220510-2-085 ทางเอกภาค2-ตอน085(กัณฑ์พิเศษ)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ักษณะที่ได้ทั้งความจำได้ทั้งปัญญาหมายความว่าได้เกิดทั้งยานเกิดถึงความจำหรือความมั่นคงสัญญากำหนดหมายลงไปแล้วก็เป็นความมั่นคงมั่นคงที่ว่าควรจะส่งไวหรือควรจะได้เลิกไปเลิกไปอย่างมั่นคงหรือทรงจำส่งอยู่อย่างมั่นคงมีลักษณะเกิดจะดับมีลักษณะศูนย์ก็มีลักษณะทรงไว้ให้มันเป็นสภาพบทบาทความเป็นไปมี 2 ลักษณะ แล้วแต่เราจะให้ทรงไว้อย่างเกิดเราก็จะมีเกิดอันนั้นอย่างดีทรงไว้อย่างดับอย่างปล่อยอย่างวางแล้วก็จะให้อันนั้นปล่อยวางขาดมันก็ส่งไว้อย่างขาด 0 เราจะเป็นผู้รู้เราจะมีปัญญาเราจะใช้ปัญญารู้สิ่งที่เราจะส่งไว้นั้นๆเพื่อบรรยายยิ่งเป็นตัวตัดสินสูงสุดเป็นเครื่องหมายตามความหมายที่เราได้กระทำกันอยู่นี้เราก็แน่ใจว่าเราได้ทำส่วน 2 คือมีการทำได้จำพฤติกรรม เดี๋ยวรู้ก็ได้รู้แต่ละก็ได้ละได้คล้ายกับเด็กคลายได้เกิดใหม่ก็ได้เกิดแล้วเรามาทำวัดนี้เราจะมีลักษณะเป็นอย่างนี้เพราะยาแม้แต่เกิดอย่างน้อยแม้แต่เราจะดีขึ้นอย่างน้อยเราก็พยายามกันอยู่แต่ถ้าผมก็แน่ใจว่าเราได้ดีขึ้นคือว่าเราได้ก้าวหน้าขึ้นเจริญขึ้นสู่สุคติขึ้นมาเรื่อยๆในตัวพ่อทรัพย์สมบัติตามที่เราหายถ้าใครมาณที่นี้จะมาหมายความว่าสมบัติโดยที่เราจะ โคราชเอายศสรรเสริญพระโลกียสุขแล้วละก็ที่นี่ไม่ไม่ไม่ไม่มีไม่มีการพัฒนาโลกธรรมอย่างนั้นและการคิดเราใช้คำพูดว่าพ่อกับทรัพย์หรือโคกสมบัติที่เราหมายนี้มันจึงหมายเอาความเกิดของอริยะสมบัติหรืออริยทรัพย์ไม่ใช่พ่อสมบัติที่จะเป็นหมายความว่าสมบัติหรือวัตถุสมบัติหรือลาภยศสรรเสริญแม้แต่อารมณ์เป็นโลกียเราก็ไม่ได้หมายเราไม่พัฒนา ไม่มีทิศทางที่ทวนกระแสเราจะสร้างหอคุณสมบัติให้เกิดเจริญด้วยพ่อคุณสมบัติดังนี้ถ้าพ่อคุณสมบัติอย่างที่เราหมายนี้จะเรียกว่าอริยสัจมีเจริญยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งขึ้นก็ไปถึงที่สุดที่ 1 ท่านเรียกว่านิพพานหมายความว่าหมดเชื้อของโลกียะสมบัติชนิดมันเป็นที่สวนกันมันเป็นเรื่องที่ควรกระแสกันที่เป็นจุดที่เราจะต้องรู้อย่างชัดแจ้งรู้อย่างไม่สงสัยมั่นใจแน่ใจแล้วเราก็มามาทางนี้แต่ถ้าใครยังไม่ ใจยังไม่แน่ใจยังไม่รู้ด้วยปัญญาของเรายิ่งๆเรามาทางนี้ก็งงๆจะมาก็ยังงงๆวนๆเวียนๆวุ่นๆไวๆลำบากใจทุกข์ด้วยถ้าเรามาอย่างแน่ใจชัดแจ้งนะว่าที่นี่โลกุตระที่นี่ไม่แย่แสนลาภยศสรรเสริญโลกียสุขคุณจะไปถูกต้มมาจนสุดขนาดจะหลงไหลอบายมุขมาเป็นสุขที่นี่จะต้องรู้จักที่นี่จะต้องเข้าใจชัดจังถูกต้องไม่ได้แต่มันขาดพื้นฐานเป็นต้นส้มตำอย่างนั้นเราจะพยายามดิ้นออกมาหลุดออกมาอย่างน้อยต้องรู้ชัดแจ้งอย่างน้อยต้องเข้าใจอย่าง ไม่สงสัยเลยแม้จะมีเชื้อของจิตเราเรียกว่าอนุสัยอาสวะก็ดีรู้ว่าเรียกว่าจิตมนุษย์แต่คนมันยังมีอารมณ์กามไม่มีอารมณ์ติดมันยังมีอารมณ์ใคร่มันมีอารมณ์แสบก็ดีเราก็จะล้างล้างจริงๆรักรถจริงๆปลดปล่อยทำให้การคลายจริงๆโดยกรรมวิธีต่างๆที่เราพากันทำแม้กระทั่งว่าให้มันหาว่าให้มันหยุดให้มันไกลแม้แต่แค่กายแต่วันที่ไม่เป็นทุกข์เขาคนเปย์ไม่ไปที่ดีทุกทีเกี่ยวข้องอยู่ก็ตามแล้วก็พยายามที่จะอ่านเรื่องบรรยายเห็นสภาพที่เราห่างมามันก็ยังชีวิตอยู่ได้และมีประโยชน์ด้วยแม้เราไม่ทุกข์ ยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขเราก็ยังจะเป็นคนมีประโยชน์และก็สบายดีแล้วก็เป็นไปได้ด้วยดีด้วยเราจะยืนยันเราจะเห็นไม่เห็นมันก็แน่ใจมันก็รู้ได้ว่าเราเองเราไปเป็นบ้าเขาทั้งนั้นเองจะตกต่ำไปวุ่นวายจึงหยาบๆง่ายๆที่พูดขนาดนี้คืออบายมุขเนี่ยเราจะเห็นได้ชัดง่ายเพราะมันเป็นสิ่งที่รู้กันอยู่ทั่วโลกมันเป็นพื้นฐานว่าเราเข้าใจแน่นอนที่สุดมันเป็นจังหวะจังหวะภิกษุไปเป็นขั้นตอนเป็นระดับๆจนกระทั่งจิตของเราที่เป็นตัวผีร้ายนี่มันอ่อนจางมันไม่มันทนได้พอทนได้แล้วมันก็พยายามจะอยากอยู่ใกล้อยู่บ้านกับรถเรามันเป็นการเป็น จนแม้กระทั่งถึงละเอียดมันจะมีวาบมีไหวมีอะไรมีอาวรณ์มีระลึกมีผุดมีเกิดอะไรไปอยู่เล็กๆน้อยๆอะไรเราก็จะตามรู้ตามเห็นเราจะเข้าใจได้คอยสังเกตดูจิตใจอะไรที่เราเคยผิดมาตั้งแต่ขั้นอบายมุขแต่ก่อนนี้แม้เป็นผีตามันเกิดรสชาติมากับใครที่มันไม่เคยอบายมุขต่างๆหยาบๆใหญ่ๆแต่ในชีวิตเราเกิดมาเราก็ยังไม่เคยเป็นทุกข์คือเกี่ยวข้องไม่เคยติดไปยึดไม่ไปหลงแต่เป็นรสอร่อยรสอร่อยดีกว่าอัตราที่เป็นอัสสาทะเป็นรสนิยมลดลงรสชาติอยู่ในใจก็เอ่อได้เจอเลยต้องเข้าใจออกของ อารมณ์อร่อยเป็นยังไงถ้าไม่เช่นนั้นแล้วเราไปเหมาอัตราเหมาเข่งหมดเลยอัตราตัวตนโดยไม่รู้ระดับไม่รู้ขั้นตอนและตายไม่รู้จะไปดับอัตราตรงไหนไม่รู้จะทำลายเป็นอนัตตากันตรงไหนตายพอดีแล้วไม่รู้อารมณ์จิตที่มันเป็นอัตตาอย่างนั้นแล้วเราก็ไม่รู้เรื่องแล้วก็พวกนักเตะเป็นพวกนักธรรมะที่เอาแต่ภาษาพูดจากใจวิเคราะห์เก่งจนกระทั่งบอกวันวิสาขบูชานี่เป็นวันตรัสรู้ในวันประสูติตรัสรู้ปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งเกิดเป็นปรมัตถ์นะแต่ประสูติตรัสรู้ปรินิพพานนี้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันนะแหม่มมีปัญญา พูดถึงปรมัตถ์ประการสุดท้ายได้ไหมเอาตัวตนบุคคลเราเขาเลยเอาถึงความหมายว่าพระสูตรนี่คือพระพุทธเจ้าประสูติประจุออกมาทางดวงวิญญาณวิญญาณเป็นบุญรวมวิญญาณที่บริสุทธิ์แล้วประสูติพระพุทธเจ้าวันนี้วัน 6 ค่ำเอ้ยวัน 15 ค่ำเดือน 6 นี้ในวันนี้พระพุทธเจ้าท่านในร่างกายเจ้าชายสิทธัตถะนี่แหละแต่ว่าจิตวิญญาณเป็นสูตรใหม่ประสูติเป็นพระพุทธเจ้าสมเด็จเป็นพระอนุชาสมาสก็สูตรออกมาแล้วไปสู่การตรัสรู้ยอดเป็นตรัสรู้ตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิในสภาพเดียวกันนะ เป็นสภาพนั้นตรัสรู้ก็เป็นสภาพนั้นนิพพานถึงซึ่งนิพพานถึงที่เดียวกันเพราะฉะนั้นเกิดตรัสรู้ปรินิพพาน 3 จุดนี้มันก็คือไตรลักษณ์เกิดตั้งอยู่ตั้งอยู่ในการตรัสรู้เป็นผู้รู้รู้ยิ่งรู้ยอดเป็นพุทธะพุทธเจ้าเนี่ยเป็นผู้รู้ยิ่งรู้กว่าใครๆถึงแล้วซึ่งความเป็นจุดปลายจุดที่หมายแห่งความเป็นมนุษย์ประเสริฐเช็คจุดเดียวกันเป็นอารมณ์ที่จิตเป็นสภาพจิตอันเดียวกันถูกถ้าแปลเป็นแค่นี้ถูกหมายความแค่นี้ถูกแค่คะแนนเต็มร้อยก็ได้ ทีนี้ก็มาเทียบเคียงเข้าตัวเองแล้วตัวเองน่ะมีปัญญารู้ตัวไหมคำว่าตัวนี่หมายถึงตัวเองมีปัญญารู้ตัวไหมว่าจิตวิญญาณของตัวล่ะได้เป็นหรือยังมันมีแต่รู้เฉยๆมันเป็นหรือยังถ้ามันยังไม่เป็นมันน่าจะรู้เฉยๆมันก็เป็นนักคิดนัก พอได้ปัญญาแล้วก็นึกว่าเขาจบแล้วสำเร็จแต่เขาไม่รู้ความเกี่ยวข้องอื่นเขาไม่รู้ถึงตัวดินน้ำไฟลมอากาศ 15 และวิญญาณก็ไม่รู้แม้แต่ความหยาบด้านดินน้ำไฟลมพัดเสพติดเกี่ยวกับเรื่องโหยหาแสวงหาเอามาประกอบเป็นองค์ประกอบในการเกิดการติดอยู่ขนาดเขาจึงต้องวุ่นวายอบายมุขอย่างที่เคยยกตัวอย่างบรรยายธรรมะเสร็จแหมบรรยายธรรมะเพลงถึงขนาดปรมัตถ์เลยนะพอปฏิบัติของเบียร์ต่อเขาก็ว่าเขาเป็นปรมัตถ์ก็เป็นนิพพานนี้เป็นต้น สมบัติทางนี้ยังมีตัวอย่างก็ใช้ไม่ได้เขาไม่รู้แม้แต่เขาเกี่ยวข้องน่ะดื่มน้ำธาตุน้ำมันเป็นของเสพติดต่ำหยาบเขาก็ยังจะต้องเอามาบำบัดอาการไข้มาบำบัดอารมณ์เสพมันลิ้นมาลองมาใช้ร่วมกับชีวิตชีวิตของเขายังหยาบที่อื่นเขาจะต้องเห็นต้องดันต้องใช้ขับเคลื่อนอะไรก็แล้วแต่ต้องใช้การปรุงแต่งไปด้วยสิ่งขยับอยู่ได้มันเป็นไปได้ยากเขาก็มีทุกตัววันนี้เราเรียกว่ามันไม่เป็นไป ได้แต่เพียงรู้แต่หลักการรู้แต่ทฤษฎีรู้จักปริยัติแต่ยังเป็นไปไม่ได้ไม่มีพฤติกรรมยังไม่มีภาคปฏิบัติภาพเป็นไปแม้แต่แค่อยากๆแค่นี้เขาก็ยังไม่รู้เลยยังรู้ความหมายของตัวเองไม่ออกทุกทีคนเปย์ยังวุ่นวายเป็นตัวอย่างบรรยายธรรมและตัวเองก็จะต้องสังเคราะห์ชีวิตต้องสังเคราะห์ชีวิตต้องสังขารอยู่ด้วยสังขารและโรคหยาบๆอย่างนั้นเขาก็ไม่เข้าใจอย่างนี้ก็เรียกว่าเป็นผู้ที่รู้จักปัญญารู้แต่ภาษาไทยไม่ได้เราพยายามที่จะกระทำกันสร้างความหมายและให้รู้แล้วก็ให้ประพฤติตามแต่พยายาม พยายามล้างพยายามละให้เกิดใหม่บรรลุใหม่ให้มีสภาพรถละจางคลายลงมาเรื่อยๆในรอบที่มันยังไม่สิ้นรอบแล้วก็จะรู้จิตนี่แหละเป็นตัวสำคัญจิตของเรายังไม่สิ้นหรอกที่พวกเรายังไม่ตายสนิทศิษย์ของเรายังไม่หมดรักษาพระยังไม่หมดอัตราตัวเมียเรียกว่ามันเป็นตัวตัวอยู่ตัวตัวที่เป็นผีสบายที่มีเหตุปัจจัยทางนี้แล้วก็วงแวดวงหรือว่าขอบเขตที่เราชี้นั่นหมายความเป็นสภาวะธรรมนี่ถ้าไม่รู้หมายตอนนี้เราแบ่งขยะไม่ออกแต่ขยับไม่ออกแล้วมันก็เลยคนเปย์แล้วเราไม่รู้ เราจะทำตรงไหนอะไรอย่างไรเราก็เข้าใจกับกายะไม่ได้ปัญญาที่เรียกว่ายังไม่พ้นศักดาหรือว่าเข้าใจศรัทธาไม่ได้ยังไม่มีสัมมาทิฏฐิในสัจจะก็คือ Bangkok Grand แห่งเหตุปัจจัยที่รุ่งอารมณ์ที่เกี่ยวกับเป็นรถเป็นชาติแล้วก็เกิดกับตัวที่สูงที่ต่ำกว่านี้ได้เข้าเกมไม่ออกไม่รู้ว่าปัจจัยอะไรอยากใหญ่ตัวการใหญ่ยุ่งกับองค์ประกอบขนาดนี้มีเหตุปัจจัยหรือองค์ประกอบมีเรื่องนี้มีดินน้ำไฟลมอย่างนี้อย่างนี้ถ้าเราแบ่งไม่ออกเข้าใจไม่ได้เราก็คนแก่เลอะเทอะไปหมดก็ไม่รู้จะเริ่มต้นท่ามกลางบั้นปลายจะทำเป็นเรื่องต้นอันไหนไม่รู้ ไม่รู้ก็ไม่เข้าใจเลอะเทอะไปเรื่อยๆเพราะจึงไม่เกิดผลประโยชน์อย่างยิ่งไม่ประสบผลประโยชน์อย่างจริงพระสัมมาสัมพุทธเจ้านี่ตรัสรู้ในท่ามกลางพวกฤาษีที่เป็นหลับหูหลับตาที่เป็นกรรมวิธีโบราณกัมพูชาเป็นกรรมวิธีที่มีมาเก่าแก่และจะมีอยู่ครองโลกนั่งหลับหูหลับตาไปมันเป็นบทบาทง่ายๆเป็นความรู้ตื้นๆบอกว่าเราจะหนีโลกแล้วก็หลับตาหนีโลกไปเหมือนกับอาตมาเคยยกตัวอย่างบอกถ้าเราเองเราจะดับจะปิดเป็นพิธีอย่างนั้นไม่ยาวหรอกเวลาอย่างยกตัวอย่างคน ทำอะไรก็มันไม่งามแล้วก็ปิดตาซะมันก็จบแล้วจะไปขี้ก็ขี้เนี่ยที่ตรงนี้ก็ได้ไปที่ตรงสนามหลวงก็ได้นั่งหลับตาเท่ากับเปิดพัดลมก็ขี้เลยมันก็จะไปเห็นอะไรแล้วก็พี่น่าจะสบายก็ไม่ต้องอายอะไรแบบเดียวกันมันก็ไปนั่งหลับตาดับกิเลสเสมอกับเราหลับตาก็แล้วก็ไม่อายโลกแต่โลกก็เห็นเรานะแต่เราจึงไม่เห็นโลกเป็นนั่นแหละตายเราไม่เห็นโลกและเราจะไม่รู้โลกแต่โลกก็เห็นเราว่าไอ้นี่มันนั่งเป็นบ้าเป็นบ้าอยู่สาวนี่มันเป็นคนไม่มีสติเท่าไรแล้วเป็นศาสนาง่ายๆเราก็นึกว่าเราสงบแล้ว ระดับแล้วเราไม่มีไม่รู้ไม่เห็นแล้วเราไม่มีแล้วก็ไม่มีจะไปมีอะไรนั่งเลยเปิดพัดลมเปิดตัวเองก็ถอดตาก็หลับไม่มีใครแล้วก็จะไม่มียังไงเราหลับตาเขาแต่มันมีในโลกเขาเห็นเขารู้เราอยู่ในสภาพใดเขารู้เขาเห็นเราแต่เราไม่รู้ไม่รู้ตัวเพราะมันเป็นฐานง่ายๆมันเป็นพื้นต้นๆคือศาสนาแบบหลับตายังมีมานานแล้วพระพุทธเจ้าแสวงหาท่านก็ดูไปเรียนจะเป็นสีนี้พาไปทิ้งลูกไปทานนะลูกไปทานจนกระทั่งปลายว่าเป็นผู้ที่เรียนรู้จากจุดสูงสุดทางหลับตาแล้วลูกชายและลูกชาย รูปท่านคล้ายอารามดาบสอุทกกับดาบสท่านเป็นรองดูไม่เห็นยากเย็นอะไรเลยท่านทำได้มันจะยากอะไรผมก็ทำได้ผมก็ไปนั่งบ้าๆบอๆหลับหูหลับตามาเหมือนกันก็ได้มันจะยากเย็นอะไรกันนักหนานั่งหลับตาหลับหูไปให้มันรู้ลึกลับยิ่งนักวิ่งจนกระทั่งต้องมีสติสัมปชัญญะอ่าในจิตของเราเองให้รู้ว่ามันวิ่งอย่างนี้นิ่งแล้วมันมีอารมณ์ยังไงมันว่าแล้วมันเป็นยังไงมันเป็นสภาพว่างจนกระทั่งไม่มีระยะไม่มีอะไรผมคิดอะไรบ้างโล่งๆจนกระทั่งระลึกรู้แต่ตัวเองเป็นอาสาเป็นวิญญาณนินจาอ่ะกินกันแบบเป็นสำลีเป็นยา เกจิอาจารย์ก็มาอธิบายซ้อนลงไปดับคือจริงๆความรู้พวกนี้มันจะเป็นความรู้เดิมโบราณเป็นอุปสรรคเป็นคัมภีร์เก่าแก่ของความมาจากไหนเรียนกันมาจริงๆมันก็อันเดียวกันน่ะเรียนอันเดียวกันถูกต้องมาจากเดิมแต่มาอธิบายเพี้ยนแล้วก็ว่ากันไปเพี้ยนจนกระทั่งเดี๋ยวนี้เหมือนกันมันเพี้ยนไปหมดแล้วก็อธิบายเป็นเขียนมันก็เลยทำทางไม่ถูกนั่งชั้นดีไม่รู้เรื่องอะไรมันก็ได้มันจะยากอะไรก็เป็นนึกว่านั่นแหละเป็นนิพพานวิโรจน์ดับสนิทไม่ต้องรู้อะไรเลยไม่ต้องมีความนึกคิดอะไรเลยถือว่าตรงนั้นวันนี้คือนิพพานเพราะแปลกันเต็มๆ เห็นตรงว่าดับแล้วก็เดินไปดับจิตก็เลยดับวิญญาณก็เลยนี่แหละไม่เกิดแล้วก็ไปดับไฟมันไปทำกันอย่างนี้มาเรื่อยๆก็นึกว่ามันง่ายมันก็เข้าใจง่ายๆทำไมเขาจะใครจะไม่เข้าใจก็ดับจิตฉันไม่รับรู้อะไรว่านิพพานแล้วที่จริงมันก็ไม่เคยทำง่ายๆนะไปนั่งดับจิตแล้วก็ตัวเองรู้ว่าตัวเองนั่งต่อไปจนกระทั่งว่างๆๆจนกระทั่งตัวเองดับไปเลยมันไม่ใช่ว่าเราจะมีสติสัมปชัญญะอ่านผิดในจิตของเรารู้ได้ยังไงมันไม่เคยรู้หรอกมันยากเพราะไปฝึกทำมันก็ยากเหมือนกันใครทำได้ก็ภาคภูมินึกว่าตัวเองทำได้แท้จริงอย่างที่อธิบาย มันปรับให้เป็นพลังงานศักให้เป็นอสัญญีหรือว่าให้เป็นภวังค์ครับอยู่อย่างนั้นไปมันไม่รู้มันคือมันดันเข้าไปสู่อาสวะมันดันเข้าไปไม่ได้มันไม่รู้ว่ามันสูงหรือไม่ตรงแล้วตัวเองก็เอาสติสัมปชัญญะสอดแทรกเข้าไปรู้ในสิ่งนั้นไม่ได้มันก็นึกว่าเราดับดับกิเลสไม่ดับกิเลสหรอกมันก็เป็นกระเทียมหยุดระยะหนึ่งไม่ปรุงกับโลกเขามากมายแต่มันก็มีบทบาทของมันตามเชิงของมันแต่เสร็จแล้วมันก็มีอำนาจปกครองอยู่ช่วงหนึ่งระยะหนึ่งขนาดหนึ่งปล่อยออกมามันก็รู้ตัวก็ปล่อยออกมาม่ามันก็รู้มากถ้าปล่อยไม่ นิดๆหน่อยๆถึงจะไปเห็นมันไม่ใช่ว่ามันไม่รู้หรอกมันก็จะต้องมีบทบาทมารู้แต่รู้แล้วก็จะดับก็ดับไปจะพยายามดับอีกก็พยายามอีกมันก็ดับเข้าไปอีกแต่มันก็ยังระวังเรื่องๆก็ถือว่าอลังการที่มันถึงรู้ได้มันพอมารู้บ้างนิดหน่อยแล้วก็เราก็ดับๆไปรู้บ้างไม่รู้บ้างก็อยู่ในโลกวนเวียนอยู่แค่รู้บ้างไม่รู้บ้างนิดๆหน่อยๆดำๆเหลืองๆกับดักไปวนเวียนอยู่ในโลกแค่นี้พอสมควรด่าหมดถ้าใครไปหัดนั่งหลับตามันก็อ่านดูสิดูแบบนี้มันจะไปยากเย็นก็ได้แต่มันไม่ได้หมายความว่าเราดับกลิ่นเลยออกมาสู่โลกกับเขาตาหูจมูกลิ้นกาย โลกโลกได้เจอกับรูปธรรมเอารูปธรรมอะไรจะเจอกับวัตถุโลกเจอกับอะไรต่ออะไรเราก็ไม่รู้ตัวว่าเราเองเราได้ดับจิตของเราที่มันเป็นกิเลสหรือเปล่ากับกิเลสที่มันเป็นพุงไปปนไปวุ่นวายหรือเปล่าหรือว่ายังเสพอยู่แสงเสพแอบเสพตัวแสบของตัวเองก็ยังไม่รู้อยู่มันก็ถึงกลายเป็นเท่านั้นเองก็ได้เท่านั้นนึกว่าตัวเองได้วิธีกรรมวิธีแล้วก็ไปได้แค่นั้นเองอยู่ในนั้นแต่นึกว่ามีเป็นตัวประพันธ์เป็นคนขี้เกียจกำลังยาวไม่ต้องทำงานทำการไม่ต้องทำประโยชน์อะไรแต่จะกินจะนอนวันนึงคืนนึงเช้ามาตื่นมาก็กินกินแล้วก็นั่งนั่งยืนเดินนอนโหลก็จะเป็นยังไงถ้าจะสั่งกันยังไงจะช่วยกอบกู้มนุษย์โลกขึ้นมา เธอเป็นเด็กดียังไงเป็นขีดเป็นการไงจะพัฒนางานการมีสัมมากัมมันตะมีสัมมาอาชีวะกิจกรรมงานการที่จะช่วยผู้ชนะหรือตายยากเพราะผมชนะสุขายะไม่ได้มีไม่มีเพื่อพ่อของชนะตรงไหนมันมีแต่เพื่อตัวเองไม่ได้แสวงหาไม่ได้ขวนขวายไม่มีบุญกินยาวัตถุอะไรที่มันเพิ่มพูนเพิ่มภาพพวงมาลัยเลยแต่ศาสนานี้ก็ขัดแย้งไม่สอดคล้องต่อความหมายของพระพุทธเจ้าตรัสสอนคือเป็นแบบพยายามจะทำไว้อย่างงามแล้วดีแล้วเสร็จแล้วก็มาคุยขยับเป็นผู้เป็นปมมันไม่สอดคล้องมันไม่ราบ หรือว่ามันไม่เดินถูกต้องมันก็เป็นขยะอยู่อย่างนี้เพราะฉะนั้นผู้ใดที่จะไปหัดนั่งหลับหูหลับตาเพื่อรู้ไม่สนใจก็เรียนเอาเรียนแล้วก็อย่าไปเสพติดที่จะเข้าใจอย่างนั้นไม่ได้ทำจิตของเราให้มันรู้ตัวจริงให้มันรู้เรื่องจริงให้มันรู้ของจริงเพราะของจริงที่มันไปติดไปยึดปัญหามันเป็นอะไรกันแน่อย่าต่ำเรารู้สูงขึ้นมาอีกเรารู้การพนันตั้งแต่หยาบต่ำแข่งขันกันเอาดิเอาดีแก่กันและกันเอาชนะทานกันอย่าเอาชนะค้าทานเป็นเฉพาะไม่มีรากมาเป็นเครื่องหมายอันนี้ชนะแล้วได้เวลาในเครื่องหมายถึงยศ รู้ได้สรรเสริญเป็นเครื่องหมายหรือแม้แต่ก่อนอื่นก็เราพอใจพอเราได้ชนะเราก็เสพสมสุขใจได้ชนะแค่นั้นก็ดีอกดีใจก็เป็นเครื่องหมายนี่ก็เป็นเรื่องของการพนันที่จริงชีวิตในโลกนี้อยู่ด้วยการพนันในโลกเราเองมาทางโลกก็ได้เนี่ยเราก็มาพนันพนันว่าเราเองเราจะเลิกโลกได้ไหมแล้วแม้ว่าเราจะเลิกได้ละนิวรณ์การไม่ใกล้ไม่ยาวในอบายเราได้เราก็ไอ้พวกที่ติดหนี้ยังเป็นโลกียศพคือรางวัลแห่งการ นั่นแหละอารมณ์ปิติเนี่ยคือรางวัลแห่งการพนันเราได้มาแล้วเราก็ดีใจถ้าถามต้นๆต่ำๆก็เอาละมีจิตติดต่ออะไรก็มีไปบ้างแต่ขอให้เลิกให้ลงหยาบๆเลิกเพลงสบายต่ำๆมาได้มันซ้อนกันดีๆในการพนันซ้อนการพนันเพราะเราเลิกโลกอย่างต่ำเลิกเล่นไพ่ได้ไหมมันดีใจมันก็ได้รางวัลแห่งการพนันอย่างหนึ่งแต่ปิติดีใจนี่เป็นการพนันเป็นรางวัลการพนันที่ซ้อนว่าเราเลิกเล่นไพ่ได้เลิกกินเหล้าได้เลิกสูบบุหรี่ได้เออเลิกสิ่งเสพติดได้ ผู้หญิงนี่มันเลิกแต่งตัวได้สถิติยินดีของตัวเองก็เป็นรางวัลก็ยังดีนะเป็นชั้นตอนเราก็ต้องรู้ฐานอาศัยรู้ช่วงแชร์สิ่งอย่างนี้เราไม่ได้ไปเบียดเบียนคนอื่นอารมณ์ยินดีเราไม่ได้ไปเบียดเบียนคนอื่นแต่มันยังเป็นอัตราอารมณ์ยินดีเนี่ยมันยังเป็นอัตราอย่าเป็นตัวตนจะเป็นรสนิยมของโลกอยู่นะจะเป็นสินจ้างบางวันบางวันแห่งการพนันที่เราได้มาเราได้สูงขึ้นไปถึงจะต้องให้ก่อนรู้ว่าเราได้แล้วเออก็ได้ยินดีเราเรียกว่าสุขภาพมันว่าง มันเบาจากอารมณ์อย่างนั้นลงมาจนกระทั่งมันไม่ต้องสุขต้องดิบอะไรล่ะมันเฉยๆเป็นอุเบกขารู้ว่าได้ก็เฉยไม่ได้ก็เฉยเลยเรียกว่าแต่คุณเคยคุณแล้วดังนี้แล้วไม่ดีอกดีใจไม่ตื่นเต้นอะไรล่ะและเราก็ไม่ผลักไสอะไรแล้วด้วยแล้วก็ยินดีปรีดาในอารมณ์อย่างนี้ในสภาพว่างเปล่านี้ในสภาพที่เราไม่ใช่มันขาดมากก็ดีแล้วไม่สงสัยแล้วเข้าใจเราว่าหลุดได้ปล่อยได้ก็ดีแล้วแล้วก็ไม่มีอารมณ์แซมไม่มีอารมณ์เป็นรางวัลแห่งการพนันผสมผสานเขาเรียกว่าแม้แต่ชานก็ไม่มีแม้กระทั่งอารมณ์เสีย สงสัยปิดดึกก็ไม่มีสุขก็ไม่มีเป็นอุเบกขาแล้วจะนึกว่าอุเบกขานี่เป็นตัวตายแล้วเป็นตัวบริบูรณ์แล้วจบอยู่ที่เดียวพอได้แค่เลิกกับไอ้ได้เลิกการพนันได้เลิกแต่งตัวได้หน่อยเดียวนึกว่าบริบูรณ์แล้วซวยอีกยึดมั่นถือมั่นได้แค่นั้นเองไม่พอเรายังจะต้องตรวจตัวเองอีกดูตัวการใหญ่ที่ยังจะมีสิ่งเกี่ยวข้องกับโรคเยอะแยะแล้วเราก็ LINE หาตัวที่เราจะจัดการกับมันใหม่เรื่อยไปแล้วก็จะหยุดมันได้อีกไม่มีอารมณ์แต่ไม่มีบางวันแห่งการพนันแบบนี้อีกเพราะทุกอย่างมันเป็นแบบนี้แหละบทบาททางพนันและบทบาททางพิเศษเราจะสิ้น เสิร์ฟเหมือนจะหมดความอยากสิ้นความเสพติดรู้แต่ว่ามันเกี่ยวข้องกันสังเคราะห์กันไปพอสมควรเท่านั้นเองเป็นที่สุดถ้าเราได้พูดในความหมายอย่างนี้และอธิบายกันแล้วก็ชี้เน้นกันเพื่อให้รู้ตัวรู้ตนเพื่อให้รู้เข้าใจของใครของใครมันไม่เหมือนกันมันหยาบมันละเอียดก็ผิดกันแล้วก็ไอ้สิ่งที่ไปเกาะไปเกี่ยวกับคนละอันคนละอย่างถูกอกถูกลงถูกที่ถูกและทั้งจริตของตัวเองจิตใจของตัวเองไปเกี่ยวไปเกาะไปติดมาเป็นอย่างๆเป็นอันอันคนละอันแล้วเราก็ทำไม่ได้แล้วก็รู้ให้ได้แล้วเกิดใหม่เราจะเกิดเป็นพุทธะอยู่ วันวิสาขะนี่เราจะเกิดเราจะเป็นสูตรใหม่การประสูตินั้นประสูติได้ตรัสรู้ด้วยความรู้มันรู้ยิ่งรู้จริงรู้ถูกตัวถูกตนตัวเราเองเราเป็นเอกลักษณ์เกี่ยวเกาะอยู่ด้วยอะไรตั้งแต่หยาบต่ำที่ความหมายของโลกเขาก็ว่าอยากทำเป็นอบายมุขหรือว่าเป็นโรคตามผู้รู้ไล่เรียงขึ้นมายังอยากให้ได้รูปในรถและกินด้วยเสียงได้สัมผัสเวลาได้ยศสรรเสริญพระโลกีย์อะไรในกำลังอะไรเป็นสำคัญรู้ความละเอียดถึงชั้นเชิงของมันเป็นระดับๆมันเข้าใจแล้วก็ไล่ให้บางจากคลายลงมาลูกลบสิ่งที่สำคัญ ตลาดยศก็คล้ายไม่หวงไม่เห็นไม่ขี้เหนียวไม่โลภไม่โกรธใครจะแย่งจะชิงบ้างแล้วก็ไม่ว่ากระไรไม่เคืองเรายังมีพลังงานเรายังมีกำลังบัญชาเรายังมีบทบาทสร้างสรรค์กรอบก่อจรรโลงได้อยู่เราก็ทำมาหาได้ไปแล้วเราก็แจกจ่ายไปในหัวไม่เห็นถ้าเรายังจะมีอาชีพทั้งโลกยังไม่มีระบบยังไม่เปลี่ยนระบบมาอยู่ทางธรรมมาอยู่อย่างนักบวชเราจะทำงานเป็นอาชีพหนึ่งมันนักบวชในอาชีพนึงมีสมาชิกในการที่จะดูแลคนเพื่อสร้างสังคมปรับปรุงคนให้รู้เป็นเบื้องต้นท่ามกลาง LINE หนีจากโลกต่ำๆทางสุดท้ายสุดท้ายขึ้นมาเรื่อยๆจนกระทั่งสูงขึ้นมาจนกระทั่งไม่ติดโลกอยู่กับโลกให้รอดมาเหมือนก็ยังที่เราได้หลุดร่อนมาผู้ใดที่มีอารมณ์กามลดบางเบามีลาภยศบางเบาผู้นั้นก็หมดกามราคะเรื่อยๆหมดกามราคะสังโยชน์ไม่ปฏิฆะด้วยวัตถุหยาบแล้วมันก็เป็นขนาดข้าราชการเป็นอนาคตพวกคุณสมบัติเป็นอริยะพอสมบัติไม่ใช่สมบัติอย่างโลกียเป็นโลกุตระสมบัติก็จะไปอยู่อะไรในทางโลกถ้าไม่มีภาระถ้าไม่มีเรื่องยุ่งยากวุ่น กลับไปถึงขั้นละไอ้พวกนี้ได้มันก็มาเกิดใหม่เปลี่ยนพบเปลี่ยนรูปด้วยอย่าว่าจะเปลี่ยนผิดเลยเพราะจิตมันได้เกิดแล้วจิตไม่ได้ตรัสรู้จิตไม่ได้ประสูติใหม่จิตมันได้พ้นเป็นนิพพานนิพพานมาเรื่อยๆๆมันดับสนิทมันรู้แจ้งเหตุทุกข์มันรู้แจ้งแห่งทุกข์มันดับเหตุแห่งทุกข์มันดับทุกข์ได้แล้วถ้ายิ่งเป็นคนอยู่กับทุกข์มันก็รู้ว่าเราจะไม่มีฐานละเอียดขึ้นถ้ามาอยู่กับโลกที่ไม่ต้องไปเกี่ยวข้องกับเรื่องทรัพย์สมบัติทรัพย์สมิงพรานมนุษย์โลกอะไรที่เราจะต้องทำให้กับตัวเองจะต้องเบาหวานว่าจะต้องให้ได้ต้องมีต้องเป็นเราจะไม่ได้หักกฎปล่อยจิต ไปอยู่กับโลกเราจะต้องบวกลบคูณหารจะต้องห่วงหาจะต้องมีเขาเรียกว่ามีปริมาตรจะมีปริญญาจะต้องห่วงต้องหัวตั้งแต่สมบัติตั้งแต่เข้าของตั้งแต่บริวารเกี่ยวข้องกับครูอาจารย์ต้องเสียอะไรต่ออะไรเยอะแยะมากมายมันจะเป็นสิ่งที่เกาะเกี่ยวเป็นสิ่งที่เป็นส่วนที่ถูกดึงห่วงเป็นห่วงที่มันจะเจริญ มันด้วยอิสระเสรีจิตของเราก็จะรู้จักฐานพรรคมีพ่วงแท้ยังไม่อยู่กับนักบวชมีระบบอย่างพระพุทธเจ้าจะวางระบบไว้เป็นนักบวชแม้แต่จะกินจะอยู่อะไรก็อาศัยบุญพระพุทธเจ้าเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าเนี่ยพระพุทธเจ้าท่านคุมไว้แล้วเป็นนักบวชลูกศิษย์ท่านปฏิบัติตนให้อยู่ในขอบเขตของศีลมีของจริงมีศีลซึ่งสะอาดพิสูจน์ได้แม้จะพิสูจน์ได้เป็นแค่เมืองนอกบริสุทธิ์กายวาจาเด็กศีลใจจะมีอารมณ์อะไรอยู่บ้างก็ตามด้วยศีลพอสมเหมาะสมควรคู่นี้ก็เป็นอ่าวอุดมสมบูรณ์และจิตจะต้องฝืนต้องทนอยู่อย่างไรก็ตาม น้องน้ำตาอยู่ก็เป็นโค้ชธนภูมิบุคคลเป็นบุคคลที่เป็นอาวุธโดยบุคคลระดับชั้น 1 ยังไม่ถึงกับขนาดที่จะเข้าใจก็ตามหรือว่าเข้าใจแล้วทำไม่ได้เป็นโสดาปฏิบัติตนเข้าใจแล้วแต่ยังบรรลุไม่หมดจะมีผลยังไม่บริบูรณ์ยังไม่เป็นโสดาปฏิผลก็เอาล่ะขอให้บริสุทธิ์แม้กระทั่งหลักเกณฑ์ทฤษฎีและเป็นนักบวชแล้วก็สมนักบวชอยู่ในศีลอยู่ในดินใดอยู่ในหลักไม่ละเมิดเรียกว่าไม่ตามไปซอยปฏิบัติตนได้ดีจะด่างพร้อยบ้างก็สุดทนไม่เจตนาหรือว่าบางอันมันกิเลสมันยังแรงเจตนาก็จะมีแต่เรื่องเบาเบาไม่ใช่เรื่องนั้นก็ต้องรับ หนักมากเลิกไปเลยจับติดกันเลยไม่เอานับนับกันพอสมควรพอแก้ขัดแก้ไขพอจะต้องลงโทษลงโทษฉันก็ว่ากันไปเป็นขั้นเป็นตอนแต่ที่มีระดับใดในอาบัติอะไรลงโทษกันอยู่แล้วมันก็เป็นการขัดเกลาเป็นการฝึกฝนเป็นการทำตนขึ้นมาตามลำดับตามลำดับผู้ใดทำจนกระทั่งตัวเองดับหรือฆ่าหรือทำให้ตายในอารมณ์อาสาและอารมณ์ที่มันเป็นตัวเป็นตนเป็นรถเป็นชาติเป็นชีวิตชีวาแล้วฆ่ามันตายสนิทได้ไปเรื่อยๆเรื่อยๆจริงๆอยากรู้รู้มันจึงจะไม่เรียนกลับพยายามไม่รู้จะเรียนกลับ เจ้าถึงไม่รับรองผู้ที่มีเปโตรไปหมดที่เป็นฤาษีขี่ไก่มีเหมือนกันใช้การกดกล่อมยาวนานก็เกิดการเคยกินแต่ท่านไม่ยอมรับวิมลแบบนั้นเขาพระพุทธเจ้าจะบรรลุสูงสุดจะต้องเป็นอุปสรรคในส่วนของมีมนุษย์จริงๆและต้องรู้ในสิทธิปัญญาทัศนะวิเศษเป็นวิมุตติญาณทัสสนะไม่ใช่ไม่เกิดญาณทัศนะในการวิมุตนั้นไม่ใช่ต้องเกิดการทัศนะต้องเกิดการรู้เห็นว่ามันเป็นโทษเป็นไทยเป็นสิ่งที่น่าเบื่อหน่ายในสิ่