221119-345 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
เอออยากจะให้พวกเราได้พิจารณาถึงขั้นตอนของความเป็นจริงของตนเองทุกๆคนเราได้เรียนปริยัติเราได้เรียนระดับอะไรก็ได้ทุกอย่างมาก็มากมายเพราะฉะนั้นการที่ปฏิบัติธรรมรับรู้ได้รู้สึกว่าเราเองไม่เจริญขึ้นนั้นมันไม่เพราะอะไรมันเพราะเราไม่ได้ตรวจตัวเองว่าเราเกิดแค่นิ่งอยู่กับที่อยู่แล้วหรือถ้าเราเองไม่เป็นพระอรหันต์มันก็แน่นอนเรามีสิ่งที่จะพัฒนาตนเองอยู่ทุกคนซึ่งเราจะต้องตรวจเรื่องอย่างแท้จริงจะต้องค้นหาอย่างแท้จริง ตรวจดูว่าเราจะต้องทำอะไรต่อเราจะต้องตัดตรงไหนจะต้องลดละอย่างไรแล้วก็ตั้งศีลตั้งรถหรือตั้งสมมติฐานอะไรให้กับตนเองซึ่งมันมีหลักว่าหนึ่งเราจะต้องมีหลักยึดเป็นสัจจะเราจะต้องมีศีลเป็นหลักตายตัวศีลสมาธิปัญญาหรือว่าท่านเรียกว่าสัจจะก็เอาเขามีสัจจะแล้วก็เริ่มปฏิบัติตามสัจธรรมตามศีลนั้นซึ่งมันก็จะต้องมีธรรมะมีขันติทำให้หลุดออกไม่ได้มีการค้ามันเป็นหลักตายตัวของฆราวาสวิปัสสนาในใจก็ไม่เคยรู้เรื่องเพราะว่าทำก็จะต้องมีหลักทรัพย์อย่างนั้นคือธรรมะขันติแล้วก็อิสระออกให้ได้ไม่มีมีกรรมวิธีใน ทีนี้พอมารับใช้โตขึ้นมานอนก่อนใช้ปัญญาถ้าอยู่ในหลักเกณฑ์ที่มีสัจจะตั้งกรรมฐานถูกว่าจะดีจะคั้นมันไปด้วยวิธีสมถะแท้ๆหรือกดข่มกันไว้อดทนไว้นานๆมันก็หลุดออกได้หรือแข้งเดียวไปได้หรือตายไปได้เหมือนกันนั่นวิธีที่เรียกว่ากฎก็จะตายจะใช้เวลาไปเรื่อยๆอันนั้นเป็นหลักง่ายๆทีนี้ของพระพุทธเจ้าท่านก็จะมีอื่นเพิ่มขึ้นอีกหรือว่าแนวพัฒนาก็จะต้องมีปัญญาคิดค้นหาเหตุผลใช้ปัญญาแทนทะลุรอบซึ่งมันจะทำให้หลุดง่ายโดยเร็วยิ่งขึ้นด้วยและก็บริบูรณ์ด้วยหมายความว่าบริบูรณ์หมายความว่าเห็นด้วยปัญญาบรรลุเป็น ซึ่งเป็นอาสวะเลยเห็นด้วยปัญญาที่บรรลุด้วยการเห็นแจ้งแทงทะลุรอบมาเป็นความจริงตามความเป็นจริงอย่างนั้นว่าเราหมดความยึดมั่นถือมั่นแล้วจึงอันน
อ่านต่อ
ี้ก็เป็นระบบของพระพุทธเจ้าโดยตรงคือระบบของวิปัสสนาแท้ๆระบบที่ต้องใช้ปัญญาเข้าร่วมคือระบบกฎหมายของฤาษีเป็นอักษรจำนวนมากเราจะมานานมีกันง่ายใครก็รู้ไม่ยากเย็นอะไรทีนี้เมื่อเรากดปุ่มได้แล้วตัวใดก็ตามแต่เรื่องใดก็ตามถือว่าไม่ใช่กฎของเราที่พัฒนาได้แล้วเราทำให้รู้แจ้งได้แล้วหรือว่ากดข่มไว้หรือว่าพี่ประณามไปบางอันเบาบางแล้วไม่เป็นภาระหรือเศษเล็กเศษน้อยเราก็จะใช้การเก็บ น้อยไปอีกไม่ช้าจะหมดส่วนเรื่องหลักใหญ่ที่เป็นเรื่องที่เราจะต้องเรียนรู้อีกเป็นตัวเรื่องสำคัญเหมือนกันที่มันไม่ทำให้เราได้ก้าวหน้าถ้าเราไม่ค้นหาถ้าเราไม่พยายามที่จะผ่านต้นรู้ต้นเพื่อที่จะทำสิ่งที่ดียิ่งกว่ายิ่งขึ้นพระพุทธเจ้าสนิทสรรเสริญคนอื่นอยู่ไม่ต้องกล่าวถึงคนเสื่อมทำไมสรรเสริญคนหยุดอยู่ท่านสรรเสริญแต่ผู้ที่เจริญยิ่งเจริญยิ่งอยู่มีวัฒนะหรือมีวุฒิธรรมมีการพัฒนาตนอยู่เรื่อยเพราะฉะนั้นจงวางเรื่องนี้พวกเรามีพอเสวยขึ้นเป็นแผ่นนึงแล้วก็ไม่กล้าแกร่งต่อไปแอบๆอยู่มันช้าช้าจริงๆนอกจากทาแล้วก็ ให้เราหลงผิดได้ด้วยเสร็จแล้วก็จิตมันมากพอแช่อยู่ตรงนั้นก็ติดมันมากติดมันมากจนกระทั่งใครจะมาเตือนมาเอายังไงก็ไม่เอาแล้วเว้ยข้าวตัวนี้ข้าขอแค่นี้มันกลายเป็นอย่างนั้นไปเลยง่ายมากเพราะว่ามันติดมากแล้วก็เลยชอบใจมากก็คิดมากเช่นเดียวกับคนที่เขาติดโลกีย์ติดอยู่รอบๆเนี่ยไม่บอกก็ขึ้นมาเอาธรรมะโดยให้ทิ้งสิ่งเหล่านั้นเขาไม่เอาเป็นตายร้ายดีก็รู้แล้วเรามาธรรมะนี่มันดีมาลงทุนจะได้มันก็ดีแล้วก็เชื่อบางคนมีปัญญาเพียงพอที่เห็นจริงแต่ก็ไม่เอาก็ขอจุดๆจริงๆอย่างเงี้ยอยู่อย่างรอบๆลงทีๆนั่นแหละแบบเดียวกันก็อาศัยแผ่นปกติคนอย่างเก่าชั้นเดียวกันโลกุตระก็มีขั้นตอนและถ้าไปติดมากๆก็เหมือนโลกีย์เนี่ยเราก็จะแช่นิ่งแชร์ อยู่เอาแค่นั้นแหละใครมาบอกยังไงแม่จะมาบอกว่าดียิ่งกว่าอธิบายให้เห็นเหตุผลดีกว่ารู้เข้าใจแต่บอกไม่เอาแล้วก็เอาแค่นี้ตายแค่นี้ก็พอใจแล้วมันเป็นอย่างนี้ดีมากไม่ใช่น้อยขอเตือนให้พวกเราตรวจตนตรวจจริงๆตัวอ่านสิ่งที่ดีกว่านี้ยังมีอีกสิ่งที่ดีกว่านี้ยังมีอีกพระพุทธเจ้าสนิทพยายามพัฒนาตนขึ้นไปตรวจเลือดแล้วก็ทำทั้งกายทั้งพิธีทั้งมโนมหาลัยเรียนขึ้นไปเราจึงจะเป็นผู้ที่ได้ถึงที่สุดแห่งที่สุดได้อย่างไม่มีอะไรคือท่านและไม่แช่นานมันจะเจริญรุ่งเรืองไปถูกต้องตามก็จะทำพระพุทธเจ้าไม่ใช่ไม่สอนไว้พระพุทธเจ้าสอนไว้ จึงขอนำมาให้พวกเราได้ใช้ด้วยและพิจารณาด้วยไม่เช่นนั้นเราไม่ก้าวหน้าเราต้องการความก้าวหน้าเหลือเกินตอนนี้เราไม่ใช่ว่าเราต้องการอยู่เท่าเก่าเพราะว่าสิ่งที่ขึ้นมาตามสิ่งที่รู้ที่เห็นแล้วจะเข้ามาทำให้เราต้องมีงานทำให้เราต้องเพิ่มแรงทำให้เราจะต้องใช้ความสามารถเพิ่มขึ้นมันมันกำลังเข้ามาเราจึงจำเป็นที่จะต้องมีสมรรถภาพเพิ่มขึ้นมันจะมีไม่ได้ด้วยประการอื่นเลยนอกจากเราจะพัฒนาตนซึ่งไม่ใช่ความขาดทุนของอะไรในการที่เราจะพัฒนาตนได้โลกก็ได้ประเทศชาติก็ได้เพราะเราไม่ได้พัฒนาตนไปสู่ความเสี่ยงต่อพัฒนาตนไปสู่ความเป็นมนุษยชาติที่ เพื่อความอยู่เย็นเป็นสุขของมนุษย์ชาติทั้งหลายเพราะฉะนั้นการพัฒนานี้จึงไม่ใช่เรื่องขาดทุนของใครๆเราก็ไม่ขาดทุนโลกก็ไม่ขาดทุนด้วยประการทั้งปวงแม้จะมีอุปสรรคอะไรที่เข้ามาระรานเข้ามาทำอะไรก็ได้แก่เราก็ตามก็เป็นเหมือนกับวันหนึ่งก็เป็นสิ่งที่เตือนให้เราตื่นขึ้นมาทำสิ่งที่ดีให้ดียิ่งๆขึ้นไม่ใช่ว่าเป็นสิ่งที่จะเสียหายอะไรด้วยก็เพราะว่าเราเห็นจริงเราจะรู้ว่าอ๋อสิ่งนี้เป็นสัญญาที่ทำให้เราเองเราให้เราเองตื่นขึ้นมาเพื่อที่จะทำสิ่งที่เจริญให้แก่ตนและโลกอีกต่างหากเล่าไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรเลยจะมีอะไรต่ออะไรขึ้นมาก็ตามอย่างที่เป็นๆอยู่นี่แต่ถ้าเราคิดได้อย่างนี้และเห็นอย่างนี้ได้เราจะมีเศรษฐกิจเป็นใจ อย่างแท้จริงแล้วเราจะทำงานที่ดีทำความเจริญให้แก่ตนแก่ส่วนรวมได้เป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทได้อย่างพระพุทธเจ้าทรงยืนยันอย่างแท้จริง