220724-317 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2522 อภิณหปัจจเวกขณ์ (77 ตอน) MP3  ถอดเสียงเป็นข้อความ รอพิสูจน์อักษร 
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์16 KB
วันที่แก้ไข8 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอังคารที่ 4 กรกฎาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาปฏิเวธปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกเกิดในขณะที่เราเข้าพรรษาที่เรามีบทการเรียนเพิ่มเติมคือเรียนสังเกตเราพยายามที่จะทำให้มันสอดคล้องกันด้วยถ้าผู้ใดยังไม่สามารถปีนรอบที่เรียกว่าเรายิ่งทำความสงบเราก็จะยิ่งทำงานได้มากเพราะฉะนั้นในเวลาตื่นเราทำงาน ในเวลาสงบเราก็สงบได้มากมันก็สมดุลกันแต่ถ้าเผื่อว่าผู้ใดยังไม่มีอินทรีย์ภาระที่ตีนรอบที่แล้วก็คือจะตีกลับได้ในเมื่อเราเองเราจะทำความสงบระงับมีบทถึงการพยายามสงบระงับนี้เราก็พยายามที่จะทำให้มันสอดคล้องไม่ใจเราจะทำห้าวหาญออกนอกรอบตีกลับเพราะแม้แต่กิจกรรมของเราเองเราก็จะต้องพยายามให้เราเองเป็นคนที่ดูสงบสงบเป็นผู้ที่มีกิจกรรมน้อยลงบ้างพอเป็นพอไปเพราะว่าในขณะที่อยู่ในเวลาเข้าพรรษาเราก็เคยบอกกับเราก็ไม่ต้องไป งานอะไรมากกว่าจะเรียนรู้จะศึกษาบำเพ็ญทั้งกายเมื่อกี้มโนให้เป็นความสงบระงับลงควรทีเดียวแล้วเราก็ต้องดูการงานอะไรต่ออะไรก็แบ่งกันทำช่วยกันทำคนละไม้คนละมือไม่เฉยเมยมากนักบางคนก็เฉยไปจนมากเกินไปที่มันน้อยมันน้อยเกินไปมันก็กลายเป็นตกสีนั้นมีพระกลายเป็นมันแข็งตัวมันกลายเป็นสภาพของขี้เกียจกลายเป็นสภาพของพันทิปกลายเป็นสภาพของทางด้านจิตก็เป็นสิ่งที่ภูมิใจครับ ก็พยายามปรับปรุงขึ้นมาให้มันมีความสุขเบิกบานแจ่มใสเราจะต้องเอาหาจุดเบิกบานแจ่มใสสดชื่นอยู่ในสภาพที่เรียกว่าแม้แต่กายกรรมวจีกรรมก็อยู่ในฐานะที่ก็ดูว่ากระปรี้กระเปร่าไม่ใช่คนสวยๆชัดๆมันจะดูกะปิกับเราสดชื่นจิตใจก็จะต้องรู้สาระของมันความหมายของมนุษย์ลักษณะของมันว่าสดชื่นอย่าให้ดูอยู่โรยแรงวิดีโอที่จิตก็ไม่เอาโรยแรงที่กายก็ไม่เอาไม่เยี่ยวโหยไม่รวยแรงแต่เราจะดูกระปุกเก่าๆสดชื่นแข็งแรงมีแต่สภาพที่เราจะต้องกระทำให้มันให้มันย้อนขึ้นมาสำหรับกา

อ่านต่อ

