220503-2-083 ทางเอกภาค2-ตอน083(หน้า199)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพฤหัสบดีที่ 3 พฤษภาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 14 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาทำวัตรกันต่อแต่ทีนี้ก็มาพูดต่อฟังฟังแล้วก็ขาดขาดช่วงกันไม่รู้มันบรรยายมาจบไว้ตั้งแต่วันที่ 24 เมษายนในวันที่ 2-3 พฤษภาคม 2561 แม้ เข้าไปถึง 7 วันจะให้ดับสนิทนิ่งอย่างไรก็ตามแล้วเราก็ออกคิดมันก็กลับหมดอำนาจในการกดข่มก็กลับออกมาปรับออกมานั้นเรายังขับออกมาโดยมีวิบากต่างๆสืบต่อให้เห็นที่ไม่มีก็พยายามบรรยายหรือบอกแม้แต่เรื่องของสภาพที่มันผ่านไปมันจะติดการประวัติการคือการที่เรามันขาดช่วงไปช่วงนึงในความรู้สึกสันติการแล้วมันก็กลับมาเป็นภาระกิจการถ้าไม่เชื่อมต่อระยะเวลาในการเชื่อม มันเดินต่อมาพอตัดสันติเพราะพอกลับฉันจะติดแปลว่าตัดขาดพอมาต่อมันก็กลับมีประวัติสติมีการสืบเนื่องมีการเชื่อมต่อกันขึ้นจิตมันก็เข้ามาเชื่อมกับกายอย่างสมบูรณ์ที่จริงมันก็จิตมันก็ยังบอกอยู่นั่นแหละมันดับมันถูกกดถูกข่มมันไม่ให้รับรู้แต่มันก็ทำงานอยู่อาศัยอยู่ไม่ใช่มันไม่ได้ไปไหนหรอกมันไม่ได้ทิ้งขาดอะไรกันแต่คนก็ทำอยู่อย่างนั้นแหละพยายามจะทำด้วยความสามารถเต็มๆมีการเรียนเป็นมานานนับชาติมากแล้วเราก็ทำได้และเมื่อกลับออกมานั้น มันก็ยังมีสภาพที่เปลี่ยนแปลงมันไม่ได้เป็นของเที่ยง 7 วันเหมือนกับมันไม่มีอะไรเลย 7 วันมันก็ไม่มาต่อชุดเข้ามันไม่มีเหตุการณ์มันไม่มีอะไรที่เรารับรู้ว่ามีอะไรผ่านไปเหมือนมันไม่มีวันเวลาแต่ถ้าจริงมันมีวันเวลาคนข้างนอกก็น่าจะตั้ง 7 วันแล้วเราก็เข้ามาอาศัยร่างกายร่างกายเพราะว่าไปจริงแล้วตามรูปสายตาถ้าเผื่อว่าอันนี้มันดับในนี้ก็สนิทกันมันไม่บกพร่องเท่าไหร่แต่มันก็เปลี่ยนไปหมดแล้วมันอาจจะทุกข์พร้อมลงไปหน่อยนึงตื่นแล้วเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลาในร่างกายหรืออะไรมันไม่เที่ยงหรอกมันเดินมันไม่อ้วนขึ้นผอ
อ่านต่อ
มลงแล้วมันเปลี่ยนแปลง วัตถุสลายตัวโน่นนี่อะไรก็ได้ต่างข้าวปรุงขึ้นสลายขึ้นมันมีทั้ง 2 ส่วนแต่เราดูด้วยตาเปล่าเปล่าเนี่ยถ้าเผื่อว่ามันไม่เปลี่ยนแปลงรูปไปเป็นใหญ่โตเรามองไม่เห็นอันนี้ก็มาถึงตรงนี้บอกเอาไว้แล้วถึงวิบากต่างๆจนหมดสถานีทั้งคันทุกอาหารนิยมอาหารอะไรก็ต่างก็บอกเอาไว้ทีนี้ก็ต่อเป็นภาษาอันสุดท้ายว่าอันหนึ่งคนไม่น่ารักๆ 1 คนก็มีวิบากสิ่งต่างๆอยู่ครบครันที่เป็นตัวการแห่งการเกิดเช่นอกุศลจิตนานาหรือแม้แต่ธุรกิจใดๆก็ดีที่ยังเป็น ยังยึดพบสู่ชาติกันอยู่ทั้งนั้นซึ่งต่างก็เป็นปากฐานคือยังมีวิบากจิตกองสุมตั้งเต็มอยู่ในตนหรือเป็นที่ตั้งที่กองขี้เกียจของธุรกิจต่างๆอันล้วนยังคือโลกียผลธุรกิจก็ตามพบทั้งที่มาจากอกุศลกรรมกามาวจรกุศลกรรมรูปปลาไว้จอมสุรธรรมมันล้วนคือบทบาทในการเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปที่ยึดเอาการเกิดดับในการเกิดการดับของในวงเล็บนามธรรมแท้ๆเป็นตัวดับ ชัดๆทางรูปธรรมอันที่จริงคืออรูปธรรมนั้นซึ่งก็มีการเกิดดับแต่ก็รู้ได้ยากเห็นชัดไม่ยากถ้าคนนั้นไม่รู้ไตรลักษณ์ของชาติต่างๆได้อย่างแท้จริงถึงตอนนั้นก็ยังพิสูจน์ได้แต่เห็นแจ้งได้ง่ายกว่านามธรรมถ้ามันซ้อนกันไปซ้อนกันมาในที่นี้พูดถึงด้านรูปของท่านนามพูดถึงจิตพูดถึงกลับมาพูดลูกเจ็บอยู่ในขณะที่เราเปลี่ยนไปเปลี่ยนมามันก็มีวิบากจิตคือมีผลและจิตที่มันยังสั่งสมที่มันยังเป็นอยู่ในเป็นมนุษย์ผู้นั้นผู้นั้นแต่ทีนี้เราเอาคนที่ไม่ใช่พระอริยะนางหลับตาก็ไป 7 วันก็ตาม แล้วพี่บ่าวสิที่มันจะไปไปมามามันก็เป็นโลกียอยู่นั่นแหละโลกียผลมันออกมันเข้าอยู่นั่นแหละกลับไปดับให้มันไม่รู้เรื่องตั้ง 7 วันพอมันออกมามันก็ไอ้จิตจะโลกีย์ผลเก่านั่นแหละมันไม่ได้เป็นอ่าอนุญาตหรือว่าไม่ได้ไปเป็นโลกุตระอะไรขึ้นมาหรอกมันถูกไปเข้ามีอยู่ 7 วันแล้วมันออกมามันก็มีอกุศลอยู่เท่าใดกุศลนานๆหรือกุศลธรรมที่ยังเป็นอัศวาอยู่มันก็ล้วนอยู่ทั้งนั้นซึ่งต่างก็เป็นป่าฐานปากฐานก็คือยังมีจิตกล่าวที่เรามีมีติดผลและจิตเดิมที่มันเป็นอะไรอยู่เนี่ยมันก็กองๆสูงกว่าฐานปากก็ไม้เขาว่ามันกองมันสูงมันตั้งกอง มันต้องเก็บกองกันอยู่นี่อย่างนั้นจัดการและจุดต่างๆมันรวมอยู่เป็นโลกียผลมันทั้งกุศลและอกุศลที่เราเคยกุศลกรรมก็ได้กุศลกิจก็ได้ก็มาจากกุศลกรรมต่างๆที่เราเคยสร้างไว้ไม่ว่าจะเป็นกุศลเป็นอกุศลกรรมด้วยแล้วก็เป็นกุศลด้วยไปตามมาไว้จระเข้กรรมก็มีครูบาอาจารย์กุศลกรรมก็มีความกุศลกุศลกรรมคือสิ่งที่ได้สร้างเอาไว้เป็นการเป็นรูปต่างๆที่มันซ้อมๆๆมันอยู่ต่างจังหวัดเป็นจิตเป็นการบันทึก 12 ไม่รู้กี่ขนาดกี่ขนาดที่เราได้กระทำมาทั้งอกุศลและกุศลมันก็มันก็สั่งสมมันก็ยังไม่ได้หายไปไหนมันไม่ใช่ตัวที่ตนแต่มันเป็นสภาพเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณมันเป็นวิญญาณที่มีเจจะศึกษาเวทนาสัญญาสังขารเมื่อมันไม่ได้กระทบเหตุมันไม่มีปัจจัยไอ้นั่นก็ไม่ได้รับรู้สึกอะไรถ้าจิตเราจิตมันรับรู้สึกของมันเองมันก็เร็วกว่ากระทบเหตุใดมันมีทำอารมณ์เริ่มมีการกระทบสัมผัสกันขึ้นในทิศโดยไม่มีทุกข์ไม่ได้ผ่านมาทางทวาร 5 และก็เรียกว่ามันก็เกิดได้เป็นเวทนาขึ้นมารับรู้สึกและรู้สึกจนกระทั่ง เป็นสภาพที่รู้เนื้อรู้ตัวกำหนดหมายเป็นเครื่องหมายเป็นสัญลักษณ์เป็นสัญญาเป็นการรู้ได้จับเข้าเขามีอะไรขึ้นมาอีกมันก็เป็นอย่างเก่าเหมือนกันความจำเราได้ด้วยความจำมันก็พยายามแล้วก็คือเราให้จิตมันกระทบจิตให้จิตมันระลึกเอาจิตออกมาพ้นออกมาให้มันเกิดเวทนาให้มันเกิดรู้สึกเราพยายามจะทำโดยอัตโนมัติของเราเราก็ทำให้มันเกิดที่ระลึกกระทำของไม่รู้ว่ามันมีภาษาพูดไม่รู้จะอธิบายยังไงทุกคนรู้ของตัวเองแต่ทำให้จิตเกิดรู้ลุงผมก็จัดการทำจิตของคุณเลยพอทำจิตมันก็สู้เข้าไป ทำงานก็ไปหาจิตกระทบกับจิตเรียกว่าธรรมารมณ์พอกระทบแล้วก็ไปค้นเอาไอ้ที่มันเคยมีเคยจำเคยรู้เคยอะไรมามันอยู่ใกล้หรือว่ามันประทับใจหรือว่ามันยังแม่นยังลูกใหญ่ตัวใหญ่อะไรมันก็ง่ายแต่เพราะว่ามันไม่ตัวใหญ่ตัวโตหรือว่ามันไม่รู้ง่ายมันไม่อยู่ก็ขึ้นใจมันอยู่ลึกใจมันอยู่นอกนั้นในใจอะไรสักคนก็เป็นจนกว่าคุณจะรู้รูปหมายสัญลักษณ์เครื่องหมายกับภาพขึ้นมาเขาเรียกว่าสัญญาพอได้สัญญาพอได้เครื่องหมายลูกไม้ขึ้นมามันก็มาเป็นสภาพอย่างนั้นพอได้ออกมาแล้วทีนี้คุณจะเอาไปปรุงต่อเอาไปใช้อะไรคุณได้อะไรขึ้นมาแล้วเขาก็อยู่กันได้เป็นชาย