270627-696 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ043.txt
เนื้อหาในไฟล์
สวัสดีเป็นวันพุธหรือเป็นวันที่เราชาวโสกรู้กันอยู่ว่าเป็นวันที่จะสังวรระวังเรื่องคำพูดสุ่มเสียงภาษาซึ่งเป็นนโยบายที่เราได้วางขึ้นเพื่อให้เราได้ปฏิบัติประพฤติโดยเฉพาะทวารวาจาผู้ใดจะกำหนดถึงขนาดว่าเราจะไม่พูดหรือพูดน้อยที่สุดจำเป็นที่สุดได้อย่างน้อยที่สุดก็เราจะต้องมีโทษจงมีสติสัมปชัญญะมีธรรมะวิจัยมีวิริยะพากเพียรเพื่อที่จะสังวรระวังในวันนี้ในวันพุธทุกพุธนี้ได้เป็นวันหนึ่งใน 7 วันที่เราจะสังวร ให้ดีๆพยายามหัดประมาณควบคุมเราก็จะได้รู้จักว่าวาจานี้มีทั้งกุศลอกุศลอยู่เราจะได้สร้างจิตสร้างอำนาจทางจิตสร้างสติสัมปชัญญะปัญญาที่จะได้สังวรสำรวมรอบรู้มีความคล่องแคล่วว่องไวในทวารคิดก็ดีพูดก็ดีการกระทำก็ดีเป็นการส่งเสริมมรรคองค์ 8 เป็นการส่งเสริมการปฏิบัติธรรมเอกของเรามันขอให้พวกเราได้สังวรระวังให้เป็นจริงทำให้เราทำตามหลักการวิธีการอะไรต่างๆนานานี้เราจะติดผลได้ประโยชน์แต่ก็ระมัดระวังว่าความยึดมั่นถือมั่นเกินเลยที่จะเสีย ยิ่งเป็นอย่างไรหรือเราจะยึดถือเคร่งครัดมีสัจจะให้มันได้ผลดีในการรักโอกาสสิ่งแวดล้อมนั้นๆแล้วเราก็ทำแล้วมันจะเกิดประโยชน์ดีนั้นคืออย่างไรนี่เป็นเรื่องความฉลาดเฉลียวไม่ใช่ฉลาดแกมโกงแต่ต้องฉลาดเฉลียวในการที่จะประมาณความชำนาญในสังคมที่ทำ 7 ประการที่เราจะประมาณสิ่งแวดล้อมอะไรต่างๆนี่แหละแล้วเราก็ทำได้พอเหมาะพอดีเกิดผลสูงประหยัดสุดอันนี้เป็นความยากแต่อันนี้แหละคือความเป็นสัมมาหรือเป็นมัชฌิมาที่เราจะต้องใช้ปฏิภาณปัญญาอย่างยิ่งแล้วก็ฝึกหัดกระทำตัวเราจึงจะเป็นผู้มีผลมีประโยชน์ คนต่อสังคมได้อย่างดีงามเกิดสันติสุขภราดรภาพให้เกิดสิ่งที่มีความเจริญไพบูลย์อะไรงอกงามขึ้นไปเพราะความพอเหมาะพอดีซึ่งมันไม่เที่ยงองค์ประกอบแต่ละกาลเวลาและส่วนประกอบส่วนประกอบต่างๆไม่เที่ยงกาลเวลาแต่ละวันแต่ละผ่าน
อ่านต่อ
ไปเป็นชาวทุกๆเช้าของวันมันก็ไม่เช้าแล้วก็ไม่เหมือนกันมีองค์ประกอบต่างกันทุกๆกลางวันเหมือนกันมันก็ไม่ได้มีกลางวันเหมือนกันในสถานที่ที่เดียวกันมีองค์ประกอบก็ไม่ได้ของเหมือนกันมันกลางเล็กใหญ่ละเอียดอะไรมันมีอีกเยอะแยะที่จะต้องประกอบเพราะฉะนั้นความพอเหมาะพอดีจึงไม่ได้ตายตัวจริงๆแต่มีลักษณะใกล้เคียงกันที่สุดเกือบจะเป็นหนึ่งเดียวกันที่สุดก็ได้ แต่จนไม่สามารถแยกออกได้ว่ามันต่างกันก็เป็นได้เหมือนกันงั้นเราก็จะต้องเฉลียวฉลาดในการฝึกฝนเพื่อที่จะรู้ความพอเหมาะพอดีเหล่านี้ซึ่งไม่ใช่ว่าการอ่านหนังสือท่องเอาเท่านั้นไม่รู้หลักการรู้จักอ่านรู้จักการประมาณจำนวนมาจากความรู้แล้วเราก็ต้องมาฝึกจริงเป็นจริงจึงจะเกิดปฏิภาณปัญญาเองจริงๆเราก็จะสามารถที่จะปฏิบัติประพฤตินั้นเป็นผลต่อตนเป็นผลต่อท่านได้อย่างมหาศาลแต่สำหรับวันนี้ก็ขอกับเจ้าชายกับชายเรื่องวาจาขอให้พวกเราได้พยายามประมาณสำรวมให้เกิดสติควบคุมกรรมถ้าไม่มีสติควบคุมกรรมแล้วล้มเหลวบอกได้เช่นนั้นจริงๆว่าล้มเหลวเพราะสติกับการควบ กรรมจึงเป็นการพัฒนาบุคคลและที่สุดจนกระทั่งเราจะพบนิพพาน