รที่จะ จบพอดีแต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะถมแรงงานทำงานทำการหรือว่าทำผิดอะไรทั้งนั้นกายก็ตามทางด้านจิตก็ตามทำเป็นแรงเกินไปจนกลายเป็นจ่ายพลังงานมากกว่าที่เราจะพากันนั่งสมาธิได้ชี้ให้ฟังแล้วว่าเราจะเกิดการต่อสู้ไม่จิตใจของเราก็จะจากพลังงานลงไปมากโดยไม่มีจิตใจเราตายเพราะว่าจิตใจของเราเกิดการต่อสู้ด้วยความยังไม่ลงตัวอะไรก็ตามแต่ที่มีหลายกรณีที่อธิบายไปบ้างแล้วไม่มีอะไรอะไรบ้างแล้วมันจะเห็นได้ว่าแม้แต่เรานั่ง 2 ชั่วโมงแต่ที่จริงนั้นแต่ก่อนที่เราเคยนั่ง 2 ชั่วโมง 4 ชั่วโมงอะไรเราเคยนั่งประชุมในบางวันบางวันและก็เดิมก็มีถ้าประชุมนั่งทำงานอะไรที่ต่างๆนานาซึ่ง ต้องไปเป็นการที่จะต้องใช้ปัญญาเพิ่มขึ้นในซ้ำไปเรายังไม่รู้สึกเมื่อยเรายังไม่รู้สึกว่าเหนื่อยหรือว่ารู้สึกว่าโรยลงไปมากแต่นั่งเจโตสมถะที่บอกให้มาหยุดแต่มันเกิดการเหนื่อยและรอยรู้สึกทุกข์เยอะทรมานมากมายหลายอย่างตามที่เป็นอยู่ตามที่มีอยู่ทั้งๆที่เอามาหยุดแท้ๆเนี่ยแสดงว่าความไม่ลงตัวของความเป็นจริงเพราะเราก็จะต้องพยายามจัดการปลดปล่อยทางด้านจิตด้วยทางด้านกายกรรมด้วยกายกรรมที่มีกิจกรรมจะต้องจ่ายแรงอะไรมากเกินไปแล้วก็สมควรไปหน่อยนึงมันก็จะได้พอดีแต่ถ้าผู้ใดก็นั่งก็ไม่เป็น เปตองจะมาถามก็ยิ่งดีเพราะว่าได้พักได้ผ่อนด้วยซ้ำถ้าอย่างนั้นก็จะทำงานมากขึ้นก็ไม่เป็นไรยิ่งสอดคล้องกันดีแล้วก็อินทรีย์พละมันเป็นไปในด้านประสิทธิภาพได้แล้วเธอเป็นเป็นด้านว่างานการก็ทำได้มากหยุดก็หยุดจริงๆแสดงว่าผู้นี้มีพระมีเพียรหรือมีความไม่พักไม่เพี้ยนที่สอดคล้องที่สนับสนุนกันมันไม่ฆ่ากันเองหรือไม่ทำลายกันเองมันจึงไปได้ด้วยดีเพราะยิ่งพูดได้พักได้มากยิ่งมีการทำใจโตสมถะด้วยข้อมูลนั้นจึงจะมีกำลังมากคนนั้นยิ่งจะมีกิจกรรมได้เยอะจึงจะขยันขันแข็งยิ่งจะทำงานได้เพิ่มจากที่เคยทำด้วยซ้ำ นี่ๆเป็นผลที่ถูกต้องรวมตัวบริบูรณ์แต่ถ้าเกิดว่าเรายังไม่เก่งแม้จะให้มาบังคับแม่จะให้มากระทำการฝึกหัดเรียนเปโตจะกลับกลายเป็นต้องจ่ายมากขึ้นก็พยายามลดส่วนนั้นส่วนนี้บ้างอย่าไปทำอะไรให้มันกินแรงจนเกินไปนักก็ต้องดูแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไปเอาฉวยโอกาสเป็นช่องเป็นโอกาสที่เราจะต้องเดินหลบหลีกหนีงานหนีการไม่โดนไม่มีอะไรจะได้ไปเลยก็ไม่ได้แต่เราต้องพยายามดูให้มันสับสนพอดีมีช่องที่สภาพการให้เราพิจารณาให้เราจัดการให้เราดูดีไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นไม่มากขึ้นมาหรือไม่ก็มาปฏิบัติสัมมาปฏิปทา ส่วนโดยไม่รู้กรรมฐานโดยไม่รู้เหตุปัจจัยและทำอะไรมันก็ไม่ดูดีก็กลายเป็นประเด็นที่ 1 ชุดปรับปรุงไปไม่ดีไปทั้งกายทั้งสุขภาพกายและสุขภาพจิตมันจึงไม่มีไม่มีศรัทธาแต่ถ้าเผื่อว่าเรามีปัญญาหรือมีจิตอันดีแล้วไม่สงสัยแม้แต่เราจะทำให้ร่างกายนี้ทรุดโทรมเหมือนอย่างกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรมานร่างกายเป็นอย่างนั้นมันก็ไม่มีปัญหาอะไรมันไม่ถึงตายแล้วไม่เจ็บไม่ป่วยพระพุทธเจ้าทรมานกายอย่างนั้นท่านไม่ได้ป่วยเลยนะแม้จะเหลือหนังหุ้มกระดูกอย่างนั้นท่านก็ไม่ได้ป่วยเป็นแต่เพียงว่ามันไม่มีสิ่งที่สังเคราะห์กันเพียงพออย่างจริงเหมือนกับเราจะอดข้าวอดน้ำไม่พร้อมลงพร้อมลงเราก็ไม่ป่วยเราจะเป็นไปได้ดีไม่ได้มีโรคแทรกไม่ได้มีอะไรเลยเป็นแต่เพียง ลดลงลดลงไปเท่านั้นเองไม่ต้องพยายามมีปัญญาให้ละเอียดเห็นได้ชัดไม่ได้หมายความว่าป่วยเพราะการป่วยนั้นเป็นการผิดพลาดการไม่สมดุลส่วนการที่จะเป็นไปโดยสัดส่วนที่ว่ามันแห้งลงน้อยลงเบาลงมันต้องไปตามเหตุปัจจัยจริงๆก็ไม่ได้หมายความว่ามันผิดพลาดหรือมันมีการไม่สมดุลอะไรมันไม่ใช่ต้องทำความเข้าใจให้ชัดถ้าผู้ใดจะไม่มีปัญหาอะไรในเรื่องสุขภาพกายจะให้มันทรุดโทรมลงบ้างไม่ใช่ทรุดโทรมเพราะป่วยแต่ทรุดตัวเดียวลงแห้งลงน้อยลงผอมลงแล้วเราก็ไม่แปลกใจอะไรว่าเราจะผอมเราจะทำให้มันลดแล้วก็เราก็จะเป็นไปได้ดีจิตใจกับเบาแข็งแรงแล้วกล้าอาจหาญสบายโปร่งดีอย่างนั้นด้วย สดชื่นดีด้วยซ้ำไปแต่กายดูพร้อมแต่จิตใจดูสดชื่นก็เป็นไปได้เราจะต้องพยายามเข้าใจให้จริงเพราะในด้านศาสนาของรูปกายในด้านสัดส่วนของนามหรือรองอำนาจของจิตแล้วก็ต้องรู้สุขภาพกายสุขภาพจิตถ้าเรายังจัดให้มันสัดส่วนที่พอดีพอเหมาะพองามให้เป็นไปสอดคล้องกันในวันเดียวกันเสมอข้างนอกเสมอทั้งในเรื่องของงานพร้อมและบริบูรณ์และสุขภาพกายสุขภาพจิตก็ควรจะให้เป็นอย่างนั้นแหละสูงสุดนอกจากเป็นเนื้อเป็นคราวที่เราจะบำเพ็ญแต่ด้วยด้านสุขภาพกายนั้นไม่เคยทรุดโทรมโดยประการทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นเมื่อไหร่ส่วนสุขภาพกายและจะให้ผอมแห้งลงบ้างก็ได้อ้วนขึ้นนิดหน่อยก็ตามที่เราจะเรียนรู้จะเสร็จแล้วก็ต้องอยู่ปานกลางนั่นแหละดีแล้วเราก็จะมีกิจกรรมแข็งแรงเป็นไปได้ครอบครอง มีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมมีการงานทุกอย่างอย่างดีมีผู้สูงๆกว้างๆก็ขอให้พยายามจัดสรรแต่ละคนใครมีอย่างใดอย่างไรดูของตัวเองเป็นของเพื่อนที่เรามองออกชัดช่วยแนะนำช่วยบอกกล่าวกันเราก็จะได้เจริญขึ้นเจริญขึ้นในภาคปฏิบัติในภาคบำเพ็ญไปเรื่อยๆอย่างนี้อย่างนี้ถือว่าเราเป็นนักศึกษาที่พัฒนาที่สอดส่องการเปลี่ยนแปลงปรับปรุงเป็นอย่างแท้จริง

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน