230819-2-202 ทางเอกภาค2-ตอน202(หน้า436)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 19 สิงหาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าอธิบายทางเอกภาค 2 ตอนที่พุทธสถานปฐมอโศกคาราบาวทำวัตรกันต่อถึงหน้า 436 อะไรได้ทบทวนถึงสภาพภิกษุณีของสิ่งที่เกิดสิ่งที่แวดล้อมและก็ได้แนะเชิงบอกจุดอะไรก็ได้ไปอย่างลึกละเอียดการออกมาจนกระทั่งมาเล่า เข้าใจยังไม้เอาจิตวิญญาณชนิดลึกๆจนวนเข้ามาหาจิตวิญญาณชนิดประกอบด้วยกับวัตถุกับเรื่องราวของความเกิดในที่สุดความเกิดอย่างง่ายอย่างต่ำกันอย่างหยาบแล้วก็ไหล่ลงไปถึงสภาวะธรรมของตัวต้นเหตุนี้ก็ได้สรุปให้ฟังถึงความสุขความทุกข์ความติดความยึดของคนแล้วก็แบ่งออกเป็น 2 ฝั่งง่ายๆคือเรื่องของการกับเรื่องของ พบพระพุทธเจ้าท่านก็สอนเรื่องของ 2 ส่วนนี่แหละเรื่องของการก็เรื่องของภพนี่แหละถึงเราจะต้องเรียนรู้ที่จริงความสุขด้วยการความสุขที่พบว่าจะต้องค้นหาให้เจอเราไปติดสุขอะไรได้กามึงได้พบมั่งสมเด็จท่านว่ากามสุขัลลิกานุโยคอย่างมันเป็นการหลงอาจารย์นั้นที่จริงมันก็ความหมายของมันมันมีความหมายลึกซึ้งกามสุขัลลิกานุโยค ต้นหมายความว่าจิตสุขอยู่ด้วยกามถูกหลอกลวงด้วยกามจะติดสุขให้สุขอย่างที่ติดสุขอยู่ด้วยกามไม่ได้หมายความว่ามันไม่ได้ทรมานตนก็ไม่ใช่มันทรมานตนนะสิ้นสุดในการมีทรมานตนเป็นอัตลักษณ์ด้วยที่สุดในการติดหลงติดหลงติดประสบการณ์ที่เรียกว่าอัตตะกินแล้วมาถามเนี่ยมันอาจจะไม่ใช้การเลย ไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับความหยาบเลยซ่อนลงไปอีกได้เช่นเดียวกันกับสังโยชน์สังโยชน์ต่ำๆสังโยชน์สูงมันก็ยังเป็นกิเลสอยู่ร่วมพอเราลากกิเลสต่ำๆหยาบๆได้แล้วจะรักรัชกาลได้แล้วกามราคะลดลงกามราคะหมดแล้วก็เหลือแต่มานะเหลือแต่พระพุทธเจ้าอะไรมิได้แต่ว่ามีการด้วยนะจะมีมานะหมดตั้งแต่มีการไม่มีมานะไม่มีครับมีแต่กรรมไม่มีมันมีอยู่มานะมันเป็นสังโยชน์ที่ละเอียดชั้นสูง เป็นความคิดที่ดี
อ่านต่อ
อยู่ในตัวมากมากน้อยบ้างแล้วแต่เป็นความหลงตัวหลงตนอยู่จริงหมดตัวหมดตัวนู้นแหละถึงจะหมดถึงจะเป็นสิ่งกิเลสแท้ชั้นเดียวกันกามสุขัลลิกานุโยคครั้งสุดท้ายไม่ได้มีการมีเกินอะไรแล้วแต่ก็ยังเหลืออัตราแม้จะได้ยกตัวอย่างซึ่งอัตราชั้นโพธิสัตว์อัตราจ้างผู้ปรารถนาพุทธภูมิเป็นเมถุนชั้นละเอียดถึงกันเรียกว่าเมถุนระดับเป็นเทวดาองค์ใดองค์หนึ่งแล้วก็ไล่เรื่องของเทวดาองค์ใดองค์หนึ่งยกตัวอย่างสภาพ มีใครฟังมาจนกระทั่งเป็นสภาพในศาสนาพุทธคือแบ่งออกเป็นมหายานมาเป็นนิยายหรือเถรวาทเพราะเถรวาทหนึ่งมุ่งหมายเอาจุดอรหันต์จบแล้วก็ไม่ต้องไปคิดต่อไม่ต้องไปมีไอ้นั่นไอ้นี่ดับสนิทไปเลยไม่ต้องพลาดเพียงพอแล้วก็ไม่เป็นไรก็ไม่ว่าอะไรแต่ก็เป็นกิจที่ควรจะต้องเป็นอย่างแต่ว่าแต่ก่อนเป็นรอบสั้นรอบเบื้องต้นเพราะว่าอาจารย์ก็จริงแต่ส่วนใหญ่ต่อนั้นน่ะเป็นบริษัทนั้นมันต้อง