สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน เข้าถึงความสงบแบบพุทธอันลึกซึ้ง.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน เข้าถึงความสงบแบบพุทธอันลึกซึ้ง พ่อครูว่า....พูดถึงความสงบ บาลีว่า สันตา เป็นสิ่งที่ลึกซึ้งมากเลย พระพุทธเจ้าตรัสว่าธรรมะของท่านมีอยู่ คัมภีรา (ลึกซึ้ง) ทุททัสสา (เห็นตามได้ผยาก) ทุรนุโพธา (บรรลุรู้ตามได้ยาก) สันตา (สงบระงับอย่างสงบพิเศษ แม้จะวุ่นอยู่) ปณีตา (สุขุมประณีตไปตามลำดับ ไม่ข้ามขั้น) อตักกาวจรา (คาดคะเนด้นเดามิได้) นิปุณา (ละเอียดลึกถึงขั้นนิพพาน) ปัณฑิตเวทนียา (รู้แจ้งได้เฉพาะผู้เป็นบัณฑิต บรรลุแท้จริงเท่านั้น) (พตปฎ. เล่ม 9 ข้อ 34) ธรรมะของท่านนั้นลึกซึ้ง คัมภีรา ทุททสา เห็นตามได้ยาก จริงๆที่สุดเลย อาตมาเหนื่อย ในการเอาธรรมะพระพุทธเจ้ามาขยายความ คนไม่เปลี่ยนตาม แม้ทุกวันนี้อาตมาอธิบายธรรมะมาเกือบจะ 50 ปีแล้ว ยังไม่ค่อย.. ทั้งๆที่เขาแสวงหากัน มีผู้เรียนมีผู้รู้ มีเป็นร้อยเป็นพันเป็นหมื่น จบปริญญาเอก จบเปรียญ 9 จบการศึกษา เรียนศึกษาฝึกฝน 30 40 50 ปีก็มีเยอะ แต่ก็ไม่เห็นอย่างที่อาตมาอธิบาย ไม่เห็นตามไม่เข้าใจตาม มันยากจริงๆ อาจไม่เป๊ะเหมือนกับพระพุทธเจ้า แต่ก็เอาคำของพระพุทธเจ้ามาสื่อ ทุรนุโพธา เห็น หมายความว่ามีสัมผัส ทุรนุโพธาคือรู้เข้าไปในจิต มีความสงบที่เป็น สันตา หรือสันติ สันตินี้จะรู้ง่ายกว่าสันตา สันตะ สันตา สันติ อะ อา อิ หากเข้าใจในประเด็นชนะแล้ว สันตะนี่ก็สงบ สันตาที่พระพุทธเจ้าใช้คำกลางๆเป็นพหูพจน์ ความสงบนี้มันสงบอย่างเจี๊ยวจ๊าวครื้นเครง สงบอย่างครื้นเครง สงบอย่างสนุกสนาน สงบอย่างรื่นเริงเบิกบาน แต่มันไม่เป็นแบบฮาร์ดร็อค ไม่เป็นแบบแร็พ เท่านั้น อาตมาว่าอาตมามีจิต สันตา มีจิตสงบ ร่าเริงเบิกบาน ไม่เหี่ยวเฉาสดใน ประภัสสร ปริสุทธา ปริโยทาตา มุทุตา เป็นตัวกลางเลย เป็นตัวคล่องแคล่วว่องไง จะทำการงานอะไรก็เบิกบาน เป็นประโ
อ่านต่อ
ยชน์ที่เหมาะควรกัมมัญญา เพราะมีปัญญากำกับอยู่ตลอดความสงบของพระพุทธเจ้ามีความมีปัญญากำกับหมด ไม่ไปในอกุศลที่ไม่สมควร จึงแปลว่าการงานอันเหมาะควร กรรมทุกกรรมที่ทำ กรรมไม่เหมาะควรไม่ทำ ทำแล้วก็สบาย ปภัสสรา เป็นผลประโยชน์ต่อตนต่อผู้อื่น เป็นคุณวิเศษของคนที่ประพฤติได้ พวกเราไม่ถึงขั้นอย่างที่อาตมาเป็นก็ตาม แต่ก็อยู่ในทางเดียวกัน อยู่ในคุณลักษณะ คุณธรรม คุณวิเศษ มาอันเดียวกัน แม้จะไม่ถึงขั้นอาตมา ไม่ได้ยกตัวยกตนแต่เป็นเช่นนั้นนะ มันก็เหมือนกัน เพราะฉะนั้นอารมณ์ของอาตมากับอารมณ์ของพวกเรา อาตมาว่ามันไม่ได้ต่างกัน อารมณ์ที่อาศัยชีวิตใช้อาศัย อาตมาว่าพวกเรานี้ ที่อยู่กันมาแล้ว 30 40 ปี วันๆผ่านไปเรื่อยๆ มันไม่ห่วงไม่กังวล มันไม่กระดี๊กระด๊า ไม่กระสันอยากจะแย่งกับคนนั้นคนนี้อยากจะไปได้อย่างนั้นอย่างนี้มา มันเป็นอย่างอาตมาว่าไหม มันสงบ สันตา เดี๋ยวก็ตื่นมาอีกแล้วมีอะไรก็ว่ากัน พอถึงเวลาก็นอนพักอีกแล้ว แต่คนที่ไม่ติดนอน อาตมาก็เดี๋ยวก็ต้องนอนอีกแล้ว นอนไปพอสมควรเมื่อไหร่มันจะสว่างสักที คือมันพักพอแล้ว