270509-694 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ043.txt

ธรรมปฏิเวธประจำวันที่ 9 พฤษภาคม 2527 วันนี้เป็นวันพุธซึ่งในเช้าอโศกเราถือเป็นวันพุธทางเป็นวันที่จะต้องสำรวมสังวรเรื่องปากเรื่องคอเรื่องคำพูดเรื่องเรากำหนดเด่นกันในประเด็นนี้เพราะทุกคนให้มีสติสัมปชัญญะอย่าขาดพิจารณาไตร่ตรองและก็หัดฝึกกำหนดระมัดระวังการพูดการจาที่อื่นเรางดพูดเลยจะพูดต้องจำเป็นที่สุดเท่านั้นแต่ที่นี่เราทำถึงอย่างนั้นไม่ได้ก็ตามเราก็จะต้องสังวรระวังจะพูดที่จำเป็นที่ไม่จำเป็นจริงๆ ตัดขัดรถออกไปแต่มันก็พูดมากกว่าที่พุทธสถานอื่นอยู่ล่ะแต่ก็ต้องหัดระวังจริงๆรู้จักภาษาคำพูดที่เรียกว่าปลดพูดปลดมุสาคืออะไรส่อเสียดคืออะไรมันไม่ใช่ตื้นๆส่อเสียแล้วก็ต้องเข้าใจความจริงว่าอย่างนี้พูดไปแล้วนี่มันส่อเสียดนะนี่ทำให้แตกร้าวกันนะทำให้ทะเลาะเบาะแว้งกันนะทำให้อยู่กันอย่างไม่สงบนาพูดอย่างนี้ไปนี่ไม่ดีนะมันมีนัยยะลึกซึ้งต้องศึกษาคำว่านะอย่าคายคืออะไรก็ต้องศึกษาอีกหยาบคายไม่ใช่พูดแต่คำหยาบดุ้นๆเป็นคำต่ำๆหยาบๆ เฉยใครพูดคำนั้นออกมาแล้วก็อยากที่จริงคนที่พูดหวานจ๋อยน่ะหยาบกว่าคำหยาบที่ชาวบ้านชาวพื้นเขาพูดเยอะเลยมันเป็นคำหยาบชั้นสูงเป็นคำหยาบที่หยาบแรงร้ายบาดเศษเลือดเย็นกินเจ็บกินแสบนี่เขาเรียกว่าคำหยาบมันกินเจ็บซินแสมันทำร้ายคนอย่างแสบๆเจ็บๆเป็นคำพูดที่เขาประดิษฐ์ประดอยซึ่งคนเรามันมีความสามารถที่จะประดิดประดอยคำรู้ว่าคำหยาบคำนี้เขาถือแล้วไม่กล่าวก็ได้เอาคำดีๆเนี่ยประกอบร้อยกรองเข้าแล้วก็พูดออกไปเป็นคำที่อยากกว่าอย่างนี้เราก็ต้องศึกษาเข้าใจแม้เราจะพูดอย่างนี้มันอย่าไปหรือเปล่ามัน ไปหรือเปล่ามันไม่เหมาะไม่สำเร็จกาลเทศะฐานะผู้คนที่เราจะพูดหรือเปล่าเราก็อย่าไปพูดอย่างนี้เป็นต้นก็ต้องศึกษาและหัดระมัดระวังคำเพ้อเจ้อก็มีความหมายนัยยะเยอะแยะเพ้อเจ้อพูดไปแล้วป่วยการพูดไปเสียพูดภาษาเสียคำพูดโดยเฉพา