สภาวะจริงไม่ควรไปคำนึงก่อนไม่ควรไปจะอยู่วุ่นวายอยากจะไปตอบพบตอบภูมิเป็นโพธิสัตว์โดยที่ตัวเองก็ยังไม่บรรลุธรรมยังไม่ได้รหัสแต่ผลอะไรเราจะไปเป็นโพธิสัตว์โดยเฉพาะยิ่งแม้แต่โสดาเรายังไม่เป็นเลยไม่เป็นบริษัทไปรู้เรื่องขนสัตว์จะไปซ้อนคนอื่นจะเป็นรูปกอบกู้คนอื่นจะบำเพ็ญธรรมอะไรก็ได้เละเทะไปมันก็สับสนไม่ถูกเรื่องเราก็ต้องทำไปและจิตที่แม้เป็นโพธิสัตว์ที่ว่าเป็นเทวดาหรือว่าเป็นเมถุนสังโยคขั้นสูงปลายมีการปฏิบัติอยู่มีความคิด ยังติดอยู่ในจุดสุดท้ายว่าเราปฏิบัติธรรมหรือบำเพ็ญธรรมไปก็เพื่อเป็นเทวดาองค์ใดองค์หนึ่งสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นมีจุดเป้าหมายและจะเป็นพระพุทธเจ้านั่นก็คือฝากจิตไว้ที่เทวดาองค์ใดองค์หนึ่งคือเราจะเป็นจิตวิญญาณอย่างสูงสุดละเอียดสุดแต่ความหมายของศาสนาพุทธนั้นแม้จะเป็นเทวดาองค์ที่สูงสุดก็ไม่ได้เป็นเทวดาอย่างพวกสายเทวนิยมเป็นหมายถึงความเป็นเทวดาเป็นจิตวิญญาณที่นิรันดรจิตวิญญาณได้สูงสุดไปอยู่กับเทวดาท่านก่อนท่านพระเจ้าผู้สร้างโลกผู้ปกครองโลกผู้นิรันดร์เป็นศาสดาทิฐิอย่างนั้นเราไม่มีศาสนาพุทธ แต่เราก็มีจิตวิญญาณที่ไม่ใช่ตัวตนโดยความหมายของมันมีหลายในคำว่าจิตวิญญาณไม่ใช่ตัวตนเราอธิบายอยู่ทุกวันนี้เราก็ไม่ได้อธิบายจิตวิญญาณเป็นตัวตนจิตวิญญาณไม่ได้เป็นตัวเป็นตนไม่ได้เป็นรูปเป็นร่างจิตวิญญาณก็ไม่ได้เกาะกลุ่มแต่จิตวิญญาณเป็นสภาพเหตุปัจจัยที่มีฤทธิ์มีเดชที่มีสภาวะปฏิกิริยามีอาการมีจิตวิญญาณก็มีสภาพของเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณในตัวมีเป็นนามธรรมมีความรู้สึกมีความจำได้ระลึกย้อนกลับจำได้จำเข้าจำความจำประวัติศาสตร์จำ กล่าวความหลังแล้วแต่จะเจริญย้อนความหลังประวัติศาสตร์ไปได้แค่ไรมีสังขารมีความปรุงความแต่งความสร้างมีธาตุรู้ที่รู้อย่างวิจิตรเธอมีสภาพที่สืบเนื่องมีสภาพที่เป็นไปอย่างลึกซึ้งพิการซึ่งบางทีเราก็ยังไม่ถึงสำหรับคนที่จะได้จะคิดสั้นวิญญาณสืบต่อวิญญาณสืบเนื่องมีบารมีมีสิ่งที่สั่งสมเป็นตัวสำคัญเราไปคิดง่ายๆว่าอัตรา ความเป็นตัวตนสืบต่อชั่วชาติหนึ่งชาติหนึ่งของคนคนนึงเกิดแล้วก็ตายตายแล้วไม่มีจิตวิญญาณเหลือเป็นตัวเป็นตนอะไรหรือว่าไม่มีความสืบเนื่องอะไรกันคิดง่ายๆอย่างนั้นไม่ได้ตายชาติเดียวแล้วก็ทิ้งเลยสั่งสมบุญบารมีกันในชาติเดียวนี่แหละใครเกิดมาฟลุ๊คๆมีวิญญาณดีๆเอามาใช้คนนั้นได้บรรยายดีๆลอยๆลงมาปุ๊บเข้าไปวิญญาณดีจิตวิญญาณที่ใช้ในตัวนั้นหรือมันสมองที่ดีหรืออะไรที่ดีได้เขาก็คิดว่ามันสมองวัตถุถ้าคิดว่าจิตวิญญาณมันก็ดาวมาทำมีจิตวิญญาณดีมีความระลึกดี มีนามธรรมที่เป็นไปได้มีทั้งสภาพจิตที่ดีมีทั้งมโนธรรมมีทั้งมโนธรรมที่ดีอะไรต่างๆนานามันก็มีของจิตวิญญาณละเอียดอีกตั้งมากมายไม่ใช่สิ่งแวดล้อมที่เป็นเกี่ยวกับวัตถุเท่านั้นบางคนคิดถึงตื่นคนไหนคิดถึงตื่นคนนั้นก็ทำอะไรขึ้นตื่นคนไหนคิดยาวๆได้คนนั้นก็ทำอะไรยาวๆบางคนยาวจนไม่มีที่ 10 ที่สิ้นสุดเป็นนิรันดรเราเรียกว่าศาสนาศาสนาคือมันไม่มีจบมีสิ้นมันมีแต่ต่อไปเรื่อยแล้วก็ต่ออยู่นั้น ไม่มีจิ้งจกแต่เงินใช้ไม่ได้ผิดหรือจบโดยไม่น่าจะจบไวเกินไปอุเทนตายชาตินี้ชาติเดียวก็จบคนนี้ก็มักจะหาเรื่องจบง่ายๆง่ายจบจนกระทั่งอะไรๆนิดอะไรหน่อยพอทำไปแล้วพอลำบากทำบุญรำคาญแล้วก็ตัดไม่มีความอดทนไม่มีความบำเพ็ญคนพวกนี้หนักเท่าไม่มีความอดทนไม่มีความบำเพ็ญไม่มีความพยายามอะไรมันก็ไม่เกิดประโยชน์ที่จะสืบสานอะไรมันอย่างนั้นมันก็มีประโยชน์กับบุคคลน้อยหรือมีประโยชน์ต่อโลกน้อยและในเรื่องของอัตราคดีในเรื่องของเมถุนก็ดีที่อธิบายแซมตรงนี้เป็นความรู้ เข้าใจลึกขึ้นถ้าเราเข้าใจถูกต้องแล้วเราก็พยายามปรับปรุงจิตวิญญาณบอกพระพุทธเจ้าตรัสว่าวิญญาณนั้นนอกจากอันนี้ทัศนันท์แล้วมันยังอนันตังด้วยวิญญาณดิมันชี้บอกให้ใครดูไม่รู้ได้ง่ายๆอันนี้ทัศนัยอันนั้นตามมันยังเป็นสภาพที่เกิดดับเกิดดับอยู่เป็นวิญญาณที่เราจะต้องเรียนรู้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดเกิดมาอีกเมื่อไหร่คุณก็มาเรียนรู้ถ้าคุณเกิดมาเป็นมนุษย์ที่จะเรียนรู้ได้มาเรียนรู้เกิดมาเรียนรู้มันก็ไปเขาก็อย่างเพราะโพธิสัตว์ที่ท่านบำเพ็ญต่อต่อต่อต่อต่อต่อต่อต่อต่อเขาเรียนรู้เรียนรู้เรียนรู้เรียนรู้จนกระทั่งรู้จักวิญญาณอย่าง จนเก่งขนาดพระพุทธเจ้าที่ตราหรือว่าได้ตรัสคำพูดว่าวิญญาณังอนิจทัศนันท์อนันตังสะโพปังเมื่อมันประภัสสรมันสว่างไสวมันรุ่งเรืองบนสะพานประภัสสรแล้วมันเป็นทาสรู้ที่สำคัญเหลือเกินมันติดต่อกันยาวนานอนันตังไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดเพราะฉะนั้นถ้าพระพุทธเจ้าท่านเองท่านไม่มีระบบที่จะสิ้นสุดไม่มีปัญญาที่จะตัดให้สิ้นสุดได้โดยตนเองตัดก็กลายเป็นนิรันดรหรืออนันตังนั่นแหละแบบอันนั้นตามไปเป็นอัตตาหรือเป็น ปฏิทินแบบเทวนิยมที่เขาสอนกันมาแบบศาสนาเดิมอย่างพระพุทธเจ้าเป็นศาสนาที่ท่านรู้ยิ่งแล้วก็ตัดสินอยู่เหนืออยู่เหนือสามารถดับสามารถเกิดสามารถทำสิ้นธรรมสุดได้มีสมุดเฉะมีการดับอันต่อเนื่องมีการศูนย์กันต่อเนื่องสมุดเขตศาสนาพุทธมีสมุดเขตอุทยานแห่งชาติแปลว่าขาดทุนตาย 0 ถ้าเกิดว่ามีความเห็นขาดศูนย์ตายแล้วก็ขาดศูนย์ไม่มีต่อก็หมายความอย่างนั้นหรือว่าขาดศูนย์อย่างสั้นเกินไป หลอกมันมีกว้างกว่านั้นของพระพุทธเจ้ามีสมุดเขตหรือมีอุดเฉมมันมีสัจจะมีการต่อเนื่องอย่างต่อเนื่องชาติไปอีกๆก็ได้ถ้าพระโพธิสัตว์องค์ใดจะต่อเนื่องไปอีกยังจะไม่ปฏิญาณตนว่าเป็นพระพุทธเจ้าและก็ยังจะต้องมีอนันตังต่อไปอีกแต่วิญญาณสั่งสมให้วิญญาณมันศึกษาสัพพะโสปะทังรุ่งเรืองสว่างไสวรู้ลึกขึ้นไปอีกเพิ่มชาติขึ้นไปอีกท่านก็ทำได้เราก็ทำได้มันก็มีอะไรอีกมันไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดง่ายๆเลยที่จะเรียนรู้ที่จะเรียนรู้ ความรู้นี้จะเพิ่มไปเท่าไหร่เท่าไหร่ได้อีกเดี๋ยวพุทธเจ้าตรัสว่าคนที่มีความรู้ที่จะเรียนให้จบที่จะตัดให้สิ้นเพียงกับไม้นั่นมันเพลงใบไม้กำมือเดียวเย็นบางนากำมือเดียวจบแล้วดับสนิทได้แล้วสิ้นแล้วศูนย์แล้วนี่เป็นรหัสแต่ผลส่วนจะเรียนเป็นบริษัทจะรู้เพิ่มเข้าไปอีกจะต่อพบต่อผมก็ไม่เป็นใบไม้ทั้งป่าใบไม้ทั้งต้นก็ทำได้ถึงไปไหว้ท่านต้นแต่ไม่ใช่เบื้องต้นเพราะว่าจันทร์ที่จะไปเรียนใบไม้ทั้งต้นมาก่อนไม่ใช่วันนี้เป็นไม้กำมือเดียวก่อนที่สำคัญส่วนจะ เป็นใบไม้ทั้งต้นนั้นมีความต่อความเชื่อมต่อต่ออย่างดีต่ออย่างถูกต้องด้วยไม่ใช่ต่ออย่าโง่ก้นขวิดแล้วไม่มีทิศทางช่วยตนเองก็ไม่รอดถ้าเกิดมาจะเป็นของบริษัทต่อก็ไม่ได้ไงต่อภูมิได้ไงในเมื่อตัวเองนรกก็ไม่ได้เหนือสวรรค์ก็ไม่ได้เหนืออะไรอยู่งั้นมันจะไปตอบภูมิขึ้นไปสวรรค์ที่สูงขึ้นสูงขึ้นได้ไงต่อไม่ได้โกหกก็ผิดสับสนจะตอบภูมิสูงขึ้นสูงขึ้นไม่ได้หรอกจะรู้อะไรเพิ่มอีกไม่ได้มันก็โง่เง่าโง่เง่าแล้วมันจะไปรู้อะไรต่อมันต้องมีวิชาวิชาและมีโพธิโพธิมีความตรัสรู้ตรัสรู้ตรัสรู้ตรัสรู้ไม่ใช่เกิดมานานนับชาติเกิดมาชาติแล้วชาติลาวคือบริษัททุกคนนั่นแหละคนเกิดมากๆชาติไม่ได้หมายความว่าคน Home โพธิสัตว์คนที่มันตกนรกลงสวรรค์อะไรยังจะขึ้นสวรรค์ตกนรกอะไรหมุนเวียนอยู่นานนับชาติมันก็เกิดอยู่นั่นแหละมันจะไปสิ้นเป็นศูนย์อะไรมันก็เป็นหมูเป็นหมาเป็นเดรัจฉานเป็นสัตว์อบายเป็นสัตว์ไอ้โน่นไอ้นี่หมุนเวียนใช้หนี้ใช้สินกันไปอยู่ตลอดนานาชาติเกิดมากเกิดใหม่ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นบริษัทไม่ใช่มันมีปัญญารู้แต่มันก็ใช้เวลาเกิดมากเกิดมาแต่บริษัทนั้นเกิดมาก็มีค่าเกิดมาก็ได้สั่งสมบุญบารมีมีธาตุรู้โสซ้อนขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นจากนั้นเป็นโพธิสัตว์ไม่ใช่เกิดมาเปล่าไม่เป็นโมฆะด้วยอาจจะสั่งสมบูรณ์อย่างนั้นถึงครั้งถึงคราว ทะเลาะไม่แน่ใจเราไม่ยังไม่มีอรหัตตผลยังไม่สบายตัวอย่างจริงจังแล้วล่ะก็แล้วก็จะเป็นบริษัทจะช่วยคนหรือคนใส่ก็ตามบุญบารมีที่เรามีเรามีโสดาคุณแล้วก็เป็นโพธิสัตว์แค่นี้แต่ยังมีนะยังไม่จบกิจตนยังมีสิ่งที่เราจะต้องทำให้ตนต้องทำของตนสำคัญอยู่ด้วยไม่สำคัญมากกว่าด้วยเพื่อที่ตนจะได้จบกิจตนให้ได้อย่างสำคัญไม่ต้องปิดตนและทีนี้หน้าที่เรียนโพธิสัตว์โดยตรงที่นี้จะทำผิดท่านเพื่อจะเรียนรู้โลกที่กว้างขวางขึ้นตนเองสบายแล้วแล้วก็ทำอะไรไม่ผิดมันก็ถูกต้องถูกต้องตามหน้าที่ถูกต้องตามสภาพของความเป็นจริงของเราเรามีสภาพตัวเอง ออกของตนขนาดตนแต่ขณะนั้นของคนอื่นที่ไม่เหมือนตอนมีแต่บริษัทต้องเรียนรู้ตนไม่ใช่เขาเขาไม่ใช่เราคนมีแต่เราจริตแต่ละเรื่องก็เรียนไปโลกนี้ยังมีอะไรอีกเยอะที่เรายังไม่รู้ในโลกที่มันจะต้องมาเกี่ยวข้องที่มันจะกว้างขวางมันมีอีกค่อยเรียนแต่มันเป็นสุขเป็นผู้ที่ไปทำลายเป็นผู้ที่อุ้มชูโลกรื้อขนสัตว์มีประโยชน์ต่อมนุษยชาติตนเองไม่ได้เป็นตัวร้ายเป็นจะไปเป็นตัวแล้วไม่ได้เป็นตัวสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างทุกข์สร้างความเดือดร้อนให้แก่โลกอย่างนี้มันเป็นดีมันเป็นสิ่งดีมนุษย์อย่างนี้มีแล้วทำได้มันจะไม่มีสิ่ง ไม่มีบารมีหนุนเนื่องไม่มีอะไรสืบต่อสืบเรื่องนั้นน่ะมันเป็นคนคิดตื้นคนที่เขาไม่รู้เขาไม่เข้าใจเขาก็พูดถึงตื่นคิดถึงตื่นอย่างนั้นน่ะแล้วเรามาเรียนรู้ทุกวันนี้เราก็มาเรียนหลักอยู่ในตัวเราเองพยายามตายขึ้นไปตายขึ้นไปตามภูมิตามสัญญาพวกเราหลายคนก็จะรู้ว่าเออเราเพิ่มภูมิขึ้นไปขนาดที่เราจะเพิ่มภูมิคุ้มกันแค่จะเป็นอรหัตกับผลสุดท้ายเป็นพระอรหันต์เนี่ยมันก็ยังต้องสั่งสมไปสั่งสมไปจนกว่าเราจะแน่ใจว่าเราจะไปสั่งสมกันได้อย่างละเอียดและมีภูมิสูงไปธนาคารมีเราก็จะเออค่อยยังชั่วเรายังพอจะ อยู่กับคนอื่นได้ไม่ใช่น้อยยิ่งเป็นอรหันต์ยิ่งจะเป็นคนประโยชน์แก่คนอื่นเราก็แสนรู้แล้วก็เร่งรัดตัวเองไปบ้างหรือว่าทำไปเปลี่ยนไปได้ประโยชน์ผู้อื่นมากขึ้นยิ่งเป็นอริยะสูงขึ้นก็ได้ประโยชน์จากผู้อื่นมากขึ้นยิ่งเรียนเป็นสัมมาทิฏฐิที่ถูกต้องก็ยิ่งได้มากขึ้นอาจจะนี้ก็ต่อดูสิต่อที่กำลังขยายอัตราหรือว่าขยายถึงกามถึงเรื่องความสุขความทุกข์สิ่งเราเองเราก็ต้องรู้ของเราแต่ละคนแบ่งออกเป็นกลางก็ดีเป็นอัตตะที่ทรมานตนก็ต้องรู้และปัญญาอันยิ่งของการทรมานนี้ไม่ใช่ว่าจะยากแต่ที่พูดกันว่า ทรมานตนแบบไม่ได้เรื่องไปทำแล้วเลยเถิดแล้วก็ไม่เห็นว่ามันจะเป็นไปเพื่อความตัดละหน่ายคลายหรือว่าเกิดการตัดกิเลสอะไรเราก็จะต้องพิจารณาไปเกณฑ์ทรมานตนไม่เข้าเรื่องเอามาไว้อวดโอยเฉยๆก็มีแต่ทรมานตนเพื่อเรียนรู้เพื่อทำให้เข้าใจทำให้กล้าหาญชาญชัยซึ่งเป็นกระบะทำอะไรก็ได้มันก็มีที่จะต้องกระทำพอสมเหมาะสมควรตามฐานะของแต่ละบุคคลแต่ทีนี้เรารู้ว่าแบ่งการแบ่งภพแบ่งสัตว์ส่วนการจัดส่วนของภพที่เราเรียกพบหรืออัตรา แล้วเราก็ไปทรมานเป็นอัตราที่แล้วก็ว่ามาเรื่อยๆพี่ว่าใครเห็นกามสุขัลลิกานุโยคและเห็นอัตตักกิลกรรมฐานโยกทั้ง 2 อย่างซึ่งอยู่ในคนคนเดียวกันได้ก็เป็นผู้มีตาทิพย์หรือธรรมจักรสุทธิสัมพันธ์อันอาจจะอยู่ในคนที่เป็นเช่นแฮปปี้หรืออยู่ในคนที่ดิ้นรนหาทางเสพซึ่งจะเสพสุขตามความใคร่ความอยากในวงเล็บกามความยึดของตนในวงเล็บตัดปะให้เสรีให้วิญญาณและหาทางมีอัตราสิ้นเปลืองไตโดยไม่ยอมรับสังคมไม่เห็นแก่สังคมเด็กๆขาดๆมันเป็นเรื่องอัตตาอย่างสูงสุดด้วย อย่าอธิบายซับซ้อนมาให้เห็นว่าเรายกตัวอย่างฮิปปี้ซึ่งเป็นผู้มีกามสุขัลลิกานุโยคกำหนดอย่างไรไม่เอาด้วยนึกว่าอย่างนี้เป็นสภาพที่เราทิ้งโลกเหลือโลกหรือพ้นโลกเราไม่เอากับเขาแล้วเราว่าเราทิ้งโลกฟังดีๆนะเราไม่เอากับเขาแล้วเราว่าเราทิ้งโลกมันเป็นคนหนีโลกมันเป็นคนวิ่งออกวิ่งออกจากโลกไป ไม่ใช่คนเหนือโลกคนเหนือโลกนี่อยู่กับโลกและเข้าใจโลกซะด้วยเข้าใจมนุษยชาติมีปัญญารู้กว้างขวางเข้าใจมนุษย์แล้วอุ้มชูมนุษย์มีคนเหนือโลกยิ่งมีภูมิแก่ตนยิ่งเป็นผู้ชนะยิ่งเป็นผู้ที่โลกทำอะไรเราไม่ได้โรคที่จะมายั่วยวนมอมเมาจะมาเป็นกิเลสทำให้เราเองเป็นคนเห็นแก่ตัวทำไม่ได้ทำยังไงก็ทำไม่ได้อยู่กับโลกเขาเราก็ไม่เห็นแก่ตัวเราจะช่วยเหลือโปรไฟล์คนอื่นได้ยิ่งยิ่งขึ้นเรารู้ถึงปัญหารู้ถึงความทุกข์ร้อนรู้ถึงความลำบากของความหลงชีวิต หลงความสุขหลงสุพรรณิการ์หลงที่โลกหลอกว่าเป็นสุขอะไรๆต่างๆจนตัวต้องเอาศพมาบริจาคมาบริการตนจนกลายเป็นเรื่องเปล่าเผาผลาญแสวงหามาให้แก่ตนเสพจะไม่มีแรงงานไม่มีเวลาไม่มีกะจิตกะใจจะไปช่วยผู้อื่นแผงเผื่อแผ่ผู้อื่นคนจะเป็นอย่างนั้นขึ้นเรื่อยๆพุทธัสสะรู้แล้วหรือผู้ที่มีภูมิแล้วไม่เป็นบริการตนเองด้วยความสุขที่เป็นสุขต่างๆไม่เสพสุขอะไรเวลาเท่ากันวันนึง 24 ชั่วโมงก็จะมีมากที่จะทำงานให้แก่ผู้อื่นคุณดอนจะเอามาใช้ที่จ่ายแลกเปลี่ยนสุขเสพให้แก่ตัวเองก็ไม่ต้องเป็นสิริสะสมไม่ต้องไปกอบโกยแย่งชิง