จะลุกขึ้นมาก็เดี๋ยวเขาว่า ก็ต้องหกโมงนะ อาตมาจะออกมาจากมุ้งหกโมงทุกวัน มันก็ไม่เมื่อย แต่พอเป็นไป ทำไมต้องเมื่อย นอนเฉยๆหาเรื่องอะไร ไม่ได้ออกแรงอะไรมันก็ ชีวิตก็สบายสบาย ประมาณ 6 โมงก็ตื่นขึ้นมา ผู้ที่จะมาโอภาปราศรัยมาสังสรรค์ก็มาแล้ว เหมือนกันนัดกันเป็นรูทีนทุกเช้า 6 โมงก็มามาเจอหน้าเจมส์ เจอหน้าในน้ำคำ เจอหน้าท่านเดินดิน นอกนั้นก็อยู่ข้างๆ ท่านดินไท ท่านหนักแน่น ทานแสนดิน อยู่ข้างๆอยู่แล้ว ท่านเดินดินก็อยู่ห้องห่างไปหน่อย เดี๋ยวคนนั้นคนนี้ก็มา กว่าจะออกจากที่นั่น ทุกคนก็อยากจะคุย อาตมารู้สึกว่าก็มีประโยชน์นะ ถ้าเราพูดก็มีประโยชน์ อัดไว้หมดอาตมาพูดอะไร จะมีพูดที่ไหนจะต้องติดเครื่องที่ อัดเสียงไว้ เดี๋ยวก็เปลี่ยนไปเอาอันใหม่มาจนกว่าจะนอนก็เก็บ ถ้าจะนอนก็ได้เสียงกรนก็ไม่เอา ตลอดเลย ซึ่งก็รู้สึกว่าดีนะ มีค่านะ เรานี่พูดอะไรก็มีค่า พูดอะไรเขาก็อยากจะเอาไปฟังได้ประโยชน์ ให้ได้คิดอย่างนั้นอย่างนี้ มันก็มีค่า มีสองนัย จริงๆแล้วเขาจับผิด อยากจะพูดอะไรที่ไม่ดีนะเดี๋ยวความลับเปิดเผยเขาจะจับผิดก็ไม่เป็นไร อาตมายอมอนุญาตให้จับผิด ก็นานมาแล้วกี่ปี รู้สึกตัวเมื่อไหร่ก็อัดไว้ข้างๆแล้ว ถ้ามีเครื่องดับจับความคิดก็คงให้แล้ว ให้ใส่ไว้ ดักความคิด คิดอะไร ก็ดีนะ รู้สึกว่าดี จริงๆอาตมาก็ไม่ได้หนักใจอะไร ก็สบายใจ ก็เห็นว่าเรามีค่า อิริยาบถก็พยายามถ่ายไว้ กายกรรมก็ถ่ายวิดีโอไว้ ก็รู้สึกว่า เราเองมีชีวิตให้คนเขาเห็นว่ามีค่า แม้แต่จะไปนั่นมานี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งออกมาจากห้องของตัวเอง นอกจากจะมานั่งทำงานเลย นั่งเก้าอี้ทำงาน เดี๋ยวบางทีเขาก็ถ่ายไว้ เดี๋ยวก็ถ่าย ถ่ายอิริยาบถที่อาตมานั่งทำงาน บางทีก็เหมือนกับพูดอยู่คนเดียว คือ พยายามสรรหาคำความ อะไรที่ดีเอามาให้ มันเหมือนคนบ้า บางทีก็มีเสียงออกมานิดๆหน่อยๆ ท่านก็ถ่ายเอาไว้ก็เหมือนคนบ้า แต่ไม่ใช่หรอก เราทำงาน เรามีสติรู้ว่าทำอะไร ไตร่ตรองตรวจตราเลือกเฟ้น คืออาตมารู้สึกว่า เขียนธรรมะ มัน ละเอียดลึกซึ้งมาก มีการแก้ไขอยู่ตลอดเวลา อย่าง หนังสือคนจนที่มีแบบ เขียนไว้แล้ว พิมพ์ออกมาแล้วก็เอามาแก้ ตอนนี้แก้ไปแล้ว แต่ก่อนนี้ 190 กว่าหน้า ตอนนี้ก็ 300 400 หน้าแล้ว ก็คงจะไม่ได้พิมพ์เล่ม 2 จะพิมพ์เล่ม 1 ออกในงานมหาปวารณาเดือนพฤศจิกายนนี้ เพราะว่าเล่ม 1 ก็มี 200 กว่าหน้าแล้ว ก็คิดว่าสมควร ขอพูดถึงหนังสือเล่มนี้ อาตมาว่ามันจะเป็นหนังสือที่เปิดศักราช เปิดอะไรที่อยู่ในวงการศาสนา ถ้าคนไม่มีอคติอะไรกับอาตมา ก็จะได้รับประโยชน์มากทีเดียว เพราะไขความละเอียดลออในประเด็นที่อาตมาข้องใจ แต่ตอนนี้อาตมาเป็นคนไขข้อข้องใจเอง แต่ก่อนก็เคยสงสัย เช่นคำว่า บุญ คำว่า กาย คำว่า สิริมหามายา คำว่าคนจน อาตมาก็ แหม ได้ไข ประเด็นต่างๆเหล่านั้นออกมาขยายความเยอะ ไม่ใช่ขยายความแต่น้อย ขยายแล้วก็ยังรู้สึกว่ามันยังไม่จุใจเลย ขยายแล้วมาอ่านทวนอีกแก้อีกเพิ่มอีก แม้แต่ที่สุดขณะนี้ 610824_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ เข้าถึงความสงบแบบพุทธอันลึกซึ้ง