210721-33 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน33-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

ตมาไม่ว่าแต่ที่จริงอ่ะช่วยลดลงแล้วไอ้คำว่าเพลงคำว่ารถอะไรแล้วแต่นี่มันล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องของกรรมวิธีเรื่องของระบบเรื่องของความที่จะใช้ประโยชน์เป็นเครื่องมือเป็นอุปกรณ์ทั้งนั้นคือใช้ประโยชน์ให้เกิดผลส่วนมนุษย์มนาที่จะได้เป็นไปได้ดีแต่จะมาพูดอย่างนี้มันเป็นนโยบายที่สูงหน่อยนึงฆราวาสก็อาจจะฟังแล้วมีใครรู้เรื่องอะไร ก็ก็ฟังไปก่อนก็แล้วกันนะอาทิตย์นี้ก็มาพูดถึงเรื่องของสิ่งที่เรามาแล้วแล้วเราจะทำแก่ตัวแล้วเราจะพยายามตรวจหาสิ่งที่เป็นตัวอย่างตั้งแต่คิดว่าอย่างที่ว่าแต่ต้นเมื่อเราได้ตรวจสอบสิทธิ์ว่าอย่างนี้เป็นจุดว่างเพราะไม่เราไม่เคยผิดเลยยกตัวอย่างจนกระทั่งเรามีแล้วติดอะไรเราก็มารักออกไปเราไม่ได้เคยหัดฝึกเลยว่าอะไรได้บ้างแล้วก็จะไม่รู้เมื่อเราได้รับสิ่งที่เราติดเรารู้เราตอนนี้มาตรวจตนแล้วว่าอันนี้ไม่ใช่สมมติ มันไม่ใช่ว่าสิ่งที่ไม่เคยติดเห็นจิตว่างบ้างไม่ใช่คิดเราไม่ว่างแน่ที่เราติดแล้วเสพเรามีเราก็มาพยายามทีนี้ก็เอาศีลเอาวินัยเอาหลักกรรมฐานเอาอะไรมาปฏิบัติเพื่อที่จะเลาะล้างสำรวมต้องระวังทุกเวลาอันนี้ล่ะเราถือว่าเป็นสัตว์กายะเป็นตัวสำคัญนะเป็นเรื่องที่เราจะจัดการกับมันนะแล้วเราก็ต้องนอนสำรองสติปัฏฐานตลอดเวลายืนเดินนั่งนอนทำงานไปไหนมาไหนก็พยายามอย่าให้มันมีเชื้ออยากให้มันมีอะไรสำคัญมาอย่าให้มันมาเกี่ยวเราก็จะได้ปลดปล่อยไปละจานคลายไปปัญญาประเสริฐสอนรู้กันไปก็อดได้ทนได้สามารถทนได้แล้วสามารถหลุดไปแล้วเบาบางแล้วเห็นอารมณ์จิตก็เกิด ขาดไปวันนึง 5 วัน 10 วัน 20 วันเดือนนึงก็ยังเป็นไปได้และก็รู้ว่าเออถ้าหลุดไปแล้วมันก็ไม่เป็นไรมันก็ไม่ลำบากมันก็ไม่เดือดร้อนมันก็ดูด้วยซ้ำไปพ้นภาระสิ้นจิตไปลดลงไปเบาๆไปจนกระทั่งขาดเลยได้นี่เห็นด้วยปัญญาอันนี้มาโธ่เอ๊ยรถอ้ายอะไรต่ออะไรจนเห็นรสชาติไม่เห็นในสิ่งที่เราเห็นว่าเป็นสุขมันไม่มีสุขแต่ก่อนนี้เราหลงว่าเออไปติดอันนี้เป็นสุขเพราะว่าอาตมายกตัวอย่างให้ฟังแต่ก่อนพริกก็เป็นรถอร่อยกินพริกแล้วเป็นรสอร่อยแต่ก่อนเป็นจริงๆอาตมามี