ให้เขาได้รู้ว่าเราเองเป็นคนมีปัญญามีสมรรถภาพแล้วก็ทำงานให้แก่โลกเข้าไปยังมีชีวิตอยู่ง่ายๆไม่เปลืองไม่เผาผลาญสร้างสรรค์แก้ไขปัญหาปัดเป่าความทุกข์ร้อนให้แก่คนเรื่อยไปคนที่เหนือโลกแล้วเป็นคนไม่วิ่งหนีเป็นคนสู้โรคอย่างนี้อยู่กับโลกอย่างเบิกบานแจ่มใสจะมีอะไรต่ออะไรมาไม่กระเทือนเฉยมากในโลกไม่กระเทือนไม่ทุกข์ร้อนคนก็ทุกข์ร้อนเราก็เป็นหลักอยู่เราไม่ทุกข์ร้อนเราก็ไม่มีสติสัมปชัญญะฟันเฟืองมีสติอย่างดีแข็งกล้ารู้อะไรต่ออะไรมีปัญญาที่จะปัดเป่าจัดสรรในโน้นอย่างนี้ มาอย่างนี้มาก็จะทำให้แก่กันและกันคนนี้สติตกแล้วคนนี้ฟันเฟืองแล้ววุ่นวายใจแล้วไม่มีปัญญาจะช่วยตนได้เลยเหมือนคนอ่อนแอเหมือนคนที่ไม่รู้อีหนูอีนี่อะไรแล้วเราก็ต้องเป็นหลักมีสติสัมปชัญญะจัดแจงแนะนำหรือว่าจูบาบางคนก็จะยุ่งซะจนไม่รู้เรื่องอะไรเนี่ยมันเป็นความเห็นที่ต่างกันอย่างฮิปปี้สุขของตนเองก็ไม่รู้ตัวเองติดตามก็ไม่รู้ดับโลกเขาดับความหมายของความสมมติของโลกเขาไม่เอาถ่านด้วยปีกออกรีบออกรีบออกรีบออกมา ตัวเองก็เสพตัวเองก็สนองตัวเองก็สนองอารมณ์สนองความผิดยึดของตนเองตามใจชอบทั้งๆที่ก็วิ่งออกหนีจากโลกเขาก็ไม่ได้หรอกก็อยู่ในโลกนี้แหละอย่างนี้พี่ตัวจริงแล้วอยู่ในโลกเหมือนกันซะด้วยแต่ไม่ได้รู้ปัญหาของโลกไม่ได้รู้ปัญหาของมนุษย์อยู่ในโลกอยู่ในสังคมกับเขาด้วยไม่หนีแต่ตัวเองยิ่งเห็นแก่ตัวยิ่งทำอะไรไม่คิดอ่านเลยน่าเกลียดน่าชังตัวเองจะเสพกามอยู่ก็เสพไม่รู้เรื่องทรมานตนโดยเอาอะไรเอายาเสพติดเอาอะไรมาเป่ามาทำให้ตัวเองมันออกไปในทิศทางที่ตัวเอง ไปได้หรือว่าทำอะไรก็ตามแต่ตามใจที่ตัวเองอยากจะทำเป็นการเสพสุขด้วยความใคร่อยากที่จะทำให้แก่ตนอยู่ตลอดเวลายิ่งจะทำให้ได้ตามใจตนมากยิ่งขึ้นเป็นอัตตาเป็นความยึดตนยิ่งขึ้นความอยากก็ยิ่งไม่ละอายต่อความอยากที่เป็นของน่าละอายความใคร่ความอยากอะไรเสพสมความใคร่สำเร็จความใคร่สำเร็จสิ่งที่ตัวเองจะทำให้มันสมความคลายความอยากโดยธรรมต่อหน้าต่อตาโดยไม่มีการละอายอะไรไม่ก็มีทะเบียนอะไรยิ่งขึ้นด้วยน่าเกลียดและไม่มีประโยชน์อะไรต่อมนุษย์จะสร้างสรรค์เขาช่วยเหลือเกื้อกูลเขา ผึ้งอะไรให้แก่เขาได้ไม่มีหนิไม่มีมันเป็นคนเราลักษณะเลยพวกนี้ยังมีกามสุขัลลิกานุโยคไม่มีความอับอายต่ออะไรหมดเศษๆจะสุขจะอะไรต่ออะไรก็ตัวเองก็ไม่รู้จักสุขไม่รู้จักทุกข์ไม่รู้จักอะไรความเสพความผิดอะไรไม่รู้แบบนี้มันจะไปเหมือนกัน มันคนละเรื่องเรื่องการผสมเรื่องอัตตานี้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยจริงเลยจริงๆมันเป็นเรื่องลึกเรื่องไกลแม้แต่แค่เสพกามทางรูปภาพสีสันอาจจะนี้ก็แยกแยะประเด็นให้ฟังไม่สำคัญคล้ายๆกับพวกที่กล่าวผิดฐานเช่นยกตัวอย่างว่าเมถุนวิหารผู้หญิงผู้ชายบอกว่าเขาจะไม่เกี่ยวข้องและผู้หญิงก็เป็นผู้หญิงเสพสุขกับผู้หญิงผู้หญิงไปเลยผู้ชายก็เป็นผู้ชายสมสู่กันเป็นรักประเภทไปเลยถ้าพูดก็โดยตรงนั้นดูเหมือนกันอยากโลภๆนี่เขาไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อกันแล้วนี่เขาไม่ต้องไปเสพกันไม่ต้องมาแตะต้องกันผู้หญิงก็ต้องเป็นผู้หญิงผู้ชายก็เป็นผู้ชายนี่เขา