211018-1-036 ทางเอกภาค1-ตอน036(หน้า158)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

เอางี้ถ้าไปอย่างนี้แล้วก็จะเป็นความเจริญของมนุษย์มนุษย์ที่ยังไม่เจริญยังไม่รู้เรารู้ก่อนรู้นำหน้าเคยรู้มาแล้วแต่จะดีมีใครยังไม่รู้ว่าจะนำเขาเราจะทำนำเข้าไปมันตายนานๆไม่รู้แล้วแต่เราเองเราจะต้องใช้ปัญญาอ่อนประสบการณ์ หมูแดงมีอำนาจมีผลกรรมผลประจำวันมีผลโดยไม่ต้องให้กรรมนี่เป็นกรรมดีมันก็จะสะสมไม่ว่าก็จะทำลงไปตนเองจะต้องเกิดมาร่วมด้วยหรือไม่หรือว่าตนจะไม่เกิดมาร่วมด้วยก็ตามมันก็คือสิ่งที่ทำขึ้นไว้อยู่ในโลกนี้แหละเราอยู่เราก็มีเราตายเราก็ดีเราจะมาก็ดีเราจะไม่มาเราก็ดูจบเลยถ้าเราทำส่วนนี้ดีปัจจุบันนี้จะดีอันนี้มันเป็นอดีตไปมันก็เป็นตำรวจดีถ้าเราจะจองมารับหรือว่าอนาคต ดูการมารับมันก็มารับคนดีทุกคนควรรับผิดชอบสิ่งที่เป็นกรรมของตนควรจะทำกรรมของตนให้ดีทั้งหมดและโลกนี้ก็จะไม่มีอะไรไม่ดีผมคนไม่รับผิดชอบกรรมของตนแต่พยายามใช้ปัญญาอันยิ่งที่จะเอาสิ่งที่ดีนั้นทำลงไปมันก็เลยจะต้องบอกตรงๆสอนต้องพยายามรวมพยายามปรับปรุงกันนี่แหละมันจะช่วยไม่ได้แล้วมันก็เป็นอย่างนี้ในโลกแต่เราก็ต้องเป็นผู้ทำงานรู้ความสุดยอดแล้วไม่มีอะไรหรอก เหี้ยไม่แพ้ไม่แน่ไม่นอนแต่เราก็เที่ยงเป็นหนี้ยึดทรัพย์ตรงที่ทำดีให้ถาวรเมื่อรวมตัวปัญญามีตัวจิตวิญญาณมีตัวรู้เราก็รู้แล้วก็พยายามใช้ปัญญาอันกว้างขวางอันเก่งที่เราจะสามารถเก่งได้เท่าไหร่ก็เก่งแต่ความเก่งนี่มันรู้ถึงความดีเพื่อความถูกต้องหรือความจริงจังหรือความมีผลสูงสุดแต่จิตวิญญาณอันนี้ของเราให้มันสามารถพยายามเปิดพยายามจะทำความรู้ฉลาดให้สูงสุดถึงจะรู้ว่าสิ่งนี้ดีที่สุดยอดมากและทุกๆขณะ แล้วเราก็ส่งไปถึงความดีสุดยอดความประเสริฐสุดยอดทุกๆขณะเราจงไว้ทุกอย่างนั้นตลอดเวลาเสมอมีสติสัมปชัญญะมีธรรมะวิจัยมีวิริยะแล้วก็จะทำให้จริงจริงๆมันก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดจบเมื่อเวลาเราปฏิบัติธรรมนักเรียนธรรมะแรงจนกระทั่งรู้สภาพที่มันรวมมันขึ้นมาเรียกว่าอัตราเศรษฐกิจเลยทีเดียวจนกระทั่งถึงตายก็คือเป็นสภาพที่ผสมสภาพที่ประชุมคือสภาพที่ประกอบขึ้นแล้วมันก็จะได้ประกอบขึ้นเป็นส่วนที่มีสิ่งที่ดีขึ้นมาตลอดเวลา สุคนธ์เป็นอย่างนี้มีสำนึกอย่างนี้ประพฤติอย่างนี้คนในโลกไหนก็ตามเป็นอย่างนี้กันหมดสังคมไหนกลุ่มไหนเป็นอย่างนี้อะไรมันจะไม่ดีมันเป็นไม่มีอะไรที่ไม่ดีเพราะฉะนั้นในบทบาทหรือว่าในกรรมกิริยาต่างๆก็มีคำสอนบอกว่าให้ทำใครทำอย่างนี้นะสุจริตพอดีมีนายสุจริตมโนอย่างนี้นะสุจริตสะท้อนกันไปบอกกันไปที่ไหนก็บอกที่ไหนก็สอนศาสนาอื่นๆในใจทั้งสองที่เขารู้ว่าอย่างนี้ให้ทำอย่างนี้ดีใจอย่างนี้ไม่ดีเราก็รู้ตรงกันส่วนดีที่ตรงกันตั้งแต่ศาสนาเบื้องต้นเบื้องปลายอะไรสอนจนจบตรงกันในส่วนใหญ่พอเราจะเป็นปลายแล้วมันก็จะขัดกันบ้าง