211106-1-054 ทางเอกภาค1-ตอน054(หน้า214)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

โฟลเดอร์2521 MP3 ทางเอก-ภาค1 107 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์170 KB
วันที่แก้ไข21 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันจันทร์ที่ 6 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2521 จะไปเป็นการบรรยายทางเอกภาค 1 บทที่ 6 ครั้งที่ 54 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามารวมกันต่อในทางเพจ 244 เราก็ต่อหน้า 213 ปลายมันจบที่ 214 ต่อกันและกันและสรุปลงมาก็มาเยี่ยมได้ตามไปทำคู่คำนึง ทุกข์เพราะว่าเราเองเราไปยึดมั่นถือมั่นเราไปลงที่คุณก็ไปลงสวรรค์สร้างสุขและหลงมีอะไรต่ออะไรเอาไว้ที่เราเป็นสมมุติมีความเป็นจริงของมันแต่เราเองเราก็ไปบวกเอาของเราไปบวกเอาจิตของเรานึกคิดเอาไว้ว่าเป็นสิ่งที่จะสำเร็จ เพราะว่าเราเองไม่ได้ใช้สัญญาในความหมายว่ามันเป็นธาตุรู้มันรู้ตามความรู้รู้ตามปัญญาที่เป็นสัญญากำหนดหมายได้เราจำได้แม่นแล้วเรามีความรู้เรามีความฉลาดอย่างนู้นอย่างนี้เราก็ใช้รู้เฉยๆมันไม่ใช่อย่างนั้นมันกลายเป็นการกำหนดหมายมุ่งหมายมากมายจะสำคัญมั่นหมายเราฟังรายละเอียดตรงนี้แม้แต่นิทานแล้วก็ไม่สำคัญมั่นหมายในนิพพานมันกลับตอนนี้ก็หมายความว่าเราไม่สัญญาตัวนี้เราไม่กำหนดมั่นหมายว่าเราจะต้องได้เราจะต้องมีมันต้องเป็นอย่างนี้ตามที่เรามั่นหมายเราไม่มั่นใจเมื่อเราไม่มีความมั่นหมายมันก็มีไม่มีความเป็นตามที่เรามั่นหมายแล้วมันจะเป็นก็เป็นนี่หว่ามัน ตรงตามที่เราสำคัญมั่นหมายกับหรือไม่ตรงตามที่เราสำคัญนั่นหมายถึงตอนที่พูดถึงจะเป็นพระอนาคามีจะเป็นพระอรหันต์มีจุดอยู่ว่าเราจะต้องฝึกเตรียมทำให้ตั้งมั่นถ้าเราได้รูปของนิพพานแล้วเราก็พยายามสั่งสมนิพพานทำรูปของนิพพานจนกระทั่งเป็นทรัพย์สินตั้งมั่นและตั้งมั่นแล้วทีนี้เราก็มุดฐานเราไม่เอาตามนั้นไม่ได้ตามนั้นก็ช่างไม่มีอะไรก็ไม่เป็นไรแล้วเราก็ทำได้แล้วโดยจะทำเมื่อไหร่ก็ได้จะไม่ทำเมื่อไหร่ก็ได้หรือจะปล่อยเป็นธรรมดาธรรมชาติ เข้าใจอยู่แล้วจุดนี้คิดว่าเราเข้าใจอย่างรับทราบดีนะเราว่าจุดที่สูงสุดควรเป็นอย่างนี้จะเป็นอย่างนี้มันไม่ค

อ่านต่อ

วรเป็นอย่างนี้จะอนุโลมปฏิญาณ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 7 0 7 0 คนไม่ 0 7 7 9 8 5 4 3 7 6 เอ่อถอยลงมาเป็น 9 8 5 7 6 4 3 2 1 อะไรก็ถอยเดินอยู่ตามด้วยความไม่ยึดมั่นถือมั่นอะไรฐานไหนที่เราจะเป็นไปโดยการอยู่อย่างกับตำรวจอยู่อย่างผู้ถือหุ้นประมาณอยู่อย่างผู้ที่รู้ก็ทำอยู่ผู้ที่รู้กันไปแต่จิตใจของเราอย่างไรก็ตัวที่เรารู้ลึกซึ้งเข้าไปว่าเราไม่ยึดเป็นตัวเป็นตนสะสมพิเศษให้แก่ตนไม่สร้างเชื้ออะไรไว้แก่ตนโดยไม่เอาเชื้อโรคเพราะโทรศัพท์บางที ไม่อยู่เฉยๆว่างๆลอยๆแต่เราจะมีพวงมาลัยคิดอะไรก็ได้แล้วก็เลยเป็นสภาพที่อธิบายว่าไม่มีเพราะมีอาการกิริยามีอะไรแสดงมากก็ได้ว่าอย่างนั้นมันไม่ว่างเพราะว่ามีกิจกรรมก็ได้ก็จริงอยู่กับกรรมที่เป็นกุศลให้ถึงพร้อมจะบอกว่าไม่มีอยู่ตลอดมันก็ไม่มีแล้วเมื่อเราสั่งมันเมื่อเราทำให้จิตใจของเราไม่มีกิเลสตัณหาอุปทานอย่างเด็ดขาดเป็นวิโรจน์ชนิดเมื่อใดเมื่อใดก็ไม่มีได้อย่างแน่นอนแล้วส่วนเราจะยืดหยุ่นในภาพคือใช้ภาพรู้เป็นใช้งานขัน 