อาหารเป็น 1 ในโลก ยิ่่งใหญ่ที่สุดในโลก.docx

กินเจมีอยู่ในโลกนี้เยอะไม่ใช่น้อย แต่พืชพันธุ์ธัญญาหารต้องกินทุกคน แม้คุณจะหลงกินแต่เนื้อสัตว์ เช่นคนในขั้วโลกเหนือขั้วโลกใต้ หาพืชพันธุ์ธัญญาหารกินไม่ได้ กินเนื้อสัตว์ คุณก็อยู่ได้ชีวิตไม่นาน เพราะว่าคนไม่ใช่สัตว์กินเนื้อ อายุไม่ยืน อายุคนขั้วโลกเหนือขั้วโลกใต้เฉลี่ยแล้ว 20 กว่าปี มีอายุยืนยาวสูงสุด 40 ปีเอง อายุค่าเฉลี่ย 25 ปีตาย และคิดดูสิเป็นคนเกิดมาอายุ 25 ปีตาย พวกเรากำลังหนุ่มแน่นหนุ่มสาวกันเลย ถ้าจะเจริญวัยไปอีก 80 ปีก็ได้ เพราะฉะนั้นอันนี้จึงแสดงชี้บ่งให้เห็นว่าอาหารของมนุษย์คือพืชพันธุ์ธัญญาหารไม่ใช่ไปหลง หรือว่าจำเป็นต้องไปตกอยู่ในขั้วโลกเหนือขั้วโลกใต้ก็ได้กินแต่เนื้อสัตว์เพราะไม่มีพืชอยู่มีแต่น้ำแข็ง ก็เลยกินแต่เนื้อสัตว์กินปลากินเนื้อหมี มีสัตว์อื่นบ้างหรือไม่ก็ไม่รู้ อาตมาเห็นมีหมีมีหมีขาวด้วยนะ เขากินปลากันตลอดเวลา ปลาอายุยืนกว่ากินเนื้อสัตว์อื่นนะ กว่าเนื้อสัตว์ 4 ขาเนื้อสัตว์ต่างๆกินปลานี้อายุยืนกว่าด้วยซ้ำ ขนาดอายุยืนก็แค่เฉลี่ย 40 ปี นี่คือสัจจะไม่ใช่ไปใส่ความ เพราะฉะนั้นพวกเราเกิดมาไม่ได้เป็นพวกที่ถูกบังคับหรือจำนนจะต้องเป็นคนขั้วโลกเหนือขั้วโลกใต้ เราเป็นคนอยู่ในภูมิประเทศที่เลือกได้ และก็อยู่ในภูมิประเทศที่อุดมด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหารและเราก็ปลูกเป็นธรรมเป็น นี่แหละทำอยู่ทำกิน ชีวิตหนอพออยู่พอกิน โอ้ เป็นคำอุทานที่ซาบซึ้งทรวงในเหลือเกินแล้วเราก็ทำสำเร็จแล้วทุกคน ยังเหลือแต่ว่าพวกที่ยังลงดินไม่ได้ ก็พยายามลงบ้างมาเป็นคนติดดินมาเป็นกสิกรแข็งขันกระดูกสันหลังของชาติ ใครก็รู้ดีว่ากสิกรผู้ปลูกผักพืชเป็นกระดูกสันหลังของชาติ กระดูกสันหลังของชาติเป็นแกนนะเป็นแกนของร่างกายของชีวิตด้วย และประสาทสำคัญอยู่ในนี้ ถ้ามันบกพร่องก็กลายเป็นคนพิการไป ดีไม่ดีตายได้ง่ายๆ ไปถึงสมองหัวใจอะไรอย่างนี้ตายง่าย _สู่แดนธรรม... ข้อมูลใหม่ครับ ผักที่โชว์อยู่นี้มีมาจาก 3 สวน 1.สวนเพื่อฟ้าดิน 2.สวนอุทยาน และ 3.