ง่ายขึ้นแล้วแต่ที่ไหนได้ต้องจิตวิญญาณตัวเองวิตถารยิ่งขึ้นสังขารปรุงแต่งเสพรถที่สมใจในรถเอาแต่สัมผัสเสียดสีเฉยๆทิ้งธรรมชาติที่แท้จริงๆเขาด้วยที่จริงธรรมชาตินั้นไม่มีรถซะด้วยซ้ำไปเหมือนเป็นต้นไม้ในดอกไม้เกสรมันเป็นผสมพันธุ์กันแล้วมันก็จะเป็นสิ่งนั้นสิ่งนี้เกิดมาคนก็ผสมพันธุ์กันสักแต่ว่าเอาเชื้อผสมกันไม่ได้มีรสมีชาติสำหรับเสียสีอะไรไม่ได้มีอะไรหนักหนาอะไรแต่คนก็จริงไม่รู้ไม่รู้ไม่รู้ยิ่งไปติดรถติดจะปัดเสียดสีสุดท้ายไม่ใช่เรื่องของธรรมชาติไม่ใช่เรื่องของการสืบพันธุ์ต่อผ่านกลายเป็นเรื่องของ รถเสพรถสัมผัสรถเสียดสีไปเฉยๆมันยิ่งหยาบต่อกิเลสแล้วเป็นกิเลสที่หยาบชัดยิ่งขึ้นด้วยซ้ำเขาไม่เข้าใจมันจะไปเรียนรู้วิญญาณไม่รู้จักการติดยึดในการเสพรถถูกลดกลิ่นเสียงสัมผัสนี้เป็นภาษาพระเป็นรสนิยมโลกโลกมันหาเรื่องสร้างกรุงเพราะมันเป็นการปลงชีวิตฐานที่แหกคอกออกไปแล้วถ้าไม่เข้าใจอย่างนี้มันก็ยิ่งหยาบใหญ่ไปใหญ่แล้วทีนี้ยกตัวอย่างแม้แต่การทางลูกที่กำลังจะยกนี้มันเป็นการเสี่ยงการที่หยาบขึ้นไปอีกขึ้นลงแต่เฉพาะ สีสันเณรอย่างเดียวไปเลยเช่นกันครับเป็นศิลปินคนหนึ่งเป็นจิตรกรเอกเนี่ยเป็นนักวาดผู้หลงอยู่ในโลกแห่งรูปภาพและสีสันจนที่สุดเขาได้เสพกามแห่งรูปภาพและสีสันยางถึงจุดสำเร็จความใคร่สุดยอดเต็มที่เขาก็ถึงขั้นอัตวินิบาตได้ก็ฟังดีๆมีภาษาใหม่ไม่เห็นว่าภาษาอัฏฐมีบูชาคืออัตราเสพกามซ้อนอัตตะทรมานตนสุดท้ายอัตวินิบาตกรรมสอนก็ไปสอนก็ไปเขาเสพเขาจนไม่เอาเลยทิ้งโลกโลก ให้ความสุขแก่เขาไม่เพียงพอชีวิตของเขามาหาสิ่งที่จะเสพให้แก่ตนเองเรียกว่าอัตราเซฟเข้าๆจนกระทั่งคันเข้ามาเป็นอัตตกิลมถานุโยคขั้นละเอียดยิบเลยมาลงแต่เฉพาะสีสันเขาติดอยู่แต่ในเรื่องรูปภาพรูปภาพและรูปภาพเขียนแล้วก็แหมเป็นสุขอยู่กับสีนี้สมพงษ์สมใจเดี๋ยวเป็นคนเดียวคิดเอาเองแค่ตัวเองแล้วก็สบายใจเป็นสุขเป็นอะไรอยู่ของเขาคนเดียวสำหรับแฟนกอล์ฟสุดท้ายก็สมอารมณ์ นู่นทำนี่ทำไปตามเรื่องตามราวของตัวเองตัดไม่หูตัวเองทิ้งบ้างตัดเส้นเลือดตัวเองทรมานตัวเองเล่นไปอะไรไปเป็นคนพิกลพิกลจริตเหมือนกับพวกทรมานจนฮิปปี้นี่มันกรีดเลือดตัวเองทำอะไรก็ได้ไปซึ่งแล้วแต่เขาจะทำเขาทำแล้วเลอะเทอะเข้าไปเอาดีแบบเดียวกันมันเป็นเรื่องของจิตที่ไม่เข้าใจผิดแล้วก็ตัวเองก็เลอะๆเลอะเทอะๆไปพอใจอยู่สมใจชื่นอกชื่นใจอะไรใครก็อยู่มีชีวิตอยู่อย่างเห็นสุดท้ายมันไปไม่รอดสุดท้ายชีวิตมันก็สั้นตู้มันก็แคบเข้าจนทรมานจนหนักเข้าหนัก แค่ตัดใบหูแค่ตัดเส้นเลือดไม่พอก็เอาปืนยิงตัวเองไปเลยตายไปเลยสุดท้ายก็เอาปืนยิงตัวเองตายกลัวสมองแตกเข้าไปอึดอัดเอาไว้ที่บ้านอัตโนมัตินี้หมายความว่ามันโง่สุดมันต่ำสุดแล้วจนไม่มีทางจะไปแล้วอัตตะวิวดีแต่ว่ายิ่งไม่มีไม่มีอะไรที่จะตกต่ำวิบากวิบากนี่ก็แปลว่านรกคือมันไม่มีอะไรนี่บาทเป็นนรกที่ต่ำมากบาทหรือเปล่าแต่ว่าที่ที่ตกลงไปตกต่ำลงไป ตกลงไปต่ำไปจนกระทั่งไม่มีที่จะต่ำอีกแล้วไม่มีที่จะตกอีกแล้วปลาจะไม่มีที่ตกร่วงลงไปในอีกแล้วมันต่ำที่สุดแล้วไอ้ตกลงไปอีกกว่านี้ไม่มีไม่มีที่จะให้ตกมันต่ำสุดที่ต่ำแล้วที่ตามมันตามสุดที่แล้วนิไม่ไม่มีที่จะต่ำกว่านี้อีกแล้วไม่มีที่ตกร่วงลงไปได้อีกแล้วนี่บาดนี่ผ่าตัดเพราะฉะนั้นนรกชั้นนี่บาปหรือวิบากนี่หมายความว่าวิธีเติมเข้าไปอีกบอกว่าโอ๊ยมันยิ่งกว่าอะไรหมดแล้วมันไม่มีแกบอกว่ายิ่งมันก็ยิ่งสุดแล้วจะว่าไม่มีมันก็ไม่มีนรกอะไรที่จะต่ำกว่านี้อีกแล้วมันไม่มีที่จะตกแล้วอาจจะมินิมาร์ทครับแปลว่าตนเองตัวเอง