ศิลปะคือมงคลอันอุดมของพ่อครูสมณะโพธิรักษ์.docx
เนื้อหาในไฟล์
ศิลปะคือมงคลอันอุดมของพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ พ่อครูว่า...วันนี้วันจันทร์ที่ 19 ธันวาคม 2565 แรม 11 ค่ำเดือน อ้าย ปีขาล ที่บวรราชธานีอโศก วันนี้รายการปรับทุกข์ ปลุกธรรม ครั้งที่ 7 โอ้โห ตัวเลขสวยมาก วันนี้เป็นวันที่เรามีเกียรติ มีเกียรติที่ได้รับแขกเข้ามาในรายการนี้คือ ดร.นพ.มโนเลาหวณิช มาเป็นแขกในรายการปรับทุกข์ปลุกธรรมของเราวันนี้ ซึ่งประเด็นที่เราจะพูดกันนี้ เป็นประเด็นที่ยิ่งใหญ่มากเลยที่อาตมาวา คือประเด็นของ บาปของนายทุน บาปของทุนนิยม หรือก็คือตัวบาปที่ยิ่งใหญ่ของนายทุนนี่แหละ ทุนนิยมก็คือภาษาเป็น Common noun ถ้าเป็นนายทุนก็ยิ่งเป็น Proper noun ยิ่งขึ้น ก็ยิ่งชัดขึ้นไป ทุนนิยมยิ่งเป็นนายทุน ยิ่งบาป อาตมาขอยืนยันว่าอาตมาพูดไม่ผิด บาป เป็นหนี้ บาปคือ หนี้ ในทางโลกเขาอาจจะได้ตัวเงิน ได้ทางวัตถุ ทรัพย์สินเงินทองอะไรของเขาเยอะ ก็นั่นแหละ โดยสัจธรรมแล้ว ยิ่งเขาเอาไปเยอะ กอบโกยไปเยอะ โดยเฉพาะเอาเปรียบเอารัดถึงขั้นโกง ไปเยอะเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งบาปมาก เพราะสัจธรรมมันเป็นเช่นนั้นแต่เขาไม่รู้ตัว นี่ก็คือที่อาตมาเข้าใจอยู่ ที่นี้ ดร.มโน ไปเรียนมาทางทุนนิยม จบปริญญากี่ใบ
ดร.มโน…ได้ปริญญา 6 ใบ พ่อครูว่า... อาตมาไม่มีปริญญากับเขาเลยแม้แต่ครึ่งใบ อย่าว่าแต่ครึ่งใบเลยชีวิตของอาตมา สอบชั้นเตรียมอุดมศึกษา ยังไม่ได้เลยจนถึงวันนี้ ไม่ผ่านแม้แต่ เตรียมอุดมศึกษา อาตมาสอบ ม.8 อยู่ 2 ปีตกทั้ง 2 ปี ผ่าน ม.7 แต่ ม.8 สอบ 2 ปีไม่ผ่านเลยเลิกเลย มาเรียนศิลปะ ตั้งแต่ปี 1 ไปจนกระทั่งถึง 5 ปีเลย ไม่เอาแล้วทางโน้น อย่างนี้เป็นต้น คือเป็นคนที่ไม่มีการศึกษา นอกจากไม่มีการศึกษาตามระบบเขาแล้ว ตัวเองก็ไม่ได้ขวนขวายในการศึกษาด้วย ศึกษาด้วยตัวเองก็ไม่ได้ขวนขวาย อาตมามีแต่ธรรมะ เรื่องของธรรมะ มันเป็นอ
อ่านต่อ
