เศรษฐศาสตร์ของสกุลเงินตราในโลก.docx

1 บาทเงินไทยเท่ากับกี่กีบ เท่ากับ 250 กีบ เงินวอนก็ถูกกว่าเงินไทย แต่เงินไทยก็ยังถูกกว่าเงินดอลล่าร์ เงินปอนด์ เป็นต้น แล้วจริงๆพูดถึงความซับซ้อนของเศรษฐศาสตร์บทนี้ เราไม่ต้องไปกระดี๊กระด๊าว่าเงินบาทเราราคาสูง ค่าของมันสูง 1 บาทของเราเท่ากับ 100 ปอนด์อะไรพวกนี้ ไม่ต้องไปคิดจะเป็นอย่างนั้นหรอก มันยากเสียด้วยซ้ำไป ถูกเกินไปก็เป็นภาระจะไปจ่ายตลาดก็ต้องใส่กระบุงไป ซึ่งมันยาก มันไม่ค่อยถูก มันก็เป็นแค่ตัวเลขที่เขียนปั๊มลงไปในแผ่นกระดาษเท่านั้นเองและบอกราคา แล้วยอมรับก็ใช้กัน อย่าให้ปลอมแปลงกันเท่านั้น ให้ปลอมแปลงยากเท่านั้นเอง เสร็จแล้วก็ใช้อยู่ในเป็นที่รับรองกันทั่วโลก บางประเทศเขาก็ไม่รับรองเงินของประเทศบางประเทศ มันก็อยู่ที่เขาพอใจ ใครพอใจของประเทศไหน ของชาติไหน จะคบหาชาติไหน อย่างไรก็แล้วแต่ ส่วนมากก็เอาค่านิยมของสังคม ประเทศไหนมีค่านิยมมากเงินของประเทศนั้นก็จะนิยมกัน แต่จะให้มันเปลี่ยนค่ายาก ก็เกิดค่านิยม การนิยม ค่ามันไม่เปลี่ยนก็ไม่เป็นไร เช่น ขณะนี้ ค่านิยมก็จะไปทางเงินจีน เงินหยวน เงินหยวนคนก็จะนิยมขึ้นมา ถ้าในอนาคต คนในโลก ไปนิยมเงินหยวนจีน คนก็ต้องการกระดาษแผ่นเงินหยวนจีนมาใช้ มาครอบครอง ยิ่งค่าของมัน ซึ่งไม่ใช่ราคานะ ค่าของมัน คนนิยมกว่า เป็นค่านิยม เงินหยวนก็จะแพร่หลาย ทีนี้แต่ละประเทศ กระดาษที่พิมพ์ขึ้นมาตัวเลข แพร่ไปให้คนอื่นเขาไปถือไว้ในมือ ใช้เป็นตัวแลกเงิน คุณเอามาแลกของ เอาเงินมาแลกของ ของประเทศไหนคุณรับผิดชอบ ถ้าประเทศไทยก็คือเงินบาท คนที่เขาถือเงินบาทไว้ ก็เอาเงินบาทมาคืนเรา คุณก็จะต้องมีของให้เขา ถ้าเป็นวัตถุก็เป็นทองคำ ทองคำ ตีราคาทองคำมาแลกคืน คนก็ไม่มีปัญหาเพราะว่าทองคำเป็นวัตถุหายากทั่วโลกเขารับรองกัน แต่ถ้าจะมาแลกกับทุเรียน ก็ได้ เพราะฉะนั้นจะเอาทุเรียนไปขายให้ที่ไหน ต้องการเงินของจีนเราก็ไปขายให้เอาเงินหยวน ต้องการขายให้แก่อเมริกา เราก็ต้องการเงินดอลลาร์ คุณจะเอาดอลลาร์มาใช้คุณก็พยายามหาทางส่งขายให้แก่อเมริกา คุณจะต้องการเงินหยวน ของประเทศจีนมาใช้คุณก็พยายามขายให้ประเทศจีน หรือคุณต้องการไปทางไหนก็แล้วแต่ ก็ขายไป เอาเงินทางนั้น หรือได้ตั๋วแลกเงินของทางโน้นมามันก็สะดวก นี่ก็เป็นวัฒนธรรมของโลกที่ใช้กัน ทำกันอยู่ มันไม่ใช่เรื่องลึกลับแต่มันก็ซับซ้อนหลายชั้นหลายเชิง แล้วคนก็ต้องทำ เรียกว่าเศรษฐศาสตร์ การแบ่งแจกกันระหว่างคนให้แก่กันและกันให้แก่สังคมให้แก่ชุมชน แล้วมันก็ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยหลายๆอย่าง ขึ้นอยู่กับค่าขนส่ง ราคาคนคิด พอใจจะขนไปให้ ไม่พอใจจะขนไปให้ มันอีกหลายแง่มุมมิติหลายเรื่องเหลือเกิน เพราะฉะนั้นเราก็อยู่อย่างสะดวก ทำง่ายๆ โดยเป็นผู้ที่ไม่คิดราคาอะไรกับใครให้มาก เอาให้เขาฟรีมากๆ สละให้เขามากๆ คนอื่นเขาจะต้องจ่ายเงินลงทุนแรงต้องวิ่งมาเอา เรามีหน้าที่เอามาแจกอย่างเดียว ก็สบาย หรือเราเห็นแล้วว่าเจ้านี้สมควรจะแจกให้ เขาจะมาเขาก็ไม่มีแรงจะมา ค่ารถค่าเรือเขาก็ไม่มีจะมา เราก็ต้องเอาไปให้ ขนไปให้ เขาเป็นคนควรได้รับแจกควรจะได้ควรจะให้ เป็นคนมีข้อด้อย ที่สมควรจะให้ เราก็ขวนขวายเราก็ทำ อย่างนี้เป็นต้น ตอนนี้ของของเรายังมีไม่มากจนถึงจะต้องวิ่งขึ้นเครื่องบินไปแจกประเทศอื่น แค่เขามาเอาเราก็ไม่พอให้อยู่แล้ว สร้างของดีๆ ของที่มีคุณค่าสำคัญต่อชีวิต ทุเรียนนี้ก็เป็นพืช จริงๆก็มีคุณค่าทางอาหารพอสมควร มีคนบอกว่าอาตมากินทุเรียนน้ำหนักถึงขึ้น ตอนนี้อาตมาก็ได้ข้อสรุปแล้วว่าไม่ใช่ เมื่อวานนี้กินทุเรียนมากกว่านี้ด้วยมันยังไม่ขึ้นเลยมันลงมาด้วย พิสูจน์แล้ว ไม่ใช่ มันไม่ใช่ทีเดียว เพราะฉะนั้นมันไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง พิสูจน์แล้วกินทุเรียนแล้วน้ำหนักขึ้นไม่ใช่ สิ่งที่มันอาจจะขึ้นบ้าง ไม่รู้ว่ามันผสมส่วนว่ากินอะไรบ้างมันมีหลายอย่าง เขาบอกว่ากินทุเรียนแล้วต้องกินมังคุดมันจะแก้กัน เราก็กินมังคุด แต่มังคุดมันน้อยไปหรือไม่ได้ส่วนกับทุเรียนหรือไงก็ไม่รู้ เขาเอามาให้เท่าไหร่แล้วก็กินเท่านั้น ก็กินไป เหลือไว้ชิ้นหนึ่งเขาก็ว่าว่าเหลือไว้ทำไม เราก็เหลือไว้ให้รู้ว่าชามนี้ใส่ทุเรียนมา เขาก็บอกว่าไม่ต้องหรอก ให้กินให้หมด เราก็กินหมดไม่มีปัญหา พูดไปแล้วเหมือนเป็นเรื่องสนุก ชีวิตนี้สนุก เป็นแต่เพียงว่าอาตมามันอายุยาวแล้วขันธ์มันฝืน 650605_พิธีน้อมกตัญญูบูชา พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ งานอโศกรำลึก 2565