หัวใจแท้ของการปฏิบัติคือหมดสุขหมดทุกข์.docx

หัวใจแท้ของการปฏิบัติคือหมดสุขหมดทุกข์ _พิศมัย ชำนาญคิด • อาหารเป็นหนึ่งในโลก สาธุค่ะ ส่วนศิลปะในการกิน โยมจะฝึกการกินที่ไม่ผลักไม่ดูดนะคะ กินที่เป็นกลางๆ กราบนมัสการค่ะ ขอบคุณค่ะ พ่อครูว่า…คำว่าอาหารเป็นที่หนึ่งในโลกจะรู้จักกันลึกซึ้งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ อาหารมี กวฬิงการาหาร ผัสสาหาร มโนสัญเจตนาหาร วิญญาณาหารก็สัมพันธ์กัน แต่อาหารเป็นคำข้าวที่กินกันนี่แหละเป็นหนึ่งในโลก ธนบัตรก็สู้ไม่ได้ น้ำมันราคาแพงก็สู้ไม่ได้ อาวุธราคาแพงก็สู้ไม่ได้แล้วตอนนี้ สู้อาหารไม่ได้ ถามพวกคนอเมริกัน ตอนนี้ซาบซึ้งแล้ว เขาเก่งอาวุธ มีน้ำมันเยอะด้วย เขารู้แล้วตอนนี้น้ำมันสู้อาหารไม่ได้ ดีไม่ดีธนบัตรก็สู้อาหารจริงๆไม่ได้ ยิ่งธนบัตรอเมริกาด้วย อาตมาไม่ได้แช่งเขานะ เงินดอลลาร์นี่แหละดูๆไป กำลังจะลดอำนาจเมื่อไหร่อย่างไร สู่แดนธรรม...ตอนนี้มี 5 ประเทศจับมือกันไม่ใช้เงินดอลฯ มี บราซิล รัสเซีย อินเดีย จีน แอฟริกาใต้ พ่อครูว่า… มันต้องหัดอ่านความรู้สึก เวทนา แล้วก็อ่านอาการ ดูด อาการชอบ ผลักไม่ชอบ ใช้พยัญชนะผลักกับดูด อาการจริงๆเป็นอย่างไร เรามีชอบไม่ชอบ ผลักหรือดูด อ่านจริงๆ เวทนาของเรามีความรู้สึก ผลักหรือดูด ชอบหรือไม่ชอบ อาหารจะมีสัมผัสจริง อ่านความจริงได้ นี่คือการปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้าโภชเนมัตตัญญุตา ถ้าคุณอาการจิตเจตสิกตัวนี้ออกแล้วจับอาการได้ จัดการทำใจในใจของคุณได้และมีผลสำเร็จ นี่คือตัวหัวใจแท้ๆของการปฏิบัติ ศึกษาไปแล้วเราจะหมดทุกข์หมดสุข หมดความทุกข์หมดความสุขนี่แหละคือนิพพานของพระพุทธเจ้า จากอาหารก็จะเกิดปัญญาเกิดความเข้าใจว่าอันอื่นมันง่ายกว่านะ ผลักดูดเรื่องเงินทอง เพชรนิลจินดาอะไรต่างๆวัตถุสมบัติ ข้าวของต่างๆ มันรู้ง่ายกว่าติดอาหารรสอาหารนะ ถ้าเข้าใจอย่างนี้แล้วจะเข้าใจอ