การระลึกชาติ แบบอนุสาสนีย์ปาฏิหาริย์.docx

เมอริสต์"(ติดตลก).. อย่างเรื่อง"การทำทานถวายทุเรียนกับพระ"แล้วจะไปถึงผู้ที่ล่วงลับไปแล้วได้หรือไม่?นั้น.. เป็นความเชื่อ,มโนจิตของเขา.. ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าจะถึงหรือไม่ถึง?.. เขาจึงทำเผื่อไว้ก่อน.. อย่างน้อยก็ทำให้สบายใจเฉพาะหน้าแน่นอน..ไม่ใช่ว่าเขาจะโง่จนไม่รู้ว่า.. ทุเรียนจะกลายเป็น"กากอาหารในลำไส้ใหญ่".. และต้องขับถ่ายออกมาเป็น"อุจจาระ"ในที่สุด..แต่เขาน่าจะมองว่า.. "แรงบุญหรือแรงใจหรือแรงกุศล"อาจส่งเป็น"สภาวะทิพย์"ของ"ทุเรียน"ไปถึงผู้ล่วงลับไปแล้วก็เป็นได้.. พ่อครูว่า...ไม่ต้องระลึกถึงแบบมหาบัวหรอก อาตมาระลึกถึงได้ง่ายๆ บรรยายมาตั้งแต่สมัยก่อนที่เขาเอามารีรัน บรรยายอยู่กับมหาเถระสมาคม บรรยายกับพระนิสิต พูดเร็ว แต่เย็นนี้ไม่ต้องเร็วขนาดนั้น ตอนนั้นไม่ต้องคิดเลย และไม่ได้รู้เอง แต่เป็นสยังอภิญญา แต่คุณเดชาบอกว่า ระลึกเป็นภาพขาวดำหรือภาพสี แสดงว่าคุณระลึกเป็นบุคคลตัวตนทั้งนั้น มีทั้งเสียงพูดอีก อาตมาระลึกถึง เป็นภาษาบาลีได้ ระลึกถึงเป็นอนุสาสนีของพระพุทธเจ้าได้ อาตมาก็ระลึกถึงพยัญชนะเหล่านั้นได้ อาตมาเล่าให้ฟังแล้วว่า อาตมาเข้าใจไปไกลกว่าคุณ คุณยังต้วมเตี้ยม สับสนระหว่างธรรมะสภาวะกับตัวตนบุคคลเราเขา คุณยังไปยึดตัวตนบุคคลเราเขามาเป็นธรรมะอยู่เลย เพราะฉะนั้นจะอธิบายจะพูด คุณก็ยังเข้าใจไม่ได้ พูดไปอีก คุณก็ยังเข้าใจไม่ได้ ที่อาตมาสอน อธิบายต่างๆมา ตลอดเวลาที่อาตมามาบวชและทำงานมา 52 ปี อาตมาสอน อาตมาเล่า อาตมาสาธยาย อาตมามาพูดถึงสัจธรรม ที่เป็นปรมัตถ์เป็นโลกุตระทั้งนั้น คุณยังต้วมเตี้ยมงมงายวนอยู่ในโลกียธรรม เพราะฉะนั้นต้องพยายามหน่อย สู่แดนธรรม... ส่วนมากคนแบบนี้ที่ได้ฟังอาจารย์วัดป่าที่บอกว่าเคยเกิดเป็นสัตว์ เคยเกิดเป็นคนในสมัยก่อนมากี่ชาติกี่ชาติ พ่อครูว่า... เป็นตัวตนบุคคลเราเขาทั้งนั้น มันไม่ใช่ธรรมะ ไม่ใช่อนุสาสนีปาฏิหาริย์ กลายเป็นสมมุติธรรมไป อาตมามีจิต อภิปโมทยังจิตตัง มีจิตใจเบิกบานร่าเริงสนุกสนานอยู่เสมอ ไม่ใช่คนจิตใจเศร้าหมอง อาตมาเคยพูดแล้วพวกเราพ้น โศก ปริเทว ทุกข โทมนัส อุปายาสะ แล้วจริงๆ จึงชื่อว่าอโศก