ถ้าผู้ที่รู้สึกรู้ตัวรู้ตนแล้วหมดตัวหมดจนแล้วก็จะรู้ความรู้สมมุติดีหรือไม่ดีชัดขึ้นชัดขึ้นชัดขึ้นเสมอส่วนตัวเองนั้นสบายสบายใจตัวเองไม่เห็นอะไรที่เป็นของเศษเพราะว่ารู้แล้วว่าเป็นอนิจจังเป็นของไม่มีตัวไม่มีคนอะไรไม่มีแต่ไม่มีศาลอะไรสำหรับเราแต่โลกก็มีกัน 3 กลับกันถ้าเราไม่เหมือนกันไม่มีสารอะไรก็ไม่รู้นึกว่าเป็นการศึกษาเรามันต่างเพศทุกอย่างมันคือความเคลื่อนไหวความกว้าง [ไม่สามารถถอดข้อความได้] แล้วก็ติดใจแล้วก็ผูกปรารถนาดีต่อโลกมากคิดนึกที่จะช่วยเหลือโปรไฟล์โลกสงสารโลกมากมีพรหมเมตตาจะเป็นภพภูมิต้องเวียนตายเวียนเกิดที่ดินตำบลเกิดหรือไม่เรียกว่าเวียนตายก็คงใหญ่ขบวนที่ตัดใจไม่ยอมตายไม่มีการตายไม่มีคำว่าตายถือว่าเป็นคนที่ตัดใจแบบมหายานเราก็เป็นความปรารถนาของผู้นั้นก็ปรารถนา อย่างในโลกเป็นของดีที่สุดเป็นอุดมการณ์ที่ดีเจตนาที่จะช่วยเหลือโปรไฟล์ผู้อื่นเสียสละตัวเองนั้นไม่เป็นไรหรอกตัวเองจะเหนื่อยจะหนักจะหนาจะทุกข์จะร้อนอะไรท่านก็ทนทุกข์เรียกว่าทันคนทุกข์พระโพธิสัตว์ใหญ่อดทนทุกข์เอาช่วยเหลือคนอื่นมีเมตตาจัดมีความสงสารเมตตากรุณาเพื่อคุณช่วยเหลือผู้อื่นทนได้ทนให้มากที่สุดและอุดมคติที่ดีของพระโพธิสัตว์ต้องมีอยู่ในบุคคล อรหันต์ก็คือเป็นผู้ที่รู้ความจริงแต่สิ่งที่จะมีอุดมคติอย่างนั้นก็มันเป็นสังขารธรรมมีเมตตาก็เป็นสังขารกรุณาสังขารมุทิตาหรือแม้แต่อุเบกขาเป็นสังขารไม่ต้องการขายเราทำนั้นได้เป็นมิตรสังขารหรือเป็นสินค้าที่สำคัญในสังขารที่ปรุงขึ้นมาให้ได้ควรใช้ควรทำทำไม่ได้ก็คือเอาทำเป็นอัตโนมัติแล้วเราก็ไม่ต้องไปยึดมั่นถือมั่นรู้ประมาณรู้การรู้เวลารู้ความเหมาะสมใจปล่อยใจวางใจของพระอรหันต์ทำโดยรู้ว่าส่วนต่างที่ผสมแล้วด้วย เนื้อเพลงได้ในวันนี้ที่สุดเป็นสมมติที่สัจจะที่สูงสุดจนเรียกว่าปรมัตถ์สมมุตินี้ตรงกันจนเลิกกับปรมัตถ์เรียกว่าสุดยอดแล้วก็ใจของท่านก็ไม่มีอะไรไม่ได้ยึดถือว่าเป็นดีเป็นจะต้องติดในใจไม่มีสิทธิ์ในใจไม่ยึดถือว่าเราจะต้องเกิดมาทำอย่างนี้อีกหรือไม่เกิดมาทางนี้มันมีอยู่ความสวยรู้ความเกิดของความเป็นจริงทรงไว้ซึ่งอายุของมันตามกาละบ่รู้กาละเทศะอยู่ก็ทำกาละอยู่ทำกาละสิ้นไปทำกาละสิ้นมีความรู้จบมีความรู้เกิดมีความรู้การความรู้กาล กาละตั้งแต่ระดับไฟดับผู้จัดการทำตามกาละแล้วที่สุดทำกาละสุดท้ายตายดับไปแล้วหมดแล้วนะไม่มีอีกนะไม่ถูกเลยรู้สึกความเป็นจริงตามกาละรู้กาละเทศะได้ตามจึงทำอายุได้ตามจริงเป็นนิยายตายเป็นผู้ที่มีความเหนืออายุเหนือสาระเนื้อสารละลายเป็นผู้ที่ยืนเนื้อการแต่จะไม่มีการศึกษา ถ้าเกิดหยุดเวลาหยุดอายุโดยเฉพาะกิจที่มันจะมีอายุเราจะต้องเรียนเข้าไปที่จิตที่มีอายุมีอายุเป็นกลุ่มมีอายุเป็นเทวดาเสวยสุขช่วงนี้อายุเป็นนรกจะจัดที่จะเสวยความทุกข์นั้นไม่เอาถ้าไม่สร้างสรรค์สบายและก็จะมีฐานของเทวดาคือเสวยเสวยสุขเสมอความทุกข์ร้อน