210606-25 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน25-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt

ธอทั้งหลาย เราทั้งหลายจักไม่เยื่อใยในลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นอันหนึ่งลาภสักการะและเสียงเยินยอที่เกิดขึ้นแล้วต้องไม่มาห่อหุ้มอยู่ที่จิตของเราที่สุดทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายจึงต้องมีการไว้อย่างนี้แหละถ้าผมมีพระภาคเจ้ากษัตริย์ความข้อนั้นแล้วผู้คนศาสดาไอ้สัตว์นิคมพัฒนาอีกว่าศรัทธารักย่อมฆ่าคนชั่วเหมือนกล้วยฆ่าต้นกล้วยพ้นภัยฆ่าคนไทยคุยพ่อและสัตว์ที่เกิดในธรรม ค่าแรงม้าอัสดรฉะนั้นดังนี้แหละถ้าพี่จะเห็นได้ว่าการด่าเปรี้ยงๆจะจนลงตัวพระพุทธเจ้าด่าพระเทวทัตอย่างแม่แบบนี้เหลือหน้าเหลือตัวเลยช่วงบ่ายปราบดาบอกว่านี่อย่างนี้เป็นการฆ่าและตามองพระเทวทัตคนผิดเป็นพระกล่าวชื่อและพระพุทธเจ้าก็กล่าวจริงๆมันเป็นลูกศิษย์ของท่านบวชให้เสมอกัน พระพุทธเจ้าเองถ้าไม่จับสึกใครใครจะอยู่ท่านก็รู้ว่าคนไหนหล่นจากทั่วเหมือนมะม่วงที่หล่นจากขั้วแล้วเน่าในแล้วก็หลุดออกจากขั้วเองคนนั้นก็คือแตกต่างจากศาสนาอื่นกฎข้อบังคับหมู่กลุ่มของหมู่ที่จะจัดการให้ออกกันก็มีอยู่ทีนี้ก็จะคิดมากหลายอย่างดื้อด้านทุกอย่างลำบากลำบนและก็เลยไม่เอาสึกแต่มันยิ่งร้ายกว่าเอาไว้อยู่เอาไว้ด่ามันน่ะอยู่ก็อยู่อย่างเราไม่ได้มันสุดทางมันมีบางคนบางอย่างทำไม่ได้ก็จะทำเป็นจำใจสุดด้านสุดดื้อมันจะไปบังคับอะไรกันได้มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นแค่นั้น ยืนยันว่าเขาจะเป็นอย่างนั้นเพราะว่าสิ่งนั้นมันได้ค่าได้ลาภได้ยศได้สรรเสริญแต่เสียงเยินยอได้อะไรต่ออะไรที่เขาได้เขาก็ไม่ไม่ทิ้งจากสิ่งอย่างนี้และล่าสักการะและสีน้ำเงินย่อนี่มันฆ่ามนุษย์อย่างแท้จริงตรงที่มนุษย์ผู้นั้นผู้นั้นยังไม่หมดเลยยังเหลือเชื้อเชิญความไม่รู้มันไม่บอกคนอวิชชาหรือความไม่รู้มันไม่ได้บอกเจ้าตัวผู้ไม่รู้นะมันไม่บอกมันเล่นงานเลยไม่มีเรานี่ไม่รู้ตัว ไปก็ได้แล้วไม่กลับไปเอาถึงขั้นลาดยาวเสียงสรรเสริญเยินยอนี่แหละเล่นงานอยู่พวกเราพระเราเองก็ด้วยแล้วก็ทำให้ตัวเองหลงตัวหลงตนเดือดร้อนแล้วก็จะทำอะไรต่ออะไรเกินเรื่องเกินการไม่รู้ตัวก็เป็นพิษเป็นภัยเกิดในตัวเกิดกับผู้อื่นเกิดไม่มีความจริงยังไม่ไปไหนไม่มากดูที่ในหมู่พวกเราก็ได้เห็นมีแม้แต่ยังไม่มากแต่ก็มีถ้ากูมีตาผู้มีปัญญามองแยกทำลายฆ่าทั้งหมู่ข้าทั้งตัวเอง ไม่รู้ตัวเองว่าตัวเองตกต่ำไม่รู้ตัวเองตกต่ำตัวเองเสียหายไม่รู้ตัวเองเสียหายบอกแล้วว่าตัวความไม่รู้ตัวอวิชชาตัวโง่มันไม่บอกตัวเองหรอกแต่มันฆ่าตัวเองเหตุมาจากเสียงสรรเสริญเยินยอมาจากการได้รับสักการะยกคันยกชูเชิดมาจากร่างแล้วมันก็ทำอะไรที่ไม่เข้าใจถึงมันเป็นอันตรายจริงๆสำหรับผู้ที่เห็นชัดๆมองออกเหมือนกัน เห็นเหมือนก้อนประชุมที่ทั้งนั้นทั้งหนักทั้งใหญ่เห็นชนตาเลยเห็นชัดๆนะผู้เห็นเห็นจริงๆแต่พูดไม่เห็นนั่นน่ะเหมือนของว่างเหมือนมันไม่มีแล้วก็นึกว่าไม่มีจริงๆตัวเองเห็นว่าเป็นสุญญตาตัวเองนึกว่าไม่มีจะไม่มีฉันไม่ได้เดือดร้อนฉันไม่ได้มีเลวฉันไม่ได้มีชั่วฉันไม่ได้มีความผิดฉันไม่ได้เป็นอย่างนั้นพอไม่ออกไม่รู้จริงๆไม่เห็นมีแต่ฉันเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ฉันมีแต่เงินมีไม่เห็นมีฉันก็เห็นเหมือนคนอื่นทุกอย่างนอกจากไม่เห็นก็เหมือนคนอื่นแล้วฉันดีกว่าคนอื่นด้วยซ้ำเลยถ้าทำได้นะคนอื่นทำไม่ได้ ไปโน่นแล้วทำไมอีกตัวทำได้ตัวนั้นน่ะเขาไม่กล้าจะพูดด้วยซ้ำไปมันหยาบคายแม้แต่ปากว่าจะไปแตะบางทีก็ไม่อยากพูดบรรยายไม่ออกบรรยายไม่ไหวมันหยาบเกินไปหยาบกร้านแต่เผ็ดเกินไปก็ไม่ยากแต่มันร้อนเขาจึงพูดกับเงินกับคุณไม่ถูกมันจะพูดไม่ถูกหรือพูดถูกแต่เขาไม่กล้าพูดหรอกมันได้มันแค่พูดเขาก็ร้อนชาแล้วแค่พูดถึงเขาก็ไม่ไหวแล้วเขาจึงเอาไว้เราว่าให้รู้ตัวไม่รู้เนี่ยได้ที่กี่บาทแต่ว่าจะต้องพยายามรู้ความจริงสภาพมันไม่ใช่สิ่งที่จะ เหมือนกันแต่มันก็รู้ได้สำหรับผู้มีตาที่ตาทิพย์ตาธรรมะตาปัญญาชัดๆมันรู้เห็นความรู้และความไม่รู้หรือว่าความโง่หรืออวิชชาเนี่ยหรือว่าญาณทัศนะนี่ไม่ใช่ปากพูดมันจึงไม่รู้แต่เหตุผลภาษามันซ้อนภาษามันซ้อนภาษามันง่ายๆแต่ความจริงมันไม่ได้เกิดง่ายๆนะจะเกินหน้าจะไปอวิชชาหรือความโง่ถ้ามียาแก้สุนัขจริงก็คือคู่คู่ที่จะเห็นอภิชาติโดยเฉพาะตำแหน่งของคนอื่นนั่นแหละ และมันก็ไม่เป็นหลักประกันเลยว่ามันจะทำให้ตัวเองหลงใหลตัวเองหรือเปล่าแน่นอนที่สุดมันจะให้เป็นเรื่องโทษใครมันจะทำให้ตัวเองหลงตัวเองด้วยซ้ำเพราะไปมองเห็นแต่โทษผิดโทษใครของผู้อื่นแต่เพ่งอ่านเห็นแต่ผู้อื่นแล้วตัวเองไม่รู้ตัวการเป็นนักเขียนผู้อื่นผิดผิดผิดผิดผิดผิดผิดผิดมากๆและรวมตัวเองดีแล้วแต่ตัวเองยังไม่ได้ทำงานกันเองเลยนะไม่ได้ดีขึ้นตัวเองก็ยังมีสิ่งที่ชั่วเหมือนเขาที่มีแต่ตัวเองไม่เคยตรวจไม่เคยมองไม่เคยดูที่ตัวเองไม่ได้หันกลับมาดูที่ตัวเองซึ่งเห็นว่าอันนี้ชั่วคราว อากาศของเยอะแยะก็เลยรู้สึกว่าความชั่วที่คนอื่นเยอะมีความชั่วคนอื่นชั่วแต่ตัวเองก็ชั่วด้วยนะที่จริงตัวเองก็มีสิ่งนั้นอย่างนั้นแต่ตัวเองไม่ได้มองตัวเองไม่ได้แก้ไขที่ตัวเองและเราหลงตัวนึกว่าตัวเองดีโดยที่ไปมองคนอื่นว่าชั่วเห็นความเปื้อนเยอะแยะจากที่คนอื่นด้วยตนเองไม่ได้ล้างของตัวเองแต่เป็นนึกเห็นแล้วมันเห็นจริงๆมันบอกว่าอย่างนี้ตายไม่ได้ตายอยากจะชนะวิเศษยังไม่รับแปลภาษาก็เห็นของตัวเองต้องตาที่มันย้อนกลับเข้ามา เพราะว่าจะมาตรวจความสะอาดสะอาดตัวจริงของตัวเองให้ได้อย่างนั้นไปตามญาณทัศนะวิเศษเมื่อเราเองสะอาดได้จริงเป็นลักษณะเครื่องสะอาดแล้วแล้วเราไปมองคนอื่นเห็นความสกปรกของเขามันเห็นง่ายยังไงมันก็เห็นง่ายเห็นแล้วทีนี้คนอื่นก็มีตายก็มองมาที่เราถ้าเราไปบอกว่าถ้าเราไม่สกปรกแล้วเราไปจีบเราเหมือนกันเขาก็จะมองภาพเห็นความสำคัญของคนอื่นเขารู้สึกตัวยากแต่ถ้าเรา แต่ถ้าผมก็เป็นคนไปถูกทวงแล้วก็คนจะไปทวงเขาตัวก็จะเป็นแบบนี้แต่ว่าคุณมีสีแดงกี่ตัวคนนี้ก็มองมาเห็นตัวเราสีแดงเต็มตัวจะไปดูทำไมว่าคุณเป็นอย่างไรคุณยังไม่เห็นรางตัวเองมันไม่สะเทือนมันไม่ทำให้คนอื่นเกิดรู้เกิดเห็นเจ้าก็ไม่ได้และคนนั้นมึงเปรียบเทียบกับวัตถุ โดยนามธรรมหรือโดยฉันธรรมะแล้วมันจะรู้สึกว่าเออมันอยู่ในพื้นเดียวกันไม่ใช่แล้วคุณก็ไม่แดงเราก็ไม่แดงมันก็เหมือนๆกันแล้วมันก็เป็นอย่างนี้อย่าไปเชื่อว่ามีอะไรผิดเพี้ยนขึ้นมาไม่มีผิดหรอกฉันก็ไม่ผิดคุณก็ไม่ผิดพ่อมึงบอกลักษณะเลยว่าฉันมีแต่คุณก็แดงเหมือนกันไม่มีในเมื่อคุณเองคุณไม่ชอบคนอื่นแล้วมันก็ควรจะเป็นว่าคุณไม่มีแฟนแต่คุณก็ยังแดงอย่างนี้เขาก็จะไม่มองตัวเองเลยเพราะมันบอกไม่ๆก็ไม่มีหรอกคุณก็ไม่มีฉันก็ไม่มีแต่แท้จริงแบงค์นะเพราะเราแดงบอกไม่มีเงินไม่ได้เอามา เพราะตัวเองไม่ได้เป็นไปอย่างที่ต่างกันกับเขาซะก่อนเราจะต้องทำให้ตายกันทำให้ผิดไปทำให้เป็นอีกลักษณะหนึ่งแต่ลักษณะที่จะเป็นไปต่างก็เป็นลักษณะที่ดีขึ้นสูงขึ้นสะอาดขึ้นใช้ภาษาบอกกิเลสลดลงนั่นเองจะต้องเป็นอย่างไรเมื่อไรจุดนี้ลดลงลดลงได้และยิ่งเห็นชัดยิ่งเห็นมากยิ่งเห็นชัด ไปชี้คนอื่นได้เร็วได้ง่ายเหลือเกินเราไม่ได้เราเข้าใจไม่ได้อย่างนี้มันเป็นอำนาจนิติพลสามารถที่จะไปโทษคนอื่นแล้วเขาหยุดเขาก็จะมาย้อนหลังคนแล้วดีแล้วนี่ก็สูงแล้วนี่ตอนนั้นก็จะต้องยอมยอมรับผิดชอบจึงเป็นฤทธิ์พระพุทธเจ้าท่านเห็นเด่นชัดจนกระทั่งเป็นศักราชทั้งรูปทั้งนามทั้งนามมาจนกระทั่งถึงลูกด้วยมันชัดเจนกว่าถ้าไปทำอะไรข้าเพราะเราจะต้องมองเข้ามาที่ตนอะไรได้นิดหน่อยแค่เราเองก็หลง ได้หรือว่าพอรู้หรือพ่อเป็นอะไรบ้างเล็กน้อยแล้วเราก็ได้การที่จะหมดสิ้นจิตที่ว่าเราไม่ติดแม้กระทั่งลาภยศสรรเสริญสุขโลกียสุขหรือไล่มาจากที่พระพุทธเจ้าท่านกำลังยกเว้นรากสักการะเสียงเยินยอท่านเสียงเยินยอเป็นขั้นละเอียดมันง่ายและมันผิวขาวแล้วมันละเอียดหลงง่ายมันไม่รู้ตัวง่ายมันเป็นกิเลสฉันละเอียดขึ้นกว่าว่ามันจะหยาบๆฉันไม่รู้ตัวเราได้รับการยืนยันได้รับการ เสริมสักการะอะไรขึ้นมาแล้วเราก็เลยเป็นไม่รู้ตัวกลายเป็นกัมพูชาโง่แล้วไม่กินเลยแล้วเราก็ถูกเขียนสรรเสริญเยินยอนั้นหรือกินทำร้ายเพราะมันหยาบคายทารุณสัตว์มันเป็นของหยาบมันกัดมันก่อนมันทำร้ายทำลายเราจริงๆที่ท่านยกตัวอย่างที่ว่ามันฆ่าตัวเองเหมือนกล้วยเหมือนไม้ไผ่เหมือนพ่อเหมือนนางฟ้าแสดงมันมีอยู่ที่สวนแล้วมันฆ่าตัวจริงๆถ้าเรายิ่งไม่ยอมรับที่ไม่ควรจะเป็นกลางใจอย่างใจนักธรรมะหรือพระ จริงๆแล้วเราก็มันรักมันไม่ยอมรับง่ายๆหรอกตัวตนตัวเราจะยอมรับผิดตัวเรามันไม่อวิชชาด้วยตัวแม่มันไม่ให้รับง่ายๆและตัวอวิชชาไม่รับนั่นน่ะมันไม่มาบอกอย่างนี้หรอกมันไม่รับจริงๆแล้วเป็นจริงๆแล้วเหมือนกับเราไม่เอาเราไม่เอาจริงๆดื้อด้านจริงๆและเราก็ไม่เห็นไม่มองไม่ตรวจให้ละเอียดตรวจหวยหรือว่าเราเหมือนเราจะตรวจละเอียดแต่มันก็จะไม่เห็นมันบังมันสั้นมันบังมันก็มันมืดภาษาไทยทั้งหมดมันตามันมั่วตามันบอดมันไม่เห็นของตัวเองสั้นตัวเองบางตัวเองถ้าตัวเองไม่เห็นยากแต่ต้องพยายามอย่าเพิ่งปฏิเสธก่อน มีตัวเองมีตัวตนแล้วก็มีกิเลสแล้วก็ส่วนมากมันจะปฏิเสธก่อนแล้วก็เชื่อหรอกแต่เราเหมือนกับเราจะเชื่อเขาจะฟังจะลองตรวจเราดูบ้างจะเอาจริงหรือเปล่าเราเปิดเผยไม่ค่อยมองจนมองคนอื่นสักอย่างส่วนใหญ่ความสวยที่สุดคือการทำนาของผู้อื่นที่พระพุทธเจ้าไม่รู้ว่าพุทธประวัติ และการเข้าข้างตัวเองเผินๆไปเลยกลับหลงตัวว่าตัวเองดีก็เราไปทำนาผู้อื่นดีแล้วเราเองไม่ทำงานของเราเราไม่ต้องได้ไม่ต้องมีไม่ต้องเป็นไม่ต้องอยากได้ของเราเราไปทำกับผู้อื่นให้เราช่วยคนอื่นนะเกิดเป็นผู้อื่นนะกูทำดีของเรานะมันหลงได้ง่ายๆอย่างนี้นะถ้าเรามีหลัก กลอนหรือว่าจุดเริ่มแล้วจะต้องตรวจต้นเอาที่ต้นทำที่เต็มที่สำคัญเรื่องคนอื่นจะช่วยเขานั่นแหละถ้าเราเป็นคนดีเราก็ได้ช่วยโลกได้ช่วยสังคมแล้วโดนัทเป็นคนดีเราไม่ใช่คนบ้าไม่ใช่คนโง่ไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวจริงๆเราได้ช่วยโลกแล้วเสียสละแล้วและถอยถูกเผาผลาญแล้วและเป็นคนทำร้ายทำลายแล้วมักน้อยได้แล้วหยุดอะไรที่เป็นตัวอย่างเร็วๆร้ายๆไปแล้วอะไรอย่างเงี้ยเราได้ช่วยสังคมแล้วโดยพยายามเราจะไปช่วยบอกช่วยสอนไปเลยทีเดียวกลุ่มเขาแบบเขาขึ้นมาเลยจริงๆเรามี อยู่ในตัวแล้วเมื่อไหร่จะไปทำได้ดีไม่ได้อีกแล้วคนอื่นเขาก็จะหลับศรัทธาเลื่อมใสเป็นจริงด้วยนี่เป็นหลักสำคัญสำคัญคนละเผลอมันกดไม่ได้ที่อยากใหญ่อยากเป็นผู้สอนเขาอยากเป็นพรมเป็นปุโรหิตตากลมพอได้นิดหน่อยปริศนาก็คือได้มาบ้างหยุดได้มาบ้างยึดได้มาบ้างเหมือนจะไปเป็นนักสงครามไปตีตีเมืองนั้นเมืองนี้ได้หน่อยนึงพอได้เมืองนั้นเข้าหน่อยนึงแต่อำเภอและตำบลเล็กๆน้อยๆก็ไปยึดครองจริงได้ยึดครองอันนั้นหน่อยนึงนึกว่าตัวเองเป็นจักรพรรดิ ของตัวเองแผ่นเล็กนิดเดียวขอบเขตนิดเดียวจะหลงว่าตัวเองใหญ่แล้วก็เห็นนั่งบัลลังก์อยู่เหมือนกันแต่บัลลังก์ของตัวเองขอบเขตน้อยๆแต่ทำเบ่งไปหาคนนั้นเดินไปหาคนนี้เป็นอย่างนู้นอย่างนี้ไปเดี๋ยวก็เป็นนั่นแหละเจ้าพนักงานนิคมนี้ในเมืองนั่นเมืองนี้ที่เขาใหญ่กว่าประเด็นแค่นั้นเองมันหลงตัวง่ายๆเรานั่นแหละพยายามในโอกาสใดพระพุทธเจ้า มันเป็นจริงมันมีจริงมันร้องเสียงสรรเสริญเยินยอลงในสักการะเขายกยอชูชาติชูเชิดอะไรต่างๆนานาเป็นเป็นพิษเป็นภัยในหมู่ดาวนี่มาบวชปฏิบัติธรรมเข้าแล้วสิ่งเหล่านี้มีจริงเป็นจริงจนทำให้แย่ไปแย่จนกระทั่งอยู่กับหมู่ไม่ได้มันลาออกไปเองหรือหมูต้องให้ออกหรือว่าต้องทำโทษจะมีอะไรอย่างนี้มีจริงไม่ได้มาจากอื่นเลยมาจากโลกิยะหรือโลกธรรมมาจากโลกกระทำไม่ได้มาจากอื่นหรอกทำไมไม่มีอื่นก็มีโรคประจำธรรมะก็คือโลกธรรมมีอะไรลาภยศสรรเสริญ แต่ตัวเองทุกส่วนยอดตัวเองก็ทุกข์ไม่ได้สรรเสริญเป็นนินทาอะไรเยอะกว่าทุกข์ไม่ได้หรอกจิยะที่เป็นอัสสาทะที่เป็นรถที่นิยมนอกโลกตามที่เรายึดถืออะไรอาวรณ์ไม่ได้ไม่เสร็จเราก็ทุกข์มันมีอยู่แค่นี้รวมเยี่ยมแย่ลงหมดแล้วสั้นๆมีอยู่แค่นี้แต่มันก็ยิ่งใหญ่เพราะว่าโลกนี้มันใหญ่เหลือเกินมีเวลาก็ต้องพูดกันอยู่ตลอดเวลาสรุปแล้วเราก็เท่านั้นถ้าเราพูดถ้าละเอียดขึ้นมาก่อนจะเห็นตัวอย่างที่พูดเทียบเคียง ที่มีหลักมีท้ายมีอะไรที่พอดูพระดูได้ให้ดูที่ใกล้อยู่อย่างใกล้อย่างน้อยดูจากเราเราเผลอไปเผาเหมือนกันพูดแล้วต้องทวนดูเราหลงเสียงเยินยอเหมือนกันนะผิดแล้วครูเราเบื้องหลังเหมือนกันเป็นนักโทษปรมัตถ์แล้วก็ตรวจไปถึง 10 คะแนนถ้าเราไม่ได้เสียงเยินยอเราก็ทำสัญญาเราได้สักการะเราไม่ได้ฉันเราไม่ได้ยศเราไม่ได้ตำแหน่งมันไม่ได้ฐานะเราหลงผิดฉันฐานะสักการะสิ่งที่เธอก็ต้องสักการะเป็นชั้นยกให้ยกให้เป็นลูกก็เป็นการสรรเสริญสรรเสริญถึงขั้นรู้เพราะว่ายาสมุนไพรเป็นก้อนเป็นเรื่องหลอกๆ สักการะเพราะเรายังหลงลาภหลงทางได้มาต้องเป็นพรุ่งนี้ก็ได้มีมานิดๆหน่อยๆผมนึกว่าตัวเองมีฤทธิ์เอมิเรตแล้วทำได้มีสิ่งที่คนอื่นเสียสละมาให้เราได้หรือคนอื่นมาให้ได้ด้วยอำนาจความเก่งความดีความเป็นผู้ที่ตัวเองสามารถอะไรขึ้นมาบ้างแต่เนื่องจากตัวเองได้ได้ว่าได้เดินอะไรขึ้นมามันก็เลยลงทุนจริงๆแทนที่จะก้าวหน้าขึ้นใหม่ล่าสุดเมื่อไม่รู้ตัวแล้วมันก็ยิ่งก้าวหน้าในการที่จะเสื่อมตามจิตใจก็ยิ่งหยาบคายหยาบกร้านแบบเก็บทำอะไรรุนแรงดื้อได้ก็รุนแรงแสดง แสดงเด็กอะไรก็รุนแรงจึงยากอยากจะยากมากขึ้นเป็นเหตุให้ลำบากผู้อื่นตนเองดูเหมือนไม่ลำบากแต่ตัวเองนั่นแหละลำบากเพราะกิเลสเราเองโตแล้วเราไม่รู้ตัวว่ากิเลสเราโตเราเองทุกข์แต่ตัวเองยิ่งตามืดตาบอดไม่เห็นอริยสัจไม่เข้าใจทุกอริยสัจไม่เข้าใจสมุทัยอริยสัจตัวเองก็ทุกข์ไปจนตัวเองเสื่อมตามกิเลสก้อนโตขึ้นของตัวเองไม่รู้กิเลสขั้นตอนนั่นแหละคือตัวเหตุแห่งทุกข์และเมื่อมีกิเลสก้อนโตตัวเองจึงต้องทุกข์ทุกอย่างตายก็ไม่รู้ว่าตัวเองทุกข์ทำอะไรอยู่อย่างอยากขายไม่รู้ตัวเองทำอย่างไรผมอย่างนั้น หมออนุชามันไม่ได้บอกตัวเองนะมันไม่บอกมันเป็นความมืดบอดมันเป็นความไม่รู้และไม่รู้จริงๆนะถ้ายิ่งทำผมหลังตัวเองว่าตัวเองดีแล้วแล้วก็ไม่คิดค้นไม่พยายามตรวจตราและพยายามเทียบเคียงจริงๆเทียบเคียงกับคนทุกคนไม่พยายามจริงๆนึกว่าตัวเองดีตัวเองดีอยู่มันไม่เกี่ยวกับสิ่งที่มันไม่รู้จริงๆเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ว่าเราก็ไม่เห็นเทียบกับเทียบกับของหยาบมันก็เห็นของใหญ่ 2 อย่างอื่นส่วนใหญ่จะมีของคนอื่นที่เขาดี ถ้ามีกิเลสมานะมากๆไม่อยากเชื่อก็จะเห็นชัดมันไม่สร้างเพราะถ้ามีรายได้อันนี้ก็พูดดีกว่าเรานี่อันนี้ก็แจ๋วเลยอันนี้เราไม่แจ๋วนี้ถ้าคนที่มีมานะรีบตัดเลยไม่คิดต่อไม่กล้ากลัวจะเห็นว่าเราต่ำกว่าเขามากถ้าเห็นว่าเราต่ำกว่าเขามากเจ็บปวดพอมีมานะมากเป็นยังไงใครจะเป็นตัวประชาชนเขาต่ำกว่าเรามาตั้งนานพอเห็นเลยเราจะมีรอยก็จะมีความสุขวิเคราะห์ คนนี้นี่มีสักการะหรือมีฐานะต่ำกว่าเรานะหรือว่าเขาต่ำกว่าเรามาตั้งนานแล้วแน่ใจเพราะเขาเอาความจริงเข้าสูงกว่าเราหรอกไม่กล้าหรอกเจ็บปวดเลยไม่กล้าจริงๆฟังดีๆนะมันเป็นลักษณะเหมือนจริงมันไม่กล้าจะยอมให้เห็นจริงจะยอมให้ตัวเองเห็นว่าเขาสูงกว่าเราก็มีความจริงที่เค้าเหลือเราไม่กล้าเมื่อไม่กล้าก็ไม่รู้จริงแล้วก็ไม่มีการได้แก้ไขก็จะพยายามบางตัวเองพลางตัวเองแล้วก็ทำเป็นไม่รู้ทำเป็นไม่รู้นะคิดถึงแต่ผมก็ใช้ปัญญาไปบ้างนิดหน่อยจะรู้แต่ไม่กล้าเพราะฉะนั้นตัวนี้ ตรวจผลตรวจหรือยังไม่ได้หรอกเดี๋ยวสักการะเสียเดี๋ยวฉันฐานะเสียเยอะต่ำลงไปประยุกต์ความจริงมันชัดเลยว่าเราต่ำลงไปตายเลยเราทนไม่ได้หรอกเราจะเจ็บเจ็บปวดจะทาด้วยกิเลสมันทำงานอยู่อย่างนี้จริงๆมันไม่บอกคุณหรอกแล้วมันทำมันกั้นเราไม่ให้เรากล้ารู้ดีแต่ความปรารถนาๆ ทุกวันนี้เราไม่ได้ไปเทียบกับเพชรนะคนเราไม่ได้ไปเทียบกับข้าวแล้วไม่ได้ไปเทียบกับน้ำนะมีช่วงที่แท้จริงก็ต้องเทียบกับคนต่อคนเทียบกับคน 8 คนคนทุกคนดูเหมือนคนนี้ก็เป็นรุ่นน้องเขาเป็นคนต่ำก็เป็นคนเด็กเค้าเป็นคนมาทีหลังแล้วก็เทียบคนที่แก่กว่าคนที่สูงกว่าคนที่มาก่อนคนที่มีฐานะไว้แล้วหรือยังไม่มีฐานะเทียบกับคนทุกคนอันนี้ก็จะเป็นของมีอะไรมีกรรมกิริยาคงจะมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมมีธรรมะอย่างไรเรียกว่ากายจะทำยังไงถึงจะบอกว่ามีทำยังไงเรียกว่ามโนทำยังไงมีธรรมะชั้นเชิงของธรรมะสูงต่ำดีชั่วกุศลธรรมอกุ มันเป็นยังไงดิชั้นเชิงสลับซับซ้อนยังไงเรียนรู้เทียบเคียงแต่ก่อนที่จะไปเที่ยวคนอื่นแต่มองคนอื่นนั้นน่ะการที่จะไปเที่ยวคนอื่นแม่งมองคนอื่นอย่างไปมองคนอื่นฟังไม่ดีถ้าเราไปมองคนอื่นอย่ามองคนอื่นอย่ามากแต่ประเทศคนนี้ดีไหมคอยจับเลยนะจับให้เขารู้ตัวเลยนะกลับบ้านที่สุดอยากอยากขายมากนี่เป็นธรรมดาของมารยาทจรรยาเราจะไม่มองคนอื่นให้คนอื่นรู้ตัวจริงจะเรียกว่าสุขภาพ เร็วจังเลยนะหยาบที่สุดไม่ทำนะกิริยาอย่างนี้ไม่เอาไปจับผิดคนอื่นมองเขาเห็นทุกอย่างนี้ไม่ใช่สมบัติผู้ดีมันจะได้มันแข็งกระด้างไปจับอย่างนั้นได้พูดดีต้องรู้ว่าเราไม่ได้ดูหรอกแต่เรามีญาณเรามีความเก่งใช้อะไรเป็นสืบต่อเรารู้เราจะรู้คนอื่นผิดโดยที่คนอื่นไม่รู้แต่นี่เก่งแต่มองแต่เราคือแล้วก็รู้ก็เห็นเด็กประถมเด็กอนุบาลมันจะเป็นคนเก่งคนสูงคนใหญ่แล้วไปกินยาหยาบด้วยระวัง และมันโง่ด้วยถ้าไม่ไปต้องเขาทำผิดอย่างนี้ใครเขาจะทำผิดต่อหน้าคุณก็อยู่ทำผิดน่ะสิแล้วเขาก็จะไม่ชอบใจคุณด้วยเขาจะไม่ทำผิดแล้วเขาจะไม่ชอบใจคุณด้วยพอศัตรูด้วยแต่ศัตรูด้วย Thailand ก็ฆ่าคนนั้นเท่านั้นเอง จริงๆไม่เกิดประโยชน์ไม่เป็นความจริงไม่ใช่ความฉลาดไม่ใช่เรื่องที่เป็นจุดดีแล้วเราจะดูคนอื่นแล้วก็เป็นเพียงเครียดเราต้องเรียนรู้อย่างลึกซึ้งภาษาเขียนภาษาเขียนและไม่ใช่จำผิดเพราะเขาการเพ่งโทษผู้อื่นเป็นอาสวะอันเจริญยิ่งเราจะรู้ว่ามีกิริยานั้นตามจริงตามเป็นจริงเขามีจิตใจอย่างนั้นกายกรรมอย่างนั้นมโนกรรมอย่างนั้นตามจริงตามเป็นจริงถ้ามีจริงเออเขาอันนี้เราก็ดูว่าเขามีอย่างนี้และมีอย่างนี้ของเขานี่เรียกว่าดีหรือไม่ดีเรายังไม่คิดว่าของเขาไม่ดีสู้ของเราไม่ได้อย่างนั้นมันเข้าข้างตัวมีอัตราเราจะไม่รู้เมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ว่าอะไรดี แล้วตัวเองดีเสมอเราก็จะดูว่าเออของคนนี้เป็นอย่างนี้มันเข้ากับตัวเขามันเท่ากับสิ่งที่เขาเป็นไปทำให้สมพอดีของเขาดีถ้าเป็นเราถ้าเราทำอย่างนี้ส่วนอย่างนี้เราจะดีไหมมาดูเหตุประกอบองค์ประกอบของเราแล้วไม่ดีแฮะถ้าเราจะทำอย่างเขาอย่างนี้ทีเดียวไม่ดีมันมีหลายอย่างที่เราผสมกันแล้วมันกลับไม่เป็นอย่างนี้แล้วมันจะไม่ได้อย่างนี้เราจะรู้เพราะฉะนั้นตรงเป๊ะๆเลยทีเดียวก็ไม่ได้เพราะที่จะตัดสินไม่ได้ทันทีว่าอย่างนี้ดีแล้วหรือยังไม่ดีอย่างเราจะดูตอนนี้พยายามจะมองอย่างนี้ไม่ดีเรารู้แล้วเราไม่ทำแล้วเลิกมาแล้วคนอื่นเขาก็เป็นอย่างนี้อยู่ เขาจะดีหรือไม่ดีเราจะมองง่ายๆไอ้นี่มันเข้าใจอยู่แล้วถ้าเราไม่จำเป็นที่ไม่ดีเราไม่ทำเพราะคนนี้ยังทำสิ่งที่เราทิ้งแล้วเรายังเรายังมีอยู่ให้เรายังไม่มีเราไม่มีแล้วเราทิ้งแล้วแล้วคนนี้เขายังมีสิ่งที่เราคิดไปชั่วแล้วเราคิดว่ามันจะรู้ได้ง่ายมันมองเปรี้ยงมันก็รู้อยู่แล้วเพราะฉะนั้นต่อจากนั้นต้องคิดด้วยว่าแม้สิ่งที่เราทิ้งแล้วแต่คนนี้ก็ยังมีสิ่งนี้เขาทำแล้วดีไหมเขาผสมยังไงมีส่วนอื่นก็ใช้ผสมกับสีแล้วก็ทำได้ดีแต่เราที่ไม่ทำสิ่งนี้เพราะมันไม่ดีเรารู้แล้วขั้นตอนดังนี้ก็พยายามทำอยู่สิ่งที่เขาทำก็มีอะไรอื่นที่ผสมผสานต่อขึ้นมาเราจะ แล้วเราก็จะต้องรู้ว่ารายละเอียดมันเป็นอย่างนี้ที่จริงก็ทำดีนะมันสลับไปสลับมาสลับไปสลับมาอยู่มันได้เหมือนกันแล้วเราก็เรียนรู้เราจะทำได้เหมือนเขาก็ทำถ้าว่าวันนี้เออเค้าทำดีทำได้เราก็จะทำแล้วมันดีให้มันเหมือนรู้รายละเอียดเราก็ชอบก็ทิ้งแล้วเราก็กลับไปทำใหม่แต่ทำไม่เหมือนนะจริงๆไม่เหมือนเป็นอันใหม่แต่มีเค้าโครงและมีอำนาจสะสมส่วนเท่านั้นเองไม่มีรายละเอียดลักษณะอย่างนี้เพราะการที่เราจะใช้ทุกๆอย่างที่เราจะใช้เราเป็นเองทั้งเราผู้อื่นเขาจะรู้ตัวไม่รู้ตัวอะไรเพื่อจะปราบไม่ได้กล่าวถึงปรากฏการณ์ โลกียสุขที่เราเองนี่แหละมีเราจะปราบปราบของเราเราจะฝากและของคนอื่นเราจะช่วยเขาเพื่อที่จะช่วยเขาได้ทำหน้าจริงๆต้องไปพูดให้เขาศรัทธาและเราก็จะต้องมีความฉลาดยิ่งฉลาดแนบเนียนแล้วจะจับผิดคนอื่นยังอาตมาจะรู้ว่าคุณเสียก็ไม่เสียคนดีไม่ดีอาตมาไม่ต้องไปคอยจ้องคอยจับใครบอกว่าอันนั้นเป็นนี้ติดตามดูรอบไม่แล้วอาตมาก็สำคัญอาจจะไม่ไปใกล้คุณพอรู้ว่าคนนี้มีอะไรผิด บอลโลกวันนี้ทำอะไรหยาบคายมีคนมาเฝ้ามาบอกถ้าเป็นไปได้แล้วอาตมาจะห่างไกลคุณเลยแล้วก็จะไปหาตรวจสอบว่าจะตรวจสอบคนนี้จากอะไรเราจะใช้ยานจะใช้ความสามารถที่จะรู้คุณได้อย่างไรยิ่งจะไม่ให้คุณรู้ตัวเพราะถ้าว่าคุณรู้ตัวคุณก็ยิ่งจะอยู่กับสิ่งที่จะระงับความผิดมันจะเป็นได้เรื่องอะไรเพราะฉะนั้นเราจะต้องไปดูอะไรเป็นเครื่องมือที่เราจะจับไปหาเครื่องมือของเราและมีแบบไม่ได้แบบไหนมีคนมาฟ้องกับคนนี้ทำผิดแล้วแทนที่อาตมาอาตมาจะต้องหนีไปถ้าไม่จำเป็นนะถ้าเป็นไปได้อาตมาจะ ไม่ไปทำให้รู้ตัวแล้วเราจะจัดได้ง่ายแล้วเราจะเห็นชัดเจนด้วยก็ทาหนังคาเขามากขึ้นด้วยเพราะว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมามันก็หยุดชั่วคราวจะรู้ ก็จะมีกรรมวิธีนี่บอกครับเมื่อกี้เล็กน้อยแล้วคนเก่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆไม่ติดไม่เปิดกระโดดกัดเค้าจะมาฟ้องรถชนบ้านแตกแล้วนะเป็นรถไฟไหม้แล้วนะอะไรสัตว์หรือไม่ก็ไม่บางทีอาจจะเป็นการฟ้องก็ได้คือการใส่ความก็ได้เราก็จะคอยดูว่ามาตรวจเช็คอะไรดูไม่ทิ้งก็ไม่ทิ้งแล้วก็ทีนี้จะชั่วก็ค่อยลงมาช่วยบางทีก็ไปช่วยทันทีจัดการลงไปถึงตัวแล้วก็ช่วยทันทีบางทีก็รู้แล้วแหละรู้แล้วช่วยไม่ให้รู้ตัวแล้วก็ช่วยไปยิ่งอะไรมันไม่มากอย่างทางธรรมเนี่ยมันไม่ใช่ต้องรีบกลับอะไรต่ออะไรจนเกินไปเหมือนกับพระเจ้าไฟไหม้แล้วรีบเอาน้ำมาดับมันไม่ใช่ถึงอย่างนั้นมันมี อยู่ในเส้นสายมันมีเนียนมันมีละเอียดละออแล้วก็ช่วยกันอยู่เสมอคนนี้รู้แล้วล่ะอ้าวอันนี้อันนี้ก็เป็นคนช่วยไปอันไหนส่งมาดิพร้อมรถไฟใหม่เพลิงตัวก่อนเพราะท้ายที่ถึงตัวก่อนนะใครที่จะต้องจับตัวจี้อะไรเงี้ยเออคนนั้นเหมือนไฟไหม้แล้วร้อนมากแล้วถ้าใครไม่ถึงขนาดนั้นก็ช่วยเปิดดูแล้วก็ค่อยๆจ่ายแพงช่วยเป็นคนอย่างนี้มีนโยบายมีอันนู้นอันนี้มีลูกเรื่องมีลูกลอยมีอะไรบ้างถ้ายิ่งเป็นหน้าที่อย่างอาตมาเป็นหน้าที่จะช่วยคนทุกคนก็ทำคนนั้นคนนี้มีอันนั้นอันนี้คนนั้นคนนี้มาบอกกล่าวอันนั้นอันนี้คนนี้คนนี้มีไม่มีก็เข้าวัดเข้าเครื่องวัดแล้วเราก็ดู เลื่อนไปไม่มีหลายคนบางทีนี้ก็ค่อยแบ่งช่วยคนนั้นคนนี้เหมือนเราไม่ได้ช่วยใครแต่เรารู้ว่าเราไม่ช่วยใครเขาจะทำอะไรบ้างเราจะทำยังไงยังไงยังไงก็มีเฉลี่ยเฉลี่ยไปแบ่งไปอันไหนแรงอันไหนเบาก็ค่อยๆทำไปมีหลักการที่จะใช้ชีวิตต้องเก่งต้องแนบเนียนด้วยมันเป็นเหลี่ยมมุมนี้แล้วก็ไม่ได้แก่อื่นแก่ความหลงมาเป็นพระเป็นผู้ที่มาปฏิบัติธรรมได้รับฐานะขึ้นมาเรื่อยๆและเป็นปากคนที่รู้ยิ่งสายในเราเรารู้ว่าเป็นผู้ปฏิบัติราชการ แน่ใจก็ห่างเหินบ้านช่องเดือน 3 ญาติจิ๊กโก๋โยธิกาการกินการอยู่การใช้การสอยเป็นรูปที่เขามีตั้งเยอะแยะแล้วก็เขามีจิตต้องมีจิตหน้าทนได้นานก็มีส่วนนั้นส่วนนี้เป็นประเป็นหน้าเป็นอะไรมามีส่วนนั้นส่วนนี้มาคนก็จะเจริญจะได้รับสักการะต่อมาเขาก็ยังมีเอื้อเฟื้อเป็นก้อนเป็นกอบเป็นกำไม่ย