ปลาตัวนี้มีสภาพรสชาติอัตราถ้าอันนี้เดินหลงเขาหลอกแล้วก็ไปเป็นจริงแล้วก็เป็นจริงนะเป็นโวหารจริงๆเลยเป็นอวิชชาโง่ๆเงาๆโมหะหลงไปต่างก็ว่าเป็นวิชาทิฐิพอมาพยายามรักออกเอออร่อยมันไม่มีอร่อยไม่สิ้นสุดมันเป็นมายาอร่อยเป็นมายากลลูกโลกก็หลงกันจะปฏิบัติมาด้วยความสร้างความเสื่อมคุณจนกระทั่งพิจารณาด้วยปัญญาจนกระทั่งทำปลดปล่อยมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้มันไม่มีตัวอร่อยนะรสชาติอย่างนั้นน่ะจำได้เท่านั้นเองแต่เรานึกเอาไว้ตลอดไปอร่อยเหมือนอย่างก็เป็นแต่ก่อนเอาพริกมากินกินแบบนี้และอร่อยจริงๆมันไม่แซ่บแต่ก่อนที่ ประตูรถทีมชาติเลยนะไม่ให้กินกับข้าวกินกับอะไรในแกล้มมีเค็มมีเผ็ดอะไรก็ไม่ดีเดี๋ยวนี้มันแสบจะปลงกับเข็มจะปลูกก็เปรี้ยวๆอะไรแสบทุกทีเมื่อไหร่ก็แสบกินพริกเดี๋ยวนี้ไอ้ตัวนั้นมันหายไปจริงๆมันเป็นอัตราที่สูงเป็นอนัตตามันไม่มีแล้วรสชาติตัวตนอันนั้นฟังให้ดีนะอาตมาพูดถึงอะไรอาตมากำลังพูดถึงอะไรคุณพยายามคำนวณตามมันไม่มีตัวตนนะตัวอร่อยตัวนั้นตรวจสภาพอย่างนั้นแหละมันไม่มีจริงหรอกแต่มีที่คุณมีคุณมีมันเป็นอัตราเป็นอัตภาพเดี๋ยวนี้อาตมาศูนย์ศึกษาและอนัตตาแล้วมันไม่มีตัวตนดังนั้นมีแต่ความจำได้ตามสมมุติ อาตมาจำได้ตามปกติสัจจะเอามาพูดพูดถูกแต่ตัวนั้นอาตมาบอกของตัวเองให้แก่คุณฟังบัญชีให้ฟังยากอันนี้ทับเส้นทางมันหยิบออกมาให้คุณดูยากว่าอาตมาไม่มีบอกด้วยบริสุทธิ์ใจว่ามันไม่มีไม่มีแต่เมื่อไหร่รับเมื่อไหร่แต่อาตมาก็ต้องกินบางทีก็ต้องสังเคราะห์อ๋ออาตมากินแล้วก็พอทนได้โดยไม่ยากโดยไม่ลำบากอะไรหรอกแต่ว่าไอ้ที่ทนได้ก็ได้ไม่ลำบากมันหนักเกินไปอาตมาก็ไม่เอาเองยังไงก็ไม่เอาไม่เอาไอ้นี่ไม่ไหวแล้วทรมานแสนจัดไม่เอาอ่ะ แต่มันก็ไม่เอาจะมาบังคับอาตมาไม่ได้แล้วถึงขั้นนั้นอาตมาจะอนุโลมคุณพลิกบ้างกินได้บ้างไม่ได้กินเพราะอร่อยไม่ได้กินเพราะอะไรและถ้าในพริกก็มีธาตุอาตมาก็รู้ว่ากินไปบ้างสิก็เป็นทาสบางอย่างธาตุอะไรในนั้นมีก็กินไปเพราะเป็นได้เพราะเราจึงไม่ได้กินเพราะเราต้องการเพราะเราอร่อยไม่ใช่กินเพราะรู้ว่าควรกินก็กินพอสมควรจะฟังดีๆเหมือนกันของอื่นเหมือนกันกินข้าวไม่เสร็จติดข้าวกินขนมไม่ใช่ติดขนมกินผลไม้ผลไม้ สาระของมันบางอันก็เหมาะควรกินตามเวลาเออเวลานี้คนอ้าวกินไม่ได้ซะแล้วเต็มเสร็จแล้วอันนี้ควรกินอันนี้ที่จริงควรด้วยซ้ำก็ไม่มีรั่วเต็มไปแล้วก็ไม่กินก็ไม่กินพอเห็นผมบอกพอสมควรแค่นี้ก็โอเคเพราะถ้าจิตของเราได้ละได้ล้างอะไรที่เราติดเรารู้แล้วว่าเราอันนี้แหละตัวตนเราจะอ่านใช้ปัญญาไตร่ตรองสวดแต่สอบผ่านเราได้ปฏิบัติมาฝึกมาอันนี้เราตั้งศีลตั้งกฎตั้งข้อความลงไปแล้วมันจางคลายจากขาเราจะเห็นความจางคลายแต่จริงๆเห็นความดับสนิทมีอะไรมากที่สุดทำให้ถึงขั้นนั้นเพราะฉะนั้นแต่ละรุ่นแต่ละเรื่องที่เราจะมีขั้นตอนเดิน เราจะไม่มีคำกล่าวพิสูจน์ได้มั่นคงชัดเจนเมื่อคุณได้รับศรัทธาได้รับปริญญาได้รับความจริงเห็นจริงเกิดอธิปัญญามันวางไปนี้ไม่เคยติดอาตมาพิสูจน์ด้วยความตั้งใจว่าสิ่งที่คุณยังไม่เคยปิดก็คือมันว่างก่อนจนกระทั่งสิ่งที่คุณเคยติดสิ่งที่คุณไปปฏิบัติปฏิบัติสิ่งที่คุณติดนั่นแหละออกศูนย์ไปเลยว่ามันฝืนอีกคุณก็จะรู้ว่าว่างจากแต่ก่อนไม่ว่างเดี๋ยวนี้ว่างแต่อีกคันเมื่อก่อนนี้อันแรกที่สุดให้ฟังว่าสิ่งที่คุณว่างอยู่ตรงธรรมดาอยู่แล้วแล้วคุณไม่เคยปิดแล้วคุณก็ว่างก็ให้รู้สึกที่มันว่างอย่างนั้นมาก่อนจนกระทั่งอาตมาภิกษุเป็นขั้นต่อมาให้ฟังว่าถูกต้องคุณปิดแล้วจริงจนกระทั่งคุณปฏิบัติ ว่างวันนี้เหมือนกับที่เคยว่างกันก่อนที่ไม่เคยปิดเลยแล้วก็ว่างๆนั้นคิดเหมือนกันก็มันว่างเหมือนกันแต่มันไม่เหมือนกันตรงที่ว่าเราเองมีสมมติฐานแต่ก่อนเราปิดเป็นอย่างไรเรามีความรู้เราจำได้มีสัญญาไอ้ส่วนที่ก่อนที่ไม่เคยปิดไปเลยไม่เคยเป็นเราไม่เคยไปสัมผัสมันก็ว่าถ้าตัวเดียวกันแต่ว่ามันไม่มีสัญญาณเหมือนกันเท่านั้นเองก็ไม่เป็นไรไม่มีก็ไม่เป็นไรมันก็ไม่ประหลาดอะไรนี่มันว่างแล้วเพราะฉะนั้นพรุ่งนี้ได้โดยไม่รู้สมมุติคนบ้าแต่ว่าแล้วดีแล้วเราก็ว่าแล้วเราก็ได้สุขและสุขเป็นประมาณจริงๆไม่มีมัน บันทึกแล้วยังบริบูรณ์เป็นกะละมังสุขังมันยิ่งกว่าสุขแล้วก็เอาสิอันนี้ไม่เป็นไรทีนี้ส่วนเราไม่ได้สัญญาอันนั้นมันมีอีกคุณไม่ได้เกิดมาชาติเดียวหรอกสัญญาชาตินี้ไม่ได้สัญญาชาติไหนๆมันก็มีคุณรู้ได้สัญญาหรือสัญชาตญาณพระเจ้าปัญญาที่สืบต่อมาคุณมีพอเวลาคุณรู้มีบุพเพนิวาสานุสติญาณมีอะไรต่ออะไรเนี่ยสัญชาตญาณเก่าๆนี่มันขึ้นมารู้มันรู้มันเข้าใจเพราะเราไม่ต้องไปลองหรอกไม่ต้องไปลองสุ่มไม่จริงกับคุณสุ่มกันหมดทุกคนแล้วไม่ต้องไปลองหรอกไม่สงสัยเลยไม่มีนัยยะที่คล้ายกันแล้วไม่ต้องกลัวว่าถ้างั้นเราจะสอนคนก็สอนไม่ได้สิเพราะ ไม่ได้เป็นเราไม่ได้มีสัญญาไม่จริงอ่ะถ้าสมมุติว่าจริงพระพุทธเจ้าคิดผิดจะเอาราหุลมาบวชตั้งแต่อายุ 7 