สุทธาวาสที่มีอารมณ์อย่างนั้นเกิดอยู่ในจิตในความเป็นอารมณ์หรือความเป็นจริงที่รู้สึกอย่างนั้นที่มีฐานรับรองนั้นอยู่ท่านสร้างในช่วงระยะที่ชั้น 3 เจตนารู้อยู่ตอนนี้ทำไมเป็นอย่างนี้ให้ทำเมื่อทำแล้วเสร็จก็จะหยุดอายุนั้นมีชีวิตต่อสังคมได้ 3 ตัวจบไม่มีต่ออนาคต ปัจจุบันที่ทรงไว้ทรงไว้แล้วถึงปัจจุบันคนปัจจุบันก็จบจบอยู่จึงเรียกว่าเป็นผู้ที่เป็นในการกำหนดการเป็นผู้ที่อยู่เหนือคำว่าอายุเป็นผู้มีเนื้อคำว่ากาละเป็นผู้ที่เรียกว่าไม่มีกาละก็ได้จะมีสาระก็ได้จะทำการจะไม่ให้มีการศึกษาเรื่องแล้วแน่นอนแล้วอายุ จะมีหรือไม่มีท่านอยู่เหนืออายุมันจะมีกระดาษไม่มีก็ได้อย่างสนิทเป็นลักษณะของมนุษย์อุตรดิตถ์ทวีปเป็นผู้ที่ไม่มีปัญหาอะไรหมดเวลาปลุกสูงสุดอธิบายคำว่าอายุมีประสบการณ์ไปเรื่อยไปคำว่าอายุในโลกนี้มันก็เป็นวัตถุเป็นของที่เป็นสมมติเอาสิ่งที่บวกกันมากเอาเวลาเวลาประกอบด้วยเพราะการที่ผ่านไปช่วงที่เกิดแล้วก็เริ่มนับเริ่มเป็นแล้วก็เริ่มนับเฉลี่ยของการมีสาระอย่างนี้สิ่งที่เกิดมาเป็นวัตถุมันก็เป็นวัตถุแห่งความทรงไว้มันยังไม่สูญหายยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้ายังไม่เคลื่อนไหว อายุอารมณ์นับความโกรธของจิตวิญญาณที่จะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ก็เป็นอายุเป็นอายุของสัตว์สบายเป็นอายุพุทธศาสตร์เทวดาเป็นอายุของพรหมเรายังมีอายุที่มันเกิดดับเกิดดับเกิดดับเกิดดับมันก็เป็นอายุของอันนั้นถ้าเผื่อวันนั้นมันไม่เป็นรถเป็นชาติอะไรมันเป็นอนุกรมสุขมันเป็นอุเบกขามันก็ไปรับเด็ดขาดเราจะเป็นรถที่สบายหน่อยโสมนัสบ้างไม่ใช่ไม่ถูกหรอกของพระอาจารย์ชั้นสูงเสนอสูงมาตรฐานกับผู้โดยสารประจำถิ่นฐานอย่างเก่งก็ไปดีเรียกว่าสมณศักดิ์เหมือนสวรรค์สวรรค์ ใจดีโสมนัสใจที่รู้ดีเห็นดีแล้วก็ยังร่าเริงเบิกบานยังเข้าใจส่วนที่ดีอยู่หรือไม่ก็อุเบกขาสหัสหรือไม่ก็เฉยๆทำไปด้วยเฉยๆบางทีก็ทำไปด้วยสิ่งที่เรามีความรู้ดียินดีมีอารมณ์เล็กน้อยแต่ก็รู้เท่าทันสมัยชอบใจมากมายเป็นสุขใจเราต้องรู้ให้ชัดอารมณ์นี้มันเป็นอารมณ์ใหญ่ชอบแล้วมันก็สั่งสมโดยไม่รู้รสชาติของจิตเนี่ยเราดี ชื่นใจมากๆยกเลิกแล้วก็มีเราเคยมีมาแล้วกับทุกคนชื่นใจเลยเราระลึกถึงคราวที่เราไม่ชอบใจชื่นใจจริงใจมากๆตื่นเต้นอารมณ์อย่างนั้นเป็นยังไงพงษ์สิทธิ์หรือการที่กำลังสนุกสนานเพลิดเพลินมากหัวเราะโอกาสที่เอร็ดอร่อยมากๆเป็นยังไงถ้าเรานั่นแหละเรารู้ให้ได้อารมณ์สมใจอารมณ์ที่เราสมอารมณ์ที่เราเป็นทุกข์หมายกำหนดไว้เมื่อเรามาปฏิบัติธรรมแล้วเนี่ยอารมณ์อย่างนั้นมันจะลดถอยมันจะไม่มีมันจะนานแล้วรสชาติจึงจะอร่อย อยากเล่นเพราะฉะนั้นจะเห็นได้แม้แต่สภาพของกายการจะหัวเราะการที่จะเอร็ดอร่อยอย่าหัวเราะลงลูกคอติดต่อผมไปมันเป็นไม่ได้ทำไม่ได้แกล้งมันทำไมแกล้งไม่ได้แกล้งมึงแกล้งเจตนาทำมึงสิทำไม่ได้หรอกทำไม่ออกเพราะมันไม่มีธุรกิจไม่มีชีวิตที่จำเป็น