220718-314 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 18 กรกฎาคมพุทธศักราช 2522 แต่ที่นี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ด้วยนะโมเราจะไปปัจจัยพระพุทธศาสนาสันติอโศกเหตุการณ์ปัจจะเวกหรือว่าการริเริ่มมีความคิดอ่านแล้วก็ได้พยายามและทางหรือว่ากระทำความกระทํา หัดฝึกจิตถ้าไม่มีอารมณ์พระธาตุอะไรที่จะเกิดบ้างเลยเราจะกลายเป็นผู้ที่ได้แต่ความตามตามไปอย่างเดียวแต่ก็ดีถ้าเกิดว่าตามได้อย่างกับฉันคิดตามกันทุกอย่างสุริยะก็มีหวังจะไปถึงที่สุดท้ายได้อย่างทันการเหมือนกันแต่อยากจะให้เราได้พยายามพิจารณาเรียกว่าอัดเองในแง่โดยตรงที่จะพูดอย่างนี้ก็คือในแง่การพยายามพิจารณาว่าพยายามที่จะปฏิบัติในเวลาอื่นใด เราไม่เคยนึกคิดว่าเอออย่างนี้นะเป็นลักษณะของปัจจะเวกอย่างนี้นะเป็นลักษณะที่เราจะต้องพยายามพิจารณายกขึ้นพิจารณาจะพิจารณาตั้งแต่อิริยาบถของเราตั้งแต่กายกรรมวจีกรรมมโนกรรมหรือนึกคิดพิจารณาถึงความรู้ต่างๆเหตุผลต่างๆอะไรต่างๆถ้าเราไม่พยายามว่าเราก็จะไม่ได้เกิดผลอะไรอย่างในวันพุธเนี่ยเราหยุดเพื่อที่จะให้เราช่วยตนเองและทำเวลาให้ว่างให้มากเราไม่ให้ผู้ใหญ่มาแนะนำทางเราก็ไม่ต้องทำวัดมีเวลาที่เราจะต้องคิดอ่านว่าเราไม่กล้าผู้อื่นไม่พาทำผู้ใหญ่ไม่พาทำเราจะทำอะไร ถ้าเกิดว่าเวลานั้นเราธรรมดาแต่ผู้ใหญ่พาทำเราก็ไม่ได้รับการศึกษาเราก็ไม่ได้รับการรู้เราไม่ได้รับการเรียนอบรมอะไรขึ้นมาเพราะผู้ใหญ่ไม่พาทำแล้วก็กลายเป็นให้กิเลสอบรมเราก็ไปเราก็เลยขาดทุนที่จึงตั้งใจให้มันกำไรการไม่ทำว่าในวันพุธการที่หยุดทำวัดแล้วก็หยุดเรียนกันตอนภาคบ่ายเราไม่ได้หมายความว่าเราหยุดเพื่อที่จะให้เด็กขาดทุนประมาณนี้เราจะต้องพยายามถ้าไม่มีความรู้ในเรื่องของปฏิเวธพิจารณาหรือว่าริเริ่มอะไรที่ตนเองหรือว่ากระทำของตนเองให้ตนเองมีการศึกษาขึ้นไม่ได้พิจารณาในด้านมีบทปฏิบัติมีการกระทำของตน เพิ่มพูนเพิ่มอะไรก็
อ่านต่อ
ได้ไปให้มันมีจุดเริ่มไม่มีจุดหมายให้มันมีจุดที่ตั้งอะไรขึ้นมาให้แข็งแรงหรือจะมีความรู้เก่าก็ตามแต่เราเพิ่มวิริยะอุตสาหะเข้มงวดเคร่งขึ้นในวันนี้เป็นวันเราจะต้องเคร่งขึ้นเขมรเร็วขึ้นทำให้ดีขึ้นมากขึ้นอย่างนั้นก็เป็นอารมณ์อารมณ์พระธาตุเป็นเรื่องของสัมมาเป็นกระโปรงเป็นความดำริเริ่มอะไรซึ่งเราอย่างริเริ่มให้เพิ่มวิริยะริเริ่มในเรื่องความพยายามมากขึ้นตามที่เรามีสมาธิแล้วเราพยายามมีพยายามมากขึ้นมีสติให้ดีมากขึ้นเพราะฉะนั้นมาถึงกับป่าหรือวาจาหรือการกระทำในชีวิตของเรามันก็จะมีขมันขึ้น เรียกว่ากระปรี้กระเปร่าขึ้นมีแรงคนที่มีพลังงานจัดขึ้นไม่ใช่ว่าหยุดให้เบาเพราะว่าหยุดให้เบาก็เลยเบาเฉื่อยไปเลยแทนที่จะมีอะไรต้องคนอื่นเขาเร่งให้เสมอเราเลยไม่รู้จักเร่งเองเลยอย่างนี้ก็เป็นความเสื่อมโทรมอย่างเป็นความเป็นเป็นการกระทำที่ผิดเป้าหมายระลึกรู้ไม่อยากจะดีเพราะในวันพุธนี้เราลองดูทบทวนดูคนอย่างนี้จริงๆเราปล่อยให้ทำมาหลายมื้อหลายคราวแล้วไม่ได้พูดเพื่อให้เกิดการดำรงชีวิตให้เกิดอารมณ์พระธาตุให้เกิดปัญญาของตนให้เกิดภัยพิบัติทางให้เกิดความชาญฉลาดให้มันมีสัญญาณหรือว่ามีตัวสัญชาตญาณ เพลงที่เราควรจะเป็นตัวที่จะช่วยกระตุ้นตนบ้างไม่ใช่เอาแต่ให้คนอื่นดุลคนอื่นกันอันนี้มันเป็นตัวทุกคันเหมือนกันสำหรับคนอารมณ์ทบทวนตั้งแต่เช้ามีระฆังเคราะห์ปี 3 เราเคยตื่นตีสามครึ่งเราเคยตื่นหรือบางคนก็ตื่นสายคนนั้นตีสามครึ่งแล้วยังคอยแค่ไปอีก 10 นาทีรอๆเดี๋ยวเพื่อนกูก็เข้าแล้วเราค่อยผ่านเยื่อใยๆมาทีหลังเขาก็ได้อะไรอย่างนี้ก็เป็นเรื่องของคุณศรีสาครติดกิเลสอะไรมันฉุดไปมันก็เป็นอย่างนั้นแหละนอกจากผู้ที่ต้องมีงานมีการจริงๆคือเรื่องของกูมีงานมีการก็ตื่นได้แล้วก็ทำแล้วแกบอกก็ต้องพักผ่อนจริงๆมันเปลี่ยนเป็นเกณฑ์ก็อาจจะเลยไป เราไม่เปลี่ยนมันจะมีแต่กิเลสเราก็โดนกิเลสมันดึงมันจุดให้ช่วยแฉะไปไม่ลาไปนอนไปกลายเป็นพันที่กลายเป็นสีจากสีตะโกจะทักทายเป็นความเชื่อความเหนื่อยความเกลียดรำคาญแล้วก็เกิดขึ้นแต่ถ้าเราพยายามที่จะปราบปรามกิเลสจะพรุ่งนี้ตัวจริงแม้ไม่มีคนอื่นกระตุ้นเราก็จะต้องระมัดระวังกระตุ้นตนเองพยายามจะทำตนให้เกิดขึ้นในฐานะที่กำหนดสมควรเวลาจะศึกษาแล้วก็ลองดูไม่มีใครมาบังคับตอนนี้เราเองทั้งสิ้นอิสระเสรีเหลือเกินเราจะทำอะไรที่เป็นผลที่เราจะได้เป็นเป็นทางที่เราจะถนัดสิ่งที่เราจะทำแล้วเกิดคุณเกิดค่ามากขึ้นค่าใดที่จะเป็นทาง ก็หากันก่อนถ้าค่าใดที่เป็นทางทำทำไม่ได้เลยก็ทำค่าที่ลดลงลดลงลดลงจนกระทั่งไม่มีทางทำเลยมีแต่ทางโลกเลยไม่มีอะไรเลยก็ออกมากวาดบ้านกวาดช่องกวาดสถานที่จับโน่นจับนี่ทำอะไรก็ได้ไปจริงๆมันก็ไม่ใช่ทางโลกซะทีเดียวแต่ก็คือการกระทำส่วนที่เป็นวัตถุอยู่ในขอบเขตของบ้านเป็นการงานที่จะต้องกระทำเป็นสัมมากับมันโตอันที่ควรจะเติมสารกันอยู่ก็มาทำถ้าเกิดว่ามันมีกิเลสอื่นจนกระทั่งจะอ่านหนังสือจะเพิ่มภูมิคุ้มกันพิจารณาจะนั่งเจโตสมถะที่จะทำวิปัสสนาจะเดินจงกรมจะทำอะไรมันก็ไม่ได้เรื่องอะไรที่มาทำงานแต่ให้มีความภาคภูมิใจมากขึ้นให้มีกิจกรรมสูงขึ้นเพราะว่าเราจะมีบางอันก็ต้องใช้การแก้ไม่ต้องใช้สภาพ เพราะเมื่อเวลาตื่นมาแล้วแต่เช้าก่อนจะถึงเวลาช่วงที่จะลงมารวมกันทำกิจกรรมจะออกไปร่วมแผ่นดินรัฐบาลหรือว่ามาจากอะไรร่วมกันทำงานอะไรรวมกันขึ้นมาเราก็มีช่วงเวลาตั้งหลายชั่วโมงเราได้ทำอะไรบ้างพิจารณาในการสร้างสรรค์อะไรจากนั้นเราก็เป็นไปตามคนจนแม้แต่เวลาเย็นเวลาอื่นที่เราเคยมาทำอันนี้มันเป็นนักวางลงในตารางสอนถึงเย็นมันจะต้องมานั่งแก้ตัวสมถะ 6 โมงไปจนถึง 20:00 น ช่วงเวลานั้นเราควรจะทำอะไรทดแทนแล้วก็พิจารณาไปมันเป็นการจองเวลาอย่างนั้นมันจะมีอะไร เราก็น่าจะได้พิจารณา