221112-342 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปฏิเวชก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกเหตุการณ์การปฏิบัติธรรมที่เราต้องถึงโง่หรือว่าต้องพิจารณาคำว่าพิจารณาคำว่าพิจารณา มีคำว่าคำนมวัวมาพิจารณาพระพิจารณาและปฏิเวชมันกว้างคือเราเองต้องทำดูพฤติกรรมของเราเองสัจนิยมมันมีคำว่าเอกอยู่ในนั้นมีคำว่าอยู่ในนั้นมีคำว่าเป็นตัวเจ้าของพฤติกรรมของตนเองสัจจะก็หมายความว่าทำให้สว่างแจ้งด้วยตนเป็นโรคทางพันธุกรรมนั่นแหละแต่ว่ามันมีคำว่าโง่ของตัวเองอยู่ไปทำกว้างๆพิจารณาอะไรด้วยแล้ว แล้วเราก็จะต้องดูให้ลึกเข้าไปลึกเข้าไปจนกระทั่งถึงขั้นรู้ตนรู้ตัวรู้ตนรู้ตัวในสุดถึงขั้นจิตใจถ้าเราพิจารณาไตร่ตรองไปแล้วก็มีสติจะรู้ว่าเรามีสติแล้วต่อเราได้ทำมาวางใจอยู่ถ้าไม่มีใจก็คือพิจารณาจิตใจทำมีสติปัฏฐาน นายเวทนาจิตธรรมซึ่งเป็นแสนของสติปัฏฐานเวทนาก็คือและเราสามารถทำสิ่งของเราไม่ให้ลงไม่ให้เวทนาไม่รู้สึกพระเวทนาให้เป็นอุเบกขาอย่างที่เป็นแนวง่ายง่าย [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เท่านั้นและเราก็จะรู้เหตุปัจจัยด้วยว่ากุศลนี้เรายังกุศลให้ถึงพร้อมเป็นประโยชน์ท่านหรือว่าเป็นแฟนกับบุคคลอาจจะเป็นประโยชน์ส่วนร่วมด้วยก็เป็นประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านรวมถึงการดูแลผู้ฝึกตนประโยชน์ท่านนั้นแหละเป็นอุดมศึกษาขั้นสูงสุดเป็นประโยชน์แก่ท่านประโยชน์แก่เรานั้นพระอรหันต์ท่านทำประโยชน์โดยสุดท้ายแล้วหมดประโยชน์ปัญหาแก่ตนแล้วมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแก่ตนเองมากมายนักหรอกเป็นแต่เพียงลำพองจนกระทั่งเคยได้ใช้สำนวนว่าพระอรหันต์กินข้าวแม้แต่กินข้าวก็ไม่ได้กินข้าวหายใจเข้าหายใจเพื่อคนอื่นนะ ไม่ได้หายใจเพื่อตัวเองหรอกสำคัญที่อธิบายอย่างนั้นแล้วเราก็ฟังได้แล้วมันก็มีผลมีความจริงอยู่ในนั้นจริงๆก็ห