รถเป็นชาติอยู่แสดงถึงความชื่นใจออกมาจนกระทั่งจิตวิญญาณของเสียงเป็นตัวบุคคลเนี่ยมันจะไม่มีแต่ฆราวาสก็ไม่รู้เรื่องหรอกเขาไม่ได้เคยสำรวมสังวรระวังเขาไม่เคยรักษาอารมณ์เขาไม่เข้าใจหรอกเขานึกว่าเป็นของดีก็จะต้องเอาให้ได้ด้วยถ้าอยู่ได้อย่างสดชื่นได้ยินแต่เสียงหัวเราะเริ่มเดินหน้าเดินทางอยู่อย่างนี้ก็ถือว่าดีอยู่ดีๆไม่ว่าจะต้องแก้ปัญหาการหัวเราะต้องไปดูละครจนปวดจะไปดูอะไรที่เขาตลกจะทำอะไรที่มันจะต้องทำให้ตัวเองบันเทิงมันจะได้หัวเราะป๊าบๆก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ยอดของมนุษย์ ทุกคนเป็นการสะสมความผิดโลกให้อยู่ในโลกให้เห็นว่าโลกนี้บันเทิงโลกนิราศเรื่องมากกว่าโลกนี้น่าสดชื่นเอร็ดอร่อยเป็นรสอร่อยก็เอาผลงานล่อหลอกลูกไว้สภาพมันเหมือนสุขสมใจแล้วก็ทำกันในโลกทันแล้วมันไม่เกิดมันก็ไม่เกิดจริงๆมันเบาเบา ถ้าจะร่าเริงนิดหน่อยอาจเป็นฐานขึ้นมาแล้วมันไม่ไปไกลหรอกนอกจากแม้ว่าจะมีเหตุปัจจัยยั่วยวนให้แรงบางทีเราก็บอกเออเราไปด้วยได้คนนึงที่ต้องแล้งๆก็ไปได้ตัวเดียวมึงดูมันสำนึกมันรู้เออเดี๋ยวไปไกลแล้วนะเรายังไม่หัวเราะจนใหญ่เกินไปมันเป็นของหน้ามันจะกลับตั้งแต่ชาวโลกถ้าโลกไม่น่าอายชาวโลกน่าชื่นใจเลยแต่หัวร้อน เรียนรู้ธรรมะสูงเข้าใจแล้วว่าไอ้นี่มันเป็นรถโลกเป็นสิ่งที่โลกยั่วไว้ยวนไว้เป็นสวรรค์ใหญ่ผูกจิตทำๆเรียนจริงๆก็เรียนรู้และก็ต้องเข้าใจแล้วรถของจิตมันเป็นเองถ้าเผื่อว่าผู้ใดรู้แล้วเป็นธรรมหรือว่าเป็นปรมัตถ์รู้สิ่งหนึ่งแม้ไม่ต้องมองและประสานมันก็ลดเองมันก็จะดูเป็นผู้ที่ยิ้มแย้มสงบสุขุมอยู่ไปจากที่ว่าซื้อปลาอะไรจะได้เป็นรถเป็นชาติที่แสดงว่าอาสาอะไรเกินไปถ้าบอกว่าคนที่เขาไม่สนใจ ทำไมต้องห้ามอย่างนั้นของดีออกเขาก็นึกว่าดีแล้วเขาจะต้องพยายามรักษาหรือว่าพยายามสะสมพยายามทำให้มีมากๆด้วยมันเหมือนใครจะต้องไม่มีเงินจะไม่จะต้องไม่เอามันไม่ดีเขาจะมองไม่ออกคนที่เขามองไม่ออกก็ไม่ออกก็ไม่มีความรู้สึกเค้าไม่มีรสชาติที่จะรู้ว่าเอ๊ะไม่มีมันเป็นของมีความดียังไงเขายังมองไม่ออกแม่ก็พูดเป็นภาษาพูดกับฟังภาษาเหตุผลภาษาเท่านั้นเองใจก็เลยยังโง่อยู่อย่างเก่าต้องการสะสมแสวงหาอยู่อย่างเก่าแล้วฟังเหตุผลก็ฟังภาษาไทยแต่ใจที่มันไม่เป็นมันไม่เป็นแต่ผู้ติดตามและอารมณ์ของการร่าเริงที่ว่า ราชการหัวเราะกันร่าเริงเบิกบานเลื่อนเป็นอารมณ์ที่ติดตัวเองเบิกบานเบิกบานจนมากจนร่าเริงร่าสร้างชื่อว่าผู้ใดมีอารมณ์จริงเข้าใจจริงเห็นจริงก็เกิดเหตุเกิดจากปากเกิดความเข้าใจและเป็นจำนวนดูให้พร้อมผมพอเหมาะพอเจาะประเด็นแม้แต่คำสอนทำบทบาททำประมาณ 50 กว่าบาทก็เคยอธิบายให้ฟังแล้วมีการประเมินบ้างถ้าโลกนี้ไม่มีลักษณะปฏิสันถารลักษณะแสดงออกทั้งกายและชีวิตก็เอาเป็นเสียงก็ตามกายกรรมก็แสดงความเบิกบานร่าเริงแจ่มใสมีการต้อนรับปรึกษาหมอ เป็นการปรับหรือตัวใครตัวมันทุกคนก็ซ่อมอยู่ที่ตัวเองที่ตัวเองเลยไม่ต้องประสานกับใครฉันก็เฉยแกก็เฉยฉันก็เฉยไม่อยากอยู่คนเดียวไม่ติดรัฐบาลทุกคนว่าใครๆมันๆแม้แต่สัมผัสกันก็เหมือนกันไม่สัมผัสกันแต่ทนกันอยู่แล้วแต่ต่างคนต่างอุ้มไม่มีอารมณ์ปรึกษาอะไรเลยซึ่งกิริยาเป็นศาลอะไรตรงนี้แต่ฟังดูดีๆอธิบายลักษณะชัดๆถึงตายมันก็ต้องมีส่วนอย่างนี้ด้วยถึงแม้ว่าเราเองเราจะไม่มีอะไรแล้วเราก็มี ร้านสมานฉันท์มีสมานัตตตามีอัตตาอันสมานทำให้มันเกี่ยวกันเสมอกันเป็นคนเหมือนคนเราจะเป็นพระอริยะเป็นพระอรหันต์แล้วเราไม่มีอะไรแล้วเราก็ต้องกับเขาส่วนที่มีและเป็นคนอยู่แล้วก็รักษาทุกคนไม่ใช่เป็นคนอยู่เสมอๆสำคัญคำพูดไม่ถึงเลยไม่ติดนะอะไรอย่างนี้ไม่ต้องทำกินยานี้ยาของเขาก็อยู่ที่ของเขาตัวนี้จะไปจ่ายถ้าไม่ติดก็กลายเป็นหมื่นตลอดคนตลาดในโลกเท่านั้น ไม่เข้าใจที่พูดออกมาจะให้เข้าใจทุกสภาพที่ลึกซึ้งสภาพที่สมบูรณ์จะต้องเข้าใจสมมุติว่าเราต้องเข้าใจรู้เท่าทันแม้เราจะมีโสมนัสต่างกันตังเราจะมีอารมณ์ดีซึ่งมันไม่ใช่อารมณ์ถามอุเบกขาหรอกมันจะอารมณ์สุขไปทีเดียวก็ไม่ใช่แต่เป็นอารมณ์ที่บ้านก็ไม่รู้ว่าอารมณ์นี้เรามีเราอาศัยเราจะต้องพยายามให้เกิดบ้างแต่โดยสัจจะแล้วเราเองเรารู้เท่าทันเราไม่ได้รักไม่ชอบเลยทีนี้มันจะทำอยู่มันจะใช้อยู่มันจึงต้องรักษาโรคต้องระวังรู้เท่าทันเพราะทุกคนต้องไม่เผลอ คนจะต้องไม่ประมาทก็ทำบ่อยๆแล้วมันก็ติดเป็นอัตโนมัติแล้วมันก็จะเคยตัวจนกลายเป็นว่าเราต้องมีสิ่งนี้มันเกิดจริงมันต้องมีมีมีมีมีมีมีมีมีมีมีมีมีมีมีโดยที่เราเคยติดเอาเข้าไปไอ้ตัวที่จะต้องมีนี่แหละเขาก็จะต้องเป็นภาษาบอกกิริยาของจิตมันก็เลยจะต้องมีมันก็เกิดแต่ทีนี้มันรู้เท่าทันทีโดยสมมุติจะต้องมีก็ต่อเมื่อมีเหตุปัจจัยมันมีคนมีอะไรมีอะไรต่างๆนานาก็จะต้องมีอย่างนี้ถ้าไม่มีเราก็คนเดียวเราก็อยู่กับคนเดียวอยู่คนเดียวคนเดียวกลายเป็นคนเดียว คำกริยาที่จะต้องเหมือนกับมีใครต่อใครอยู่กับผีอยู่คนเดียวมีจริยาประสานจริงๆสัญญาที่จะเกี่ยวข้องกับทุกคนมันก็เหมือนคุยกับผีประสานกับผีอ่ะมันก็เป็นแบบนั้นมันอยู่คนเดียวแล้วก็อยู่อย่างคนเดียวไม่ว่ากายกินยาหรือไม่ว่าภาษาที่จะพูดออกไปมันก็จะเกี่ยวข้องกับเหตุปัจจัยสำคัญโดยเจตนารมณ์มีอะไรจะต้องมีปฏิสัมพันธ์ธรรมดาก่อน มีปฏิสันถารก่อนการจะประดิษฐานในกิริยากิริยากายและสีหน้าสีตาอารมณ์ที่เราปฏิสันถารไม่ใช่ว่าตัดแต่สมมติคนมาหาเฮียเรารู้ว่าเราเองเราจะทำอารมณ์ตัดรอนเป็นยังไงตั้งแต่ปีหน้าสีตาท่าทางท่าทีถึงแม้จะพูดหรือไม่พูดจะทำอารมณ์กายกรรมไม่วิญญาณก็ตามอารมณ์เจ้าศาลอารมณ์ปฏิสัมพันธ์ ได้กินยาตายสีหน้ายิ้มแย้มเปิดเผยอะไรที่ออกมาประสานมันมีแนวประสานถ้าคุณเต้นคุณตัดอยู่เลยกินยาตับไม่ประสานคุณก็ทำแล้วไม่ต้องถึงขนาดยังไม่ถึงวิธีกล่าวฟังดูดีๆคุณจะเข้าใจแต่คนมาหาครับคุณก็ตัดสีหน้ากลุ่มโดยไม่ปรึกษาไม่สบายผมก็ทำกลุ่มมีอะไรออกมาต่อเลยไม่รับเลยทุกอย่างก็รู้เองแหละยังไม่ต้องพูดหรอกถึงแม้คุณจะพูดกับก็รู้แล้วคุณพูดคุณไม่เกินแสนไม่ปฏิสัมพันธ์ สเตตัสสำเนียงและภาษาจึงบอกตรงๆเลยยิ่งรู้จักเพราะในโลกนี้จึงมีสมมติที่จะต้องรู้การเกิดการก่อการก่อการเคลื่อนการไปอยู่ยังไปอยู่สภาพจิตใจนี่แหละเป็นสภาพที่ยากที่เราจะต้องอยู่อย่างไรแต่เราไม่ไปสถาบันสถาปัตยกรรมแต่สุดท้าย ถือว่าตถาคตปะปะไปทุกอย่างรู้จักแต่ว่าไปตัวเองก็ไม่ได้ไปไม่ได้มาอะไรด้วยแต่ที่จริงก็ตัวเองไปแล้วไปก็ไม่มีที่กลับไม่มีที่จะจับก็ไม่มีจะไปต่อก็ไม่มีอะไรหรอกไปก็อยู่ที่ปัจจุบันเพราะปัจจุบันมันไปกับไปจบที่ตัวมันเองพูดหรือว่าพยายามขยายอะไรหลายๆอย่างไม่เข้าใจที่สันดานเธอเข้าใจอารมณ์ระบบราชการ อารมณ์ต้องพูดที่สุดอารมณ์ก็พูดผิดทำผิดทำใจมันมีการพอพูดถูกกันฟังได้อย่างไรบ้างก็บอกให้ฟังบ้างโดยนัยยะแล้วก็เพื่อที่จะสื่อให้เราเข้าใจแล้วเราก็ไปลองคิดตรงๆแล้วเราก็ทำทำเอาทำให้เกิดทุกข์เป็นอย่างนั้นอย่างนี้เราจะรู้รสชาติเราจะทำได้ไหมเมื่อเรากดไปมันก็มีผลที่จะได้เองในการเหลือตนหรือตัวตนอะไรของ ดังนั้นถ้าคุณหนึ่งผู้ใดจะเพิ่มโอกาสหมายเอาว่าตนที่มีรูปนามขันธ์ 5 เท่านั้นแปลว่าตนผู้มีรูปนามขันธ์ 5 เป็นผู้ที่มีสภาพภาษาแต่ว่าเรื่องของจริงอันเป็นเราท่านไม่ได้ว่าเราอาหารในแปลว่าอันเป็นเราและยังไม่อยากดูหนังออนไลน์สิ่งที่อยู่นอกโลก แต่ไม่เอาไม่ได้เป็นโรคหรอกส่วนมากไม้เอาจิตแต่ก็เป็นสภาพสมมุติสวัสดีถ้าไม่ใช่ก็ไม่ใช่มันเป็นตัวในตัวของมันเองว่าไม่ มันมีนัยยะที่อธิบายภาษาอธิบายอยู่แล้ว ผมก็มีตัวตนของตนอยู่แล้วนี่ก็แปลอีกทีนึงย้ายอธิบายว่าเป็นรูปนามขันธ์ 5 แล้วก็ยังมาแปลเข้าไปเป็นความหมายเป็นภาษาที่รู้อีกว่าหมายถึงตนหรือตัวเรามีค่าฉันวงเล็บปิดโดยภาษาอังกฤษอธิบายลักษณะการอธิบายเป็นภาษาเลยแต่ต้นตัวเราตัวกูฆ่าฉันอธิบายตัวมันเอง อธิบายไม่เซ็นชื่อยังไม่เซ็นชื่อเป็นเสียงเป็นตัวจริงอธิบายรูปนามขันธ์ 5 หมายเอาตัวนั้นจริงๆห่านี่อธิบายขยายขึ้นมาอีกเมื่อตนก็มีตัวตนของตนอยู่แล้วยังพูดจาไปหาอื่นมาเพิ่มเป็นตัวเราเป็นของของเราเพิ่มมากเข้าไปเองเป็นตัวเราและแถมผักเข้าไปอีกคราวนี้บอกแล้วว่าเชิงนอกเชิงวัตถุเชิงโลกจะเพิ่มเข้ามาอีกนั่นเองแล้วก็เปิดจึงมาเป็นภาษาว่า Google ก็กลายเป็นความลำบากเพราะดีๆนะครับ วัดความลำบากหรือจนกลายเป็นมากมายเกินไปจนกระทั่งชีวิตก็คือแล้วก็เป็นหลงว่าน่าอัศจรรย์ก็ตามนั่นเป็นเรื่องของคนหลงคนไม่รู้บอกบุคคลนั่นแหละที่โมโหมากมากจงมหิดลศาลายามาผสมกับโลกส่วนใหญ่เอาความทรงจำ อนุโมทนาไม่รู้เรื่องคนที่มีตัวสภาพระบุลงไปว่ามองหาคนที่ไม่รู้พูดให้ตายก็ไม่รู้เขาไม่รู้จริงๆเลยทีเดียวก็บอกเขารู้ก็ไม่เรียกว่าเขาโมโหเขารู้ตัวไม่ได้ว่าเขาโง่ไอ้ควายมากไม่เคยมีไม่เคยเป็น [ไม่สามารถถอดข้อความได้] [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ที่แปลว่าความลำบากซึ่งเจ้าตัวก็ไม่รู้ว่าใหญ่ไปแล้วมากไปแล้วจะไม่ไหวแล้วหนักแล้วทุกข์แล้วก็ไม่รู้ตัวอยู่นั่นเองแต่ตัวไม่รู้หรอกนะก็มันลำบากเกิดขึ้นกล่าวคือตัวตนที่มันยังมีมากยิ่งใหญ่แดดก็จะไม่ไหวอยู่แล้วและยังมักมากมักใหญ่ซึ่งตนเองก็ไม่รู้เลยว่าตนนั้นลำบากอยู่เพราะความใหญ่คุณยังหลงใหลได้กลุ่มอยู่ว่าอัศจรรย์ใจในใจนักถ้ายิ่งไปหลงผิดเลยว่าได้ยินดีตอบอัศจรรย์ต่อไปเกิดใหม่ไม่เคยมีมา 28 ยิ่งเห็นความเกิดขึ้นมากเพิ่มขึ้นหรือยังใจเป็นฟังดูดีๆของใหม่ รูปแบบของชนิดของอะไรก็ไม่รู้มันเกิดอีกแล้วมันมีอะไรไม่เคยมีสัญญาไม่เคยกำหนดรู้ให้นี่มันแปลกนะเป็นไปได้ก็มันไม่น่าเป็นไปได้มันไม่น่าเกิดได้มันไม่น่ามีได้มันมีได้คิดจะด่ามันอัศจรรย์อะไรจิตใจใจมันก็เข้าไปติดเพิ่มเข้าไปที่ตัวเองเป็นมากขึ้นทุกอย่างแม้แต่ในใจชื่นใจจริงใจจดจำไว้ในใจมันก็เกิดอัศจรรย์เกิด 8 ตัวจริงมันลำบากใจ กลายเป็นอัศจรรย์จะชอบใจในสิ่งที่แปลกที่ใหม่ที่อาจจะจำจึงแปลกิริยานี้เป็นกิริยาตื่นเต้นเป็นกริยาที่เพิ่มสิ่งที่ตัวเองชอบใจมากขึ้นมาอีกแท้จริงตัวเองโกรธคนอื่นใดคำว่าอาหารที่แปลว่าความลำบากในกรณีที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าลำบากอยู่แล้วที่เธอคิดไว้เท่าใดก็ตามอยากจะแถมเอาใหม่เอาแปลกเห็นสิ่งที่มันไม่น่าหรอกเพราะคนที่เห็นความหมายเห็นความแปลกเห็นความไม่เคยรู้เคยเห็นเคยมีเคยอะไรก็เกิดรสชาติก็ปรุงใหม่สร้างใหม่มาอุทานอัศจรรย์แปลกใหม่คนนั้นก็ติดโรคระบาดเข้าไปแล้ว ตัวตนใหญ่เป็นมนุษย์กำลังอธิบายไล่ออกมาจากอโหสิกรรมแล้วทำไมถึงจะไปอโหสิเพราะว่าอธิบายจนจบกันอโหสิกรรมตอนนี้ก็เลยจะขายความว่าทำไมมันอโหสิกรรมคืออะไรรากเหง้าของภาษารากเหง้าของสภาวะให้ฟังหน่อยเห็นว่าวิเศษในความใหญ่โดยไม่รู้ตัวเลยว่าคนเยอะจนหลงใหลเข้าไปกับความใหญ่แล้วตัวเองก็ไม่รู้ตัวหรอก เขาอธิบายความจริงผมพูดผมรู้ผมหยั่งรู้ในความจริงที่รากเหง้ารากฐานของจิตมันเกิดกิริยาอย่างนี้ผมอธิบายถึงกิริยาทั้งจิตและไม่เกินแล้วอธิบายให้ฟังเห็นที่ไปที่มาผมอธิบายอารมณ์อธิบายถึงขนาดนั้นมันเกิดถึงเป็นอย่างนี้นะมันเป็นไปได้คุณฟังดีๆคุณจะไม่เคยได้ยินใครจะมาเล่ามาอะไรให้ฟังคุณพระพุทธเจ้าท่านก็มันจะมีเวลามาเล่าให้คุณฟังผมแค่นั้นเองผมก็เรียกได้ เพราะผมไม่จำเป็นจะต้องห่วงในการสร้างศาสนาสร้างบ้านสร้างเรือนสร้างหลักสร้างฐานผมไม่ต้องสร้างหลักสร้างฐานผมจะเป็นลูกบ้านรักษาบ้านให้ดีผมเป็นผู้ที่รับช่วงพระพุทธเจ้าผมไม่ต้องรับผิดชอบจะอยู่ต่อไปอีกเท่าไรผมไม่มีปัญหาผมต่อผมก็ไม่ควรต่อสาธุเป็นของเราก็ไม่ได้เพราะไม่เคยจัดการแต่มันก็เป็นของดีผมก็ต้องเกิดมีกรรมกิริยาออกมาทำงานก็ทำงานนี้แค่นั้นเองเพราะผมมีเวลาจะละเอียดนานๆจะมีคนมาเรียนคุมอง