270124-679 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ010.txt
เนื้อหาในไฟล์
ข้อความลึกซึ้งแยบคายที่ซับซ้อนซ่อนในตั้งแต่เราปฏิบัติธรรมมาตั้งแต่ต้นๆหยาบๆก็ตามซึ่งเราได้พิจารณาและก็พยายามลดละมาตั้งแต่ขั้นนอกเลยอบายมุขนอกนอกเศษเชื้อของอบายมุขที่เรายังมีอารมณ์ยังมีรูปปัจเจกเราก็จะต้องตรวจตราดูเราอยู่ในชีวิตธรรมชาตินี่เราไม่ได้ผ่านอบายมุขมากนักแต่มันก็ผ่านในจังหวัดที่เราไม่ได้ตั้งอกตั้งใจตามธรรมชาติที่เราเป็นอยู่สะพานน้อยก็ตามแล้วยังไม่ได้ระมัดระวังตัวนี่แหละมันจะค่อยๆกระทบกระแทกแล้วก็ออกมาให้เรารู้อาการอารมณ์ถ้าไม่แย่ ตายและไม่มุทุไม่แววไวไม่เร็วเราจะไม่รู้เลยว่าเราเหลือเชื้อของรูปราคะอรูปราคะหรือรูปเป็นรูปเป็นจิตนั้นหรือไม่อย่างนี้เป็นต้นหรือในขั้นของรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสในวัตถุหยาบที่เราหลงในความสวยในความเพราะในความอร่อยในสัมผัสกลิ่นสัมผัสกายข้างนอกใดๆก็ตามแต่วัตถุหยาบของหยาบของต่ำซึ่งเราได้พรากได้จากมาแล้วดูเหมือนว่าเราได้แล้วแต่มันยังมีอาการที่เหลือจะตกหล่นค้างอยู่มันไม่ค่อยได้ไปคลุกคลีสัมผัสแล้วก็พอทนได้เราได้อารมณ์ เป็นฐานอาศัยเราก็จะอยู่กับอารมณ์อื่นเป็นฐานอาศัยแล้วเราก็พอไปได้เบิกบานร่าเริงแต่ในส่วนละเอียดที่เราจะเก็บให้ละเอียดแยบคายนั้นถ้าเผื่อว่าไม่สำเหนียกสังวรไม่ศึกษาไม่เข้าใจเราจะปล่อยปละละเลยแล้วมันก็ค้างเชื้ออยู่อย่างนั้นน่ะตายไปแล้วมันก็ไม่หมดไม่สิ้นบางทีมันเหลืออยู่จนกระทั่งไม่ได้เข้ารอบถึงขนาดขั้นเป็นอนาคามีภูมิด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นเชื้อเหล่านั้นก็จะกลับมีฤทธิ์มีแรงได้รับปุ๋ยได้รับสิ่งที่มันเสริมหนุนโตแล้วก็มาระเบิดเปลี่ยนกลับไปได้อีกยังไม่ใช่ฐานที่น่าไว้ใจเพราะในความแย่คายดังกล่าวนี้ขอให้พวกเราได้พยายามสอดส่องชะมัด โดยการมีสติสัมโพชฌงค์มีธรรมวิจัยมีวิริยะที่เป็นหลักตายตัวแห่งการก้าวเดินก้าว 7 ก้าวนี่แหละโพสต์ช่อง 7 คือ
อ่านต่อ
การเกิดพุทธะ 79 ถ้าใครไม่เข้าใจอย่างชัดเจนเลยว่าการก้าว 7 ก้าวของพระพุทธเจ้านี้เราจะเจริญทางธรรมอย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์ไม่ได้เพราะฉะนั้นพยายามระมัดระวังจริงสอดส่องสังวรระวังสิ่งละเอียดเนียนในเราก็จะต้องเพิ่มถ้าไม่เช่นนั้นเราเดินทางสูงไม่ได้ถ้าในฐานที่เราทำปกติในฐานะแต่ละฐานะอยู่เป็นขั้นเป็นตอนก็ทำด้วยแล้วเราก็จะได้เก็บทั้งแนวและเอียดสิ่งละเอียดเพิ่มสูงขึ้นและได้เข้าใจในฐานที่เราทำไปตามฐาน สูงขึ้นในพายาบภายนอกก็สูงขึ้นไปตามละเอียดเนียนในก็ได้ละเอียดไปตามที่กำชับกัญชาเรื่องเนียนในพวกนี้คือความแย่คายคือโยนิโสเป็นความโยนิโสมนสิการนี้และเราก็อาศัยฐานที่เราอาศัยไปได้เจ้าใช้ไปจนตายก็ได้อย่างฤาษีไทยต่างๆก็ทำมาเยอะแยะหรือแม้แต่เลวก็ฤาษีขี่ไปเขาก็ทำได้เขาก็อาศัยฐานนั้นเปิดการกล่าวบรรยายถึงฐานของโลกุตตระหรือฐานของธรรมทหารของโลกเขายังอาศัยเลย อาศัยความพอใจได้เสพสมสุขรถล้มเขาก็อาศัยไปจนตายกันนับไม่ถ้วนเพราะฉะนั้นเราได้ฐานอาศัยที่สูงกว่านั้นดีกว่านั้นถ้าเรามั่นใจแล้วมันไม่มีปัญหาเราอาศัยไปจนตาย 500 ปี 200 ปี 300 ปีก็ได้แต่ไม่ได้หมายความว่าเราหลุดพ้นหรือว่าเราสามารถฆ่ากิเลสเลยขี่เขตที่ไว้ใจได้เรียกว่านาคามีภูมิเพราะฉะนั้นผู้ที่เพิ่มภูมิอยู่เดี๋ยวนี้โสดาเราได้สกิทาเราก็ต้องเรียนให้ชัดเจนว่าเราได้ละโลกโกรธหลงเพิ่มเติมขึ้นอีกหรือไม่ราคะโทสะโมหะในเหตุปัจจัยในวัตถุกามหรือวัตถุกิเลส ที่เราจะผ่านๆอยู่นี่แหละไม่ต้องตั้งใจไม่ต้องเจตนาเมื่อเวลาเรามั่นใจแล้วมันก็มันไม่ต้องเจตนาหรอกมันสัมผัสเราแล้วเรามีสติสัมปชัญญะรู้เท่าทันมีสติรู้ตัวทั่วพร้อมมีธรรมะวิจัยอันแยบคายมีโยนิโสอย่างดีจริงๆเราก็จะได้รู้ถึงว่าอ้อจิตเสพติดเรามีอาการของจิตเรามียังเหลืออย่างนั้นอย่างนี้แล้วเราก็จะได้ไม่ประมาทไม่โทษใครมีประมาณน้อยถ้าจะได้เก็บกวาดให้เกลี้ยงเกลาแล้วมันก็จะลึกซึ้งสะอาดเลยขี่เขตเข้าสู่อนาคตมีภูมิเข้าสู่อรหันต์กับภูมิของแต่ละเหตุแต่ละปัจจัยได้อย่างสนิทเนียนพยายามทำความเข้าใจที่ได้สาธยายเป็นหนี้ที่ได้บอกไปนี้เราจะได้เป็นผู้ที่เพิ่ม ได้เดินทางเพื่อสุขภาพของพระอริยเจ้าชั้นสูงสูงยิ่งขึ้นเป็นลำดับลำดับแม้ในการกินมื้อนี้แม้ในการกระทำงานอื่นสัมผัสๆในสิ่งอื่นก็ขอให้ระลึกสังวรสำรวมและก็ทำให้เกิดประโยชน์แก่ตนแก่ตนสู่จุดที่สูงขึ้นแนบเนียนทั้งข้างนอกข้างในอย่างถาวรสูงสุดเถิด [ไม่สามารถถอดข้อความได้]