4 ใช้เวทนาสัญญาสังขารวิญญาณเป็นโดยกินของมันตามจริงโดยที่เราไม่ได้มีอะไรคนมี ขันธ์ 5 ก็ใช้ขันธ์ 5 โดยปกติอย่างชาญฉลาดคนนั้นก็เป็นบริบูรณ์สุขหมดทุกข์อย่างนี้เป็นต้นเนี่ยอธิบายเสริมให้ฟังละเอียดสูงเป็นจุดปลายไม่รู้เรื่องของเราในนี้ก็อธิบายไปตามเชิงของหนังสือแต่ผลตอบผู้ใดสร้างจิตคิดผูกพันกับทุกสิ่งทุกอย่างในโลกอย่างที่กล่าวนี้มันก็จะได้รับรถหรือไม่ทุกข์อย่างนี้แหละไม่หยุดไม่เลิกไม่จบเรื่องลงได้สักทีแต่ถ้าคุณได้รู้แจ้งเข้าใจจริงเห็นได้ว่าเมื่อมีผัสสะในโลกก็มีผลของผัสสะดังนั้นผลของสัตว์ ทุกอย่างนั่นแหละคือภาพที่จะเกิดตามอำนาจแห่งเหตุกับปัจจัยประวัติศาสตร์แล้วก็มีสภาพที่เกิดตามมาเห็นปัจจัยมันจะมีปฏิกิริยาอะไรกันก็เรื่องของธาตุคือสิ่งที่จะเป็นผลเกิดเนื่องจากสิ่งสองสิ่งไม่มีสัจจะใดมาเกิดที่เราเราก็จะรับรู้ผลของทักษะนั้นให้ชัดเจนจริงๆในวงเล็บเป็นยถาภูตญาณแล้วก็วางเสียอย่าให้ถูกทุกกรุงเทพฯต่อหรือรับภาพนั้นมาทำงานต่อแม้แค่คิดก็ไม่เอาเราก็จะวางจะเบาสบายอยู่เรียกว่าพ้นทุกข์แท้ก็ได้ทันทีอันนี้เป็นระบบ บอกแล้วอธิบายเมื่อกี้นี้เป็นระบบของชั้นจุดประจำวันชั้นสูงแต่อันนี้เป็นของขวัญเป็นของผู้ที่สุดกำลังฝึกฝึกวางสังขารฝึกรู้บริษัทรู้ตัวหยุดตัวพักตัวภาพที่จะพ้นทุกข์ก็หยุดเพราะพักเพราะว่าระงับในกลุ่มดังนั้นให้หัดใช้บอกว่าพอเวลามันรู้ตามเป็นจริงแล้วก็พักก่อนหยุดก่อนให้ดูจิตดูสภาพมันหยุดมันปล่อยพอรู้แล้วก็วางไปตามจริงไม่ต้องไปปรุงอะไรเพิ่มเติมขึ้นมาปรับปรุงเพื่อเป็นผู้อื่นค่อยว่ากันทีหลังตอนนี้ก็ว่ากันไปตามชั้นไม่ต้องทำงานแม้แต่คิดก็ไม่เอาเราก็จะวางแต่ว่าจะเบาสบายอยู่ร่วมกับพ้นทุกข์แท้ๆก็ แล้วเราจะพยายามอ่านตอนเลิกคิดไม่มีรถเหตุผลเช่นนั้นอาจจะอ่านอ่านตอนที่ไม่มีรถเหตุผลได้ให้รู้ว่าใครสนใจรถปล่อยเราจะเสียก็คือมนุษย์ ตามอำนาจของปัญญาของเราเท่านั้นถ้าเราจะเป็นผู้ไม่พยายามให้สังขารเกิดเราก็อย่าให้อย่าไปเป็นผู้สร้างดังนี้ขณะนี้ก็แปลเอาว่าไม่แต่ตอนนี้เริ่มต้นนี้แปลว่าไม่ไหนมันจะไม่ได้แปลว่ายิ่งมีแค่แปลว่าไม่ก่อนไม้หมายความว่าหมายความว่าไม่มีคำนี้หากขณะนี้ก็แปลว่าไม่ดังนั้นสังขารในขณะนี้ก็คือไม่มีการรู้อะไรมากไปกว่ารู้ความเป็นจริงของสิ่งที่ได้สัมผัสรู้ตามความเป็นจริงมีจริงอยู่อุทยานทัศนะเท่านั้นแต่ สร้างสังขารใดเราจะต้องรู้ว่าเราจะดับมันได้ตอนนี้ก็มีความหมายบอกกำกับคุณไปว่าตอนนี้เราไม่โกงไม่สังขารวิสังขารที่แปลว่าไม่สังขารก็จะเพียงรู้ครับรู้กำหนดหมั้นหมายมีสัญญาทำงานเต็มอยู่ในกลุ่มอะไรทีนี้ถ้าเราจะปรุงแต่ถ้าจะสร้างสังขารได้จะต้องรู้ว่าเราจะดับมันได้ต้องแน่ใจตัวเราเองต้องมั่นใจว่าเราจะรู้แล้วเราจะจับมันได้เราจะไม่ต้องทนเราจะไม่เดือดไม่ร้อนหรือเราจะทนก็ทนได้โดยไม่ยากรู้ในตัวของเราหมดเราจะทนจะไม่ส่งผลกระทบไม่ต้องทนต้องทนอะไรหรอก หรือจะเอาความหมายว่าทนความหมายคำว่าประชาชนก็ทนได้มันไม่ยากเราทนทนขนาดนี้ทนได้ขนาดนี้อินทรีย์พลังของเราหวานทนได้มีความหมายก็มีความหมายอย่างนั้นถ้าร้อนอยากทำหรือถ้าดับไม่ได้ก็อย่าทำถ้าทนไม่ได้ก็อย่าเพิ่งทำแต่ก็มีจุดบอกแต่ถ้าร้อนก็จะไปทำส้นตีนหรือว่าถ้าดับไม่ได้รู้ว่าทำไปแล้วมันดับไม่ไหวแล้วมันจะลามกตัวใหญ่เลยถ้าทนไม่ได้ก็อย่าเพิ่งทำเป็นคนไม่ได้เดี๋ยวมันก็จะชัดขึ้นชัดพอตายมันก็จะระเบิดดังนั้นผู้ใดมีความรู้อย่างนี้เข้าใจได้อย่าง จะได้ทำได้อย่างนี้ผู้นั้นก็จะไม่ก่อสังขารเป็นการประมาณที่เป็นทุกข์หรือก่อสิ่งที่ทนได้ยากให้แก่ตนเองหรือผู้อื่นแต่ไม่ใช่หมายความว่าเราไม่ทำอย่างนี้เราทนอย่างนี้แต่ว่าเราเองก็ไปทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อนไปก่อเป็นส่วนทำให้คนอื่นเชื่อมโยงไปทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อนก็ไม่ใช่นะก็ต้องดูทั้ง 2 ส่วนแต่ก็ก่อตั้งฐานขั้นพิเศษที่เรียกว่าสังขารตอนนี้จะก่อให้สังขารปรากฏว่าทนได้ไม่ต้องกลับไปแล้วถ้าเกิดว่าเป็นไปด้วยสามารถรู้ฐานของเราเราจะเพิ่มฐานะผู้ปฏิบัติที่จะรู้สภาพดีแต่ก่อนชั้นฐานชั้นขั้นพิเศษที่เรียกว่า ญี่ปุ่นยาพิษสังขารสังขารคือทำโดยควรมาแล้วทำโดยมีความรู้รอบในวงเล็บวิชาขอดูเข้าใจในคุณในประโยชน์แท้เป็นสิ่งมีขายเดียวพอสิ่งนั้นเรื่องนั้นอาการนั้นโดยไม่ให้ร้อนไม่ให้ทรุดในวงเล็บมันขึ้นมานั่นเองและมั่นใจว่าสามารถดับมันได้ด้วยจะต้องรู้จะทำเพิ่มคุณยาที่สังขารก็หมายความว่าคุณมีบวกกับที่คุณย่าบอกอภิบอกสังขารคนก็บุญนั่นแหละบุญยะกับคุณแล้วว่า พระอาทิตย์กับแปลว่ายิ่งสังขารอภิสังขารการปรุงที่มีการปรุงให้เกิดบุญการปรุงให้เกิดการชำระไม่ใช่ไปปรุงเสริมโครงสร้างปูนก่อแบบโลกๆไปปรุงๆไม่ใช่แต่เป็นการเป็นปฏิกิริยาในแล้วแปลเป็นไทยเราปรุงๆมันก็อย่างนั้นน่ะเหมือนพ่อครัวจัดการให้มันดูดีมันอาจจะกรองการปรุงอันนี้อาจจะเป็นการกรองไม่ใช่เป็นการไปเพิ่มเติมเป็นผักไปเอาอะไรมาผสมกันเข้าไปใหญ่ไม่ใช่อย่างนั้นเป็นการจองเป็นการปรุงเป็นการทำการร่อนออกเป็นการชำระออกปรุงแบบบุญยะปรุงแบบชำระปรุงแบบชำระแบบเอาสิ่งที่เลวออกจากตัว เพื่อคุณยาที่สังขารปรุงอย่างเกิดบุญแต่สับปลายๆสะสมง่ายๆก็แปลว่าพรุ่งนี้วันเกิดบุญแต่ทีนี้คนเรามันเข้าใจบุญเข้าใจบุญไปอัตตาซะส่วนใหญ่เขาบอกว่าบุญแล้วก็เอาแล้วจะไปวาดภาพวิมานไปเลยจะไปได้อะไรก้อนหนึ่งแล้วจะไปเอาในเมื่อตายไปแล้วหรือชาติหน้าชาติโน้นไปสร้างอัตภาพไว้อย่างนั้นมันไม่มันไม่มันไม่ใช่ถ้าเราไปหมายนั้นไม่ใช่อย่างนั้นไม่ต้องไปหวังหรอกไม่ต้องไปคิดแล้วเราชำระที่เราออกไปชาติหน้ากิเลสตัวนี้ถ้าเรายังไม่เป็นพระอรหันต์เป็นพระอริยะเท่าไหร่มันก็เป็นตัวอัตราส่วนนั้นแหละเป็นจริงเราล้างได้เท่าไหร่สะอาดเท่าไหร่ก็เป็นตัวนั้นน่าจะเป็นอันนั้นไม่ต้องคิดไม่ต้องไปหวังอะไรจะเป็นเทวดาชั้นนั้นชั้นนี้มีวิ ยิ่งรถใหญ่เลยตลกตายไอ้อย่างนั้นยิ่งเป็นกิเลสซ้อนแทนที่จะสังขารอภิธรรมบุญแล้วจะได้การล้างละกลับทำบุญแล้วค่ะทำบุญแล้วๆแบบนั้นทำบุญแล้วกลับเลอะเทอะเปรอะเปื้อนเข้าไปใหญ่หนาเข้าไปจ่ายแทนที่จะชำระให้สะอาดสะอ้านออกฟังดูดีๆทิศทางและดูความหมายเข้าใจให้ได้แต่ถ้าผู้ใดจะทำอะไรก็ทำอย่างที่กรรมกิริยาที่มันจะชำระกิเลสออกไปแล้วอัตภาพหรืออัตราที่เราเรียกว่าไปได้เนี่ยไปได้ก็จะสร้างเพิ่มให้มันได้เป็นอัตราที่จริงมันอยู่แค่นี้แล้วอุตสาห์ไปแต่งอะไรไปกิเลสน่ะเป็นโลภะเป็นอยากได้โอ้ยเราไปหวังๆเป็นรูปนั้น