการโลกธรรม 8 และโลกตามท่านถึงสอนทำธรรมดาไม่รู้จักสวรรค์สวรรค์ ไม่ยากอะไรหรอกเพราะคนที่ไปเรียนภูมิพบอะไรต่ออะไรแล้วก็ไปล้มสร้างหลงทำอะไรต่ออะไรจนเกินขอบเขตเนี่ยเป็นเดือนละทีนี้ยากส่วนมากกลายเป็นปรมาจารย์มันจะกลายเป็นสายปัจจัยพระพุทธะที่เป็นบรรลุธรรมแล้วก็กลายเป็นพวกผลไม้น้ำมันหมดปัจจัยกับพุทธะของพุทธไม่รู้จักบาปบุญอะไรที่ใหญ่โตของพระเทวทัตพระพุทธเจ้าพยากรณ์อากาศ สามารถขึ้นสู่สูงสุดได้ถ้าไม่เช่นนั้นจะตายแล้วตายแล้วจนไม่รู้เรื่องคนที่สำนึกบาปตอนท้ายกันแต่ก็ไปไม่รอดถึงจุดสูงไปได้ศาสนาอัตราและก็เป็นปรมัตถ์ของมันอยู่แค่นี้ก่อนไม่รู้นิรันดรเท่าไหร่แล้วเรามาเจอศาสนาพุทธแล้วรีบเรียนก็ไปเพิ่มฐานไปเรื่อยๆแล้วเรารู้จักที่ตัดสินแล้วเป็นฐานที่เราอาศัยฟ้าเป็นโสดานาคาอะไรก็ไม่รู้เมื่อกี้เตือนแล้วแม้เราได้ทุนโสดาแล้วเราตรวจสอบของเราให้จริงแล้วเราก็เชื่อมโยงผู้บริหารไม่มั่นใจแล้วแน่นอนแล้วน่าจะเหลือเชื่อเล็กๆน้อยๆเราก็พยายามที่จะรู้จักกับกายเพิ่มฐานและเป็น มั่นใจก็ต้องโทษฐานสติภาเป็นแนวปฏิบัติเมื่อเป็นสันติภาพอย่างมั่นใจแล้วก็เพิ่มฐานอนาถาเป็นสัญญาที่จะปฏิบัติและมันก็จะเข้าไปหาอรหันต์เองเมื่อเราเป็นอรหันต์อย่างมั่นใจจะมีเจตนาตายอยู่บ้างมันก็เป็นที่หวังได้อันอรหันต์คือศูนย์และสิ่งที่เหลือเศษมันก็ยังพอบรรเทาและผู้ที่เป็นอรหันต์แล้วก็จะรู้เองว่าเธอต่างๆอันนี้โทษใครอันนี้ประมาณน้อยจะไม่ประมาทคำว่าไม่ประมาทไม่ใช่เกิดเพราะเขาไม่ประมาทในยัดเยียดกันไว้ไม่ใช่แต่คำว่าไม่ประมาทมันเกิดที่ผู้สำนึกเองผู้ที่รู้แก่ผู้ที่มีคุณธรรมอันนี้เลยไม่มีคุณธรรม เราหาไม่ได้ไม่ประมาทต้องสังวรระวังเพราะว่าต้องระวังอันนี้จึงไม่ใช่เกิดเพราะว่าฝืนใจแต่เกิดเพราะปัญญาที่มันรู้สึกตัวจริงๆมันรู้ในกุศลไม่รู้ในความจริงว่าแล้วก็ประมาทไม่ได้มันไม่สังวรไม่ได้คนที่เป็นพระอริยะแล้วคำว่าสังวรระวังโดยเฉพาะท่านพระอรหันต์พัฒนาการมีแล้วไม่สังวรระวังเลวเลยไม่ได้ขาดความเป็นอัจฉริยะขาดความเป็นมนุษย์ก็น่าจะต้องมีความสงบความสำรวมความระวังเองเลยเป็นอัตโนมัติคือมีบ่อยๆมีมากๆถ้าท่านตกสติปัญญา