กลุ่มศรีโคตรบูรณ์ พ่อครูว่า... ได้ข่าวว่ากลุ่มศรีโคตรบูรณ์จะมาปลูกแตงโมให้แล้ว ดีปลูกมาแจกกันกินเอาไปปันสุข ปลูกที่เรา ปลูกกันเป็นหลายสิบไร่บางทีเป็นร้อยไร่ปลูกแตงโม เรากินที่เดียวไม่หมดหรอก เราก็ไม่ค่อยได้ขายเราไม่ใช่นักขายเท่าไหร่เราขายบ้าง แต่ไม่ได้เลี้ยงชีพด้วยการขายพืชพันธุ์ธัญญาหารเลี้ยงชีพ มันไม่พอเลี้ยงชีพหรอก _ สู่แดนธรรม... พวกเราเป็นชาวอโศกปลูกผักปลูกพืช ทำไมปลูกแล้วมันแจกง่ายให้ง่าย คนข้างนอกเขาปลูกแล้วหวงแหน พ่อครูว่า... ก็กิเลส มันเห็นแก่ได้มันเห็นแก่ตัว ก็แสดงว่าพวกเรามันไม่มีกิเลสหรือมีกิเลสน้อย มันก็แจกได้ และมันก็เห็นจริงมีความเอื้อเฟื้อเจือจานเอ็นดู ถูกต้องตามหลักพระพุทธเจ้าเลย ปฏิบัติธรรมแล้วจิตวิญญาณมันก็จะมีความไม่เห็นแก่ตัวกิเลสมันลด มันก็แสดงออกเป็นปรากฏการณ์อย่างที่คุณถาม มันเป็นความจริงยืนยันความจริงเป็น phenom เป็นปรากฏการณ์จริงของสัตว์โลกของมนุษย์ มนุษย์อย่างนี้ก็มีนะ _สู่แดนธรรม... แปลกตรงที่ใครหลุดเข้ามาในวงโคจร ก็จะถูกขัดเกลาให้เป็นคนเสียสละไปตามหมู่กลุ่มได้ด้วย พ่อครูว่า... พร้อมด้วย มันมีทั้งความขัดเกลา มีความซึมซับออสโมซิสเข้าไปอยู่ในนี้ อยู่ไปแล้วจะได้รับการซึมซับ ขัดเกลาพัฒนาขึ้นมาเป็นคนชนิดนี้ คนชนิดที่จะไปสู่จุดสูงสุดของพระพุทธเจ้า พาไปเป็นพระอริยะเป็นพระอรหันต์ เป็นผู้มีกิเลสหมดเรียกว่าถึงนิพพาน นี่เป็นความจริงที่ชาวอโศก เราพิสูจน์ยืนยันว่าเป็นผู้ที่ประสบมรรคผล เป็นผู้ที่สำเร็จในโลกุตรธรรมอารยธรรมของพระพุทธเจ้าอยู่ยืนยันอยู่ อาตมาพูดนี้ไม่ได้หลงผิด ไม่ได้เข้าใจผิด ในหมู่คนชาวอโศกว่าเป็นผู้ที่กิเลสออกได้จริงฆ่ากิเลสได้จริงเป็นอารยะ โสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์ อาตมายืนยันเป็นคนที่บรรลุธรรมได้จริงมีอยู่ในโลกยืนยันคำสอนพระพุทธเจ้า สมณะเดินดิน... องค์ประกอบของบ้านราช ในฤดูหนาวก็จะมีพืชผักฤดูหนาวให้กิน ในฤดูร้อนก็มีพืชผักฤดูร้อนให้กิน ในบ้านราช มีคนเสนอว่าปลูกมัน 5 นาทีกินดีกว่าเพราะแรงงานเราไม่พอ แต่ว่าเรามีเทวดามาจากศรีโคตรบูรณ์มาเนรมิตที่ริมมูลของเรา ให้มีทั้งแตงโมแตงไทยบริบูรณ์ ฤดูร้อนก็มีผักฤดูร้อนเป็นสัปปายะ ฤดูฝนก็หมุนเวียนเป็นพืชผักฤดูฝน พวกเราปลูกพืชเป็นฤดูกาล องค์ประกอบตัวนี้ดูเหมือนพ่อท่านจะไปจากบ้านราชได้ยาก ที่อื่นไม่มีองค์ประกอบที่อุดมสมบูรณ์เช่นนี้ที่จะทำให้ร่างกายแข็งแรงทั้งอาหารทั้งอากาศอย่างนี้ พ่อครูว่า... ถ่ายภาพกับกะหล่ำปี ที่จริงเราจะเรียกว่าภาคภูมิใจดีใจชื่นชมกับผลงาน โดยเฉพาะเป็นพืชพันธุ์ธัญญาหาร อาตมาบอกแล้วพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอาหารเป็นหนึ่งในโลก แล้วอาตมาก็นำมายืนยันเอามาบอก บอกแก่มนุษย์ทั้งหลายให้เห็นว่า มันเป็นหนึ่งในโลก คำว่าหนึ่งในโลกนี้อะไรจะใหญ่กว่าล่ะ หนึ่งในโลกนี้มันใหญ่กว่าอะไรเลยนะ อาหารนี้ใหญ่ในความเป็นชีวิตของมนุษย์ เพราะฉะนั้นพวกเรานี้ภูมิใจเถอะที่ได้มาเป็นคนที่ให้แรงงานหรือเวลาความรู้ความสามารถ เราก็ได้เอามาสร้างอาหาร เรากินไม่หมดหรอก เราสร้างเราปลูกขึ้นมาเราจะกินสักเท่าไหร่กันเชียวหนึ่งชีวิต ก็เผื่อแผ่ผู้อื่นไป นี่หัวเดียวกินได้สัก 10 คนกระมัง แล้วคิดดูสิเราปลูกหัวเดียวที่ไหนเราปลูกเป็นร้อยเป็นพัน เพราะฉะนั้นถึงบอกว่ามันเป็นความอุดมสมบูรณ์ มันเป็นสิ่งที่ยังชีพต่อชีพ ทำให้ชีวิตเจริญงอกงามไพบูลย์อยู่เย็นเป็นสุขไป ที่หลงไปสร้างสารพิษ ไปสร้างอาวุธ หรือไปสร้างอะไรที่คุณค่ามันสู้ไม่ได้ นอกจากไม่ได้แล้วเป็นโทษอีกอย่างเช่น สร้างอาวุธนี้เป็นโทษ แต่ความไม่รู้ความไม่เข้าใจของคน มันไปหลงอำนาจบาตรใหญ่ จิตใจมันโหดเหี้ยม มันเห็นการตายเป็นเรื่องเล็กน้อย เอ๊ คนเรากว่าจะเกิดมาได้เป็นคนคนหนึ่งมันไม่ใช่สามัญเลยนะ ไม่รู้จักความเป็นชีวิตของมนุษย์เลย ไม่เห็นคุณค่าของความเป็นชีวิตของมนุษย์เลย ฆ่ากันเป็นผักเป็นปลา มันเป็นคน มิลักขะ เป็นคนยังเถื่อน ยังโง่ ยังไม่เจริญ ยังไม่ฉลาดพอ คนที่ยังไปสร้างอาวุธฆ่ากันยังโง่ยังไม่ฉลาดพอ ยังเถื่อนถ่อย เพราะฉะนั้นสังคมมนุษยชาติอย่างใด อยู่อย่างไม่สร้างอาวุธ อยู่อย่างสร้างพืชพรรณธัญญาหารเป็นหลักเลย เป็นสัมมาอาชีพ เป็นผลผลิตหลักของชีวิตแต่ละคน ๆๆ มีความรู้ความสามารถ มีพื้นที่ทุกคนเกิดมาจน กลายเป็น DNA เลยในชีวิต เกิดมามันเป็นสัญชาตญาณ ทำพืชพันธุ์ธัญญาหารเป็นหมดเลย มันติดในสัญชาตญาณเลยนะ สัญชาตญาณไม่ต้องเรียน ไม่ต้องฝึก คุณออกมาคุณก็รู้เลยว่ามันเป็นอย่างนี้ สัญชาตญาณ รู้เลยว่าสัญชาตญาณเป็นกสิกร อย่างนี้เป็นต้น อาตมาอยากให้ชาวอโศกคนไทยนี้เข้าใจอย่างนี้นะ ปลูกฝัง DNA นี้เลย ปลูกฝังสัญชาตญาณให้เกิดมาเป็นชาวกสิกร ใครเกิดมาก็จะหาคนที่เป็นความสามารถอื่นนิดหน่อย แต่อันนี้เป็นหลัก เป็นทั้งสินค้าส่งออก เป็นทั้งสิ่งที่จะหล่อเลี้ยงชีวิตมนุษย์ เป็นทั้งสิ่งที่เป็นงานเอก แล้วก็เห็นคุณค่าเป็นงานประเสริฐด้วยอย่างนี้ อาตมาพูดไปคนจะหาว่าเวอร์ ไม่เห็นว่ามันน่ายกย่องเชิดชู คุณจะเห็นว่า Over ก็ไม่เป็นไร อาตมาจะเห็นจริงอย่างนั้นตามความเห็นจริงของอาตมา มันอาจจะเป็นความเห็นจริงที่ต่างกัน คุณอาจจะเห็นว่าเอาเวลาไปสร้างอาวุธเจริญกว่าเอาเวลาไปหาเงินมามากๆ เอาเปรียบเอารัดคนอื่นได้กำไรแล้วก็จะได้เงินสะสมก้อนเงิน คุณก็ต้องใช้เงินมาซื้อของเรากินหรือรับแจกจากเราไปกิน จนกระทั่งพวกเราเมื่อมีอาหารการกินมีพืชพันธุ์ธัญญาหารเลี้ยงชีพในแต่ละวัน ธนบัตรหรือแบงค์โน๊ตที่เขาเรียกว่า วัตถุสารพัดนึก ลดค่า จำเป็นน้อยลง ลดค่าลง รู้สึกอย่างนั้นไหมเงินธนบัตรในแต่ละวัน ถามสามัญธรรมดา ถามว่า วันๆหนึ่ง คุณไม่ได้ใช้เงินเลยนี่ ไม่ได้ใช้เงินทุกวัน บางคน 2 วัน 3 วัน 4 วัน 5 วันไม่ได้ใช้เงินเลย ใครเป็นอย่างนี้บ้างยกมือ ...พรึ่บ นี่คือคนประเภทหนึ่งในโลก อยู่นี่ มีชีวิตอยู่เหมือนพวกคนทั้งหลายและถามสิว่าคนในกรุงเทพฯ วันๆหนึ่งเขาไม่ได้ใช้เงินเขาจะอยู่ได้ไหม ...ไม่ได้ อย่าว่าแต่กรุงเทพเลย ออกจากบ้านคุณก็.. โอ้โห..พูดถึงเงินกองกลาง พูดถึงสาธารณโภคี อาตมาเกิดมาในชาตินี้มีผลสำเร็จในการนำธรรมะพระพุทธเจ้ามาให้พวกเราปฏิบัติ ประพฤติจนมีผลเป็นสังคมสาธารณโภคีนี้ได้ อาตมาภาคภูมิใจจริงๆ มันเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของมนุษย์ ซึ่งเป็นคนที่อาตมาพูดแล้วว่า เป็นคนที่เป็นสังคมหมู่กลุ่มที่เสียภาษีให้ส่วนกลาง 100% คอมมิวนิสต์เขาก็ต้องการภาษีจากคนในสังคมของเขา ให้เสียภาษีมากที่สุดด้วยการบังคับ คอมมิวนิสต์จะบังคับมาก ส่วนประชาธิปไตยจะบังคับน้อย ใช้ไปตามหลักกฎหมาย คอมมิวนิสต์เขาก็ใช้กฎหมายเป็นกฎบังคับ เขาบังคับเอาคนที่รวยมากได้มาก ส่วนประชาธิปไตยอนุโลมกันมากมายเห็นแก่นายทุนเยอะ ประชาธิปไตยก็ต้องการคนเสียภาษีเข้ากองกลางมากที่สุดเหมือนกัน แต่ของเราเสียภาษีเข้าส่วนกลาง 100% มีชาติไหนในโลกที่ทำได้ เราไม่ได้ทำเล่นวันเดียวด้วยนะ เท่าที่อาตมาพาทำมาประมาณ 50 ปีแล้ว สังคมทุกชุมชนชาวอโศกที่มีชุมชนชาวอโศก ชุมชนเล็ก ชุมชนน้อยและชุมชนใหญ่กระจายอยู่ทั่วประเทศ 20, 30 ชุมชนก็แล้วแต่ ดูเหมือนมีคนเคยรวบรวมว่ามีประมาณ 50 ชุมชน ชุมชนมีเล็กๆน้อยๆ ชุมชนละ 8 คน 10 คน อย่างเราว่าจะให้ถึง 777 นี่ยังไม่ถึงได้แค่ 400-500 เป็นชุมชนใหญ่ที่สุดแล้ว นอกนั้นก็ไม่ได้จดสถิติเท่าไหร่ บางทีกรุงเทพที่สันติอโศกอยู่กันอย่างเล่นๆไม่เหมือนอยู่กับชีวิต มันมีชีวิตคือรวมกันเป็นหมู่ มีจารีตประเพณีวัฒนธรรมอยู่กันอย่างนี้ อาตมาว่าชีวิตคุณเกิดมาก็ต้องตายและเราก็มาตกในหมู่นี้ หลายคนมาตั้งแต่อายุยังน้อย บางคน.. ถามเด็กชายมะขามเกิดที่นี่ตอนนี้อายุเท่าไหร่แล้ว(มะขามตอบว่า 20 ปีครับ) ยังไม่เกณฑ์ทหาร ถ้าได้เป็นทหารก็ได้ไปรับใช้ชาติอย่างเช่น ธารบุญ ส่วนกระทงหลุด อาตมาว่า ชาตินี้อาตมามาทำงานภาคภูมิใจ เป็นสุข เห็นว่าไม่เสียชาติเกิดชาตินี้ พาคนมาให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ หลักสูตรหรือทุกอย่างเรียกว่าของพระพุทธเจ้า เป็นหลักเกณฑ์ เป็นหลักสูตร เป็นแนวทางของการดำเนินชีวิตอันประเสริฐเรียกว่า อาริยะ สอดคล้องกับโลกเขาที่เป็นอริยะหรืออารยะ เป็นคนเจริญ ไม่ใช่มิลักขะ เป็นอาริยกะ เป็นพวกเจริญจริงๆ ได้แล้ว อาตมาตายเมื่อไหร่ ก็สบายใจได้ผลสำเร็จอย่างนี้พอใจพอใจ ทำได้ขนาดนี้ พูดว่าพอใจๆ นึกถึงท่านมหาบัวพอใจ พอใจ คือท่านพยายามใช้ภาษา จะใช้คำว่าขอบใจขอบคุณมันก็ไม่เท่เท่าไหร่ มันเหมือนชาวบ้านอย่างหนึ่ง แสดงจิตใจของเราต้องมีตอบมีรับมีให้มีรับอะไรต่ออะไร ขอบใจมันข้างนอก พอใจมันข้างใน ใช้ได้ๆ 660125 ฟังสาธยายธรรมจากคำถามของคนจริง พุทธศาสนาตามภูมิ ราชธานีอโศก