แต่เราไม่รู้ว่าเป็นวิมานเป็นตัวนั้นตัวนี้เป็นอย่างได้มีแรงจัดขึ้นมามันก็เลยกลายเป็นถูกพอกไปจากของเดิมเป็นของปลอมเพิ่มขึ้นเป็นเปลือกหนาคนใส่เสื้อขึ้นเพิ่มอีกได้เสื้อสวยอยากได้เสื้อสวยเอาเสื้อสวยมาใส่ซ้อนเข้าไปอีก 5 ชั้น 10 ชั้นไปเฉยๆนั่นแหละให้ตัวเองหนักเฉยๆเป็นแบบนั้นแล้วเราไม่ต้องไปหวังไม่ต้องไปคิดหรอกแบบนั้นจะไปคิดแบบนั้นก็คือจิตของเราไปสร้างเราทำเดี๋ยวนี้ล้างกิเลสเดี๋ยวนี้ตัวอัตรานี้ถ้าเผื่อว่าอัตรานี้มันละกิเลสได้ไปได้ไปมันก็จะร่อนออกร่อนออกร่อนออกร่อนออกตัวอัตรานี้มันก็ไปหาข้างหน้าเองอนาคตข้างหน้าตานี่มันก็เดินไปเดินไปมันตกเวลาไหนมันก็อยู่เวลานั้นเวลาที่เราสะอาดแถวนี้มันก็ไปเป็นอนาคตเวลานั้น เราจะหมดร่างอันดับขันสมมุติจะเป็นอย่างสัตว์สตาร์ทิฐิวิญญาณมันจะลอยออกจากร่างไปอยู่ก็ไปไปแล้วมันก็เป็นความสะอาดเท่าที่เราเป็นจริงเท่านั้นน่ะถ้าเป็นอัตตาที่ยังไม่เป็นพระอรหันต์มันก็เป็นอัตตาที่ยังไม่เป็นพระอรหันต์มันก็เป็นพระอริยะเป็นวิมานเป็นบุญของเราขนาดนั้นเราสะอาดเท่าไรเราก็สงวนวิมานของเราเท่านั้นเรามีคุณธรรมมีคุณภาพเท่าไหร่ก็เท่าคุณภาพนั้นจริงๆไม่ต้องไปสร้างโดยการคิดอยากได้อันนั้นมันกิเลสนรกพระราธะพ่อเขาไปยาทั้งนั้นน่ะเป็นความคิดเพิ่มมันไม่มีหรอกแต่มันมีแล้วมันมีความคิดมันไม่มีของจริงแต่มันมีของปลอมเพิ่มขึ้นจิตนี่มันซับซ้อนมากเราจะต้องเข้าใจจริงๆแล้วมันก็กลายเป็น จริงด้วยความไม่มีจริงมันเลยบ้าๆบอๆเหมือนกำลังนึกอยู่เดี๋ยวนี้คงมีนะอันนี้คงมีนะที่จริงมันไม่มีนะแต่คุณคิดว่าคงมีและนั่นแหละมันมีมันมีของคุณเป็นคนมีนั่นแหละมันเป็นมายาหรอกพอแล้วเพราะว่ามันหลงมากๆเข้าๆพรุ่งนี้มีๆๆไปเลยเห็นๆมันเลยเกิดมันเลยเกิดจริงๆด้วยอยู่ในโลกนี้มันจากมาจากความไม่มีแท้ๆแล้วมันจนมีจนได้และกลายเป็นคนมีสิ่งนั้นเราก็เลยเลอะเทอะกันเพราะเราก็พยายามชำระล้างออกไปแล้วก็ไม่ต้องไปสร้างแบบเก่าที่พูดเนี่ยเป็นทุกคนเป็นอยู่จะอธิบายบอกว่าจะไปสร้างมีๆแล้วไปคำนึงคำนวณนึกว่ามันมีมันมีจากสิ่ง จะมีทุกคนนั่นแหละพระอรหันต์เท่านั้นที่จะถึงที่สุดถึงจะรู้ความจริงเป็นสร้างบ้านสุดท้ายแม้แต่พระอนาคามียังมีเหลือเศษหนึ่งแล้วไม่รู้ตัวหรอกนะเพราะอนาคามีก็ตามที่มีอยู่ในของตัวไม่รู้ไม่รู้ของตัวมีแล้วรู้ตัวก็ยังเป็นจะเป็นสร้างอยู่ในตัวแต่ตัวเองก็ไม่รู้ตัวถ้ารู้ตัวมันไม่ยากเพราะอนาคามียิ่งรู้เข้าใจตัวอัตราและแพงลงง่ายเลยพอรู้ตัวแล้วอ๋อง่ายง่ายถ้าธนาคารมีนี่เป็นผู้ที่รู้เข้าใจผู้เรียนครูเก่งแล้วมันไม่รู้เท่านั้นแหละส่วนเหนือของพระอนาคามีมันไม่รู้มันละเอียดยิ่งบางเบายิ่งเป็นลูกมากเท่าไรเท่าไรก็ไปยิ่งอยากรู้ผลพยายามตามรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งแล้ว