ล้วนแล้วแต่ว่าเป็นปากฐานหรือเป็นวิบากเก่าวิบากเก่าเพราะฉะนั้นคุณได้จำอะไรไว้คุณไม่มีอะไรระลึกรู้คุณได้มีรู้โดยที่ว่าคุณไม่ได้ไปเรียนมาเป็นรับมาแปลอะไรมาอยู่ๆมันจะเกิดเองเป็นเองนั้นพระพุทธเจ้าไม่สอนฉันยืนยันว่ามโนผูกพันขมาธัมมาทุกอย่างมันก็เป็นของไม่ใช่คนยืนยันว่าจะถามก็โตพระพุทธเจ้ามันจะมีอะไรขึ้นมา แล้วก็เอามาผสมใหม่ได้มีเขาแล้วก็มาผสมใหม่ได้ผสมใหม่แล้วก็เอามาจากอะไรต่ออะไรหลายๆอันนี้แหละมาบวกกันมาผสมกันมาปรุงมันขึ้นมาจากที่เรารู้เท่านั้นแหละแล้วมันก็เป็นของใหม่แม้จะเอาความคิดมาผสมความคิดเรานึกว่าเราคิดใหม่แล้วก็เอาความคิดที่เราได้รู้เก่าหลายๆเก่านี่แหละมาบวกกันไม่รวมค่ามันต้องถามว่าพรุ่งนี้มันก็เป็นอันใหม่ขึ้นมาเรื่อยๆแต่จะอยู่ทุกวันนี้มันไม่มีของใหม่อะไรหรอกที่จริงมันมีแต่ของเก่าๆเก่าๆเก่าๆเก่าๆก็จองกระจายเต็มโลกไปหมดแล้วเราก็เอาออกมามันมีแต่การเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปที่ยึด การเกิดดับของจิตเป็นตัวดับทุกข์เกิดชัดๆนั่นเป็นเรื่องของนามธรรมทางด้านของนามธรรมที่เป็นนั่งดับหลับดีอะไรอยู่ก็ตามแล้วก็ออกมาก็มาเอาตัวเก่าตรงนี้มาของเก่าทั้งนั้นความจำจิตเดิมกลับเอามามีวิบากกุศลวิบากมีการบันทึกกรรมหรืออกุศลกรรมอะไรที่อยู่ในกรรมของเราที่เคยทำมันก็อยู่ในตัวของเรานั่นแหละกลับออกมาทีนี้ทางด้านรูปธรรมที่จริงคือรูปธรรมคือรูปธรรมเพราะว่ามันเป็นรูปที่รู้ได้ยากและมันเป็นรูปที่เปลี่ยนแปลงไปอาจจะน้อยสำหรับนิโรธ ซึ่งก็มีการเกิดดาบมีการเปลี่ยนแปลงไปอยู่เหมือนกันถ้าผู้นั้นผู้นั้นยังไม่รู้ไตรลักษณ์ยังไม่รู้ว่าธาตุดินน้ำไฟลมแท่งนี้เปลี่ยนไปนะเสื่อมไปหรือว่าตั้งเป็นสร้างขึ้นเท่าทีเดียวแรงมันจะมีถ้ามันมีอาหารเพิ่มมีของใหม่เข้ามาผสมเลยในร่างกายร่างกายแค่นี้มีของใหม่รับเข้ามามีหรอกของรัฐบาลอยู่อย่างนึงคือลมในขณะที่นั่งอยู่เนี่ยรับเข้ามาอย่างนึงคือลมทีนี้เวลานั่งอาศัยมีสัตว์นี่ล้มน้อยที่สุดจนชนะว่าไม่มีลมเหมือนไม่ได้รับเอาข้างนอกเข้ามาเลยถ้าไม่มีอะไรวัดมัน โปรดมันเมามันบางจนกระทั่งไม่รู้ว่ามันมีการขยับรับอารมณ์เข้ามาข้างในคลายแต่ก็รับลมอย่างน้อยมีน้อยจะจนเงียบไปนับเลยก็ถือว่าไม่ได้รับอาหารอะไรเข้าไปเลยเพราะแม้แต่ลมก็เป็นลมที่น้อยที่สุดก็ถือว่าไม่ได้รับอะไรจากข้างนอกจะมีก็มีแต่ของเก่าข้างในมีแต่สลายตัวไอ้ที่จะรับเข้าไปเพื่อที่จะปรุงเพิ่ม 1 เพราะฉะนั้นการสลายตัวจริงมากกว่าการที่จะเพิ่มมันจะ 7 วันไม่ได้เพิ่มอะไรแล้วเปลี่ยนไปถ้าเรื่องคุณนั้นจ่ายมากความลดสูบผอมก็จะเห็นชัดถ้าคนนั้นมีการจ่ายน้อยมีพลังเรียกพลังสนิทไม่ปรุงนั่ง หลับได้สนิทจริงๆแม้แต่อะไรๆก็หยุดเครื่องเบาเดินเครื่องก่อนเลยก็จ่ายพลังเบาๆร่างกายก็แทบจะไม่เปลี่ยนจึงดูได้ยากเหมือนกับรูปดูว่าโอ้นี่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลยคนเก่าตัวเก่าแท่งเก่าวิญญาณที่กลับมาเข้าสู่ร่างเก่าจริงๆไม่ได้กลับไปกลับมาจริงๆก็อยู่ที่นั่นแหละจะไม่รับรู้สึกของตัวเองก็เหมือนกับคนได้ของเก่ามีของเก่าเป็นอย่างเก่าแต่ไม่ใช่เก่าผ่านไปตั้ง 