ขวบหรือไม่ก็เอาเจ้าชายนันทะมาให้ลองเอามาแต่งงานได้แต่งงานอยู่ไม่ให้ลองแต่งงานแล้วเอามาบวชพระพุทธเจ้ายืนยันเลยว่าพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอันนี้มันจะต้องทำจะต้องให้เป็นเพราะว่าเป็นกำไรนี่ไม่ใช่กำไรมันจะขาดทุนเอานะไม่ใช่เช้ามันจะหนักมันจะเสียค่าไม่ควรนะมันพระพุทธเจ้าหลักฐานอันนี้ยืนยันได้ว่าพระพุทธเจ้าพาทำอย่างนี้ด้วยและไม่ผิดแล้วมันจริงๆเวลาคุณมารู้แล้วอาตมาไม่เสียใจเลยว่าอาตมาไม่เคยแต่งงานไม่มีสัญญาอย่างนั้นไปแต่งงานเป็นยังไงมีชีวิตครอบครัวมีอะไรเป็นอะไรที่จะต้องต่อสู้ลำบาก อะไรมาอีกสุดใจและอาตมาแน่ใจแล้วอาตมารู้ว่าอาตมาไอ้ลูกเป็นครอบครัวแล้วไม่สงสัยในสัญชาตญาณที่รู้ว่ามันจะยุ่งขนาดไหนมันจะยุ่งขนาดไหนมันจะมีอะไรต่ออะไรขนาดนั้นจะต้องผูกพันขนาดไหนตรึงใจดีรับรองไม่รู้ไม่ผิดกับคุณผิดไปเลยไม่ผิดก็พ่อแม่ทั้งหลายแหล่ที่มีลูกเป็นเกย์เลยเท่าไหร่หรือไม่เกเรเท่าไหร่แสนรักเท่าไหร่ยังไงไงอาตมาแน่ใจอาตมารู้เท่ารู้พอรู้เทียมไม่ต้องไปฝึกมาไม่ต้องไปแกล้งจะต้องไปแต่งงานถ้าไม่งั้นไม่รู้แล้วก็ไม่ได้มาสอนคนดีพวกแก่ตัวที่จะต้องไปหากิเลสเอากิเลสมาอ้างอิงเพื่อที่จะพิเศษอ้างอย่างเงี้ยก็ต้องไปลองมีเงินสัก 5 ล้าน 10 ล้านก่อน 20 บาทก็พอแล้วยังไม่ถึง 20 บาทเลยก็ได้ทำไมกลายเป็นหวงแหนเงิน 10 บาทหวงหาเงินร้อยล้านมึงไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรมันจะมีปัญญาอันยิ่งที่จะรู้ผมเป็นสัญชาติญาณรู้ปัญญาที่เคยมากล่าวสัญชาติมันเคยเกิดสัญญะมันเคยจำไม่เคยเป็นมันเคยมีแล้วก็คงจะหยั่งถึงได้ญาณที่ละเอียดมันจะเข้าใจมันจะไม่มีปัญหาไม่มีปัญหามันไม่มีปัญหาอะไรเพราะการอ้างในกิเลสเราจะเห็นเลยพวกนี้ยังไม่ต้องไปเสียยังไม่ต้องไม่ต้องอ้าปากเห็นไรฟันและเห็นลิ้นไก่เลยกิเลสมันพาพูดถึงจะต้องไป เห็น ลักษณะความแก้ตัวคนละอย่างถ้ายอมรับและก็เป็นการแก้ตัวในหนึ่งเหมือนกันแต่ว่าจะเป็นการแก้ตัวที่ยังไม่ใช่มานะสมเข้าไปไอ้นี่มันต้องเอาทั้งมานะความอวดดีอวดเป็นเจ้าปัญญานักหนาอะไรไปผสมเข้าไปอันนี้ก็ผ่าเสื้อในขอรับนี่ก็ผ่านไปนะมันก็ยังดีกว่าที่เป็นต้นมีลักษณะของเราที่ได้พิสูจน์ไงขอให้เกิดภาวนาระยะปัญญาคำนวณคะแนนลดลงมาเป็นชั้นตอนนี้โสดา ทานาคารถก็ไปได้จนกระทั่งมีสุญญตามีสภาพที่แน่ใจแล้วก็เราก็รู้ฐานต่อไปอีกจบแล้วก็อย่าไปแคร์นิ่งไปอิ่มเอมอยู่ได้แค่ครั้งนี้แล้วก็พอใจแล้วดีกว่านี้ยังมีอีกดีกว่านี้ยังมีอีกอะไรยังมีอีกปัจจะเวกขะณะอภินิหารปฏิเวธสนามพระพุทธเจ้าสอนให้เราได้นี้แล้วเราจะควรอะไรที่ดีสิ่งที่ดีกว่านี้ยังมีอีกแล้วเราก็พิจารณาตรวจสอบตรวจอ่านแล้วก็ทำให้ดีที่มีอะไรมีซอกซ้อนลงไปรู้อะไรที่จะต้องล้างอีกทำให้มันรู้มันก็จะรู้ขั้นตอนสอบผ่านไปอ้อโสดาเหตุปัจจัยเพียงเท่านี้ปัจจัยตอนนี้เหตุผลนี้เรียกว่าโสดาแล้วก็รู้ว่าทำขั้นโสดาเป็นอย่างนี้มันจึงจะเข้าใจ มันถึงจะรู้ด้วยตนไม่ใช่คนอื่นพยากรณ์ว่าเราเป็นโสดาแล้วเออเราเป็นโสดาแล้วเหตุอะไรเหตุเท่าไหร่ถึงเท่าไหร่แล้วอาจารย์บอกไอ้อย่างนี้มันไม่ใช่ปัจจัยที่มันไม่ใช่เรื่องที่รู้สาระมากยังไงผลยังไงมีเหตุปัจจัยยังไงมีอภิธรรมยังไงดีช่วยยังไงมันไม่รู้เรื่องเขาบอกเท่านั้นเองเป็นภาษาพระยี่ห้อทุกยี่ห้อไว้เฉยๆถ้าอย่างนี้ไม่รู้จริงพระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่าสว่างคาตาธรรมต้องมีไปเก็บตังค์ปฏิบัติได้ด้วยตนและรู้ได้ด้วยตนเองปฏิบัติได้ในตนเดี๋ยวนี้หากกาลิโกไม่ต้องไปสมัยพระพุทธเจ้ารู้ไหมใช่ของสูงถ้าไม่พยายามจริงไม่ออกบางอย่างง่ายถ้าในง่าย มันไม่ตรงกันทีเดียวแต่ของเราง่ายก็ถือว่าเป็นบารมีถือว่าเราดีแล้วล่ะแล้วอันนี้ง่ายเมื่อเราได้แล้วเราก็จะรู้เป็นอกาลิโกเป็นโอปะนะยิโกในอาตมาบอกว่าจะมาปฏิบัติธรรมมันไม่เห็นยากอะไรเลยมันง่ายรู้แต่อาตมาบอกจริงๆอาตมาก็รู้ว่ามันไม่ง่ายสำหรับคนที่เขาไม่ได้นะก็รู้เห็นใจจริงๆด้วยนะเราก็ไม่ให้มันยากอะไรเลยเราพูดอย่างนี้พูดเข้าข้างตัวก็เราเองเราง่ายก็จริงแหละแต่คนอื่นเขาไม่ได้ง่ายแล้วก็เห็นด้วยนะเออจริงๆด้วยนะบางคนพากเพียรให้เห็นต่อหน้าต่อตาพยายามแต่มันไม่หลุดมันไม่ได้มันติดก็เห็นแต่จังหวะมันไม่ง่ายหรอกการลดละกิเลสมันไม่ง่ายเป็นสิ่งที่ดอกเป็นดอก แต่เราก็ต้องโน้มน้าวมาให้ได้สิ่งที่สูงจึงเป็นอารมณ์จริงๆผู้ทำได้เป็น 2 ที่ควรคารวะควรนับถือควรจะของต้อนรับควรแก่การรับของฐานทัพเรือทานควรอัญชลีกราบไหว้จริงๆมันเป็นอย่างนั้นจริงๆต้องพูดได้ปฏิบัติเข้าไปจะเป็นอุปนิสัยแล้วเอาไว้พิสูจน์มันท้าทาย โรงเรียนภาษากิริยาหรือว่าสิ่งที่เป็นแล้วเห็นแล้วสงบสบายแล้วอะไรต่ออะไรแล้วมันก็จะเรียกร้องไปในตัวเป็นเอหิปัสสิโกมันเรียกร้องให้มากที่สุดท้าทายให้มากที่สุดเรียกร้องให้มาเป็นเรียกร้องให้มาทำทำอย่างนี้บ้างสิไปทำอย่างโลกก็ธรรมดาแล้วจะทำอย่างนี้บ้างสิถ้าใครมีปัญญามองก็ควรทำอย่างนี้มากกว่าโลกขอผมก็เบาลงก็ไม่ทำกสิกรนอกจากได้แค่ท่าทางก็แค่กริยาปากพูดเรียกร้องชี้ชวนให้ท้าพิสูจน์ก็ได้แต่ระวังปากท้าทายในพระพุทธเจ้าทั้งหลายระวังให้มากคำพูดท้าทายไม่ต้องพูดท้าทายมากก็ได้มันจะมีท้าทายอยู่เฉยๆอยู่ในอะไรถ้าอยู่จิตใจของมัน เห็นเด่นชัดแล้วว่าจะกล่าวเป็นอย่างยืนยันยืนยันมันจะไปประการกล่าวน้ำหนักที่ท้าทายชี้ชวนจริงๆเรานี่แหละเป็นเรานี่แหละมีเรานี่เป็นสยามโอ้โหมันท้าทายใหญ่จริงโว้ยใหญ่จริงโว้ยมันท้าทายมีเชิงตัวเอง 80 โล 75 สตางค์จริงๆมันรู้ในใจเราจัดการกับสันติกรอย่าให้มันมันเป็นอันเดียวกัน 30 ตัวมันคือว่าเราปฏิบัติได้เอาตัวเราไปปฏิบัติทั้งหมดทั้งลูกทั้งนามทั้งกายทั้งปีทั้งมโนวันที่ 16 เป็นได้เดี๋ยวนี้เป็นได้เดี๋ยวนี้เป็นได้ถูกเห็นทั้งตัว หมายความว่าเข้าถึงความเห็นความเข้าใจแจ้งไปถึงตัวและมันมีตัวปัจจุบันด้วยเพราะตอนนี้เราเข้าถึงได้แค่ศีลกายเราก็เห็นแล้วตัวผู้นี้กำลังเข้าแล้วถ้าเราเป็นฉันที่จะกำลังเข้าไปเป็นแต่ใจมันยังไม่ถึงนะใจยังไม่ปกติตั้งใจยังไม่บริบูรณ์แต่ว่าศีลเราทำได้บริบูรณ์สะอาดว่างไม่เกี่ยวไม่คล่องไม่สำคัญไม่ใส่ถุงก็อย่างนี้แต่ใจยังไม่เป็นประจำใจก็จะต้องทำจนใจเรารู้แจ้งเห็นจริงปลดปล่อยว่างเป็นวิมุตเหล่านี้จึงเป็นสิ่งที่ต้องบอกใครไม่ได้ใครเห็นตามยากใครจะเห็นพี่มดไม่ยากมากแต่กายเห็นได้ง่ายเพราะฉะนั้นฝัน หยาบเห็นแต่หยาบก็เห็นได้เห็นได้ละเอียดก็อยู่ในนั้นด้วยปัจจัตตังแทรกลงไปเฉพาะเลยจำเพาะลงไปปฏิบัติถึงความซึ้งถึงเวลาถึงสิ้นสุดยอดของความรู้เวทีตัดผมอยู่เป็นเวทย์พระเป็นความรู้สึกยอดเป็นยินดีที่สุดแล้วซึ่งถึงวิญญาณวิญญาณนั้นเป็นวิญญาณบริสุทธิ์ผู้บริสุทธิ์มีปัญญาก็มีปัญญาในนั้นมีวิญญาณที่บริสุทธิ์เป็น play store อยู่ในนั้นมีทั้งปัญญาวิทย์เขตต่อเนื่องเป็นเวทิตัพโพวิญญูไม่ได้แล้วมันก็ทำของเราเองนี่แหละรู้เรารู้ได้เราเป็นได้เรารับรองได้ ที่เที่ยวพอเราได้ตัวอย่างแม้คุณได้เรื่องเดียวคุณชัดแจ้งคุณได้โสดาปฏิผลหมดตรวจสอบอีกเอาปัจจัยที่ว่ามีเหตุตัวนี้ปัจจัยเท่านี้แหละเป็นโสดาศีล 5 บริสุทธิ์ถึงจิตไม่ได้เกิดการที่จะอยากฆ่าสัตว์ไม่ได้ต้องการของที่เขาไม่ใช่ของเราจิตใจเรื่องราคะก็ไม่แรงลูกสาวว่าโกหกไม่ดีไม่มีเหตุผลประกอบเพียงพอที่จะไม่โกหกเสพติดสิ่งที่เป็นอบายมุขต่างๆว่าร่อนเหตุตอนนี้ปัจจัยตรงนี้คุณมีสิ่งสำคัญ คุณน่ะคุณจะไปโกหกคุณได้ยังไงนอกจากปัญญาคุณไม่มีรู้เท่านั้นเองถ้าปัญญาคุณเปิดจริงๆมันก็รู้ของเราเป็นอยู่ประจำวันทุกเวลาทุกขณะไปไหนมาไหนมีสติสัมปชัญญะตัวตามตัวเองทำไมจะไม่รู้เศรษฐกิจพอลดลงมาอีกให้ติดเปลือกโลกและปิดเสียงสัมผัสติดลาภยศมากมายอะไรยังไงรถก็มาอีกเจอพระโทรศัพท์ก็ลดลงมาเหตุนี้ปัจจัยทางนี้เป็นสัจธรรมลดลงมาบางเบาลงมาอันไหนมันจะเป็นธนาคารเกี่ยวกับปัจจัยนี้ขนาดนี้ละเอียดขึ้นมาแล้วรูปวัตถุบรรดาก็ถือว่าเป็นของไม่น่าเกลียดแต่เราเองน่าเกลียดและเราเองไม่ติดป้ายแล้วใจเราวางได้แล้วรูปอย่างนี้รถอย่างนี้เป็นอย่างนี้สักพักอย่างนี้โลกกระทำอย่างนี้คนแต่ก่อนแต่ก่อนเราติดไม่เกินไม่ได้ เข็มทองคำอยู่หรือเห็นเพชรโอ้โหใจวูบวาบเลยอยากได้เพชรได้พลอยอยากได้ทองคำวันนี้เห็นไปเห็นพลอยก็เหมือนกับเราเห็นสิ่งที่ไม่เคยสะดุ้งสะเทือนได้เห็นสิ่งที่เฉยๆกินราคาแพงเหมือนกันแต่ก็ไม่อยากได้มาฉันใดคุณเห็นเพชรคุณก็ไม่อยากได้มามันไม่สัมผัสมันไม่เร่งร้าวมันไม่ต้องแสวงหาคุณจะแสวงหาเพชรก็ไม่แสวงหาหมอแล้วหมดจิตแสวงหาหมดไม่ต้องพะวงไม่ต้องร้อนได้บ้างมันก็อยากจะยกตัวอย่างให้ฟังเห็นเทวดาควรจะดีเหมือนกันนะไม่เอาเฉยๆแล้วก็ไม่ได้อยากได้เฉยๆไม่ต้องไม่เห็นอีกเทวดาทีเดียวอะไรก็ไม่จำเป็นจะต้องเห็นไม่ รู้แต่ปัญญานี่ไม่สงสัยเหรอไปไหนมันก็คงเป็นรูปตัวนี้มันก็ไม่ต้องทำคะแนนสำนวนแล้วมันก็เป็นจริงๆนะลูกฝันเหมือนนั่นแหละแต่ฝันนั่นแหละตัวตนเป็นรูปฝันที่ฝันชัดๆเหมือนจะกินก็เหมือนกันแต่นิดๆนั่นแหละนิมิตอันนั้นก็เหมือนกันแล้วมันก็ไม่ใช่ตัวจริงฝันไม่จริงอย่างไรอันนั้นก็ไม่จริงอย่างนั้นเป็นแต่เพียง 10 เราไปปั่นถึงเรื่องมโนอัตราก็เท่านั้นเองท่านก็ไปติดข้าวคุณก็จะล้างยากแต่คุณไม่ติดก็ไม่ต้องล้างแล้วมันก็ไม่มีปัญหาอันเดียวกันสิ่งอื่นใดที่เราติดอยู่เราก็ล้างไปในยักษ์อย่างนี้เป็นอนาคาก็ล้างออกพระอรหันต์นั้นยังมีสังโยชน์ที่จะต้องหมดแม้รูปพระรูปพระเกียรติพรุ่งนี้หมดเกลี้ยงแล้ว มีมานะอย่ามีอุปสรรคมานะคือการถือดีได้ดีแล้วถือดีอีกเป็นกิเลสซ้อนซ้ำเมื่อไม่มีมานะแล้วยังมีอุณภูมิต้องทำให้ลงนามลงตัวอยากให้ประดับประดาอย่าให้กระทบสะท้านอยากให้ดูไม่เรียบร้อยพุทธะเนี่ยแม้นเหนือก็เหมือนเนียนแม้สูงก็เหมือนเนื้อไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรอ่ะก็คือมันรู้มันจริงมันเป็นตัวสว่านมันเป็นตัวจริงที่มันจะต้องสว่างกว่าเหนือกว่าจริงแต่ก็ยังอยู่กับอะไรก็ดูเหมือนก็อยู่ด้วยกันหมดเป็นสมาชิก