พญานาคามีที่ตรงตามสมาธิที่เราไว้ไม่ช้าอะไรมันก็มันก็เหลือแต่ไม่รู้ถ้าพระอนาคามีรู้แล้วง่ายส่วนคนปุถุชนหรือว่าผู้ที่ยังไม่มีฤทธิ์แรงยังไม่มีอาวุธไม่มีวิธีการในการปราบแม้รู้อยู่จนถึงปัจจุบันอันนั้นเรียกว่าเรายังไม่เก่งนี่รับอาวุธศาสตราของเรายังไม่รู้จักเตรียมครูในการตัดพระแต่รู้การจัดการฝ่ายการวางการสลับออกการไม่เอาดาบฆ่าอะไรก็แล้วแต่ใช้ภาษาเยอะแยะมันก็ไม่มีปัญหาอะไรเท่าไหร่แต่ทีนี้เมื่อเรารับเป็นดับเป็นจนกระทั่งเราแน่ใจมั่นใจว่ามีอะไรแล้ว ปรุงเป็นปัญญาที่สังขารดังกล่าวแล้วหรือเป็นอิสระแปลว่าอุปาทิสังขารก็มาจากคำว่าอิทธิบาทอธิกะแปลว่ายิ่งเหมือนกันอภิสังขารอิฐพระก็แปลว่าเก่งอังกฤษพระเนี่ยมันก็อันเดียวกันเป็นภาษาบาลีถ้าเป็นภาษาสันสกฤตก็เรียกว่าฤทธิ์ภาษาสันสกฤตและภาษาบาลีกับสิทธิแต่ว่าเก่งแต่ว่ารู้สึกตัวเดียวกันเขาจะเขียนภาษาบาลีว่าอิทธิฤทธิ์อิทธิพลมีความเก่งตรงกันให้เก่งสามารถเท่าไหร่กับกลุ่มสามารถเท่าไหร่ก็ทำเท่าตัวเองมี ทำโดยการใช้สัญญาใช้อะไรต่ออะไรก็ไม่รู้ว่ามันควรนะเนี่ยใช้วิชาเข้าไปรู้ธรรมโดยมีความรอบรู้รอบใช้วิชาพยายามทำให้หมดทุกข์ให้วางเป็นมัชฌิมาให้ได้ตามที่สมควรที่สุดที่เราเป็นไปได้จึงเรียกว่าทำอาการนั้นไม่ให้ทุกข์โดยไม่ให้ร้อนตัวไม่ให้ร้อนผู้อื่นไม่ให้ทุกข์นั่นเองและมั่นใจว่าสามารถดับมันได้ด้วยทำอะไรขึ้นมาแล้วตัวเราเองปล่อยได้หรือวางได้หรือดับได้ของเราไม่ติดถ้าทำมากจนกระทั่งเราติดใจจนกระทั่งเราต้องเกี่ยวกับต่อไปอีกก็ระวังในบัตรนี้ก็แปลว่าแปลว่าวิเศษแปลว่า แปลว่าต่างเปิดจากที่เคยเป็นได้มาแล้วหรือต่างกันนะวิตามินต่างแปลว่าต่างจากที่เคยเป็นมาแล้วคือดียิ่งขึ้นสูงยิ่งขึ้นไปอีกเป็นได้แปลกไปอีกเป็นได้แก่ไปอีกแต่มีทิศทางไปในทางดีเพราะมีวิชาคุมไม่ได้หมายความว่ายิ่งทำให้ต่ำยิ่งไม่ใช่นะไม่ใช่ปรับตกต่ำแต่ว่าเจริญดีขึ้นหมายความว่าอย่างนั้นแล้วก็สูงขึ้นดีขึ้นแต่กว่าเก่าขึ้นน่ะมัน ก้าวหน้าด้านๆนี้สังขารในบัดนี้ก็คือมีการปรุงมีการคิดสมมติเปิดเป็นสัมมาสังกัปปะเป็นวิตกวิจารณ์วงเล็บปิดแต่พูดตรงพูดคิดจะต้องมีอินทรีย์มีภาระเพียงพอที่จะปรุงโดยควรโดยมีความรู้รอบโดยเข้าใจในคุณในประโยชน์แท้โดยตรงก็ไม่ทุกข์ไม่ร้อนดังกล่าวแล้วและพร้อมที่จะไม่ให้มีโลภะโทสะโมหะเข้ามาร่วมกลุ่มด้วยในการปรุงเนี่ยพร้อมเราสามารถที่จะไม่ให้โลภะโทสะโมหะกำหนด จะต้องปรุงเพื่อคนอื่นไม่สะเทือนตัวเพื่อตนโดยแท้จริงโดยแท้โดยจริงแต่การปลงเป็นการคิดสร้างสรรค์เพื่อผู้อื่นตัวเราเองนี่หมดห่วงมันไม่มีตายแล้วมันยังไงยังไงก็ไม่มีอะไรที่จะต้องไปวุ่นวายอะไรแล้วทำก็ทำเพื่อประโยชน์ไม่ใช่เพื่อตัวเพื่อตนโดยแท้โดยจริงจึงจะเรียกว่าบุญในวงเล็บบุญยะแบบกรุณาธิคุณแท้เป็นกุศลยิ่งแพ้ในวงเล็บคุณยายที่สำคัญและจะต้องทำให้ซื่อตรงไม่มีการลำเอียงใดๆคือพ้นความลำเอียงเพราะรักหรือคนรู้เพราะเห็นแก่ผู้นั้นผู้นี้โดยไม่สมควรวงเล็บพ้น ค้นคว้าลำเอียงเพราะชังเพราะเกลียดเพราะไม่ชอบอย่างไม่สมควรในวงเล็บพ้นโทสาคติพ้นความลำเอียงเพราะโง่เพราะไม่ไม่คิดให้รอบคอบเพราะหลงผิดในวงเล็บพ้นโวหารสติพ้นความลำเอียงเพราะกลัวเพราะไม่กล้าเพราะเพลงในวงเล็บพ้นพยากรณ์ จะบอกว่าไม่ส่วนอีกอันนึงแปลว่ายิ่งแปลว่าเป็นแปลว่าอันนี้แปลว่าไม่มีไม่เป็นไม่ทำนะอีกอันนึงแปลว่าทำถ้าฟังดูเผินๆแล้วก็บอกอ้าวแล้วมันจะเป็นไปได้ยังไงอันนึงแปลว่าไม่ทำอีกอันนึงแปลว่าทำเนี่ยภาษาเผินๆมันก็เลยดูครับเพราะว่ามันปัญญาตื้นๆถ้าไม่มีความรู้ลึกซึ้งละเอียดก็ไปไม่รอดเฮ้ยพูดเบาๆเรื่องบอกไม่ทำแล้วก็บอกทำมันจะไปได้ยังไงเขาก็ไม่จ่ายก็จริงทีนี้เราก็มีซ้อนลงไปอีกว่าไอ้ที่ไม่ทำเนี่ยมันมีความหมายมีความกำหนดรู้ลงไปอีกต่อไปเป็นปัญญาและเป็นสัญญาณเป็นสัญญาชั้นสูงเป็นการกำหนดหมายถึงละเอียด ไม่แล้วไม่จริงๆเด็ดขาดดับสนิทเลยไม่ทำบาปด้วยประการทั้งปวงไม่ทำอกุศลด้วยประการทั้งปวงไม่ให้มีตัวเร็วตัวร้ายอยู่ในจิตของเราด้วยประการทั้งปวงแม้แต่ลำเอียงอย่างใดก็ไม่มีทั้งอคติ 4 ก็ไม่มีไม่เข้าหาตัวหาตนไม่ทำเพื่อคนนั้นเพื่อคนนี้มีแต่ความซื่อตรงซื่อสัตย์มีเป็นตนไม่มีโลภะโทสะโมหะไม่จริงๆฉันมีแต่มีสิ่งที่ควรมากสิ่งที่ไม่สมควรไม่มีแล้วแต่สิ่งที่สมควรที่จะมีแน่นอนใครก็ไม่รังเกียจโดยเฉพาะที่ทำให้แก่เขาโดยตรงเลยด้วยเขาไม่ เกลียดแน่นอนหรือไม่แต่เขาโดยตรงเพราะเขาอาจจะเอากิเลสของเขาเองมาทำให้ฉันฉันก็ชอบมันทำให้คนอื่นฉันไม่ชอบนี่ก็อาจจะเป็นได้ทั้งนั้นก็บอกว่าถึงไม่หายใจคุณคุณก็รักของคุณน่ะผมไม่ให้คุณคุณก็ไม่ว่าดีเพราะให้คนอื่นคุณก็ว่ามาอีกทีไอ้แบบนี้กับคุณก็ยังเป็นตัวจริงๆเลยแต่ถ้าเกิดว่าตัวคุณไม่เป็นกิเลสแล้วถ้าถามกันตรงๆพูดกันตรงกลางก็พอเราปรุงอันนี้เป็นประโยชน์ผู้อื่นเราไม่ได้เอาเปรียบเขารับเราไม่ได้ไปเอามาเผื่อตัวอะไรเสียสละอย่างยิ่งด้วยซ้ำไปแล้วทำอยู่สนิทก็เหนื่อยก็หนักจะลำบากด้วยซ้ำไปแต่เราก็ทำทำเพื่อให้กับคนอื่นมันเป็นความเสียหายอะไรถ้าไม่มีปัญหาอะไรไม่มีการแจ้งอะไรมันจะติดต่อคนอื่น ก็ดีแล้วนี่เป็นผู้สร้างสรรค์เป็นพระผู้สร้างเป็นผู้ที่ทำประโยชน์ให้แก่โลกให้แก่ผู้อื่นอะไรจะได้อยู่มันจะไปเป็นอะไรถ้ามันไม่เสียหายพิจารณาแล้วก็ปรุงอย่างดีประมาณและอย่างดีทำออกมาอย่างมีประโยชน์แล้วไม่ใช่ของเสียของมอมเมาไม่ใช่ของตกต่ำไม่ใช่ของพิษณุโลกอะไรเป็นของวิเศษด้วยของดีด้วยทำลงมาสิเพราะฉะนั้นสิ่งที่ถามจริงๆหมายความหมายอันเดียวกันมีคำว่าวิธีด้วยไม่ก็มีอยู่ในตัวยุ่งก็มีในตัวท่านก็ไม่คัดค้านไปด้วยกันได้ทั้งคู่หมายความใหม่ สอดคล้องเหรอจะฟังเผินๆเนี่ยภาษาตื่นๆแค่ทำความหมายตกลงอย่างที่ยกตัวอย่างมันก็คัดแน่ๆคนที่ตามได้จะพูดอธิบายยกให้ฟังเข้าใจได้แต่พออธิบายก็ลึกซึ้งมีความหมายกำหนดละเอียดลออลงไปนะคุณจะมีอายตนะที่ลึกซึ้งกำหนดสัญญากำหนดชัดๆคำว่าไม่ๆจริงๆดับสนิทไม่ให้เกิดเหตุเกิดความไม่ประมาทอยู่ประมาณการอยู่อย่างดีเลยไม่เสียหาย เบอร์หุ้นมีความเป็นไปโดยที่มีความดำเนินไปโดยยิ่งและไม่ดำเนินไปเลยในบาปในเซลล์ในต่ำในช้าในสิ่งที่ไม่สมควรไม่มีมีทั้ง 2 อันเดียวก็ครบพร้อมแม้จะปลงอยู่เราก็รู้ว่าคือกรรมคือการงานที่ตัดแต่ว่าการงานซึ่งเป็นการยังกุศลให้ถึงพร้อมหากเป็นเพียงการงานของจิตก็เป็นเพียงมโนกรรมหรือสัมมาสังกัปปะถ้าจะเป็นถึงขั้นการงานออกมาทางวาจาก็เป็นวิธีกรรมที่เป็นสัมมาวาจาและก็จะเป็นถึงขั้นการงานครบทุกอย่างเป็นที่สุดมีกายกรรมพร้อมก็เป็นสัมมากัมมันตะ ตอนนี้พบกัน 3 