เข้าไปในมินิมาร์ทนี้เป็นตัวตนเป็นอัตราที่ไม่มีที่จะเป็นอัตตายิ่งกว่านี้อีกแล้วมันเห็นแก่ตัวเป็นที่สุดแล้วมันไม่มีการเห็นแก่ตัวยิ่งกว่านี้อีกแล้วมันเป็นตัวเป็นตนเป็นการเสวยสุขที่โอ้ยคนอื่นเขาไม่รู้ด้วยแหละเขาเอาด้วยไม่ไหวอย่างนี้ทำตามได้ยากมากแล้วแต่เขาก็อดทนสู้ทนทำทรมานจนได้ถึงป่านฉะนี้สภาพเขาเรียกว่าอัตวินิบาตนี้คือการฆ่าตัวเองตายเนี่ยมันสุดก็แล้วมันสุดโง่มันเป็นเรื่องของลูกหยาบๆเป็นต้นการฆ่าตัวเองตายในการทำให้วิญญาณตัวเองตกต่ำที่สุด ทางออกอย่างนี้คือเขายึดอัตรานั้นเป็นแดนในวงเล็บพบอันสูงสุดของเขายึดตัวเองนั่นแหละอยู่ที่ตัวเองของอย่างตัวเองถ้าตัวตนหยาบๆก็คือตัวตนตัวเราเองแล้วก็ฆ่าตัวเองตายไปเลยแล้วนึกว่าเนี่ยเราได้สูงสุดนะมันไม่สูงอะไรมันไม่ได้สั่งสมอะไรอีกแล้วฆ่าตัวเองไปแล้วทีนี้แล้วโดยเต็มใจที่สุดที่จะขอสิงสถิตฝังจิตวิญญาณไว้หน้าแดงนี้ภูมินี้อันคือยึดอัตราไว้ในแดนนรกภูมิ 1 และเขาจะต้องถึงตายให้ได้ณบัดนั้นขณะถึงอารมณ์ถึงที่สุดแห่งจิตจุดนั้น ค่ายภูมิที่สุดของเขาแล้วเป็นภูมิที่เห็นแก่ตัวเป็นภูมิที่เขาหลงใหลของเขาอยู่นั่นคนอื่นไม่รู้กับเขาได้คนอื่นไม่รู้ว่ามันอะไรตัวเขาได้อะไรเขาติดอะไรนี่คนอื่นยังตามไม่ได้เลยเป็นโรคที่เขามันเหลือเกินก็สุดเหลือเกินเขาจะต้องไปอย่างนี้แหละจิตของเขาได้จิตของเขาปั้นได้รูปนี้ทำได้อันนี้ก็อยู่กับอันนี้เลยอ๋อไม่มีใครอยากถึงก็ได้ง่ายๆแต่อาตมาอย่างถึงอาตมายังถึงพบของแว่นก็มีเขาอยู่แต่ถ้ามาไม่ได้เห็นด้วยนะแต่อาตมาอย่างถึงพบของเขาซึ่งผมที่เขาไม่ได้ผุดได้เกิดง่ายๆ ไม่ได้ผุดได้เกิดง่ายๆเป็นภพที่ทำจิตของตัวเองเข้าไปเกาะไปติดไฟหลงไหลไปเสพติดดับดิ่งเป็นอสัญญียิ่งอัสนีแบบที่ตัวเองไม่รู้เรื่องนะไม่รู้โลกเขามีความเจริญคืออะไรความไม่น่าหลงติดคืออะไรเขาไม่รู้หรอกเขากลับไปติดเข้าแทนที่จะรู้ว่าโรคนี้จะเรียนรู้ว่าคนเราติดอะไรติดอะไรอย่างนู้นอย่างนี้ทั่วไปติดอย่างที่เขาติดกันเนี่ยเขาพากันติดส่วนใหญ่เราก็ยังจะเห็นว่าโลกนี้เขากับเราเป็นเพื่อนกันแต่ก็ติดอันนี้เราก็ติดด้วยแล้วก็ยังพอพูดกันรู้เรื่องมันก็ยังมีเพื่อนมีฝูง ติดอยู่คนเดียวไปหลงบ้าอยู่คนเดียวคนอื่นไม่รู้เรื่องเลยแล้วมันเหลือเกินติดเหลือเกินเกาะติดฝังใจแน่นอยู่ที่ตัวนั้นคนอื่นไม่แคร์อสัญญีคนอื่นไม่เกี่ยวคนอื่นไม่รู้นี่คนอื่นไม่แน่เท่าฉันฉันแน่ฉันรู้ฉันเสพฉันมันฉันบ้าอยู่คนเดียวคนอื่นเขาไปสมมุติด้วยเลยนะคนอื่นไม่ได้สมมุติด้วยจะเป็นสีแม้แต่ข้อสมมติสีสันเป็นภาพเป็นรูปเป็นเพราะเป็นบอกว่าโอ๊ยนี่เป็นสูงสุดยอดวิเศษที่สุดของเขาแล้วเขาก็อยู่ของเขาไงเขาก็สมมุติของเขาอย่างนั้นแหละแล้วทีนี้ไม่ได้เป็นสมมุติละเอียดไม่มีตัวไม่มีตัวเป็นตัวเป็นตนด้วยกามซ้อนอัตราภาษีติดรูป พบติดความสามารถติดความสมมุติของตนเองเก่งยอดอะไรแล้วแต่สมของฉันไม่มีใครรู้กับฉันฉันรู้คนเดียวคนอื่นไม่เข้าใจฉันเลยคนอื่นโง่หมดแล้วก็อยู่ไม่ได้แล้วโลกนี้คนอื่นโง่หมดดูถูกคนอื่นแหงนหน่ายทิ้งขว
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive