220702 ถีนมิทธะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

จ้าไปนั่งทำอะไรถึงไม่หลับไม่นอนสิเขาหลับนอนบางคนก็นอนคืนนึง 3 ชั่วโมง 4 ชั่วโมงก็รีบตื่นไปทำงานทำการรีบตื่นไปหากินรีบตื่นไปเต้นไปดีดภาษาฆราวาสก็ตื่นแล้วแล้วเขาก็ไปทำพระศรีทำไมอ่ะมันไปทำงานอะไรนักหนาไม่ได้หลับได้นอนเหรอมาถึงก็มานั่งแค่นี้ก็มานั่งงงนั่งงงมาเป็นมาแสดงธรรมด้วยซ้ำไปแล้วก็มาทำให้ขัดแย้งมันโทษได้ทีเดียวโทษได้ทีเดียวเพราะว่าเป็นกิเลสฉันอยาก ดีนะมีทางงงๆๆเนี่ยเป็นกิเลสฉันอยากบอกว่าเราเองเราจะหลับเราจะเข้าเป็นสภาพที่เป็นเจโตสมถะอะไรเข้าไปแล้วก็ต้องทำให้ดีมันมีสภาพของมันเราไปพูดที่จะต้องมีสติบ้างหรือว่ามีการควบคุมให้อยู่ในลักษณะที่ไม่ใช่มานั่งโง่ๆๆนั่งทำอะไรก็ได้อย่างนั้นมันเสียบุคลิกมากเลยเสียจริงๆเพราะเรากระชากกันเราไม่ใช่พูดเล่นผมพูดในเชิงที่ผมเข้าใจธรรมะละเอียดละออถ้าเพราะว่าเขาไม่เข้าใจธรรมะละเอียดเขาจะไม่มีอนุโลมกับคุณเขาจะคงจะสักคุณเลยพวกทรัพย์แล้วก็ไม่เอาน่ะนั่งมองนั่งมองนี่เขาจะไม่เอาเลยเพราะฉะนั้นในหลายแห่งเขาจะไม่เอาเขาจะถือว่าเป็น น่าเกลียดแล้วก็ไม่มีประมาณไม่มีปราณีอะไรกันเลยแต่ผมเองผมอนุโลมผมปราณีไม่ไม่โค้กไม่สักก็เพราะผมถือว่าเราควรจะเข้าใจด้วยปัญญาอันยิ่งแล้วก็เข้มงวดกวดขันกับตัวเองไม่ใช่มานั่งงงๆเงาๆจริงๆเราเองเราไม่ใยดีกับโลกไม่ใยดีกับกามไม่ใยดีกับภายนอกอะไรแล้วแล้วเราจะไปหลงจิตนิยมไปหลงงมงายแล้วไปก็เป็นความโง่อีกอันนึงเป็นเรื่องกิเลสหนาหนาหยาบๆเหมือนกันสุดตรงฝั่งนึงมาถามยอดฝั่งนึงไม่เสพกามวันสุดท้ายก็มาเสพอัตตาชนิดที่เรียกว่าเข้าไปเป็นนาคไปเป็นนาคีไปเป็นพวกอยู่ใต้ก้นบึ้งบาดาลซึ่งถูกด่าด้วยภาษาปลูกกะลาอธิษฐานเคยพูดให้ฟังแล้วก็ถูกด่า ทั้งยาวเหลือเกินหงอนก็ออกเที่ยวก็ยาวหนวดก็งงที่ว่าเป็นหน้านั้นด่านะถูกด่าอย่าด่าอย่างแสบยังเจ็บนะไม่ใช่ไม่ถูกด่านะแต่ทีนี้มันเป็นชั้นเชิงพระพุทธเจ้าท่านเป็นผู้ฉลาดเป็นผู้ที่รู้ฉันผมเองผมเข้าใจแล้วผมก็รู้ชั้นเชิงนี้จึงไม่ปรามซะทีเดียวถึงบอกว่าหน้าก็แปลว่าผู้ประเสริฐบ้างเหมือนกันยกฐานะอยู่หน่อยนึงแต่ไม่ได้หมายความว่าประเสริฐเลิศลอยอะไรถ้าสุดโต่งไปเลยไปติดงงๆแงๆอะไรอย่างนี้จนเกินการมันก็เหลวๆมันเหลวไหลมันใช้ไม่ได้ขายขี้หน้าเพราะจะเป็นอย่างไรเราก็จะตกอยู่ในสมณะสมณะจะต้องมีสติโดยเฉพาะเรานี่พยายามฝึกสติปัฏฐานเอาสติเป็นเอกเพราะฉะนั้นจะยังไงยังไงต้องสำรวมสังวรระวัง เรามีสติมีสัมปชัญญะสมณะสารูปต่างๆเราต้องระวังสมณศักดิ์ควบคุมดูแลให้เข้มแข็งฝึกปรือให้จริงๆทำให้ดีไม่เช่นนั้นเราแก้คำครหานินทาหรือว่าความบอดนี้ความเลื่อมใสศรัทธาของญาติโยมก็ตกจริงก็ศรัทธาในหลายอย่างถ้าเจออย่างนี้ก็แหม่วใจและบางคนถือแรงเราจะไม่ซื้อแรงแล้วเอามาตีโตอย่างที่กล่าวนี้เอามาว่ามากล่าวสัตย์เสียเถิดเสียเลยนะในทางเอกนี้เขียนขยายไว้เยอะในเรื่องของทีมนั้นมีพระบอกเป็นชั้นเป็นเปราะละเอียดย้ำซ้ำวนเวียนพยายามที่สุดผมก็พยายามที่จะแก้ไขจุดบอดที่สำคัญดังนี้สำคัญไม่ใช่เราจะมาเสแสร้งมาทำเป็นกลบเกลื่อนอะไรต่ออะไรโดยเข้าใจด้วยเชิงมันมีปัญญาอยู่ในตัวแก้ตัว มีปัญญารู้แล้วแต่จะมาแก้ไขไม่ใช่เราต้องจงใจเจตนาที่จะปรับปรุงในจุดนี้ในการแก้ไขนี้ซึ่งหลายวิธีอุบายต่างๆผมก็ว่าได้พยายามที่จะค้นคิดกรรมวิธีหรืออะไรก็ได้จับแม้จะลองเป็นยังไงยังไงดูเราก็พยายามจับผ่านสภาวะปล่อยตัวดูซิว่าจะทำยังไงจะมียังไงจะทำแก้ไขยังไงอารมณ์ยังไงจะปรับปรุงยังไงอ่านทุกอย่างระลึกถึงของเก่าของใหม่ตัวเองดูบ้างแล้วก็พยายามคิดค้นว่าจะทำยังไงจะแก้กันอาจจะปรับปรุงจุดนี้มาได้ก็ได้ช่วยเหลือเฟือควายกันอยู่ผมก็จนใจที่ว่าในพระไตรปิฎกก็พยายามค้นพยายามหาจุดที่จะแก้ไขต่างๆนานากัน หาก็ได้หลักฐานบ้างแต่มันก็ไม่มีจุดที่เป็นอุบายเครื่องออกหรือกรรมเวทีที่เด็ดเดี่ยวที่สำคัญอะไรมากแต่ก็เก็บมาให้หมดนี่ก็ได้มาอีกเพราะสูตรนะได้มาจากเอกนิบาตอังคุตตรนิกายในบาลีแห่งเอกธรรมบอกว่าอย่างนี้ดูก็ได้พิสูจน์ทั้งหลายเราย่อมไม่เล็งเห็นธรรมอื่นแม้อย่างหนึ่งที่จะเป็นเหตุให้ผีนะมิทธะที่ยังไม่เกิดเกิดขึ้นหรือสีน้ำตาลที่เกิดขึ้นแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความเจริญไพบูลย์เหมือน ความไม่ยินดีความเกียจคร้านความผิดขี้เกียจความเมาอาหารและความที่ผิดหดหู่ดูกราฟภิกษุทั้งหลายเมื่อบุคคลมีจิตหดหู่ผีมีพระที่ยังไม่เกิดย่อมเกิดขึ้นและถีนอนามัยที่เกิดขึ้นแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความเจริญไพบูลย์จงอธิบายดูที่บันทึกไว้ก่อนอันนี้เป็นคำอธิบายที่สั้นมากแต่กินความซับซ้อนเช่นว่าต้นท่านบอกว่าเราย่อมไม่เล็งเห็นธรรมอื่นแม้อย่างหนึ่งที่จะเป็น ให้ทีนะมีทักที่ยังไม่เกิดเกิดขึ้นหรือชินที่เกิดขึ้นแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความเจริญไพบูลย์มีซ้อนแล้วหมายความว่าท่านบอกว่าท่านไม่แรงเห็นอะไรเลยและขยับไว้อันนั้นคืออะไรบ้างเราจะมีความไม่ยินดีความเกียจคร้านความผิดพริ้วให้ความบิดขี้เกียจความเมาในอาหารในความที่ติดหดหู่นั่นแหละทีนี้ก็อธิบายนั้นก่อนประเดี๋ยวอ่านแล้วก็ไม่รู้เรื่องแล้วมันชนมันวนเวียนท่านบอกว่าท่านไม่มองเห็นอะไรอื่นเลยที่จะทำให้เกิดหินนั้นมีธาตุได้ไม่มองอะไรอื่นเหมือนไอ้พวกนี้เหมือนความไม่ยินดีความเกียจคร้านความอะไรเนี่ยและผู้ที่เกิดหินนั้นมีพระถ้ามีไอ้ 4 5 อย่างที่กล่าวนี้ ตัดไปเนี่ยเกิดนอกจากเกิดแล้วยังไม่เท่านั้นเกิดขึ้นแล้วผู้ที่ถีนะมีธาตุเกิดขึ้นแล้วอยู่นั่นน่ะย่อมเป็นไปเพื่อความเจริญไพบูลย์ในผีนะมิทธะฟังให้สอนนะฟังให้ดีไม่ใช่ว่าเกิดความเจริญไพบูลย์คือได้ดิบได้ดีนะไม่ใช่ได้ดิบได้ดีนะยิ่งซวยหนักเข้าไปอีก 4 ซองลงไปอีกท่านบอกว่าถ้าเผื่อว่าเกิดไอ้เจ้าพวกความไม่ยินดี 