ดอกฟ้าที่คนควรเอื้อมถึงอันแรกคือการมีศีล.docx

ดอกฟ้าที่คนควรเอื้อมถึงอันแรกคือการมีศีล _*ชีวิต อยู่ที่การตั้งค่า* : ข้าพเจ้าก็เหมือนโจรหลงทาง(มาจากที่มืด)..มาเจอธรรมะ..เจอแสงสว่าง แต่ยังมิอาจปฏิติได้ ข้าพเจ้าแน่ใจว่าทางเส้นนี้คือทางของผู้บริสุทธิ์..คือทางพ้นสุขพ้นทุกข์..คือดอกฟ้า..ที่หมา..อย่างข้าพเจ้าไม่อาจเอื้อมจริงๆ พ่อครูว่า...ต้องไปฟังเพลงดอกฟ้าที่หมาวัดต้องเอื้อม มันเริ่มต้นด้วยคำว่า ศีล คนทุกวันนี้ทิ้งศีลแม้แต่ภิกษุ ไปได้แต่แค่วินัย 227 ศีล จุลศีล มัชฌิมศีล มหาศีล เป็นศีลอันยิ่งใหญ่ของพระพุทธเจ้า ซึ่งเขาไม่รู้จักกันแล้ว ในพระไตรปิฎกพระสูตรเล่มแรกเลย พระพุทธเจ้าท่านตรัสเรื่องศีล เป็นตัวสำคัญ สำคัญยิ่งใหญ่เลย หนังสือปัญญา 8 ที่อาตมาเขียนนี้ถึงเล่ม 3 มันต้องเป็นเล่ม 4 แน่ เพราะตอนนี้ปาเข้าไป 800 หน้าแล้ว เขียนอยู่ยังไม่จบสิ้นเลย มันจะต้องเรียนรู้จริงๆ คุณเริ่มด้วยศีลข้อแรกๆ มันจะเป็นเรื่องง่าย จะเริ่มไปได้ตามลำดับอย่างน่าอัศจรรย์ตามที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ในปหาราทสูตร เป็นความอัศจรรย์ในศาสนาพุทธที่ยิ่งใหญ่ มันเริ่มต้นง่ายๆแต่มันน่าอัศจรรย์ เพราะฉะนั้นใครไม่เห็นความสำคัญในศีล ลงทะเลยะเยือกเย็นเลย ถูกไซโคลนถูกสลาตันมันพัดเละเทะไปหมดเลย ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย ศีลจึงมีตั้งแต่ต้นจนจบในชีวิต เพราะศีลที่คนปฏิบัติได้แล้วจะเป็นความเป็นปกติ สามัญของชีวิต จึงเรียกว่าคนมีศีล ศีลแปลว่าปกติเขาก็แปลกันแต่เขาเข้าใจไม่ได้ ปกติคือ สามัญของชีวิตตั้งแต่ลืมตาจนถึงนอนหลับตาจนถึงตายก็เป็นสามัญชีวิต ผู้ที่บรรลุสิ้นแล้วควรจะไม่ฆ่าอีกเลยจนตาย แม้สัตว์มันจะมาฆ่าเราเราก็ให้สัตว์มันฆ่าเราเสีย เราจะไม่ทำชั่วไปฆ่าสัตว์ เราไปฆ่าเขาเขาก็ฆ่าเราเป็นวิบากซ้ำซ้อนมันเป็นหนี้กันอยู่อย่างนั้นตลอดกาลนาน เพราะฉะนั้นเราจะไม่ทำเราไม่ต่อวิบาก ไป