211103-1-051 ทางเอกภาค1-ตอน051(หน้า203)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ามันไม่เห็นสมควรแต่ก็เห็นสมควรสำหรับผู้ที่มีปัญญาดูก็เห็นว่าพอเหมาะพอไปเป็นตามขั้นตอนต่างๆมีผลและถ้าเกิดว่าแรงกด ในรูปที่ดูแล้วไร้เมตตาก็ได้อะไรไม่เหมือนกับพ่อแม่ไล่ลูกบ้านไม่ยอมรับตัดพ่อตัดลูกอะไรตอนนี้ไม่เหมือนกับแรงในลักษณะของทางในหมู่เรานักธรรมะก็มีรูปแบบที่เป็นรูปรูปซ้อนเป็นรูปคล้ายคล้ายกันมีส่วนอะไรบ้างแต่ก็ทำไปไม่เหมือนกันในวู่วามไม่ได้ทำเป็นแบบที่ไร้เหตุผลไร้ความไตร่ตรองมันผิดกันสำหรับผู้ที่ทำนอกจากว่าผู้ไม่มีสำนึกที่ไม่มีเหตุผลจริงๆนะก็ทำไปตามอำนาจของธรรมชาติอำนาจของ ตัวเองถูกผลักดันออกมาจากจุดแล้วก็อีกเรื่องนึงแต่ถ้าสำหรับที่ทำเช่นนี้โดยเฉพาะตัวผมเองผมบอกได้ว่าไม่ได้ทำเพราะอำนาจธรรมชาติไม่ได้ทำเพราะอำนาจของจิตใจของจิตข้างในของตัวเองกดดันแล้วก็เลยให้เป็นไปอย่างนั้นอย่างนี้ตามใจเราที่เห็นแก่ตัวเราเองก็ถ้าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้แล้วเราเองเรารู้สึกว่าเราประสบความสำเร็จมีอะไรต่ออะไรคนไหนคนไหนก็ไม่ได้ทำเพราะเธอทุกข์จะให้ตายก็ไม่ใช่ว่าตัวทุกข์จะให้ดูก็ไม่ใช่เงิน แต่เพราะควรจะได้มีประโยชน์จากคนนั้นคนนั้นแล้วก็มีประโยชน์กับคนอื่นเป็นไปตามกาลเทศะตามฐานะอันพอเหมาะพอสมควรจะพิจารณาและก็ได้ใช้วิธีการไตร่ตรองอย่างนั้นไม่ได้ไปทำอะไรตามอำเภอใจก็คิดตามใจหรือว่าความดีขึ้นของใจความต้องการของใจเป็นอัตตาสั่งให้เขามีเงินสั่งให้ทำอย่างนี้เป็นงวดนี้ไปโดยพละการไม่ใช่อย่างนั้นทีนี้เราเองมาเรียนมาพยายามที่จะเป็นผู้ศึกษาสถานศึกษา เสกโลโซพยายามที่จะให้ทั้งความรู้ทางปริยัติทั้งภาคปฏิบัติชี้แนะอะไรต่ออะไรต่างๆนานาก็ทำอยู่ตามหน้าที่และก็พยายามที่จะสอดส่องใช้อุบายและก็จะไม่ให้ดูลำเอียงไม่ให้ดูว่าจะชนะคนนั้นสอนแต่คนนี้เรียกมาคุมเรื่องมาให้แต่คนนั้นคนนี้คนนั้นคนนี้ไม่ให้อะไรต่างๆนานาก็ต้องระวังพวกคนเยอะแต่ก็ไม่ใช่ว่าดูไม่เอาใจใส่ทีเดียวก็ไม่ใช่แล้วโดยเฉพาะโดยตรงกลางก็พยายามสอนพยายาม เวลาบรรยายเนี่ยคนไหนมีอะไรจะอะไรที่หนักคนไหนมีอะไรอะไรที่พอจะพูดให้ที่จะสอนอะไรจะให้อะไรให้ไปมีกำหนดอยู่เสมอๆแทบทุกครั้งเออวันนี้คนนี้คนนี้คนนี้ใครคนนี้คนนี้หน่อยเถอะบอกคนนี้รู้สึกว่าจะอาการหนักอาการนี้แต่ทีนี้เจ้าตัวที่มันนั่งฟังอยู่ที่นี่รู้ตัวหรือเปล่าทำไมรู้ตัวก็โง่อยู่ตลอดเวลาเท่านั้นแหละก็ไม่เคยมีทำอะไรไปเฉยๆไม่ได้มาสอนเราถ้าอย่างนั้นแล้วก็ขาดทุนมากจะต้องรู้ว่านี่สอนให้แล้วไม่ต้องกำหนดตัวไม่จำเป็นจะต้องกำหนดตัวแล้วก็บอกแล้วว่ามันไม่ดีหรอก กดตัวกำหนดตัวนั้นมันไม่ดีหลายอย่างมันก็ไม่ค่อยศรัทธาแต่ก็กำหนดตัวก็มีนัยยะเหมือนกันมีนโยบายหรือว่ามีส่วนดีเหมือนกันในส่วนหนึ่งส่วนหนึ่งแต่ก็จะไปทำคอยที่ที่ละคนทีละคนเรียนก็เลยไม่ต้องทำอย่างอื่นเราจะไม่ทำอื่นแล้วมันก็มันไม่ถูกยังไม่ถูกระบบที่เราจะไปทำงานที่กว้างขวางที่จะมีคนหมู่มากก็คือคนหมู่มากๆเป็นร้อยเป็นพันแล้วก็มาที่เมื่อกี้ไม่ต้องทำมาหากินอะไรหรอกตายพอดีมันเป็นไปไม่ได้ในขณะนั้นเป็นไปไม่ได้เพราะว่าเวลาจะบรรยายเวลาจะสอนเวลาจะให้เปิดดูบางทีส่วนใหญ่คนนี้คนนี้คนนี้ใกล้เคียงกันตรงกันหลายๆคนแต่ทีเดียวไปเลยคนนี้ หนังในเรื่องนี้อยากฟังละเอียดขนาดประมาณนี้พวกไปเลยคนนี้เอา 3 4 คนนี้ 6-7 คนนี้เป็นแนวนี้อันนี้เรื่องไปเลยอย่างนี้มันก็ได้ประโยชน์แล้วมันก็เป็นให้ทำให้ทำให้สร้างให้สอนให้เป็นสัดส่วนอย่างนั้นไปเพราะเราก็จะต้องรู้คุณจะต้องพยายามรับเอาแม้แต่ในปัจจุบันก็พยายามแก้ให้ในสิ่งที่บกพร่องในปัจจุบันทันทีก็มีสิ่งที่รู้มาตลอดจนมีแล้วก็พยายามที่จะตั้งใจเอามาเลยมาให้เลยอันนี้จะต้องเอาอันนี้เรื่องนี้ก็มาพยายามที่จะให้นี้รู้สึกว่าหลายคนจะมี 2 เรื่องนี้ขึ้นมาก็เอามาเลยก็คือการสอน คนการให้ทุกคนการช่วยลดโซฟาสม่ำเสมอไม่สามารถที่จะตั้งหน้าตั้งตามีตำราอะไรก็ว่ากันตามตำราไปเลยเรื่อยๆๆไปจบเรื่องมันก็คงรับสอนอะไรเฉยๆเนี่ยมันไม่ใช่ไม่ใช่มันไม่เหมือนกับโรงเรียนโรงเรียนสอนในตำราว่าเป็นช่างกลว่าด้วยเรื่องอะไรก็แล้วแต่ว่าโดยรวมการสร้างอันนี้ก่อนมีความรู้ที่จะให้ผลิตก่อนที่ทำอันนั้นอันนี้ก็ว่าไปด้วยให้เข้าใจใครฟังก็ฟังใครไม่ฟังก็แล้วไปจบชั่วโมงออกอะไรไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่อย่างนั้นการสอนในการสอนชีวิตยกฐานะของมนุษย์ กันมากถ้าไม่คบคุณก็ต้องสามารถเดาได้แค่ไหนก็เดาเอาสามารถที่จะหยั่งรู้ได้แค่ไหนก็ยังเอาถ้าไปพบคุณก็รู้กันมากเข้าใจมากมีอะไรในย่านลึกซึ้งก็บอกก็เปลี่ยนพยายามหานโยบายหาอะไรต่ออะไรที่จะให้รับรู้เพื่อที่จะไปแก้ไขปรับปรุงเพื่อที่จะได้รู้สึกและถอดถอนเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เรื่องประกอบไปสร้างเหมือนเดิมไปเรียนที่โรงเรียนเรียนที่มหาวิทยาลัยขอนแก่นนโยบายของพระพุทธเจ้า อุดมคติอย่างนี้จุดหมายของศาสนาเป็นไปเพื่อพระองค์ชนะคือตายะพระองค์ชนะสุขายะนี้ตัวเองก็สามารถสำรองตนเป็นผู้มีอำนาจสามารถถูกควบคุมจิตได้มีทานได้มีละมุดได้แท้จริงเป็นผู้ดีที่สุดสูงสุดสบายสูงสุดไม่ใช่ไม่สบายอยู่ไม่เป็นทุกข์ไม่อึดอัดไม่ลำบากจริงๆไม่เป็นเป้าหมายสิ่งประการเพื่อศาสนาของตนเองโดยที่เราเป็นเองให้จิตของตนเองมีอำนาจอยู่เหนือกิเลสทั้งปวงรู้เท่าทันโลกรู้เท่าทันสังขารรู้กิเลสที่ขัดล้างกิเลส ไม่เหลือเศษและเราก็จะอยู่กับโลกทุกอย่างเบิกบานแจ่มใสอยู่อย่างผู้รู้จริงๆรู้เท่าทันรู้ว่าตัวเองมีสติสัมปชัญญะเป็นผู้ตื่นอยู่เป็นผู้รู้ตอบผัสสะต่างๆรู้แต่สิ่งที่สังขารนั้นนะมีสิ่ง 2 และมีใครรักเกิดรักเข้าใจแล้วว่าไอ้นี่เกิดอันนี้ขึ้นอันนี้ก็เป็นสิ่งนี้อันนี้จะมีอะไรซึมเข้าไปในอารมณ์เริ่มมีแรงอะไรที่จะเกิดคืออายุขึ้นมารู้เท่าทันความยั่วยุลักษณะโรคขึ้นเขาพยายามปกครองมันขึ้นรู้เท่าทันเราอยู่ในความพอดีเราอยู่ด้วยสัจจะที่แท้จริงอะไรเป็นแก่นสารโดย