สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน รสชาติคือรสแท้ รสอร่อยคือรสบ้า.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน รสชาติคือรสแท้ รสอร่อยคือรสบ้า อาตมาไม่ใช่นักศึกษา เรียนทางศิลปะมาเท่านั้น แต่นักทำงานศิลปะทุกวันนี้ เลอะเทอะมาก บางคนเขียนภาพมาแล้วอธิบายความหมายก็ไม่ได้ อันนี้อาตมาก็ว่าเป็นจริง เพราะว่า เดี๋ยวนี้ก็เป็นศาสตราจารย์ใหญ่แล้วท่านเคยเขียนภาพประกวดชิงรางวัล ศิลป์ พีระศรีแต่มีนักข่าวมาถามว่าภาพวาดหมายถึงอะไรท่านก็ตอบไม่ได้ แต่ท่านได้เหรียญทอง ผู้เขียนแบบนี้ก็เป็นศาสตราจารย์ อาตมาเรียนศิลปะมา เหลือภาพเขียนที่ตกค้างมาเพียงหนึ่งชิ้น พอดีเอาภาพนี้ไปทำหน้าปกหนังสือคู่มือแม่บ้านไว้เขาก็เลยไปเจอ ว่าภาพนี้ฝีมือครูรัก รักพงษ์ ก็เลย Copy ออกมาเป็นสิ่งที่เหลือเป็นงานเขียนของอาตมา ในโลกนี้มีภาพเดียวนี้ เป็นภาพสีเต็มที่เลย เป็นภาพท้องฟ้าปั่นป่วนต้นไม้แห้งตาย แล้วมีกวางเหลือ 2 ตัว ที่พูดเรื่องนี้เพราะน่าสงสารเขาทำงานศิลปะออกมาเป็นความฟุ้งซ่านเป็นวิมาน ใครตามได้ก็ตามไปตามไม่ได้ก็แล้วแต่ เขาขึ้นป้ายว่าศิลปินใหญ่แห่งโลกจะขึ้นป้ายอย่างไรว่าอย่างไรก็เป็นงานที่ประเสริฐเลิศเลอสุดยอด ไอ้อย่างนั้นก็เอาเถอะ เป็นสมมติของคน แต่ดันผ่าเอาช้างม้ามีวัวควายมาทำเป็นงานวาดเขียนศิลปะ ไปขายอีก ดีไม่ดี เอาแผ่นกระดาษมากางแล้วให้ลิงจุ่มสีที่ขาแล้วเดิน เอาล้อจักรยานไปจุ่มสีแล้วแล่นบนกระดาษอย่างนั้นเป็นงานศิลปะหรือ? เขาทำกันจริงๆ แล้วขายแล้วซื้อกันด้วย อาตมาว่า คนนี้โง่หรือฉลาดนะ แล้วก็บอกว่า เซอร์เรียลลิสม์ คือเหนือที่คนจะมาหยั่งถึงได้ มาขู่คนอย่างโพธิรักษ์ไม่โง่ตามหรอก ก็รู้แต่ว่าเอ็งกำลังบ้า ไปคิดตามทำไม ก็น่าสงสาร เป็นอะคาเดมี่ของศิลปะ ไม่เข้าใจเรื่องภพชาติ อุปาทานยึดติดแล้วก็ว่าอย่างนี้มีตัวตน อย่างนี้มีอย่างนี้เป็น แล้วก็เอามาสมมุติอยู่กับโลกเขา คนที่ไม่รู้ก็หลงตามไปหมด เช่น
อ่านต่อ
เดียวกันที่บอกว่า สละนี่ รสชาติอร่อย ไอ้ รสชาติของสละมันเป็นอย่างไร รสชาติของชาวฝรั่งเศสมาลิ้มรสนี้ซิ ฝรั่งจะชิมสละลูกนี้เอาลิ้นไปแต่ก็รสเดียวกับคนไทยเอาไปชิม เอาคิมจองอึนมาชิมก็ได้รสนี้ เอาแจ็คหม่ามาชิมก็ได้รสนี้ เอาโดนัลด์ทรัมป์มาชิมก็ได้รสนี้ รสนี้แหละ แต่ชิมแล้ว บางคนชิมเสร็จ ชิมแล้วรสนี้จะได้เป็นภาษาอะไรก็เรื่องของคุณ แต่รสนี้เป็นสภาวะสัจจะ อันเดียวกัน แต่คนที่ชอบก็บอกว่าอร่อยคนที่ไม่ชอบก็บอกว่าไม่อร่อย ไอ้ที่บอกว่าอร่อยหรือไม่อร่อยนั่นแหละ รสบ้ารสเก๊ไม่แท้ อันนี้แหละศาสนาพุทธสอนว่าอย่าไปบ้ากับอันนี้ที่บอกว่าสวยเป็นงานศิลปะอะไรนั้น มันบ้าอย่างกับรสสละนี้แหละ บ้าไปใหญ่ มุกกันขึ้นมา สมมุติกันขึ้นมาซับซ้อนแล้วก็หลอกกันไปใหญ่เดี๋ยวนี้มากในโลกนี้ไม่รู้เท่าไหร่ มันเป็นโลกียรส รสทางลิ้นนะ รสทางภาพ เสียง กลิ่นสัมผัสก็เช่นกัน เอาเสียงมาปรุงแต่ง เอากลิ่นมาปรุงแต่ง ปรุงภาพ เสียง กลิ่น รส เย็นร้อนอ่อนแข็ง ก็หลอกกันด้วยความโง่ของ สุขขัลลิกะ สุขเก๊ สุขหลอก เป็นภพชาติ นี่คือเป้าหมายของศาสนาพุทธที่ต้องเรียนรู้ ถ้าเรารู้ทันก็ไม่มีสวรรค์ไม่มีนรก มีแต่ความจริงตามความเป็นจริง ซึ่งทุกคนตรงกันหมดอรหันต์ก็ตรงกันหมด รูปท่านก็รู้รูปเหมือนกันหมด ดูตามสมมติโลก ว่า นี่ ฝัก ก็ปอกเอาเปลือกมันออกหมดเลย เอาแต่เม็ดมาโชว์ ข้าวโพดนี้ไม่มีฟันหลอเลย แน่น กิน 1 ฝักก็จุกเลย ไม่ต้องกินอะไรต่อ ขนาดนี้เต็มท้องแล้ว ฝักก็ใหญ่ เมล็ดก็ไม่มีฟันหลอเลย แน่นเปรี๊ยะ เราก็รู้ว่าดี มันมีความสมบูรณ์ดี สมัยอาตมาเด็กๆนี่หาข้าวโพดฝักเต็มแบบนี้ยาก มีแต่ฟันหลอ ไปหาเต็มๆอย่างนี้ยาก นี่ดูสิ ฝักเต็มหมด เดี๋ยวนี้มันสมบูรณ์หมดเลย ก็มองตามประสาความเป็นจริง มันเต็มดีสมบูรณ์ดี เป็นข้าวโพดที่ได้มีคุณภาพดี ไม่เว้าแหว่ง เต็มทุกเมล็ด หรืออะไรต่างๆนานาก็แล้วแต่ ไม่ว่าข้าวโพดหรืออะไรก็ตาม ที่หยิบมาอธิบาย สิ่งที่สร้างขึ้นมาแล้วมันก็เป็นธรรมชาติเต็มที่ ก็เรียนรู้กันไป แค่ทำธรรมชาติพวกนี้ สิ่งที่จำเป็นเรียกว่าปัจจัยชีวิต งานก็เยอะแล้ว แต่เอาพลังงานความคิด ไปคิดสร้างอะไรที่เพ้อฝันบ้าบอเอามาขายหลอกกันสารพัดเยอะแยะ เดี๋ยวนี้หลอกขายยาเสริมสวยของปลอมกัน นั่นแหละน่าสงสาร หลงความสวยอะไรไปให้เขาหลอก ชาวอโศกเรานี่เป็นพวกที่ยอด เป็นโลกุตระ เหนือโลกๆเขาบ้าบอกัน เขาจะไปไหนเราก็เฉยไม่เห็นจะไปยุ่งกับเขา เขาจะเป็นทุกข์อะไรต่ออะไร ใช่ไหม เราก็เห็นว่า เราหลุดพ้นมา นี่คือความหลุดพ้นโลกีย์แบบโลกๆเขาเป็น เราก็เห็นชัดเจนว่า มันยังไม่หลุด ยังจมกับโลกธรรม ลาภ ชาวอโศกก็ไม่ได้ไปแย่งลาภกับใคร อยู่กับยศ ตำแหน่งเราก็ไม่ได้ไปแย่ง อยู่กับสรรเสริญเราก็ไม่ได้ไปแย่งสรรเสริญเด่นดังหลงอะไร ไปแย่งโลกียสุข โลกียสุข มี ได้ลาภมาสุข ได้ยศมาสุข ได้สรรเสริญมาก็เป็น หรือได้กาม สัมผัสต่างๆอย่างนี้สมรูป ยึดไว้ รูปแบบนี้ดีอร่อยสัมผัสแล้วชื่นใจอยากจะได้สัมผัสแบบนี้อีก ได้ยินเสียงได้สัมผัสเสียง กลิ่นรสทางลิ้น สัมผัสทางกายเย็นร้อนอ่อนแข็งก็เหมือนกันในกามคุณ 5 ได้สัมผัสอย่างนี้เป็นสุข นี่กาม หรือ ไม่ใช่ตาหูจมูกลิ้น เป็นอัตตา เป็นภพชาติ ได้ดั่งที่เราต้องการให้เป็นอย่างนี้มีอย่างนี้ ไม่ใช่เป็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสภายนอก เป็นอย่างนี้ถ้าได้ขึ้นมาสมใจก็บำเรออัตตาเป็นสุขเหมือนกัน ก็เป็นสุขเป็นทุกข์อย่างนี้ ศาสนาพุทธเรียนเท่านี้แหละอย่าบ้าไปมีสุขเลย ศาสนาพุทธพระอรหันต์คือผู้ที่ไม่มีสุขไม่มีทุกข์แล้ว ถ้าเข้าใจแล้ว ผู้ใดไม่ได้ไปนั่งไล่แย่งสุข สุขกับทุกข์มันก็เป็นเหรียญสองด้านแยกกันไม่ได้มันเป็นของคู่ คุณได้สุขมามันก็มีทุกข์ คุณอยากได้สุขมามันก็มีทุกข์ทันที เราไม่ต้องอยากได้สุขได้ทุกข์เราก็เป็นคนไม่มีสุขไม่มีทุกข์ อะไรคืออะไรก็รู้ของจริงตามความเป็นจริง ว่ามันดีไหม ข้าวโพดดีๆหนอ น้ำเต้า มะไฟนี้ก็ดีหนอ ถ้ามันไม่เข้าท่าก็ปรับปรุงให้มันดี อันนี้เป็นปัจจัย 4 อาตมาถึงได้พาพวกเรามาทำสิ่งที่เป็นคุณค่าประโยชน์ อย่าไปปรุงแต่งอะไรไปกับโลกเขามาก ไปสร้างอะไรต่างๆนานา อาตมาก็เคยพาไปสร้างอะไรปรุงแต่งในโลก เป็นของใหม่ๆเอาอันนั้นอันนี้มาขาย แต่ให้เข้ามาหาแก่น จะสร้างก็เป็นธรรมชาติเลย สร้างข้าวโพด สร้างมะไฟสร้างมะม่วง สร้างบวบ ขึ้นมาให้เป็นพืชพันธุ์ธัญญาหารเป็นอาหารที่มนุษย์ได้อาศัย
610502_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ศีลเป็นประมุขของธรรมทั้งปวง