1 ความเจ็บคร้าน 1 ความบิดขี้เกียจ 1 ความเมาอาหาร 1 ความที่จิตหดหู่อีกหนึ่งพวกนี้ถ้าเกิดอยู่ที่เราแม้จะเกิดอารมณ์ลำลองมาเมื่อไหร่มาอยู่ในตัวเรานี่เป็นตัวผีซ้อนอยู่เมื่อไหร่นี่แหละมันจะเป็นเครื่องที่ทำให้จิตของเราเนี่ยไม่เกินผีนั้นก็จะเกิดหรือเกิดที่แล้วเกิดสึนามิอยู่ยิ่งจะเกิดความงอกงามไพบูลย์ ใหญ่โตมโหฬารเลยจริงๆไอ้ที่รามอินทรานี่ยิ่งเจริญยิ่งเจริญใหญ่โตงอกงามเข้าไปอีกมึงจะหนักเข้าไปใหญ่เลยเพราะฉะนั้นเราก็มาพยายามดูซิดูให้ชัดๆนี่ในนี้เอาบาลีๆคำบาลีมาด้วยฉันแปลออกมาจากภาษาคำว่าอะไรก็ได้บ้างเนี่ยในนี้อ่ะความที่บอกว่าตัวสำคัญตัวผีร้ายที่ท่านหมายเนี่ยเราจะต้องมาดูกิเลสพวกนี้แล้วเราก็จะมาจับกิเลสพวกนี้กันต้องมาเรียนมันไม่มีทางอื่นนอกจากเราจะต้องพยายามจับนะจับเรียนชัดๆแล้วถ้าต้องรู้อารมณ์รู้ลักษณะของมันให้ชัดแล้วเอาความหมายเมื่อแม้ เป็นภาษาไทยแล้วเป็นความหมายบอกให้เรารู้เรื่องจากบาลีจากบาลีออกมาก็ตามเราก็จะต้องพยายามให้ให้รู้ตัวพวกนี้เอาตัวภาษาบาลีที่ว่านี้มีรัตติที่เขาแปลความได้ยินดี 1 Pantip ความเกียจคร้านตัวนี้ก็เพิ่งได้ยินขึ้นมาแต่ก่อนความเกียจคร้านเราเคยใช้แต่ศีรษะโกสนอะไรและตัวนี้ตันที่ความบิดขี้เกียจวิชาวิชาความเมาในอาหารทันตะสัมมาโทอันนี้ก็ชัดๆอยู่เห็นชัดอยู่พัดตามแปลว่าพวกอาหาร สัมมาโทมะโทมแปลว่าความเมาการเป็นไปกับความเมาเนื่องจากอาหารแปลว่าความเมาอาหารก็ถูกแล้วแล้วก็ความที่จิตหดหู่ก็คือเจ๊โสจะรีนัก แต่ในนี้เอาความภาษาไทยว่าความไม่ยินดีความไม่ยินดีซึ่งฟังแล้วมันเกือบจะตรงกันข้ามกันเลยกับความหมายว่าอะไรดีที่เราภาษาบาลีที่ตรงๆที่เขาเคยแปลกันว่าอารดามันคือความกำหนัดใคร่ทีนี้ว่าความไม่ยินดีมันก็ไม่จำกัดไม่ใครอ่ะดิมันยิ่งจะกลับกันอันนี้พยายามเขาเอาอ่ะเค้าพยายามเอาความหมายของจริงก็แบ่งเป็น 3 นะลูกสาวว่าสวัสดีครับลีลาตัณหาราคะแล้วราศีเมถุนทางศาสนาราคาก็อย่างที่พ่อมหาลัยเกษตรที่เป็นความไม่ช้าอะไรประมาณนั้นอาจารย์แปลว่าความไม่ยินดีมันไม่ใช่รากเหง้า ตำหนักใครใครไม่ยินดีเลยก็ตรงตรงตามที่ความหมายที่เขาว่านี่ก็ได้นะเพราะว่าจะวิเคราะห์มันเป็นคือมันเป็นต้นกลางอยากไปทีนี้พออ้อยจากกลางปลาเพราะปลาแล้วมันก็ตีกลับเหมือนกับที่เขาแปลเป็นปัญหาภาวะตัณหาวิภวตัณหาก็ตัณหาที่มันไม่มันไม่มันไม่เอามันตีกลับอะไรอย่างนี้ก็ได้ทีนี้ถ้าเผื่อว่าความไม่ยินดีถ้าเอาภาษาไทยที่เขาเอาอัดอย่างนี้มันตรงมันถูกคือในขณะใดก็ตามแต่เราไม่ยินดีอะไรนี่มันจะไม่ไปเลยแล้วมันดิ่งหนีไปหมดเป็นศาสนาโบราณเป็นศาสนาทิ้งอย่างเดียวที่ไม่รู้กิเลสตัณหาอย่างชัด