เหลือเกินจากปัจจัย 4 ที่มีอยู่มากมายก็ไม่รู้เกินรับแล้วก็รู้รับเอามาพอเหมาะสมสะดวกง่ายไม่คิดสาระหายใจไม่ลำบากเลยแล้วก็เป็นอยู่สุขชีวิตนี้แล้วก็เป็นประโยชน์ตัวเราเองเราก็ไม่โง่ที่จะบริการตัวเองซะจนเกินขอบเขตหลงเธอไม่อยากที่โลกก็หลงใหลเราไม่เป็นอย่างนั้นมันเป็นผู้ที่สบายใจที่จะทำเมื่อเรารู้เราเรียนเราตัดใจแล้วอะไรจะมาเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เลิกมาแล้วไม่ต้องเอามาหากินบางคนจบกฎหมายออกมาเป็นต้นระบำหาเงินเลี้ยงชีวิตใช้ให้ถูกกฎหมายไม่เคยเปิดตำรากฎหมายเลยบางคนจบวิชาเอ่ออะไรมาก็ไม่รู้เสร็จแล้วก็ไปทำมาหากินทุกวิชาทุกอย่างมันจบซะทีเดียวไปเลยที่เคยโดนมาแล้วไม่ใช้รวมกันแล้วไปเรียนไปอย่างนั้นแหละยิ่งมากไปอะไรก็ไม่รู้เอาไว้สำหรับเป็นค่าที่จะไปยกราคาของอัตราเงินอัตราแลกเงิน ไปแลกเปลี่ยนไว้ค้ำประกันไว้เท่านั้นเองเสร็จแล้วจะทำอะไรก็ไม่รู้ไม่ได้ตรงกับที่เรียนมาหรอกแต่วิชานี้ใครเรียนแล้วแน่นอนที่สุดต้องใช้ไม่ใช้กับชีวิตไม่ได้เลยหยุดพูดไม่ได้เราเรียนสมเด็จสบายแล้วมีเกียวโตปัญญาวิทย์ผ่านอำนาจของจิตที่จะใช้ให้แก่ตนแล้วอยู่กับตนโดยใช้ตลอดกาลเพื่อประโยชน์แก่มหาชนทั้งหลายก็ต้องใช้ก็ต้องเป็นไปดูเลยทุกคนต้องเป็นอย่างนั้นไม่ใช่ตัวเองรู้เลยว่ามันโง่ตายเพราะลูกชายที่เป็นมิจฉาชีพได้แล้วประเสริฐ ไม่มีอะไรดีกว่านี่เป็นเครื่องพิสูจน์ยืนยันว่าเป็นวิชาที่แม่ที่สุดเด็ดขาดที่สุดไม่มีใครที่จะรังเกียจได้แล้วมันจะตกหล่นไปไม่ได้มันต้องอยู่กับตัวเราแล้วเราก็จะต้องใช้กับตัวชีวิตชีวิตทั้งชีวิตอาศัยพึ่งพาวิชานี้แน่ๆเป็นยอดแห่งวิชาวิชาอื่นๆจะเป็นเดรัจฉานวิชาไปถามวิชาเป็นวิชาที่ไม่ใช่วิชาแท้วิชานี้เป็นยอดอิจฉาจริงๆผมขอยืนยันซาบซึ้งผู้ใดเป็นพิเศษ เออจริงๆมันก็ย่ำยืนยันมันก็ทำให้เรามั่นในศรัทธาเลื่อมใสศรัทธาเชื่อจริงเห็นจริงเข้าใจจริงเพราะเรามีเนื้อมีสาระมีสิ่งนี้ยืนยันเออใช่นะจริงด้วยแล้วก็เราก็จะรู้สำนึกรู้จักความรู้จากความรู้สึกของจิตวิญญาณของเราเองเออจริงๆด้วยเป็นมันบอกอันนากับสังขยามันบอกปัญญาคิดล่วงล่วงหน้าไปเออจริงด้วยมันเป็นแนวไปอย่างเงี้ยมันมีทิศทางเศรษฐกิจ กูก็ตั้งใจเขียนขึ้นเพราะว่าเราได้เห็นทิศทางการเดินเราจะรู้เป้าหมายอยู่เราจะเห็นกำไรในเป้าหมายของเรามันก็กำไรกำไรแล้วไม่ใช่มืดมัวไม่ใช่ว่าไม่รู้เรื่องเพราะการฟังธรรมแล้วก็การเรียนทุกวันเราก็จะได้ยำศรัทธาวันการเดินทางย้ำบอกเป้าหมายเตือนมันให้สัญญาณเดินไม่ได้อยู่แล้วนะเดินไปใกล้ถึงแล้วนะเพราะว่าตอนนี้เราช้าไปแล้วนะต้องแต่งต้องแต่งงานใหม่ ก็บอกกันให้เดินไม่เข้าใจแล้วก็บอกด้วยเป็นเป้าหมายกับเธออยู่เสมอจะเอาไม่เอาก็คิดใช้ปัญญาเลือกทุกคนก็พยายามที่จะรู้ดีจะทำให้แก่ตนในสิ่งที่ดีมีเจตนาอย่างนั้นแหละใครก็คงจะไม่มาย่ำมีชีวิตตัวเองหรอกพยายามที่จะให้ชีวิตตัวเองมันเป็นชีวิตที่สบายสุขสบายสุดชีวิตชีวิตมีความประเสริฐมีความมีประสิทธิภาพมีความสูงความดีงามทั้งนั้นแหละมนุษย์ไม่มีใครอยากจะให้ชีวิตมันตกต่ำพยายามเอาเข้ามาสู่บทเรียนตอนนี้เรากำลังจะทวนเอาสำรวมอินทรีย์เข้ามาประกอบกับพอ ถ้าเราได้ว่าถึงเรื่องสำรวมอินทรีย์ซึ่งจะตัดกามคุณ 5 กันมาแล้วและก็นั่นแหละคือความเชื่อมต่อโยงใยที่เราจะพึงกระทำเมื่อได้ระวังทวารทั้ง 5 ทั้ง 6 ของเราแล้วเราก็ควรจะได้ระมัดระวังประมาณในการบริโภคการใช้สอยต่างๆที่เรายังจำเป็นอยู่คือเรายังต้องบริโภคอาหารไม่ต้องบริโภคเพิ่มนุ่งห่มบริโภคที่อยู่และบริโภคยารักษาโรคเมื่อมีโรคเกิดขึ้นต้นอาหารก็มีกิเลสตัณหาห่อหุ้มอยู่อย่างหนาแน่นที่ทำให้คนพูดยังไม่ฉลาดแท้ ลุ่มหลงเหน็ดเหนื่อยทุกข์ทรมานแต่เขาก็ไม่รู้ในความทุกข์ทรมานนั้นเหตุเพราะได้หลงเชื่อตามๆโลกที่โดนหลอกพ่อเพิ่มปรุงแต่งสร้างความยึดมั่นอันแน่นเหนียวใส่ใจคนก่อนอื่นมาเข้าใจความแท้จริงกันให้ได้ซะก่อนว่าอาหารนั้นมันมีความหมายแค่ไหนเครื่องจักรกลในโรงงานแห่งหนึ่งเมื่อเราปรารถนาให้มันเดินเครื่องทำงานอยู่เราก็ต้องใช้อุปกรณ์ที่จะปรุงแต่งประกอบการเป็นตัวอย่างน้ำมันหรือไฟฟ้าเราก็หาน้ำมันหาไฟฟ้ามาบรรจุลงไปให้เครื่องจักรกลนั้นมันก็จะเดินเครื่องทำงานอยู่ ก็เท่านั้นน้ำมันรถไฟฟ้าก็พึงเป็นอาหารของเครื่องจักรกลนั้นแต่รถยนต์คันหนึ่งเมื่อเราปรารถนาให้มันวิ่งทำงานให้เราอยู่เราก็หาอุปกรณ์ที่จะปรุงแต่งประกอบการให้มันเป็นจังหวะน้ำมันและไฟฟ้าก็เท่านั้นแต่ความสุขตรงตัวที่สุดสบายที่สุดง่ายที่สุดในยกตัวอย่างประกอบเหมือนกับคนเหมือนรถชนไงอาหารก็คือธาตุแท้ๆถูกๆที่นำมาเป็นอุปกรณ์ที่จะปรุงแต่งประกอบการให้พลังงานหรือชีวิตการงานของเครื่องยนต์นั้นๆดำเนินอยู่ ราชดำเนินไปคนก็คือเครื่องยนต์ชั้นดียิ่งชนิดหนึ่งที่อาศัยคาร์โบไฮเดรตบ้างโปรตีนบ้างวิตามิน A B C บ้างน้ำบ้างเกลือแร่ต่างๆพยานใหญ่เล็กน้อยบ้างมาเป็นอาหารแล้วก็จัดหาสิ่งเหล่านั้นให้ตรงให้ง่ายให้สบายที่สุดมาให้มันรู้นำมาบริโภคผู้ใดเข้าใจตรงเข้าใจแท้ในคำว่าอาหารในคำว่าธาตุแท้ๆตรงๆที่จะนำไปเป็นอุปกรณ์ควบคุมการประกอบการให้แก่ชีวิตได้อย่างไม่มีงมงายลุ่มหลงไม่เข้าใจผิดเป็นมัวเมาสินค้าพ่อหลอกล่อคนอื่นที่มันถูกสร้าง ประวิทย์มั่นถือมั่นในชื่ออาหารแปลกๆในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสต่างๆอันไม่ใช่ธาตุแท้ๆตรงๆคนพวกนั้นย่อมบริโภคอาหารอย่างถูกต้องอย่างง่ายอย่างสบายยังไม่หลงโง่ทำความเหน็ดเหนื่อยให้แก่ตนโดยเปล่าประโยชน์แน่ๆนั่นคือผู้ค้นพบที่แท้จริงและคือผู้เลี้ยงง่ายที่ถูกต้องตามวัตถุประสงค์ที่ทรงสอนนักสอนหนาจริงๆจึงอยากจะหลงเข้าใจคำว่าผู้เลี้ยงง่ายๆอยู่ในแบบตามใจกิเลสตัณหาของผู้มีกิเลสตัณหาเป็นอันขาด โทริโกะขยายความธรรมดาเราก็พูดกันมามากและอธิบายจำนวนมากเพราะว่าเรื่องอาหารก็เคยยืนยันแล้วว่าแม้พระอรหันต์บรรลุสุดยอดแล้วเป็นพระอรหันต์ก็ยังต้องทำอาหารเป็นเรื่องจริงมันไม่เหมือนอย่างอบายมุขเราบรรลุหลุดพ้นมาแล้วทิ้งไปแล้วแล้วไม่ต้องสำคัญมันไม่ต้องเกี่ยวข้องมันได้ในชีวิตก็สบายดีไม่ต้องหนักหนาเหน็ดเหนื่อยไม่ต้องทำให้ขาดถึงสิทธิ์อะไรจะกินเยอะเลยก็รู้แต่ปัญญาอันยิ่งห่างแต่เราก็รู้ว่าภิกษุแล้วมันไม่ตายอะไรมันก็ขาดง่ายแล้วมันก็ไม่ต้องไประวังอะไรอีกมากมายเพราะว่ามันไม่ต้องมาสัมพันธ์กับชีวิตใดนักหนาแต่ส่วนอาหารอะไรยังไงมันก็จะต้องเจอต้องสัมผัสกันแม้เป็นพระอรหันต์เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วมันก็ เพิ่มเติมซ้ำไปเจอกับอาหารที่จะต้องปรุงต้องแต่งต้องลองถูกลองถูกล่อต้องยั่วต้องยั่วต้องถอดรองท้องจะถูกลองของหนักยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นทีเดียวหัวอาหารต่างๆจึงเป็นเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องเล็กในการปฏิบัติธรรมเราประจำที่ต้องใช้ควบคุมมีทั้งวิธีการระบบแบบวิธีต่างๆทำอยู่เหมือนกันเป๊ะท่าเหมือนจะทำเครื่องทำเหมือนจะทำทีซีโตอวดเก่งคนก็ไม่เข้าใจว่าอะไรจะปฏิบัติราชการในนามวิเศษวิโสอะไร เรียนอะไรกันมาตั้งแต่อาหารการกินมานั่งอะไรต่างๆดูเสื้อดูผ้าดูแย่งชิงกันดูปรับปรุงกันดูกำหนดเข้มงวดกวดขันในเรื่องเครื่องใช้ไม้สอยอะไรต่างๆนานาเงินทองเข้าของอะไรยุ่งอะไรกันปฏิบัติธรรมมันไม่เกี่ยวซึ่งเขาเองก็ไม่เข้าใจเลยเขาไม่รู้จักบริโภคเครื่องบริโภคอุปโภคถ้ารู้จักโฆษณาจนกระทั่งดูถูกจนกระทั่งไม่เข้าใจเลยว่ามันมีความสำคัญยังไงมีทรัพยากรคือการปฏิบัติธรรมยังไงก็ไม่รู้เธอในวิชาความรู้ไปลงพื้น วิธีการไปหลงเพ้อในบนหลังเป็นหลวงเพ้อในจิตวิญญาณล่องลอยจิตวิญญาณที่มันไม่เข้าเรื่องราวอะไรกันบ้างต่างๆนานาไปทำอะไรถึงออกนอกความหมายไปหมดเลยออกนอกจุดหมายไปหมดเลยนี่เขาไม่รู้สาสาเหตุและไม่รู้ทางการประพฤติไปหมดแล้วเพราะเรากลับมาหันเข้านี้ผู้ที่รู้เขาก็รู้คนที่เขาจะเขาเข้าใจเขาไม่ประมาทในการคอยระมัด ขอพิจารณาคอยทำสติปัฏฐานวิปัสสนาไปกับสิ่งที่ผัสสะตาหูจมูกลิ้นกายที่ไม่เกี่ยวข้องกับตนโดยเฉพาะไอ้สิ่งที่มันเป็นปัจจัยที่มันจำเป็นที่จะเป็นของหลักที่เราจะต้องยืนอยู่กับมันไปตลอดแม้ที่สุดเราเองเราเป็นพระอริยเจ้าชั้นสูงขนาดไหนก็จะต้องเกี่ยวข้องกับมันอยู่อะไรต่างๆนานาแต่ได้ประพฤติปฏิบัติตามสถานะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงเกิดผลจริงๆมันมีเจตนามีศรัทธาเจริญสัจจะต่างๆ ไอ้สิ่งที่คนละคนเผาคนฆ่าออกเป็นชั้น 1 2 3 4 บริบูรณ์จนเกิดวิชาเกิดวิมุตจะแท้จริงดูย้อนหลัง 15 เดือนนี้ไม่รู้เรื่องนะแต่เธอความหมายอะไรต่างๆนานาพูดก็เหมือนกับตัวเองมีภูมิเป็นตำรวจอะไรก็ได้ยกขึ้นว่าไปตามใจทุกอย่างมันไม่ใช่ตัวกันแผลทุกอย่างมันก็เป็นตัวๆๆเพื่อไปหานิพพานนั้นเป็นตัวกันเป็นองค์ประกอบทั้งนั้นเพราะฉะนั้นจะบอกว่าเสื้อผ้าไม่สำคัญมันแค่ตัวก็จริงแต่เธอนี่มันไปหากันอาหารไม่สำคัญสำคัญ จะมาทำให้เรียนรู้เท่าทันไม่เข้าใจจนกระทั่งจิตใจเราคบกับอะไรสัมผัสกับอะไรรู้เท่าทันไม่ให้มีกิเลสไม่มีกิเลสตัณหาที่เป็นภาพเราจะไม่ตกเป็นทาสแต่มันก็จะเกิดจากสิ่งที่มันเกี่ยวข้องนี่แหละอยู่ดีๆจะฝืนยังไม่มีอะไรเฉยๆได้ยังไงมันสูงเพราะเรารู้เท่าทันจิตแล้วก็คนนอกจิตใจจนกระทั่งมันไปหมดทั้งๆที่มันมีสิ่งนั้นอยู่อำนาจเจริญ มาทำอะไรเราไม่ได้ในฤทธิ์แรงของอำนาจโลกในโลกไม่ว่าจะเป็นรูปวัตถุไม่ว่าจะเป็นแรงจะเปลี่ยนเป็นนามธรรมปานใดมันมีฤทธิ์มีแรงของจิตที่อยู่เหนืออย่างแท้จริงมันไม่ใช่ปากพูดเปล่าๆมันจะต้องเรียนรู้แล้วก็อ่านรู้เข้าใจที่พูดถึงอะไรก็เข้าใจใช้ภาษาอะไรพูดมาก็ผ่านในสิ่งที่เราเป็นเรามีนะเราจะเข้าใจอ๋ออันนี้อย่างนี้อย่างนี้มันเข้าใจไปหมดทุกสภาวะไม่ว่าจะเป็นหยาบหรือละเอียดมันเข้าใจได้เพราะในเรื่องของอาหารเนี่ยเราเรียนรู้ไปจนกระทั่งมาพูดกันทุกวันนี้คำว่าผู้เลี้ยงง่ายชอบเราที่เราปฏิบัติคือแม้กระทั่งเรา กดคัดทหารมีบทปฏิบัติบทฝึกขึ้นมาให้รู้สึกว่ามันมีชีวิตชีวาในบทปฏิบัติขึ้นมานะไม่กินอาหารเนื้อสัตว์เข้มงวดเคร่งสมัยพระพุทธเจ้าท่านไม่ต้องเคร่งเพราะว่าท่านเป็นหนุ่มแล้วพระองค์ใหญ่ท่านเป็นชั้นเนื้อสัตว์อยู่แล้วไม่ต้องไปพูดกันมากพ่อมันเป็นอำนาจดึงดูดเป็นอำนาจจริงไม่ต้องพูดให้เข้าใจเป็นธรรมเนียมเป็นธรรมเนียมการให้ฉันเนื้อสัตว์เป็นธรรมเนียมแล้วเป็นธรรมเนียมแล้วแต่ในเมืองไทยมันไม่เป็นธรรมเนียมมันยังผิดมันจะทำมันอย่างเดียวไม่ได้ไปนิยมฉันเนื้อสัตว์มันไม่เป็นธรรมเนียมเราจึงต้องดึงเราจึงต้องพยายามยืนหยัดแล้วก็ต้องสู้อธิบายตั้งแต่แจ้งเหตุผลต่อ ไม่ใช่ของง่ายหรือยากยากมากเพราะมันไม่เป็นธรรมเนียมมันไม่เป็นธรรมเนียมมันเป็นอธรรมจริงๆสมัยพระพุทธเจ้าเป็นธรรมเนียมเป็นธรรมเนียมหลักฐานเดี๋ยวนี้ก็ยังมีหลักฐานมหาสังฆิกะไม่ฉันเนื้อสัตว์เป็นธรรมเนียมพระส่วนน้อยที่เหลือบ้างเท่านั้นควรพูดที่ท่านบรรลุแล้วท่านพูดกลางๆท่านอธิบายกลางๆแต่ตัวจริงท่านก็ไม่ฉันขอยืนยันได้พบกับพระอานนท์ท่านไหนก็ไม่ได้ขันเนื้อสัตว์ทั้งนั้นแหละแต่ท่านเองท่านปรับถ้าพูดถ้าพยายามทำอะไรก็เป็นกลางเป็นเรื่องที่มันมีความหมายที่กลางที่ไม่เป็นเช่นอะไรเมื่อพระพุทธเจ้าแต่ท่านก็รู้ความหมายที่แท้จริง สุขสันต์วันนี้ไม่มีความจำเป็นและมีความสำคัญอะไรมันมีบ้างก็จะเป็นเพียงบางสิ่งบางส่วนซึ่งจะเคร่งเกินไปขึ้นมาอย่างพระเทวทัตเกิดเป็นเอามาให้มันเป็นข้อเคร่งขึ้นมาแต่ก็ไม่ใช่เหตุเดียวอีกต่างหากยกขึ้นมาอ้างผมไม่รู้จักเธอไม่ได้ไปพิจารณาไปแล้ว 5 ข้อ เป็นหวัดอยู่คนมาเป็นวัดบิณฑบาตเป็นวัดใช้ผ้าบังสุกุลเป็นวัดไม่ฉันเนื้อสัตว์เป็นวัดอะไรเนี่ยไม่รู้แล้วจะเป็นปฏิปทาเป็นเรื่องดีเป็นบทปฏิบัติเมื่อพระพุทธเจ้าสรรเสริญปฏิบัติธรรมหรือว่าเป็นสิ่งที่เป็นไปโดยปกติส่วนใหญ่ในสมัยพระพุทธเจ้านั้นไม่ต้องห่วงแล้วอยู่ป่าเป็นวัดบุคคลไม้เป็นวัดบิณฑบาตเป็นวัดพระธาตุบังสุกุลเป็นวัดฉันไม่ทันเนื้อสัตว์เป็นวัดมันเป็นเรื่องเป็นอยู่ทั่วไปหมดทุกคนส่วนใหญ่เลยถ้าเกิดว่าท่านก็ไม่ใช่ว่าจะโง่จนกระทั่งไปเอาสิ่งที่มันทุกคนก็เข้าใจง่ายๆเห็นอยู่ง่ายๆอยู่แล้วไม่จำเป็นโง่กว่าสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้เป็นสิ่งที่คุณมีอะไรมาอ้างไม่ใช่เอาสิ่งที่พักก็จะได้ความสุขทันทีคนทุกคนฟังแล้วก็เสนอข้อนี้ถูกแล้วนี่ง่ายดี มันไม่เสียหายอะไรทุกคนเห็นได้แล้วจนกระทั่งไม่ใช่ไม่มีปัญญาจะเสนอก็คือจะไปเสนอสิ่งที่มนุษย์เสมอสิ่งที่คัดค้านมาทำไมเสนอสิ่งที่เป็นไปได้เป็นไปแล้วมีพวกก็ยกตัวอย่างเห็นอยู่แล้วข้อ 1 ข้อ 2 ข้อ 3 ข้อ 4 ก็เหมือนกันไม่รู้ปากเป็นไม้บุคคลไม้ตรงนั้นไม่ได้ขัดทำเงินไม่ได้ขัดพุทธศาสนา ไม่ใช่เลยแต่เดือนนี้ก็จะพยายามออกมาอ้างโดยความเข้าใจเขินเมื่ออธิบายเหตุผลพวกนี้ขึ้นมาก็จะเข้าใจได้ว่ามันไม่มีหลักฐานแล้วก็มันมีความยืนยันถูกต้องแน่แท้เลยไม่ใช่ไปนั่งปีกเดียวเข้าใจเอาเองยึดเอาเองถ้ามึงเอาเองเสร็จแล้วก็มาตีเอาเองและขัดแย้งตัวเองอาจจะเผลอว่าตัวเองสบายล่ะมึงสบายเป็นหวัดยกตัวอย่างง่ายๆตัวเองก็ทำอยู่เดี๋ยวนี้ตัวเองไม่เอาแล้วรักจริงมันหมดทุกอย่างแต่ก็ทิ้งไม่ได้ที่มันลำบากยังไงไม่เอาแล้วทิ้งไปก็เชื่อ โทรทัศน์เหมือนกันไม่ยอมรับเราร่วมกันไปกินเนื้อสัตว์อย่างเดียวถึงจะเป็นลูกศิษย์เทวทัตอะไรพวกเราเองเราไม่มีปัญหาอะไรใครจะมายัดเยียดให้ลูกศิษย์โทรทัศน์หรือไม่เป็นมันไม่มีปัญหาเพราะว่าเหตุผลที่ลึกซึ้งมีมากมีมายมีอะไรเยอะแยะแล้วก็เอามาหาเหตุหาเลขแบบเป็นผู้บริหารพระพุทธเจ้าให้พิจารณาไปต่อไปทุกประโยคไม่ใช่ ทำอะไรอยู่ๆสุ่มสี่สุ่มห้าจงอธิบายเหตุผลของศรัทธาแล้วเราเข้าใจเหตุนี้เข้าใจเรทนี้เข้าใจความหมายนี้ผู้เลี้ยงง่ายแต่อย่างเรานี่แหละเลี้ยงง่ายไม่ต้องไปตามกว่าจะกินได้ก็ต้องไปช่วยจับสัตว์ในน้ำจับสัตว์ในป่าจับอะไรมาเชือดมาฆ่าเหม็นคาวกว่าจะล้างกว่าจะดับกลิ่นคาวกว่าจะปรุงก็จะแต่งกว่าจะเอามาให้เรากินได้มันง่ายอยู่ด้วยกันมันยากมันเป็นผู้เลี้ยงยากต้องกินเนื้อเป็ดเนื้อไก่มีอะไรต่างๆนานาแต่ว่าจะยากเพราะเราเลยถ้าเรายังติดอยู่เราก็เป็นตัวช่วยให้เขาทำยากเราไม่ผิดก็ตามแม้แต่เขาเองฆราวาสต่างๆเขาติดอยู่เราก็จะต้องมีนโยบาย แสงเข้าไปให้เขาเองก็ได้เธอรู้ความสบายว่าถ้าปรุงอาหารอย่างนี้กับปรุงอาหารอย่างโน้นอะไรมันง่ายกว่ากันถ้าสมมุติว่าเราเองยืนยันว่าเราจะกินอาหารไม่มีเนื้อสัตว์เขาจะกินอาหารมีเนื้อสัตว์เขาทำของเขาอยู่ถ้าเขาจะพาเราทำมันก็ศรัทธาให้ได้เขาจะพาเขาจะต้องทำอาหารถวายเราเขาก็จะทำอาหาร 2 อย่างเขาก็จะเห็นทุกวันน่ะผมนึกว่าเขาจะเปรียบเทียบเองอย่างนี้มันง่ายอย่างนี้มันคงให้เราคิดเองมันก็ยากเว้ยมันจะมีเป็นเรื่องมันจะรู้ว่าอะไรง่ายอะไรยากไอ้เรานี่ก็เลี้ยงยากเพราะกิเลสอยู่เลยเนี่ยมันติดจะจำยอมคนเราถ้ามันไม่ผิดไปแล้วใครมันจะไปทำให้มันหนักหนาตัวเองทีนี้เรากำลังมีประโยชน์ เห็นอยู่นี่ก็ทำอยู่มันมีสัมผัสมันมีความจริงไม่ใช่นั่งคำนวณนี่เป็นตัวแม่ครัวเองแล้วก็จะรู้สึกชัดเลยแบบนี้ทำไมเว้ยมันก็ลดละตัวเองเมื่อเป็นอุบายแสงอุบายตอนมันเป็นเรื่องของความฉีดยาให้ยาเข้าไปในขุมขนให้เทวดาเป็นเราเป็นเทวดาตัวเองให้อาหารหรือให้ยาเขาเป็นคนไม่รู้สึกตัวมันเป็นนโยบายในการสอนด้วยจะเป็นการชักจูงกันด้วยอะไรหลายอย่างและอธิบายไปเรื่อยๆแค่นี้ก็เป็นแค่นี้เองต่างๆเงื่อนไขต่างๆแบบต่างๆไว้ประกอบเยอะแยะ แล้วเราเองก็ไม่ได้ไปหมายความว่าถ้าเผื่อว่าเราไม่ได้อาหารอย่างนี้แล้วเราจะไปเซ้าซี้ออกจากเขาอีกเขามีข้าวเขามีแกงมีกับอะไรเราคืนกับแกงไปแล้วแล้วก็บอกไม่ได้งี้เราไปเซ้าซี้เอาคุณเอาไปแลกกันมันมาให้ถึงจะเอาก็ไม่แลกไม่เอานะไม่เอาต้องข้ามเราต้องขออะไรอีกไม่เคยมีอำนาจเป็นต่อรองอะไรเขาถึงจะให้เขาลำบากใจอะไรสักทีก็ให้อะไรเราก็บอกควรเป็นกับปิยะเราก็ไม่ควรแล้วก็ไปอัดอัจฉริยะนะฝากคุณไปด้วยเราไม่เท่านี้บอกเหตุผลไปไม่เห็นยุ่งยากนักเรียนไม่ได้ไปเช่าซื้อไม่ได้ไปต่อรองอะไรเขาก็พอใจจะให้ก็เอาไม่พอใจก็แล้วไปเขาจะจำได้ว่าเอออย่างนี้แผ่นตรงนี้ไม่เอางี้แล้วทีหลังเรามีให้กันดีกว่าก็เรื่องของเขาแต่เขาจะไม่จำเลยแล้วเราก็ไม่ได้ไปต่อว่าอะไรเขา แล้วก็รับ 30 คนไม่ได้เป็นคนล่วงหน้าเลี้ยงยากอะไรแล้วก็เป็นคนสบายๆเขาก็สบายทุกคนก็สบายที่เป็นนโยบายอะไรต่างๆนานาแล้วถ้าพูดใดเข้าใจในแง่ของการบริโภคอาหารถ้ายิ่งทำตนเป็นผู้ที่ไม่ผิดแม้แต่รูปลบกลุ่มเสียงสัมผัสไม่ติดแม้แต่ไอ้สิ่งที่มันควรจะเป็นเสด็จเป็นเชื้อโยงใยให้ทำบาปทำกรรมทำเรื่องหนักเรื่องหนาทำเรื่องกลุ่มหนึ่งว่าอะไรมากมายไม่ต้องไปฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมาไม่ต้องไปปรุงแต่งรสชาติมามากมายเรารู้ง่ายๆอาหารทำง่ายๆมีข้าวผัดผลไม้อะไรก็มาถวายสบายสบาย นโยบายส่งตามรูปเรื่องมันง่ายๆง่ายจริงๆเพราะเราก็มีนโยบายเมื่อเราจะเป็นอยู่อย่างนี้เราก็เป็นคนเราก็เลี้ยงง่ายและมีชีวิตอยู่ได้ด้วยอย่างนี้คนที่เอาทหารมาถวายเขาก็เลี้ยงชีวิตของเขาทำไมเขาไม่ได้คิดของเขาอย่างเราทั้งนั้นที่เขาเก่งแบบสังฆังสะระณังคัจฉามิเขาจะถวายอาหารแก่สังฆาตที่เขานับถือเขาก็ทำอาหารอย่างนี้มาถวายสังฆทานคือเขานับถืออยู่อย่างนี้เป็นผู้ใหญ่เป็นผู้ที่เป็นตัวอย่างที่เราปราบเคารพควรจะได้กินอาหารดีทำยังนึกว่าอาหารไม่ดีถ้าไม่เห็นอาหารที่ดีแต่เราทำให้เกิดอาหารอย่างที่เรากินอยู่ในวารีเราโง่แล้วเราฉลาดในเมื่อเราเคารพผู้ที่เรายกไว้เราถือว่าท่านฉลาดเราถือว่าท่านถูกแต่ทำไม ทำอีกอย่างนึงอ่ะแล้วมันจะย้อนแย้งไม่ต้องคิดย้อนแย้งไม่ต้องเห็นพูดฉลาดเขาก็จะรู้ตัวว่าเราจะทำไม่ถูกกับผู้ที่ท่านดีแล้วประเสริฐและท่านทำนะเราย