221212-350 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
การ์ตูนเด็กฝึกหัดในการที่จะปฐมวัยหรือว่าการใช้สิทธิ์ยับยั้งอารมณ์และเราก็ได้หัดที่จะพักอารมณ์เปลี่ยนอารมณ์หยุดยั้งอารมณ์ผู้ใดได้ทำบ่อยๆก็จะมีผลดีทำให้เราสามารถควบคุมได้เรียกว่ามีสมาชิกทนทานหรือมีผลสำเร็จในทางการปฏิบัติธรรมให้เกิดความตามคลายให้เกิดการเปลี่ยนจากพระกุศลมาเป็นกุศลได้การปฏิบัติเศรษฐกิจหลักฐานคืออย่างนั้นพระราชธรรมเป็นรูปแบบเป็นแบบเชิงสมถะเป็นวิธีการวิธีการ ก็เพื่อนเคยชินแม้จะไม่มีรูปแบบรูปแบบเป็นวิธีการเป็นทางการเป็นกิจจะลักษณะอย่างนั้นตลอดเวลาเราก็จะใช้จิตเพื่อที่จะเกิดการมีสติสัมปชัญญะและมีสำนึกระลึกรู้ในอารมณ์ของเราและรู้ในจิตของเราทั้งหมดแล้วก็พยายามปรับปรุงจิตจะพยายามที่จะมีปัญญาหยั่งรู้จิตของเราว่าทิศทางที่ดีกว่าของอารมณ์ด้วยการกระทำจนกระทั่งทางกายทางวชิและจะทำอย่างไรเราจะทำให้มีความอยู่เหนือจิตสามารถที่จะให้จิตมันเป็นไปตามที่เราเห็นเป็นปัญญาแล้วว่าอย่างนี้ดีกว่าแล้วเราก็จะทำตนให้มาสู่ทิศทางที่ดีกว่าได้อย่างไร อนาคตจะไปฝึกปรือไปจริงๆแล้วผู้ชายที่สุดคือไปแล้วก็ยังไม่สามารถเอาชนะจิตของตนเองปล่อยให้จิตของเรามันมีฤทธิ์แรงทำไปทั้งๆที่หนึ่งปัญญาก็รู้ไม่ถ้วนทั่วทำไปแล้วที่จริงมันไม่ดีมันเป็นอกุศลผิดพลาดแต่แรงจิตมันแรงติดก็ช้าด้วยทั้งปัญญาก็ยังตกต่ำแล้วก็ได้กระทำไปทำจนกระทั่งทะลุถึงกายกรรมก็มาจากจิตทั้งนั้นแล้วก็ไปผิดพลาดไปจนกระทั่งไปผ่อนคลายไปเรื่อยๆภายหลังว่าเราทำสำเร็จ แอร์ยังไม่สามารถมีปัญญาก็ยังไม่เพียงพอจะมีแรงจิตใจยังไม่พอบางคนอาจจะมีแรงจิตดีปัญญาต่ำปัญญาไม่รู้มันก็พาเป็นไปได้จิตจะห้ามก็ห้ามได้แต่ปัญญามันเข้าใจผิดมันไม่เกิดดีมันนึกว่าถูกแล้วมันนึกว่าดีแล้วก็ไปกันไปก็ไปออกกำลังกายยังจำออกมาทางวิธีกรรมอยากจะไปแล้วเสียหายไปแล้วไม่มีก็มีเยอะแต่บางคนไม่ได้เป็นเพรา
อ่านต่อ
ะปัญญาปัญญารู้ดีอยู่เข้าใจได้ว่านี่เป็นอกุศลนี้เป็นของที่ไม่ดีเราไม่ควรที่จะละเมิดออกไปทางซ้ายทางวชิเลยแต่เราห้ามปิดไว้ไม่ไหวระงับไม่อยู่บรรยายบรรยายมีทักษิณมี ปัญญามาดูแสนรู้ว่าไม่ดีแต่เจโตมันยังมันอ่อนแอมากห้ามไม่ได้ถ้าไม่หยุดถ้าไม่อยู่ก็เรียกว่าเราก็ยังเหลวๆอยู่มีปัญญารู้แต่ใจของเราก็จะอ่อนแอเป็นคนอ่อนแอกลบเสียง 50 ไม่ไหวก็ต้องฝึกกันให้มากและต้องหาผู้อื่นช่วยเหลือมากเพราะว่ามีปัญญานี่รู้แต่ว่าผู้อื่นจะต้องมีแรงสุดสิ่งใดในการควบคุมช่วยเหลือเกินไปอาศัยอยู่อาศัยพวกมากเพราะการปฏิบัติธรรมในเชิงปัญญา ประโยชน์จากหมู่ช่วยคิดช่วยไม่ช่วยอะไรก็รายได้และเราก็จะได้กระทำสิ่งเหล่านี้ใหญ่โตแข็งๆมีจิตยินดีรู้วันนี้แล้วว่ามันเป็นอกุศลเลิกพวกพระได้ทันทีมันไม่มีผลเป็นเลิศมีผลมากขอให้เขาทำความเข้าใจให้ดีให้ได้ก็แล้วกันแล้วก็จัดการระงับสับเปลี่ยนจิตใจไปเราก็จะเป็นผู้ที่ได้ผลประโยชน์ในการปฏิบัติธรรมเสมอสติปัญญาที่เราจะกระทำตามฐานะของเราที่มีจริงเป็นสาเหตุโดยจะเป็นสายสัญญาณเพื่อปรับปรุงกับเศรษฐกิจอย่างนี้ถ้าผู้ใดได้ประสบความสำเร็จ เราได้เสียผลเราได้ทำให้เราเองก็เกิดขึ้นมาไม่เคยผิดคนเดียวได้เสียไปอย่างนั้นเองเปิดเพลงทำให้แทนที่จะเจริญงอกงามไปก็ไม่เจริญก็ยังแถมยังไปทำวิบากไว้อีกให้ไปเป็นผลกระทบกระเทือนต่อผู้อื่นผู้อื่นเกิดมีการซื้อขาพยาบาทไว้เรียกว่าเกิดให้เราเองเคยกินต่อกิเลสราคะมากขึ้นและต้องมาล้างตีนอะไรพวกนี้ไม่ว่าจะเป็นความเสียหายของเราเองซึ่งถ้าเราควรจะต้องสำเนียงสังวรระวังอย่าให้มันเกิดอย่าให้มันเสียหายอย่างนั้นมันซวยช่วยตอบเราอาจพิจารณาธรรมจะพิจารณาเป็นพิธีการหรือว่าเราจะปฏิบัติปฏิสัมพันธ์ จะให้เราปฏิบัติสู่จิตเป็นปรมัตถ์ได้มีการรู้จิตรู้ใจไม่เผลอใจไม่ห่างใจแล้วก็ใช้ทั้งปัญญาและกำลังจิตที่จะปรับปรุงไปสู่กุศลธรรมให้ยิ่งยิ่งขึ้นอยู่จนติด 0 ที่สุดจนถึงขั้นตายหรือถึงขั้นที่เราวางเป็นอนัตตาได้สามารถควบคุมมีเนื้อติดได้จึงเป็นพวกเหนือโลกเหนือโลกทางจิตจิตของเราจะมาควบคุมทางกายทางดนตรีเราก็เป็นผู้เหนือโลกทั้งกายอันยาวนานขึ้นตั้งแต่ความพยายามในใจเนื้อทั้งแท่งแล้วก็เป็นผู้ที่เป็นผู้เหนือโลกนี้แหละแต่เนื้อโลกโลกนี้พวกเรานี่แหละตายก็อยู่ในกำหนดเราทำได้ก็ดีแล้วก็อยู่ในตำแหน่งบังคับ สาเหตุที่เราสามารถที่จะระลึกดีมีปัญญาและสามารถมีกำลังของจิตที่จะไม่ให้เป็นไปตามอำนาจกิเลสใดๆได้เลยเราอยู่เหนือกิเลสทั้งปวงทำจิตให้บริสุทธิ์สะอาดได้ตลอดเวลาได้นั่นแหละเราจะถึงพื้นที่สุดแต่มันยังมีอยู่ก็ทำไปตามฐานะเป็นพระเสถียรและก็ยังเก่งขึ้นไปเรื่อยๆสุดท้ายเราก็จะเป็นที่สุดจนของเราเองตัวเราเองทั้งหมดตายวิธีมโนอยู่ในความควบคุมของเราอย่างแท้จริงโดยมีปัญญาเพียงพอที่จะรู้ดีรู้ชั่วมีมานะไม่มีความรู้สึกอะไรมากมายอะไรจะพยายามฉลาดยิ่งยิ่งขึ้นสำหรับการจะรู้กับคนที่ไม่เหมาะสมอะไรก็ได้ดำเนินไปเป็นไปตนเองก็เป็นสุขผู้อื่นก็ได้รับผลประโยชน์และเป็นจุดร่วมด้วย [ไม่สามารถถอดข้อความได้]