ศาสนาทิ้งโลกทิ้งอะไรทุกอย่างเป็นศาสนาเดียรถีย์แท้ๆแล้วก็สั่งสมอย่างนี้นะมันก็เป็นเดียรถีย์ชัดๆแล้วไม่เอาอะไรยิ่งไม่เอาอะไรเลยเบื่อหน่ายไม่อยากจะเป็นอะไรมีอะไรอยากจะอยู่มันเฉยๆไปเฉยๆอย่างนั้นน่ะอันนี้จะเป็นจุดที่จะก่อให้เกิดกรรมที่ตัวต่อมาที่บอกว่าความเกียจคร้านเนี่ยมันเผาเดียวกันสีตะโกสัญชาติความเฉื่อยความเหนื่อยความอึดอัดความไม่เอาไม่เอาถ่านแล้วไม่เอาภาวะอะไรของโลกแล้วกลายเป็นท่อนไม้ท่อนดินหนักเท่าจนกลายเป็นน้ำแข็งไปเลยที่สนับสนุนสมัยใหม่เขาเรียกว่าฟอสซิลเป็นจำพวกของ กลายสภาพเป็นของตกผลึกหรือของแข็งของนิ่งของตายซึ่งไม่เกิดสภาพอะไรแล้วเห็นคลายตัวนี้ขนาดไม้มันกลายเป็นหินได้แล้วนี่มันฟอสซิลจนขี้แตกใครก็ขึ้นจับได้อะไรอย่างนี้ต่างๆนานาแล้วแต่มันกลายเป็นตัวเย็นจัดจนกลายเป็นโรคน้ำแข็งมันเกินเลยนี่เป็นลักษณะที่อธิบายให้เห็นความสำคัญที่เกินเลยพอเริ่มต้นที่เกิดความไม่ยินดีเราจะต้องเกิดความยินดีมีฉันทะแก้กลับจะต้องมีความยินดีอยู่ที่โสมนสิการใส่ใจต่อสิ่งนั้น ผูกพันต่อสิ่งนั้นนี่เป็นการแก้ตรงกันกับที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสในการแก้ความง่วงเหงากับโมคคัลลาข้อที่ 1 แล้วก็บอกว่าเราทำงานอันใดก็ต้องให้ใส่ใจเข้าไปในงานนั้นให้ยิ่งกับฉันพระต้องยินดีต้องพอใจต้องใส่ใจต้องกระทำความสำคัญมั่นหมายมาลงไปจริงๆกับสิ่งนั้นสิ่งนั้นสร้างขึ้นตั้งใจขึ้นจริงๆนี่เป็นการกระทำกับใจหรือทำกับใจในใจจริงๆโดยตรงเป็นภาษาของนักปฏิบัติธรรมแท้ปรมัตถ์เพราะเราจะแก้ไขของเราเองด้วยกรรมวิธีอะไรก็แล้วแต่ที่เราจะปลุกใจปลุกใจของเราให้ตื่นขึ้นมาใส่ใจกับสิ่งอย่างนั้นยินดีปรีดากับสิ่งอย่างนั้นพอใจกับสิ่งอย่างนั้นมันจึงจะแก้กลับ เพราะถ้าเกิดไม่กล้ากลับเธอก็บอกตัวนี้เป็นตัวกิเลสตัวหน้าอย่างนี้นะมันไม่ยินดีนะมันไม่เอาแล้วมันหน่ายแหนงจนเกินการเพราะเราถ่ายหนังตามเราหน่ายแหนงพยาบาลแล้วไม่วุ่นวายกับอะไรแล้วแต่คุณจะไม่ไม่ใส่ใจกับการแม้แต่การเล่าการเรียนการศึกษาหรือว่าเรื่องที่จะทำให้คุณไปสู่จุดสูงสุดทั้งๆที่คุณยังเรียนไม่สำเร็จคุณจะเรียนให้สำเร็จคุณจะพากเพียรให้ไปให้ดีกูจะไปดีแต่คนดียังไม่ได้ถึงที่ด้วยซ้ำแล้วคุณก็แหนงหน่ายกับสิ่งนี้หลีกลี้กับสิ่งนี้ไม่เอาใจใส่แต่สิ่งนี้ไม่ฉันพลาดต่อสิ่งนี้ไม่ยินดีแต่สิ่งนี้คุณคืออะไรคุณถามตัวเองให้มากๆสิคุณคืออะไรคุณกบฏต่อตัวเองอย่างขนาดหนักแล้วใช่ไหม กบฏต่อตัวเองอย่างนั้นคุณก็เหลวเหลวเป๋วทุกอย่างอ่ะคุณใช้อะไรไม่ได้เป็นคนที่ทรยศต่อตนขบถต่อตนไม่จริงไม่จังเลยกับตนเองเพราะในวาระที่เราเองเราจะต้องใส่ใจยินดีแท้ๆคุณยังไม่ยินดีในเวลาอื่นอีกก็เหมือนกันแหละถ้าเผื่อว่าเราเองจะแสวงดีแม้อย่างนี้มันก็เป็นผีร้ายที่รบกวนเรานะเพราะงั้นความไม่ยินดีนี่ก็เป็นจุดที่เด่นชัดและต่อมาตามที่ความเกียจคร้านจะปล่อยจะทำให้เราเองที่เรายังไงเบื่อหน่ายอย่างช้าทิฐิไม่เรียกพี่ทายานถ้าใครมีปัญญาในนิติธรรมไม่ได้หมายความว่าเบื่อหน่ายอย่างเฉโกหรือเบยนานยังมิจฉาทิฐิแบบนี้เบื่อนายต่อทุจริตกรรมเบื่อหน่ายต่ออกุศล นายต่อสิ่งที่ไม่ดีไม่งามต่อบาปอย่างนั้นน่ะถูกแต่ทีนี้เราไปเบื่อหน่ายเหมาหมู่เหมาเข่งเบื่อหน่ายโดยที่เรียกว่าเราไม่รู้อะไรเลยไม่มีปัญญาไม่ฉลาดเฉลียวเพียงพอที่จะแบ่งกุสลาธัมมาอะกุสะลาธัมมาออกไม่ได้เบื่อหน่ายแบบนี้เลอะเทอะศาสนาพระพุทธเจ้าสุขุมประณีตเอาจริงเอาตัวดีดีที่สุดด้วยเอาดีจริงๆไม่ใช่ว่าเมาแข่งแล้วเลอะเทอะแล้วกลายเป็นคนสิ้นท่ากลายเป็นคนสิ้นท่ากลายเป็นคนไม่มีคุณค่ากลายเป็นคนเน่าๆแล้วก็ไปหลงใหลเคารพไอ้แทงถอนคนเหมือนกับสัตว์เอาแต่กินแต่อยู่เฉยๆอะไรอย่างนี้ไม่เอาอ่ะและศาสนาที่สุดตรงนี้เราไม่เอานี่เราพยายามพูดกันบอกกันแก้ไขตรวจสัมมาทิฏฐิให้เกิดการรู้แล้วก็ สังวรระวังเพราะผมเห็นใจอยู่จุดนึงเหมือนกันที่ได้รับการสอนอย่างนี้มานานได้รับการบอกเล่าในศาสนาเลยทีเดียวและยึดถือกันปักดิ่งจุดนี้มันเลยเถิดมานานมันสุดตรงอัตเลติโกเรียกเนยยะเลยนี่มันยังไม่เหลวเท่าไหร่มันยังไม่แน่นเหนียวเท่าไหร่นะไอ้ตังเมหรือว่าไอ้แปะแชร์นี่มันหมามันเหนียวยิ่งกว่านี้อีกเหนียวเหลือเกินพูดก็ไม่รู้เรื่องเลยไม่ขยับเขยื้อนเลยคนจะจางคลายยุ้ยออกมาหน่อยสิพูดกันเท่าไหร่เท่าไหร่ก็หนึบดับอยู่อย่างเก่าเหนียวเหลือเกินไม่ไหวอ่ะเนยและบุคคลอย่างนี้เนี่ยมัน ภาษาเล่นสำนวนไม่ใช่น้อยแล้วมันแบะแซเลยมันตังเมเลยอ่ะมันเหนียวเหลือเกินพูดก็ให้ขยายเคลื่อนคลายออกมาบ้างปล่อยวางหลุดลุ่ยๆออกมาหน่อยมันไม่ยุ่ยเลยพูดเท่าไหร่ก็ยังเหนียวหนึบๆอยู่อย่างเก่าไม่คลี่ไม่ขยับขยับเลยอธิบายชนิดเหลวมันก็แปลกๆอาจจะบางชนิดประเภทตกผลึกมันก็เป็นฟอสซิลเป็นหินแข็งเป็นตัวจับก้อนผลึกผลึกแน่นไม่เคลื่อนคลายไม่แตกทำให้ไม่ทำให้บางอย่างไม่ทำให้ขยับเขยื้อนเลยมันก็ไม่ได้เรื่องเพราะเราจะต้องพยายามรู้สักกายะของเรารู้ตัวกิเลสรู้ตัวผีร้ายของเราตัวใดที่มันพอ ชั่วตัวหนึ่งแล้วเราจะไปหลงอีกตัวหนึ่งสุดไปสุดมาอย่างนั้นเป็นไปไม่ได้เพราะเราพอได้หน่อยนึงไม่ยินดีในกามแล้วก็จะไปมุดเข้าถ้ำเข้าโพรงเจริญเฉยไปอย่างนั้นแกะยากนะแกะยากและเป็นจุดบอดศาสนาพระพุทธเจ้าไม่สุดโต่งใน 2 ฝั่งจริงๆแล้วอย่าเข้าใจผิดว่าการฝึกต่อระบอบอธิบายกันตื้นๆเขินๆได้ว่าอัตมาฐานะโยกงั้นถามจริงๆเถอะปัญจวัคคีย์นี่แหละไปทรมานตนอะไรปัญจวัคคีย์นี่เข็ดหลาบพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าเองไปทำการทรมานตนอย่างนั้นก็รู้อยู่เขาเองก็ทำอย่างพระพุทธเจ้าหรือก็เปล่าไม่ได้ทรมานตนขณะพระพุทธเจ้าเลยแต่เขาก็ยังหลงผิดว่าการที่จะทำตบะทำกันเข้มงวดอะไรพวกนั้นคือมันซ้อนไปซ้อนมาเขาก็ยังยินดีแต่ ไม่ได้ทำไปทรมานยิ่งทรมานหยาบๆอย่างที่เขาพูดกันน่ะนะไปนั่งทรมานเจาะคอเจาะขาทำไอ้โน่นเสียบแทงเล่นนั่งหนามในไหนอะไรที่ทรมานเป็นแบบฤาษีต่างๆเขย่งเก็งกอยอะไรต่างๆนานามันจะว่าคิดทำที่ไหนเข้าใจว่าคิดไม่ได้ไปทำอย่างนั้นหรอกไม่ได้เป็นผู้หลงผิดหยาบคายถึงปานนั้นไม่ได้เป็นถึงขนาดนั้นแต่พระพุทธเจ้าทำไมจะต้องสอนสุดโต่งจากประชาอุทิศ 