220710 เราจะอยู่เหนืออายุได้อย่างไร-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

็คือมันมันตายนี่มันหมดอายุของมันอย่างนี้เป็นต้นก็เป็นอายุง่ายๆของวัตถุทีนี้อายุของนามธรรมเราก็ต้องจับอารมณ์ความรู้สึก อารมณ์หยาบๆแล้วก็จับได้อารมณ์เราเศร้าหมองอารมณ์เราโกรธอารมณ์เราอยากปรารถนาใคร่อารมณ์อย่างนั้นก็อยู่ในตัวเรามันเกิดเมื่อไหร่จะมีอายุติดต่อกันไป 1 นาที 2 นาที 5 นาทีบางทีมันเกิดอยู่ได้เป็นชั่วโมงมันอยากอยู่ได้เป็นชั่วโมงหรือว่ามันตกมันเศร้าทุกข์ร้อนลำบากอาจทุกวันอาวรณ์กังวลอะไรก็แล้วแต่อยู่ในใจมันเป็นเรื่องของใจเป็นเรื่องของจิตใจมันเกิดมาแล้วมันก็มีบทบาทมันกิริยาอย่างนั้นแหละจะเรียกว่าอยากจะเรียกว่า มันก็ปฏิกิริยาอย่างนั้นเราก็ต้องจับมันได้จริงแล้วเข้าใจมันแพ้ถูกต้องตรงกันคนอื่นก็รู้สึกตรงกันมันเหมือนกันนั่นแหละมีลักษณะเหมือนเหมือนกันมากบ้างน้อยบ้างหรือว่าอาจจะมีรายละเอียดอีกเรื่องนึงก็ค่อยว่ากันรายละเอียดตอนนี้เราว่าลักษณะใหญ่ๆกันซะก่อนพอเสร็จแล้วเราก็จะต้องรู้ว่าเวลามันตายเวลามันหยุดไอ้คำว่าตายกันหยุดนี่มันใกล้ๆกันมันมีลักษณะคล้ายมันไม่มีลักษณะคำสอนกันอยู่มันหยุดมันพักแต่มันไม่ตายมันก็มีความหมายหยุดพักมันหยุดพักกันจริงๆอย่าง เรานอนอย่างนี้เป็นต้นแล้วก็หยุดพักหรือว่าเราพักในตัวหรือว่าพักชั่วคราวเราไม่ได้ทำอะไรต่อมีชีวิตมีบทบาทอะไรไม่ได้ทำอะไรต่อมันก็เป็นการพักหรือการหยุดแต่ไม่ได้หมายความว่ามันตายตายไม่ฟื้นตายก็มีตายฟื้นตายไม่ฟื้นจะเรียกตายก็ได้เพราะเวลาเรานอนหลับก็คือเราตายชั่วคราวเราก็ตื่นขึ้นมาแล้วเราก็ฟื้นขึ้นมามันก็ตายฟื้นหยุดแล้วก็เรียนมาเกิดไอ้อย่างนี้เป็นความหมุนเวียนของวัดป่าวัดป่าที่เรียกว่าวัดป่าวนเวียนบนเป็นๆอยู่มันจะเกิดยังดับมันเกิดมันดับอยู่มันจะเป็นอย่างนั้นอยู่ในความหมายของคำว่าหมดอายุ ของทางธรรมที่สูงฟังธรรมะชั้นสูงก็อายุของนามธรรมคือจิตที่มีความเป็นอารมณ์อกุศลอารมณ์ที่ไม่ดีไม่งามอารมณ์เป็นโลภะโทสะโมหะเอาหลักใหญ่ๆมาพูดก่อนว่ามันมีอารมณ์โลภะเกิดเราก็จะต้องเข้าใจอารมณ์โลกใหญ่ๆมันกินเหล้ามันต้องการมึงจะเอาให้ตัวเองโดยเฉพาะมันไปเอาไอ้สิ่งที่ไม่รู้จักแล้วเอาไปแล้วมันก็ไม่ใช่กันศาลจะไปเอาไอ้นั่นมาให้ตัวจะไปเอาความสวยความงามเอายศเอาสรรเสริญเอาโลเคชั่นกับตัวเอง วันเกิดอาการอารมณ์อย่างนี้อยู่อย่างหยาบก็ไม่รู้ยังล้างก็ให้รู้แม้ที่สุดอย่างละเอียดมันยังเกิดขึ้นบางเบาไม่รู้สึกที่ง่ายจับไม่ค่อยติดยิ่งบางยิ่งบางยิ่งละเอียดแล้วก็เราไม่รู้ตัวว่าเราต้องการหรือว่าเราเสพติดอยู่อันนี้ก็ยากขึ้นตามลำดับนั่นคืออายุที่เราจะต้องเรียนรู้สำคัญที่สุดในทางธรรมแล้วเราก็ต้องฆ่าอายุเหล่านั้นดับสิ้นมีตายตายสนิทตายไม่ฟื้นและความโลภที่จะโลภมากแก่ตัวเสพติดเป็นตัวติดโลกลำดับโลกีย์ จิตของเราไม่ต้องไปหมุนเวียนไม่ต้องไปมีวัดสระไม่ต้องเป็นวันเกิดอยากเสพแล้วก็เด็กเสพสมใจแล้วก็ชื่นใจนึกว่ามันเป็นสุขเราต้องดับอารมณ์นี้จนบางเบาลงจนเกลี้ยงจึงเรียกว่าตายหมดอายุหมดอายุอย่างนี้ได้นี่แหละเราเรียกว่าพระอรหันต์ดับสนิทเนี่ยเราเรียกว่าพระอรหันต์ระดับใกล้บ้านมันก็เป็นพระอริยะขั้นสูงสูงขึ้นมาตามลำดับเวลาจะนับเป็นโสดาสกิทานาคาเรานับก็ทั้งคุณภาพทางด้านอายุของจิตด้วยคุณภาพ เหตุปัจจัยด้วยถ้าจะนับพระโสดาพระราชทานอะไรตามตามเป็นบุคคลเลยเพราะเราต้องกำหนดรู้ซ้อลงไปว่าเราเองเราจะเป็นพระโสดาเนี่ยมีเหตุปัจจัยอยู่แค่ว่าอบายมุขใหญ่ๆกิเลสอยากขัดศีล 5 ในชัดๆพอสมควรไม่ต้องลึกซึ้งละเอียดละออขนาดหนักอะไรเกินไปนักเราก็ต้องให้รู้โดยเฉพาะเราต้องรู้สักเรื่องปัจจัยหนึ่งรู้จิตใจของเราที่มันติดมันเสพมันไปมีบทบาทแล้วก็เป็นทุกข์เป็นร้อนหรือว่าเป็นเรื่องราวที่มันไม่รู้จะเกิดไม่รู้จักตายจนรู้จัก โกรธฉันรู้จักมันตายมันตายสนิทจนมันไม่มีเวียนกลับอะไรในเรื่องหยาบๆใหญ่ๆอะไรสักเรื่องนึงของเราเรียกว่ากายะทำให้ชัดทำให้เห็นชัดไม่รู้ว่าออกเกิดเป็นอย่างนี้ตายเป็นอย่างนี้คำว่าเกิดว่าตายทางทำหรือทำอธิษฐานอย่างแท้จริงที่เรียกว่าขั้นปรมัตถ์จิตใจจะติดรูปที่ผ่านเราก็จะได้ความไม่ใช่ว่ามาเรียนรู้การเกิดการตายแต่แค่ร่างกายตายเวียนว่ายตายเกิดวัฏสงสารได้แค่การตายแล้วก็เกิดแล้วก็ไปสร้างบุญแล้วก็มารับผลบุญเอาความรู้อย่างนั้นของทางพุทธก็ก็เข้าใจและไม่สงสัยอะไรแล้วก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้ด้วย ศาสนามากมายก่ายกองเยอะแยะเขาก็อธิบายเขาก็เรียนรู้กันเป็นความรู้พื้นเป็นความรู้ทั่วไปการวนเวียนเกิดเวียนตายอย่างนั้นแล้วก็ออกมารับอย่างนั้นศาสนาพุทธรู้และก็รู้ซ้อนลงไปด้วยว่าไม่ใช่พาซื่อตรงๆเซ็นรับบาตรพระคุณอะไรกันง่ายดายฉันไม่เข้าเรื่องของเราถ้าเผื่อว่าไปทำบาปอย่างนั้นก็จะต้องมากลายมาเป็นอย่างนั้นทำบุญอย่างนี้จะมากลายเป็นอย่างนี้จนอธิบายกันเป็นตัวเป็นตนอธิบายกันเป็นเรื่องเป็นราวที่มันทำให้เข้าใจผิดประเด็นมันก็จะกลายเป็นเข้าใจผิดซ้อนลงไปก็จะยุ่งกันใหญ่เคยยกตัวอย่างให้ข้ามา มาเป็นมาเป็นขาหมูจะตายมันเป็นหมูเป็นคาบเป็ดก็จะกลายมาเป็นเป็ดจะเกิดมาเป็นเป็ดเอาสูตรอย่างนี้ง่ายๆของหวานเลยก็ฆ่าพระอรหันต์ไปเลยชาติหน้าก็จะได้เกิดมาเป็นพระอรหันต์ถ้าเอาไปเอาแบบนี้มันก็จะยุ่งเกินไปอธิบายเป็นอัตราตัวตนอย่างนี้มันไม่ถูกแล้วมีคนอธิบายอย่างนี้เหมือนกันเธออธิบายอย่างนี้แล้วคนโง่ๆมันไม่ฉลาดนักก็พาเสื้อมันบอกอย่างนี้ก็เลยทำบาปกันใหญ่ไม่งั้นไม่เป็นไรขาดเศรษฐีจนนับชาตินี้ชาติหน้าจะได้เกิดมาเป็นเศรษฐีฆ่าควายเกิดมาเป็นควายฆ่าหมาไปเกิดเป็นหมาก็อย่างนี้มันก็ไอ้ลูกโป่งแบบนี้ก็หวานเลยเขาก็เอามาใช้ต่อเอางั้นเราจนนับชาตินี้ ฆ่าเศรษฐีตายชาตินี้ชาติหน้าจะได้เกิดมาเป็นเศรษฐีก็มันมันเป็นแบบนี้อธิบายกันแบบรับกรรมแบบนี้นักข่าวฆ่าพระอรหันต์ฉันเลยจะได้เกิดมาเป็นพระอรหันต์เลยก็หวานเลยลูกเก่งเท่านั้นเองถ้าแบบนี้อย่างนี้เป็นต้นอธิบายกันหลายๆอย่างเป็นวัฏสงสารด้วยความหมุนเวียนที่มันไม่ถูกเรื่องถูกราวหรือแม้ว่ามันทำบุญกันถ้าเราทำบุญได้ข่าวแล้วจะได้มีข้าวกินเยอะแยะทำบุญด้วยผักก็ได้กินแต่ผักไม่ทำบุญเนื้อสัตว์ไม่ได้กินเนื้อสัตว์อะไรเงี้ยที่เขาว่ากันซึ่งมันไม่เข้าแก๊ปอะไรแล้วมันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นรายละเอียดของวิบากกรรมวิบาก มันก็มีผลพระพุทธเจ้าตรัสไว้กูทำบุญอย่างนี้อย่างนี้คือเป็นอย่างนี้อย่างนี้มีไว้ผูกเกิดมาสวยทำบุญด้วยดอกไม้อะไรอย่างนี้ต่างๆก็มีอันใดพระสูตรในอะไรก็ได้บริจาคบริจาคเคยเล่าสิ่งที่มันมีลักษณะทางใจที่ละเอียดสุขุมซับซ้อนอยู่มันมีสิ่งสิ่งประกอบไม่ได้หมายความว่าทำบุญหรือดอกไม้ถึงจะสวยอย่างเดียวทำจิตใจให้มีจิตใจเบิกบานแจ่มใสสวยถ้าเราทำบุญกันดอกไม้ดอกไม้หมายถึงของสวยหมายถึงของที่แจ่มใสเบิกบานเพราะถ้าเราเอาวัตถุมาประกอบเข้ามันก็หมายถึงมันก็บอกถึงความจริงและดอกไม้มันเป็นของที่ ตายมันเป็นของที่แจ่มใสเป็นของที่สีก็จะต้องเต็มสดตามรูปเครื่องของมันของดอกไม้กลิ่นชูหอมอะไรถ้าใครมีลักษณะทำจิตใจให้มันสมคล้อยอย่างนี้ตลอดเวลาไม่ว่าจะทำบุญด้วยดอกไม้หรือว่าจะทำบุญด้วยลักษณะอะไรก็ตามที่มันเป็นเรื่องของความไม่เศร้าหมองไม่แจ่มใสก็จะเกิดมาสวยแต่เรื่องธรรมดาเพราะฉะนั้นไม่จำเป็นจะต้องทำบุญด้วยดอกไม้อย่างเดียวแต่ว่าทำบุญให้หมดดอกไม้แล้วมันลักษณะอย่างที่กล่าวมันเป็นสิ่งที่อธิบายได้ง่ายๆว่ามันทำให้เบิกบานแจ่มใสถ้าเราทำบุญด้วยดอกไม้แล้วก็หน้าก้าวหน้ามองจิตใจหดหู่อยู่ให้เขาทำดอกทำบุญได้ดอกไม้ให้หมดบ้านหมดเมืองให้หมดโลกนี้เกิดมาไม่สวยหรอก หน้าดำคร่ำเครียดอยู่อย่างนั้นแหละมันไม่สวยไปได้ภาพหรือว่าเราไม่เข้าใจถึงแก่นสารสาระของมันเพียงพอแค่นี้เป็นต้นเพราะงั้นพูดง่ายๆตื่นๆแต่วัตถุตามธรรมชาติดอกไม้แล้วก็เกิดมาสวยแล้วก็คิดว่าทำบุญเท่าเดิมมากก็เลยพาซื้อเอาแต่ดอกไม้มาทำบุญตลอดยันเตเลยเอามาทำกับพระยังมาทำกับพระอโศแล้วรับรองไม่ได้อะไรเท่าไหร่หรอกวันนี้ก็มาเจอพระศพบอกว่าไม่ให้แต่ไม่เอาดอกไม้เอาคืนไปแทนที่จะได้บุญกันหน้ามุ่ยกลับไปถ้าไม่เข้าใจนะก็หน้ามืดกลับไปก็ยิ่งไม่ได้ความเบิกบานแจ่มใสอะไรไม่ได้จิตใจที่ผ่องใสไม่ได้ความงามงาม น้ำนี่เป็นความเบิกบานแจ่มใสเป็นพุทธะพุทธะเบิกบานแจ่มใสเป็นลักษณะที่งามของหน้าต้อนรับหน้าสัมผัสๆไม่ใช่น่ารักใสหรือว่าน่าเกลียดน่าชังไม่ใช่ให้เป็นลักษณะอย่างนั้นพระวิบากกรรมการเกิดการหมุนเวียนวัดป่าต่างๆนี้ในเรื่องของการหยาบๆอะไรพวกนี้พุทธก็รู้และรู้ซับซ้อนยิ่งกว่าที่ศาสนาหลายศาสนาเขาเองก็สอนแล้วก็กล่าวกันเพราะความเข้าใจที่โดนดาวเองแม้แต่ในศาสนาพุทธเราก็ไปโดนเป็นดาวเอาอะไรก็ได้มีอีกเยอะเราก็ต้องพยายามไม่ค่อยศึกษาเล่าเรียนอาจจะไม่กล่าวถึงเรื่องเหล่านั้นมากนักทีนี้เราก็กลับมาถึงอายุของทางด้านปรมัตถ์ นามธรรมชั้นสูงผู้ใดจะไม่ให้มีวัดสักไม่มีเวียนตายเวียนเกิดอีกก็จะต้องรู้การเกิดการตายที่ไม่ใช่ว่าเกิดอย่างหยาบๆอย่างที่กล่าวนั้นเท่านั้นแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการเกิดอย่างหยาบๆอย่างนั้นไม่มีวัดป่ายังจะหยาบอย่างนั้นไม่มีไม่ใช่มีแล้วองค์ประกอบอย่างนั้นเราก็ต้องเป็นคนที่ทำบุญเป็นคนที่สร้างกุศลอย่างหยาบนั้นด้วยไอ้หมายความว่าเรารู้ปรมัตถ์เราเข้าใจปรมัตถ์ก็เลยประมาทอย่างหยาบเราไม่ทำอย่างหยาบบุญบาปอย่างหยาบๆไม่ทำทำอย่างบุญบาปอย่างสูงสุดไม่จริงถ้าทำอย่างนี้ก็ไม่จริงหรือว่าไม่ดีจริงมันต้องซับซ้อนทำบุญอย่างอย่าทำอย่าทำบุญอย่างละเอียด ไปจนถึงขั้นน้ำมาทำให้มีการสะอาดบริสุทธิ์ไปจนถึงขั้นนามกายรู้ทั้งอายุของนามประกายแม้ปัจจุบันนี้จะเป็นตัวที่สั้นเข้าเล็กเข้าละเอียดเข้าเห็นการเกิดการตายของสิ่งที่เป็นต้นต่อเรียกว่ามโนปุพพังหรือสิ่งที่เป็นสระสังขารเรื่องของเชื้อเขาอยู่ในจิตปัจจุบันนี้เราก็เห็นการเกิดการตายที่มีกุศลอกุศลแท้เพราะว่าจิตของเรารู้ละเอียดละออถึงจิตที่มันเป็นโลภะโทสะโมหะอย่างหยาบอย่างกลางอย่างละเอียดฝ่ายจนกระทั่งถึงเหตุปัจจัยและอบายมุขโสดาให้รู้ว่าเรียนปัจจัยหยาบเมื่อเราพ้นขาดได้จากสิ่งจากตรงนี้ก็เป็น ระยะขั้นโสดาสกิทาก็มาเกี่ยวข้องกับเรื่องราวเรื่องยศเรื่องรูปรถเป็นเสียงสัมผัสที่ที่ชัดเจนหยาบลงมาอีกแล้วก็ LINE ลงมาขาดสิ้นไปได้อีกประมาณอย่างรูปนอกเรื่องราวสำคัญสรรเสริญกับโลกียสุขที่มีของละเอียดอีกก็ว่าไว้ก่อนยังอยากด้วยฉลากใหญ่ๆอะไรเนี่ยเราเลิกจัดจ้างรูปรถกลิ่นเสียงสัมผัสเป็นเกมไม่แสดงออกไม่จัดจ้านข้างนอกกายบางทีมโนก็กลายเป็นจีนหรือว่าทางด้านปลาหูจมูกลิ้นกายไม่มีบริการไม่มีโกรธไม่มีรักไม่มีอาการกิริยาอยู่ เป็นทุกข์เป็นสุขหมุนเวียนอยู่มีอายุร่วมสุขร่วมทุกข์เพราะไม่ได้รูปสมใจเพราะไม่ได้กินได้รสสมใจเพราะไม่ได้ราบสมใจเพราะว่าขัดลาภก็ทุกข์เสื่อมลาภทุกเสื่อมยศทุกข์ไม่เป็นข้างนอกเห็นได้รู้ได้ว่าไม่มีพรุ่งนี้ก็เป็นพระสังฆทานมีสูงขึ้นไปหาอนาคตลาภยศรูปรสกลิ่นเสียงอะไรในโลกอยากมีรักลงได้ปล่อยลงได้สบายมีชีวิตอยู่อย่างไม่ขัดไม่แย่งสอดคล้องเห็นได้ชัดแม้ปัจจุบันนี้ก็อ่านออกมีเครื่องหมายที่พอเห็นได้จริงๆเรียกว่าสรรพคุณ สิ่งที่แสดงออกเห็นได้เพราะเหตุใดภายนอกสภาพภายนอกสามารถเห็นมีสรรพนามมีเครื่องหมายเค้ามูลบอกให้จับได้รู้ได้ไม่มีการแตะต้องไม่มีการเกี่ยวข้องหรือว่ามีการขาดหลุดมีการหลุดพ้นให้เห็นมีลักษณะให้เห็นอย่างนี้เรียกว่าเป็นธนาคารข้างนอกไม่มีเศษๆมันแสดงอารมณ์โกรธอารมณ์ราคะมีราคะคือต้องการอยากได้จิตใจเสพสุขแล้วก็มีการโทสะขัดแย้งผลักไสโกรธเคืองเพราะเหตุใดรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสนอกไม่ มีรายบุคคลใดบุคคลนั้นทำได้โดยมีจิตอยู่เหนือจิตตนสามารถมีสติสัมปชัญญะรู้และควบคุมดูแลและพยายามทำให้จิตของเราสบายมันจะเกิดอารมณ์บ้างเล็กน้อยก็อยู่ในใจทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากและเราก็พยายามที่จะกระทำสิ่งสุดท้ายเหลือเป็นรูปราคะรูปราคะลอยๆเป็นรูปเป็นรอยเป็นรูปเป็นรอยรู้ราคาก็ยังเหลือราคะอย่างที่ว่าพอสมบัติลาภยศก็ยังมีอารมณ์บางทีเราก็ไปๆแวบๆเออเราอยากได้หน่อยแต่เราก็รู้แล้วก็สามารถควบคุมมีสติปัฏฐานมีจิตมีสติรู้ฐานะของตัวที่แท้จริงในฐานะของเรายังไม่สะอาดภายนอกยังมีอารมณ์หรืออาการ แต่มันไม่แรงถึงขนาดที่เราจะปล่อยให้มันออกมาข้างนอกหรือว่ามันออกมาข้างนอกโดยต้องห้ามมันไม่อยู่ไม่ปล่อยมันน่ะแต่ว่าเราห้ามมันก็ออกมาห้ามไม่อยู่แต่นี่ห้ามอยู่ลักษณะของพระอนาคามีห้ามอยู่ห้ามไม่ออกมาเกิดในกามมาพบตามมาพบก็ตามตาหูจมูกลิ้นกายข้างนอกไม่มีอากัปกิริยาไม่มีอะไรหรอกจับไม่ได้ไม่พลาดสักนิดแต่ไม่มีเป็นภายนอกก็สามารถที่จะรู้สังขารเหล่านี้ได้ว่าไม่ปรุงไม่แต่งไม่สร้างอยู่ในรูปนอกสังขารนอกแต่สังขารในมันยังมีเหลือรอยเหลือลดเหลืออะไรอยู่บ้างเท่าที่เรารู้ของเราและเราก็สามารถควบคุมได้จริงไม่ออกมานอกนั้นเรียกว่าเราเก่งแล้ว เหลือแต่ในพบพบในภพพบในจิตเราก็จัดการของเราปราบปรามลงมันก็จะปราบลงได้โดยหลักสองอย่างนั่นแหละสมถะสุระกับวิปัสสนาธุระคือกฎของพยายามหักห้ามพยายามบีบคั้นมันโดยวิธีดื้อๆอดทนสู้ฝืนไม่ให้มันเกิดไม่ให้มันเป็นพยายามอยู่เหนือจิตบังคับจิตกฎข่มไปด้วยลักษณะวิสัยทำได้อยู่ในช่วงใดก็เป็นการประหารอยู่ได้ในช่วงนั้นถ้าเราใช้ปัญญาด้วยวิเคราะห์ธรรมะวิจัยเห็นเหตุเห็นผลเห็นกุศลอกุศลรู้ไม่ได้ชัดว่าเราเข้าใจเพิ่มขึ้นเพราะไอ้นี่มันเป็นมายานี่มันเป็นของไม่สำคัญอะไรนี่ของไม่จริงไอ้นี่มันไม่ได้ได้ประโยชน์อะไรมันเสียประโยชน์ ไม่ดีอะไรเห็นโทษเห็นภัยในสิ่งเหล่านั้นเกิดอัตโนมัติหากเกิดญาณเกิดปัญญาที่ชัดเห็นในไทยเรียกว่าพยายามเห็นในโทษญาณจิตเห็นจริงเข้าใจซาบซึ้งลึกซึ้งจริงแล้วมันปล่อยมันเกิดการเห็นทุกข์ก็มากเห็นการที่เรายังยึดถืออยู่กันหนักจิตใจมันก็จะสลายแล้วก็ปล่อยคลายเองเราเรียกว่าทายาทมันจะเจือจางมันจะปล่อยไปเป็นวิธีทายาหรือเป็นวิทยาทานเป็นการปลดปล่อยเป็นมูลจิตวิทยาเป็นการปล่อยอยู่ปล่อยอยู่เรื่องออกเรื่องออกไปออก อย่างนี้เร็วกว่าเรายังมีบทบาทของผลปฏิบัติธรรมมีผลอายุของสิ่งที่เรากำลังฆ่ามันกำลังทำลายไปเรื่อยๆการทำอย่างนี้อยู่เสมออยู่เสมอเราเรียกว่าทำฌานลืมตานี่แหละไม่ได้หลับตาหรอกการทำโดยรู้ในตัวไม่เที่ยงและอนิจจังที่ว่าไม่เที่ยงนั้นน่ะไม่ใช่มันไม่เที่ยงเพราะหลบแบบไปมาเป็นวัดป่าสงสารธรรมดาไม่ใช่เราเห็นอันนี้จารุปกรณ์เรามี เรามีอยู่ในประมาณอย่างนี้จะต้องได้สุขสมใจจะได้มาสมใจขนาดนี้จะต้องได้แม้แต่จะทำร้ายอาฆาตมาดร้ายโทสะอะไรก็จะเป็นอย่างนี้อยู่ถ้าไม่ได้สนใจก็โกรธเท่านี้ตอนหลังมาในการโปรดนี้ถ้าไม่ได้สนใจอย่างนี้ก็ลดน้อยลงราคาที่ต้องการมากับเบาแรงลงอย่างนี้เรียกว่าชีวิตชีวาตัวตนของไอ้นั่นเล็กลงแล้วไม่จัดจ้านอย่างนี้เรียกว่าอนิจจามนุษย์เห็นอนิจจังตามเห็นตามรู้อนิจจังที่เป็นอนิจจังของชีวิตชีวาของตัวกิเลสแต่ตัวบทบาทมันไม่เที่ยงแล้วไม่เที่ยงเพราะเราทำให้มันเล็กลงให้มันตายได้ มิจฉาทิฏฐิหลายคนบอกว่าโอ๊ยผมลดไม่ได้หรอกกิเลสลดไม่ลงก็กิเลสและเขาก็ไม่ลดจริงๆแหละไม่พยายามพากเพียรกระทำพวกนี้น่าสงสารเป็นมิจฉาทิฐิที่ประมาทตนเองแล้วก็ไม่ทำให้แก่ตนเองดีขึ้นแท้จริงเขาก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีอนิจจังมันก็มีอนิจจังอีกเขาบอกว่าเขาลดไม่ได้หรอกแล้วเขาก็ไปเพิ่มมันโตชีวิตตัวกิเลสของเขาไม่ได้ไม่ได้เป็นวิจารณ์นะไม่ได้เท่าเก่านะกลับกลายเป็นทำให้โตขึ้นแทนที่จะไปขายเล็กลงไม่คลายเล็กลงซะแล้วไปทำให้มันโตขึ้นปล่อยไปสะสมไปเสริมสร้างให้มันวันนี้ที่มันขึ้นนี่ก็อนิจจังแม้แต่ให้มาเรียน [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ไม่ได้สนใจเราไม่โกรธเท่าเก่าเสียแล้วบางลงก่อนลงเรียกว่าอนิจจังไม่เที่ยงไม่เป็นเหมือนเดิมไม่ยืนยงคงเดิมไม่เท่าเก่าไม่เชื่อมั่นและมายืนยันมายืนยงลดได้เล็กลงได้ตายชีวิตตายลงได้อายุสั้นลงได้อายุน้อยลงได้อัตรานั้นแหละแต่ก่อนนี้ประมาณเท่านี้อัตราของรถโล่งหรือว่าความยึดถือแบบชีวิตโลกมันก็เล็กลงอัตราก็น้อยลงน้อยลงน้อยลงเรียกว่าจนน้อยๆมากๆเขาเรียกว่าอัตราการเรียกว่าตามเห็นอัตตาก็ได้หรือเรียกว่าน้อย มันเหลือน้อยมันก็เหลือน้อยถ้ามันยังไม่ไปขัดตานะมันก็เหลือมากถ้าเหลือมากอยู่แต่เราตามรู้เราก็เรียกว่าอัตรานู่นนี่คือตาเห็นอัตตาของเราก็แล้วกันแล้วตามเห็นอัตตานุทิฏฐิทิฐิแปลว่าความเห็นความเข้าใจเข้าใจจิตของเราก็จะอัตตาเป็นอย่างนี้เหตุปัจจัยเรื่องใดก็จับเอาอันไหนที่มันเป็นเหตุปัจจัยที่สำคัญที่เราจับได้ก็เอาถ้าใครจับกลางๆได้เป็นอย่างดีระลึกรู้สึกตัวเสมอตัวด้วยปัจจัยไหนก็แสนรู้ว่าเราเกิดอัตราเราเกิดรสชาติเราเกิดโลกียะอารมณ์อะไรแบบอยากแบบละเอียดยังไงก็ว่ากันแบบตามหาหรือแบบเพราะว่าตัณหาก็เรียนรู้เอาไว้จริงแล้วรถมันได้น้อยลงน้อยลงทะเบียนไม่เที่ยงไม่ใช่ตัวนี้ยังไม่ได้บอกว่ารถหรือมากแต่ถ้าเป็นธรรมะเป็นปริมาณแล้วอนิจจารูปบัตรสีตัวนี้เราตามเห็นอยู่รู้อยู่ก็คือ ตอนนี้ที่มันลดลงมันไม่ลดก็อยากจะอธิบายให้ฟังแล้วเป็นโลกียผู้นั้นจะไม่ตามเห็นติดตัวหรอกแต่ผู้ที่เรียนปรมัตถ์จะตามเห็นว่ามันใหญ่ขึ้นแล้วเราจะรู้สึกเราไม่ไหวนะเนี่ยเราอนิจจังแบบกิเลสเราโตขึ้นโตขึ้นแย่นะเราอ่ะถ้าคนนี้เห็นธรรมะจริงๆขนาดคันนี้แล้วก็จะไม่ประมาทเพราะมันรู้ของจริงมันมีตัวเกิดตัวตายจริงๆนะคนมันมีตัวอายุมันมีตัวสัตว์โลกมันมีตัวเป็นตัวตายจริงๆนะอายุกิเลสมันเกิดชัดๆน่ะเพราะถ้าเราทำตามคลายลงเป็นเวลาทานอุปสรรคสีทำให้มันเบาลงได้จริงๆตามเห็นความจางตายอยู่เรื่อยๆนี่คือเราทำฌานเสมอทานจะไปสู่วิมุตติจะไปสู่นิโรธจนกระทั่งในระดับนึงเราเรียกว่ามัน ในจิตใจเราก็รู้สึกว่าโอ้ไม่มีดับสนิทนะเราก็เรียกว่านิโรธภาษาบาลีเรียกว่านิโรธอาการอารมณ์อย่างนี้ไม่มีแม้แต่ต้องสัมผัสหรือว่าอารมณ์มันจะหิวโหยเกิดมาอยู่ในอารมณ์เกิดมาอยู่ในจิตก็ไม่มียิ่งไปสัมผัสแตะต้องกับสิ่งนั้นมีเหตุปัจจัยนั้นอย่างเราติดอะไรแล้วแต่ถ้าจะหยาบๆหรือว่าละเอียดขึ้นไปเคยพูดย้ำย้อนแล้วตั้งแต่อบายมุขบ่ายจนกระทั่งถึงลาภยศถึงกระทั่งถูกแล้วปิดเสียงสัมผัสนี่เอาหลักใหญ่ๆได้เพชรได้ทองได้ทองได้ข่าวได้เงินได้อะไรแล้วแต่หรือว่าได้รูปอย่างนี้รถอย่างนี้เป็นอย่างนี้แล้วแต่ที่เราเคยติดเราเคยยึดอยู่มันลดลงจริงมันไม่มีเราจะรู้ของเราว่าไม่มี นั่นน่ะเราเป็นคนรู้มาจากคนอื่นมารู้จักจัดตั้งจิตของเรารู้ของเราเองก็นี่ไม่มีแล้วอารมณ์นี้แต่ก่อนที่จะแตะเข้าแล้วเกิดรสชาติเป็นสุขเป็นทุกข์ชื่นชมชื่นใจหรือไม่ชื่นออกไม่ชื่นใจเพราะว่ามันไม่สมจริงเราสมมุติเราจะรู้ถ้าเราไม่มีอารมณ์ไม่ต้องเชิญออกไม่ต้องชื่นใจอัดทุกข์เข้ามาส่งหรืออุเบกขาเวทนารู้สึกเฉยเฉยก็ต้องสัมผัสและก็ไม่มีอารมณ์สวรรค์อารมณ์นรกไม่มีอารมณ์ชื่นใจหรือเสียใจเฉยๆไม่เร่งไม่เอาไม่ทำให้เราจิตใจของเราติดใจอีกแล้วไม่เสพไม่ติดเห็นชัดไม่มัวไม่เมาเป็นอย่างนี้เรียกว่าจิตวิโรจน์เราทำให้เดี๋ยวนี้คนนี้รอดเดี๋ยวนี้ทำได้ชั่ว มีอายุของนิโรธขึ้นเราทำให้เกิดอายุของนิโรธเรียกว่านิโรธสมาบัตินิโรธบวกอุบัติอาบัติอาบัติคำนี้มันแปลว่าเกิดแต่การเกิดอันนี้เป็นการเกิดชั้นสูงอาบัติมีความหมายอธิบายมากถ้าเรามีหลักเรามีข้อเรามีเกณฑ์อะไรที่เราจะทำว่าไม่ให้เกิดถ้ามันเกิดเราเรียกว่าอาบัติมันเกิดโดยเราไม่ให้เกิดกิเลสก็เช่นเดียวกันไม่มีใครอยากให้กิเลสเกิดเราต้องพูดกันโดยตรงๆกันแล้วแต่มันก็ยังเกิดเขาเรียกว่ามันอาบัติเหมือนกันผมสมัครเป็นแปลว่ามันเกิดอยู่เนืองๆเพราะเราทำให้จิตของเราเนี่ยกิเลสเกิดมันไม่ถูกต้องเราต้องทำให้กิเลสไม่เกิดก็เรียกว่าเรา Toyota ดอนญ่าเดินได้โดยที่เรียกว่าเรามันย้อนแย้งกันอยู่ในตัวเพราะการเกิดอย่างนี้ทำได้เสมอๆจึงเรียกว่าสมาบัติสมาติทำให้ถึงขั้นนิโรธเขาเรียกว่านิโรธสมาบัติลืมตาโพลงๆไม่ต้องไปหลับไปหลายที่ไหนมีสติปัฏฐานรู้อยู่เนี่ยกิเลสโดยเฉพาะเหตุนี้ปัจจัยนี้แต่อยากจะละเอียดขึ้นมาเป็นพระโสดาบันนินทาก็บอกแล้วเหตุปัจจัยแต่ละท่านอาตมาบอกแล้วว่าโลกสบายเป็นของโซดาโรคกามโรคกระทำ 8 หยาบๆนี่หรือว่าเห็นง่ายๆชัดๆในรูปนอกเป็นของพระราชทานหมดไปแล้วไปเป็นพรรคอนาคตใหม่ บ้านนาคาจุดกิเลสมานะสังโยชน์ก็ค่อยเรียนรู้กันในเรื่องของผมนี่ตอนนี้ก็กำลังว่าถึงอยู่เป็นหลงความดีงามหลงถือตัวถือตนเป็นความดีจริงซะด้วยและถือตัวถือตนซ้อนเข้าไปอีกมันเป็นกิเลสชั้นสูงมันไม่เกี่ยวกับรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสหรอกมันถือตัวขึ้นเลยมันถือดีถือความเก่งความรู้อะไรขึ้นไปวัฒนาดับกิเลสได้อย่างนี้หรือว่าฝึกหัดฝึกปรือมีนิโรธสมาบัติจริงก็เกิดอายุใหม่อายุความตายสั่งสอนนะอายุความตายคืออายุความไม่เป็นอย่างสัตว์โลกสามารถที่จะมีสิทธิ์แต่ก่อนมันไม่เคยรู้หรอกว่ามันดับได้ดับไม่ได้เพราะเรามาเรียนรู้แล้วเห็นจริงเราจะรู้ว่ามันดับได้มีชีวิตที่ไม่มีอายุ สัตว์โลกต้องพิเศษปลุกเสกทุกระดับโลกอย่างเก่าก่อนไม่มีแล้วมันดับสนิทได้ไม่ถึงขั้นรู้นิโรธเราจะเป็นผู้รู้คนอื่นไม่รู้เราเป็นผู้เข้าใจทำได้ถึงขั้นนี้รอดไม่ใช่คันเล็กแล้วท่านก็หาปรมัตถธรรมถ้าเป็นชาในใจเรียกว่าจิตแท้ก็เข้าหาโลกคือธุรกิจหรือว่าเข้าหาอรหัตกับคนโรคจิตไม่ว่าจะเป็นเหตุปัจจัยแค่ใดพระโสดาก็ต้องมีอรหันต์แต่พระโสดากับพระราชทานจะจับติดตัวละเอียดละอออย่างคิ้วกล่าวนี้ยังไม่แม่นยังไม่ได้ทีเดียวแต่จะมีทั้งอาทิตย์วิญญาณถ้าผู้ใดปัญญาดีเป็นพระโสดาบันจะมีปัญญาดีสามารถจับแยกละเอียดอย่างนี้ได้อยู่เป็นสัดส่วนชัดเจนก็มีได้เหมือนกัน ไม่ได้ว่าเป็นผู้ที่มีบารมีมีส่วนของปฏิสัมภิทาญาณอยู่ในตัวก็สามารถที่จะรู้ละเอียดละออทำภาษาทั้งหมดทั้งแยกปรมัตถ์หรือแยกกิตติชัดเจนเพราะพวกนี้จะเป็นพระโสดาก็เป็นโสดาอย่างปฏิสัมพันธ์กับแจ้งทั้งเนื้อทั้งตัวทั้งภาษาสมมุติมีปฏิภาณรู้รอบรู้รอบต่ำแยกจากชัดเจน เชิงซ้อน by แจกแจงอะไรได้ละเอียดละออทีเดียวช่วยเหลือผู้อื่นได้มากอันนี้เป็นอายุจริงๆของสิ่งที่เราจะเรียนธรรมะและมีของจริงเมื่อทำนิโรธได้หมดดับทุกข์ปัจจัยก็เป็นพระอรหันต์เนี่ยร่วมรัฐเข้าไปเลยเพราะเหตุปัจจัยขั้นโสดาสกิทานาคาเราก็ต้องเรียนรู้มีกิเลสจะอาตมายกตัวอย่างประกอบการเขียนไว้อาตมาบรรยายไว้เป็นคำ อาทิตย์นี้ก็ลองมาดูในหนังสือดูพลางๆบ้างจะได้อธิบายตามไปอีกมีแต่ย้อนกล่าวแล้วก็ดูให้มันละเอียดขึ้นอีกมาจากอนุเขตที่ 2 กลางๆหัวหน้า 273 ผู้มีหนังสือก็เปิดดูผู้ไม่มีหนังสือผู้ที่มามีหนังสืออยู่ที่บ้านไม่ได้เอามาก็ฟังตามไปนะอาตมาอ่านตามตัวหนังสือมีทั้งหมดแหละเน้นบ้างไม่เน้นบ้างอธิบายประกอบไปด้วยถ้าพูดทำให้แก่ตนได้จริงและแล้วก็ดับให้แก่ตนได้จริงจึงคือผู้บรรลุแท้เป็นผู้มีอายุเป็นผู้มีอายุที่แน่นอนหรือเป็นผู้อยู่เหนือคำว่าอายุ หมายความว่าพรุ่งนี้ทำอายุให้ตายได้หรือเกิดเป็นพระอริยเจ้าไม่มีกิเลสนั้นเกิดทำให้ตายก็ไม่มีกิเลสเกิดแต่ทำให้เป็นพระอริยเจ้าการไม่มีกิเลสทำให้กิเลสตายมันเป็นการตายตายจะฟื้นอยู่ก็เรียกว่ายังไม่บริบูรณ์ถ้าตายไม่ฟื้นเลยก็เรียกว่าบริบูรณ์เลยอายุสัตว์โลกที่ต่ำตายไปแต่เกิดเกิดเป็นพระอริยะเป็นชีวิตของพระอริยะแท้ๆผู้ที่ทำให้อายุตายได้อย่างนี้เรียกว่าเป็นผู้ที่เก่งสามารถทำจิตของตัวเองให้ดับให้ตายได้โดยตน มาทำได้แล้วเราเองเราจนกระทั่งเราเก่งจนสามารถที่จะกิเลสตายแ