7 วันเก่าทำท่าไม่ได้ 7 วันไม่ใช่ของเดิมเลยมีแต่ของเดิมต้องฆ่าไม่ได้ 7 วัน เพิ่งจะโทรมมากน้อยแล้วแต่คุณนั้นบางคนก็บอกผอมโหลต้องรีบไปให้อาหารกันโอ้โหนี่ออกมาจากนิโรธสมาบัติอย่างนี้แล้วให้อาหารท่านและได้บุญเยอะแยะเลยเชียวแม่คงคิดว่าท่านคงหิวลนลานเลยนะแต่ 7 วันอยากกินเหลือเกินถ้าพรุ่งนี้ไม่มีอุปทานร่างกายก็ไม่สูบผอมอะไรนะมันไม่อยากแดกอะไรหรอกมันก็เหมือนกับธรรมดาที่คนที่ไม่ได้จ่ายไม่ได้สลายอะไรไปมากมายจริงๆความคำว่าดียังไม่อยากไม่มีนะแม้แต่สลายออกไปมากมันจะผอมลงผอมลงแล้วไม่มีอะไรหรอกมันก็ไม่มีอยากเหมือนคนป่วยคนป่วยด้วยบางทีผอมลงผอมลงผอมลงผอมลงเขาก็ไม่อยากอาหารจิตมันไม่ทำงานมันซื่อมันชื่อ ไอ้หยามันเรื่องของจิตแม้ร่างกายจะผอมเขาก็บอกว่าธรรมชาติมันต้องการอาหารนะมันก็ไม่ใช่เรื่องของจิตที่บอกว่ามันต้องการกับมันถอนจะแย่แล้วป้อนมันยังไม่ลงเลยคนป่วยอ่ะอาหารกินไม่ได้กินไม่ลงอะไรต่ออะไรต่างๆนานามันจิตมันไม่จ่ายจิตมันไม่รับนอกจากว่ามันนอกจากว่าไอ้จิตไม่รับไม่อยากแล้วยังไม่รับเอาเข้าไม่เข้ากลับมีภาวะผลักออกซะอีกถ้ายังไม่ยาวแล้วไม่เอาด้วยอะไรอย่างเนี้ยมันเรื่องของจิตทั้งนั้นแหละเพราะเราเป็นดาวของท่านมาทันออกมาจากนิโรธสมาบัติแล้วถ้าเกิดว่าท่านยังไม่ลดเวลาอะไรไม่พร้อมจะสู้อะไรเลยมันก็เหมือนกับคนผ่านไปจะเป็นการสลายตัวที่เก่งอันดับอภินิหารอย่างนี้เหมือนกัน เป็นเรื่องจริงตามปกติส่วนเฉลี่ยส่วนใหญ่แล้วคนที่สลายอะไรต่ออะไรออกไปมันตั้งเยอะตั้งแยะวันๆนึงก็ไม่เท่ากันแต่ละคนบางคนสลายว่าบางคนจะหลายมากไม่เท่ากันจ่ายมากรับเข้าน้อยอะไรแล้วแต่หรือใช้จ่ายเวลาปรุงเวลาทำพลังงานกลายเป็นพลังงานแตกตัวเป็นคนนึงจะเป็นพลังงานออกมาทางกายเลยแล้วก็ออกไปจ่ายเป็นทางความคิดจ่ายปลายทางทางด้านหน้ามาทำตามก็จ่ายอยู่ตรงนั้นแหละแต่คนที่ไม่ได้จ่ายอะไรมันก็เหลือก็ไม่ต้องเอาขาวๆนะอะไรแบบนี้ไปถวายท่านก็ดูถูกกันแล้วมันดูแล้วมันดูตลกกลับกันแทนที่บอกว่าโอ๊ยถ้าไม่ได้โง่อะไรหรอกท่านเป็นพระอริยะใครจะผูกกันไปแล้วท่านก็ได้แต่ 7 วันออกมา ถ้าอย่างนั้นน่ะแน่นอนเลยทั้งใจทั้งกายมันใจนั่นแหละตัวสำคัญและใจมันก็ไม่สนิทด้วยมันก็คงจะกอดสักคนอะไรต่ออะไรกันต้องทำงานต่อสู้ไม่ได้หรอกตอนนั้นไม่ทำงานอื่นอะไรนักหนาหรอกถึงต่อสู้โอ้โหจ่ายเข้าไปปุ๊บเลยควักเอาทั้งไขมันเอาเนื้อเอาหนังมาละลายเพราะตอนนั้นมันไม่มีอาหารจะมาสร้างพลังจ่ายคงสู้หนักผมไปตั้งเยอะก็รีบเอามาให้สักทีแต่ถ้าสิ้นเดือนจะยิ่งไม่พร้อมแล้วนะไม่มียาไม่มีอะไรแล้วเราก็จะมีก็เป็นคนธรรมดา ไม่ได้ไม่ได้ไม่ได้เรื่องมันกลับกันตอนนี้ท่านยิ่งเก่งนะถ้าว่าไปทางชันฤาษีอย่างนี้ก็ตามยิ่งเก่งยิ่งไม่เผาผลาญและยิ่งนิ่งสนิทนิ่งและเสียดายก็ยิ่งไม่ต้องเอาอาหารไปให้ทันเพราะไม่จำเป็นถ้ามีแกงนี่ไม่จำเป็นไม่มีประโยชน์อะไรเอาไปให้ก็เป็นแต่เสียกับคนนี้กำลังเป็นพระโยคาวจรที่กำลังฝึกหัดสู้ไม่ได้ทนไม่ไหวผอมลงไปตั้งเยอะก็เอาไปให้ครับก็บำรุงช่วยเร่งเครื่องหรือว่าบำรุงให้คนคนนี้ทำงานนี้ทำวันนี้ให้เป็นไม่เก่งอุดหนุนนักเรียนอุดหนุนนักเรียนให้นักเรียนคนนี้เรียนได้สำเร็จเรียนได้ผลสำเร็จในวิธีการนี้วิชา