1 แก้ไขความเข้าใจผิดก็ให้เรียบร้อยตรงที่ว่าจะไปหลงใหลว่าพระพุทธเจ้าท่านออกมาจากการทรมานตนนั้นมันสุดตรงมากมันหยาบมากจริงๆก็ถูกแต่ท่านก็ไม่ได้ไปเขตกระบะทำอะไรจนเกินการแม้แต่จะลดละหน่ายสังวรในเรื่องนี้ก็มีเรื่องเกี่ยวกับอาหารจะต้องลดต้องละ ไม่ใช่ไปมัวเมาต้องประมาณออกมาเป็นขั้นตอนลดละมาจริงๆนักพรตก็ต้องมีแม้แต่ในสีในอะไรก็ยืนยันว่าฉันมื้อเดียวแล้วก็ฉันพอประมาณจริงๆแล้วแม้แต่จะอดบ้างเล็กน้อยมันก็ไม่ใช่ว่าเรื่องเจ้าโหดร้ายอะไรไม่ใช่ทรมานแต่เรารีบทำเพื่อเรียนเมื่อเรียนรู้แล้วก็หมดปัญหาแล้วก็ไม่มีอะไรมากมายถ้าเราเข้าใจหรืออยากจะรู้อีกก็ลองดูอีกถ้าไม่ร้องก็ไม่เป็นไรถ้าร้องก็ร้องร้องเพื่อรู้เพื่อเรียนเป็นบทฝึกหัดแบบฝึกหัดของเราซึ่งไม่ใช่ว่าเราจะเอาไปทำก็เอาไปทำคุยโอ้คุยอวดเค้าอดข้าวแล้วก็อดไปเพื่อที่จะไปคุยเขาก็ไม่ใช่เพราะเราจะต้องทำประเภทที่ว่ารู้โดยปัญญาอันยิ่งไม่ว่าจะทำได้ลำบากทำในอะไรก็แล้วแต่โดยเฉพาะการสมัครทำกับการที่เข้า เรียกว่าอัตตกิลมถานุโยคเนี่ยมันจึงไม่ใช่ว่าอธิบายกันง่ายๆพูดกันตื้นๆเขินๆไม่ใช่เราจะต้องพูดกันอีกฝั่งนึงอย่างมากมายส่วนกลางวันสุดท้ายในการย่อยแล้วก็พูดกันอยู่แล้วแล้วก็พยายามเข้าใจหาวิธีการแล้วก็พูดกันมากแม้แต่ศาสนาใดๆก็พูดกันอยู่เขาก็อธิบายกันได้เพราะเป็นเบื้องต้นทีนี้พอวางตามสถานการณ์ได้พอสมควรแล้วก็ กลับกลายเป็นภาษาจมเหน็ดเหนื่อยลำบากมาแทบตายไม่ได้ดิบได้ดีอะไรกลับมาจมอยู่ทางนี้แล้วเดี๋ยวเวียนกลับอีกเพราะยังล้างไม่สะอาดถึงอนุสัยอาสวะยังล้างไม่สิ้นเปลืองมันก็ฟักตัวได้เป็นตัวที่ฟักตัวอาสวะดองหมักยีสต์หมักเชื่อวันหนึ่งมันก็จะต้องแตกตัววันหนึ่งมันก็จะต้องบริบูรณ์มันก็จะต้องมีกองทัพถ้าเรากลับไปอีกไม่ได้หมายความว่ามันไม่ไปชาตินึงไม่รู้นะบางทีบางคนอดทนได้ชาติหนึ่งไม่กลับตายชาตินี้ก็ยังไม่กลับตายในกลางป่าเลยไม่ได้หมายความว่าพวกนี้มันเวียนมาเกิดไม่ใช่พระอนาคามีแท้พระพุทธเจ้าถึงไม่ยอมรับพวกที่อยู่ในป่านี่อย่าว่าแต่ธนาคารที่ไม่ให้โซดาถ้ายังไม่ให้เลยผมอยู่ในป่าเนี่ย ทนายอรหันต์เลยที่ไหนต้องให้เข้าใจเป็นขั้นเป็นเพราะชัดเจนเป็นชั้นๆๆมาจนกระทั่งเข้าใจถึงจิตจริงๆแล้วก็บำเพ็ญกลายเป็นสถานการณ์ตัดออกจริงๆนะดูอารมณ์ที่เหลือเหลือเชื่อและก็ต้องมาบำเพ็ญรู้จริงๆว่าต้องรู้นะแม้เราจะไม่มีเชื้อแล้วเป็นเจโตวิมุตติแต่ไม่มีปัญญาที่จะรู้ความจริงสัมผัสลงไปเป็นอุปโภคบริบูรณ์พระพุทธเจ้าก็ยังไม่ยอมรับเพราะแม้จะเป็นพระอนาคามีที่เด่นชัดก็จะต้องกำชับลงไปว่ารูปราคะอรูปราคะที่ล้างจากกามราคะมานี่ชัดเด่นนะถ้าไม่ชัดเจนไม่เอาแม้พรุ่งนี้จะจางคลายอยากปัญจวัคคีย์นี้มีบารมีเพียงพอการขายแล้วซึ่งกามราคะเขาไม่เดือดร้อนหรอกเขาหนักไปในทางจะอัดบัตรเครดิตถาวรมากแล้วด้วย