เพลง แม่จ๋า.docx

ชิดชูเทิดทูนพระคุณของแม่ แล้วก็ต้องพาดพิงไปถึงแม่น้ำมูล อันเป็น“ชื่อเรื่อง”ของละครวิทยุของคุณสุภัทรเขา ที่ดำเนินเรื่องราวของคนที่เป็นคอมมูนิสต์ตามป่าเขาย่านแม่น้ำมูลยาวไปทะลุแดนอีสาน ลงแม่น้ำโขง ซึ่งแน่นอนว่า พระคุณของแม่นั้นมันยิ่งใหญ่ ไม่อาจจะหาไหนมาเทียบเทียมได้เลย แม้จะเปรียบเทียบกับแผ่นฟ้ามหาสมุทรทั้งหมดในเอกภพจักรวาลก็ไม่ปานเปรียบได้จริงๆ คนในยุคใหม่สมัยเทคโนโลยี่เฟื่องฟูนี้มี“ความเฉลียวฉลาด”มากขึ้นในทางโลกีย์ หนักไปทางวัตถุนิยม และมากไปด้วยทั้งวาทกรรมทั้งตรรกะ ก็เป็นความเฉลียวฉลาดมากขึ้นแท้ๆ แต่ทำไมถึงได้พากันลดคุณค่าทางวัฒนธรรม ทางคุณธรรมลงไปเล่า! มันน่าจะยิ่งเฉลียวฉลาดลึกล้ำซาบซึ้งขึ้นทับทวี ในความรักเทิดทูนพระคุณของแม่ของตนซึ่งมีคนเดียวน่นอน มีคนอื่นหาได้ไม่ และการเป็นผู้รู้จักคุณค่าอันเทิดทูนของพ่อแม่ มันก็เป็นความสูงส่งเจริญขึ้นของสัตว์โลกที่ชื่อว่ามนุษย์ ซึ่งมันก็มีความฉลาดเพิ่มขึ้นแท้ๆนี่นา!!!??? แต่ทำไม? ..ทำไม? จึงเป็นเช่นนั้นกัน ..หา? ก็ตอบได้ว่า ความฉลาดมันยังวนอยู่ในกรอบของความเป็น“โลกียะ” ยังหาทางอออกจากวงวนของ“โลกียะ”ไม่ได้ จึงยังอยู่ในวงวน(cyclic)ที่หลุดพ้นออกไปจาก“สุข-ทุกข์”อันเป็น“คู่หู”หรือ“เทฺว”ที่ไม่สามารถแยกแยะเป็น เพราะ ยังยึดมั่นจมอยู่กับความเป็น“เทฺว”ว่าเป็น“๑” ตีไม่แตกแยกแยะไม่เป็น โดยเฉพาะไม่มีความรู้ใน“เวทนา ๑๐๘” จึงจัดการปฏิบัติกับกระบวนการ“เวทนา ๑๐๘”ให้เป็นผลสำเร็จไม่ได้ เพราะยังไม่มี“อัญญธาตุ”ออกไปสู่“โลกุตระ”นั่นเอง จึงไม่มี“ปัญญา”รู้จักรู้แจ้งรู้จริง“จิต-เจตสิก(นาม ๒) -รูป(รูป ๑)”หรือตีความเป็น“เทฺว(ธรรมะ ๒)”ไม่แตก ไม่มีภูมิ “โลกุตระ” ก็ยังปิดประตูที่จะเป็น“อาริยบุคคล ๔”ที่มีสิทธิ์บรรลุ“นิพพาน”อยู่แน่นอน ศึกษา“พุทธธรรม”ให้สัมมาทิฏฐิกันเถิด แล้วจะเป็น ทั้งผู้เจริญด้วย“โลกียธรรม”และเจริญทั้ง“โลกุตรธรรม”เป็น “กุศลธรรม”มี“ภาวะ ๒”ที่ทำงานหรือเป็น“ธาตุอาศัย”ของจิตนิยามควบคู่กันไปอย่างสมดุลในตน • สมณะโพธิรักษ์ • (๓๑ มี.ค. ๖๒) *[หลังปก“เราคิดอะไร”ฉบับ ๓๔๖ พ.ค. ๖๒ ครั้งที่ ๑๐๓]