อิทธิบาท วิริยะมีอยู่เท่าที่เป็นไป .docx

้น ตายจุดนั้นตาย ท่านกำหนดเอาได้เปี้ยบ ผมกำหนดอายุตายของผมได้ แต่อยู่ในขอบเขต อาจจะกำหนด ในระยะ 5 ปี นี้แหละตายไม่ปีใดก็ปีหนึ่ง ขอบเขตมันกว้าง เพระากำนดเป๊ะลงไปเหมือนพระพุทธเจ้าไม่ได้ พระพุทธเจ้าท่านจัดเอาได้ ทั้งรูปนามของท่าน ท่านจัดเอาให้ลงเป๊ะลงตรงนี้ได้ ผมจัดไม่ได้จัดไม่เก่ง ไม่ใช่ไม่ได้ ผมจัดแต่ไม่เก่งเหมือนท่าน เพราะฉะนั้น ขนาดนี้เราควรตายแล้ว เออ เราก็จะให้ตายไปในช่วงนี้แหละ แต่จะให้เป๊กลงวันนี้เดือนนี้วินาทีนี้เท่านั้น ไม่ได้ ผมยังทำไม่ได้ ลองดูจากนี้ไปจนกว่าจะถึงวันตาย จะเก่งเท่านั้นถึงตอนโน้น ถ้าผมสามารถแล้ว ผมจะบอก แต่ตอนนี้ ผมรู้ว่าผมยังไม่มีความสามารถที่จะกำหนดให้ตัวเองตายเป๊กลงเหมือนอย่างพระพุทธเจ้าท่านปลงสังขาร อีก 3 เดือนข้างหน้าเราจะตายเหมือนวันนั้น ท่านพูดไว้วันนี้ เป็นวันมาฆะ อีก 3 เดือนเป๊ก แล้วท่านก็ทำของท่านได้ลงตัวเป๊ก วันเพ็ญตกวันเพ็ญอีก เพ็ญหนึ่ง เพ็ญของเดือนที่ 3 ท่านปั้นเอาได้ ท่านทำเอาได้ ก็ความสามารถของท่าน แต่ผมเองเดี๋ยวนี้ ผมยังไม่มีความสามารถปานนั้น เพราะแม้แต่ผมยังรูปขันธ์ นามขันธ์ ทุกวันนี้ก็ยังยากๆ เพราะฉะนั้น ถึงขั้น ทำตัวเองทำให้ตาย ทำให้เป็น ยังไม่เก่งถึงปานนั้น แต่ผมรู้แฮะ ผมเข้าใจ เข้าใจว่าเราจะทำรูปนามขนาดไหน ปานใดพอได้ แต่ไม่มีประสิทธิภาพ เด็ดเดี่ยว เหมือนอย่างพระพุทธเจ้าได้รู้ เพราะฉะนั้น ผมจะกำหนดในแวดวงในระหว่าง 5 ปีนี้ ผมจะตาย ผมทำได้ทำให้ตัวเองตายใน 5 ปีนั้นได้ วันใดวันหนึ่งอาจจะเร็วอาจจะช้าแล้วแต่ แต่ว่าเป๊กลงไปนี้ยังไม่ได้ เดี๋ยวนี้ยังบอกไม่ได้เลย เพราะจากนี่ไปจวนจะถึง วันตาย ผมอาจจะมีความสามารถมีความรู้ มีความเก่งขึ้นมา กำหนดวันตาย หรือเดือนตาย หรือาทิตย์ตายจะตายในอาทิตย์นี้ จะตายในเดือนนี้ได้ อาจจะกำหนดได้อย่างนั้น ผมก็จะคุยสู่คุณฟังเอง ตอนนี้ยังไม่ได้ ขอรับสารภาพ ยังทำไม่ได้ เพราะว่าสิ่งเหล่านี้มันเป็นสิ่งธรรมดาผมไม่เห็นว่าเป็นสิ่งประหลาดอะไร เป็นแต่เพียงเราไม่เก่งเท่านั้นเอง ไม่ใช่สิ่งประหลาดหรอก เป็นแต่เพียงเรายัง ไม่เก่ง เพราะผมไม่ประหลาดเลย พระพุทธเจ้าท่านจะตายลงในวันนั้นก็เป็นความธรรมดา แล้วเรากำหนดโดยควรแล้วเหมาะถูกต้องสงสัยไม่สงสัยไม่ทัดทาน เห็นด้วยเข้าใจ พ่อท่านโพธิรักษ์ อริยสัจ 4 พิสดาร ณ แดนอโศก 2 สิงหาคม 2515