เป็นความเสมอแต่โดยจริงนั้นเหลือแต่เนื้อก็ยังเหลืออย่างเสมอยังไม่ผลักดันกันยังไม่ข่มกันขี่กันยังไม่เบียดเบียนกันเหนือกว่าสูงสุดก็จะเป็นเรียบร้อยไม่ดูประดับประเดิมไม่ดูเก้อเขินไม่ดูแจ้งก้างไม่ดูน่ะคงน่าอายอะไรดูแนบเนียนด้วยกันภาษาอังกฤษมีเนื้อหาสาระอย่างนั้นทั้งหมดพูดภาษาไทยก็อธิบายไม่รู้จักแต่ที่จริงมันจะสะทกสะท้านมันจะสะเทือนมันจะดูไม่ลงรอยดีมันจะไม่บริบูรณ์ดีอะไรมันรู้สึกผิดแต่มันเป็นเรื่องของพระพุทธเจ้า ควรจะต้องปรามต้องรู้จักต้องไปจัดทำให้ดีอีกมันยังไม่มีทีเดียวมันยังไม่เรียบร้อยมันยังไม่เรียบร้อยราบรื่นงามมันยังไม่ทันถึงสันปากคือสันติมันยังไม่ทันถึงปลายสุดยังไม่เรียบง่ายงามมันยังรู้สึกว่ามีขัดมันมียังไม่ดีที่สุดยังไม่เก่งไม่เก่งสุดๆคือการปรับปรุงตัวท้ายเลยมันมีความหมายสูงมากแล้วเราก็ทำเป็นเป็นตัวที่จะทำให้คนนี้เจริญเจริญทีเดียวเป็น เป็นเงื่อนไขวัฏจักรชายคนนั้นเจริญยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งสมานะยังแข็งกระด้างแข็งกระด้างอุทยานประวัติศาสตร์กรุงไปด้วยดีพระอรหันต์จึงถือว่าเป็นมนุษย์ชั้นยอดเป็นมนุษย์ชั้นปลายตัวใดที่ยังไม่ลงตัวก็ต้องผ่านไปเจตนาดีได้แต่บางทีก็อาจจะผิดๆไม่ใช่ผิดหรอกมันแรงไปมันแข็งไปหรือว่ามันอ่อนไปหรือว่ามันคือดีไปหน่อยหรือดีไปนิดอะไรอย่างนี้ก็ตามแต่ก็ดีนะมันไม่ใช่ทางไลน์อะไรเพราะฉะนั้นเมื่อเจตนาดีและเป็นของดีแล้วแม้จะแรงไปนิดแม่พ่อปรารถนาอย่าไปถือว่าพ่อแม่เลวไม่ใช่เลวเราพ่อแม่ตีเราไม่ใช่การตีเรานี่เราเจ็บนี่เบียดเบียนเรา เช็คความเร็วพ่อแม่ไม่ได้ทำความเร็วต้องยกให้กับพ่อแม่ทำดีเจตนาดีและอาจจะแรงไปหน่อยมันต้องตีแล้วมันต้องแรงหน่อยอะไรเรื่องนี้มันถึงขั้นต้องตีกันอะไรเนี่ยหรือว่าบางทีอาจจะไม่สมควรจะตีด้วยซ้ำไปแต่พ่อแม่มีมานะหมายถึงอดีตตัวเดียวทีนี้ถือพ่อแม่จะไปเจอพ่อแม่ตีเกินเหตุเกินเหตุก็เกิดเหตุไปก่อนมีเป็นต้นเพราะว่าอาจจะยังไม่เป็นพระอรหันต์นี่อาจจะต้องทำเกินหน่อยก็ได้หมายถึงอะไรแต่ก็ถือว่าดีสุดแล้วเป็นกุศลเจตนาอันบริบูรณ์เอาโทษไม่ได้ขอโทษเตือนถ้าไม่เช่นนั้นเราก็ไม่รู้ที่จบไม่รู้ที่ตัดสินไม่รู้มันตายเราก็จะต้อง อะไรวันนี้ก็แสดงธรรมพอสมควรเราพยายามจะลดลงมาถ้าวันเสาร์วันอาทิตย์เธอก็จะเป็นเลิกกันสักตีห้าครึ่งตี 5 เลยนิดๆ 5:45 น พรุ่งนี้วันเสาร์ที่ 5 45 เราจะไปสายใหม่ถ้าจะไปยาวหมดเลยมันก็ไปสายทางโน้นเราจะไปทางนี้ 2 อาทิตย์นี้กันดูวันเสาร์อาทิตย์นี้สำหรับวันนี้