ไม่เศร้าโศกแต่เบิกบานร่าเริงแต่ไม่ ร่าซ่า แบบทางโลกเขา หัวเราะจนกระทั่ง... ที่คุณนึกมา เป็นคิดวิตถาร ที่ว่า มีสภาวะทิพย์ของทุเรียนไปถึงผู้ตายได้ มันเป็นอย่างไร สภาวทิพย์ มันเป็นตัวตนอย่างไร คุณเดชา อัมพร อาตมาอธิบายมามากแล้วแต่ก่อนนี้ว่า การส่งอะไรก็แล้วแต่ไปถึงผู้ตาย แม้แต่พยัญชนะบาลีก็ไปแปลว่า ปรทัตตูชีวกเปรต เขาแปลว่า เปรต ผู้รอรับส่วนบุญ กินของที่เขาให้ ก็ไปแปลเป็น magical เป็นสิ่งลึกลับ เป็นทิพย์ส่งไปให้ อาตมาก็อธิบายแล้ว จิตวิญญาณสัมภเวสี มันไม่มีปากไม่มีตาหูจมูกลิ้นกายเลย ส่งทุเรียนไปแล้วมันจะไปกินอย่างไร มันไม่มีนะ จิตวิญญาณที่มีแต่จิตวิญญาณก็ไม่มีตา หู จมูกลิ้น กาย มันก็ไม่มีปากไม่มีลิ้น (สู่แดนธรรม... เขาว่ามีปากทิพย์) คุณเดชาเรียนดูให้ดีๆ คุณมัวแต่เพ่งโทษจับผิดอาตมา ไม่ได้เรียนรู้หรอก คุณรินน้ำชาออกจากถ้วยให้หมดเกลี้ยงแล้วฟังอาตมา สุสูสังละภะเตปัญญัง ฟังด้วยดีย่อมเกิดปัญญา แต่ถ้าคุณยังฟังจับผิดขอยืนยันว่า อาตมาเป็นอาริยะ เป็นอรหันต์ เป็นโพธิสัตว์ ไม่ได้มีสิ่งแฝงเป็นความผิด พูดความจริงพูดความถูกต้องเสมอ ตั้งใจศึกษาให้ดีๆแล้วปิดการเพ่งโทษอาตมา นี่ไม่ใช่ไปบังคับคุณ แต่บอกวิธีที่คุณจะเจริญ ถ้าคุณทำได้ คุณเจริญเด็ดขาด คุณทำเป็นไหม แต่ก็ยาก คุณไม่ศรัทธาแต่มาเพราะคุณเข้าใจสิ่งที่ผิดเป็นถูก คุณก็เลยไม่ศรัทธาอาตมา เมื่อไม่ศรัทธาอาตมาคุณก็ฟังสัตบุรุษไม่บริบูรณ์ เมื่อคุณฟังสัตบุรุษฟังเหมือนอาบน้ำกลัวเปียก คุณจะต้อง 1. คบสัตบุรุษให้บริบูรณ์ 2. ฟังสัทธรรมให้บริบูรณ์ 3. ให้เกิดศรัทธาที่บริบูรณ์ 4. โยนิโสมนสิการให้บริบูรณ์ 5.สติสัมปชัญญะบริบูรณ์ 6. มีการสำรวมอินทรีย์ที่บริบูรณ์ 7. ทำสุจริต 3 บริบูรณ์ 8. จะเกิดสติปัฏฐาน 4 9. จะเกิดโพชฌงค์ 7 10. จะเกิด วิชชา และวิมุติ นี่คือ คำสอน อวิชชาสูตร สมณะฟ้าไท... คุณเดชา ฟังพ่อครูมากแล้ว วิจารณ์พ่อครูมาอย่างนี้ พอจะได้ประโยชน์ไหมครับ พ่อครูว่า... หยุดเลย หยุดเพ่งผิด ตั้งใจจริง เชื่อว่าอาตมาถูกไว้ก่อน หมดไว้ก่อน ไม่เพ่งผิดเพ่งโทษ ซึ่งมันจะไม่มีทางเข้าใจหรอก 650622 ประสบการณ์พ่อครูในอิทธิปาฏิหาริย์และการออกป่า พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