ถ้าเห็นได้นะจะเห็นจริงเป็นอย่างนี้เองนะอย่าคิดอัศจรรย์จิตมันเห็นแปลกๆดีจังจิตมันเกิดขึ้นจริงๆมันเกิดหลงที่มันเพิ่มเข้ามาจริงๆนะคุณหลงถ้ำแล้วคนหลงโลกมันจะพยายามตื่นเต้นดีใจชอบใจไปเรื่อยไปตรวจเลือดที่มีความลำบากของเราเกิดด้วยแล้วเราก็เอาสะสมมาให้อัศจรรย์แสวงหาความจะต้องตื่นเต้นอัศจรรย์ ขอบใจแหมวันนี้ได้ของใหม่มาอีกได้ของใหม่มาอีกบ้ากันอีกใช่ไหมมองดูในตาทำเป็นคนที่มีตาทางธรรมเสริมได้ว่าบ้ากันอีกแล้วไปเอามาอีกแล้วเอามาติดใจก็ใจตัวเองล้างไม่ออกหมดเลยเป็นก้อนเบ้อเร่อไม่ได้จะไปเอาอันใหม่มาจากใจแปลกใหม่เวลาที่ลึกซึ้งจิตใจที่จะต้องไปอุดหนุนบ่อยๆจะต้องไปแสวงหามาบ่อยๆอยู่ดีๆอยู่ที่บ้านยังไม่พอติดใจก็ต้องสงสัย มันเอาของเก่ารวมมาแล้วก็โง่นะจำไม่ได้แล้วก็มาใหม่แล้วแปลกใหม่แล้วชอบใจแล้วอัศจรรย์ลีโอคนที่ฉันคิดฉันสร้างสรรค์ศิลปะสิ่งนั้นฉันทำมันก็หลงเธอไปอย่างนั้นเองเหมือนกันหลอกเด็กจะเห็นได้ว่าผู้หญิงนี่มันเหมือนเด็กๆเหมือนหลอกผัวกลับชื่นใจเท่านั้นดูแล้วมันน่าสงสารเหมือนเด็กไม่โตเอาตุ๊กตาตัวใหม่มาหลอกก็ชื่นใจอยู่เรื่อยอาจจะจำใจตื่นเต้นใจแต่ใจสุขใจ ตนให้หนักขึ้นไปกว่าฮ่าๆๆตอนนี้เป็นอาหารการหมายความว่ามีตนยังไม่พอไปรับเอาบทบาทอื่นหรือรับเอาลักษณะแสดงออกอื่นๆเข้ามาร่วมยึดครองใส่เข้าไปในขันธ์ 5 ของตนเองหรือขันธ์ 5 ของตนแบบไว้เป็นตนยังไม่พอยังไปติดต่อต่อยอดมันออกไปอีกให้ใหญ่ให้มากหนักขึ้นมายึดมาแบกเพิ่มบางคนเป็นทุกข์เป็นตัวเป็นตนเป็นหลักอยู่ในโลกเท่านั้นเองฟังดูอาจต้องการจะเห็นได้ว่าเราเคยได้ยินได้ฟังคำว่าอาหารที่ยังไม่เคยได้ยินผมเอามาเปิดศาลมาต่อเข้าไปให้ฟัง เคยได้ยินภันเตอะไรต่างๆเคยได้ยินหากร่างกายคุณเคยได้ยินทีนี้ผมเอาอาหารมาต่อนี่จะเห็นชัดยิ่งขึ้นว่ามันเป็นการเริ่มบทบาทของตนขึ้นมาก็ได้ยิ่งมาเป็นอาหารการโตใหญ่แล้วที่จริงเขาเอามาจากเรียกมาพูดกับคุณเนี่ยมันมีอาการก็คือรากสามมันมีมามันมีอาการเข้ามาเพิ่มตนเข้าไปอีกมันก็เริ่มจ่ายแล้วเราต้องสะสมเอาสิ่งนี้มาเป็นเรามีอาการอาจจะต้องมีอย่างนี้ด้วยในวันนี้เป็นต้นใหญ่แล้วมันจะเป็นบุคลิกนิสัยผิดเป็นตัวเรายิ่งเข้ามาเป็นรูปเลยมันยิ่งใหญ่แล้วนะมันไม่ใช่อหังการ ลองดูดีๆอาการะอาการเบื่ออาหารอหังการ์วัดหน่อแปลว่ายอดแปลว่าตัวต่อแต่ว่ายอดแปลว่าเพิ่มเข้ามาแล้วต่อยอดต่อหน่อและอังกูรอังกุระๆเพิ่มเข้ามาแล้วนะจากตนไม่ใช่ตนตัวเดียวเลยอีกยาวนานแต่ไม่รู้ว่ามันเป็นกฎของเราเสมอเหมือนลูกเราถือว่าหล่อเราถือว่าตัวยอดติดต่อกลับออกไปจากเราแล้วเราก็หลงเป็นเราเป็นตัวตนผู้ใหญ่ของการอันเป็นตัวเราอย่างมีพิธีแรง ทั้งๆที่คนอื่นก็เห็นว่าไม่ใช่แล้วลูกเราว่าเป็นของเราคุณอาหารการเกินไปฟังดีๆเร็วๆของคุณคุณว่าของคุณไม่ใช่ลูกมันเป็นลูกๆแล้วคนละรูปคนละโลกแล้วคนละตัวคนละก้อนนะคุณต้องขอขอบคุณความหลงที่มากก็คือหลงมาเป็นของเป็นเราที่จริงมันไม่ใช่แล้วมันของมันขั้นนะภาษาขั้นของของเราที่