คำตำหนิเรื่องของประดับหน้าเวที.docx

คำตำหนิเรื่องของประดับหน้าเวที _เดชา อำพร : หน้าเวทีนั้นสื่อถึงศีล 8 จำนวน 2 ข้อคือข้อ 7 และข้อ 8 ไม่รู้ว่าสรรหาอะไรมาตบแต่งหน้าเวที (ศีลข้อ7ประดับประดาตบแต่งนั่นนี่นู่นสารพัด) ประกอบกับศีลข้อ 8 (อุจจาสยนมหาสยนา) ทำให้ดูยิ่งใหญ่เอิกเกริก ชื่อว่าติดในความอยากใหญ่,อยากมีเกียรติ,ต้องการได้รับคำชมว่าเก่งนะ อะไรประมาณนี้ รู้สึกคนจัดหน้าเวทีจะว่างมาก(ไม่มีอะไรจะทำหรือยังไง?) ไปช่วยถอนหญ้าออกจากแปลงผักจะดีกว่ามั้ง.. แสดงว่าลูกศิษย์อโศกไม่หมดเชื้อกามและเชื้ออัตตาอยากโดดเด่น, อยากโด่งดังกันง่าย ๆ หรอก พ่อครูว่า...คุณผู้ที่ตำหนิมานี้ก็ดีขอบคุณ สิ่งที่มันจะมีเอียงไปข้างไหนก็แล้วแต่ อย่างที่คุณเดชาพูดมา เป็นได้ มากหรือน้อย เราก็ดู โต๊ะหรือว่าเวทีกว้างขนาดนี้เราก็แต่งเต็มที่เหมือนกันนะ แต่มีนัยยะซ้อน สิ่งที่ตกแต่งในที่นี้ เราไม่ได้ไปจ่ายเงินจ่ายทองมา เป็นของพวกเราทั้งนั้น ทำเองปลูกเองสร้างเอง เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาแต่ละวันๆ แล้วก็ขยันทำ มันแสดงถึงความเอาใจใส่ แสดงถึงความขยันพากเพียรในการทำ ไม่ได้ไม่จ่ายแรงงาน ไม่ได้จ่ายความเหน็ดเหนื่อย แต่ต้องจ่ายแรงงานจ่ายความเหน็ดเหนื่อย คุณเอาแต่นั่งตำหนิๆๆ ก็ดี ตำหนิจนตาย ตายแล้วเกิดมาก็ต้องติต่อ ถ้าติแล้วจะได้ดีก็เป็นไป แต่ก็เขาก็มีมาก็แก้ไขปรับปรุงบ้าง ก็ยังเห็นว่าไม่เกินอะไรไป ไม่เห็นจะต้องไปจ่ายเงินจ่ายทอง ของที่นี่ทั้งนั้นเท่าที่มี มันก็หลากหลายดี โดยที่เราไม่ได้เปลืองผลาญอะไรมาก มันก็มีอยู่ หลายอย่างไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรแต่ก็มาทำไป อย่างเช่นอันนี้ ลูกตาว หรือลูกเต่าร้าง เอามาตกแต่ง คนก็เตือนบอกว่ามันคันนะ ก็จริง แต่มันไม่ร้ายแรงเหมือนโควิดหรอกอยู่ระยะห่างตั้งเมตรกว่าไม่เป็นไร มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก ลูกเต่ารั้ง เอามาตกแต่งก็ใช้ประโยช