มีทั้งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมเรียกว่าสัมมากัมมันตะความหมายของความหมายความว่ามันเป็นการงานครบหมดเยอะที่สุดอยู่ในนี้เสร็จมีทั้งสังกัปปะมีทั้งวาจามีทั้งการงานทางกายกรรมอิริยาบถแต่กรรมมันตะอันนี้มีความหมายรวมอันนี้ก็ได้พรรษานี้มาว่าขอปลายสุดของอันนี้เป็นที่สุดมีครบพร้อมโดยรวมและเข้าใจแยกแยะด้วยว่าของมโนคงมีของบัญชีก็มีของตายก็มีเช่นเดียวนี้ผมกำลังแสดงธรรมมันครบพร้อมเป็นคำพรรษาผมเป็นการงานที่พบทั้งกายกรรมก็มีอยู่ 2 วิธีการก็มีมโนกรรมกระทํา บางทีก็มีวจีกรรมออกมามีวจีกายกรรมอะไรมันก็ไม่มากไม่มายอะไรแต่มีแต่ขยับปากแล้วบางทีไม่ต้องได้ยินแต่เสียงมีแต่ว่าจำไม่ได้ยินแต่เสียงไม่ต้องเห็นกายไม่ต้องได้รับทางกายผสมเลยได้แต่เสียงเพียวๆยิ่งเสียงในเทปนี้อัดวจีกรรมไว้แท้ๆมีแต่ว่าตีกันโดดๆนั่นแหละอยู่ในเทปนึงแม้แต่มโนกรรมก็ไม่ได้อยู่ในนั้นไม่รู้ตัวหรอกทำไปตามประสาที่มันเป็นวัตถุแต่ก็ไม่เคยจำโดยตรงไม่ใช่คนแต่คนก็เป็นกรรมของคนแต่ทุกคนพูดก็มีอย่างน้อยก็คือการกระทรวงมีมโนกรรมประกอบด้วยเพราะว่าสิ่งที่ไม่มีมโนผูกพังไม่มีก็คือได้เกิดจากมโนกลายเป็นเกิดจากมโนไม่มี เกิดจากสิ่งนั้นหมายถึงทั้งนี้ทั้งนั้นก็จะต้องไม่เป็นทุกข์จริงๆเจ้าตัวต้องรู้ของตัวเองเป็นปัจจัตตังจริงๆว่าเราอยู่ในฐานะดีจึงเจริญจริงไม่ต้องมีความสนใจหมายหรือไม่สมใจหมายฟังดีๆนะครับความคำนี้มันดูเหมือนมันเรียบๆง่ายๆแต่ว่ามันลึกซึ้งนะเราอยู่ในฐานะดีจริงเจริญจริงไม่ต้องมีความสนใจหมายหรือไม่สมใจหมายไอ้ตัวนี้อธิบายมาแล้วกว่าจะถึงตรงนี้ว่าไอ้ตัวที่กำหนดมั่นหมายในตัวร้ายจริงๆเรามีอนันตาสยานเรามีอนาคตที่เรามีตัวรู้ว่ามันก็มีความมุ่งหมายเหมือนกันมันมีการกำหนดระยะหรือว่าเป็นอิจฉา บอลมีเจตนาไม่เจตนาจะให้เป็นอย่างนี้เหมือนกันไปเจอแต่สิ่งที่เจตนาที่จิตใจแต่เราไม่มั่นหมายเราไม่ต้องไปยึดมั่นว่าจะต้องได้ต้องเป็นต้องมีพอเรารู้ทิศทางที่จะทำอย่างนี้เหตุปัจจัยอย่างนี้จะไปทำเหตุปัจจัยถ้าไปแล้วบวกลบคูณหารมันจะเป็นเงินตามที่เรามีอนังคโณที่เรามีญาณที่แล่นไปในก่อนข้างหน้าอนาคตตังค์ก็คืออนาคตมันแล่นไปข้างหน้าแล้วรู้แล้วเนี่ยเรามีปัญญารู้จำนวนได้ว่าจะเอา 2 + 2 จะต้องเป็น 4 ถ้าเราจะเอาของหรือเราจะโยนไปมันก็จะต้องไปตกข้างหน้าถ้าเรามีแรงตรงนี้ของน้ำหนักเท่านี้มีของต้านทานมีอากาศไม่มีอะไรมาขวางหน้าต้านทานตอนนี้จะมีความฝืดเท่านี้แล้วมันก็จะได้ไปไกลเท่านั้นตก เราสามารถรู้ได้โดยปัญญาที่คำนวณได้นับจำนวนพอคำนวณได้มันรู้แล้วก็ทำก็แล้วกันว่าเออมันก็จะไปประมาณนั้นแต่เราก็ไม่มั่นหมายปลายทางแล้วเราก็อาจจะตกหล่นเพราะทุกอย่างไม่เที่ยงพอไปปั๊บนี่อาจจะมีลมพัดแรงลมพูดแล้วให้ลงนี่มันไม่บอกเรามันมาในเรื่องว่าตัวฆาตกรรมมาตัดต่อให้ยกตัวอย่างชัดๆมันก็เลยไม่ไปตามที่เราหมายแม้มันไม่ไปตามที่เราหมาไปโน่นเราก็รู้อยู่แก่ใจมันชัดๆลมมันวูบเบาๆแล้วมันก็เลยไม่ไปตามนั้นก็ไม่เสียใจเราก็ไม่ทุกข์แต่ก็กลัวว่าเราเองมั่นหมายว่าจะให้ไปตามนั้นโกรธลมบ้าเท่านั้นเองสักพัก พาไปนู่นได้แต่ทีนี้เป็นต้นทีนี้ถ้ามันดูอย่างนี้ก็ยังดูยังด่าถูกตัวเราจะโยนไปนี่ไปแล้วมันไม่ไปตามนั้นหรอกแล้วก็ไม่รู้ว่าอะไรมันผลักผิวผลัดส่งหรืออะไรก็แล้วทำไมมันไม่ไปตามนั้นน่ะมันไปตามลมหมายสิ่งนี้มันเป็นสิ่งที่เราไม่รู้ได้มีอยู่มากกว่ามากที่สุดทุกท่านเป็นเหตุปัจจัยเป็นได้ก็ทำให้เกิดเหตุว่ามันเป็นไปไม่ได้เป็นไปตามที่เราหมายเราคิดเราคิดลูกคิดการแก้ว่ามันจะเป็นอย่างนี้จะเสร็จแล้วมันมีอะไรซ่อนทำให้มีวิบากอะไรต่างๆดึงจุดอะไรไปมันไม่เป็นตามนั้นน่ะเรายังไม่รู้เหตุผลที่มันมาทำให้เราไม่ได้ดั่งใจและมันก็ยิ่งโกรธใหญ่ถือแล้วก็ทำให้เรา มากคุณมากเพราะการที่จะกำหนดมั่นหมายนี่แหละเป็นตัวที่ทำให้เราทุกกลุ่มถือสาพยาบาทถ้าเราเข้าใจก็ได้อย่างนั้นเราก็พยายามใจเย็นๆคนคิดหาเหตุและปัจจัยทำไมในคนเนี่ยถ้าเราทำดังว่านี้ไม่มีการลุกลี้ลุกลนไม่มีการอะไรเป็นไปโดยธรรมโดยดีถ้ามันไม่ได้ดังไม้ก็ไม่ทุกข์ก็พยายามปรับปรุงข้าแต่จำเป็นมันรีบหรือว่ามันควรจะเร่งเวลาหน่อยก็พยายามเร่งเขาหน่อยนึงไปตามลำดับของมันนะไม่เคยไม่ช้าอะไรแล้วก็ไม่มีกลอนเป็นลูกทีมจนกระทั่งลูกๆมันก็ยิ่งผ่านมันก็ยังไม่รู้ถ้าทำให้พอเหมาะพอเจาะทำไมต้องว่าเราจะเป็นหมายมั่นใจหมายหรือไม่สนใจหมายเป็นอยู่ทนอยู่ได้โดยไม่ยาก บาปไม่ทรมานอะไรสำหรับตนแม้เรื่องอยู่เรากำลังกระทำก็ไม่ได้นายไม่ได้เบื่อและควรเกิดควรเป็นโดยตนทำแล้วก็จะไม่หลงติดหลงยึดไม่เหลือเศษธุลีเป็นอัตราใดๆอีกด้วยมีตัวท้ายก็จบบอกเมื่อเราทำแล้วเราก็ไม่หลงผิดหลงยึดเหลืออัตราเหลือเศษอะไรว่าเป็นของของเราเป็นความภาคภูมิใจเสนอจนสยองเป็นหยิ่งจนยึดมั่นถือมั่นอะไรกลายเป็นอัตราเสริมความหมายมันเป็นเรื่องเป็นราวอะไรเราก็ไม่รู้ก็รู้ว่ารัฐบาลมันก็พูดอธิบายกันง่ายดีมีปัญญาละเอียดเข้ามาเข้าใจโดยรู้ความ ความหมายของยุติมีปฏิภาณเข้าใจง่ายเพราะมีปัญญาพวกนี้แต่เวลาไปทำจริงก็ต้องทำให้ลงตัวไม่ถูกถ้าทำไม่ลงตัวทำไม่ถูกเราก็ไม่มีทางที่จะเป็นสุขเราก็ไม่มีทางที่จะเป็นดับไม่มีทางที่จะทำวางได้เอาจริงจะเรียกว่าพ้นทุกข์แท้ที่สูงขึ้นมาอีกอันหนึ่งเป็นสภาพสูงขึ้นมาจากสังขารตัวก่อนอันว่าสังขารที่เราบอกว่ามันคิดต่อเลยไม่คุ้มไม่อะไรเลยอันนั้นสังขารเก่าตอนนี้สังขารชั้นสูงประมาณนี้เราจะพ้นทุกข์ไปอีกอย่างดีแล้วก็เป็นไปอยู่อย่างบริบูรณ์ด้วยเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านก็พร้อมครับ ระดับยิ่งๆขึ้นคือมีความบริสุทธิ์บริบูรณ์ได้ทั้งที่มีกรรมมีกิริยามีอิริยาบถชีวิตการงานมีกำลังมีกำลังการป้องกันกำจัดกิเลสได้มากขึ้นรู้เท่าทันสัจจะได้เร็วขึ้นเก่งขึ้นสุขุมในเวทนาในจิตมากขึ้นในสภาวะของคำว่ากายก็แจ้งชัดแม้จะเป็นนามกายของจิตฟังคำว่านามกายแล้วออกมาว่ากายของจิตน้ำใจเราเคยได้ยินไม่เคยผ่านหูแล้วเขามานามกายของจิตนั่นเอง วิธีกายของจิตก็เข้าใจเห็นแจ้งยิ่งยิ่งขึ้นตายก็รู้เห็นเด่นชัดเด่นแจ้งยิ่งยิ่งขึ้นมีธรรมจักรสุขกูทำมาปัญญาลึกซึ้งในคำว่าธรรมกายทั้งหลายจึงแจ้งชัดยิ่งยิ่งขึ้นพยายามนะพยายามเข้าใจตอนนี้ถึงขั้นทำการมีบางสำนักก็จะเรียนธรรมกายกันเป็นแบบรูปเป็นแบบนิมิตเราก็เรียนรู้มีเป็นตายแล้วนี่แต่ว่ากายของเรานี่มันแจ้งมาทำนะแจ้งขันธ์ 5 มีสิ่งท

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน