220424-2-081 ทางเอกภาค2-ตอน081(หน้า197)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ื่นเขาเดินเพราะโลกนี้หมุนอาการอะไรมันผ่านไปเรื่อยตามกาละในทุกอย่างมันเป็นมันแต่เราถึงไม่รับรู้สึกเท่านั้นเองเพราะเหตุใดพบในภูมิที่ไม่รู้สึกนั้นเรียกว่าอาศัยมีภูมิหรืออาศัยมีพบอยู่ในภพที่มันอยู่ในภาวะอยู่ในสภาพนั้นน่ะคลาดเคลื่อนย้ายออกมาเป็นอาการของจิตเปลี่ยนเป็นรับรู้สึกมาก็เริ่มต้นที่วิญญาณออกมาแล้วเริ่มต้นเริ่มต้น เปลี่ยน City เปลี่ยนใหม่สิทธิเคลื่อนย้ายออกมาแล้วออกมาจากไอ้ที่มันไปกบดานอยู่เป็นสิบๆใหม่มีปฏิสนธิวิญญาณใหม่สืบเนื่องต่ออาการวิญญาณคือธาตุรู้ก็จากไม่รู้อะไรเลยมันไม่รู้ขึ้นมานั่นน่ะมันเกิดแล้วมีวิญญาณแล้วจะรู้น้อยที่สุดขนาดเลยว่าสัญญาหน้าสัญญาย้อนกลับมาหาในวชิรญาณคือมนุษย์เฉยๆไม่ได้เอาความหมายปัญญาจะเอาจิตเฉยๆกลับมารับรู้สึกแต่ว่าไม่รู้ไม่ได้ตอนนี้เหมือนอยากจะอุทกกระดาษหมดออกมาแล้วออกมาดูเริ่มรู้แล้วก็ไปใหม่อีกก็เข้าไปหากินกันยาหรือสัญญาเวที 23 กฎหมายเครื่องหมายดับแล้วก็ทุบออกมารู้อีกหน่อยให้มารู้นะเมื่อได้กำหนดหมายอะไรกับใครเลยนะถึงก็ถึงเรียกว่าในวัดสัญญานาสัญญาเขาเรียกว่าไอ้เจ้าว่ารู้มันก็ไม่ได้รู้อะไรแต่ว่ารู้ก็ไม่ใช่จะว่าไม่รู้หรือมันก็ไม่รู้จริงๆมันมีความไม่รู้มากกว่ารู้จึงเรียกว่าในวัดสัญญาณมาสัญญาณมันรู้อย่างนั้นแหละรู้ส่วนหน่อยๆแล้วมันก็พบกับเข้าไปอีกเพราะมันหมดแรงกดแรงดันมันก็จะเคลื่อนศพออกมาอย่างที่อธิบายไปแล้วอย่างไรไม่รู้ตัวที่มันออกมารู้พอมารู้เลยนึกว่ามันเป็นเรื่องที่เราไม่ทำก็เลยได้แค่นั้นเองสำหรับการนำพอเวลาทำก็เป็นนั่นแหละเป็นนิพพานนิพพานมันเป็น ช่วงที่ผ่านของอร่ามดาบสนิภาหมายธรรมนิพพานเป็นตัวๆเหมือนจะยังจะทฤษฎีโปรตอนควอนตัมอะไรไอ้ควายเป็นคนรัฐบาลเถียงกันที่บอกว่าเรื่องแสงเรื่องอะไรพวกนี้มันเป็นก้อนๆเป็นมวลกลิ้งไปละอออะไรทำแล้วหยุดได้อะไรอย่างเงี้ยเขียนจนตายของตายจะตายแกบอกว่าไม่เรามันติดต่อกันเลยมันเชื่อมโยงกันไปหมดไม่ใช่เป็นก้อนมันก็ทิ้งกันรูปลักษณะ อาราดาบ่ได้เป็นก้อนๆพอดับก็ลึกระลึกถึงตัวแต่ตัวดับไอ้ตัวไม่ดับไม่ระลึกมันเชื่อมต่ออยู่ในช่วงว่างที่มันไม่ดับมันระลึกรู้ตัวอยู่มันรู้สึกมีสติสัมปชัญญะได้มีความรู้ตัวเขาไม่เอาเขาก็ไม่เอาไอ้ตัวที่ไม่รู้สึกไปเพ่งจิตตัวนั้นดับสนิทแหมอร่อยดับสนิทรู้สึกรู้ว่าเราตัดสินใจแต่พอเราดับไม่สนิทมันมีปรากฏเป็นจิตรู้ถ้ารู้ขึ้นมากลับไม่เอาแล้วก็กลับไม่ไม่นับนับเป็นนิทานมันมีภาพดูเพราะฉะนั้นมันจะรู้มันก็จะมีอาการ คำอธิบายได้อีกด้วยมันรู้ยังไงมันรู้ดำๆเดิมๆมาดูนิดนึงมันไม่ก็ทาอะไรเลยไม่สำคัญมั่นหมายอะไรก็ไม่ได้หรือว่าจะรู้อย่างชัดแจ้งไม่รู้ชัดแจ้งแล้วมันก็ยังได้อีกนิพพานรู้ชัดแจ้งแล้วเราก็รู้ว่าจะไม่มีคืออะไรนำมาของคุณแต่ของพวกนี้เขาก็เอาหมายออกเป็นกระทงกับดาวหมดก็เอาเพราะเอาเข้าจริงแล้วมันมันต้องรู้และไม่รู้ปนกันอยู่ก็เรายังไม่ตายบอกถึงถือว่าสูงกว่าอารามหลวงสูงกว่าคนที่รู้ว่ามันความจริงเนี่ยตัวเราเองอยู่ในสัจจะที่แท้เราจะมีรูปนามขันธ์ 5 เรายังไม่ดับสนิทยังไม่ตายเพื่อนเป็นอนุบาลท่าเรือเราลองดับมันเฉยๆ มันต้องเข้าใจใน YouTube ไม่รู้แต่มันก็จะต้องออกมารู้แล้วมันไม่รู้จริงในวัดสัญญาณมันไม่รู้อะไรมากมายอะไรปุ๊บก็ไปหาไอ้อายุต่ำกว่าโปรแกรมยังไงยังไงมันก็ยังเชื่อมต่อกันอย่างนี้หรอกไม่ใช่ตายเด้ตายเด็กหญิงอย่างงั้นหรอกแต่ทีนี้ของฟุตบอลโลก เปลี่ยนภูมิจะเอาโฟมนั้นจำเพาะลงไปเลยว่าไอ้ที่มันดับสนิทดับเดี๋ยวนี้เป็นอสัญญีมากำหนดหมายอะไรเลยก็โอเคเราก็รู้ความจริงตามความเป็นจริงเคลื่อนย้ายออกมาในเรื่องปฏิสนธิออกมาเกิดแล้วสติใหม่ยุติออกมามาเป็นนายกสัญญานะสัญญาก็คือไม่ค่อยรู้และก็เริ่มมารู้หน่อยๆนะจนกระทั่งมารู้มากๆๆออกมาอีกไม่รู้ชัดเป็นสติเต็มสัมปชัญญะเต็มแม้จะอยู่ในภพจิตยังไม่ออกมาทางตาหูจมูกลิ้นกายก็อยู่ในภาวะภูมิแพ้ที่มีสติรู้สึกตัวเต็มมีวิตกวิจารณ์มีธรรมะวิจัยคิดเป็นเฉพาะแต่ในจิตในจิตเป็นธรรมารมณ์ในจิตรู้อารมณ์ของจิตจิตเรากำลังอยู่ยังไงกำลังทำงานอะไรกำลังคิด กำลังปรุงอะไรกำลังทำงานอะไรอยู่ในอาการของจิตรู้แจ้งอยู่ในเขตก็เป็นการเกิดอยู่ในภพภูมินั้นเรียกว่าภาวะภูมิแพ้ถ้ามันไปเสพการอยู่ในภพนั้นก็เป็นกามาวจรภูมิอยู่ที่นั่นอยู่ในจิตนั้นเลยเป็นกุ๊กๆเป็นจิตของตามาว่าลูกไปตามอารมณ์ไม่ออกมาหาตามมาพบทางนอกไม่ได้เอามาหาตาหูจมูกลิ้นกายและอยู่ในข้างในมันเป็นรูปเสียงกลิ่นรสอะไรเป็นเทวดาเป็นสวรรค์เป็นอะไรต่ออะไรกับปีรถชื่นชม เป็นตัวตนเป็นแท่งก่อนเป็นรูปปั้นอะไรขึ้นไปเป็นภาพเลยเป็นมโนอัตราเป็นอัตภาพเลยเป็นอัตราที่เป็นภาพอัตภาพเป็นภาพเป็นรูปออกมาเลยเชียวแต่เราไม่ได้อารมณ์ซ้อนลงไปเราสุขเราทุกข์เราชื่นใจต่อสู้ต่อภาพคนนั้นเราก็มีความชื่นใจมีรสอร่อยของเราเองไม่รู้ว่าไปเจอทุกข์ร้อนเราไปเจอเฉยๆเราก็เกิดกลัวเกิดเพลงเป็นนรกหาอเวจีแปลอะไรไปดูแล้วก็เกิดอะไรก็ได้มันก็เป็นอัตภาพที่เราจะดูในจิตตรงไหนมีรถมีค่ามีกลัวมีสุขมีทุกข์อยู่ในนั้นแหละทีนี้ออกมาอีกทีนี้ออกมาเปลี่ยนย้าย จดบันทึกกามภพความรู้สึกคิดถึงก็ออกมารับสัมผัสรับทำงานร่วมกับตาหูจมูกลิ้นกายก็ออกมาสู่กามภพกามโรคเต็มตัวเลยนี่มันก็ปฏิสนธิวิญญาณออกมาต่อต่อมาด้วยหรือสืบต่อมาเกิดสืบต่อมาปฏิสนธิแต่ว่าการเกิดสืบต่อแล้วก็มาแปลเอาสั้นๆแต่แค่ว่าปฏิสนธิแปลว่าการเกิดปฏิกิริยาควรกินเพราะว่าสืบเนื่องปฏิสัมพันธ์สืบเนื่องย้อนไปย้อนมาปกติสืบเนื่องเข้าไปเกิดเข้าไปหาไอ้พบกันดี แล้วก็สืบเนื่องออกมาต่อเนื่องออกมากลับไปกลับมาย้อนเดินไปเดินมาเท่านั้นเองปฏิสนธิมาแปลว่าเกิดก็เกิดเกิดขึ้นเกิดขึ้นไปขึ้นมาจะเคลื่อนยังไงช่วยมาอยู่ในสภาพไหนก็เรียกสภาพนั้นให้ชัดเจนให้แม่นให้ละเอียดและจุดเม็ดโฟมในตัวที่จะชี้เอาถ้าเราแม่งในจุดในโพรงในตัวจะชี้เอาเราก็เข้าใจแค่นั้นเองถ้าเราไม่เข้าใจเราก็ไม่เข้าใจเท่านั้นเองถ้ารับได้ก็รับได้ก็เข้าใจและเข้าใจได้ใครไม่เข้าใจไม่ได้ก็ปล่อยไปกี่วันกี่เดือนกี่ปีก็ผ่านไปผ่านไปผู้สอนก็สอนไปธุระตั้งใจเอาก็ได้ไปก็ไม่ได้ก็ทำไปก็ร้อยๆๆไป มันก็แล้วแต่ใครจะเอาก็เอาเอาได้ก็เอาได้ถ้าตั้งใจจะเอายังเอาไม่ได้ก็น่าสงสารเพราะตั้งใจจะเอานะแต่มันคงไม่ถึงปัญญาไม่ได้สมองมันไม่ดีจริงๆมันมีความสามารถเท่านี้เอาไม่ได้น่าสงสารแต่ผู้ที่ไม่ตั้งใจเอาปล่อยไปลอยมาลอยไปลอยมามันก็ไม่น่าสงสารผีไม่ได้แต่ความจริงเรามันตั้งใจจริงอยู่สำหรับตัวเองเต็มใจจริงใจตั้งใจอยู่เต็มใจแล้วพยายามสู้เต็มที่แล้วมันได้เท่านั้นก็เอาเท่านั้นถ้าผู้ ตั้งใจกว่านี้ก็ได้แต่เรายังอุตส่าห์ไปเข้าข้างผีอยู่มากๆมันก็ไม่น่าสงสารสุดท้ายที่เราเสมอว่าฉันคือวิญญาณใหม่เลียนแบบโอปปาติกะเมื่อกี้อธิบายไปจนกระทั่งถึงเลยโอปปาติกะแล้วก็เลยออกมาสู่การมาพบในแต่อุปสรรคโปรประปาที่เกาะไม้ความคิดวิญญาณเท่านั้นไม่เอาออกมาถึงตาหูจมูกลิ้นกายไม่เอามาถึงทวารนอกเอาอยู่ในทวารในเรียกว่าโอปปาติกะเป็นชีวิตของจิตวิญญาณเท่านั้นไม่เอาตัวรูปดอกรถไม่เอา เกี่ยวข้องกับวัตถุนอกหรือสภาพนอกที่เป็นภายนอกนอกตัวตนร่างกายแท่งก้อนที่เราออกมาทางตาหูจมูกลิ้นกายมาจากข้างนอกไม่เอาเอาอยู่ข้างในเป็นความรู้สึกหรือมีรูปก็มีรูปข้างในเป็นรูปเศรษฐกิจทั้งหลายเรียกอย่างนั้นว่าการเกิดแบบโอปปาติกะโยนิแปลว่าการเกิดถอนคำเป็นการเกิดที่เรียกในภาษาบาลีว่าโอปปาติกะโยนนิไม่ต้องรู้คำว่าโอปปาติกะให้ดีเดี๋ยวนี้พูดกันเลอะเทอะโอปปาติกะก็เอาไปเอาเป็นจิตวิญญาณเป็นอัตภาพอัตโนมัติตัวตนอัตราตัวตนอยู่ข้างนอกร้อยป้องของไทย จะเป็นของเขาจริงหรือไม่จริงก็ไม่รู้ว่าปั้นบ้ากันไปแค่นั้นเองไอ้เจ้าตัวก็ไม่ยอมรับสมอออกมาจริงๆสักทีว่าฉันนะแล้วไอ้ฉันนั้นมันก็ออกมาไม่ได้มันบอกว่าฉันนั้นมันก็ออกไม่ได้มันไม่มีตัวอะไรทั้งนั้นมันก็เลยซ้อนๆอยู่อย่างนั้นเองอบประปาติดกะแบบนี้อธิบายออกมาแล้วมันก็เลยไม่รู้จะพูดกันยังไงรู้เรื่องผมไม่ได้เจ้าประจำเพราะเอาอย่าไปยุ่งเลยไอ้นั่นนอกเรื่องส่วนเรื่องแล้วโอปป้าพิกัดท่านถึงไม้เอาผู้ที่ 10 ละเอียดเข้าใจได้สัมผัสด้วยตัวรูปนามขันธ์ 5 ของเราจิตวิญญาณ หมายถึงวิญญาณพระพุทธได้จับผิดตัวเองได้อ่านจิตตัวเองออกสิ่งนั้นคือสภาพความเก่งถึงขั้นเข้าไปหาไม่ใช่ชาวบ้านเป็นชาวอังกฤษไม่ใช่ชาวบ้านๆเดือนโลกๆนอกๆแต่เป็นชาวจีนชาววิญญาณจึงเรียกว่าอนาคตเทวดาทำไม่ใช่ชาวบ้านเอาเรื่องของบ้านของช่องไม่ใช่เป็นเรื่องเอาเรื่องของจิตและโดยเฉพาะโดยชาวบ้านด้วยไม่เอาไปเจาะจิตเอาคนอื่นด้วยของเราอุปกรณ์ดูจิตตัวเองเข้าใจผิดตัวเองพยายามจัดการกับสิ่งของตัวเอง ยุ่งติดชาวบ้านเขาจิกเท้าฟ้าชาวสวรรค์ไหนอื่นเสร็จแล้วแต่ก็เหมือนสิ่งที่ชาวบ้านอย่าไปยุ่งกับจิตชาวอื่นเขาผิดของเราเอาจิตของเราเรียกว่าโอปปาติกะท่านจะเลือกคู่โอปปาติกะผู้ที่รู้จิตรู้วิญญาณเขาเรียกว่ากายเป็นจิตของเราท่านบอกว่าหมายเอาโลกย่นโลกเข้ามาแล้วย่อโลกเข้ามาว่าต้องตายาวนานขึ้นกว้างศอกพร้อมสัญญาและใจนะจนย่อโลกลงมาไว้แทนที่จะพาไปเอาลูกนอกมันดื้อด้านจังเลยเขาพระพุทธเจ้าสอนลูกสาวบอกไม่เอาแล้วเรียนอาทิตย์บอกว่าในโลกนี้เรื่องย่อแม้กระทั่งอย่าว่าแต่ อุตส่าห์พาออกไปนอกตัวกายตัวใจสัญญาของตัวเองไม่รู้จะพูดกับพูดมุมไหนมันก็แชทออกไปมันยอดดิ้นมันก็จึงไม่ยอมไม่ได้แค่นี้คือไม่ได้รู้สักทีเพราะมันกำหนดหมายไม่ได้มันเบี้ยวมันทะเล้นทะลึ่งเบ้าออกนอกห้องเรื่อยเลยเนี่ยทะลึ่งหม้อมันออกนอกหม้อออกนอกเขตออกนอกเขตกำหนดให้ไม่อยู่ในกำหนดออกไปเรื่อยๆมันถึงไม่สำเร็จความรู้สักทีถ้าเรากำหนดหมายได้สำเร็จในชีวิตในขอบในที่หมายในกำหนดหมายได้ถูกเป้าหมายถูก ถูกสัดส่วนได้ยิ่งละเอียดมันก็จะรู้ได้จริงแล้วก็จับสภาพให้ได้แล้วคำว่าโอปปาติกะโยนิจึงหมายถึงถ้าเกิดอยู่ในภพของจิตยังไม่ได้ออกมานอกตาหูจมูกลิ้นกายและเรียกว่าโอปปาติกะเดี๋ยวนี้เกิดการตายกันอยู่ในนั้นน่ะขนาดนั้นยังมีเกิดตายอยู่เป็นอีกหลายอย่างหลายขั้นหลายภพหลายคนตายในภูมิเทวดาในภูมิพลแม้จะอธิบายละเอียดไปจนกระทั่งอาการกินจรรยามันละเอียดยิบเข้าไปหมดเลยจนกระทั้งเป็นหมุนรอบเธอตอนชั้นละเอียดมากไม้เอาความ ตามความเป็นจริงคนมีรูปนามขันธ์ 5 ก็มีรูปนามขันธ์ 5 เต็มที่ต้องรู้ตัวเหมือนจะทุกอย่างจะต้องเข้าใจหมดนึกคิดอันเก่งสามารถรู้โชคกายกายเรานี่สามารถรับรู้ทั่วกายและสัมผัสอะไรต่ออะไรรู้เก่งหมดและสามารถทำได้อยู่เหนือมันได้หมดถ้าบอกจะอยู่เหนือไม่มีกินเลยจะต้องไม่มีกิเลสไปหมดตากระทบรูปแล้วก็ไม่มีกิเลสหูกระทบเสียงแล้วก็ไม่มีกิเลสตาลืมมีปฏิสัมพันธ์เก่งเป็นมโนมยิทธิตอนนี้กำลังเขียนมโนมยิทธิอยู่เลยแต่ความเก่ง ทีนี้ยังไม่เก่งแต่ก็มีมโนมยิทธิมาจากข้างในก่อนทำในใจในใจในมโนของเราก่อนถ้าไม่เก่งแต่ในใจอย่าเพิ่งมีอีกวิธีออกมาข้างนอกอย่าเพิ่งมาเป็นตัวตนบุคคลเราเขาเอาให้เกงในแล้วเราสามารถเอาจิตเอาใจเอาอะไรไปได้ก่อนที่จะเข้าไปถึงไหนเนี่ยเราก็ฝึกหัดด้วยวิธีนี้วิธีอะไรก็ได้ก็จะจับผิดที่ถูกเพราะจับจิตไม่ถูกทีเดียวสบายแล้วเราจะรู้อยากฟังละเอียดของเราแล้วก็ทำเป็นขั้นเป็นตอนบริจาคจิตยังไม่ถูกยังไม่ใช่ประโยคข่าวว่าจรที่มันจะเก่งต่อไปมีผลน้อยผู้จัดกิจกรรมจัดเก็บถูกแล้วมีวิริยะอุตสาหะมากพากเพียรมาก มีวิปัสสนาบ่อยๆมีการทำให้เป็นฌานให้เป็นสมาบัติเคยมีการเกิดบ่อยๆเกิดจากที่เราจะทำไม่ใช่ตัวอย่างโลกแต่ก็ยังทางธรรมก็ยังจะไปหานิพพานจึงเกิดการตายภาษาอังกฤษเกิดการตายน่ะเกิดการดับเกิดการดับกิเลสน่ะดับจิตที่มันหลงโลกและรู้แล้วดับมันดับมันดับมันอยู่ด้วยจะมาใหม่ดาบมันเรื่อยไปหรือพยายามทำให้มันอ่อนแรงลงเรื่อยไปผู้จัดกิจกรรมหวังได้สามารถทำได้จริงถ้าทำอย่างมีวิริยะอุตสาหะมีบารมีจริง โปร 7 วันก็ยกไว้เป็นพระอรหันต์พระสารีบุตร 15 วันพระโมคคัลลา 7 วันตัวจริงๆก็จับผิดนั่นแหละ 7 วันสุดท้ายได้หมดโทรนัดครูเนี่ยพาไป 15 วันมันดูเก่งนะแล้วก็เป็นปัจจัยที่มันไม่ค่อยหยุดง่ายตัวจิตจริงๆมันไม่รู้เลยเจ็บจริงมันไม่ค่อยเลยเกิดมันจับหยุดไม่ได้ไปจับผิดนั่นคือตัวจิตมันก็คือตัวจิตที่มันแม่นผิดก็จับง่ายไม่ชัดเลยไม่สบายตัวพวกปัญญาอ่อน พระโมคคัลลา 7 วัน 7 พระสารีบุตรพาเข้าไปที่ 8 วันที่ 15 วันเสร็จมันเลยเอาไปอีกตั้งเท่าตัวเหมือนนี้เป็นผู้กล้าที่ฐานที่เป็นธรรมอธิษฐานชัดเจนด้วยเพราะเราจะต้องหยุดให้ดีจับให้แม่นเพราะจับไปจับผิดแม่นหยุดได้แล้วมีระยะอุตสาหกรรมจริงๆไม่ช้าน่ะมีผลมากได้ดีในการเกิดอุบัติเหตุโค้งออกคลุมเข้าในที่นี้อธิบายให้ฟังเหมือนกับคนนั่งหลับตาฝันดีแล้วเพราะจิตมันออกมาออกมานั่นแหละเขากำลังเปลี่ยนภูมิออกมาเปลี่ยนทรูออกมาขยายออกมาเรื่อยๆจนกระทั่งมองเคลื่อนย้ายเข้ามาเป็นรูปจากรูปแบบอาจารย์มีสู่รูป เป็นรูปกามกษัตริย์เลยเอามาสู่ภูมินอกจากอสัญญีสัตว์ซึ่งดับสนิทจนกระทั่งเข้ามาอยู่ในภพรับรู้อยู่ในจิตจนกระทั่งออกจากจิตเป็นรูปเป็นจิตรูปเป็นสัตว์ออกมาจากรูปกษัตริย์ข้างในจิตในรูปเป็นจิตอรูปเป็นจิตหรืออรูปไปตัดอยู่ข้างในออกมาสู่การมาจัดเป็นสัตว์โลกเน่าๆกามมันกัดกัดอยู่ในภพกามารมณ์กามคุณหลอกล่อไปตามหูจมูกลิ้นกายเนี่ยเป็นการเปลี่ยนออกมาสู่โลกแห่งกามมาจากที่เป็นอดีตแต่กรรมอดีตแต่กรรมคืออะไรมาเป็นกลางมาจากที่เข้าไปแล้วมันไปอยู่ในอสัญญีศาสนาเราไม่เอาพวกครูเราไม่เอาเรื่องตาม ลิ้นกายแข็งกว่านี้ชั่วครู่รูปนางฟ้าดินน้ำไฟลมแค่นี้ก็ตั้งนั่งใช้อยู่จิตไม่ใช้มันจิตไม่เอามันไปใช้อะไรเลยนั่งนี่ใช้อยู่จนเสร็จแล้วก็ค่อยๆหมดกำลังก็คลายออกมาเมื่อสู่ความรับรู้ก็เริ่มมาใช้ใช้ภายในก่อนพอใช้ภายใน 10 จนกระทั่งระลึกรู้สึกที่จริงแล้วมันยังไม่ออกมาถึงตัวร่างกายร่างกายยังนิ่งเฉยอยู่จนกระทั่งเข้ามาใช้ร่างกายพอมาใช้ร่างกายนี่ก็คือขันธ์อดีตแต่กรรมเกิดมาตั้ง 1 ลูก วิธีทอดก็คือทอดมะเร็งผสมดินน้ำไฟลมแท่งนี้นี่มาเป็นอดีตแต่กรรมและเป็นอดีตสถานมีรูปนามขันธ์ 5 อยู่ในนี้พร้อมที่จริงมันเป็นรูปรูปขันธ์ทั้งนั้นแหละก็ออกมาใช้อดีตประจำหรืออดีตไปขันธ์หรือวิบากฉันที่บาปก็คือผลที่เราเคยสร้างมากล่าวนี้เป็นผลวิบากเก่าเป็นอดีตที่บาเป็นผลที่มันเคยให้ดินให้น้ำไม่ลงไม่ไปหรือให้อาหารให้เลี้ยงมันก็คงมันไว้ดูแลมันไว้แต่ก่อนนี้มันก็เลยมาเป็นช่างเป็นก้อนอยู่มันยังไม่สลายคือร่างกายที่ตนได้ทำไว้แล้วเป็นของเก่าของตนนี่แหละเป็นลูกของอันเก่าก็กลับมาใช้ลูกขันอันเก่านี้ยังไม่ได้ทิ้งลูกค้าดังกล่าวนี้ไป ฝันดีสัตว์ก็กลับมาหารูปขันเงินเก่ากลับมาใช้อันนี้อีกทีกลับมาหาอดีตฉันหรืออดีตแต่กรรมเห็นปัจจุบันกับอนาคตและอดีตบ้างไหมที่มันเป็นอยู่ในนั้นละเอียดละออได้ยินแล้วพอไอ้แท่งก้อนนี้ก็เท่ากับเป็นนิ้ววาดวันนี้วาดเก่าแล้วบุพเพสันนิวาสตอนนี้วาดเก่าที่อยู่เก่าพอไปอยู่ในภพที่ว่ามีไว้ให้พักนึงเสร็จแล้วก็ออกจากอาจารย์มาใช้นี่ว่าเก่าที่เคยอยู่กับที่เคยใช้เก่าก็มาใช้มันในร่างกาย เรียกว่าบุพเพสันนิวาสแบบรูปอธิบายรูปเลยนะที่อยู่ให้มันคูหาแต่อย่างของจิตวิญญาณแล้วก็ออกมาใช้มันทั้งแท่งเข้าใจก็ไม่ใช่รูปเก่าที่มีต่ออนุเสาสุดท้ายแล้วโทรศัพท์สุดท้ายของหน้า 197 แต่ก็ไม่ใช่รูปเก่าเพราะได้เปลี่ยนแปลงเสื่อมสลายไปบ้างแล้วที่จริงมันไม่ใช่รูปเก่าสักทีเดียวพูดซ้อนในที่จริงมันเก่าลงรูปเนี่ยรูปรูปเก่ามันไม่ใช่ลูกเก่าซะทีเดียวเพราะในปัจจุบันที่เราเริ่มเขาอาจจะมีสัตว์นั้นมันขนาดนี้พอเราไปอยู่ในการยิงสัตว์เป็นนานถ้ายิ่งนานมันยิ่งจะเห็นชัดเจนเข้าไปอยู่ 7 วันออกมาลูกเก่า แต่ไม่ใช่รูปเก่าอย่างนั้นอนิจจังความเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดขึ้นน่าจะเห็นความเปลี่ยนแปลงของอนิจจังที่ละเอียดขึ้นแม้แต่รูปเพราะมันเปลี่ยนได้เปลี่ยนแปลงเสื่อมสลายไปบ้างแล้วไม่ได้เปลี่ยนแปลงได้เต็มสลายลงแน่เพราะเราไม่ได้เอาอะไรมันเข้ามันมันจะมีอยู่แต่อากาศเข้าบ้างพอได้นั่งก็คงหายใจอยู่แล้วรวยเต็มทีน้อยเมาจนเขาบอกว่าถ้าทาน 4 มันนิ่งก็ดับสนิทแบบหลับตาแล้วก็บอกว่าลมมันอ่อนจนเขาไม่สามารถที่จะปรับลมหรือว่ารับลมที่มันจะเข้าทางกายมันอัดมันไม่ใช่เข้าไปทางจมูกทางเดียวนะทางส่วนพวกนี้มันก็เข้าบ้านแต่มันอ่อนที่มันไม่มีมิเตอร์อะไรจะสามารถวัดได้มันก็รับเข้ารับออก ไอ้ตอนนี้มันเข้าไปปรุงไปแต่งไอ้สิ่งที่อื่นที่ควรจะได้รับเข้ามาเข้ามากกว่านั้นมันไม่อะไรๆมันก็อ่อนอยู่มันเบาอยู่มันเสื่อมสลายไปทางไหนมันไม่คงทนอยู่อย่างเก่าหรอกเพราะเรารักคนน้อยกว่าที่จะมีอะไรเข้าไปมากกว่าเพราะฉะนั้นในส่วนที่มันจะปรุงคือไม่รับเข้าไปมากบางทีเสื่อมสลายมากรับเข้าไปน้อยบางทีได้สัดส่วนที่ดีขึ้นก็ได้อันนี้มันมีสภาพย้อนหลังอันนี้ก็ออกไปง่ายๆก่อนว่าไอ้รูปนี้มันปล่อยมันไว้โดยคนโดยคนธรรมดานี่มันเสพติดถ้ายังไม่ใช่พระอริยเจ้าท่านพระอรหันต์หรือท่านสูงขึ้นไปกว่านั้นมันจะเห็นได้ชัดเลยว่าคุณจะกินทำให้ร่างกายทรุด แล้วตอนนี้เราจะมาบัตรออกมาก็ต้องออกมาแล้วเขาถึงบอกว่านิโรธสมาบัติจะหลับตานะออกมาเอาอาหารไปถวายแผนกอะไรส่งเยอะร่างกายเป็นสุขเสี่ยวผอมแห้งยิ่งไม่ค่อยเก่งและยิ่งออกมาแล้วเลยตอนนั้นคนที่เก่งๆก็ไม่เคยรู้ไม่ค่อยจะถูกเผาอะไรมากแต่เสื่อมลงรักเปลี่ยนเสื่อมสลายลงถ้ายิ่งเท่านี้ก็ 7 วันยิ่งจะเห็นชัดรู้ได้ชัดว่าเปลี่ยนไปผิดลูกเดิมไปถ้าหากใครยังเหลือความหลงคิดว่าเป็นรูปขันอันเก่าพูดนั้นก็ยังไม่แจ้งในอนิจจังเห็นความอนิจจังของลูกเปลี่ยนไปแล้วจริงๆไม่ใช่รูปเก่าก่อนเขาอาศัยอยู่กับภาพขนาด นักเรียนอยู่ตลอดเวลาทุกวันนั่นแหละเปลี่ยนไปพร้อมเขาอ้วนออกมหาลัยแล้วแต่ยังไม่มีไตรลักษณ์สัญญาณเลยเรียกว่ายังไม่เข้าใจอนิจจังทุกขังอนัตตาแต่ลักษณะญาณปัญญาที่จะรู้ไตรลักษณ์ความเปลี่ยนแปลงของลูกที่ไม่เที่ยงเป็นอย่างไรความเปลี่ยนแปลงของนามที่ไม่เที่ยงเป็นอย่างไรก็หมายความว่าเราไม่รู้ถ้าเรารู้แยกออกที่พูดถึงไตรลักษณ์ของลูกลูกไม่ใช่รูปนั้นอันเก่าถ้าเรามองเผินๆไม่ไกลยังไงก็แค่เดิมนี่เองเป็นกระเทียมมันยุคข้าวของออกอะไรแต่ตอนนี้มันอาจจะยุบเข้าแล้วก็บอกว่าไม่ใช่แฟนเก่าได้ไงใช่แต่ไม่เหมือนเก่าไม่เที่ยงตรง เปลี่ยนแปลงอยู่มันยุบเข้ามันผอมไปนะหรือใครจะไปนั่งเข้านิโรธอริยสัจแล้วพอออกมา 7 วันแล้วบวมออกก็ไม่รู้ได้ไงจะเก่งถึงขั้นบวมออกก็แล้วแต่ถ้าผู้ใดก็นั่งวิโรจน์ได้ กริ่งวัดระฆังก็ไม่ต้องกินอาหารโรคถ้าลัทธิใครทำถึงใครทำได้ลัทธินี้รับรองไม่เปลืองมนุษย์แล้วไม่เบียดเบียนโลกแล้วลัทธินี้เอาไหมเรามองออกอะไรจะเห็นชัดเจนเลยว่าคนที่ตายแล้วกันเพราะว่ามีพลังงานจิตวิญญาณเข้าไปใช้ขับเคลื่อนพอไปใช้ขับเคลื่อนและเป็นพลังงานข้างในมันยังมีอยู่นะพลังงานตายพลังงานตายเลยว่ามันขาดแต่มันมีพลังงานเหมือนกัน พันธุ์ไม้ต้นไม้อะไรเนี่ยมันมีพลังงานเลขคนที่มันเอาไว้เยอะน่ะมันพกไว้เยอะนะเพราะว่าตอนนี้มันไม่เป็นพลังงานจิตวิญญาณที่สลายตัวในตัวบ้างแล้วมันเหลือพลังงานนี้ทำเป็นพวกพ้องน้องออกมาเลยมันก็พยายามตอนนี้ไม่มีอะไรควบคุมแล้วไม่มีแล้วตอนนี้ไม่มีอะไรก็ออกมาเลยนอกเฟซเลยกลายเป็นปฏิกิริยาคือมันฆ่ากันใหญ่เลยตอนนี้เป็นน้ำเหลืองน้ำหนองเป็นอะไรต่ออะไรออกมาเลยขนาดน้ำเหลืองน้ำหนองมันออกมามากแล้วมันไม่มีที่อะไรมันก็เลยส่องในถังขยะใบนี้มันก็เลยอ้วนหรอกมันยืดได้เหมือนหนังสติ๊กหน่อยมันก็บวมแดงๆออกมาก็จริงๆอ่ะนี่จะเห็นสรีระที่แท้เลยเพราะว่าผู้ใดที่จะบอกว่านั่งคอยนิโรธ เอาบัตรแล้วดับได้สนิทมันอาจจะบวมได้เหมือนกันอาจจะบวมได้เหมือนกันในจุดนั้นดับได้มากแต่ไม่ได้หมายความว่าคุณจะต้องเอาอะไรเข้าไปสนองแน่มันกลับกลายเป็นปฏิกิริยาที่อีกอย่างหนึ่งมันเป็นปฏิกิริยาอีกอย่างหนึ่งหรือคุณอาจจะกินข้าวออกไปเยอะกินอาหารไว้ก่อนจะนั่งไม่รอดจะมาบัดแล้วปล่อยมันย่อยช่วงนั้นมา 6 วัน 7 วันแล้วคุณใช้มันน้อยเหลือเกินน้องอะไรออกมาให้มันได้จากส่วนที่เป็นภาพพอดีจะใช้เป็นโปรตีนคาร์โบไฮเดรต สถานที่สังเคราะห์ส่วนหนึ่งส่วนร่างกายจริงๆค่อยๆทยอยให้มันได้พอดีพอเหมาะมันอาจจะอ้วนขึ้นก็ได้อาจจะอ้วนขึ้นก็ได้เพราะมันถูกสัดส่วนฟังดีๆนะเนี่ยอาตมาอธิบายมาอาจจะมากเกินไปจนได้หมายถึงขั้นที่จะต้องปะทะกันทำลายกันเป็นน้ำเลือดน้ำหนองมาแล้วออกมาเป็นได้แต่ตอนนี้เราก็จริงๆเราไม่ได้อธิบายกันถึงขั้นนั้นเราอธิบายกันแค่ว่าให้รู้ว่ามันเปลี่ยนเพราะเปลี่ยนภาพเปลี่ยนรูปเปลี่ยนนามเพราะฉะนั้นจำไม่เที่ยงลูกค้าเก่านี่มันต้องเปลี่ยนสลายไปแม้จะเอาความรู้สึกหรือความวัดรอบนอกมันเปลี่ยนรูปแต่ละรูปคันนี้มันอาจจะผอมลงอาจจะมันอ้วนขึ้นก็ตามใจมันไม่เที่ยงหรอก มันไม่ตรงอยู่ได้อย่างเดิมแล้วมันก็ไม่ใช่รูปปัจจุบันผ่านไปตั้งนานแล้วจับเวลาก็ได้จับเวลาทำอายุของคนอื่นเขาก็จับให้มันผ่านไปจริงๆน่ะต่อเวลาผ่านแบบน้ำลมฝนผ่านอากาศไปตั้งนานแล้วครับ 7 วันน่ะโอ้โหมันเป็นอดีตแล้วแข่งกันดีดนี้ไม่ได้ใช้มันมาตั้ง 7 วันของเก่าขาดทุนใช้เราก็ออกมาจิตวิญญาณก็ 7 วันแล้วก็ออกมาใช้ไม่ได้ใช้มันจำเป็นของเก่ายังไงจิตวิญญาณก็ออกมารับรู้สึกใช้แข่งก่อนนี้มารูปขันอันเก่าไม่ใช่รูปพรรณอันใหม่ ของเราและที่จริงไม่ใช่รูปเก่าที่จริงไม่ใช่รูปเก่ามันเปลี่ยนไปมันไม่ใช่สภาพที่คงที่อย่างเดิมเปลี่ยนไปไม่มากก็น้อยจนจับไม่ได้ก็แล้วแต่มันเปลี่ยนไปแล้วจะเห็นอนิจจังที่ละเอียดละออนะถ้าใครยังไม่รู้ไม่เข้าใจนี่ก็ไม่รู้ไตรลักษณ์ยานขนาดละเอียดเนื่องจากยังหลงยึดมั่นถือศีลว่ามีของเก่าที่คงที่เราไปยึดถือว่ามันคงที่อะไรแต่มันก็เปลี่ยนแปลงมันคงที่ได้อยู่รูปก็ไม่คงที่น้ำก็ไม่คงที่เรียนอยู่เสมอถ้าใครเข้าใจรับสนิทแล้วน้ำนี่แหละสำคัญอย่าให้นางมันเสื่อม ให้มันดีขึ้นอยู่เรื่อยไอ้นี่ช่างมันเถอะนะมันจะผอมลงมันจะอ้วนขึ้นบ้างช่างมันมันไม่สวยมันไม่หล่อมันจะแก่มันจะเปลี่ยนอย่าไปจริงจังกับมันนักอย่าไปเอาภาระกับมานั่งมันเรื่องย่อยเรื่องใหญ่อยู่ที่นามธรรมเรื่องยายอยู่ที่จิตวิญญาณเรื่องนี้มันเปลี่ยนไปมันจะขาวผ่องมันจะสะอาดสะอ้านมันจะเลอะเทอะบ้างแล้วมันจะยังไงยังไงไปเอานะถ้ามีเวลาเหลือค่อยดูค่อยแรงมันบ้างก็สำคัญแต่มันมีประโยชน์ต่อหน้าใจเราก็สบายแล้วประโยชน์มันก็ต่างกันอยู่ดีเอาอันนั้นสำคัญกว่านำหน้าก่อนแล้วกัน จึงพยายามเอาที่จิตวิญญาณนี่แหละมันก็ไม่เที่ยงเหมือนกับลูกมันไม่เที่ยงฟังดูใจรักหรืออนิจจังอนัตตาอะไรพวกนี้ให้ละเอียดลงไปอีกคือฟังที่พูดภาษาเก่าภาษาซ้ำเดิมและอนิจจังทุกขังอนัตตาแต่ถ้ามีฐานมีปัญญาที่รู้ที่กำลังหมั้นหมายแยกวิเคราะห์ให้ฟังก็เข้าใจได้ชัดจะเห็นมันจำไว้ว่าจะเห็นอันนั้นตายจะเห็นความไม่เที่ยงที่ลึกขึ้นไปอีกเพราะรูปพรรณเลยจนเกินไปหรอกแต่ว่าเราก็จะไปเอาภาระมันเกินไปนะลูกมันไม่เที่ยงเห็นชัดขึ้นมาแล้วมึงก็ไม่เชื่อฉันเดียวกัน แต่ทีนี้เราไม่เกี่ยวแล้วเราต้องเก่งตรงที่ต้องการอยู่เท่าเดิมเก่งเท่าเดิมได้เท่าเดิมยังไม่สรรเสริญพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญท่านสรรเสริญให้มันวุฒิไอ้เหี้ยไม่มีตั้งมั่นอยู่ทำไมไม่มีเป็นแต่เพียงสีชมพูแท้แน่นอนอย่างเดิมไม่มีต้องให้เลือดอย่าให้เลื่อนลงทรงอยู่อย่างเก่ามันเป็นการวัดกันเผลอๆอย่างเก่ามันไม่ตรงหรอกมันละเอียดเป็นตัวเราไม่รู้ว่ามันเครียดลงไปเลื่อนขึ้นหรือเปล่าก็ไม่รู้ว่าจิต