ยู่ในสายเลือดในวิญญาณของอาตมามาแต่ไหนแต่ไร ก็ตั้งใจในเรื่องธรรมะ อาตมาเคยอธิบายถึงว่า อาตมาทำงาน อยู่ทางโลกเขาจริงๆ จบออกมาปี 5 ของสายศิลปะ เพาะช่าง จบแผนกวิจิตรศิลป์ แต่ไม่ได้ทำงานศิลปะ ทางเขียนอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ไม่มีผลงานเหลือเลย เขียนแต่ในตอนเรียน จบเรียนมาแล้วไม่ได้เขียนเลย เขียนแต่ตอนที่เรียนมีผลงานตอนที่เรียนนั่นแหละ แล้วมันก็กระจัดกระจาย มีอยู่ชิ้นเดียวที่เขาเก็บเอามาได้ จากภาพที่ไปทำหน้าปกหนังสือพิมพ์ แล้วก็ได้หน้าปกหนังสือพิมพ์นั้นมาเป็น Copy ออกมา ตัวชิ้นงานเองไม่รู้หายไปไหนหมดแล้ว ก็ได้ภาพนั้นภาพเดียวโด่เด่ในชีวิตนี้ นอกนั้นไม่มีผลงานเลย Drawing มีบ้าง ที่ใช้อยู่ตอนนี้ ภาพสุญญตา อาตมาก็ใช้ Drawing นอกนั้นก็มีอะไรอีกนิดหน่อย นอกนั้นชีวิตไม่มีอะไรเลย มีแต่ศิลปะ และได้มาทำความเข้าใจว่าทำไม สุญญตา ภาพนี้ นี่ ฝีมืออาตมามีเท่านี้ ซึ่งเด็กๆก็ทำได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องยิ่งใหญ่อะไรเลย ไม่มีความสามารถความเก่งทั้งนั้นเลย แต่ในความเป็นศิลปะ อาตมามาเข้าใจโลกุตรธรรมในเรื่องศิลปะเพราะพระพุทธเจ้าตรัสเอาไว้ว่า ศิลปะนี้เป็นมงคลอันอุดม หมายความว่า ศิลปะ เป็นสิ่งที่นำพาไปสู่ความสูงสุด เป็น อุตตระ สรุปง่ายๆว่าเป็นอุตรธรรม ศิลปะเป็นอุตรธรรมหรือเป็นโลกุตระ เป็นโลกุตระธรรม เป็นสิ่งที่เหนือชั้นของโลกีย์ อาตมาก็ต้องมาพยายามทำความเข้าใจว่า ศิลปะเป็นมงคลอันอุดมนี้อย่างชัดเจน จึงได้ชัดในเรื่องของโลกุตรธรรม ว่า อ๋อ.. ที่จริงอาตมาก็มีภูมิธรรมเรื่องโลกุตรธรรมมาแล้ว นี่ชัดเจนก็พูดกับ ดร.มโนเลยว่า ตั้งแต่ชาติปางก่อนมาแล้ว ความรู้นี้มีในตัวอาตมาแล้ว อาตมาจึงรู้จักตัวเองว่าอาตมาเป็นโพธิสัตว์ระดับ 7 เป็นสยังอภิญญา เป็นผู้ที่มีอภิญญาของตัวเอง สยังอภิญญาของตัวเองและไม่ต้องเอาจากใคร ไม่ต้องพึ่งใคร เพราะฉะนั้น อาตมามาเกิดในชาตินี้ถึงไม่มีครูบาอาจารย์ โดยเฉพาะทางธรรมะทางโลกุตระ เพราะโลกุตระได้เสื่อมจนไม่มี สิ้นแล้วในประเทศไทย หรือในโลก อาตมาจึงนำขึ้นมาสถาปนาลงใหม่ให้แก่โลก อันนี้พูดแล้วก็อย่าเพิ่งหมั่นไส้ อย่าเพิ่งอาเจียนก็แล้วกัน รู้สึกว่าจะพูดใหญ่เหลือเกิน อาตมาก็พูดความจริง ไม่มีอะไรอยากโอ้อวดหรอก มันเป็นเรื่องจริงที่พูดสู่กันฟังเท่านั้น ใครจะรู้สึกหมั่นไส้ถึงขั้นไหนก็ขออภัย ถ้าใครฟังแล้วก็รู้สึกว่า เออ.. เข้าใจ พอเข้าใจไปได้ก็ดี อย่างนี้เป็นต้น 651219 รายการปรับทุกข์ ปลุกธรรม ครั้งที่ 7 พ่อครูพบ ดร.นพ.มโน เลาหวณิช เรื่อง บาปของทุนนิยม