บอกกันเถอะแล้วก็ไปช่วยอุดหนุนกันส่งเสริมการให้ทุนกันเหมือนกับเราพวกเราจะไปเรียนวิชาโน้นวิชานี้ทางเทคโนโลยีมีผลให้ทุนมันก็เป็นบุญเป็นกุศลแบบโลกีย์โลกีย์ก็ถูกอยู่ก็ได้จะเป็นโลกีย์เป็นผลดีทางโลกีย์เหมือนกันแต่อธิบายอะไรประกอบไปนอกนอกตัวนี้ส่วนเนื้อหาที่เราเน้นกันนี้ก็หมายความว่ามันก็ได้แต่วนเวียนเกิดดับเปลี่ยนไปเปลี่ยนมามันไม่ได้เป็นสภาพรถละนายรายการคลายหรือว่าเป็นอะไรมันกลับจะไปยึดถือว่าฉันทำอย่างนี้ได้ฉันเก่งนะอะไรลงไปทีนี้เงินเอาเข้าที่ตัวจะอธิบายอธิบาย นี่แหละคือโอปปาติกะคือจิตจำเป็นตามสภาพและจิตมันก็ไม่ได้อาศัยมันก็ไม่ได้ไปก่อเกิดอาศัยดินน้ำไฟลมแท่งอื่นทุกข์เกิดผลกระทบอยู่ในตัวนี้องค์ประกอบที่สำคัญว่าสรรพคุณเกิดที่ได้รูปนามขันธ์ 5 ทันทีมันก็น่าจะจริงก็ปฏิบัติเองเดิมของตัวเองเดิมที่มีปัญจะสาขาครบครันด้วยมีดินน้ำไฟลมช่างมือขาตีนหูตาจมูกลิ้นกายครบด้วยอะไรจะกินกว่า พังงาได้พวกอธิบายโอปปาติกะออกนอกตัวเขาบอกว่าเจอปุ๊บก็เป็นตัวที่มีอายตนะ 5 อายตนะ 6 ทันทีเพราะว่างั้นนะโอปาติกะพุทธเกิดเพราะว่างานเสร็จแล้วเขาก็อธิบายว่ามันออกจากตัวทุกข์ไปจะไปซื้ออุปกรณ์สวัสดิการสัตว์ร่องรอยมีความรู้สึกทางทวารทั้ง 6 พร้อมระหว่างกันนะอธิบายกันอย่างนั้นแล้วเรารู้ก็ไม่ได้เห็นก็ไม่ได้ไม่ชัดแต่โอปปาติกะกับที่ผมกำลังอธิบายนี้เมื่อเข้าไปเป็นอาสาดีแล้วก็ทุกข์เกิดใหม่ออกมาเป็นสัตว์เป็นสัตว์ป่ามาพบเป็น กลับหายไปเกิดเป็นสัตว์ลอยล่องอยู่ที่ไหนออกไปนอกร่างกายขันธ์ 5 นี้ออกไปทุบไปเกิดที่อื่นไปเจอที่ไหนก็แล้วแต่อันนั้นมันจะไปอธิบายชัดด้วยเห็นได้ชัดอย่างที่ผมไม่ได้พูดเกินไปลูกตามสัญญามีทวารทั้ง 6 ทับจนครบมีความมีอวัยวะมีอะไรก็ว่าเกิดทุกข์ได้ทันทีเต็มอะไรมันจะชินกับการอธิบายอะไรจริงไม่จริงด้วยนี่เพราะอธิบายโรงเรียนรู้มันให้ดีๆมันอยู่ในตัวเราซึ่งคือจิตของเรานี่เอง เราจะได้ประโยชน์ธรรมอันสูงแท้ตรงทางนิพพานด้วยอย่าไปมัวหลงงมงายโอปปาติกะสัตว์ที่เป็นรูปในวงเล็บนิมิตเป็นตัวนิยายเป็นผีเทวดาพรหมวิญญาณเหมือนลิเกละครในหนังในโทรทัศน์แล้วก็นั่งหลับตาเข้าไปค้นหากันอีกแล้วกันอยู่นะหรือจะล่องลอยอยู่นอกตนนอกตัวของเราก็ตามทีถ้าใครขืนเป็นมัวเมาอยู่เช่นนั้นมันยังได้ชื่อว่ายังเป็นหลงไหลหมกมุ่นอยู่กับกามคุณกล่าวคือยังมีหลงใคร่หลงศาสนาหลงหาประโยชน์อยู่กับสิ่งที่เรียกว่ารู้ว่าเป็นรูปท่านสุขุมลึกซึ้งขึ้นไปคือขั้นลูก หรืออัดรูปแต่ผู้เสพก็ยังใช้ทวาร 5 ของตนเศษรูปนี้อยู่นั่นเองอาจจะเสพด้วยวิธีฟังจากคำบอกเล่าหรืออาจจะเสพด้วยให้เขาเขียนเป็นรูปให้ดูเป็นต้นเพราะตนยังสัมผัสทางใจเอาเองยังไม่ได้จึงเรียกว่ากามหรือพูดได้อีกอย่างว่าการเสพเทวดาไม่งั้นก็การเสพชมผู้ก่อสภาวะโรคจิตและโรคจิตด้วยตนเองได้สัมผัสสำเร็จในทางใจเองได้ในวงเล็บมันเป็นมโนไม่ได้อัตราจึงจะเรียกว่าชมแต่ทำอารมณ์หรือเทวดาเสพชมงาน ซับซ้อนจงอธิบายฟังกันดีๆที่เรียกว่าแสบตานี่ก็คือคนธรรมดาธรรมดานี่นั่งหลับตาเข้าไปปั้นมโนอัตราให้แก่ตัวเองบอกว่าเขาบอกว่าโอปปาติกะสัตว์เขาก็ว่าเขาจะไปตรวจยิ่งในหนังสือโลกทิพย์อะไรเนี่ยเพราะว่าเขาตายแล้ววิญญาณก็ออกไปสู่สวรรค์สู่นรกมีวิมานใครสร้างไว้ยังไงยังไงฝากไว้กับเมืองมนุษย์นี่เสร็จแล้วก็ไปอยู่ในโลกคิดทั้งนั้นเป็นวิมานเท่านั้นชั้นตอนนี้ฉันเป็นบ้านเป็นเรือนเป็นของอะไรแล้วแต่เราสั่งสมก็ไปเป็นกองไปเป็นสภาพอยู่ทั้งโลกคิดขนาดนี้สภาพทั้งนั้นเขาว่าน่ะเป็นเมืองในเมืองนึงเป็นเพราะไปพบเมืองเลยเป็นรายๆๆอยู่ต่างๆทางคนธรรมดา ก็ต้องอาศัยปั้นรูปหรือปั้นรูปเอาด้วยฟังเขาอยากรู้รูปสวยอยากเห็นที่จริงมันไม่มีมันไม่ใช่ตาหูจมูกลิ้นกายในแต่ก็ดันทะลึ่งหลอกกันแล้วก็บอกว่าให้มีรูปสวยรูปงามมีกลิ่นมีอะไรเหมือนกันกับเมืองนี้ไม่งั้นนะแต่มันเป็นสุขผมของลูกละเอียดเป็นรูปเป็นรูปของเงินนะก็เราหลอกกันทำไมไอ้คนนั้นปั้นเองนั่นแหละอัตราปั้นรูปนั่งหลับตาฝันดูเป็นรูปละเอียดเป็นฝันของตัวเองปั่นใหม่ได้วันไม่ได้ก็ต้องอาศัยคนอื่นเขียนภาพให้ดูเล่าให้ฟังอยู่แล้ว ก็นั่งรับรถตามแบบจับนี่แหละเรียกว่าพวกจากการเสพเทวดาใช้หูฟังเขาเล่าแล้วก็เศษเทวดาให้ตาดูเขาเขียนรูปดาวฝาผนังโบสถ์ตามอะไรเห็นเทวดาเห็นอะไรก็ได้ตามปกติเทวดาอู้หูแล้วแต่เทวดาก็บอกว่ากลิ่นหอมผักก้านปั้นดินมาให้นมกันได้ก็คงจะปั่นเทวดาเป็นมันก็ไม่เหมือนกันนั่นแหละเขียนเป็นรูปมันไม่มีตัวจริงหรอกมันก็เป็นอย่างนั้นน่ะมันดูแข็งๆแหละจะเขียนแล้วก็มาต่อกันเป็นหนังฉายให้มันเคลื่อนไหวได้เป็นตัวเมียเทวดา รอยังไม่ได้สร้างแบบหนังเลยนะเห็นหอลอยเป็นรูปแบบนี้มีเทวดาก็เหมือนจริงขึ้นไปคล้ายกินขึ้นไปตามที่เราจะชักครอบให้มันเป็นรูปเป็นในหนังใช้กรรมวิธีเทคนิคในการถ่ายทำให้เป็นเทวดาเหาะลอยให้เป็นอะไรต่ออะไรเป็นรูปอะไรก็ได้อย่างที่ว่านะมันก็คือการเสพเทวดาดีๆภาษาที่ว่าการเกิดเทวดาให้ตาดูเจ้าหูได้ยินแล้วก็ตามเขาไปตัวเองเสพเองไม่เป็นมโนราห์ทำเองได้หรือแม้แต่จะอธิบายของตาเห็นรูปหูรับเสียงนะไม่ใช่สภาพรูปไม่ใช่สภาพเสียงไม่ใช่สภาพกลิ่นไม่ใช่สภาพรถนะผมมีละเอียดขึ้นไปเป็นเอกเป็นอาการ มีปริมาณมีคุณภาพอย่างมากใหญ่ยึดติดอะไรต่ออะไรแล้วแต่หรือว่าเป็นการแสดงออกทางอะไรต่ออะไรทางจิตอีกฟังก็น่าจะเกิดคันหูก็เป็นเทวดาเป็นการเสพพรมฟังตามคำมันไม่ได้ระลึกรู้จิตมันเป็นยังไงอาการของจิตที่เป็นเพราะมันเป็นยังไงโดยสัมผัสจิตตัวเองอ๋ออย่างนี้เองนี่เห็นว่าอากาศอย่างนี้เป็นพรมนี่มันใหญ่มันหลงไหล ได้ยินเสียงก็ไพเราะชื่นใจแหมซาบซ่าใจเหลือเกินอย่างนี้เป็นรถกามเราไม่สัมผัสเองเราไม่เรียนรู้เองเราไม่เข้าใจเองก็ล้วนแล้วจะไปฟังลูกก็ตั้งรูปออกมาให้เรากลายเป็นเทวดาการเกิดเทวดาด้วยการเสพชมมันไม่ได้เรื่องทั้งนั้นมันได้เรื่องที่เขาเองเขาหลงส่วนผู้ก่อสภาวะลูกเป็นลูกสะกิดด้วยตนเองได้สัมผัสสำเร็จในทางใจเองได้มันยังไม่ได้เป็นมโนไม่อยากรักษาจึงจะเรียกว่าชมแต่ทำอารมณ์หรือเทวดาเสร็จผมคุณเป็นพรหมเองคุณก็รับรู้เองว่าหลงผิดหลงใหลเองแล้วก็ยึดถือเองเป็นเองในตัวเองเป็นคนเกิดชมบอกว่าคุณธรรมของผมเป็นอย่างไรอธิบาย มันจะแย่มันไม่เหมือนกันกับกามไม่ใช่ชัยวัฒน์เทวดากามาวจร 6 ชั้นนะเพราะฉะนั้นถ้าเป็นพรมเศษพรมกับตัวจิตของเราเองนี่แหละยึดติดตัวอาการตั้งแต่พรหมเมตตาเมตตาสุทธาวาสเสพเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาเป็นเองแล้วก็เสพติดยึดเองแหมมันเข้าใจแล้วมันก็รับรถนั้นจะชื่นใจเพราะเราได้เป็นเมตตาเพราะชื่นใจเพราะเราได้ช่วยเหลือเขาแล้วก็ยึดดีใจภูมิใจอยู่หรือว่าไม่สนใจก็ทุกข์เพราะว่าเราอาจจะเป็นพรหมที่เมื่อมีการเมตตาขึ้นแล้วก็ช่วยเขาไม่ได้เสียใจทุกข์ร้อนอยู่ก็เป็นความทุกข์ความสุขเพราะจิตของเราเองคุณธรรมหรือว่าลักษณะของผมก็เป็นลักษณะอย่างนั้นได้สมใจหรือไม่ได้สนใจของผมทีนี้เป็นเทวดา ต้องการเสพรูปรถเครื่องเสียงสัมผัสตามจิตของเราต้องการได้เกิดมาก็ชื่นใจแม้แต่จะไปเป็นรูปในจิตเอาเองเป็นลูกสวยรูปงามเป็นเมืองสวรรค์เป็นเมืองทิพย์เมืองวิมานอะไรก็ตามใจก็กลายเป็นเทวดาเสพหรือเทวดาเสร็จพรหมก็ให้อีกก็คือคิดนั่นแหละที่จริงจิตของตัวเองน่ะเป็นแค่ 10 หยาบแล้วเราก็ไปซื้อเอาเป็นนึกคิดเอาว่าเออความคิดเป็นอย่างนี้แต่เราไม่ได้เปิดนะเทวดาเจ็บตรงนี้หมายความว่าตัวเองตัวเองเป็นเทวดามนุษย์ชอบเป็นเทวดาความหมายคำว่าเทวดาก็คือสภาพของกามาวจรรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสแต่คำว่าพรหมหมายถึงเอาอาการอีกอาการหนึ่งถ้ามาเอา ก็คือตัวสภาพความสูงความใหญ่จริงๆนั่นแหละเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาเป็นพรหมแท้นอกนั้นพรมหลงใหลหลงตัวผมแก่จนกระทั่งถึงว่าฉันเป็นใหญ่และฉันจะไปช่วยใครได้ฉันมีอำนาจมากในทับจนกระทั่งกลายเป็นแสดงอำนาจใหญ่โตที่จึงไม่ใช่ผมเมตตาด้วยซ้ำไปฆ่าตุ๊กแกเขาปวดตัวก็ล้มใหญ่ล้มโตเสร็จแล้วก็มาคนเข้ามาเมืองนี้ฉันเป็นใหญ่มาถึงจะให้คำว่ากราบไม่เชื่อโดยมีค่าแสดงอำนาจนึกว่ามีเป็นลักษณะกลมเป็นลักษณะเป็นใหญ่จะช่วยเหลือเขากลับมาช่วยเหลือเขากลับทำลายเขาเก๊ที่สุดแต่มันหลงใหล มันเป็นเรื่องอำนาจไม่มีอำนาจกับกามเท่าไหร่ในโลกใหญ่ที่สุดเสร็จแล้วเอาเราไปพูดถึงตามแกเราพูดถึงความจริงว่าเป็นแม้แต่เมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาแท้จริงแล้วหูตาจมูกลิ้นกายใจเนี่ยมันเจ็บรถตามมาจรหูตาจมูกลิ้นกายมันเจ็บรถตามมาว่าจรมันเสพติดเสียงสัมผัสชื่นใจเป็นรถหรือแม้จะเป็นเศษของรถทางไกลในใจเป็นเศษที่ไม่ใช่มาเป็นรูปมาจากสาธารณะไม่มีออกมาจากภายนอก ก็ไปแล้วออกมาจากภายนอกเข้าไปหาใจนายมีแต่ใจกับใจป้าเอาเองก็ตามก็เป็นเทวดาเหตุการณ์มาจรทีนี้เทวดาเสพกามาวจรเนี่ยแอบยังไม่อุตริไปด้วยเสพไม่รู้กับเขาหรอกนะถ้ามันเป็นเทวดามันก็ไม่รู้ถ้ามันไม่เป็นเทวดามันเป็นพรหมมันก็รู้มันรู้ว่าผมแล้วมันก็เกิดรถผมมันก็เป็นการเกิดรถได้แต่เทวดาไปเที่ยวได้เสพชมมันไม่เกิดก็ตอบเป็นดาวไม่ทราบว่าใจไม่รู้อะไรที่จะเพียงเรารู้ค่าแค่อธิบายถึงความทรงจำมันไม่ดีใจมันไม่เสียใจแล้วมันไม่เป็นอย่างนั้นเองมันไม่เป็นซะเองไม่ได้เป็นหรอก