ไม่ช้าไม่นานก็เข้าใจซ้อนก็อยู่ไม่ช้านักหรือแม้แต่การหน่อยอะไรมาจริงๆมาพูดกันแล้วไม่ได้ติดเลยมาถามไอ้โย่งไม่ได้หลงไหลเรื่องพวกนี้เลยมันจะง่ายไม่ต้องไปหลงพบที่สุขุมวิทของจิตเพราะว่าพบเนี่ยไม่ต้องไปพูดกันมากสอนกินง่ายกับปัญจวัคคีย์อีกแล้วตัวเองก็เป็นจริงคือนายตามมาแล้วมันก็ชัดๆยังไม่แน่ถ้าว่านายตามจริงหรือยังต้องทนกันพอเข้าใจแล้วที่จริงก็นายแล้วก็มั่นใจแล้วด้วยเออเราก็อยู่ไม่ได้ไปทุกทีตามมาตั้งนานมันก็รู้แล้วกำลังใจของเราพอเข้าใจได้ปัญญายิ่งน่าจะไปเรียนกับทำไมสภาพการบอกกันให้เข้าใจและปัญญาและก็รู้แล้วจึงเออมันของน่าเบื่อหน่ายแล้วเราก็เบื่อหน่ายมาในชีวิตของเราก็ยัง ไม่ได้ยินได้กินแหนงอะไรกับชีวิตเราไม่ไปทุกทีตามเราก็ไม่เห็นว่าเราตกต่ำตรงไหนเราก็ไปพูดประเสริฐแล้วยิ่งจะเข้าใจว่าเราประเสริฐไม่ใช่ว่าเราตกต่ำที่เราไปคลุกคลีกรรมหรือว่าระกามาได้แล้วตามมาได้แล้วประเสริฐนะไม่ใช่ว่าเราเองเราตกต่ำนะต้องเข้าใจให้แม่นมั่นอย่างนั้นให้ชัดเจนอย่างงั้นเพราะการที่เรามาได้อย่างนี้แล้วก็สภาพกันรู้แต่ปัญญาอันยิ่งแล้วมันก็จบมันก็ตัดสินมันก็ให้คะแนนมันก็มั่นคงมันก็เห็นจริงของเราเชื่ออย่างหมดวิธีอิจฉาปัญญาของเราก็ตัดสินปัญญาของเราก็ยอมรับปัญญาของเราเป็นไปถ้ามันจะมีผีหลอกอยู่อีกเราก็จะต้องรู้ตัวเราว่ามันเกิดผีหลอกอ้อนี่เรานึกว่าเราเป็นพระอรหันต์นึกว่าจิตของเราวิมุติสุดยอดผีบอกบ้างก็เป็นเศษของธนาคารมีคุณรู้เท่าทันคุณก็ตัดมันก็ไปสิตัดได้ตัดได้ถ้าเป็นธนาคารมีจริง เหลือซากอะไรปัญญาก็แม่นๆจริงๆก็ตัดหั่นเข้ามันก็ยิ่งลดน้อยถอยลงโทษและมีประมาณน้อยก็มีหวังสิ้นสุดได้ด้วยความไม่ประมาทโดยความจะต้องรู้ตัวนะไม่ใช่ให้มันเกิดอยู่ก็ไม่รู้เป็นผีหลอกตัวก็ไม่รู้หลอกจนกระทั่งสั่งสมสะสมใส่กระป๋องออมสินภาษาใช้ภาษาของส่วนตัวแล้วก็ใส่เก็บเอาไว้โดยตัวไม่รู้โมหะปิดบังอำพรางตัวเองก็เสร็จน่ะสิเพราะเราจะต้องอ่านรู้จิตเข้าใจให้จริงเมื่อเราไม่มีการหรือว่าน้อยเบาบางลงพอได้ไม่ใส่ใจเพราะว่าได้โอกาสแล้วและโดยเฉพาะเรามีศีลมันมีหลักเกณฑ์กระทำไม่ได้หรอกยังไงเราก็เป็นพระถึงแม้มันจะเหลือเชื้อหรือกามอะไรเพราะงั้นไปสั่งการรับรอบก็เหลือเกินนอกวัดก็ไม่ให้ไป ดีมากในวัดก็ยังห้ามกันซะเยอะแยะอย่ากระนั้นเลยเข้าถ้ำไม่ได้ไปถ้ำนอกเข้ามาทำในเลยต่อหน้าต่อตาก็ขุดถ้ำหลอกเราอย่าหลอกผมเลยผมเห็นอยู่รู้อยู่ตำตามันนั่งหลอกผมทำตานี่ไม่ได้หรอกอย่ามาเจาะถ้ำอยู่ตรงนี้แล้วก็มุดอยู่ในถ้ำตรงนี้ก็ไม่เอาเราจะต้องเข้าใจว่าสุดโต่งไปอีกฝั่งนึงไปสร้างอัตราไปกดดันไม่ใช่เราจะต้องรู้เท่าทันความเป็นจริงตามความเป็นจริงในโลกอยู่เหนือโลกไม่ใช่ทิ้งโลกหรือหนีโลกบอกแล้วต้องเข้าใจให้ชัดเจนและผู้เบิกบานแจ่มใสนะแม้แต่ที่สุดในนี้จะมีนักปั่นเนี่ยไม่ทำจะไม่มีความที่มีจิตหดหู่ถ้าบอกว่าไม่มีจิตหดหู่เนี่ยมันออกมาผู้ วัตถุธรรมดาดูหน้าตาเศร้าหมองแล้วคือมันกลายเป็นคนไม่รู้ชื่อเห็นหน้าแล้วไอ้คนนี้มันจืดเหลือเกินเนี่ยมันไม่ใช่ผ่องใสนะมันจืดจืดมันดูเนี่ยมันเชิงหดหู่เราดูได้แล้วเนี่ยอธิบายตัวท้ายก่อนนะขออธิบายตัวท้ายมันมันมันมันไอ้นี่กันคือมันมันขยายกันตัวที่มันจิตมันไม่เอาไม่ยินดีอะไรแล้วรอบนี้แล้วมันไม่เอาถ่านอะไรมันจะไม่มีกะจิตกะใจจะมายกสัมผัสอะไรกับใครถึงแม้จะเจอใครก็มีเรื่องอะไรก็ทำหน้าตาบอกบุญไม่รับบอกเฉยเมยช่วยจุดที่ผมใช้ศัพท์คำว่าจืดน่ะมันยังงี้มันก็ไม่ไหวเห็นหน้าแล้วก็บอกแล้วมันหดหู่แล้วมันหม่นหมองแล้ว บางคนกลายเป็นเศร้าๆซึมๆแล้วด้วยอย่างนี้เรียกว่าผีนะมีจริงอันนี้อธิบายไม่หมดในทางเอกนี่ขยายความคราวนี้อธิบายลักษณะพวกนี้คือไม่รู้ก็ต้องพยายามจับสภาพธรรมลงมาอธิบายพวกคุณเข้าใจนี่มันติดเชิงหดหู่เป็นจุดเชิงที่เนี่ยใช้บาลีของท่านในนี้มันก็ชัดเจนเข้าไปอีกเยอะมีนัดฟังเรื่องลีลาจิตตัดสะลีนักจิตตะลีนะตังในนี้ท่านก็มีทั้ง 2 ตัวเมื่อบุคคลใดมีจิตหดหู่อยู่ก็เรียกว่าลิ้นดีและจิตตะภิกขเวอ่าภิกษุใดที่ยังมีจิตหดหู่อยู่เนี่ยขอจิตก็เจษฎานี่ก็จิตนั้นเองคือตัวจิตเลยตัวจริง จิตแลจะในแปลว่าแลหรือไปวันนั้นแลตั้งแต่วันและหรือแปลว่าอะไรได้เยอะแยะจากตัวนี้แปลได้มากก็ดีกว่านั้นแม้ฉันนั้นแม้ว่าอะไรเยอะแยะจากตัวนี้ขยายความให้เข้าท่าอันนี้ก็ควรจะใช้คำว่าแลจิตใจเจเจตรินนั่นแหละที่ดีนะตังค์ที่มันหดหู่อยู่ลักษณะความที่หดหู่ท่านไปเอาความหวังก็นี่แหละมันเป็นตัวที่จะต้องดูเพราะงั้นเราดูแต่เพียงภายนอกด้วยกันด้วยกันเห็นใครหดหู่เศร้าสร้อยแม้แต่ทางโลกเขาเห็นกันเขาก็เรียกกันแล้วปลูกกันแล้วทางธรรมก็เหมือนกันพุทธไม่ได้หมายความว่าผู้หดหู่พูดจืดมนุษย์พืชไม่ใช่พุทธะแปลว่าผู้เบิก แจ่มใสแต่พยายามอธิบายความเนี่ยให้มันเห็นเด่นชัดว่าเรามีลักษณะเด่นและลักษณะทรงอะไรแล้วทรงไว้ซึ่งความเบิกบานแจ่มใสไม่ใช่ทรงไว้ซึ่งความหดหู่ห่อเหี่ยวจืดชืดมนุษย์ชื่อไม่ใช่ฟังให้ดีนะมันเป็นความขยายที่ชัดเจนไม่ใช่อย่างนั้นเพราะว่าเราจะแสดงความไม่ยินดีนอกจากความไม่ยินดีแล้วมันก็จะเลยเถิดไปหาความหดหู่เลยเป็นที่สุดทีนี้มันตีออกเป็นยังไงตีออกเป็นเมื่อไม่ยินดีเราเข้าใจผิดไปมิจฉาทิฐิแล้วมันจะไปเลยเถิดไปสุดเป็นหดหู่เมื่อมันยังไม่หดถูกมันก็จะมีอาการอยู่ระหว่างกลางคือเกียจคร้านนี่เป็นกรรมกิริยาไม่เอาอะไรแล้วไม่เอาถ่านต่อมา แปลเป็นภาษาไทยอีกว่า 2 ตัวต่อมาว่าความบิดขี้เกียจมันขยายความเกียจคร้านนอกจากเกียจคร้านแล้วยังแสดงท่าบิดขี้เกียจให้คุณเห็นเนี่ยอั๊วะขี้เกียจมากไหมล่ะนี่เห็นไหมนี่ทำท่าขี้เกียจให้ดูด้วยภาษาไทยคำว่าบิดขี้เกียจก็หมายความว่าแสดงความขี้เกียจออกให้เห็นเลยไม่ทำอะไรนอกจากเหมือนไอ้อ้วนไอ้อ้วนมันนอนไม่มีอะไรพอนอนเสร็จแล้วไปเดี๋ยวมันก็ลุกขึ้นเหยียบอะไรของมันนั่นน่ะไอ้อ้วนน่ะไอ้หมาขี้เรื้อนน่ะไอ้หมากี่เดือนน่ะนอนทั้งวันทั้งวันแสด