ประคับประคองให้มีการสังวรมีการระวังและเป็นคุณธรรมของพระอริยะชั้นสูงอย่างแท้จริงเป็นพระเป็นพระอนาคามีพระอรหันต์แล้วมีในตัวเองเสร็จไม่ใช่หมายความว่าเราจะต้องยัดเยียดเราจะต้องพยายามถอดมันไว้ไม่พอมันจะอยู่กับตัวเป็นส่วนมากบกพร่องเล็กน้อยเท่านั้นไม่ปกติตกเล็กน้อยแล้วจะต้องรีบแจ้งกลับไม่ถูกต้องรีบสังวรเพราะมันเป็นคุณธรรมที่คู่เลยคู่ตัวพระอริยะเป็นคุณธรรมคู่ของคำว่าประมาทผู้ประมาท มันเป็นคู่เป็นธรรมะคู่เพราะฉะนั้นผู้ที่เป็นพระอรหันต์แล้วท่านมีคำจบของพระพุทธเจ้าที่สอนว่าจงจงอย่าเป็นไปด้วยความไม่ประมาทเลยหรือไม่สมัครเพราะเมื่อท่านได้คุณธรรมอันนี้เป็นฐานของท่านจริงนะไม่ประมาทท่านจะอยู่อย่างมีสติและมีความสังวรสำรวมรู้ทุกผัสสะรู้ทุกหลักอารมณ์ละเอียดรู้โลกที่ไม่ใช่โรคประจำๆตื้นๆคนเราธรรมดามีภูมิธรรมเป็นคืนก็รู้แต่พระพุทธเจ้าพระอรหันต์นึกว่าอนาคตที่มีภูมิคุ้มมีการระลึกรู้ทฤษฎีไว้พิจารณาเขายังไม่ทันสำรวมนอกเพราะฉะนั้น สังวรสำรวมระวังคือเป็นความเหนือกับเขาแล้วมันดับหน้าแล้วมันมันอยู่ก่อนนะมันเป็นก่อนมันเข้าใจมันมันมีไหวผิดไปแล้วถึงจะเรียกว่าเป็นผู้ที่เหนือกว่าคนถ้าไม่งั้นจะเรียกว่าเหนือกว่าคนแม่งคนเหนือกว่าคนก็จะต้องมีอะไรก่อนอยากรู้ก่อนอะไรก่อนก็ได้จริงๆนี่เป็นทางปัญญาของความสบายถ้าผู้ที่มีคนมีปัญญานักก็เอาแต่ความสบายของเมื่อใดเมื่อใดก็ร้อนท่านก็ยังเย็นร้อนมาถึงก่อนก็ยังเย็นสบายไฟมาใหม่แล้วเขารู้สึกเจ็บแล้วท่านรู้สึกเจ็บทีหลังทีนี้คนหมดทุกข์เหมือนกัน สายเปย์โตและอธิบายเชิงเพลโตแต่ถ้าเอาเธอปัญญาแล้วพอทุกข์จะมาอย่าว่าแต่ทุกข์จะมาถึงก่อนแล้วท่านก็คอยรู้สึกทีหลังเขาเลยถ้าตัดก่อนแล้วหลบก่อนแล้วหนีก่อนแล้วทุกข์นั้นไม่ถูกตัวก่อนนะมีสายปัญญาสายเกย์โตเนี่ยทุกทีหลังเขาเท่านั้นเองสุดท้ายจะปัญญานั้นไม่มีกุญแจโตตามหลังด้วยก็ดับสิ้นกันเพราะปัญญานำหน้าอาจจะทุกข์ทีหลังเขาเหมือนเหมือนเจโตภาพเผื่อว่าระดับเสี่ยโตไม่ได้จะทุกข์เหมือนกันทุกทีหลังแต่ก็ทุกข์น้อยกว่าก็รู้ตัวแล้วก็หวังได้ สัญชาตญาณมนุษย์หลบทุกคนไม่มีใครที่จะให้ทุกข์บำรุงมาลามาใหม่เมื่อมันมาใหม่เราจบแล้วปัญญาจะได้กำไร 2 ข้อยิ่งสายปัญญามีเจโตวิมุตติอยู่ด้วยอีกเป็นของตัวเองเหมือนกับเจโตวิมุติได้นะไม่มีทุกข์ทุกทีหลังหรือทุกข์ก็แค่อิ่มแค่นอนอะไรไม่มีมันดับก่อนเลยวันนี้ก่อนเลยมันมีที่ไปมันรอดมันไม่มีทุกข์ที่จะเกิดอยู่ในใจได้มันจะโดนทุบไปตั้งนานแล้วค่อยมีสติสัมปชัญญะค่อยไปเลยทนได้ แล้วก็เลยช่วยหน่อยนึงแต่ก็เป็นทางเหมือนกันเป็นลักษณะเป็นจริตของคนสองคนทุจริตของมนุษย์ 2 อย่างถ้าเราต้องเข้าใจเพราะเราก็ปรับให้เด็กกลางที่สุดเจอตัวก็จะปรับให้มีปัญญารู้เท่าทันเร็วที่สุดปัญญาจะรู้เท่าทันก็จะทำให้เจโตดับได้เก่งที่สุดเป็นสนิม 2 ส่วนพอมาลงเป็นพระอรหันต์แล้วไฟฟ้าก็จะเกิดตามฐานะของเศรษฐกิจถ้าปัญญาก็ไว้อย่างหนึ่งแล้วก็นำแล้วก็ดับปัญญานำก่อนระดับส่วนตัวแล้วเจอตัวดับก่อนแล้วก็เกิดปัญญาขึ้นมาเป็นลักษณะภูมิแพ้แต่ทีนี้ก็กลับไปสู่บทเรียนที่ผู้ใดไม่เข้าใจที่มาที่แท้จริงเขาก็จะเอา เป็นมัชฌิมาพระเครื่องวัดดังกล่าวแล้วทั้งๆที่เขาเองเขาไม่รู้ว่ามันเป็นปานกลางที่จริงเขาเป็นโรงใหญ่แท้ๆเขาก็ไม่รู้ตัวแต่ทีนี้ต่อแม้ที่สุดเมื่อเราลงมือปฏิบัติสร้างปฏิปทาเราจะผิดแผกแตกต่างกับคนโลกๆออกมาแล้วก็นั่นแหละให้ย้อนไปเทียบดูว่าเราผิดแผนคนโลกๆแต่เราเป็นเหมือนพระอริยะต่อให้แล้วหรือเปล่าล่ะก็ขอให้ตรวจให้ดีพิจารณาให้ช่วยพระพุทธองค์ก็ตามพระอริยเจ้าทั้งหลายก็ตามท่านเหมือนโลกส่วนมากไหมหรือแตกต่างกับคนในโลกส่วนมากแน่ พระองค์รูปในลาภเป็นธรรมดาเหมือนคนส่วนมากในโลกนั้นหรือพระองค์โลกในยศโลกในสรรเสริญหรือแม้โลกในสุขอย่างโลกิโลกีย์ที่เป็นไปด้วยกามคุณเหมือนคนส่วนมากในโลกทั้งโลกนี้หรือว่าแตกต่างกับคนส่วนมากทั้งโลกก็ลองคิดดูให้ดีหรือแม้การบริโภคอุปโภคแท้ๆนั้นท่านเหมือนคนส่วนมากในโลกหรือพยายามอ่านให้แจ้งให้เห็นชัดเจนธัมมังสะระณังคัจฉามิ สังฆังสะระณังคัจฉามิแล้วแล้วเราก็ยังไปเทียบชนังไปเทียบกับชุมชนไปเทียบคนส่วนใหญ่ลูกโลกอยู่แล้วเก่งแต่ปากเพลงกล่าวผิดพูดเพราะพูดไปเท่านั้นเองโดยความจริงแล้วเราไม่ได้มีการสังวรสำรวมหรือว่าการเป็นจริงเราไม่ได้คิดเทียบเอาเป็นหลักเป็นแบบเราคนที่มีพุทธธรรมสงฆ์เป็นที่พึ่งจริงก็จะต