เพียงความคิดนึกเป็นตรรกะเป็นความรู้จึงเรียกว่าจิตใจพรหมบางคนนั่งฟังอาตมาอธิบายเนี่ยฟังไปไม่รู้เรื่องแล้วเป็นรถสัญชาติอะไรไม่รู้แต่ก็วาดภาพจินตนาการตามเรื่องไปตามเฉยเขาเรียกว่าเทวดาเสพชมเหมือนอาตมาอธิบายเรื่องพรหมจะแย่แล้วก็ฟังไปไม่ได้เกิดความรู้สึกอะไรแต่ถ้าใครเกิดเป็นความรู้สึกว่ายิ่งระลึกถึงศิษย์เก่าที่เราเคยเป็นเคยมีแล้วเราก็สัมผัสจิตของตัวเองนี่แหละจิตของตัวเองเก่าระลึกตามย้อนตามปกติถ้าเรียกว่าเราศึกษามีสภาวะศึกษามีสภาวะไม่มีกษัตริย์ไม่มีแต่ภาษาบัญญัติศึกษา เพราะมันมีเครื่องปรุงมีสังขารมีจิตของเราเอามาไว้คอยเป็นตัวจริงเลยแล้วเราก็พูดถึงวันนี้แล้วก็เอาจิตเข้าไปสัมผัสสัมผัสจิตของเราอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้ของเก่าเคยมาก็ตามเหมือนแม่ครัวพ่อครัวเคยอธิบายให้ฟังแล้วก็มีของก้นครัวอะไรต่ออะไรก็เอามาปรุงอาหารขึ้นมาก็เป็นอาหารได้เหมือนกันแล้วก็หยิบเอาของที่เคยจำได้บุพเพสันนิวาส 34 มารอมารอแล้วเราก็พูดไปเราก็เอาขออันนี้อันนี้ขึ้นมาปั๊บปรับปรุงมาอะไรก็ได้ไปตามด้วยเลยมันก็จะเกิดรถเมล์นั่งฟังมันจะเกิดรสชาติโดยรสชาติเพราะเราเอาของของเก่าจิตวิญญาณเก่าๆสังขารเก่าๆเอ้ยไม่ใช่สังขารกำลังทำสังขารให้สัญญาเก่าๆเราเพราะว่ากระทบก็เป็นเวทนาพอเราพูดถึงเราก็เอาออกมาให้ แล้วมันก็เกิดการจิตวิญญาณทั้งนั้นน่ะจิตวิญญาณของเราทำงานอยู่จะเป็นลักษณะพรมเป็นลักษณะการก็ตามถ้ามันเป็นตัวของมันจริงมันก็เป็นได้รับรถรับรู้ทันทีนี่มันตอนเป็นสภาพอธิบายสุดคุ้มประณีตจนไม่มันใช้ภาษาตอนย้อนแย้งเข้าไปไกลเต็มทีแล้วก็อธิบายพอสมควรต่อไปถ้ามีสภาวะคู่กันอย่างนี้ก็เข้าใจทันทีถ้าไม่มีสภาวะพูดไปให้มากใครแสดงมันก็ยิ่งวนมายุ่งๆแล้วก็พอและอีกอย่างคือแม้แต่ว่าถึงเราจะเห็นรูปในวงเล็บนิมิตสัมผัสลูกชิ้นนั้นๆได้เองในทวารจิตของ เพลงจริงๆนั้นก็ตามก็อย่าไปหลงรื่นรมย์ชมชื่นยินดีอยู่เป็นอันขาดถ้าขืนหลงเมื่อใดเมื่อนั้นเราได้ชื่อว่าพรหมหรือเทวดาซึ่งก็ยังเป็นทั้งพรหมหรือเทวดาที่จะต้องกลับมาเกิดในกามภพอีกเพราะยังมีอนุสัยเป็นการเรียกว่าพรหมเกิดตามกันอีกนะหรือไม่ก็เทวดาเหตุการณ์นั่นเองโดยที่ตัวเราปัจจุบันนี้ยึดติดกับปัจจุบันเลยพอผู้ใดอธิบายเราก็ฟังนี้หรือว่าผู้ใดแสดงอะไรเราก็ฟังตามหรือว่ารับตามเสร็จแล้วเราก็ปั่นจิตของเราเข้าไป ประดิษฐ์ของเราเข้าไปพอปั้นไปแล้ว 70 ของเราที่จริงในจิตของเราไม่ได้มีอารมณ์อะไรเป็นอารมณ์พรมพออธิบายการเพาะกล้ามารับมาให้เรารับเราก็ไปหลงยินดีคือใจชื่นชมตากลายเป็นพรมตีลังกาที่จริงจิตตัวเองในสายอยู่ดีแล้วไม่รับลูกหลงเสียงสัมผัสไม่ได้หลงไหลรูปรถติดเชื้อสัมผัสอะไรพอเขาอธิบายการดิ่งหัวลงจากพรมเอาลงมาคลุกกับไอ้กราบเกิดหลงไหลรื่นรมย์ชมชื่นกับเขาเป็นรถอะไรเป็นรถฟูใจลงมาเสร็จแล้วเป็นเทวดา ภาวะเทวดาเดินเข้ามาควบคุมของเขาเพราะอธิบายการก็ชัดเลยก็เป็นเทวดาเหตุการณ์ไปเลยหรือแม้จะเป็นพรหมเสกตามก็ยังได้กลับมาเป็นเทวดาเหตุการณ์ก็แน่นอนด้วยอีกมันเป็นองศาอยู่มันมีเชื้ออยู่พอไอ้เชื้อพวกนี้มันยังจะเป็นตัวเกิดถ้าตัดขาแล้วดับอนุสัยอาสวะได้แล้วเป็นพรหมจริงๆนะเป็นพระอนาคามีชัดธนาคารมีอย่างบริสุทธิ์หมดไม่มีเชื้อเป็นอนาคตใหญ่จริงๆธนาคารมีจนกระทั่งแม้แต่รูปเอารูปราคะอรูปราคะก็ไม่เหลือเชื้อนั่นแหละมันก็ไม่มีทางเลยที่จะไปติดต่อในกลุ่มอะไรค
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive